ΣΠΕ ΛΑΚΑΤΑΜΙΑΣ - ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΛΤΔ ν. Ανδρέα Κελογρηγόρη κ.α., Γεν. Αίτηση αρ. 563/2014, 24/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A252 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Γεν. Αίτηση αρ. 563/2014 Μεταξύ: ΣΠΕ ΛΑΚΑΤΑΜΙΑΣ - ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΛΤΔ Αιτητών -και-
- Ανδρέα Κελογρηγόρη
- Σοφοκλή Ολυμπίου
- Γιώργου Ιωαννίδη Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 25.8.2014 για έγγραφης διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 8.7.2009 σε σχέση με τον Καθ' ου η αίτηση 3 Ημερομηνία: 24 Ιουνίου 2015 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα. Νικολάου Για τον Καθ' ου η Αίτηση 3: κα. Ολυμπίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αίτηση Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές αιτούνται την έκδοση διατάγματος για έγγραφη της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 8.7.2009 (στο εξής η «Διαιτητική Απόφαση) η οποία εκδόθηκε εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για σκοπούς εκτέλεσής της κατά τον ίδιο τρόπο που εκτελούνται οι δικαστικές αποφάσεις. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν. 22/85, στο άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.47 και Δ.48 ΘΘ. 1-3, στο άρθρο 37 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, καθώς επίσης στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει Ένορκη Δήλωση του κ. Χρυσοβαλάντη Κασιώνη ο οποίος βρίσκεται στην υπηρεσία των Αιτητών και όπως αναφέρει γνωρίζει καλά τα γεγονότα που αφορούν στην υπόθεση. Στη συνέχεια ο ενόρκως δηλών κάνει αναφορά στην Διαιτητική Απόφαση που εκδόθηκε υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση δυνάμει της οποίας οι Καθ' ων η αίτηση διατάχθηκαν όπως καταβάλουν στους Αιτητές το ποσό των €8.911,50 πλέον τόκους και έξοδα (αντίγραφο της Διαιτητικής Απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του κ. Κασιώνη) και επισημαίνει ότι οι Καθ' ων η αίτηση είχαν ειδοποιηθεί σε σχέση με την ημερομηνία και διαδικασία της διαιτησίας αλλά ουδείς εξ αυτών παρουσιάστηκε σε αυτήν. Όπως περαιτέρω δηλώνει ο κ. Κασιώνης, το περιεχόμενο της Διαιτητικής Απόφασης έχει γνωστοποιηθεί στους Καθ' ων η Αίτηση μέσω ιδιώτη επιδότη και παρόλο ότι οι Καθ' ων η αίτηση πληροφορήθηκαν ότι εάν είχαν ένσταση κατά της Διαιτητικής Απόφασης θα μπορούσαν να υποβάλουν έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο εντός 21 ημερών δεν έπραξαν κάτι τέτοιο (οι σχετικές γνωστοποιήσεις επισυνάπτονται ως δέσμη σαν Τεκμήριο 2). Να σημειωθεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας αίτησης και το αιτούμενο διάταγμα εκδόθηκε στην απουσία τους στις 7.10.
- Η Ένσταση του Καθ' ου η αίτηση 3 Από την πλευρά του Καθ' ου η αίτηση 3 καταχωρήθηκε ένσταση η οποία βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 ΘΘ. 14 και 19, Δ.48 ΘΘ.1 - 4, 8 και 9, στα άρθρα 31 και 37 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, στα άρθρα 2, 20 και 21 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, στα άρθρα 52 και 53 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν. 22/85, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς 142/87, στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης, στη νομολογία και τις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, όπου προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:
(1)Η Διαιτητική Απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης και είναι κατά συνέπεια άκυρη και/ή παράτυπη και/ή δεν έχει οποιοδήποτε νομικό αποτέλεσμα.
(2)Η ένορκη δήλωση που στηρίζει την υπό κρίση αίτηση φέρει αλλοιώσεις και/ή σβησίματα χωρίς επαρκή και/ή καθόλου πιστοποίηση και κατά συνέπεια είναι άκυρη και/ή παράτυπη και/ή δεν έχει οποιοδήποτε νομικό αποτέλεσμα.
(3)Η παρούσα αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης και δεν έχει αποδειχθεί ότι η Διαιτητική Απόφαση γνωστοποιήθηκε και/ή επιδόθηκε δεόντως στον Καθ' ου η αίτηση 3.
(4)Τα γεγονότα που περιγράφονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη αίτηση είναι ανεπαρκή και/ή δεν στηρίζουν και/ή δεν δικαιολογούν την αιτούμενη θεραπεία.
(5)Η διεξαγωγή της διαιτητικής διαδικασίας δεν γνωστοποιήθηκε στον Καθ' ου η αίτηση 3 έγκαιρα και/ή κανονικά και ως εκ τούτου ο Καθ' ου η Αίτηση 3 αποστερήθηκε της ευκαιρίας να εμφανιστεί και αναπτύξει την υπόθεσή του.
(6)Η διαιτητική διαδικασία δεν διεξήχθηκε νομότυπα και η έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης στερείται της δέουσας και επαρκούς αιτιολογίας.
(7)Η επίδικη αίτηση υποβάλλεται με αναιτιολόγητη καθυστέρηση, ήτοι σχεδόν έξι
(6)χρόνια μετά την έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης.
(8)Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και κατ' επέκταση η άδεια εκτέλεσης της απόφασης παραβιάζει την συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της δίκαιης δίκης. Οι πιο πάνω λόγοι ένστασης αναπτύσσονται με λεπτομέρεια στην Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 3 η οποία συνοδεύει την Ένστασή του. Στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση ο κ. Ιωαννίδης αναφέρει ότι ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε γραπτή ή προφορική ειδοποίηση ώστε να παρουσιαστεί και να συμμετάσχει στη διαδικασία διαιτησίας η οποία υπό τις περιστάσεις διεξήχθηκε στην απουσία του. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι έλαβε γνώση της Διαιτητικής Απόφασης για πρώτη φορά με την επίδοση της παρούσας αίτησης, ενώ σε σχέση με την Ένορκη Δήλωση του ιδιώτη επιδότη κ. Κωνσταντίνου Αργυρού (που αφορά την ισχυριζόμενη γνωστοποίηση της Διαιτητικής Απόφασης), ο Καθ' ου η αίτηση 3 επισημαίνει ότι το χειρόγραφο κείμενο είναι δυσανάγνωστο και δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός ο τρόπος με τον οποίο έγινε η επίδοση. Είναι δε η θέση του ότι συνεπεία της μη γνωστοποίησης της Διαιτητικής Απόφασης, αποστερήθηκε του δικαιώματος να καταχωρήσει έφεση και σε αυτή τη βάση και με δεδομένους τους υπόλοιπους λόγους ένστασης ζητά την απόρριψη της παρούσας αίτησης. Ακροαματική Διαδικασία Κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι των δύο πλευρών υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους δια μέσου των γραπτών αγορεύσεων που ετοίμασαν προς διευκόλυνση του Δικαστηρίου. Η επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων είναι καταγεγραμμένη γι' αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω, ωστόσο αναφορά θα γίνεται εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο. Νομική Πτυχή Σύμφωνα με το άρθρο 52
(1)(α) του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν. 22/85, όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ Συνεργατικής Εταιρείας και μελών, καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή από οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Το εδάφιο 2 του ίδιου άρθρου προνοεί τα ακόλουθα: «
(2)Ο Έφορος δύναται, με τη λήψη της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή (β) να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου
(6).» Σύμφωνα δε με το εδάφιο
(4)του άρθρου 52, οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή δύναται να υποβάλει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης της απόφασης. Σε περίπτωση δε που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί, σύμφωνα με το εδάφιο 5 του άρθρου 52 καθίσταται τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως οι αποφάσεις του πολιτικού δικαστηρίου. Τα άρθρα 21, 22 και 23 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, παρέχουν την δυνατότητα και καθορίζουν την διαδικασία εγγραφής μετά από άδεια του Δικαστηρίου διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσής της κατά τον ίδιο τρόπο όπως εκτελούνται οι αποφάσεις του Δικαστηρίου. Ειδικότερα το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, οι πρόνοιες του οποίου σχετίζονται με την παρούσα αίτηση, έχει ως ακολούθως: «21. Διαιτητική απόφαση που εκδίδεται με βάση συνυποσχετικό δύναται, με άδεια του Δικαστηρίου, να εκτελεστεί κατά τον ίδιο τρόπο όπως δικαστική απόφαση ή διάταγμα με την ίδια ισχύ και σε τέτοια περίπτωση δύναται να καταχωρηθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της διαιτητικής απόφασης.» Όπως έχει αναγνωριστεί από τη νομολογία, οι προϋποθέσεις για την εγγραφή μιας διαιτητικής απόφασης με βάση τη νομοθεσία και τη νομολογία είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης, ότι η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο ή στα πρόσωπα εναντίον του οποίου ή των οποίων στρέφεται και ότι έχει εκπνεύσει η περίοδος των 21 ημερών χωρίς να υποβληθεί έφεση κατά της διαιτητικής απόφασης (βλέπε Χ¨ Γεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς (πιο πάνω)). Όπως υποδεικνύεται σχετικά στην Ελένη Κούλουρου ν Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αθηαίνου
(2005)1 Α.Α.Δ 987: «Η διαιτησία δεν είναι και δεν αποτελεί προστάδιο για την προσφυγή στο δικαστήριο, άλλα αποτελεί αυτοτελή και ανεξάρτητη διαδικασία με τους δικούς της διαδικαστικούς και αποδεικτικούς κανόνες, ανάλογους προς εκείνους των δικαστικών διαδικασιών και ο διαιτητής ασκεί οιονεί δικαστική εξουσία...» Η διαδικασία που ακολουθείται στα πλαίσια αίτησης για εγγραφή διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης εξετάστηκε και ερμηνεύτηκε σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 11.4.2012 στην Πολιτική Έφεση 357/2008, Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, αναφέρθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι΄ αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλλει οτιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση.». Προκύπτει, λοιπόν, από την σχετική επί του θέματος νομολογία ότι το θέμα της εγγραφής μιας διαιτητικής απόφασης είναι ουσιαστικά τυπικό και οποιεσδήποτε ενστάσεις πρέπει να έχουν σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της. Το Δικαστήριο δεν έχει καμία αρμοδιότητα, σε αυτό το στάδιο, να εξετάσει την ουσία της διαφοράς που παραπέμφθηκε σε διαιτησία ούτε και να αναθεωρήσει την διαιτητική απόφαση. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην Αναφορικά με την Αίτηση Σωτηρούλλας Κωνσταντινίδου
(1995)1 Α.Α.Δ. 827: «Αντικείμενο της αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώρηση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή. Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποια είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης, η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώρηση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52
(4)του Ν. 22/85 παρέχει σε οποίον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει.» Επομένως, και όπως επιτάσσει η νομολογία, ζητήματα που αφορούν την ουσία της διαιτητικής απόφασης δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια αίτησης για εγγραφή και εκτέλεση της. Τέτοια θέματα μπορούν να εγερθούν μόνο σε διαδικασία έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης και η δυνατότητα προσώπου που αμφισβητεί την ορθότητα διαιτητικής απόφασης να την εφεσιβάλει παρέχεται από το άρθρο 52
(4)του Νόμου 22/
- Αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης κρίνω ορθό να ασχοληθώ με τον λόγο ένστασης που προβάλλεται από τον Καθ' ου η αίτηση 3 και αφορά στην αντικανονικότητα και/ή παρατυπία της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση αφού αυτή χρονολογείται στις 6.8.2014 ενώ η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 25.8.
- Εξετάζοντας τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με το ζήτημα αυτό, η θέση του Καθ' ου η αίτηση 3 δεν με βρίσκει σύμφωνη. Και αυτό γιατί αφενός η Δ.39 Θ. 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας την οποία επικαλείται η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση 3 δεν χρήζει εφαρμογής στην παρούσα διαδικασία η οποία δεν είναι ενδιάμεση αίτηση, αφετέρου η νομολογία την οποία επικαλείται η ευπαίδευτη συνήγορος αφορά στις περιπτώσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων στη βάση ενόρκων δηλώσεων προγενέστερων της καταχώρησης της αγωγής, όπου υπάρχει, ωστόσο, δυνατότητα θεραπείας της παρατυπίας με την ανάληψη υποχρέωσης για επανόρκιση και κατάθεση νέας ένορκης δήλωσης (βλέπε μεταξύ άλλων Halsbury's Laws of England (4η έκδοση), Τόμος 24, παράγραφος 1059, Re Stavros Hotel Apartments Ltd & others
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, Aναφορικά με την αίτηση της Βαβέλ Μπουτίκ Λιμιτεδ
(1996)1 Α.Α.Δ. 947, Perpetti S.P.A. v. Lounic Confectionery Ltd
(2000)1 A.A.Δ. 960). Αξίζει δε να σημειωθεί ότι από την πλευρά της κας Ολυμπίου δεν έγινε κάποια ειδική αναφορά προς τεκμηρίωση της θέσης που προώθησε αναφορικά με την χρονολόγηση της ένορκης δήλωσης σε τέτοιου είδους διαδικασίες, χωρίς την οποία δεν θα ήμουν έτοιμη να αποδεχθώ πως δικαιολογείται, για τέτοιο λόγο, να απορρίψω την αίτηση (βλέπε Πολιτική Αίτηση με αρ. 52/2011, Αναφορικά με την Αίτηση του Χαράλαμπου Ιωάννου, απόφαση ημερομηνίας 3.6.2011). Σημειώνεται, τέλος, ότι ο Καθ' ου η αίτηση 3 δεν προώθησε σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας αίτημα για διαγραφή και/ή παραμερισμό της αίτησης ημερομηνίας 25.8.2014 στη βάση του ότι δεν υποστηρίζεται από έγκυρη και/ή κανονική ένορκη δήλωση, ενώ τα όσα περαιτέρω προωθούνται σε σχέση με την εγκυρότητα της Ένορκης Δήλωσης του κ. Κασιώνη υπό την έννοια της ύπαρξης σβησιμάτων επίσης δεν με βρίσκουν σύμφωνη αφού διαπιστώνεται ότι τηρήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες. Ερχόμενη στην ουσία της αίτησης και εξετάζοντας τα όσα έχουν τεθει ενώπιον του Δικαστηρίου υπό το φως των νομικών αρχών που συνοψίζονται πιο πάνω, κρίνω ότι αυτή δεν μπορεί να επιτύχει αφού από την πλευρά των Αιτητών, οι οποίοι είχαν και το βάρος απόδειξης του στοιχείου της γνωστοποίησης της Διαιτητικής Απόφασης στον Καθ' ου η αίτηση 3, δεν προσκομίστηκε μαρτυρία ικανή να πείσει το Δικαστήριο επί τούτου. Και εξηγώ: Από τα όσα έχουν παρατεθεί πιο πάνω σε σχέση με τη νομική πτυχή του θέματος προκύπτει ότι βασική διαδικαστική προϋπόθεση για παροχή άδειας εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης είναι αυτή να έχει γνωστοποιηθεί στον καθ' ου η α ίτηση. Στην υπόθεση Δημοσθένους
(2000)1 Α.Α.Δ. 1699, λέχθηκε στη σελίδα 1704 ότι από τη στιγμή που ο Νόμος δεν προβλέπει γραπτή γνωστοποίηση, ακόμα και προφορική απαγγελία της απόφασης στον καθ' ου η αίτηση ικανοποιεί πλήρως την σχετική απαίτηση του νομοθέτη. Η πιο πάνω αρχή επιβεβαιώθηκε και στην πρόσφατη απόφαση Μανώλης Χριστοφή ν. Σ.Π.Ε. Λατσιών, ECLI:CY:AD:2014:A413, Πολιτική Έφεση αρ. 87/11, απόφαση ημερομηνίας 20.6.2014. Η γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης στον χρεώστη είναι, κατά την κρίση μου, υψίστης σημασίας υπό την έννοια ότι σχετίζεται άμεσα με το δικαίωμα του να καταχωρήσει έφεση. Και αυτό γιατί στην περίπτωση που δεν καταχωρηθεί έφεση εντός της προβλεπόμενης περιόδου των 21 ημερών από τη γνωστοποίηση, η διαιτητική απόφαση καθίσταται τελική και δύναται να εγγραφεί για σκοπούς εκτέλεσης ως απόφαση Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 52
(5)του Ν. 22/85. Το δε βάρος απόδειξης της γνωστοποίησης εναποτίθεται στους ώμους του αιτητή ο οποίος θα πρέπει να αποδείξει με θετικό τρόπο ότι η διαιτητική απόφαση έχει γνωστοποιηθεί προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση. Στην παρούσα περίπτωση από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν φαίνεται ότι η Διαιτητική Απόφαση γνωστοποιήθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση 3 με τρόπο ώστε η αίτηση να μην μπορεί να επιτύχει. Όπως προκύπτει από την Ένορκη Δήλωση του κ. Γιώργου Ιωαννίδη/Καθ' ου η αίτηση 3, ο ίδιος αμφισβητεί την επίδοση της ειδοποίησης του Διαιτητή ημερομηνίας 8.7.2009 σε σχέση με την Διαιτητική Απόφαση και υποστηρίζει ότι έλαβε γνώση αυτής με την επίδοση της παρούσας αίτησης. Προσθέτει δε ότι ουδέποτε είχε ειδοποιηθεί σε σχέση με την διεξαγωγή της διαδικασίας διαιτησίας. Σε σχέση με το θέμα της γνωστοποίησης της Διαιτητικής Απόφασης ο κ. Κασιώνης αναφέρει τα ακόλουθα στην Ένορκη Δήλωση του ημερομηνίας 6.8.2014 που υποστηρίζει την αίτηση (παρατίθεται αυτούσιο το σχετικό μέρος της παραγράφου 4 της Ένορκης Δήλωσης): «4............... Σε όλους ανεξαρτήτως εάν παρέστησαν ή όχι στη διαιτησία, στάλθηκε αργότερα μετά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης σχετική γνωστοποίηση μέσω επιδότου με όλα τα στοιχεία για την απόφαση, πληροφορούνταν δε ότι αν είχαν ένσταση κατά της αποφάσεως μπορούσαν μέσα σε 21 μέρες να υποβάλουν έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο, ως προνοεί το άρθρο 52
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Νόμος 22/85). Επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 2 οι σχετικές γνωστοποιήσεις της διαιτητικής απόφασης.» Ανατρέχοντας στην Ένορκη Δήλωση του Ιδιώτη Επιδότη κ. Κωνσταντίνου Αργυρού σε σχέση με την επίδοση των σχετικών εγγράφων (δηλαδή την γνωστοποίηση της Διαιτητικής Απόφασης) στον Καθ' ου η αίτηση 3 διαπιστώνεται καταρχήν ότι το χειρόγραφο μέρος της είναι σε μεγάλο βαθμό δυσανάγνωστο. Σε μια προσπάθεια να γίνει αντιληπτό το περιεχόμενό αυτής, παρατηρείται ότι η σχετική αναφορά του κ. Αργυρού έχει ως εξής: «Εγώ ο Κωνσταντίνος Αργυρού, Ιδιώτης Επιδότης, ορκίζομαι και λέγω ότι επέδωσα επίσημο αντίγραφο της Απόφασης 484 του Πρωτοκολλητείου Λευκωσίας την 25.9.2013 αφήνοντάς το κάτω από την πόρτα του "Γιώργου Ιωαννίδη" αφού ήταν μέσα και δεν άνοιγε». Οι πιο πάνω αναφορές είναι παντελώς αόριστες και γενικές και δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση ώστε το Δικαστήριο να καταλήξει με ασφάλεια σε συμπέρασμα περί γνωστοποίησης της Διαιτητικής Απόφασης στον Καθ' ου η αίτηση 3, ιδιαίτερα έχοντας υπόψη ότι το γεγονός αυτό αμφισβητείτο από τον ίδιο. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι οι αναφορές του κ. Κασιώνη δεν θα μπορούσαν να αλλοιώσουν την όλη εικόνα ενόψει του ότι (από τα όσα ο ίδιος αναφέρει) δεν έχει θετική γνώση του γεγονότος αυτού και περιορίζεται στην παραπομπή του Δικαστηρίου στο Τεκμήριο 2 και την Ένορκη Δήλωση του κ. Αργυρού. Σε αυτήν, ωστόσο, δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά στη διεύθυνση στην οποία έγινε η ισχυριζόμενη επίδοση, ούτε δίδονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για το πώς ο ίδιος κατέληξε ότι ο Γιώργος Ιωαννίδης διέμενε πράγματι στην εν λόγω διεύθυνση, ήταν πράγματι μέσα κατά τη δεδομένη στιγμή και κάτω υπό ποιες συνθήκες αντιλήφθηκε ότι εσκεμμένα δεν άνοιγε την πόρτα. Όλα αυτά τα στοιχεία θα μπορούσαν, υπό τις περιστάσεις, να διαφοροποιούσαν την κατάσταση, πλην όμως δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο κανένα από αυτά όπως ούτε και μια ξεκάθαρη θέση/μαρτυρία από την πλευρά του κ. Κωνσταντίνου Αργυρού προς απάντηση των θέσεων που προβλήθηκαν από τον Καθ' ου η αίτηση 3 επί του θέματος. Πέραν από τα όσα καταγράφονται πιο πάνω, επισημαίνεται ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι ο Καθ' ου η αίτηση 3 ενημερώθηκε για την Διαιτητική Απόφαση από κάποιο άλλο πρόσωπο ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ώστε να αρχίζει να μετρά η προθεσμία των 21 ημερών για την καταχώρηση έφεσης. Το στοιχείο αυτό, όπως έχω ήδη προαναφέρει, είναι καθοριστικό γιατί μόνο μετά την πάροδο της πιο πάνω προθεσμίας θα μπορούσαν οι Αιτητές να ζητήσουν την εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης της. Επαναλαμβάνεται ότι είναι απόλυτα αναγκαίο για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης όπως υπάρχει σαφής και θετική μαρτυρία επί το ότι ο Καθ' ου η αίτηση 3 έλαβε γνώση της Διαιτητικής Απόφασης, η οποία, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται πιο πάνω, δεν προσκομίστηκε από την πλευρά των Αιτητών στην προκειμένη περίπτωση. Όπως υποδείχθηκε και από τον Καλλή Δ. στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Χρίστου Χριστοφόρου κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 980, η άγνοια της ύπαρξης της διαιτητικής απόφασης αφορούσε και επηρέαζε τα νόμιμα δικαιώματα των καθ' ων η αίτηση (σε αίτηση για εγγραφή διαιτητικής απόφασης) και συνιστούσε παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης (βλέπε επίσης Fleet Mortgage v. Lower Maisonette [1972] 1 W.L.R. 765). Η πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου είναι καταλυτική για την τύχη της αίτησης και για το λόγο αυτό τα υπόλοιπα ζητήματα που εγείρονται από την πλευρά του Καθ' ου η αίτηση 3 δεν χρήζουν περαιτέρω εξέτασης. Σημειώνεται, τέλος, ότι η πλευρά των Αιτητών δεν προσκόμισε στο Δικαστήριο οποιαδήποτε στοιχεία ούτε προέβαλε οποιαδήποτε θέση εις απάντηση των ισχυρισμών του Καθ' ου η αίτηση 3 ως προς την μη ειδοποίησή του σε σχέση με την διεξαγωγή της διαδικασίας διαιτησίας, με τρόπο ώστε η αίτηση να μην μπορούσε να επιτύχει ούτε για αυτό το λόγο. Τελική Κατάληξη Συνεπώς, η αίτηση δεν μπορεί παρά να αποτύχει και έτσι απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η αίτηση 3 και εναντίον των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο