ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΔΗΣ ν. ΓΙΑΝΟΥΛΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5865/2008, 30/6/2015

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΔΗΣ ν. ΓΙΑΝΟΥΛΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5865/2008, 30/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A274 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Κλεόπα Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5865/2008 Μεταξύ: ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΔΗΣ Ενάγων και

1. ΓΙΑΝΟΥΛΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ
2. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
3. ΕΛΕΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ Εναγόμενοι --------------------- Ημερομηνία: 30 Ιουνίου, 2015 Για τον ενάγοντα : κ. Γ. Χατζηαναστασίου Για τους εναγομένους : κ. Κ. Μέσσιος ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο ενάγων πολιτικός μηχανικός, ο οποίος διατηρεί γραφείο στο οποίο εργοδοτεί αρχιτέκτονες και προσφέρει συναφείς υπηρεσίες, αξιώνει από τους εναγομένους το ποσό των €62.099 ως υπόλοιπο συμφωνημένης και/ή λογικής αξίας για μελέτες προς εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας, προετοιμασία προσχεδίων και/ή εκπόνηση αρχιτεκτονικής μελέτης, που διενήργησε σύμφωνα με οδηγίες των εναγομένων. Σύμφωνα με τους διαλαμβανόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, η εναγομένη 1 είναι η μητέρα των εναγομένων 2 και 3 και ενεργούσε ως αντιπρόσωπός τους. Οι εναγόμενοι 2 και 3 ήταν συνιδιοκτήτες των τεμαχίων 981 και 1002 στον Στρόβολο. Κατά το έτος 2004, οι εναγόμενοι συμφώνησαν προφορικά με τον ενάγοντα όπως αυτός ετοιμάσει αρχιτεκτονικά σχέδια για κατασκευή πολυκατοικίας στα εν λόγω τεμάχια και σε διάφορες συναντήσεις έδιδαν στον ενάγοντα τα πλαίσια των εργασιών και μελετών που έπρεπε να εκτελέσει. Μεταξύ Ιανουαρίου 2004 και Ιουνίου 2005, ο ενάγων, με βάση μελέτη του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, υπολόγισε το εμβαδόν το οποίο θα απεκόπτετο από τα τεμάχια για λόγους ρυμοτομίας στις οδούς Αθηνών και Ηρακλέους όπου βρίσκονται τα τεμάχια, και προχώρησε στη σύνταξη τριών επιστολών εκ μέρους των εναγομένων προς το Τμήμα, τις οποίες υπέγραψαν οι εναγόμενοι 2 και 3, για αύξηση του συντελεστή δόμησης. Κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2004 ο ενάγων ολοκλήρωσε τα προσχέδια και/ή τα σχέδια και/ή τις αρχιτεκτονικές μελέτες που του ανέθεσαν οι εναγόμενοι και οι τελευταίοι παρέδωσαν τη συγκατάθεση του ενυπόθηκου δανειστή για υποβολή στο Τμήμα. Ο ενάγων ετοίμασε όλα τα έγγραφα που θα συνόδευαν τα προσχέδια για καταχώριση στο Τμήμα, αλλά οι εναγόμενοι παρέλειπαν να υπογράψουν τις αιτήσεις. Συνεπώς, ο ενάγων υπολόγισε την αμοιβή του για την εργασία που είχε διεκπεραιώσει μέχρι τότε, ήτοι προμελέτη και τελική αρχιτεκτονική μελέτη, με βάση τον Πίνακα Αμοιβών του Συνδέσμου Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Κύπρου, σύνολο €62.
4. Οι εναγόμενοι μέχρι σήμερα δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό. Οι εναγόμενοι καταχώρισαν Έκθεση Υπεράσπισης, στην οποία αρνούνται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα και επισημαίνουν ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 είχαν μόνο την «ψιλή κυριότητα» των επίδικων ακινήτων καθότι την επικαρπία την είχε ο πατέρας τους. Ισχυρίζονται ότι στις 23.5.2003 οι εναγόμενοι 2 και 3 και ο πατέρας τους έλαβαν ειδοποίηση για την απαλλοτρίωση μέρους του ακινήτου (420τ.μ.) για σκοπούς διαπλάτυνσης της οδού Αθηνών. Στις 22.12.2003 η εναγομένη 1, εν αγνοία των εναγομένων 2 και 3, και επειδή το ακίνητο δεν είχε πρόσβαση στην οδό Ηρακλέους και με τα έργα διαπλάτυνσης δεν θα είχαν έξοδο προς την οδό Αθηνών, επισκέφθηκε τον ενάγοντα με τον σύζυγό της για να την συμβουλέψει σχετικά. Ακολούθησαν διάφορες συναντήσεις μεταξύ ενάγοντα και εναγομένης 1 για το θέμα της ρυμοτομίας και τη δυνατότητα αξιοποίησης των τεμαχίων μετά την περάτωση των εργασιών διαπλάτυνσης του δρόμου. Σε κάθε συνάντηση, η εναγομένη 1 ζητούσε να καταβάλει στον ενάγοντα την αμοιβή του για τις υπηρεσίες και συμβουλές που θα τους έδινε, πλην όμως ο ενάγων ανέβαλλε να την πληροφορήσει σχετικά. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται περαιτέρω ότι ο ενάγων, χωρίς οδηγίες, προχώρησε σε σχέδια αντί να δώσει στην εναγομένη 1 τις συμβουλές που ζητούσε. Με σκοπό δε την αύξηση των χρεώσεών του, έδιδε στους εναγομένους λανθασμένες συμβουλές που δεν ήταν αναγκαίες για την απάντηση των ερωτημάτων της εναγομένης 1 και δεν της εξηγούσε ακριβώς τι έκανε, αφήνοντάς την με την εντύπωση ότι όλες οι ενέργειές του είχαν σχέση με τα ερωτήματα που του είχε θέσει. Οι εναγόμενοι θεωρούν ότι αυτά αποτελούν πράξεις επαγγελματικής αμέλειας και/ή απάτης. Ως λεπτομέρειες αμέλειας και/ή απάτης προβάλλεται (α) ότι ο ενάγων, ενώ γνώριζε ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν αναγκαίο, παραπλάνησε ή έπεισε τους εναγομένους ότι για να απαντηθεί το ερώτημα της εναγομένης 1 έπρεπε να ετοιμαστούν/σταλούν αρχιτεκτονικά σχέδια και αφού οι εναγόμενοι έλαβαν διαβεβαιώσεις ότι όλα ήταν τυπικά, υπέγραψαν κάποιες εξουσιοδοτήσεις, (β) ότι ο ενάγων δεν απάντησε τα ερωτήματα της εναγομένης 1, (γ) ότι ο ενάγων εκπόνησε σχέδια χωρίς λόγο και συγκαλούσε άσκοπες συναντήσεις με σκοπό να αυξήσει την αμοιβή του, και (δ) ότι κατά τις αρχές του 2006 όταν οι εναγόμενοι θέλησαν να ετοιμάσουν μελέτη βιωσιμότητας από οίκο εκτιμητών ο ενάγων δήλωσε ότι για να μπορέσει να τους δώσει τα αναγκαία στοιχεία έπρεπε να υποβληθεί αίτηση για πολεοδομική άδεια, με σκοπό να προκύψουν επιπρόσθετες χρεώσεις. Οι εναγόμενοι θεωρούν τον ενάγοντα ως «ενοχλητικά πρόθυμο πολυπράγμονα» (officious intermeddler). Αναφέρουν επιπλέον ότι αντιλήφθηκαν τι είχε κάνει ο ενάγων χωρίς οδηγίες όταν έλαβαν από την Πολεοδομία απάντηση στις 19.9.2005 σε σχέση με τα διαβήματα του ενάγοντα. Στις 12.5.2006 μετά από οχλήσεις του ενάγοντα να υποβληθεί αίτηση για πολεοδομική άδεια, οι εναγόμενοι δήλωσαν ότι κάτι τέτοιο ήταν αχρείαστο καθότι ουδέποτε σκόπευαν να οικοδομήσουν έργο και ζήτησαν να μάθουν τις χρεώσεις για τις υπηρεσίες του ενάγοντα. Ο ενάγων ζήτησε όπως συναντηθεί μόνο με τον εναγόμενο 2, ο οποίος και ζήτησε γραπτή χρέωση η οποία ουδέποτε δόθηκε. Θεωρούν ότι οι οποιεσδήποτε χρεώσεις του ενάγοντα είναι αβάσιμες, υπερβολικές, αυθαίρετες και παράνομες εφόσον ουδέποτε έδωσαν στοιχεία για καθορισμό της αξίας έργου που ο ενάγων αβάσιμα θεώρησε ότι θα έκτιζαν και ζητούν την απόρριψη της αγωγής. Ο ενάγων στην Απάντηση στην Υπεράσπιση επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς στην Έκθεση Απαίτησης, αρνείται τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης και τονίζει ότι πάντοτε ενεργούσε βάσει των εντολών των εναγομένων. Προσθέτει ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε ζήτησαν να μάθουν τις χρεώσεις του και ότι ο ενάγων αποφάσισε να αποστείλει τιμολόγιο με τις υπηρεσίες του όταν αντιλήφθηκε ότι οι εναγόμενοι δεν σκόπευαν να τον πληρώσουν για τις υπηρεσίες που τους παρείχε. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι εναγόμενοι απέφευγαν να υπογράψουν τα έγγραφα για την πολεοδομική άδεια, προβάλλοντας διάφορες προφάσεις, αλλά ουδέποτε ενημέρωσαν τον ενάγοντα ότι δεν θα προχωρούσαν με την οικοδόμηση του έργου. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε για την πλευρά του ενάγοντα ο ίδιος και ακόμη ένας μάρτυρας, και για την πλευρά της υπεράσπισης κατέθεσαν οι εναγόμενοι 1 και 2 και ακόμη ένας μάρτυρας. Ο ενάγων, εγγεγραμμένος πολιτικός μηχανικός για πάνω από 30 χρόνια, ο οποίος εργοδοτεί και αρχιτέκτονες στο γραφείο του, κατέθεσε ότι περί τα τέλη του 2003 και αρχές του 2004 η εναγομένη 1 του ανέθεσε την ετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων για την αξιοποίηση των επίδικων τεμαχίων των παιδιών της, ήτοι των εναγομένων 2 και 3, με την ανέγερση πολυκατοικίας με καταστήματα, γραφεία και διαμερίσματα. Καθορίστηκε το κόστος σε Λ.Κ. 600 ανά τ.μ. Σε επιτόπια συνάντηση που ακολούθησε με την εναγομένη 1 και στην παρουσία αρχιτέκτονα από το γραφείο του ενάγοντα, συμφώνησε με την εναγομένη 1 να ζητήσει επίσημα από το Τμήμα Πολεοδομίας προκαταρκτικές απόψεις σχετικά με τον επηρεασμό των τεμαχίων από τη διεύρυνση των οδών Αθηνών και Ηρακλέους και την προτεινόμενη ρυμοτομία. Συνεπώς ο ενάγων ετοίμασε σχετική επιστολή ημερ. 26.1.2004 προς την Πολεοδομία, την οποία υπέγραψαν οι εναγόμενοι 2 και 3 ως συνιδιοκτήτες των τεμαχίων (Τεκμήριο 5 ). Η Πολεοδομία απάντησε με επιστολή ημερ. 8.7.2004 στην οποία επισυναπτόταν τοπογραφικό σχέδιο στο οποίο καθοριζόταν με κίτρινο χρώμα ο επηρεασμός των τεμαχίων (Τεκμήριο 6). Τον Οκτώβριο 2004 η εναγομένη 1 παρέδωσε στον ενάγοντα πρωτότυπα τοπογραφικά σχέδια των τεμαχίων, τα οποία απαιτούνται από την Πολεοδομία για την υποβολή σχεδίων για την εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας (Τεκμήριο 7). Μέχρι τον Νοέμβριο του 2004, ο ενάγων, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, είχε ολοκληρώσει τα πρώτα προσχέδια και κατόπιν συνάντησης με τους εναγομένους συμφώνησαν, λόγω του ότι προέκυπτε δυσμενής επιρροή της ρυμοτομίας στο μέγεθος της ανάπτυξης, να ζητήσουν από την Πολεοδομία την παραχώρηση επιπλέον (τέταρτου) ορόφου για σκοπούς εξάντλησης του επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης. Αποστάληκε σχετική επιστολή ημερ. 2.2.2005 (Τεκμήριο 8Α) στην οποία επισυνάφθηκαν προσχέδια που είχαν ετοιμαστεί από το γραφείο του ενάγοντα (Τεκμήριο 18- αρχικά κατατέθηκαν σχέδια Τεκμήριο 8Β τα οποία στη συνέχεια διευκρινίστηκε ότι δεν είναι τα σχέδια που είχαν επισυναφθεί στην επιστολή 8Α). Αποστάληκε επίσης επιστολή ημερ. 27.4.2005 για να δοθεί άδεια στους εναγομένους 2 και 3 για ενιαία ανάπτυξη στα δύο τεμάχια λόγω της ρυμοτομίας (Τεκμήριο 9) και νέα επιστολή για άδεια για να επιτραπεί η ανέγερση επιπλέον ορόφου ημερ. 17.6.2005 (Τεκμήριο 10). Όλες οι επιστολές ετοιμάστηκαν από τον ενάγοντα και υπογράφηκαν από τους εναγομένους 2 και
5. Στις 19.9.2005 λήφθηκε η απάντηση της Πολεοδομίας, ότι ήταν διατεθειμένη να αναπροσαρμόσει τον αριθμό των ορόφων στο τεμάχιο 1002, αλλά μόνο κατόπιν υποβολής και έγκρισης αίτησης για πολεοδομική άδεια (Τεκμήριο 11). Ο ενάγων κατέθεσε ότι μετά από αυτήν τη θετική εξέλιξη, συμφωνήθηκε με τους εναγομένους όπως αναπροσαρμόσει την αρχιτεκτονική μελέτη του με την αύξηση κατά ένα όροφο. Τα σχέδια ετοιμάστηκαν μετά από διάφορες συναντήσεις με τους εναγομένους, οι οποίοι τα ενέκριναν (Τεκμήριο 12 σχέδια) και υπολείπετο η υποβολή πολεοδομικής αίτησης. Εν τούτοις, η εναγομένη 1 ζήτησε εκ μέρους όλων των εναγομένων αλλαγές στα σχέδια, στις οποίες προέβη ο ενάγων χωρίς επιπλέον χρέωση (Τεκμήριο 13 τελικά σχέδια). Τον Ιανουάριο του 2006 οι εναγόμενοι του παρέδωσαν πρωτότυπους τίτλους ιδιοκτησίας (αντίγραφα τίτλων Τεκμήρια 1 - 4) και βεβαίωση από τη ΣΠΕ Στροβόλου ημερ. 9.1.2006 ότι δεν είχε ένσταση στην ανέγερση οικοδομής στο ενυπόθηκο κτήμα του εναγομένου 2 τεμάχιο 981 (Τεκμήριο 14). Ο ενάγων εξήγησε ότι η εν λόγω βεβαίωση ήταν αναγκαία για την πολεοδομική αίτηση. Ο εναγόμενος 2 παρέλαβε τους πρωτότυπους τίτλους ιδιοκτησίας για να τους παρουσιάσει στην τράπεζα για σκοπούς χρηματοδότησης του έργου, και ο ενάγων τον υπενθύμισε ότι έπρεπε να εξοφληθεί το Α΄ μέρος της αμοιβής του εκ €62.099 για την ετοιμασία των αρχιτεκτονικών σχεδίων που αφορούσαν την εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας. Οι εναγόμενοι δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό και τον Ιούνιο 2006 έγινε σχετική συνάντηση με τον εναγόμενο 2, ο οποίος υποσχέθηκε πληρωμή. Ο ενάγων επεξήγησε περαιτέρω ότι υπολόγισε την αμοιβή που αξιώνει με βάση τον Πίνακα Αμοιβών της πρώτης κατηγορίας έργων σύμφωνα με τους όρους ανάθεσης εργασίας του Συνδέσμου Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων και με βάση το προϋπολογιζόμενο κόστος κατασκευής της πολυκατοικίας (Τεκμήριο 15 ο Πίνακας Αμοιβών του Συνδέσμου). Ειδικότερα, το συνολικό εμβαδόν της οικοδομής με βάση τα σχέδια ήταν 2105 τ.μ. με προϋπολογιζόμενο κόστος κατασκευής Λ.Κ. 600 ανά τ.μ., ήτοι Λ.Κ. 1.263.000, ενώ ο ενάγων υπολόγισε την αμοιβή του στη βάση κόστους Λ.Κ. 1.200.000, σύνολο Λ.Κ. 36.245 ή €62.
6. Εφόσον δεν πλήρωσαν οι εναγόμενοι, στάληκε επιστολή 25.5.2007 ζητώντας τους εξόφληση (Τεκμήριο 16) και επιστολή ημερ. 20.3.2008 από τον δικηγόρο του ενάγοντα (Τεκμήριο 17). Κατά την αντεξέταση, ο ενάγων κατέθεσε ότι δεν γνώριζε για την επικαρπία του πατέρα των εναγομένων 2 και 3 επί των τεμαχίων και της υφιστάμενης πολυκατοικίας. Όσον αφορά το είδος της πολυκατοικίας που θα ανεγείρετο, οι εναγόμενοι του είχαν αναφέρει ότι ήθελαν να τους ετοιμάσει σχέδια για ένα αξιόλογο κτήριο λόγω της εξαιρετικής θέσης των τεμαχίων. Ο ενάγων δεν τους ζήτησε να υπογράψουν γραπτή ανάθεση έργου καθότι τους είχε εμπιστοσύνη και δεν γνώριζε εκείνη την εποχή ότι είχε υποχρέωση βάσει του Νόμου να υπογραφεί ανάθεση. Ανέφερε ότι εάν προχωρούσαν με την υποβολή αίτησης για πολεοδομική άδεια ως η αρχική συνεννόηση, η Πολεοδομία θα ενέκρινε τον επιπλέον όροφο εφόσον είχε ήδη εξασφαλισθεί η προκαταρκτική έγκριση Τεκμήριο
7. Τόνισε ότι για να εξασφαλισθεί αυτή η προκαταρκτική έγκριση, έπρεπε να υποβληθούν αρχιτεκτονικά σχέδια για να αποδείξουν στην Πολεοδομία ότι λόγω του σχήματος των τεμαχίων μετά τη ρυμοτομία, δεν μπορούσε να αξιοποιηθεί όλο το εμβαδόν και θα ήταν δίκαιο να επιτραπεί επιπλέον όροφος. Αρνήθηκε όλες τις υποβολές της υπεράσπισης ότι το μόνο που είχαν ζητήσει οι εναγόμενοι ήταν συμβουλές για τα τεμάχια μετά την επιβολή της ρυμοτομίας, και ότι πίεσε τους εναγομένους να ετοιμαστούν σχέδια με σκοπό να τους ξεγελάσει και να εξασφαλίσει περαιτέρω αμοιβή. Δέχθηκε ότι δεν είχε δείξει τον Πίνακα Αμοιβών στους εναγομένους, επειδή σκόπευε να τους χρεώσει πιο χαμηλά, όπως και έπραξε, αλλά τον παρουσίασε στο Δικαστήριο για να καταδείξει ότι είναι εύλογη η αμοιβή που απαιτεί. Δήλωσε ότι ο σκοπός της ετοιμασίας των αρχικών προσχεδίων με τριώροφο κτήριο (Τεκμήριο 18), ήταν για να υποβληθούν στην Πολεοδομία για να πεισθεί να δώσει έγκριση για επιπλέον, τέταρτο, όροφο, και όχι για να ανεγερθεί το κτήριο που απεικονίζουν τα εν λόγω προσχέδια. Πρόσθεσε ότι οι εναγόμενοι εν τέλει πώλησαν τα τεμάχια σε εργολάβο οικοδομών, αφού έλαβαν την προκαταρκτική έγκριση της Πολεοδομίας για επιπλέον όροφο, γεγονός που αύξησε την αξία των τεμαχίων, αλλά δεν πλήρωσαν τον ενάγοντα για τις υπηρεσίες του. Αρνήθηκε ότι ξεγέλασε τους εναγομένους με την ετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων με σκοπό να χρεώσει περισσότερα, εφόσον κατά τον επίδικο χρόνο η οικοδομική βιομηχανία βρισκόταν σε ραγδαία ανάπτυξη και το γραφείο του δεν είχε ανάγκη από πελατεία. Όσον αφορά το γεγονός ότι δεν εξέδωσε τιμολόγιο, εξήγησε ότι ούτε το ΕΤΕΚ το συστήνει, καθότι μετά ο εκδότης θα πρέπει να πληρώσει το Φ.Π.Α. ακόμη και όταν δεν εισπραχθεί η αμοιβή. Ισχυρίστηκε ότι είχε αναφέρει στους εναγομένους από την αρχή πώς θα υπολογιζόταν η αμοιβή του, αλλά εφόσον δεν γνώριζαν από την αρχή το εμβαδόν της νέας οικοδομής λόγω της ρυμοτομίας καθορίστηκε μόνο το κόστος ανά τ.μ. ήτοι Λ.Κ.
8. Ο κ. Χάρης Χριστοφόρου (Μ.Ε. 2), επιμετρητής ποσοτήτων από το 1993 και τεχνικός διευθυντής σε εργοληπτική εταιρεία, κατέθεσε ότι η οικοδομική βιομηχανία κατά την περίοδο 2005 - 2006 βρισκόταν σε έντονη ανάπτυξη. Το κόστος κατασκευής πολυκατοικιών με καταστήματα, γραφεία και διαμερίσματα κυμαινόταν μεταξύ €800 και €1500 ανά τ.μ. Υπολόγισε δε ότι το εύλογο προϋπολογιζόμενο κόστος κατασκευής του κτηρίου που απεικονίζουν τα σχέδια Τεκμήριο 13 θα ήταν μεταξύ €850 και €1000 ανά τ.μ. περίπου. Η εναγομένη 1 κατέθεσε ότι κατά τον επίδικο χρόνο υπήρχε παλιά πολυκατοικία επί του επίδικου ακινήτου, στην οποία διέμενε η ίδια με τον δεύτερο σύζυγό της, τα παιδιά της (εναγόμενοι 2 και 3) και ο πατέρας τους, πρώτος της σύζυγος. Υπήρχε δικαίωμα επικαρπίας επί της πολυκατοικίας προς όφελος του πατέρα των εναγομένων 2 και 3, ο οποίος εισέπραττε ενοίκια από τα υπόλοιπα διαμερίσματα. Ανέφερε ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 έλαβαν επιστολή ημερ. 23.5.2003 για απαλλοτρίωση μέρους του επίδικου ακινήτου και όταν άρχισαν οι εργασίες επέκτασης της λεωφόρου Αθηνών κατά τον Δεκέμβριο του 2003 δεν μπορούσαν να εισέλθουν και να εξέλθουν από την πολυκατοικία με τα αυτοκίνητά τους. Συνεπώς, οι εναγόμενοι αποφάσισαν ότι έπρεπε να λάβουν γνωμάτευση από κάποιο ειδικό για τις επιπτώσεις της ρυμοτομίας επί του ακινήτου, για το κατά πόσο το ποσό της αποζημίωσης ήταν εύλογο, και εάν μπορούσαν να ανοίξουν άλλη πρόσβαση. Θεώρησε ότι ο ενάγων, ως αρχιτέκτονας με γραφείο στην περιοχή, θα ήταν σε θέση να τους βοηθήσει. Σε επιτόπια συνάντηση με τον ενάγοντα, της είπε ότι πρέπει να γίνει έρευνα για το πώς ακριβώς επηρεαζόταν το ακίνητο από τη ρυμοτομία. Ακολούθησε συνάντηση στο γραφείο του ενάγοντα 22.12.2003 όπου, μετά από ερώτηση του ενάγοντα για τις προθέσεις της οικογένειάς της για τα τεμάχια, η εναγομένη 1 του ανέφερε τις διάφορες σκέψεις των εναγομένων, όπως την ανακαίνιση της υφιστάμενης πολυκατοικίας (αν και είχε ανακαινίσει πρόσφατα το δικό της διαμέρισμα και συνεπώς οι οικονομικοί πόροι για περαιτέρω ανακαίνιση ήταν εξαιρετικά περιορισμένοι), τη δημιουργία πλυντηρίου αυτοκινήτων ή χώρου στάθμευσης και ίσως στο μέλλον την ανέγερση νέου κτηρίου. Ο ενάγων της ανέφερε ότι εφόσον είχαν χάσει γη από τη ρυμοτομία, θα μπορούσαν να διεκδικήσουν να τους επιτραπεί να κτίσουν και τέταρτο όροφο ενώ επιτρέπονταν μόνο τρείς όροφοι στην περιοχή. Η εναγομένη 1 θεώρησε ότι η θυγατέρα της, εναγομένη 3, θα μπορούσε μελλοντικά να επωφεληθεί από αυτό με την ανέγερση τέταρτου ορόφου στο υφιστάμενο κτήριο. Η εναγομένη 1 ανέφερε στον ενάγοντα ότι δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να αναπτύξει το ακίνητο και απλώς ήθελαν να γνωρίζουν τις προοπτικές του ακινήτου και αν η αποζημίωση για την απαλλοτρίωση ήταν εύλογη. Ο ενάγων άφησε να νοηθεί ότι η χρέωσή του θα ήταν μηδαμινή. Συζήτησαν το ενδεχόμενο μελλοντικής ανάπτυξης ή να δοθεί το ακίνητο αντιπαροχή αλλά η εναγομένη 1 δεν ζήτησε την ετοιμασία αρχιτεκτονικής μελέτης ή την εκπόνηση σχεδίων και δεν ετίθετο θέμα κατεδάφισης του υφιστάμενου κτηρίου όπου διέμεναν όλοι. Η δεσμευτική ρυμοτομία επιβεβαιώθηκε με ειδοποίηση ημερ. 17.6.
9. Ο ενάγων παρέδωσε στην εναγομένη 1 την επιστολή Τεκμήριο 5, την οποία υπέγραψαν οι εναγόμενοι 2 και 3, για σκοπούς διεκδίκησης τέταρτου ορόφου και της έρευνας που θα διεξήγαγε ο ενάγων για το πώς επηρεαζόταν το κτήμα από τη ρυμοτομία, ενώ στην πραγματικότητα, όπως έμαθε η εναγομένη 1 εκ των υστέρων από τον δικηγόρο της, δεν χρειαζόταν κάτι περισσότερο από το τοπογραφικό σχέδιο για τον σκοπό αυτόν. Η εναγομένη 1 κατέθεσε περαιτέρω ότι ο ενάγων συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον εναγόμενο 2 στις 27.9.2004, όπου του ανέφερε ότι είχε εξασφαλίσει διάταγμα κηδεμονίας του πατέρα του εφόσον ήταν ανίκανος για λόγους υγείας να διαχειρισθεί την περιουσία του (Τεκμήριο 20). Ο εναγόμενος 2 αποδέχθηκε την επίμονη εισήγηση του ενάγοντα να διεκδικήσουν τέταρτο όροφο, με επιστολή προς την Πολεοδομία η οποία θα συνοδευόταν από κάποια προκαταρκτικά, πρόχειρα και τυπικά σχέδια. Σε συνάντηση στις 2.2.2005 ο ενάγων είχε ετοιμάσει την επιστολή Τεκμήριο 8Α την οποία υπέγραψαν οι εναγόμενοι 2 και
10. Πράγματι υπήρχαν κάποια σχέδια στο γραφείο του ενάγοντα, ο οποίος τους ανέφερε ότι ήταν πρόχειρα και τυπικά σκίτσα για να πεισθεί η Πολεοδομία για τον τέταρτο όροφο. Η εναγομένη 1 ανέφερε επίσης ότι σε όλες τις συναντήσεις με τον ενάγοντα προσφερόταν να πληρώσει αλλά ο ενάγων άλλαζε το θέμα. Στις 27.9.2005 ο ενάγων ενημέρωσε την εναγομένη 1 τηλεφωνικώς ότι είχε λάβει έγκριση για τέταρτο όροφο και ότι θα έπρεπε να ολοκληρώσει τα σχέδια. Η εναγομένη 1 του ανέφερε ότι εφόσον λήφθηκε η απάντηση της Πολεοδομίας, δεν ήθελαν κάτι άλλο, καθότι όποτε αποφάσιζε η εναγομένη 3 να κτίσει τέταρτο όροφο πάνω από τον υφιστάμενο τρίτο όροφο θα εδικαιούτο, και ότι το μόνο που ήθελαν από τον ενάγοντα ήταν μελέτη βιωσιμότητας για το ακίνητό τους. Ο ενάγων εισηγήθηκε όπως οι εναγόμενοι επιχειρήσουν να χρηματοδοτηθούν από τράπεζα για νέο κτήριο, να λάβει η τράπεζα έναν όροφο, να πάρει ο ίδιος άλλο όροφο και ότι έπρεπε να κατατεθούν σχέδια για πολεοδομική άδεια. Τελικά η εναγομένη 1 αντιλήφθηκε από το περιεχόμενο της απάντησης της Πολεοδομίας Τεκμήριο 11 ότι δεν είχε εξασφαλισθεί τέταρτος όροφος, αλλά και ότι μελέτη βιωσιμότητας του τύπου που είχαν ζητήσει μόνο ένας εκτιμητής μπορούσε να διεξαγάγει, γεγονός που όφειλε να τους είχε αναφέρει ο ενάγων. Στη συνέχεια, οι εναγόμενοι ανέθεσαν σε γραφείο εκτιμητών την ετοιμασία μελέτης βιωσιμότητας, αλλά ο ενάγων δήλωνε ότι θα έπρεπε να υπογράψουν την αίτηση για πολεοδομική άδεια πριν παραδώσει στον εκτιμητή τα αντίγραφα των τίτλων που κατείχε. Συνεπώς οι εναγόμενοι συναντήθηκαν με τον ενάγοντα στις 12.5.2006 και παραπονέθηκαν ότι άλλα του ζήτησαν και άλλα τους έκανε. Ζήτησαν και πάλι να τον πληρώσουν αλλά δεν τους έλεγε τί οφείλουν, και ζήτησαν τον φάκελο με όλα τα έγγραφα που του είχαν παραδώσει και του είχαν ζητήσει να δοθούν στους εκτιμητές και δεν το έπραξε. Ο ενάγων ζήτησε να έχει συνάντηση μόνο με τον εναγόμενο 2, στις 19.6.2006, όπου του έδωσε τον φάκελο με τα έγγραφά τους, από τον οποίο έλειπε το έγγραφο από τη ΣΠΕ Στροβόλου Τεκμήριο
11. Κατά την αντεξέταση, η εναγομένη 1 επεξήγησε ότι αποτάθηκε στον ενάγοντα για να λάβει συμβουλή εάν το ποσό αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση που τους είχε προταθεί με την ειδοποίηση ημερ. 23.5.2003 ήταν εύλογο εν όψει της γης που θα έχαναν, για το θέμα της πρόσβασης, τον επακριβή επηρεασμό των τεμαχίων από τη ρυμοτομία, αλλά και για να τους συμβουλεύσει για τις προοπτικές ανάπτυξης/επιλογές αξιοποίησης των τεμαχίων. Ο ενάγων ανέλαβε να διεξαγάγει έρευνα ή μελέτη βιωσιμότητας σε σχέση με τις προοπτικές αξιοποίησης του ακινήτου στο μέλλον, και παράλληλα εισηγήθηκε να διεκδικήσουν επιπλέον όροφο λόγω της απώλειας εμβαδού από την απαλλοτρίωση. Ο ενάγων ετοίμαζε τις αναγκαίες επιστολές και η εναγομένη 1 τις έπαιρνε στο σπίτι για να τις υπογράψουν τα παιδιά της. Παρέδιδε στον ενάγοντα ό,τι έγγραφα της ζητούσε. Συμφώνησαν να διεκδικηθεί τέταρτος όροφος, και ο ενάγων τους είπε ότι θα πρέπει να ετοιμαστεί επιστολή η οποία θα συνοδευόταν από σχέδια, τα οποία αποκάλεσε σκίτσα, για να πεισθεί η Πολεοδομία. Στις 2.2.2005 οι εναγόμενοι επισκέφθηκαν τον ενάγοντα και υπέγραψαν την επιστολή Τεκμήριο 8Α και είδαν κάποια ρολά σχεδίων τυλιγμένα πάνω στο γραφείο του τα οποία ο ενάγων αποκάλεσε τυπικά σκίτσα. Δεν είδαν το περιεχόμενο και δεν είχαν πρόθεση για οικοδόμηση έργου. Όσον αφορά την έγκριση της ΣΠΕ Στροβόλου για ανέγερση ακινήτου Τεκμήριο 14, η εναγομένη 1 αρνήθηκε ότι είχε εξασφαλισθεί για να δοθεί στον ενάγοντα για την πολεοδομική αίτηση. Εξασφαλίσθηκε επειδή ο υιός της σκεφτόταν να δημιουργήσει πλυντήριο αυτοκινήτων ή χώρο στάθμευσης στο μερίδιό του. Βρισκόταν στον φάκελο με όλα τα έγγραφα που αφορούσαν τα τεμάχια και είχε αφεθεί στο γραφείο του ενάγοντα για να παραληφθεί από τον εκτιμητή που διόρισαν οι εναγόμενοι να κάνει μελέτη βιωσιμότητας όταν είδαν ότι ο ενάγων δεν το έπραττε. Θεωρεί δε ότι ο ενάγων πήρε το Τεκμήριο 14 από τον φάκελο δόλια. Αρνήθηκε την υποβολή ότι οι εναγόμενοι δεν αποδέχονταν να υπογράψουν την αίτηση για πολεοδομική άδεια και να πληρώσουν τον ενάγοντα, γιατί δέχθηκαν πρόταση για πώληση των τεμαχίων και συνεπώς δεν υπήρχε πλέον η επιθυμία ανάπτυξης τους, και ισχυρίστηκε ότι δεν θυμόταν την τιμή πώλησης των τεμαχίων. Υπολογίζει ότι, όταν έμαθε ο ενάγων ότι πώλησαν τα τεμάχια, κατέστρωσε δόλιο σχέδιο να εισπράξει χρήματα με τον σχεδιασμό αρχιτεκτονικών σχεδίων που ουδέποτε είχαν ζητήσει οι εναγόμενοι. Ο εναγόμενος 2 κατέθεσε ότι ο ίδιος και η εναγομένη 3 παρέλαβαν επιστολή ημερ. 21.5.2003 (Τεκμήριο 21) για απαλλοτρίωση μέρους του επίδικου ακινήτου λόγω της διαπλάτυνσης της λεωφόρου Αθηνών η οποία εφάπτεται του ακινήτου και δια μέσου αυτής εισέρχονταν στην πολυκατοικία και το διπλανό τεμάχιο. Τον Δεκέμβριο 2003 είχε φραχθεί η είσοδος της πολυκατοικίας λόγω των έργων διαπλάτυνσης και η μητέρα του εναγομένου 2 αποφάσισε να συμβουλευτεί τον ενάγοντα. Ο εναγόμενος 2 επεξήγησε ότι η οικογένειά του ήθελε να μάθει από τον ενάγοντα τι ποσό έπρεπε να τους δοθεί ως αποζημίωση, κατά πόσο ήταν εφικτή η πρόσβαση από άλλο τρόπο και γενικά να ενημερωθούν για τα δικαιώματά τους. Ουδέποτε ανέθεσαν αρχιτεκτονική μελέτη. Στις 27.9.2004 συνάντησε για πρώτη φορά τον ενάγοντα, είχαν γενική συζήτηση για την προοπτική του ακινήτου και δέχθηκε την εισήγηση του ενάγοντα να διεκδικήσουν τέταρτο όροφο για την υφιστάμενη πολυκατοικία, με την ετοιμασία μιας επιστολής και απλών σκίτσων, με μηδαμινό κόστος. Προσφέρθηκε να πληρώσει τον ενάγοντα αλλά αυτός του έλεγε ότι η αμοιβή του θα ήταν ασήμαντη. Ουδέποτε τους έδειξε τον Πίνακα Αμοιβών Τεκμήριο 15 και ουδέποτε τους είπε ότι για τη διεκδίκηση τέταρτου ορόφου θα ήταν αναγκαία η εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων για €62.
12. Εάν το γνώριζαν δεν θα προχωρούσαν ένεκα της δεινής οικονομικής κατάσταση όλης της οικογένειας κατά τον επίδικο χρόνο, την οποία και περιέγραψε. Σε συνάντηση στις 2.2.2005, ο ενάγων τους είπε ότι τα σχέδια σε ρολά στο γραφείο του ήταν απλά σκίτσα για να δείξουν στην Πολεοδομία αναφορικά με τη διεκδίκηση του επιπλέον ορόφου και να μην δώσουν σημασία. Ο εναγόμενος 2 κατέθεσε επιπλέον ότι τόσο ο ίδιος όσο και η εναγομένη 3 υπέγραψαν τις επιστολές που ετοίμαζε ο ενάγων, χωρίς όμως να γνωρίζουν ότι θα εκπονείτο μελέτη για έργο αξίας άνω των Λ.Κ. 1.000.000 εφόσον ουδέποτε συζήτησαν με τον ενάγοντα την υλοποίηση τέτοιου έργου. Όσον αφορά το Τεκμήριο 14, ο εναγόμενος 2 έδωσε την ίδια εξήγηση που είχε δώσει η μητέρα του, ότι ήταν για τους εκτιμητές, όχι για τον ενάγοντα. Πρόσθεσε ότι στις 12.5.2006 είχαν όλοι συνάντηση με τον ενάγοντα και τον ρώτησαν γιατί δεν έδινε στους εκτιμητές τις πληροφορίες που χρειάζονταν για τη μελέτη βιωσιμότητας που είχαν αρχικά ζητήσει από τον ενάγοντα και ποτέ δεν πραγματοποίησε, και γιατί ζητούσε να υπογραφεί αίτηση για πολεοδομική άδεια. Ζητούσαν επίσης να τους πληροφορήσει τη χρέωσή του για να τον πληρώσουν, αλλά τους είπε ότι θα τους καλούσε άλλη μέρα για να υπολογίσει τι του όφειλαν. Στις 19.6.2006 ο εναγόμενος 2 είχε συνάντηση με τον ενάγοντα για το θέμα της χρέωσης, αλλά ο ενάγων ήταν αόριστος, απέφευγε να δώσει αναλυτική κατάσταση και έλεγε ότι εάν δεν γίνονταν αποδεκτές οι χρεώσεις του θα έδινε την υπόθεση στον δικηγόρο του και οι χρεώσεις θα αυξάνονταν δραματικά. Το 2008 οι εναγόμενοι αποφάσισαν να πωλήσουν το ακίνητο. Διαφώνησε με τη θέση του ενάγοντα ότι αυξήθηκε η αξία του ακινήτου λόγω της εξασφάλισης τέταρτου ορόφου, εφόσον οι νέοι ιδιοκτήτες έπρεπε να κατεδαφίσουν την πολυκατοικία και να κάνουν κανονική αίτηση για πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής για νέο κτήριο και η έγκριση που είχε εξασφαλίσει ο ενάγων δεν ήταν δεσμευτική και ες αεί όπως ο ίδιος υποστήριζε, αλλά υπό την αίρεση κάποιων προϋποθέσεων. Κατά την αντεξέταση, ο εναγόμενος 2 δέχθηκε ότι στην επιστολή 21.5.2003 δεν αναγραφόταν ποσό αποζημίωσης, αλλά είχαν υπόψη τους κάποια ποσά από γείτονες. Ουδέποτε ζήτησαν εκπόνηση αρχιτεκτονικής μελέτης για ανέγερση κτηρίου. Ήθελαν μόνο να μάθουν τι επιλογές είχαν για να αυξήσουν τα εισοδήματά τους είτε από την πολυκατοικία, είτε από την προοπτική των ίδιων των ακινήτων, ειδικά μετά την έκδοση διατάγματος διαχείρισης της περιουσίας του πατέρα του που είχε επικαρπία. Δέχθηκε ότι παρά το ότι τερμάτισαν ουσιαστικά τις υπηρεσίες του ενάγοντα 27.9.2005, εν τούτοις πήραν στο γραφείο του έγγραφα για να παραδώσει στον εκτιμητή ακινήτων στον οποίο είχαν αναθέσει μελέτη βιωσιμότητας. Όσον αφορά την εξασφάλιση έγκρισης της ΣΠΕ Στροβόλου στις 9.1.2006 για ανέγερση οικοδομής Τεκμήριο 14, ο εναγόμενος 2 κατέθεσε ότι δεν είχε άμεσες βλέψεις για κτίσιμο, απλώς έκανε σκέψεις για πλυντήριο αυτοκινήτων, περίπτερο ή χώρο στάθμευσης και θεώρησε φρόνιμο να λάβει πρώτα την έγκριση του ενυπόθηκου δανειστή πριν προχωρήσει σε οτιδήποτε. Αρνήθηκε δε ότι την εξασφάλισε ως απαραίτητο παράρτημα στην αίτηση για πολεοδομική άδεια για ανέγερση κτηρίου βάσει των σχεδίων που ετοίμασε ο ενάγων. Ο κ. Βλαδίμηρος Ζαβρός (Μ.Υ. 3), λειτουργός στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως Λευκωσίας, κατέθεσε ως Τεκμήριο 22 τον διοικητικό φάκελο που διατηρεί το Τμήμα για τα επίδικα τεμάχια, στον οποίο περιέχονται οι επιστολές των εναγομένων 2 και 3 Τεκμήρια 8Α, 9 και 10 και τα σχέδια που επισυνάπτονταν σε μία εξ αυτών. Οι επιστολές απαντήθηκαν με την επιστολή ημερ. 19.9.2005 Τεκμήριο 11 με την οποία το Τμήμα ανέφερε ότι θα μπορούσε να εξετάσει τη χαλάρωση και να επιτρέψει την οικοδόμηση επιπρόσθετου ορόφου. Επεξήγησε ότι όταν ζητείται η προκαταρκτική και μη δεσμευτική άποψη του Τμήματος, δεν είναι αναγκαία η προσκόμιση πλήρους σειράς αρχιτεκτονικών σχεδίων/αρχιτεκτονικών μελετών, είτε προκαταρκτικών είτε τελικών. Συνηθίζεται όμως να αποστέλλονται σκίτσα ή σκαριφήματα σε ορισμένες περιπτώσεις ούτως ώστε το Τμήμα να λαμβάνει μια γενική ιδέα για το τι προτίθεται να κτίσει ο ιδιοκτήτης του ακινήτου. Κατά την αντεξέταση, ο Μ.Υ. 3 δέχθηκε ότι η πρώτη επιστολή των εναγομένων προς το Τμήμα ημερ. 26.1.2004 Τεκμήριο 5 και η απάντηση της Πολεοδομίας Τεκμήριο 6 δεν περιέχονται στον διοικητικό φάκελο που κατέθεσε και συνεπώς πρέπει να υπάρχει και άλλος φάκελος για τα τεμάχια ο οποίος επίσης να αφορά αίτημα για προκαταρκτικές απόψεις του Τμήματος όσον αφορά τον επηρεασμό τους από τη ρυμοτομία. Όσον αφορά τα σχέδια που περιέχονται στον φάκελο Τεκμήριο 22, κατέθεσε ότι πρόκειται περί κατόψεων οικοδομής και όχι πλήρους σειράς αρχιτεκτονικών σχεδίων. Διευκρίνισε ότι όταν υποβάλλεται τέτοιο αίτημα για προκαταρκτικές απόψεις, ο αιτητής έχει το δικαίωμα να παρουσιάσει σχέδια προς υποστήριξη του αιτήματός του και κάποιες φορές ένα απλό σκαρίφημα επαρκεί. Στην προκειμένη περίπτωση, τα σχέδια που επισυνάφθηκαν ήταν σημαντικό στοιχείο όσον αφορά την εξέταση από το Τμήμα των αιτημάτων για προκαταρκτικές απόψεις. Αξιολογώντας και αναλύοντας την ενώπιόν μου μαρτυρία, σημειώνω ότι ο ενάγων δεν προκάλεσε ιδιαίτερα θετική εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα, αφού η μαρτυρία του στο σύνολό της στερείτο πειστικότητας όσον αφορά τη φύση της εργασίας που του ανατέθηκε, και σε ουσιαστικά σημεία ήταν γενική, ασαφής και καθόλου λογική. Ήταν ξεκάθαρο ότι μοναδικός του σκοπός ήταν να προωθήσει τη θέση ότι οι εναγόμενοι του ανέθεσαν την ετοιμασία οριστικής αρχιτεκτονικής μελέτης για την ανέγερση πολυκατοικίας, με σκοπό να επιτύχει στην αξίωσή του, ενώ στην πραγματικότητα δεν του ανατέθηκε εργασία τέτοιου είδους και μεγέθους. Είναι παράλογο να ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι του είχαν αναθέσει από το τέλος του 2003 ή τον Ιανουάριο του 2004, την ετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων για την ανέγερση πολυκατοικίας με καταστήματα γραφεία και διαμερίσματα και προϋπολογιζόμενο κόστος Λ.Κ. 600 ανά τ.μ., ενώ, όπως παράλληλα ισχυρίστηκε, δεν είχε ακόμη διευκρινιστεί ο επηρεασμός των τεμαχίων από τη διεύρυνση του δρόμου και έπρεπε να ζητηθούν οι απόψεις της Πολεοδομίας. Προφανώς αυτό που αρχικά συζητήθηκε με τους εναγομένους, σε κάπως γενικά πλαίσια, ήταν το θέμα του επηρεασμού των τεμαχίων από τη ρυμοτομία και ανέλαβε τη διεξαγωγή σχετικής έρευνας μέσω της Πολεοδομίας, εξού και απεστάλη η επιστολή ημερ. 26.1.2004 Τεκμήριο 5 και λήφθηκε η απάντηση ημερ. 8.7.2004 Τεκμήριο
13. Είναι εξίσου παράλογο να ισχυρίζεται ότι είχε ολοκληρώσει, μέχρι τον Νοέμβριο του 2004, τα προσχέδια για νέο κτήριο, αλλά δεν χρέωσε οποιοδήποτε ποσό, επειδή εν τέλει αποφασίστηκε να διεκδικηθεί επιπλέον όροφος. Αυτό που φαίνεται ότι συνέβη, μετά τη λήψη του Τεκμηρίου 6 στο οποίο επισυνάπτεται τοπογραφικό σχέδιο όπου έχει χρωματιστεί με κίτρινο ο επηρεασμός των τεμαχίων, είναι ότι οι εναγόμενοι συμφώνησαν με την εισήγηση του ενάγοντα να επιχειρηθεί η εξασφάλιση έγκρισης για επιπλέον όροφο, με σκοπό την αύξηση της αξίας των ακινήτων ή των προοπτικών ανάπτυξης των ακινήτων, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είχαν οι ίδιοι άμεση πρόθεση για την ανέγερση νέου, τετραώροφου κτηρίου. Συναφώς, σημειώνω ότι κατέστη σαφές ότι τα πρώτα προσχέδια Τεκμήριο 18 δεν ετοιμάστηκαν λόγω οδηγιών των εναγομένων για ανέγερση κτηρίου ως ισχυρίστηκε αρχικά ο ενάγων, αλλά μόνο για σκοπούς ενίσχυσης του προαναφερόμενου αιτήματος, το οποίο υποβλήθηκε με την επιστολή ημερ. 2.2.2006 Τεκμήριο 8Α (και ακολούθως με περαιτέρω επιστολές Τεκμήρια 9 και 10). Εξού και στην επιστολή Τεκμήριο 8Α επισυνάφθηκαν τα εν λόγω προσχέδια (Τεκμήριο 18), τα οποία είναι απλές κατόψεις, έτσι ώστε να πεισθεί η Πολεοδομία ότι θα ήταν αδύνατη η εξάντληση του συντελεστή δόμησης σε μόνο τρεις ορόφους μετά την αφαίρεση της ρυμοτομίας. Ως εκ τούτου, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση του ενάγοντα ότι τα πρώτα σχέδια ετοιμάστηκαν μετά από οδηγίες για ανέγερση νέου κτηρίου. Άλλωστε, ο ίδιος ο ενάγων κατά την αντεξέταση δέχθηκε ότι τα πρώτα προσχέδια έγιναν για σκοπούς του αιτήματος για χαλάρωση του μέγιστου αριθμού επιτρεπόμενων ορόφων και όχι με σκοπό να ανεγερθεί τέτοιο κτήριο, αποδοχή που έρχεται σε πλήρη αντίθεση και αντίφαση με τον αρχικό ισχυρισμό του κατά την κυρίως εξέταση ότι του δόθηκαν οδηγίες για ετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων για την ανέγερση νέου κτηρίου από την πρώτη συνάντηση. Τονίζω δε ότι το ποσό των €62.099 που αξιώνει ο ενάγων ουδόλως σχετίζεται με τα εν λόγω προσχέδια/κατόψεις, αλλά με μεταγενέστερα σχέδια για κτήριο με τον επιπλέον όροφο. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι μετά τη λήψη της απάντησης της Πολεοδομίας για τον επιπλέον όροφο οι διάδικοι συμφώνησαν όπως αναπροσαρμοστούν τα σχέδια με την προσθήκη νέου ορόφου, σημειώνω ότι και πάλιν δεν πείσθηκα από την γενική και αόριστη μαρτυρία του ενάγοντα, ιδιαίτερα σε σχέση με τις ακριβείς οδηγίες που του δόθηκαν για τις προδιαγραφές και το κόστος τις πολυκατοικίας που υποτίθεται ότι θα ανεγειρόταν. Επιπλέον, είναι παράδοξο να ισχυρίζεται ότι ετοίμασε σχέδια για ανέγερση ενός κτηρίου και ακολούθως προμελέτη και οριστική αρχιτεκτονική μελέτη για την ανέγερση κτηρίου με επιπλέον όροφο, προϋπολογιζόμενου κόστους Λ.Κ. 1.200.000, χωρίς καμία γραπτή ανάθεση προς τούτο και χωρίς σε κανένα στάδιο να έχει ζητήσει να πληρωθεί για τις εκάστοτε υπηρεσίες του, αναμένοντας μέχρι το τέλος της διαδικασίας. Στον Πίνακα Αμοιβών που κατέθεσε ως Τεκμήριο 15, η προμελέτη και η οριστική αρχιτεκτονική μελέτη είναι δύο χωριστά στάδια, με διαφορετικά ποσοστά χρέωσης. Εάν πράγματι είχε διεκπεραιώσει όλη αυτήν την εργασία μετά από οδηγίες και αλλεπάλληλες συναντήσεις με τους εναγομένους, με την ετοιμασία διαφόρων σειρών σχεδίων που συνεχώς τροποποιούνταν βάσει εντολών των εναγομένων, το λιγότερο που θα αναμενόταν θα ήταν να είχε προβεί στην ανάλογη χρέωση τουλάχιστον κατά την ολοκλήρωση του κάθε χωριστού σταδίου. Εν τούτοις, διαφάνηκε από τη μαρτυρία ότι ο ενάγων ουδέποτε τους πληροφόρησε για οποιαδήποτε χρέωση και ουδέποτε εξέδωσε οποιοδήποτε τιμολόγιο, παρά την αντίθετη αναφορά στην Απάντηση στην Υπεράσπιση. Η δε εξήγηση που έδωσε για τη μη έκδοση τιμολογίου ήταν ιδιαίτερα ατυχής. Συναφώς, σημειώνω ότι η αξίωση περιλαμβάνει μόνο την αμοιβή του ενάγοντα, χωρίς Φ.Π.Α., καταδεικνύοντας, δυστυχώς, ότι ουδέποτε είχε πρόθεση να αποδώσει το απαιτούμενο Φ.Π.Α. Γενικά, από τη μαρτυρία του ενάγοντα όπως έχει αξιολογηθεί διαφάνηκε ότι ένεκα της αοριστίας των συζητήσεων των διαδίκων σε σχέση με την ανάπτυξη των επίδικων τεμαχίων και της απουσίας γραπτής ανάθεσης έργου, αποφάσισε να διαφοροποιήσει και μεγιστοποιήσει τις υπηρεσίες που προσέφερε στους εναγομένους ή που του ζήτησαν οι εναγόμενοι, όταν αντιλήφθηκε ότι δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να αναπτύξουν το ακίνητό τους με την ανέγερση νέου κτηρίου για το οποίο θα χρειάζονταν τις υπηρεσίες του. Το δε γεγονός ότι στην απάντηση που λήφθηκε από την Πολεοδομία Τεκμήριο 11 καταγράφεται ότι πρόκειται για προκαταρκτικές απόψεις και τελική απόφαση θα διαμορφωθεί όταν και εφόσον υποβληθεί πολεοδομική αίτηση, τείνει να επιβεβαιώσει τη θέση ότι είναι ο ενάγων που πρότεινε στους εναγομένους να υποβληθεί τέτοια αίτηση, με το επιχείρημα ότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα εξασφαλιζόταν οριστική έγκριση τέταρτου ορόφου, ενώ οι εναγόμενοι δεν είχαν άμεση πρόθεση ανέγερσης νέου κτηρίου και κατά συνέπεια δεν υπήρχε αναγκαιότητα ετοιμασίας προμελέτης και οριστικής αρχιτεκτονικής μελέτης για την ανέγερση νέας τετραώροφης οικοδομής. Συναφώς, σημειώνω ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανέγερση νέου κτηρίου θα ήταν η κατεδάφιση της υφιστάμενης πολυκατοικίας, στην οποία διέμεναν όχι μόνο όλοι οι εναγόμενοι, αλλά και ο πατέρας των εναγομένων 1 και 2, προς όφελος του οποίου υπήρχε εφ' όρου ζωής δικαίωμα επικαρπίας σε ένα από τα τεμάχια, και διάφοροι ενοικιαστές. Ως εκ τούτου, είναι πάρα πολύ αμφίβολο οι εναγόμενοι να είχαν αναθέσει στον ενάγοντα την εκπόνηση προμελέτης και οριστικής αρχιτεκτονικής μελέτης για την ανέγερση νέου κτηρίου με προϋπολογιζόμενο κόστος Λ.Κ. 1.200.000 περίπου. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό του ότι οι εναγόμενοι δεν ανέθεσαν στον ενάγοντα την εκπόνηση αρχιτεκτονικής μελέτης για έργο αξίας Λ.Κ. 1.200.000 είναι η απουσία γραπτής ανάθεσης έργου. Ο ενάγων κατέθεσε ότι είναι πολιτικός μηχανικός, εγγεγραμμένος σύμφωνα με τον περί Επιστημονικού και Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου Νόμο 224/1990 ως έχει τροποποιηθεί (εφεξής ο Νόμος), ότι έχει πείρα τριών δεκαετιών και ότι διατηρεί γραφείο το οποίο έχει εκπονήσει εκατοντάδες μελέτες. Σχετικοί είναι οι περί Δεοντολογίας των Μελών του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου Κανονισμοί του 1996 (Κ.Δ.Π. 327/96) οι οποίοι εκδόθηκαν δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου. Ο Κανονισμός 4