← Κύπρος

Αίτηση από και εκ μέρους της εταιρείας Bank of Moscow (Open Joint Stock Company) ν. Αναφορικά με την εταιρεία ELIANISA HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης 9

Αίτηση από και εκ μέρους της εταιρείας Bank of Moscow (Open Joint Stock Company) ν. Αναφορικά με την εταιρεία ELIANISA HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης 903/2011, 17/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A239 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 903/2011 Αναφορικά με την εταιρεία ELIANISA HOLDINGS LIMITED, από τη Λευκωσία και Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 Αίτηση από και εκ μέρους της εταιρείας Bank of Moscow (Open Joint Stock Company), από τη Ρωσία ___________________________________________________________________________ Αίτηση ημερομηνίας 28.1.2015 για αναστολή και/ή παραμερισμό της αίτησης εκκαθάρισης της εταιρείας Elianisa Hodings Limited Ημερομηνία: 17 Ιουνίου, 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια στην παρούσα αίτηση/Καθ' ης η αίτηση στην αίτηση εκκαθάρισης: κα. Μ. Στυλιανού Για την Καθ' ης η αίτηση στην παρούσα αίτηση/Αιτήτρια στην αίτηση εκκαθάρισης: κα. Χριστοφή Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η H αίτηση εκκαθάρισης Στις 2.12.2011 η Βank of Moscow (Open Joint Stock Company) από τη Ρωσία (Καθ' ης η αίτηση στην παρούσα αίτηση - αιτήτρια στην κυρίως αίτηση που στο εξής θα καλείται η «Αιτήτρια») καταχώρησε αίτηση εκκαθάρισης της εταιρείας Elianisa Holdings Limited (στο εξής η «Εταιρεία») όπου αναφέρονται συνοπτικά τα ακόλουθα: - Η Εταιρεία είναι εγγεγραμμένη σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, ως ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές, έχοντας το εγγεγραμμένο γραφείο της στην οδό Κένεντυ 8, Διαμ. 103, στη Λευκωσία. Το ονομαστικό της κεφάλαιο είναι €1,000 διαιρεμένο σε 1000 μετοχές αξίας €1,01 η κάθε μια. Μοναδικός μέτοχος της Εταιρείας είναι η εταιρεία Derenad Limited, ενώ ο Διευθυντής της εταιρείας είναι ο Ιλτίκο Μιχαηλίδης και Γραμματέας η εταιρεία Delfrorum Secretarial Limited. - Κατά ή περί την 18.12.2009 η Αιτήτρια και η Εταιρεία συνήψαν Συμφωνία Δανείου με αριθμό 14-114/15/748-09-ΚΡ (στο εξής η «Συμφωνία Δανείου») και υπέγραψαν αιτήσεις δανείου ημερομηνίας 18.12.2009, 21.12.2009, 22.12.2009, 28.12.2009, 11.1.2010 και 29.6.2010 οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της Συμφωνίας Δανείου δυνάμει των οποίων συμφωνήθηκε όπως η Αιτήτρια δανείσει και/ή παραχωρήσει πίστωση στην Εταιρεία ύψους Δολαρίων Αμερικής $30.000.000 με σκοπό την αναπλήρωση του κυκλοφορούντος ενεργητικού της Εταιρείας και με ημερομηνία τελικής αποπληρωμής την 17.6.2011. Σε περίπτωση μη αποπληρωμής το ολικό ποσό θα φέρει τόκο προς 8% από την ημερομηνία που θα καταστεί πληρωτέο. Περαιτέρω, η Εταιρεία υποχρεούτο να καταβάλει τόκο για την περίοδο παροχής και χρήσης του δανείου σε συγκεκριμένες περιόδους τοκισμού. - Το ποσό της Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 18.12.2009 κατέστη πληρωτέο στις 17.6.2011 και μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί κανένα ποσό προς την Αιτήτρια. - Στις 3.10.2011 η Αιτήτρια επέδωσε μέσω ιδιωτικού επιδότη στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας επιστολή και/ή γραπτή απαίτηση με βάση το άρθρο 212(α) του περί Εταιρείων Νόμου, Κεφ. 113, με την οποία καλούσε την Εταιρεία να πληρώσει μέσα σε 21 ημέρες το χρέος της αλλά αυτή εξακολουθεί να παραλείπει να εξοφλήσει το πιο πάνω οφειλόμενο ποσό των Δολλαρίων Αμερικής $30.000.000 πλέον τόκο προς 8% από 17.6.2011 παρά το γεγονός ότι έχουν παρέλθει πέραν των τριών εβδομάδων από την πιο πάνω επίδοση. - Περαιτέρω, σύμφωνα με την Συμφωνία Ενεχυρίασης (Securities Pledge Agreement) με αριθμό 14-114/18/756-10-ΖΒΤS-748 ημερομηνίας 23.11.2010 η εταιρεία InzhMontazhKomplekt Closed Joint Stock Company ενεχυρίασε τις μετοχές τις οποίες κατείχε στην εταιρεία Nauchno - Issledovatelskiy Traktorniy Institut NATI Open Joint Stock Company προς όφελος της Αιτήτριας ως εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Εταιρείας όπως αυτές προκύπτουν από τη Συμφωνία Δανείου. Έπειτα, όμως, από απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Μόσχας ημερομηνίας 20.7.2011 η εταιρεία Nauchno - Issledovatelskiy Traktorniy Institut NATI Open Joint Stock Company, της οποίας οι μετοχές ενεχυριάστηκαν, τέθηκε υπό διάλυση και η εξασφάλιση της Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 18.12.2009 δεν υφίσταται πλέον. - Ως εκ των πιο πάνω, η Εταιρεία είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και σε αυτή τη βάση θα πρέπει να τεθεί υπό εκκαθάριση αφού οφείλει το πιο πάνω χρηματικό ποσό και αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Η αίτηση εκκαθάρισης υποστηρίζεται από τις Ένορκες Δηλώσεις του κ. Gurin Pavel, Υπεύθυνου Προγραμμάτων της εταιρείας VTB Debt Centre η οποία είναι αντιπρόσωπος της Αιτήτριας και της δικηγόρου κας. Άννας Στυλιανού ημερομηνίας 2.12.2011. Θα πρέπει στο στάδιο αυτό να διευκρινιστεί ότι ενώ στο αιτητικό της αίτησης εκκαθάρισης αξιώνεται η διάλυση της Εταιρείας, είναι ξεκάθαρο από τα όσα καταγράφονται στο σώμα αυτής ότι εκείνο που επιδιώκεται είναι η εκκαθάριση της Εταιρείας σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 209, 211 και 212 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 (βλέπε μεταξύ άλλων Genemp Trading Ltd v. Marfin Popular Bank Public Co. Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 354/2008, απόφαση ημερομηνίας 29.12.2009). Πιο συγκεκριμένα, ζητείται η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της Εταιρείας επί το ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της δυνάμει του άρθρου 211(ε) του περί Εταιρειών Νόμου. Το δε άρθρο 212 του ίδιου Νόμου προβλέπει ότι μια εταιρεία λογίζεται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της στις ακόλουθες περιπτώσεις: «(α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας ·ή (δ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, ότι η αξία των στοιχείων του ενεργητικού της εταιρείας είναι μικρότερη από το ποσό των υποχρεώσεών της, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της.» Από το περιεχόμενο της Αίτησης προκύπτει ξεκάθαρα ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στο εδάφιο (α) του άρθρου 212 του Κεφ. 113. Η Ένσταση της Εταιρείας στην αίτηση εκκαθάρισης Στις 29.2.2012 η Εταιρεία καταχώρησε Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης: - Η επωνυμία της Αιτήτριας είναι λανθασμένη αφού με βάση τη Συμφωνία Δανείου η πλήρης επωνυμία της είναι Joint Stock Commercial Bank "Bank of Moscow" και όχι Bank of Moscow (Open Joint Stock Company). - Η Αίτηση και η Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και αντίθετη προς τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. - Η Αιτήτρια αιτείται διάταγμα διάλυσης της Εταιρείας χωρίς προηγουμένως να προηγηθεί εκκαθάρισή της και συνεπεία τούτου το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να προχωρήσει με την εκδίκαση της υπόθεσης και/ή την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. - Το επίδικο δάνειο και το ισχυριζόμενο υπόλοιπο διέπονται από το ρωσικό δίκαιο και αποκλειστική δικαιοδοσία θεμάτων που αφορούν το εν λόγω δάνειο και/ή τα υπόλοιπα παραπέμπονται στην αποκλειστική δικαιοδοσία του International Commercial Arbitration Court. - Η Αιτήτρια δεν τήρησε τις σχετικές διαδικασίες που προαπαιτούνται από το ρωσικό δίκαιο πριν από την καταχώρηση αίτησης εκκαθάρισης εναντίον κάποιου οφειλέτη και ως εκ τούτου δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της αίτησης. - Η απαίτηση της Αιτήτριας και οι συμφωνίες δανείων δεν είναι έγκυρες αφού: (
  2. i)Oι επίδικες συναλλαγές είναι άκυρες και αντίθετες προς το ρωσικό δίκαιο. (
  3. ii)Οι νόμιμοι αντιπροσώποι της Αιτήτριας και συγκεκριμένα οι διευθυντές αυτής ενήργησαν αμελώς στα πλαίσια της σύναψης των επίδικων συμφωνιών δανείου και/ή καθ' υπέρβαση των εξουσιών τους και σε αντίθεση προς το ρωσικό δίκαιο. (iii) Παράλληλα, η Αιτήτρια ενήργησε αμελώς και καθ' υπέρβαση των εξουσιών της στα πλαίσια των προσπαθειών της για εκκαθάριση της Εταιρείας. (
  4. iv)Η Αιτήτρια απαιτεί τη διάλυση της Εταιρείας επί το ότι το δάνειο δεν αποπληρώνεται ενώ το δάνειο αυτό χορηγήθηκε στα πλαίσια μιας συναλλαγής η οποία, εν γνώσει της Αιτήτριας, είχε εγκριθεί παράνομα από τους υπαλλήλους και/ή διευθυντές της. - Το χρέος καλύπτεται από συμφωνίες ενεχυρίασης και υπάρχουν εγγυήσεις για την εξασφάλιση του δανείου. - Δεν έχει αποδειχθεί και δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία στην αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει περί ανικανότητας και/ή αδυναμίας της Εταιρείας για πληρωμή του οφειλόμενου ποσού και εν πάση περιπτώσει η Εταιρεία έχει τη δυνατότητα και μπορεί να πληρώσει τα χρέη της. - Η Εταιρεία ήταν συνεπής προς τις υποχρεώσεις της οι οποίες προκύπτουν από τη Συμφωνία Δανείου. Περαιτέρω, το δάνειο δεν είχε καταστεί πληρωτέο αφού είχε δοθεί στην Εταιρεία παράταση για την πληρωμή του. - Η Αιτήτρια γνώριζε εξ αρχής ότι το επίδικο δάνειο δεν είναι έγκυρο και παρά ταύτα καταχώρησε την παρούσα αίτηση καταχρηστικά. - Άνευ βλάβης των πιο πάνω, το επίδικο δάνειο έχει εξοφληθεί πλήρως δια της μεταβίβασης όλων των περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν στη Ρωσία από τα δάνεια που δόθηκαν στις κυπριακές εταιρείες συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας. Η Ένσταση της Εταιρείας υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Σάββα Σιάτη ο οποίος είναι ένας εκ των Διευθυντών της εταιρείας Oneworld Ltd που διαχειρίζεται την Εταιρεία και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα και επισυνάπτει τα σχετικά έγγραφα στα οποία κάνει αναφορά. Ακολούθως, η υπόθεση ορίστηκε αρχικά για Οδηγίες στις 8.6.2012 και 11.9.2012 και σε μεταγενέστερες ημερομηνίες για Ακρόαση (31.10.2012, 19.3.213, 20.6.2013, 15.10.2013, 6.6.2014 και 12.2.2015), η οποία, ωστόσο, δεν έχει ξεκινήσει μέχρι σήμερα λόγω ως επί το πλείστον έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου. Η παρούσα αίτηση Στις 28.1.2015 και ενώ η αίτηση εκκαθάρισης ήταν ορισμένη για Ακρόαση στις 12.2.2015 η Εταιρεία καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία επιζητεί την έκδοση διατάγματος ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παραμερίζει και/ή απορρίπτει και/ή αναστέλλει την υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτηση της εταιρείας BANK OF MOSCOW (Open Joint Stock Company), από τη Ρωσία ημερ. 02/12/2011 (στο εξής η «Αίτηση») για το λόγο ότι το αντικείμενο και/ή αξίωση που εγείρεται και/ή το ισχυριζόμενο χρέος στο οποίο βασίζεται ή θεμελιώνεται η Αίτηση τελεί υπό αμφισβήτηση και δεν συνιστά εκκαθαρισμένη απαίτηση και η Καθ' ής η Αίτηση δεν είναι και δεν μπορεί να θεωρείται πιστωτής της Εταιρείας και δεν μπορεί να αποφασιστεί στην Αίτηση αλλά σε κανονική πολιτική αγωγή και ιδιαίτερα στα πλαίσια της Πολιτικής Αγωγής Επαρχιακού Δικαστηρίου αρ. 7537/2014 Billiton Ltd κ.α. ν OJSC Bank of Moscow και/ή για τον λόγο ότι η Αίτηση είναι κακόπιστη, υποβολιμαία και εκδικητική και/ή ότι η καταχώρηση της συνιστά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών.» Η αίτηση βασίζεται στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρα 211, 212(α), 213 και 218, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, ΘΘ.1, 2, 3 και 7, Δ.27, Θ.3, Δ.19, Θ.26, Δ.64 ΘΘ1 και 2, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς 1, 2, 3, 4, 5 και 8, στους περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεως) Κανονισμούς του 1933-1998 Κανονισμούς 92 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση παρατίθενται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση του κ. Μάριου Φιερού, από τη Λευκωσία, ημερομηνίας 28.1.2015. O κ. Φιερός είναι Ανώτερο Διευθυντικό Στέλεχος στην υπηρεσία της Oneworld Ltd που διαχειρίζεται την Εταιρεία και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση. Όπως δε αναφέρει στην παράγραφο 2 της Ένορκης Δηλωσής του, γνωρίζει προσωπικά τα βασικά γεγονότα που αφορούν στην υπόθεση ενώ παράλληλα έλαβε πληροφόρηση από τον Πρόεδρο της Oneworld Ltd κ. Γιώργο Φιλιππίδη. Σε σχέση με τα νομικά θέματα έχει λάβει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους της Εταιρείας. Από την Ένορκη Δήλωση του κ. Φιερού προκύπτει ότι από την πλευρά της Εταιρείας είναι παραδεκτή η υπογραφή της Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 18.12.2009 μεταξύ της Αιτήτριας και της Εταιρείας, φωτοαντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Φιερού. Εξετάζοντας το περιεχόμενο της εν λόγω Συμφωνίας Δανείου διαπιστώνονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: - Το ποσό του δανείου δεν θα ξεπερνά τα $30.000.000 και το δάνειο παραχωρείται για σκοπούς αναπλήρωσης του κυκλοφορούντος ενεργητικού της Εταιρείας. - Ως ημερομηνία τελικής αποπληρωμής καθορίστηκε η 17.6.2011, εκτός εάν μέχρι την 1.6.2011 η Εταιρεία ζητήσει με γραπτή ειδοποίησή της προς την Αιτήτρια παράταση του χρόνου αποπληρωμής μέχρι την 17.12.2012 συμπεριλαμβανομένης. - Στο άρθρο 2 της Συμφωνίας Δανείου περιέχονται πρόνοιες αναφορικά με την χρέωση τόκου και άλλων τελών ενώ στο άρθρο 7 της Συμφωνίας καθορίζεται ο τρόπους αποπληρωμής του δανείου. - Το άρθρο 12.1 προνοεί ότι αυτή θα διέπεται από το δίκαιο της ρωσικής ομοσπονδίας, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 12.2 οποιαδήποτε διαφωνία, διαμάχη ή απαίτηση μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών αναφορικά με την εκτέλεση, διάρρηξη, τερματισμό ή ακυρότητα της συμφωνίας θα επιλύεται από το Διεθνές Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Θα πρέπει να λεχθεί ότι από την πλευρά της Εταιρείας δεν αμφισβητείται η χορήγηση του δανείου ύψους $30.000.000 όπως ούτε ότι κατά τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης εκκαθάρισης είχε παρέλθει η ημερομηνία αποπληρωμής του δανείου όπως αυτή καθορίζεται πιο πάνω. Παράλληλα, όμως, προωθούνται οι ακόλουθες θέσεις: ● Πριν από τη σύναψη της Συμφωνίας Δανείου είχε συναφθεί άλλη συμφωνία στα πλαίσια της οποίας προβλεπόταν άλλος συμφωνημένος τρόπος αποπληρωμής του δανείου και ειδικότερα με τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων αποκτηθέντων με το δοθέν από την Αιτήτρια δάνειο, τα οποία θα ανήκαν σε διεθνές εμπίστευμα με εμπιστευματοδόχο την εταιρεία Oneworld Ltd και δικαιούχους την Αιτήτρια ή εταιρείες υπό τον έλεγχο της Αιτήτριας, μεταξύ των οποίων και η Εταιρεία. Η εν λόγω συμφωνία διατηρήθηκε σε ισχύ παράλληλα με τη Συμφωνία Δανείου. Σχετικές είναι οι παραγράφοι 2-8 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Φιερού από τις οποίες προκύπτουν συνοπτικά τα ακόλουθα: - Κατά ή περί το τέλος του έτους 2005 και αρχές του 2006 ο Γιώργος Φιλιππίδης, o oποίος ενεργούσε δια λογαριασμό της Oneworld Ltd και της Oneworld Trustees Ltd, έλαβε οδηγίες από την Αιτήτρια όπως προχωρήσει με την ίδρυση Διεθνούς Εμπιστεύματος που θα διαχειριζόταν διάφορες εταιρείες ιδιοκτησίας του εμπιστεύματος οι οποίες θα λάμβαναν δάνεια από την Αιτήτρια με στόχο την ανάπτυξη επενδυτικού σχεδίου της Αιτήτριας και δια όφελός της. Κατόπιν συνεννόησης και σχετικών οδηγιών προς τον Γιώργο Φιλιππίδη ετοιμάστηκε και ιδρύθηκε στις 26.1.2006 Διεθνές Εμπίστευμα το οποίο ανέλαβε σαν εμπιστευματοδόχος η Oneworld Trustees Ltd. - Κατά ή περί το έτος 2006 αλλά και στη συνεχεία όταν γίνονταν από καιρού εις καιρό δανειοδοτήσεις κατά την περίοδο 2007 έως 2010 σε εταιρείες οι οποίες συστάθηκαν με οδηγίες της Αιτήτριας, συμφωνήθηκε μεταξύ του Γιώργου Φιλιππίδη για λογαριασμό των δανειοληπτριών εταιρειών και της πρώην διεύθυνσης της Αιτήτριας (πρόεδρος της Αιτήτριας τότε ήταν ο Andrei Borodin και αντιπρόεδρος ο κ. Dimitri Akulilin) ότι τα δάνεια θα αποπληρώνονταν από τα έσοδα των επενδύσεων και/ή από πωλήσεις από καιρού εις καιρό των επενδύσεων που θα γίνονταν με τα δάνεια και εν πάση περιπτώσει τα δάνεια θα εξοφλούνταν με τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων στην Αιτήτρια, τα οποία αποκτήθηκαν με τα δάνεια, εάν τούτο κρινόταν απαραίτητο. Η μέθοδος των δανείων ήταν τυπική εφόσον στην ουσία τα αποκτηθέντα περιουσιακά στοιχεία και όλες οι εταιρείες ανήκαν στο Διεθνές Εμπίστευμα με δικαιούχους και την Αιτήτρια ή εταιρείες υπό τον έλεγχο της Αιτήτριας. - Η εν λόγω συμφωνία η οποία έγινε κατά τον χρόνο σύστασης του Διεθνούς Εμπιστεύματος περιλάμβανε όρο ότι οι δανειολήπτριες εταιρείες θα εντάσσονταν μέσα στο πλαίσιο του Διεθνούς Εμπιστεύματος με επιστευματοδόχο την Oneworld Trustees Ltd και δικαιούχους μεταξύ άλλων και την ίδια την Αιτήτρια και/ή εταιρείες ελεγχόμενες από αυτή. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο συστάθηκε και η Εταιρεία η οποία μαζί με άλλες 47 δανειολήπτριες εταιρείες έλαβαν κατά την περίοδο περί το 2006 έως το 2010 διάφορα δάνεια από καιρού εις καιρό από την Αιτήτρια ύψους περίπου 2,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής (βλέπε το Τεκμήριο 1Α το οποίο ετοιμάστηκε από την Αιτήτρια και περιλαμβάνει λεπτομέρειες των δανειοδοτήσεων). - Την διαχείριση των εν λόγω εταιρειών, μεταξύ των οποίων και της Εταιρείας, ανέλαβε και διεκπεραίωνε η Oneworld Ltd και ως εμπιστευματοδόχος του Διεθνούς Εμπιστεύματος ανέλαβε η Oneworld Trustees Ltd, ενώ η Oneworld Ltd, πάντοτε με οδηγίες της Αιτήτριας, προέβηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο στη σύσταση και διατήρηση διαφόρων εταιρειών επ' ονόματι των οποίων ενεγράφησαν τα αποκτηθέντα περιουσιακά στοιχεία. - Όλα τα πιο πάνω έλαβαν χώρα σύμφωνα με τις αρχικές και μετέπειτα οδηγίες της Αιτήτριας και όπως είχε συμφωνηθεί αρχικά μεταξύ της Αιτήτριας και της Oneworld Ltd και Oneworld Trustees Ltd και στην πορεία μεταξύ όλων των εταιρειών (και της Εταιρείας) και/ή αποτελούσαν το περιεχόμενο παράλληλων συμφωνιών κατά την από καιρού εις καιρό σύναψη των δανείων και/ή απόκτηση των περιουσιακών στοιχείων. - Η Αιτήτρια έδωσε από καιρού εις καιρό οδηγίες για την επένδυση των εν λόγω δανείων και απόκτηση περιουσιακών στοιχείων τα οποία αποκτήθηκαν δεόντως και εκτιμήθηκαν από ανεξάρτητους οίκους εκτιμήσεως στο ποσό των 3,3 δισεκατομμυρίων Δολαρίων Αμερικής περίπου. ● Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Αιτήτριας έχει μεταβληθεί και η αίτηση εκκαθάρισης καταχωρήθηκε κακόπιστα και καταχρηστικά και προς εξυπηρέτηση αλλότριων πολιτικών κινήτρων (βλέπε παραγράφους 9 και 10 καθώς επίσης παραγράφους 23-25 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Φιερού). ● Της καταχώρησης της αίτησης εκκαθάρισης προηγήθηκαν διάφορες ενέργειες προς το σκοπό αποπληρωμής του χρέους και το γεγονός τούτο είναι ενδεικτικό της δυνατότητας της Εταιρείας να πράξει τούτο και του αναληθούς της θέσης της Αιτήτριας περί ανικανότητας της Εταιρείας για αποπληρωμή των χρεών της (βλέπε παράγραφους 11-16(α) της Ένορκης Δήλωσης του κ. Φιερού). Ειδικότερα, ο κ. Φιερός αναφέρει ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο και συγκεκριμένα μετά τον Απρίλιο 2011 έγιναν διάφορες προσπάθειες μέσω του Δρ. Χρίστο Κληρίδη, δικηγόρου της Εταιρείας και των υπόλοιπων εταιρειών, ώστε να επέλθει διευθέτηση με την Αιτήτρια στη βάση των ήδη συμφωνηθέντων με αυτήν υπό την πρώην διεύθυνσή της δια της μεταβίβασης των κτηθέντων περιουσιακών στοιχείων προς εξόφληση των υπολοίπων των δανείων τα οποία ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο και δη κατά ή περί το 2011 περί τα 1,65 δισεκατομμύρια δολάρια. Με δεδομένο, μάλιστα, ότι τα περιουσιακά στοιχεία στη βάση ανεξάρτητων εκτιμήσεων στις οποίες είχε προβεί η Αιτήτρια με την πρώην διεύθυνσή της, ανέρχονταν σε 3,3 δις δολάρια Αμερικής περίπου, ο Γιώργος Φιλιππίδης εισηγήθηκε στην Αιτήτρια, η οποία αρχικώς το αποδέχθηκε κατά ή περί τον Ιούλιο/Αύγουστο του 2011, όπως τυχόν υπόλοιπο επιστραφεί στο Διεθνές Εμπίστευμα για να διατεθεί συμφώνως των όρων αυτού. Παρόλα αυτά, σε μεταγενέστερο στάδιο η Αιτήτρια άλλαξε γνώμη και προχώρησε με αιτήσεις εκκαθάρισης σε σχέση με επτά δανειολήπτριες εταιρείες και μεταξύ άλλων της Εταιρείας. ● Συνεπεία κάποιων ενεργειών οι οποίες έλαβαν χώρα μετά την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης και περιγράφονται στις παραγράφους 17(β) - 21 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Φιερού δεν υφίσταται κατά τον παρόντα χρόνο χρέος και/ή εκκαθαρισμένη απαίτηση, ενώ στις 18.12.2014 η Εταιρεία και οι υπόλοιπες εταιρείες καταχώρησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την αγωγή με αριθμό 7537/2014. Σε σχέση με το θέμα από την ένορκη δήλωση του κ. Φιερού προκύπτουν τα ακόλουθα: - Κατά η περί τον Μάιο και Ιούλιο του 2012 η Oneworld Ltd ενήργησε ούτως ώστε οι εταιρείες με τα περιουσιακά στοιχεία να προβούν σε πρώτο στάδιο σε δηλώσεις εμπιστεύματος μετοχών που κατείχαν σε εταιρείες που συστάθηκαν μέσα σε αυτό το πλέγμα στην αλλοδαπή και στη συνεχεία κατά ή οι δηλώσεις εμπιστεύματος συμπληρώθηκαν περί τον Ιούλιο 2013 και υπεγράφησαν και οι μεταβιβάσεις μετοχών πάντοτε προς όφελος της Αιτήτριας (τα σχετικά έγγραφα επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 10 και Τεκμήριο 10(α)). - Η Αιτήτρια κλήθηκε να προβεί στον διορισμό ανεξάρτητων εκτιμητών εάν αμφισβητούσε τις αξίες των περιουσιακών αυτών στοιχείων ύψους 3,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων περίπου έναντι υπολοίπου 1,65 δις. Παράλληλα, όλα τα έγγραφα εμπιστευμάτων και μεταβιβάσεων παραδόθηκαν στην Αιτήτρια η οποία μέχρι σήμερα κράτησε σε πρωτότυπη μορφή και εν συνεχεία κατά ή περί τον Ιούνιο του 2013 παραδόθηκε στην Αιτήτρια και η διεύθυνση των εν λόγω αλλοδαπών εταιρειών/ιδιοκτητριών περιουσιακών στοιχείων στο όνομά της (σχετικό είναι το Τεκμήριο 11). Όλα τα πρωτότυπα έγγραφα παραμένουν στην κατοχή της Αιτήτριας η οποία, ωστόσο, μέσω των δικηγόρων της αρνήθηκε τη νομιμότητα τους επικαλούμενη διάφορες προφάσεις και αιτιολογίες. - Υπήρξαν ρητές και/ή σιωπηρές συμφωνίες και/ή από τα γεγονότα προκύπτουν ρητά και/ή σιωπηρά και/ή τεκμαιρώμενα εμπιστεύματα ότι στην πραγματικότητα τα δάνεια θα ικανοποιούνταν δια της μεταβίβασης των κτηθέντων περιουσιακών στοιχείων και ότι το τυχόν πλεόνασμα θα επιστρεφόταν προς όφελος του Διεθνούς Εμπιστεύματος, κάτι το οποίο αφορά και το επίδικο δάνειο. - Τα τυχόν υπόλοιπα έχουν ικανοποιηθεί αφού οι δηλώσεις εμπιστεύματος και οι μεταβιβάσεις των μετοχών και της διεύθυνσης των εταιρειών που κατέχουν περιουσιακά στοιχεία έγιναν δυνάμει προηγηθεισών συμφωνιών και/ή ότι σαν αποτέλεσμα των αρχών της επιεικείας υφίστανται ρητά και/ή σιωπηρά και/ή τεκμαιρόμενα εμπιστεύματα και σαν αποτέλεσμα τούτων ουδέν ποσόν οφείλεται σήμερα προς όφελος της Αιτήτριας. Ενόψει δε των πιο πάνω γεγονότων η Εταιρεία και οι υπόλοιπες εταιρείες καταχώρησαν εναντίον της Αιτήτριας την αγωγή αρ. 7537/2014 με την οποία αιτούνται, μεταξύ άλλων, δήλωση του Δικαστηρίου ότι τα υπόλοιπα των δανείων έχουν εξοφληθεί δυνάμει των εμπιστευμάτων και/ή μεταβιβάσεων μετοχών που έγιναν, όπως επίσης ότι οι δηλώσεις καταπιστεύματος και οι μεταβιβάσεις μετοχών είναι έγκυρες και δεσμευτικές. ● Ο κ. Φιερός δικαιολογεί την καταχώρηση της παρούσας αίτησης στο στάδιο αυτό επικαλούμενος την αίτηση που είχε καταχωρηθεί σε προγενέστερο στάδιο της αίτησης εκκαθάρισης και αφορούσε την εξασφάλιση άδειας για καταχώρηση πρόσθετης ένορκης δήλωσης στην ένσταση ημερομηνίας 18.4.2012 όπου υπήρχε ισχυρισμός περί εξόφλησης του δανείου με τα γενόμενα εμπιστεύματα και τις μεταβιβάσεις μετοχών και αμφισβητείτο το ισχυριζόμενο υπόλοιπο ποσό δανείου. Παράλληλα, γίνεται αναφορά σε προσπάθειες εξεύρεσης φιλικού διακανονισμού μεταξύ των μερών, οι οποίες, ωστόσο, δεν καρποφόρησαν, γεγονός για το οποίο ενημερώθηκε από τον δικηγόρο της Εταιρείας Δρα. Χρίστο Κληρίδη περί τα τέλη Νοεμβρίου 2014. Η Ένσταση της Εταιρείας στην παρούσα αίτηση H Αιτήτρια αντιτίθεται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και προς τούτο καταχώρησε Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης η οποία βασίζεται στα άρθρα 211, 212(α), 213, 216, 218 και 301 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.48 ΘΘ. 1-13, Δ.27 Θ.3, Δ.19 Θ.26 και Δ.64, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς Καν. 1, 2, 3, 4, 5 και 8, στους περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμούς του 1933-1938 Καν. 92, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης: 1. Η παρούσα αίτηση συνιστά καταφρόνηση και/ή κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου αφού καταχωρήθηκε με υπερβολική καθυστέρηση και/ή κακόπιστα και/ή αποτελεί και/ή χρησιμοποιείται ως μέσο καταπίεσης της Αιτήτριας και/ή προσβολής των νομίμων δικαιωμάτων της για εκδίκαση της υπόθεσης της και/ή καθορισμό των δικαιωμάτων της εντός εύλογου χρόνου και/ή σκοπεί στην προώθηση παράνομων και/ή αλλότριων και/ή αθέμιτων σκοπών και/ή στον εκτροχιασμό της ακρόασης της αίτησης εκκαθάρισης και/ή να στερήσει από την Αιτήτρια το δικαίωμά της και/ή δυνατότητά της να προωθήσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα νόμιμα δικαιώματά της. 2. Η αίτηση καταχωρίστηκε υπερβολικά και/ή αδικαιολόγητα καθυστερημένα και/ή μετά την καταχώριση της Ένστασης της Εταιρείας και την καταχώριση από την Εταιρεία περαιτέρω τριών ενδιάμεσων αιτήσεων και/ή σε πολύ προχωρημένο στάδιο και/ή τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η υπό κρίση αίτηση ήταν γνωστά στην Εταιρεία για μεγάλο χρονικό διάστημα και υπό τις περιστάσεις η Εταιρεία έχει αποποιηθεί του δικαιώματός της και/ή κωλύεται να προωθήσει αίτηση για αναστολή και/ή παραμερισμό λόγω υπερβολικής καθυστέρησης. 3. Το Δικαστήριο δεν έχει υπό τις περιστάσεις εξουσία στο στάδιο αυτό να διατάξει τις αιτούμενες θεραπείες και/ή να εξετάσει προδικαστικά θέματα, τα οποία, ως έχει ήδη κριθεί, θα ακουστούν κατόπιν ακρόασης της αίτησης εκκαθάρισης. 4. Η διαγραφή και/ή ο παραμερισμός και/ή η αναστολή της αίτησης εκκαθάρισης δεν δικαιολογείται στην παρούσα περίπτωση και/ή η επίκληση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου δεν μπορεί να οδηγήσει σε έγκριση της αίτησης, αφού η αίτηση εκκαθάρισης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αναντίλεκτα ανυπόστατη και/ή καταχρηστική. 5. Δεν είναι δίκαιο και/ή εύλογο ούτε προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής και/ή του παραμερισμού της αίτησης εκκαθάρισης μέχρι την εκδίκαση της αγωγής με αριθμό 7537/14 που καταχωρίστηκε από την Εταιρεία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και/ή τέτοια αναστολή και/ή παραμερισμός θα παραβιάσει τα δικαιώματα της Αιτήτριας για εκδίκαση της υπόθεσής της εντός ευλόγου χρόνου και/ή για δίκαιη δίκη και/ή θα οδηγήσει στον εκτροχιασμό της δικαστικής διαδικασίας. 6. Δεν συντρέχουν λόγοι για έγκριση του αιτήματος της Εταιρείας, εφόσον οι ισχυρισμοί της περί αποπληρωμής μπορούν και/ή πρέπει να εξεταστούν στα πλαίσια της αίτησης εκκαθάρισης. 7. Δεν δικαιολογείται η διαγραφή και/ή παραμερισμός και/ή αναστολή της αίτησης εκκαθάρισης εφόσον αυτή είναι απόλυτα δικαιολογημένη και βασίζεται σε γεγονότα και/ή σε απαίτηση στην οποία δεν υπάρχει οποιαδήποτε καλόπιστη υπεράσπιση και/ή γνήσια αμφισβήτηση χρέους και συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης και/ή η Εταιρεία αμέλησε να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση πληρωμής εντός της καθορισμένης χρονικής περιόδου και/ή δεν αμφισβήτησε την οφειλή της κατά το κατάλληλο στάδιο και/ή εγκαίρως και/ή επαρκώς και/ή δεν αρνείται ουσιαστικά το επίδικο χρέος και/ή η απαίτηση της Εταιρείας είναι εκκαθαρισμένη. 8. Η καταχώρηση της αγωγής με αριθμό 7537/14 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι άσχετη με την πορεία και/ή την έκβαση της αίτησης εκκαθάρισης. 9. Η δήθεν αποπληρωμή του χρέους στην οποία βασίζεται τόσο η παρούσα αίτηση όσο και η αγωγή με αριθμό 7537/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας είναι αβάσιμη και/ή η αγωγή καταδικασμένη σε αποτυχία εφόσον αναφέρεται σε μονομερείς ενέργειες από τρίτες εταιρείες, οι οποίες δεν έγιναν αποδεκτές από την Αιτήτρια και/ή δεν υπάρχει ισχυρισμός επί το ότι η Αιτήτρια αποδέχθηκε το εν λόγω αντάλλαγμα είτε έναντι είτε προς εξόφληση του χρέους. 10. Τα Κυπριακά Δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας να εκδικάσουν την αγωγή με αριθμό 7537/2014 και/ή οι προϋποθέσεις για την ύπαρξη κατά τόπον αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας δεν υφίστανται και/ή δεν στοιχειοθετούνται. 11. Η παρούσα αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή νομικά αβάσιμη και το πραγματικό υπόβαθρο που την υποστηρίζει είναι ανεπαρκές και δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 12. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία επί του θέματος για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και/ή δεν είναι δίκαιο και/ή εύλογο αλλά ούτε και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Επισυνημμένη στην ένσταση είναι η Ένορκη Δήλωση της κας. Γεωργίας Σιοπαχά από τη Λεμεσό, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες, δικηγόρων της Αιτήτριας, ημερομηνίας 20.4.2015, όπου υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Η ενόρκως δηλούσα επισημαίνει το γεγονός της καθυστέρησης στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης έχοντας υπόψη ότι τα γεγονότα τα οποία καταγράφονται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Φιερού έλαβαν χώρα μεταξύ Απριλίου 2012 - Ιουλίου 2012 και ήταν γνωστά στην Εταιρεία από τότε. Η κα. Σιοπαχά απορρίπτει τη δικαιολογία που προβάλλεται από την Εταιρεία περί ύπαρξης διαβουλεύσεων για διευθέτηση των διαφορών των μερών και προς τούτο παραπέμπει σε αλληλογραφία/ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 6.2.2015 (Τεκμήριο 1) από όπου προκύπτει, σύμφωνα με την ίδια, ότι ουδεμία ουσιαστική συζήτηση ή συγκεκριμένη πρόταση έγινε για σκοπούς διευθέτησης του επίδικου χρέους. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του κ. Φιερού περί μη ύπαρξης στο παρόν στάδιο εκκαθαρισμένης οφειλής και περί εξόφλησης του δανείου με τα αναφερόμενα εμπιστεύματα και μεταβιβάσεις μετοχών, η ενόρκως δηλούσα επισημαίνει αφενός ότι στα έγγραφα τα οποία προσκομίστηκαν από την Εταιρεία δεν αναφέρεται το όνομά της (βλέπε Τεκμήρια 10 και 10(α)) αφετέρου ότι οι «Δηλώσεις Εμπιστεύματος» και τα «Μεταβιβαστικά Έγγραφα» δεν είναι δεσμευτικά εφόσον ουδέποτε έγιναν δεκτά και ούτε υπογράφθηκαν από την Αιτήτρια. Αποτελεί, τέλος, θέση της κας. Σιοπάχα ότι ακόμα και εάν τα όσα αναφέρει ο κ. Φιερός έλαβαν χώρα, δεν συνιστούν αποπληρωμή του χρέους σύμφωνα με τις πρόνοιες της Συμφωνίας Δανείου, έναντι του οποίου κατέβαλε σε διάφορες ημερομηνίες πριν από την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης διάφορα ποσά (Τεκμήριο 2). Ως εκ τούτου, η απαίτηση της Αιτήτριας εναντίον της Εταιρείας είναι εκκαθαρισμένη στη βάση της Συμφωνίας Δανείου και η Εταιρεία θεωρείται πιστωτής της Αιτήτριας. Ακροαματική Διαδικασία Κατά το στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους με παραπομπή σε σχετική επί του θέματος αγγλική και κυπριακή νομολογία και συγγράμματα και καμία πλευρά δεν ζήτησε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι θέσεις των συνηγόρων είναι καταγεγραμμένες και αναφορά σε αυτές θα γίνεται όπου κρίνεται αναγκαίο. Η νομική πτυχή Το θέμα που εγείρεται με την παρούσα αίτηση καλύπτεται εν πρώτοις από τη Δ.27 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleading to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just». Η διαταγή αυτή αντλεί την καταγωγή της μέσα από τους παλαιούς αγγλικούς θεσμούς Ο.25 r.4. Στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958 αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 575 σε σχέση με την έννοια του αγώγιμου δικαιώματος: «In point of law, ..every cause of action is a reasonable one' (per Chitty, J., Rep. of Peru v. Peruvian Guano Co., 35 Ch. D. p. 495). But the practice is clear. So long as the Statement of Claim or the particulars (Davey v. Bentinck [1893] 1 Q.B. 185) disclose some cause of action, or raise some question fit to be decided by a Judge or a jury, the mere fact that the case is weak, and not likely to succeed, is no ground for striking it out (Moore v. Lawson, 31 T.L. R. 418)...And where the Statement of Claim in its present form discloses no cause of action because some material averment has been omitted, the Court, while striking out the pleading, will not dismiss the action, but give the plaintiff leave to amend.» Σύμφωνα δε με το σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings (12η έκδοση), στη σελίδα 144, στα πλαίσια μιας τέτοιας αίτησης το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσον αποκαλύπτεται βάσιμη αιτία αγωγής με κάποια πιθανότητα επιτυχίας στη βάση των ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα. Το ερώτημα δεν θα πρέπει να είναι κατά πόσον αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής, αλλά εάν αποκαλύπτεται μία εύλογη αιτία αγωγής. Προκύπτει, επίσης, από το εν λόγω σύγγραμμα, ότι εάν αποκαλύπτεται κάποια αιτία αγωγής ή κάποιο ερώτημα, είτε αυτό αφορά τα γεγονότα είτε το νόμο, το οποίο πρέπει να απαντηθεί από το Δικαστήριο, το γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη ή χωρίς πιθανότητες επιτυχίας, δεν είναι λόγος διαγραφής της αγωγής. Αναφορικά με την ερμηνεία της Δ.19 Θ.26 και της Δ.27 Θ.3 σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Νίκος Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (S.A.L.),

(1998)1 Α.Α.Δ. 1338, όπου διευκρινίζεται ότι η Δ.19 Θ.26 περιορίζεται στη διαγραφή μέρους των δικογράφων και όχι ολόκληρης της αγωγής, κάτι που μπορεί να γίνει με τη Δ.27 Θ.3. Η Δ.19 Θ.26 ουσιαστικά διαλαμβάνει ότι το Δικαστήριο έχει εξουσία σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή την τροποποίηση οποιουδήποτε θέματος το οποίο περιέχεται στην οπισθογράφηση της αγωγής ή σε ένα δικόγραφο και το οποίο δυνατόν να είναι περιττό ή σκανδαλώδες ή να τείνει να επηρεάσει, να ενοχλήσει ή να καθυστερήσει τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης σε μια αγωγή. Όμως, ένα δικόγραφο δεν είναι ενοχλητικό απλώς γιατί οι ισχυρισμοί που περιέχει δυνατό να αποδειχθούν τελικά αναληθείς (βλέπε Turquand v. Fearon 48 J.J. Q.B. 703) ή γιατί τα νομικά σημεία που εγείρονται μπορεί να αποδειχθούν ανεφάρμοστα ή να απορριφθούν στο τέλος της υπόθεσης ή διότι παρατίθενται διαζευκτικές βάσεις αγωγής. Η τάση είναι να διατάζεται η διαγραφή ενός δικογράφου μόνον όταν εγείρεται θέμα άσχετο ή μη αναγκαίο και το γεγονός αυτό είναι ξεκάθαρο (βλέπε London Corporation v. Homer
(1914)111 L.T. 512 C.A.). Από το ίδιο το λεκτικό της Δ.19 Θ.26 φαίνεται ότι το όλο θέμα της διαγραφής μέρους του δικογράφου ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Σε σχέση με τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράψει και/ή να παραμερίσει ένα δικόγραφο εξ ολοκλήρου ή να αναστείλει μια διαδικασία εάν κρίνει ότι η έναρξη και/ή συνέχισή της είναι καταχρηστική παρατηρούνται τα εξής: Στην υπόθεση Charles Forte Investments Ltd v. Amanda
(1964)Ch.240 Court of Appeal αποφασίστηκε ότι η διάλυση εταιρείας αποτελεί δραστικό μέτρο και η επιδίωξη της μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά. Συνεπώς, οποτεδήποτε υπάρχει η ευχέρεια παροχής διαζευκτικής θεραπείας, μπορεί εύλογα να διαγραφεί η αίτηση για διάλυση, στα πλαίσια της συμφυούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, εφόσον η αίτηση κρίνεται εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι σχετικό: «The court has inherent jurisdiction to strike out a petition for winding up which is bound to fail, and to grant an injunction restraining the presentation of such petition». Στην υπόθεση Γίγας ν. Ουστά
(1994)1 Α.Α.Δ. 1109 αποφασίστηκε ότι: «Σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισής της με το Δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για τη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου» Αναφορά στην υπόθεση Charles Forte (πιο πάνω) έγινε στην υπόθεση In Re Pelmako Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ 246, όπου υποδείχθηκαν τα ακόλουθα: «Σημειώνεται επίσης ότι η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσον διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου· δηλαδή, χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς.» Σχετική είναι και η υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής στη σελίδα 222: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Βλέπε επίσης το σύγγραμμα Applications to Wind up Companies του Derek French στη σελίδα 221, τις αγγλικές υποθέσεις Re Martin Coulter Enterprises Ltd [1988] ΒCLC 12, 19 και Re A Company [1894] 2 Ch. 349, όπως επίσης την κυπριακή υπόθεση Alecos Constantinides v. 1. Ekdotiti Eteria Vima Ltd, κ.ά
(1983)1A C.L.R. 348, 349). Σε σχέση με τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου για να διαγράφει και/ή να παραμερίσει ένα δικόγραφο εξ' ολοκλήρου ή να αναστείλει μια διαδικασία εάν κρίνει ότι η έναρξη και/ή συνέχιση της είναι καταχρηστική παρατηρούνται τα εξής: Αξιολόγηση των θέσεων των δύο πλευρών Εξετάζοντας την υπό κρίση αίτηση υπό το φως των πιο πάνω νομικών αρχών κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η έγκρισή της για τους ακόλουθους λόγους: Καταρχήν, η αίτηση καταχωρήθηκε με υπερβολική καθυστέρηση, ήτοι τρία χρόνια μετά την καταχώρησης της αίτησης εκκαθάρισης και ενώ παρεμβλήθηκε η αίτηση της Εταιρείας ημερομηνίας 19.1.2012 για ασφάλεια εξόδων, η αίτηση της Εταιρείας ημερομηνίας 25.10.2013 για καταχώρηση πρόσθετης Ένορκης Δήλωσης όπως επίσης ο ορισμός της αίτησης εκκαθάρισης σε έξι ημερομηνίες για Ακρόαση. Σε σχέση με το θέμα αυτό η νομολογία είναι ξεκάθαρη ως προς την αναγκαιότητα καταχώρησης αίτησης για διαγραφή το συντομότερο δυνατόν. Στην σελίδα 575 του συγγράμματος The Annual Practice (πιο πάνω) αναφέρεται ότι η αίτηση θα πρέπει να γίνεται σύντομα, ακόμα και πριν από την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης, δύναται δε να υποβληθεί και μετά από το κλείσιμο των δικογράφων, πάντοτε όμως προτού η αγωγή οριστεί για ακρόαση (βλέπε Tucker v. Collinson, 34 W.R. 354 και Cross v. Earl Howe, 62 L.J. Ch. 342). Παραπομπή επί τούτου γίνεται στην υπόθεση Williams and Glyns Bank Limited v. The Ship Maria
(1984)1 CLR 821, όπου επισημαίνονται τα ακόλουθα: «It is a well settled rule that, although the application may be made at any stage of the proceedings, it should always be made promptly. In Attorney-General of the Duchy of Lancaster v. London and North Western Railway Company [1892] 3 Ch. 274, it was held that an application to strike out pleadings should be made by the defendant before filing his defence. It is only in exceptional circumstances that it may be made after the close of pleadings but in any event the Court may refuse to hear such an application after the action is set down for trial. In Cross v. Earl Howe [1892] 62 L.J. (N.S.) Ch. 342, an application to have plaintiff's statement of claim struck out as frivolous and vexatious, the Court refused the motion, which would otherwise have been acceded to, on the ground of delay once the action was set down for hearing. North J. had to say in his judgment: "My only difficulty is the lateness of the application. I do not think I can stop the action at this stage." Allowing application of this kind after such long delay and after the action is set down for hearing, or the hearing has commenced would amount to availing a party, wishing to postpone the hearing, the opportunity of achieving his target by taking steps to have any averment in the pleadings struck out.» Στο σύγγραμμα Zuckerman On Civil Procedure - Principles and Practice (Sweet & Maxwell) στο οποίο παρέπεμψε το Δικαστήριο η κα. Χριστοφή αναφέρονται τα εξής στη σελίδα 618: «In addition to the case management powers under the CPR, the court has a wide discretionary power at common law to prevent its process from being abused. The power is said to arise from the court's inherent jurisdiction to safeguard its authority and processes from being undermined by disruptive, oppressive or otherwise inappropriate use of court procedures. ......................... Τhe jurisdiction is very wide and it is therefore neither possible nor desirable to force it into categories or to reduce it to hard and fast rules. While the case law provides no ready-made solutions to every problem, it offers helpful illustrations of how the jurisdiction may be usefully employed. The court may therefore draw assistance from past decisions, but it is incumbent on it to consider all the circumstances of the case in the light of current judicial policies regarding the conduct of litigation. Whether particular conduct amounts to abuse of process must now be considered by reference to the overriding objective. Delay that may have been tolerated in the past could now amount to abuse of process where the party has improper motives or, indeed, no intention to proceed.» Σημασία για την καθυστέρηση έχει πάντα η βασιμότητα της προβαλλόμενης δικαιολογίας. Εξετάζοντας, λοιπόν, το ζήτημα, αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστήριο ως προς τους λόγους υποβολής της υπό κρίσης αίτησης στο παρόν στάδιο δεν κρίνονται ικανοποιητικά. Και αυτό γιατί: (
  1. i)Στην Ένσταση η οποία είχε καταχωρηθεί στις 25.5.2012 στα πλαίσια της αίτησης εκκαθάρισης είχε προβληθεί ως λόγος ένστασης η εξόφληση του δανείου «δια της μεταβίβασης όλων των περιουσιακών στοιχειών που αποκτήθηκαν στη Ρωσία από τα δάνεια που δόθηκαν στις Κυπριακές εταιρείες συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας από την Αιτήτρια» (βλέπε λόγος ένστασης υπό στοιχείο Μ). (
  2. ii)Τα γεγονότα επί των οποίων η Εταιρεία στηρίζεται ώστε να προωθήσει τη θέση της περί αμφισβήτησης του χρέους έλαβαν χώρα κατά το έτος 2012 και ήταν γνωστά στην Εταιρεία και τους δικηγόρους της εδώ και καιρό αφού αυτά αποτέλεσαν, μεταξύ άλλων, τη βάση προς υποστήριξη του αιτήματος της για εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου για καταχώρηση πρόσθετης Ένορκης Δήλωσης προς υποστήριξη της Ένστασης (βλέπε αίτηση ημερομηνίας 25.10.2013 και την παράγραφο 9 της Ένορκης Δήλωσης που την συνοδεύει). (iii) Οι διαβουλεύσεις στις οποίες γίνεται αναφορά από την πλευρά του κ. Φιερού δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης στο παρόν στάδιο αφού δεν είχαν εμποδίσει την Εταιρεία να προβεί σε καταχώρηση αιτήσεων σε προγενέστερο στάδιο, όπως αίτηση για παροχή ασφάλειας εξόδων και αίτηση για άδεια για καταχώρηση πρόσθετης ένορκης δήλωσης. Σε κάθε περίπτωση και σε σχέση με την ουσία της αίτησης παρατηρούνται τα ακόλουθα: Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η αίτηση εκκαθάρισης στηρίζεται στο άρθρο 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, ήτοι στην παράλειψη της Εταιρείας να καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό το οποίο αναφέρεται στην Ειδοποίηση Απαίτησης Πληρωμής που της επιδόθηκε μετά την παρέλευση τριών εβδομάδων από την επίδοσή της. Στα πλαίσια της αίτησης εκκαθάρισης εκείνο που θα πρέπει να αποδειχθεί από την πλευρά του αιτητή είναι: Ότι είναι πιστωτής και ότι η εταιρεία του οφείλει ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000). Ότι επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ειδοποίηση απαίτησης καταβολής του οφειλόμενου ποσού. Και ότι η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να το εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή. Στην προκειμένη περίπτωση από την πλευρά της Αιτήτριας προβάλλονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: Ότι παραχώρησε στην Εταιρεία δάνειο ύψους $30.000.000 το οποίο κατέστη πληρωτέο με βάση τους όρους της Συμφωνίας Δανείου στις 17.6.2011. Ότι το ποσό αυτό δεν πληρώθηκε από την Εταιρεία με βάση τους όρους της Συμφωνίας Δανείου. Ότι στις 3.10.2011 επέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας γραπτή απαίτηση πληρωμής σύμφωνα με το άρθρο 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, με την οποία κάλεσε την Εταιρεία να πληρώσει το ποσό των $30.000.000 πλέον τόκους μέσα σε 21 ημέρες από την ημερομηνία της επίδοσης. Η Εταιρεία δεν συμμορφώθηκε με την γραπτή ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής και δεν αποπλήρωσε το χρέος της εντός της καθορισμένης χρονικής περιόδου. Στη βάση των πιο πάνω ισχυρισμών, και χωρίς να υπεισέρχομαι στην ουσία της αίτησης εκκαθάρισης, καταλήγω ότι προκύπτει θέμα προς εξέταση από την πλευρά της Αιτήτριας με σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας με τρόπο ώστε να μην τίθεται θέμα διαγραφής και/ή παραμερισμού της και/ή αναστολής της εκδίκασης της. Ενδεικτικό τούτου είναι το γεγονός ότι στη βάση των πιο πάνω
(1)-
(4)ισχυρισμών (οι οποίοι και δεν αμφισβητούνται από την Εταιρεία παρά μόνο στην έκταση που προβάλλεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε στην αίτηση εκκαθάρισης και στην υπό κρίση αίτηση σε σχέση με την εξόφληση του χρέους με τον τρόπο που περιγράφεται) εγείρεται νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών και εναπόκειται πλέον στην Εταιρεία να ικανοποιήσει το Δικαστήριο σε σχέση με τα όσα προωθεί στην ένστασή της (βλέπε GIP Constructions Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1191)1 Α.Α.Δ. 14 και Palmer's Company Law (24η έκδοση), παράγραφος 88-06). Ως προς το τι απαιτείται ώστε να αποδειχθεί καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους αντλείται καθοδήγηση από το σύγγραμμα Palmer's Company Law (πιο πάνω), στην παράγραφο 88-06 και στις σελίδες 1366 και 1367. Όσον αφορά το θέμα αυτό υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου οι θέσεις των δυο πλευρών οι οποίες και δεν είναι ταυτόσημες με αποτέλεσμα το όλο ζήτημα να μην μπορεί να εξεταστεί στο στάδιο αυτό. Επί τούτου δε να σημειωθεί, και πάλι χωρίς να υπεισέρχομαι στην ουσία της αίτησης εκκαθάρισης, ότι: (
  1. i)Στα έγγραφα τα οποία επικαλείται η Εταιρεία με σκοπό την διαγραφή και/ή αναστολή της αίτησης εκκαθάρισης δεν γίνεται οποιαδήποτε ειδική αναφορά στην Εταιρεία (
  2. ii)Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 18 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Φιερού η νομιμότητα των εγγράφων τα οποία αποστάληκαν στην Αιτήτρια (Τεκμήρια 10 και 10(α)) αμφισβητήθηκαν από αυτήν και σε κάθε περίπτωση δεν έγιναν αποδεκτά τελικώς από την πλευρά της. Υποδεικνύεται, τέλος, ότι με βάση τα πιο πάνω και με δεδομένη την καταχώρηση της αγωγής με αριθμό 7537/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την 18.12.2014 ενώ η αίτηση εκκαθάρισης εκκρεμεί από 2.12.2011 και στην αγωγή εμπλέκεται αριθμός εναγομένων εταιρειών, η αίτηση εκκαθάρισης δεν μπορεί να χαρακτηριστεί καταχρηστική. Tελική Κατάληξη Είναι φανερό από όλα όσα καταγράφονται πιο πάνω ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Από την αίτηση εκκαθάρισης και τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει θέμα προς εξέταση με σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας με τρόπο ώστε να μην τίθεται θέμα διαγραφής και/ή παραμερισμού της και/ή αναστολής της εκδίκασής της. Συνεπώς, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Αιτήτριας στην αίτηση εκκαθάρισης (Καθ' ης η αίτηση στην παρούσα αίτηση) και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση στην αίτηση εκκαθάρισης (Αιτήτριας στην παρούσα) όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.