Βιομηχανία Μεταλλικών Αμαξωμάτων ΠΑΝΑΟΣ Λτδ ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου, Αρ. Αγωγής: 2307/09, 19/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A247 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2307/09 Μεταξύ: Βιομηχανία Μεταλλικών Αμαξωμάτων ΠΑΝΑΟΣ Λτδ, εκ Λευκωσίας Εναγόντων -και- Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου, από τη Λευκωσία Εναγομένων ...... ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19.6.15 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Κ. Ευσταθίου Για Εναγόμενη: κα. N. ΧΊωάννου Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες αξιώνουν το ποσό των €188,040.13 δυνάμει συμφωνηθέντων και παρασχεθέντων εμπορευμάτων και/ή δυνάμει τιμολογίου. Προκύπτει ότι το μεγαλύτερο μέρος των γεγονότων αποτέλεσαν παραδεκτά είτε εκ των δικογράφων, είτε εκ της μαρτυρίας και των κατατεθέντων τεκμηρίων. Θα σκιαγραφηθούν τα γεγονότα με παρεμβολή όπου χρειάζεται της μαρτυρίας, αφού ως διαφάνηκε το ερώτημα που καλείται να απαντήσει το δικαστήριο είναι πρωτίστως νομικό παρά γεγονότων. Την 24.6.06 η εναγομένη προκήρυξε προσφορές δια δημοσίου διαγωνισμού με αριθμό Α.Τ.24/06 για την προμήθεια τριών μονοκάμπινων φορτηγών με ανυψωτήρες προσωπικού (τεκμ.15). Οι ενάγοντες υπέβαλαν προσφορά (τεκμ.16 και 17) και η εναγόμενη την 4.12.06 απέστειλε δι΄επιστολής παραγγελία προς την ενάγουσα με αριθμό 39147, την οποία οι ενάγοντες αποδέχτηκαν αυθημερόν (τεκμ.3). Αφορούσε την αγορά 3 αυτοκινήτων Iveco Daily 35C15cab-μεταξόνιο 3450 με ανυψωτήρα προσωπικού Colombo TLC 121 για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.95.175, πλέον τρεις άδειες κυκλοφορίας. Προστίθεται πως σύμφωνα με τα τεκμ.15 και 16 η προσφορά των οχημάτων ήταν από την C.T.C, ως η σχετική επιστολή εντός του τεκμ.15, μεικτού βάρους 3.500kg. Σχετικό επίσης είναι και το τεκμ.4, παραγγελία από τους ενάγοντες προς την C.T.C για τρία αυτοκίνητα Iveco. Περαιτέρω σύμφωνα με το τεκμ.16 οι ενάγοντες δήλωσαν συμμόρφωση στους όρους προκήρυξης των προσφορών. Οι ανυψωτήρες εφαρμόστηκαν στο εργοστάσιο Colombo S.R.L, ως η σχετική παραγγελία των εναγόντων (τεκμ.5) το οποίο και πιστοποίησε την καταλληλότητα των ανυψωτήρων (telescopic basket), (τεκμ.6). Κρίνεται πως είναι σημαντικό να καταγραφεί ο σχετικός και επίδικος όρος τoυ διαγωνισμού, ώστε να είναι πλήρως κατανοητό στη συνέχεια το ιστορικό όπως θα αναδυθεί μέσα από τα διάφορα τεκμήρια και την μαρτυρία. Μεταφέρονται αυτούσιοι οι σχετικοί όροι εκ του τεκμ.15, σελ.20, 1.3.7.2 και 2.2: «1.3.7.2 Weight definitions The following weight definitions shall apply throughout this specification. Kerb weight is defined as the weight of the complete vehicle and all equipment including fuel and water, but without payload, driver or any crew. The payload (evenly distributed) is calculated by substructing the kerb weight of the vehicle plus 75kg for the driver from the gross vehicle weight. The trailer towing weight is defined as the weight that can be towed by the fully loaded vehicle allowing it to restart efficiently on a 12% gradient, at sea level. 2.2 Seating and load capacity. Vehicles shall be suitable for carrying two
(2)persons at the front (plus driver) and have a minimum 3.500 kgs Gross Vehicle Weight (GVW). Vehicles with larger GVW are acceptable, provided that their overall dimensions and other characteristics do not differ more than 5% from those specified. The vehicles shall be capable of carrying not less than 250kgs payload. This payload shall be additional to the weight of the aerial lift. The weight of the aerial lift shall be calculated as part of the kerb weight of the vehicles». Σύμφωνα με μαρτυρία του Νέαρχου Χριστοφίδη (ΜΥ1) που υπηρετεί στην εναγόμενη και κατέχει τον βαθμό μηχανικού Α στο τμήμα υποδομής ηλεκτρομηχανολογικών υπηρεσιών, οι ενάγοντες την 22.6.07 κάλεσαν την εναγόμενη να επιθεωρήσει τα οχήματα καθόσον αφορά το κατασκευαστικό μέρος, ήτοι τα προσαρτήματα, τον ανυψωτήρα κλπ. Συγκλίνουσα όμως προς αυτή την κατεύθυνση ήταν και η μαρτυρία του Κώστα Κωνσταντίνου (ΜΕ1) διευθυντή των εναγόντων, ότι ο έλεγχος εκ μέρους της εναγομένης στα υποστατικά τους ήταν οπτικός, δηλαδή το πλάτος, μήκος και ύψος των οχημάτων. Μάλιστα ως εξήγησε ο ΜΕ1 χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης δεν μπορούσαν να πάρουν τα οχήματα προς επιθεώρηση στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών (Τ.Ο.Μ). Και πάλι σύμφωνα με τον ΜΕ1 η εγγραφή στο Τ.Ο.Μ επ' ονόματι της εναγομένης έγινε εκ μέρους τους, μέσω της αντιπροσωπείας της εταιρείας Iveco, δηλαδή της C.T.C την 26.6.
- Την 28.6.07 οι ενάγοντες παρέδωσαν τα οχήματα στην εναγομένη μαζί με τα πιστοποιητικά εγγραφής των μηχανοκινήτων οχημάτων, στην συνέχεια πιστοποιητικά (τεκμ.7). Το τεκμήριο 7 αποτελείται από τα τρία πιστοποιητικά εγγραφής των επιδίκων οχημάτων και αναγράφεται ως ημερομηνία εγγραφής η 26.6.
- Σύμφωνα με τον ΜΕ1 παρέδωσε τα οχήματα μαζί με τα κλειδιά τους καθώς και τα πιστοποιητικά καταλληλότητας των οχημάτων. Παρέδωσαν επίσης στην εναγόμενη και τιμολόγιο για το ποσό των €188.040,13 (Λ.Κ.110.055 τεκμ.8). Είναι σημαντικό στο σημείο αυτό να γίνει αναφορά στα πιστοποιητικά των οχημάτων τεκμ.
- Και για τα τρία οχήματα, ήτοι υπ' αριθμό εγγραφής KQT305, KQT727 και KQT173 για ότι αφορά το επίδικο θέμα, το απόβαρο τους είναι 3.310kg και το μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος 3.500kg. Την 2.7.07 οι εναγόμενοι δι΄επιστολής τους προς τους ενάγοντες τους πληροφορούσαν ότι υπήρχε σοβαρή απόκλιση καθόσον αφορά το μεταφερόμενο φορτίο και επιβάτες (τεκμ.9). Ήταν η θέση τους ότι μετά από ενδελεχή έλεγχο των οχημάτων διαπιστώθηκε σοβαρή απόκλιση για το μεταφερόμενο φορτίο και επιβάτες, γιατί το αναγραφέν απόβαρο στα πιστοποιητικά τεκμ.7, ήτοι των 3.310kg σε σχέση με το μέγιστο μεικτό βάρος του κατασκευαστή των 3.500kg έχει ως αποτέλεσμα να απομένουν μόνο 190kg για το υπόλοιπο φορτίο. Σύμφωνα με τον όρο 2.
- του διαγωνισμού τα οχήματα πρέπει να μπορούν μεταφέρουν 250kg πέραν του συνολικού τους απόβαρου και με εγκατεστημένο τον ανυψωτήρα. Η μεν θέση των εναγόντων δια του ΜΕ1 είναι ότι μετά την επιστολή της εναγομένης, τεκμ.9, επικοινώνησε μαζί τους και ζήτησε συνάντηση για να δει τι ακριβώς εννοούσαν με την ρηθείσα επιστολή, ώστε να επιλύσουν επιτόπου το ζήτημα. Ο ΜΥ1 κατέθεσε ότι οι ενάγοντες, ως αποτέλεσμα της επιστολής, παρέλαβαν τελικά τα οχήματα και τα επέστρεψαν σε μια εβδομάδα με νέα πιστοποιητικά εγγραφής (τεκμ.20), ενώ ο ΜΕ1 αντεξεταζόμενος για το θέμα αυτό και σε υποβολή ότι πήραν τα οχήματα ξανά στο Τ.Ο.Μ, απάντησε ότι δεν ήταν παρόν όταν ζυγίστηκαν και την υποχρέωση για την εγγραφή και την ζύγιση την είχε η C.T.C, δεχόμενος όμως τελικά, ότι είτε ήταν η C.T.C που τα επήρε, είτε οι ίδιοι, δεν ήταν η εναγομένη που τα ζύγισε και ήταν οι ενάγοντες που παρέδωσαν τα πιστοποιητικά τεκμ.20 στην εναγομένη. Τα πιστοποιητικά τεκμ.20, φέρουν ημερομηνία 10.7.07 και αναφέρουν ότι και για τα τρία πιο πάνω οχήματα, το απόβαρο είναι 3.050kg και το μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος είναι 3.500kg. Για σκοπούς καταγραφής του ιστορικού αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου, στην βάση της αποδεκτής μαρτυρίας του ΜΥ1 αλλά και της παραδοχής του ΜΕ1, ότι η δεύτερη επιθεώρηση και ζύγιση στο Τ.Ο.Μ έγινε από τους ενάγοντες και αυτοί παρέδωσαν τα πιστοποιητικά τεκμ.20 στην εναγομένη. Σχετική προς τούτο είναι και η επιστολή τεκμ.25 αποσταλείσα από την εταιρεία C.T.C προς το Τ.Ο.Μ, κέντρο επιθεώρησης οχημάτων. Ήταν η θέση του ΜΥ1 ότι λόγω της διαφοράς μεταξύ των τεκμ.7 και 20 έκαμαν έρευνα και διαπίστωσαν ότι οι εναγόμενοι αφαίρεσαν εξοπλισμό από τα οχήματα για σκοπούς ζύγισης τους και ακολούθως τα επανατοποθέτησαν. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως δεν μπορούσε άλλως να εξηγηθεί η διαφορά στο βάρος των οχημάτων εν σχέση με το απόβαρο μεταξύ των πιστοποιητικών τεκμ.7 και 20, ούτε και μπορούσε να έγινε λάθος, αφού το όχημα τοποθετείται στην ζυγαριά και καταγράφεται το βάρος. Πέραν όμως αυτού, υπάρχει και η μαρτυρία του ΜΕ1 ο οποίος επιβεβαίωσε τον ΜΥ
- Του υπεβλήθη ότι αφαιρέθηκε εξοπλισμός κατά την δεύτερη ζύγιση και μετά επανατοποθετήθηκε, και ενώ αρχικά δήλωσε άγνοια, στην συνέχεια και σε σχετική υποβολή ότι αυτό έγινε για να μειωθεί το βάρος των οχημάτων κατά την ζύγιση, απάντησε πιθανότατα. Άλλωστε την θέση αυτή οι ενάγοντες την εξέφρασαν και γραπτώς αργότερα δι' επιστολής τους προς την εναγομένη ημερ.11.10.07, στην οποία γίνεται αναφορά για την αφαίρεση 210kg από τα οχήματα χωρίς να υπάρξει πρόβλημα στη λειτουργικότητα του οχήματος ή της πλατφόρμας (τεκμ.12). Αναφορά στην επιστολή αυτή θα γίνει και στην συνέχεια. Κατά συνέπεια αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου ότι κατά την ζύγιση των οχημάτων την 10.7.07 οι ενάγοντες αφαίρεσαν εξοπλισμό από τα οχήματα για σκοπούς ζύγισης τους και στην συνέχεια τα επανατοποθέτησαν. Ότι δεν υπάρχει αμφιβολία στην διαφορά του βάρους των οχημάτων μεταξύ των δυο πιστοποιητικών είναι αυτόδηλο και προφανές εκ της αντιπαράθεσης των δυο τεκμηρίων και όσων έχουν καταγραφεί ως προς το απόβαρο τους. Η εξήγηση και τούτο αποτελεί περαιτέρω εύρημα του δικαστηρίου, είναι γιατί κατά την δεύτερη ζύγιση των οχημάτων, την 10.7.07 στο Τ.Ο.Μ, οι ενάγοντες αφαίρεσαν εξοπλισμό από τα επίδικα οχήματα και τα κατέστησαν ελαφρότερα. Οι ενάγοντες με επιστολές τους ημερ.26.9.07 και 9.10.07 ζητούσαν από την εναγομένη συνάντηση «για διευθέτηση του προβλήματος που προέκυψε μετά την παράδοση» των οχημάτων (τεκμ.10 και 11). Στην συνέχεια απέστειλαν την ρηθείσα επιστολή ημερ. 11.10.07 (τεκμ.12). Οι ενάγοντες με την επιστολή αυτή, μεταξύ άλλων, αναφέρουν ότι «όπως αντιλαμβανόμαστε κατά την παράδοση και το ζύγισμα προέκυψε πρόβλημα με το βάρος των οχημάτων». Δέχονται, ως λέχθηκε και αλλού, ότι υπήρχε επιπλέον βάρος 210kg και εισηγούνταν την αφαίρεση του, ζητώντας συνάντηση «για την επίλυση του προβλήματος που δημιουργήθηκε λόγω του καθαρού φορτίου που δικαιούται το όχημα». Προκύπτει επίσης εκ της επιστολής και γίνεται εύρημα του δικαστηρίου ότι έγινε μόνο η φυσική παράδοση των οχημάτων στην εναγόμενη, μετά την έκδοση των πιστοποιητικών τεκ.20, και παρέμεινε η συμμόρφωση των εναγόντων με τους ρηθέντες όρους. Εξάγεται περαιτέρω εκ της μαρτυρίας του ΜΥ1 ότι η εναγόμενη, εν όψει της διαφοράς μεταξύ των ζυγίσεων των οχημάτων, προέβηκε σε δικό της έλεγχο επί δυο εκ των τριών οχημάτων στο Τ.Ο.Μ. Έγινε ζύγιση στα αυτοκίνητα με αριθμό εγγραφής KQT 173 και KQT
- Είναι ορθή η εισήγηση του κ. Ευσταθίου ότι δεν δόθηκαν στο δικαστήριο λεπτομέρειες της ζύγισης που έκαμε η εναγόμενη. Αυτό όμως είναι άνευ σημασίας, δεδομένων των επισήμων ζυγίσεων που έγιναν από το Τ.Ο.Μ και κυρίως λόγω της διαφοράς μεταξύ των τεκμ.7 και
- Η εναγομένη δεν επικαλέστηκε τις ζυγίσεις αυτές, η αναφορά του ΜΥ1 ήταν ότι έγιναν λόγω της διαφοράς που παρουσιάζονταν στα δυο πιστοποιητκά. Περαιτέρω η θέση του ΜΕ1 (γραπτή δήλωση έγγραφο Α) ότι οι ενάγοντες αμφισβητούν τις μετρήσεις και ζυγίσεις που επικαλείται η εναγόμενη δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, γιατί αφενός η εναγόμενη στηρίζεται στις μετρήσεις που έγιναν από το Τ.Ο.Μ εκ μέρους των εναγόντων και όχι σε δικές της ζυγίσεις και αφετέρου, οι ενάγοντες δια του τεκμ.12 αποδέχονται την ύπαρξη επιπλέον βάρους εκ 210kg που προερχεται από τις ζυγίσεις του Τ.Ο.Μ (τεκμ.7 και 20). Μετά από παραστάσεις της εναγομένης στο Τ.Ο.Μ, η θέση του Τμήματος ήταν σύμφωνα με τον ΜΥ1 ότι ισχύει το αρχικό απόβαρο όπως αυτό αναγράφεται στο τεκμ.
- Ήταν επίσης η θέση του Τ.Ο.Μ ότι εφόσον τα οχήματα ήταν κατασκευασμένα για μεικτό βάρος 3500kg, η προσθήκη του οδηγού, δυο επιβατών και του φορτίου 250 κιλά, θα καταστήσει τα οχήματα υπέρβαρα και ενδεχομένως οι εναγόμενοι να καταγγελθούν για παράβαση. Ως αποτέλεσμα η εναγόμενη απέστειλε επιστολή στους ενάγοντες την 21.11.07 (τεκμ.13) και τους καλούσε να πάρουν πίσω τα οχήματα τους και να διευθετήσουν την μεταβίβαση τους στο όνομα τους. Ο λόγος ήταν γιατί διαπιστώθηκε ότι δεν συνάδουν με τις τεχνικές προδιαγραφές όσον αφορά το μεικτό φορτίο το οποίο καθορίζεται από το εργοστάσιο σε 3.500kg. Ήταν επίσης η θέση τους ότι σύμφωνα με τον όρο 2.2 τα οχήματα πρέπει να έχουν την δυνατότητα μεταφοράς δυο επιβατών και επιπρόσθετο φορτίο 250kg, χωρίς να υπερβαίνει το μεικτό φορτίο των 3.500kg των οχημάτων. Το απόβαρο των οχημάτων δεν είναι 3.010kg όπως αναγράφεται στα πιστοποιητικά (τεκμ.20) αλλά 3.310kg (τεκμ.7). Εάν προστεθούν στο απόβαρο 2 επιβάτες με τον οδηγό συν το επιπρόσθετο φορτίο των 250kg παρατηρείται υπέρβαση και απόκλιση από το μικτό βάρος κατά 285kg (3.785 - 3.500) και ως εκ τούτου τα οχήματα είναι εκτός προδιαγραφών. Η θέση των εναγόντων επί της πιο πάνω επιστολής εκφράστηκε δι' επιστολής (τεκμ.21), που φέρει ημερομ.24.10.07, προφανώς είναι εσφαλμένη η ημερομηνία, αφού η επιστολή της εναγομένης φέρει ημερομηνία 21.11.07, στην οποία αναφέρει ότι η εναγομένη αφού αρνείται να τους δώσει την ευκαιρία για την επιδιόρθωση της οποιασδήποτε εκκρεμότητας και στην εξόφληση του τιμολογίου, ζητούσε να γίνει διευθέτηση για μεταβίβαση (των οχημάτων) και την παράδοση τους στους ενάγοντες. Ήταν επίσης η θέση του ΜΥ1 ότι οι ενάγοντες γνώριζαν και προφορικά την θέση των εναγομένων γι' αυτό και απέστειλαν τις επιστολές τεκμ.10, 11 και
- Για ότι αφορά εδώ, η θέση των εναγόντων εκφράστηκε στην επιστολή ημερ.11.10.07 (τεκμ.12). Σε συντομία και υπό τύπον επανάληψης, οι ενάγοντες ουσιαστικά δέχονταν ότι υπήρχε διαφορά βάρους, με βάση υπολογισμούς που καταγράφονται στην επιστολή κατά 210kg, υπολογίζοντας το βάρος των οχημάτων σε 3.310kg, βάρος δυο επιβατών σε 150kg και το επιπλέον βάρος σε 250κg. Στις 15.5.08 η εναγόμενη απέστειλε επιστολή προς τους ενάγοντες (τεκμ.33) υπενθυμίζοντας τους ότι τα οχήματα δεν έγιναν αποδεκτά και πως θα πρέπει να τα παραλάβουν ως η επιστολή τους τεκμ.
- Παράλληλα την ίδια ημερομηνία δι' επιστολής τους προς το Τ.Ο.Μ ζητούσαν να πληροφορηθούν τους λόγους που εκδόθηκαν από το Τ.Ο.Μ δυο πιστοποιητικά (τεκμ.7 και 20) και ζητούσαν να μάθουν αν ακολουθήθηκε η κανονική και νόμιμη διαδικασία (τεκμ.34). Αντιδρώντας το Τ.Ο.Μ. με επιστολή του ημερ.12.6.08 κάλεσε την εναγόμενη να παρουσιάσει τα οχήματα στο ΚΕΜΟ την 26.6.08 προς επιβεβαίωση των στοιχείων που είναι καταχωρημένα στα πιστοποιητικά εγγραφής τους (τεκμ.28), γεγονός που η εναγομένη αποδέκτηκε (τεκμ. 29). Στην συνέχεια στις 3.7.08 το Τ.Ο.Μ ενημέρωνε την εναγομένη ότι η υπόθεση διαβιβάστηκε στην νομική υπηρεσία για γνωμάτευση (τεκμ.30). Στις 11.11.08 το Τ.Ο.Μ απέστειλε προς την εναγόμενη επιστολή (τεκμ.31), σύμφωνα με την οποία τα στοιχεία που είναι καταχωρημένα στα πιστοποιητικά εγγραφής των οχημάτων διαφέρουν από αυτά που βρέθηκαν κατά την ζύγιση. Στο τεκμ.31 καταγράφονται τα πιο κάτω εν σχέση με τα αποτελέσματα της ζύγισης που έγινε στις 26.6.08: Όχημα με αριθμό Εγγραφής KQT
- Απόβαρο 3420, βάρος 3 επιβατών (3Χ76) 228, μεικτό βάρος 3.
- Όχημα με αριθμό εγγραφής KQT
- Απόβαρο 3440, βάρος 3 επιβατών (3Χ76) 228, μεικτό βάρος 3.500 και, Όχημα με αριθμό εγγραφής KQT
- Απόβαρο 3424, βάρος επιβατών (3Χ76) 228, μεικτό βάρος 3.
- Περαιτέρω αναφέρεται ότι «το συνολικό μεικτό βάρος κάθε οχήματος κατά την χρήση του, συνυπολογίζοντας αθροιστικά το απόβαρο και το βάρος των προβλεπομένων επιβατών που μπορεί να μεταφέρει, υπερβαίνει το μεικτό βάρος του, δηλαδή το μεικτό βάρος κατηγοριοποίησης του από τον κατασκευαστή. Κατά συνέπεια η επανέκδοση διορθωμένων τίτλων ιδιοκτησίας προσκρούει στην υπέρβαση του μεικτού βάρους των οχημάτων που είναι 3500kg κατά την χρήση τους και το Τμήμα θα προχωρήσει στην ακύρωση της εγγραφής των οχημάτων». Ζητούσε από την εναγόμενη να παραδώσει τα αυθεντικά πιστοποιητικά εγγραφής στο Τ.Ο.Μ. Στην συνέχεια το Τ.Ο.Μ. την 4.12.08 διέγραψε και τα τρία οχήματα από το μητρώο του Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων (τεκμ.23). Οι ενάγοντες την 20.11.08 παρέλαβαν τα οχήματα από την εναγομένη και σύμφωνα με την δήλωση που υπέγραψαν, παραδόθηκαν στην ιδίαν κατάσταση στην οποία αυτά παραδόθηκαν, μαζί με τα πιστοποιητικά εγγραφής και δεόντως υπογραμμένα μεταβιβαστικά έγγραφα (τεκμ.22). Η αναφορά του ΜΕ1 στην γραπτή του δήλωση (έγγραφο Α) ότι παρέλαβαν τα οχήματα υπό την πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους με μοναδικό σκοπό την φύλαξη και προστασία τους δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού έρχεται σε άμεση σύγκρουση και αντίφαση με το περιεχόμενο του τεκμ.23, την δήλωση παραλαβής των οχημάτων εκ μέρους τους, όπου δεν τέθηκε κάποια επιφύλαξη. Ομοίως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση του ότι τα οχήματα βρίσκονταν σε υπαίθριους και ακατάλληλους χώρους με αποτέλεσμα να υποστούν τεράστιες ζημιές αφού και πάλι είναι σε σύγκρουση με την ρηθείσα δήλωση παραλαβής και βεβαίως εκτός δικογράφων. Υπήρξε επίσης μαρτυρία και εκ μέρους του Μάριου Παρασκευά (ΜΕ3) που εργάζεται στο Τ.Ο.Μ και είναι εξεταστής και επιθεωρητής αυτοκινήτων. Με βάση τον φάκελο και από την μελέτη του, ανέφερε ότι η αρχική εγγραφή των οχημάτων έγινε με βάση ότι το απόβαρο ήταν 3.310kg. Στην συνέχεια ζητήθηκε από την C.T.C με επιστολή της να γίνει διόρθωση στον τύπο του αμαξώματος και έγιναν εκ νέου ζυγίσεις (τεκμ.25). Συνολικά έγιναν 3 ζυγίσεις, ήτοι την 26.6.07 (τεκμ.7), την 10.7.07 (τεκμ.20) και την 26.6.08 (τεκμ.31). Η μέθοδος ζυγίσεως είναι η ίδια με την ίδια ζυγαριά και με τον ίδιο τρόπο υπολογισμού. Εξήγησε ότι απόβαρο είναι το όχημα με όλο τον εξοπλισμό του πλέον το 90% των καυσίμων. Μετά την τρίτη ζύγιση επειδή το απόβαρο και 3 επιβάτες ξεπερνούσε το επιτρεπόμενο μεικτό βάρος, το Τ.Ο.Μ ζήτησε γνωμάτευση από τον Γενικό Εισαγγελέα κατά πόσο δύναται να ανακαλέσει την εγγραφή των αυτοκινήτων. Έλαβε θετική απάντηση και έτσι έγινε ανάκληση εγγραφής των οχημάτων και ζητήθηκε η επιστροφή των πιστοποιητικών εγγραφής. Διαγράφηκαν ως υπέρβαρα της κατηγορίας Ν.1, δηλαδή μεικτού βάρους μέχρι 3.500kg. Εξήγησε περαιτέρω αντεξεταζόμενος ότι η δεύτερη ζύγιση έγινε για να γίνει διόρθωση στον τύπο αμαξώματος γιατί στο τεκμ.7 καταγράφονται ως lorry, ενώ στο τεκμ.20 καταγράφεται ως lorry with lifter και το απόβαρο διαφοροποιήθηκε από 3.310kg σε 3.050kg. Τα πιο πάνω συνιστούν γεγονότα εξαγόμενα είτε εκ της μαρτυρίας όπως αυτή έχει παρατεθεί, είτε εκ των κατατεθέντων τεκμηρίων, είτε εκ της αξιολογήσεως της μαρτυρίας και γίνονται αναλόγως ευρήματα του δικαστηρίου. Μαρτυρία εκ μέρους των εναγόντων έδωσε επίσης και ο Γιώργος Τζιρκαλής (ΜΕ2) μηχανολόγος και εκτιμητής ζημιών οχημάτων. Με βάση τους όρους της προσφοράς έκαμε τους δικούς του ελέγχους και μετρήσεις, ετοίμασε έκθεση τεκμ.24, και κατέληξε δια μαθηματικών υπολογισμών ότι τα οχήματα πληρούν τις προδιαγραφές των όρων προκήρυξης του διαγωνισμού. Προς ολοκλήρωση της εικόνας και σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΕ1 αλλά και του ΜΥ1 οι ενάγοντες την 12.2.08 καταχώρισαν την υπ' αριθμό 173/08 προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο (τεκμ.32) εναντίον της εναγομένης επιζητώντας δήλωση του δικαστηρίου ότι η απόφαση της εναγομένης να επιστρέψει στους ενάγοντες τα παραδοθέντα οχήματα είναι άκυρη. Η προσφυγή τελικά απεσύρθη την 10.10.
- Η κα Χ΄Ιωάννου για τους εναγόμενους αφού αναφέρεται και αναλύει την μαρτυρία εκφράζει την θέση ότι επρόκειτο για αγορά αγαθών κατά περί περιγραφή η οποία δινόταν στις προδιαγραφές του διαγωνισμού. Μόνο αν τα οχήματα δεν ήταν σύμφωνα με τις προδιαγραφές μπορούσε η εναγόμενη να τα απορρίψει. Με αναφορά στους πιο πάνω όρους του διαγωνισμού είναι η θέση της, με αναφορά στα τεκμήρια και την μαρτυρία, ότι τα αυτοκίνητα ήταν εκτός προδιαγραφών και ως εκ τούτου ορθώς η εναγόμενη απέρριψε τα οχήματα. Αντίθετα ο κ. Ευσταθίου εισηγείται ότι η εναγόμενη ερμήνευσε λάθος τους επίδικους όρους και πρόσθεσαν επιπρόσθετο φορτίο 225kg με αποτέλεσμα τα οχήματα να βρεθούν εκτός προδιαγραφών. Είναι επίσης η θέση του ότι το βάρος των οχημάτων είναι εκείνο των διορθωμένων πιστοποιητικών εγγραφής, δηλαδή του τεκμ.20, και οποιαδήποτε περί του αντιθέτου μαρτυρία εκ μέρους της εναγομένης δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι και οι δυο πλευρές προβαίνουν σε αναλυτικές μαθηματικές πράξεις για να καταδείξει και να αναδείξει η κάθε πλευρά την ορθότητα της ερμηνείας των επιδίκων όρων και των μαθηματικών υπολογισμών επί των όρων του διαγωνισμού. Θα γίνει ειδική αναφορά στην συνέχεια εκεί και όπου χρειάζεται. Υπάρχουν δυο θέματα καταλυτικά κατά την κρίση του δικαστηρίου στα οποία καμιά πλευρά δεν έστρεψε την προσοχή της. Άπτονται της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου και ως εκ τούτου το δικαστήριο θα πρέπει καθηκόντως να τα εξετάσει. Η προκήρυξη για την προμήθεια και συντήρηση των οχημάτων έγινε δια δημοσίου διαγωνισμού, με αριθμό Ατ.24/06, ως αναφέρεται στην παράγραφο 4 της εκθέσεως απαιτήσεως η οποία και είναι παραδεκτή από την υπεράσπιση. Περαιτέρω η εναγόμενη ως αναφέρεται στην παράγραφο 1 της υπερασπίσεως και ανταπαιτήσεως είναι Οργανισμός δημόσιου δικαίου. Κατά συνέπεια η κατακύρωση της προμήθειας των οχημάτων στους ενάγοντες συνιστά και αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, υποκείμενη σε αναθεώρηση βάσει του άρθρου 146.1 του Συντάγματος. Στην υπόθεση Λάντου κ.ά ν. Συμεού κ.ά Πολ.Έφεση 54/10/2014 υπεδείχθη ότι ζήτημα δικαιοδοσίας του δικαστηρίου και αν ακόμα δεν έχει εγερθεί, είτε πρωτοδίκως είτε στην ειδοποίηση έφεσης, ως ζήτημα δημοσίας τάξεως που επιφέρει ακυρότητα της διαδικασίας εξετάζεται αυτεπαγγέλτως. Είναι πάγια και διαχρονικά σταθερή η θέση της νομολογίας ότι δεν χωρεί συγχρωτισμός της αναθεωρητικής και πολιτικής δικαιοδοσίας σε κανένα σημείο. Η εγκυρότητα διοικητικής πράξης ή απόφασης, όπως και η ανάκληση της, μπορεί να προσβληθεί μόνο με προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο. Κατά συνέπεια η ακύρωση της πράξης την 21.11.07 (τεκμ.13) με την οποία η εναγόμενη αποφάσισε την επιστροφή των οχημάτων στους ενάγοντες, ουσιαστικά συνιστούσε ανάκληση της, και ως τέτοιας το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει την νομιμότητα της, αφού αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Ανώτατο Δικαστήριο.(SIGMA RADIO TV LTD ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (Αρ.1)
(2006)1 Α.Α.Δ. 155). Τα δικαστήριο δεν έχει εξουσία ούτε και αρμοδιότητα να εξετάσει τους ισχυρισμούς και τις θέσεις των εναγόντων, ούτε και αν ορθώς η εναγόμενη ερμήνευσε και εφάρμοσε τους όρους του διαγωνισμού. Η νομιμότητα και η εγκυρότητα της πράξης ανάκλησης, αναγόμενη αποκλειστικά στη σφαίρα του διοικητικού δικαίου μόνο με προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο μπορεί να προσβληθεί. (AMAZING TRADING LTD ν. Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων
(2002)1 Α.Α.Δ 1136). Αυτό καθόσον αφορά την σχέση μεταξύ εναγόντων και εναγομένης. Σύμφωνα με την νομολογία η ακύρωση της διοικητικής πράξης αποτελεί την πρώτη προϋπόθεση για την διεκδίκηση αποζημιώσεων ενώπιον πολιτικού δικαστηρίου, νοουμένου ότι η απαίτηση για αποζημίωση απευθυνθεί αρχικά προς την διοίκηση και υπάρξει απόρριψη, ή παράλειψη εκ μέρους του αρμοδίου οργάνου. Δικαίωμα για αποζημίωση εγείρεται αν παρά την αποκατάσταση της νομιμότητας, παραμένει ζημιά η οποία δεν έχει αποζημιωθεί από την διοικητική αρχή (Φιλιαστίδης ν. Α.Η.Κ, Πολ. Έφεση αρ.351/09, ημερ.3.10.14). Περαιτέρω το Τ.Ο.Μ με την επιστολή του τεκμ.31 κατέληξε ότι η επανέκδοση των τίτλων ιδιοκτησίας, προσκρούσει στην υπέρβαση του μεικτού βάρους των οχημάτων των 3.500kg και το Τμήμα προχώρησε στην ακύρωση εγγραφής των οχημάτων. Με άλλα λόγια τα επίδικα οχήματα δεν μπορούν να εγγραφούν και κατά συνέπεια και κάτω από οποιαδήποτε ερμηνεία και αν τεθούν οι ρηθέντες όροι του διαγωνισμού, αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι η μη εγγραφή των οχημάτων στο όνομα της εναγομένης, που αποτελεί αυτονόητο όρο του διαγωνισμού για την έκδοση άδειας κυκλοφορίας (δες τεκμ.3), θέτει τέρμα σε κάθε συζήτηση εκ μέρους των εναγόντων. Υπάρχει προφανής και πραγματική αδυναμία των εναγόντων προς συμμόρφωση με τον διαγωνισμό, ήτοι και ανεξάρτητα από όσα έχουν λεχθεί, να παραδώσει τίτλο των οχημάτων στην εναγομένη. Οι λόγοι για τους οποίους το Τ.Ο.Μ. αποφάσισε την διαγραφή των οχημάτων αρκούντως καταγράφονται στην ρηθείσα επιστολή, άμεσα σχετικοί με το απόβαρο και το βάρος 3 επιβατών σε σχέση με το μεικτό βάρος των οχημάτων. Είναι προφανές εκ των αριθμών που παρατίθενται στην επιστολή ότι το μεικτό βάρος και των τριών οχημάτων, συγκεκριμένα το υπ' αριθμό εγγραφής KQT173 υπερβαίνει κατά 148kg, το KQT275 κατά 168kg και KQT305 κατά 152kg. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι οι μαθηματικοί υπολογισμοί που αναφέρθηκε ο ΜΕ2 Τζιρκαλής, τόσο στην έκθεση του όσο και στην μαρτυρία του εμπεριέχουν λάθος. Ήταν η θέση του ότι το Τ.Ο.Μ όταν τα ζύγισε πρόσθεσε στο απόβαρο και το βάρος του οδηγού, δηλαδή ακόμα 75 kg, ενώ στο απόβαρο δεν μετρά και δεν λαμβάνεται υπόψη το βάρος του οδηγού. Στήριξε την θέση του στον Ν.113
(1)/09 και στο γεγονός ότι σύμφωνα με τους όρους του διαγωνισμού το βάρος του οδηγού πρέπει να αφαιρεθεί από το απόβαρο. Ήταν επίσης η θέση του αντεξεταζόμενος ότι οι μετρήσεις του Τ.Ο.Μ που καταγράφονται στο τεκμ.31 δεν είναι ορθές γιατί προσθέτει και τον οδηγό. Το λάθος του ΜΕ2 εστιάζεται ως ορθά υποδεικνύει η κα Χ΄Ιωάννου στον Νόμο Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμο 86/72 ως έχει τροποποιηθεί. Ο διαγωνισμός έγινε το 2006 και εφαρμογής τυγχάνει ο Νόμος που ίσχυε κατά τον χρόνο του διαγωνισμού. Ήταν σε ισχύ ο Ν.71
(1)/06 σύμφωνα με τον οποίο στο απόβαρο δεν περιλαμβανόταν το βάρος του οδηγού, ενώ στην συνέχεια δια του Ν.113
(1)/09, που τροποποίησε τον βασικό Νόμο και τέθηκε σε ισχύ την 6.11.09, αντικατέστησε τον ορισμό του απόβαρου περιλαμβάνοντας μεταξύ άλλων και το βάρος του οδηγού που καθορίστηκε στα 75kg. Περαιτέρω ο ΜΕ3 δεν κατέθεσε κάτι τέτοιο ούτε και επιβεβαίωσε τον ΜΕ2 επί τούτου, αλλά και στο τεκμ.31 είναι σαφές ότι το Τ.Ο.Μ. στο απόβαρο δεν περιλαμβάνει το βάρος του οδηγού. Εξάγεται εκ της μαρτυρίας του ΜΕ2 και το εξής. Στην έκθεση του (τεκμ.24 σελ.2) μεταφέροντας αυτούσιο τον όρο του διαγωνισμού για το ωφέλιμο φορτίο (payload) για το βάρος του οδηγού, αναφέρει ότι ο όρος δεν είναι ακριβώς ορθός (is not exactly right) γιατί ως εξηγεί αμέσως στην συνέχεια, το ωφέλιμο βάρος υπολογίζεται δια της αφαιρέσεως του απόβαρου από το μεικτό βάρος και δεν αφαιρείται ο οδηγός γιατί δεν περιλαμβάνεται στο απόβαρο. Η πρώτη παρατήρηση που μπορεί να γίνει είναι ότι το δικαστήριο δεν καλείται να ερμηνεύσει την ορθότητα των όρων του διαγωνισμού, οι ενάγοντες δεν εισηγούνται ότι οι όροι είναι λάθος και συνεπώς δεν τίθεται ως επίδικο θέμα τέτοιο ζήτημα. Επομένως οι ενάγοντες όφειλαν να συμμορφωθούν με τους όρους του διαγωνισμού ως έχουν και όχι ως προς το τι κατά την κρίση του ΜΕ2 είναι ορθό. Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι οι υπολογισμοί του στηρίζονται στο γεγονός ότι το Τ.Ο.Μ. υπολογίζει στο απόβαρο και το βάρος του οδηγού, το οποίο ως λέχθηκε δεν είναι ορθό. Η μαρτυρία του ΜΕ2 ουσιαστικά ήταν για να αντικρούσει τις ζυγίσεις του Τ.Ο.Μ και να καταδείξει ότι αυτές είναι λανθασμένες. Ανεξάρτητα όμως από την ορθότητα των υπολογισμών του, τα τεκμ.7 και 20, τα πιστοποιητικά εγγραφής των οχημάτων συνιστούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις και ανακλήθηκαν με την επιστολή τεκμ.
- Σχετικές για παράδειγμα αποτελούν οι υποθέσεις Σ. Μαχαιρίνας Μεταφορές (Κύπρου) Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, υπόθεση αρ.545/08 ημερ.8.1.10 και Minotavros Crete Transport (Cyprus) Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Αναθεωρητική Έφεση 75/09 ημερ.9.4.
- Το δικαστήριο δεν έχει εξουσία να ανατρέψει τα τεκμ.7 και 20, όπως ούτε και το τεκμ.
- Πρόκειται για ζήτημα που και πάλι εμπίπτει στην σφαίρα του διοικητικού δικαίου, αναγόμενο στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Περιβάλλονται, μέχρι ακυρώσεως τους από το Ανώτατο Δικαστήριο, με το τεκμήριο της νομιμότητας. Αν η διοικητική πράξη δεν ακυρωθεί από αρμόδιο αναθεωρητικό δικαστήριο, η απόφαση διατηρεί καθ' όλα την ισχύ της ως προς τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτή. Οι αποφάσεις του Τ.Ο.Μ δεν προσεβλήθηκαν και παραμένουν σε ισχύ. Το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι τα οχήματα διαγράφηκαν και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις οι ενάγοντες δεν μπορούν και δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στην προσφορά που τους κατακυρώθηκε από την εναγομένη. Είναι σημαντικό να λεχθεί ότι τόσο το τεκμ.7 όσο και το τεκμ.20 εκδόθηκαν κατόπιν ενεργειών των εναγόντων, με άλλα λόγια ήταν οι ενάγοντες που παρουσίασαν τα οχήματα στο Τ.Ο.Μ, ήταν ούτως ή άλλως δική τους υποχρέωση, προς ζύγιση και έκδοση πιστοποιητικών εγγραφής και ήταν αυτοί που παρέδωσαν τα πιστοποιητικά στην εναγομένη. Αν διαφωνούσαν με το περιεχόμενο των τεκμ.7 και 20 θα έπρεπε να αποταθούν στο Ανώτατο Δικαστήριο δια προσφυγής προς ακύρωση των πιστοποιητικών εγγραφής. Το ίδιο θα έπρεπε να έπρατταν και για την απόφαση του Διευθυντή του Τ.Ο.Μ αναφορικά με την ακύρωση της εγγραφής των οχημάτων. Το γεγονός ότι τα πιστοποιητικά εκδόθηκαν στο όνομα της εναγομένης, ως υποχρέωση και πρωτοβουλία των εναγόντων, δεν μετέφερε και την ευθύνη σε αυτή, αφού ήταν δική τους η υποχρέωση, σύμφωνα με τους όρους του διαγωνισμού (όρος 1 Μέρος ΙΙ σελ.9 τεκμ.15). Ανεξάρτητα από όσα έχουν αναφερθεί περί αναρμοδιότητας του δικαστηρίου και αν ήθελε κριθεί εσφαλμένη η πιο πάνω κρίση, αποτελεί διαπίστωση, εκ των ευρημάτων του δικαστηρίου, ότι οι ενάγοντες γνώριζαν εξ αρχής το πρόβλημα με το βάρος των οχημάτων που παρέδωσαν στην εναγομένη. Το γεγονός και μόνο ότι αφαίρεσαν εξαρτήματα από τα οχήματα ώστε να τα καταστήσουν ελαφρότερα κατά την δεύτερη ζύγιση από το Τ.Ο.Μ, να παρεμβληθεί και να σημειωθεί ότι ήταν με πρωτοβουλία των εναγόντων δια της C.T.C που έγινε η δεύτερη ζύγιση, αναδεικνύει την γνώση εκ μέρους τους του προβλήματος. Στην οποία ζύγιση ως ήταν παραδεκτό εκ μέρους του ΜΕ1, τα οχήματα όταν ζυγίστηκαν ήταν ελαφρότερα γιατί αφαίρεσαν από αυτά εξαρτήματα. Επιβεβαίωση αποτελεί και το γεγονός ότι εισηγήθηκαν στην εναγομένη να αφαιρέσουν τα 210kg που παραδέχονταν ότι τα οχήματα ήταν υπέρβαρα χωρίς κατά την γνώμη τους να επηρεαστεί η λειτουργικότητα των οχημάτων (τεκμ.12). Με άλλα λόγια ζητούσαν παράκαμψη των όρων κατακύρωσης του διαγωνισμού προς όφελος τους, ή και ευνοϊκότερη μεταχείριση κατά παρέκκλιση των όρων του διαγωνισμού. Είναι πάντως άξιον απορίας να ζυγιστούν τα αυτοκίνητα από το Τ.Ο.Μ σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις και το απόβαρο να διαφέρει και τις τρεις φορές. Η δεύτερη ζύγιση, για τους λόγους που έχουν αναφερθεί, έχει την εξήγηση της και ως εκ τούτου δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Εξάγεται εκ των όρων 1.3.7.2 και 2.2 του διαγωνισμού ότι τα οχήματα θα έπρεπε να πληρούν δυο παραμέτρους. Αφενός να έχουν μεικτό βάρος 3.500kg (Gross Vehicle Weight) και αφετέρου, να μπορoύν να μεταφέρουν το ελάχιστο 250kg ωφέλιμου βάρους (payload). Αν ληφθεί ως βάση υπολογισμού το τεκμ.7 η διαφορά μεταξύ του μεικτού βάρους (3.500) και του απόβαρου (3.310) θέτει ούτως ή άλλως τα οχήματα εκτός προδιαγραφών, αφού το ωφέλιμο βάρος που μπορούν να μεταφέρουν είναι 190kg και όχι 250kg ως ο σχετικός όρος. Από την άλλη αν προστεθούν στο απόβαρο τα 250kg που θα πρέπει να μεταφέρουν ως ωφέλιμο βάρος, ανεξαρτήτως του οδηγού και των επιβατών, τότε καθίστανται υπέρβαρα κατά 60kg (3.310 + 250). Ωφέλιμο βάρος σύμφωνα με τους πιο πάνω όρους ανευρίσκεται δια της αφαιρέσεως του απόβαρου (kerb weight) από το μεικτό βάρος, πλέον το βάρος του οδηγού, ήτοι ακόμα 75kg. Με άλλα λόγια και με βάση το τεκμ.7, θα πρέπει να αφαιρεθεί από το μεικτό βάρος των 3.500kg το απόβαρο, ήτοι 3.310kg μείον και το βάρος του οδηγού που καθορίζεται σε 75kg. Με βάση την αφαίρεση αυτή παραμένουν 115kg ως ωφέλιμο βάρος. Το ωφέλιμο βάρος, που περιλαμβάνεται στο μεικτό βάρος των 3.500kg, θα πρέπει κατ' ελάχιστο σύμφωνα με τον όρο 2.2 του τεκμ.15, να είναι 250kg και στην προκειμένη περίπτωση ήταν μόνο 115kg και συνεπώς εκτός των όρων και των προδιαγραφών του διαγωνισμού. Κατά συνέπεια η εναγόμενη είχε κάθε δικαίωμα να απορρίψει τα οχήματα. Ήταν η εισήγηση του κ. Ευσταθίου ότι η εναγόμενη πρόσθεσε αυθαιρέτως και εσφαλμένως το βάρος των δυο συνεπιβατών, γιατί η σχετική αναφορά του όρου είναι για την δυνατότητα μεταφοράς δυο επιβατών, με την έννοια ότι θα πρέπει να υπάρχει χώρος να κάθονται ακόμα δυο επιβάτες. Είναι ορθή η εισήγηση ότι το βάρος των δυο συνεπιβατών δεν συνυπολογίζεται αυτοτελώς, πλην όμως στο απόβαρο όσο και κυρίως στο ωφέλιμο φορτίο (payload) των 250kg που θα πρέπει να μεταφέρουν τα οχήματα, είναι δεδομένο δυνάμει των όρων, ότι δεν περιλαμβάνεται ούτε ο οδηγός, όπως ούτε και οι επιβάτες. Εξάγεται συνεπώς ότι τόσο το βάρος του οδηγού όσο και των δυο επιβατών ως πλήρωμα που θα βρίσκονται εντός των οχημάτων, θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να είναι εντός του ορίου του μεικτού βάρους των 3.500kg. Κατά συνέπεια το βάρος των επιβατών και του οδηγού θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και να συνυπολογιστεί κατά την εξεύρεση του μεικτού βάρους, το οποίο δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 3.500kg. Στην προκειμένη περίπτωση το ωφέλιμο βάρος των οχημάτων είναι 115kg αντί 250kg ως ο σχετικός όρος και συνεπώς εκτός των προδιαγραφών των όρων του διαγωνισμού, χωρίς να συνυπολογίζεται ή να λαμβάνεται υπόψη το βάρος των επιβατών και του οδηγού, που είναι ακόμα 225kg. Υπάρχει τέλος ακόμη μια πτυχή. Η αξίωση των εναγόντων εδράζεται επί τη βάση συμφωνηθέντων και παρασχεθέντων εμπορευμάτων και/ή δυνάμει τιμολογίου. Στην προκειμένη περίπτωση, ως αναφέρει και η κα Χ΄Ιωάννου, οι ενάγοντες παρέλαβαν πίσω τα επίδικα οχήματα και σύμφωνα με την δήλωση που υπέγραψαν, παραδόθηκαν στην ιδίαν κατάσταση στην οποία αυτά παραδόθηκαν. Κατά συνέπεια και αν ακόμα η εναγόμενη κακώς και κατά παράβαση των όρων του διαγωνισμού απέρριψε τα οχήματα, και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι οι ενάγοντες αποδέχτηκαν και υπέγραψαν την δήλωση χωρίς κάποια επιφύλαξη, θα εδικαιούντο αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας και όχι την καταβολή του τιμήματος πωλήσεως. Με άλλα λόγια οι ενάγοντες δεν μπορούν να κατέχουν τα οχήματα και να αξιώνουν και την αξία τους (M. Loizides Syrimis & Co κ.ά v. Globalsoft Com. Ltd
(2007)1 Α.Α.Δ. 54 και Κωνσταντόπουλος v. F.W. Woolworth & Co (Cyprus) Ltd
(2012)1 Α.Α.Δ. 1752). Η απαίτηση των εναγόντων για τους πιο πάνω λόγους είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η εναγόμενη ανταπαιτεί το ποσό των €18,794.60 (Λ.Κ.11.000) ως ζημιά που υπέστη για την εκ μέρους των εναγόντων παραβίαση της συμφωνίας. Η ζημιά επικεντρώνεται στα έξοδα προκήρυξης των προσφορών, αξιολόγησης, κατακύρωσης και ελέγχου συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές. Σύμφωνα με τον ΜΥ1 αφιερώθηκαν 120 περίπου ανθρωποώρες για την ετοιμασία των προδιαγραφών και την αξιολόγηση των προσφορών, πλέον 100 για τον έλεγχο συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές καθώς και χρόνος από το Κεντρικό Συμβούλιο προσφορών και τον Γραμματέα της Αρχής. Αντεξεταζόμενος δεν μπορούσε ακριβώς να προσδιορίσει τις ώρες που αναλώθηκαν και έκαμνε υπολογισμούς εκ μνήμης, ούτε και είχε κάποια στοιχεία να παρουσιάσει στο δικαστήριο. Επί τούτου μαρτυρία έδωσε και ο Ανδρέας Μονογιός (ΜΥ2) που εργάζεται στο τμήμα χρηματοοικονομικής διαχείρισης-κοστολογήσεις στην εναγομένη. Στην δήλωση του (έγγραφο Ε) αναφέρει ότι το εργατικό κόστος υπολογίζεται ανά ανθρωποώρα ή εργατοώρα και κατά τον υπολογισμό, το σύστημα λαμβάνει υπόψη το πραγματικό κόστος των υπαλλήλων της κάθε βαθμίδας, ήτοι τον βασικό μισθό, τιμαριθμικό επίδομα 13ο μισθό κλπ. Διαιρώντας το κόστος μισθοδοσίας με τις εργατοώρες του έτους καταλήγουν στον μέσο όρο κόστους κάθε εργατοώρας. Κατέθεσε δυο πρακτικά αποφάσεων του Κεντρικού Συμβουλίου Προσφορών σε σχέση με τον υπό κρίσιν διαγωνισμό (τεκμ.35 και 36) και ήταν η θέση του ότι για την ετοιμασία και αξιολόγηση των προσφορών αφιερώθηκαν περίπου 120 ώρες, για τον έλεγχο συμμόρφωσης αναλώθηκαν 100 ώρες και με βάση μαθηματικούς υπολογισμούς καταλήγει στο συνολικό ποσό των €8,506.60, ενώ αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι ώρες είναι αυτές που κατέθεσε ο ΜΥ1 Χριστοφίδης. Είναι καλά γνωστή αρχή σύµφωνα µε την πάγια νοµολογία ότι οι ειδικές ζηµιές πρέπει να εξειδικεύονται στην απαίτηση, να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις µε λεπτοµέρεια και ν' αποδεικνύονται µε αυστηρότητα, µε σαφήνεια και µε συγκεκριμένα στοιχεία (Παπαϊωάννου ν. Κωνσταντίνου
(2008)1 Α.Α.Δ 1083). Πέραν της αοριστίας της καταγραφής της ανταπαίτησης της εναγομένης, η μαρτυρία ήταν εξίσου αόριστη και ασαφής. Ο ΜΥ1 αναφέρθηκε σε διάφορους αριθμούς ως προς τον σπαταληθέντα χρόνο και χωρίς κάποια στοιχεία, εκ μνήμης όπως με ειλικρίνεια κατάθεσε, μαρτυρία που απέχει κατά πολύ από όσα η νομολογία απαιτεί προς απόδειξη της ζημιάς της εναγομένης. Εξάλλου και επειδή η κατακύρωση του διαγωνισμού ακυρώθηκε και ανακλήθηκε, δεν έχει αναφερθεί αν η εναγομένη προκήρυξε εκ νέου τον διαγωνισμό και κατά συνέπεια οι ώρες που αξιώνονται για την ετοιμασία των προσφορών παρέμειναν στο κενό. Για τους πιο πάνω λόγους η απαίτηση απορρίπτετται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται προς όφελος της εναγομένης. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. Ομοίως απορρίπτεται και η ανταπαίτηση. Επειδή όμως συνεκδικάστηκε με την απαίτηση, κρίνεται δίκαιο να μην εκδοθεί καμιά διαταγή για έξοδα σε σχέση με αυτή. (Υπ.) .......... Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο