← Κύπρος

Loucoullos Hotels Ltd ν. MGS Winerys Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 615/15, 15/6/2015

Loucoullos Hotels Ltd ν. MGS Winerys Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 615/15, 15/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A233 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ρασπόπουλου, προσ. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 615/15 Μεταξύ: Loucoullos Hotels Ltd Ενάγουσας - Αιτήτριας και

  1. MGS Winerys Limited
  2. Μάριος Παπαγεωργίου
  3. Στέφανη Κωνσταντίνου
  4. Γιώργος Παπαγεωργίου Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 15 Ιουνίου 2015 Για Ενάγοντες- Αιτητές: κ. Κ. Καντούνας Για Εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση : κ. Χ. Ιωαννίδης με κα Γ. Ζαχαρία ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (αίτηση ημερομηνίας 12.2.2015 για απαγορευτικά διατάγματα) Στις 12.2.2015 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή με την οποία ζητούν μεταξύ άλλων αποζημιώσεις για ιδιωτική οχληρία καθώς και διάφορα διατάγματα που να απαγορεύουν στους Εναγόμενους την λειτουργία και/ή διαχείριση του μπαρ/κέντρου WINERYS το οποίο βρίσκεται στο ισόγειο της πολυκατοικίας CITYFORUM στην οδό Φλωρίνης 11 στην Λευκωσία (στο εξής το "Winerys") καθώς και άλλα συναφή διατάγματα προς άρση ή παρεμπόδιση της ισχυριζόμενης οχληρίας. Ταυτόχρονα καταχωρήθηκε μονομερής Αίτηση από την Ενάγουσα - Αιτήτρια με την οποία ζητεί διατάγματα του Δικαστηρίου που να εμποδίζουν ή και απαγορεύουν στους εναγόμενους ή και υπηρέτες ή και υπαλλήλους ή και αντιπροσώπους ή και συνεργάτες τους ή και τα άτομα που έχουν τον έλεγχο του χώρου να λειτουργούν ή και διαχειρίζονται, ή να επιτρέπουν σε τρίτα πρόσωπα να λειτουργούν ή και διαχειρίζονται το WINERYS ή οποιουσδήποτε χώρους αυτού, χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας λειτουργίας από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού (Θεραπεία Α) ή και μετά τα ωράρια που καθορίζονται από τις απαραίτητες άδειες λειτουργίας (Θεραπεία Ε) ή και να προβαίνουν σε / ή να επιτρέπουν τη χρήση μεγαφώνων σε οιουσδήποτε χώρους του WINERYS, χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας χρήσης μεγαφώνων από την Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας (Θεραπεία Β) ή και μετά τα ωράρια τα οποία καθορίζονται από καιρού εις καιρό, από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Λευκωσίας (Θεραπεία Γ) ή και που να προκαλούν ηχητική επιβάρυνση πέραν των 5 decibel (Θεραπεία Δ) ή και να προβαίνουν σε ή να επιτρέπουν την εξωτερική εστίαση στο WINERYS (Θεραπεία ΣΤ). Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, στον Περι Δικαστηρίων άρθρο 32 στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, Θ.Θ. 1- 8, Δ.39 Θ.1, στο Σύνταγμα άρθρα 9,15,16 και 23, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στους περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου και Κανονισμούς, στον περί Κέντρων Αναψυχής (Αδειες Εκπομπής Ήχου) Νόμο και Κανονισμούς και στις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της Χριστιάνας Ιακωβίδου η οποία είναι βοηθός διευθύντρια της Ενάγουσας Εταιρείας. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία. Πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση της οποίας το αντικείμενο είναι η λειτουργία του ιδιόκτητου ξενοδοχείου ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ, στην οδό Φλωρίνης 8, στο κέντρο της Λευκωσίας (Τεκμήριο 1). Διευθυντής της Ενάγουσας είναι ο πατέρας της ομνύουσας, Κύπρος Ιακωβίδης. Το ξενοδοχείο διαθέτει 89 δωμάτια, και προσφέρει όλες τις σχετικές ξενοδοχειακές υπηρεσίες. Η Εναγομένη 1, είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία, και διαχειρίζεται το μπαρ/κέντρο Winerys, στο ισόγειο της πολυκατοικίας CITYFORUM που βρίσκεται στην οδό Φλωρίνης 11 και το οποίο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την είσοδο του ξενοδοχείου της Ενάγουσας και λειτουργεί ως κατάστημα / σημείο πώλησης ποτών, ως επίσης και ως μπαρ, όπου πωλούνται ποτά, σχεδόν πάντα με την μετάδοση μουσικής. Ο Εναγόμενος 2, είναι ο διευθυντής της εταιρείας, Εναγομένης 1 (τεκμήριο 2). Η ίδια η κα Ιακωβίδου διαπίστωσε ότι η επί τόπου διαχείρισή του, γίνεται από τους Εναγομένους 2 και 3 ενώ και ο Εναγόμενος αρ. 4 ασχολείται με την διαχείριση καθότι έχει προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τον πατέρα της 3-4 φορές. Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 είναι επίσης και μέτοχοι της Εναγομένης 1 Εταιρείας. Το Winerys άρχισε την λειτουργία του περί το τέλος Μαΐου
  5. Ως μέρες λειτουργίας η ομνύουσα καθορίσεις Δευτέρα - Παρασκευή, αλλά και Σάββατο και Κυριακή, πάντα με εξωτερική εστίαση, σπανίως χωρίς μουσική, και κάποιες φορές με ζωντανή μουσική από σαξόφωνο, η οποία επίσης ενισχύεται από μεγάφωνα. Έχουν επίσης γίνει πάρτι. Παρουσιάζει ως τεκμήρια 5,6,7,10,12,17,19 και 27 διάφορες διαδικτυακές προωθητικές ενέργειες που αφορούν την εξωτερική εστίαση, βραδιές σαξοφώνου και εκδηλώσεις. Ισχυρίζεται ότι από τότε που άρχισε την λειτουργία του το Winerys οι συνθήκες διαμονής και παραμονής στο ξενοδοχείο έχουν επηρεαστεί αρνητικά από την οχληρία που δημιουργείται λόγω της μετάδοσης πολύ δυνατής μουσικής μέσω μεγαφώνων (ζωντανής και μη) και την εξωτερική εστίαση ή τις ομιλίες, τις φωνές και τα γέλια των πελατών στον εξωτερικό χώρο μπροστά από το WINERYS, κάτω από τα παράθυρα των δωματίων του ξενοδοχείου. Συνεπεία τούτου οι πελάτες της Ενάγουσας δυσκολεύονται ή και αδυνατούν να κοιμηθούν ή να ξεκουραστούν. Η ομνύουσα αναφέρεται σε διάφορα παράπονα πελατών που έγιναν είτε απευθείας στην Ενάγουσα (τεκμήρια 13 και 22) καθώς και αρνητικά σχόλια έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα .www.booking.com (Τεκμήρια 14,18 και 28). Μάλιστα, πελάτες ζήτησαν και τους άλλαξαν δωμάτια λόγω της οχληρίας από το WINERYS, και επίσης κάποιες φορές η Ενάγουσα αναγκάστηκε να κάνει εκπτώσεις σε πελάτες μετά που το απαίτησαν. Περαιτέρω σύμφωνα με την ομνύουσα, για το Winerys δεν υπάρχει καμία από τις απαραίτητες άδειες, ήτοι πολεοδομική άδεια, άδεια οικοδομής, άδεια για χρήση μεγαφώνων και άδεια που να επιτρέπει την πώληση αλκοολούχων ποτών. Η Ενάγουσα έχει κατά καιρούς κάνει γραπτά και προφορικά παράπονα και καταγγελίες στο Δήμο, Έπαρχο, Κ.Ο.Τ και Αστυνομία και στην διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας όπου βρίσκεται το Winerys χωρίς όμως αποτέλεσμα. (τεκμήρια 9,11,15,16,21,23,24,25, 26 και 31). Για τους πιο πάνω λόγους απευθύνθηκε σε δικηγόρο, μετά από συμβουλή του οποίου, ανέθεσε στον ειδικό επιστήμονα, Δρ. Μιχάλη Λοϊζίδη από την Λευκωσία, Χημικό Μηχανικό (Δίπλωμα Ε.Μ.Π), Μηχανικό Περιβάλλοντος (MSc, DIC, PhD), Διευθυντή της εταιρείας Isotech Ltd, Συμβούλων - Ερευνητών Περιβάλλοντος, να προβεί σε μετρήσεις και να ετοιμάσει σχετική έκθεση (τεκμήριο 20). Η σχετική έκθεση επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο
  6. Όπως φαίνεται και από το Τεκμήριο 4, ο μελετητής επισκέφτηκε τον χώρο τρεις φορές. Η πρώτη ήταν στις 31.8.2014 και ήταν αναγνωριστικής φύσης ενώ οι επόμενες δύο, ήτοι στις 1.11.2014 και 26.11.2014 έγιναν διάφορες μετρήσεις περί των ωρών 23.00 μ.μ. μέχρι 1.30 π.μ. Εκείνες τις ώρες η κυκλοφορία οχημάτων ήταν μέτρια προς χαμηλή. Το εύρημα των μετρήσεων είναι ότι προκαλείται οχληρία / ενόχληση από το WINERYS που επηρεάζει αρνητικά τις ανέσεις αυτών που διαμένουν στο ξενοδοχείο. Διαπιστώθηκε '.πολύ σοβαρού προβλήματος όχλησης.' (σημείο 5, σελ. 12). Το αποτέλεσμα των πιο πάνω είναι ότι οι πελάτες της Ενάγουσας με δωμάτια επί των οδών Φλωρίνης και Πρεβέζης, δεν μπορούν να απολαύσουν την παραμονή τους στο ξενοδοχείο, δεν μπορούν να ηρεμήσουν, δεν μπορούν να ξεκουραστούν, και συχνά δεν μπορούν να κοιμηθούν. Επίσης στις 17.07.2014 αποστάληκε επιστολή από τον διευθυντή του Κλεοπάτρα στον Εναγόμενο 2, κ. Μάριο Παπαγεωργίου, για την δυνατή μουσική και την οχληρία από τις φωνές των θαμώνων. (Τεκμήριο 8), η οποία παρέμεινε αναπάντητη. Στις 21.10.2014, η κα Ιακωβίδου έγινε δέκτης απειλών από τον Εναγόμενο
  7. Σχετική καταγγελία έγινε την ίδια μέρα στην αστυνομία. Επισυνάφθηκαν επίσης ως Τεκμήριο 3 φωτογραφίες που δείχνουν σταθμευμένα οχήματα μπροστά από την είσοδο του ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ, ως Τεκμήριο 29 φωτογραφίες που τράβηξε η κα Ιακωβίδου στις 21.12.2014 και δείχνουν όπως ισχυρίζεται την οχληρία που δημιουργείται από τους θαμώνες και την ζωντανή μουσική σαξοφώνου -Επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 30 φωτογραφία που τράβηξε η κα Ιακωβίδου στις 28.12.2014 που δείχνει την εξωτερική εστίαση. Επισυνάφθηκαν ως Τεκμήριο 32 φωτογραφίες που τράβηξε στις 25.10.2014 η αδελφή της ομνύουσας, κα Χάρις Ιακωβίδου και δείχνουν όπως ισχυρίζεται την οχληρία που δημιουργείται από την μουσική και τους θαμώνες του WINERYS. Τέλος η κα Ιακωβίδου δήλωσε ότι η ζημιά η οποία προκαλείται καθημερινά είναι ανεπανόρθωτη. Για να κτίσεις ένα καλό όνομα, χρειάζονται χρόνια. Μπορείς όμως να το χάσεις σε πολύ σύντομο διάστημα, και μετά είναι σχεδόν αδύνατον να επανέλθεις πλήρως. Κατά την 2.3.2015 που το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) επελήφθη της Αίτησης δεν ικανοποιήθηκε για τις προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων μονομερώς και διέταξε όπως η Αίτηση επιδοθεί στην άλλη πλευρά. Η αίτηση ορίστηκε στις 9.3.2015, ημερομηνία κατά την οποία εμφανίστηκε για τους Εναγόμενους η κα Γιώτα Ζαχαρία, δικηγόρος για το γραφείο Αγγελίδης, Ιωαννίδης, Λεωνίδου Δ.Ε.Π.Ε. και ζήτησε δύο εβδομάδες χρόνο για να ετοιμαστεί η Ένστασή των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση. Η Αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στις 31.3.2015 με οδηγίες όπως η Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρηθεί μέχρι τις 27.3.
  8. Στις 24.3.2015 οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Αίτηση με την οποία ζητούσαν παράταση του χρόνου καταχώρισης Ένστασης για περίοδο 21 ημερών καθώς και αναβολή της ακρόασης ημερομηνίας 31.3.2015 καθότι όπως αναφέρθηκε έπρεπε να διενεργήσουν μετρήσεις από εμπειρογνώμονα ο οποίος να ετοιμάσει μελέτη δυνητικής όχλησης από την λειτουργία του Winerys. Η τελευταία αυτή αίτηση ορίστηκε, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, στις 26.3.
  9. Στις 26.3.2015 που ήταν ορισμένη η Αίτηση ο κ. Καντούνας έφερε ένσταση στην έγκριση της Αίτησης και ζήτησε χρόνο να καταχωρήσει Ένσταση. Η Αίτηση ορίστηκε την επόμενη μέρα ήτοι στις 27.3.2015 με οδηγίες για να καταχωρηθεί Ένσταση. Στις 27.3.2015 που ήταν ορισμένη η αίτηση ημερομηνίας 24.3.2015 για παράταση του χρόνου καταχώρησης Ένστασης και για αναβολή της δικασίμου 30.3.2015, ο κ. Ιωαννίδης ανέφερε ότι για να γίνει δεχτή η αίτηση αναβολής και να γίνει ακρόαση της αίτησης ημερομηνίας 12/2/15 θα δεχτεί την έκδοση διαταγμάτων. Ως εκ τούτου εκ συμφώνου εκδόθηκαν τα πιο κάτω διατάγματα: «Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει ή και απαγορεύει στους Εναγόμενους ή και υπηρέτες ή και υπαλλήλους ή και αντιπροσώπους ή και συνεργάτες τους ή και τα άτομα που έχουν τον έλεγχο του χώρου να λειτουργούν ή και διαχειρίζονται, ή να επιτρέπουν σε τρίτα πρόσωπα να λειτουργούν ή και διαχειρίζονται το μπαρ/κέντρο WINERYS, με εξωτερική εστίαση ή και επιτρέπουν συνάθροιση ή και παραμονή πελατών ή και θαμώνων στο εξωτερικό χώρο του μπαρ/κέντρου WINERYS, στο ισόγειο της πολυκατοικίας CITYFORUM που βρίσκεται στην οδό Φλωρίνης 11 στη Λευκωσία, από τις 10.00 το βράδυ μέχρι τις 12.00 το μεσημέρι της επομένης. Θα υπάρχει αναστολή εκτέλεσης του πιο πάνω διατάγματος μέχρι και την 4η Απριλίου
  10. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει ή και απαγορεύει στους Εναγόμενους ή και υπηρέτες ή και υπαλλήλους ή και αντιπροσώπους ή και συνεργάτες τους ή και τα άτομα που έχουν τον έλεγχο του χώρου να λειτουργούν ή και διαχειρίζονται, ή να επιτρέπουν σε τρίτα πρόσωπα να λειτουργούν ή και διαχειρίζονται το μπαρ/κέντρο WINERYS, με τρόπο που να προκαλείται ηχητική επιβάρυνση (περιλαμβανομένων των πελατών, θαμώνων ή λόγω μουσικής) πέραν των 5 decibel πάνω από το όριο αποδεκτού θορύβου. Ως όριο αποδεκτού θορύβου για σκοπούς του παρόντος διατάγματος, θεωρούνται: - το ποσό των 45 decibel από η ώρα 18.00 μέχρι 24.00, - 43 decibel από 24.00 μέχρι 10.00 και - 55 decibel από η ώρα 10.00 μέχρι 18.00.» Οι δύο πλευρές δήλωσαν ότι τα Διατάγματα αυτά θα έχουν ισχύ μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, δεν θα επηρεάσουν την εκδίκαση της μονομερούς Αίτησης ημερομηνίας 12.02.2015 και δεν θα δεσμεύουν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων κατά την εκδίκαση της εν λόγω αίτησης. Η Ένσταση καταχωρήθηκε στις 21.4.2015 και στηρίζεται στα άρθρα 29,31,32,42 και 42Α του Περί Δικαστηρίων Νόμου, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4 και 9, στη Δ.48 Θ.Θ. 1 - 9 και 13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148, άρθρο 46, στο άρθρο 25 του Συντάγματος, στην νομολογία και στις συμφυείς, γενικές και αναφαίρετες εξουσίες του Δικαστηρίου. Εγείρονται οι εξής λόγοι Ένστασης οι οποίοι μπορούν να συνοψισθούν και να κατηγοριοποιηθούν ως ακολούθως:
  11. Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και/ή η Αιτήτρια δεν έχει πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία και/ή δεν έχει καλή βάση αγωγής και/ή δεν θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες Αιτητές και/ή το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει προς όφελος της μη συνέχισης του προσωρινού διατάγματος και/ή της μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων (Λόγοι Ένστασης Α, Β, Γ, Δ,Ε,Η,Σ)
  12. Ή συνέχιση σε ισχύ των διαταγμάτων ημερομηνίας 27/03/2015, προκαλεί ήδη και θα συνεχίσει να προκαλεί καταπίεση και/ή αδικία και/ή μεγάλη και/ή ανεπανόρθωτη ζημιά στους Εναγόμενους /Καθ' ων η Αίτηση ήταν καταπιεστικό και/ή άδικο για τους Εναγόμενους να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα. (Ε, Ζ)
  13. Η επιβάρυνση που προκαλεί το υπό μελέτη υποστατικό στο γενικό επίπεδο περιβαλλοντικού θορύβου της περιοχής και εν γένει στο ξενοδοχείο της Αιτήτριας είναι μικρή και/ή μηδαμινή και/ή ασήμαντη και/ή δεν επηρεάζει την λειτουργία του ξενοδοχείου της Αιτήτριας. (ΣΤ, )
  14. Η Αιτήτρια απέτυχε να συνδέσει τον ισχυριζόμενο αρνητικό επηρεασμό και/ή οποιαδήποτε ισχυριζόμενη ζημιά του ξενοδοχείου « ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ» με τις ενέργειες και/ή πράξεις των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση και/ή με την λειτουργία του υποστατικού « WINERYS» . (Θ,)
  15. Η Αιτήτρια κωλύεται να ζητεί και/ή να δικαιούται τις θεραπείες που ζητεί και/ή η έκδοση διαταγμάτων με τα οποία εκδικάζεται η ουσία της αγωγής είναι άκρως ανεπιθύμητα και/ή αντίθετα με την ανάγκη έκδοσης προσωρινού και μόνο μέτρου. (Ι, Ο, Τ)
  16. Η αίτηση της Αιτήτριας είναι καταχρηστική και/ή κακόβουλη και/ή κακόπιστη και/ή εδράζεται και/ή αποσκοπεί σε εκδικητικά και/ή αλλότρια κίνητρα. (Κ)
  17. Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands) και/ή η Αιτήτρια κωλύεται να ζητεί και/ή να δικαιούται τις θεραπείες που ζητεί και/ή δεν αποκαλύπτονται όλα τα γεγονότα και/ή αποκρύπτονται ουσιώδη γεγονότα με τρόπο που καθιστά την Αίτηση παραπλανητική και/ή ελλιπή. (Λ, Ν)
  18. Η νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση είναι λανθασμένη και/ή παράτυπη και/ή δεν επιτρέπει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (Μ)
  19. Η έκθεση του κ. Μιχάλη Λοϊζίδη, διευθυντή της εταιρείας ISOTECH LTD που υποστηρίζει την Αίτηση και η μαρτυρία που παραθέτει είναι αντιφατική και/ή κατασκευασμένη. (Ξ)
  20. Η Αιτήτρια κωλύεται λόγω της συμπεριφοράς τους και/ή αμέλειας της και/ή καθυστέρησης της να ζητεί και/ή να δικαιούται τις θεραπείες που ζητεί. (Π)
  21. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν είναι κατεπείγουσας φύσης και/ή η Αιτήτρια απέτυχε να το αποδείξει (Ρ) Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μάριου Παπαγεωργίου, Εναγομένου -Καθ' ου η Αίτηση αρ. 2 ο οποίος είναι ο Διευθυντής της Εναγόμενης 1και ο οποίος υιοθετεί τους λόγους Ένστασης. Κατ' αρχήν, αρνείται τον ισχυρισμό ότι η διαχείριση του Winerys γίνεται από τους Εναγόμενους 3 και 4 και υποστηρίζει ότι το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 είναι μέτοχοι της Εναγομένης 1 αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και υπεύθυνοι της διαχείρισης του Winerys. Αναφέρει περαιτέρω, ότι ο Εναγόμενος 4 διαμένει μόνιμα στην Ρωσία όπου και εργάζεται. Περαιτέρω αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς ότι ο αρνητικός επηρεασμός των συνθηκών διαμονής και παραμονής στο ξενοδοχείο συνδέεται ή οφείλεται στην λειτουργία του Winerys. Παραπέμπει στην μελέτη Διερεύνησης Όχλησης για το "Wine-shop-Bar Winerys", της εταιρείας A.L.A. PLANNING PARTNERSHIP CONSULTANCY LLC (Τεκμήριο 2) στην οποία αναφέρεται ότι στις 2.04.2015 τα επίπεδα θορύβου που καταγράφηκαν μεταξύ 18:30-19:00 (όταν το υποστατικό είχε μόνο 6 θαμώνες) ήταν περίπου τα ίδια με τα επίπεδα θορύβου που καταγράφηκαν κατά την περίοδο 22:00-23:00 (όταν το υποστατικό είχε περίπου 40 θαμώνες). Μάλιστα, δεν παρουσιάζεται μια αισθητή αύξηση στην στάθμη του θορύβου όπως αναμενόταν να παρουσιαστεί με την πάροδο του χρόνου (δηλαδή με την αύξηση των θαμώνων στο υποστατικό) Αυτό υποδεικνύει ότι η οχληρία που παρατηρείται στο χώρο του ξενοδοχείου δεν οφείλεται αποκλειστικά στο θόρυβο από το υπό μελέτη κατάστημα, αλλά δημιουργείται σε συνδυασμό με τις εκπομπές θορύβου από διάφορες άλλες πηγές στην περιοχή, όπως η κυκλοφοριακή κίνηση, οι οχληρές χρήσεις του αστικού κέντρου, κλπ (περιβαλλοντικός θόρυβος Αστικού Κέντρου). Επίσης παρατηρεί ότι σύμφωνα με τα αποτελέσματα των μετρήσεων που έγιναν μεταξύ 6:00 - 7:00 στις 2.04.2015, όταν η κυκλοφοριακή κίνηση στους δρόμους ήταν σημαντική (πρωινή ώρα αιχμής), τα επίπεδα θορύβου ήταν αισθητά ψηλότερα (περίπου 5 dB) από αυτά που καταγράφηκαν κατά τη λειτουργία του υποστατικού μεταξύ των ωρών 00:00 -01:00, δηλαδή 45.7dB σε σύγκριση με 40.7 dB. Επίσης στις 4.04.2015 κατά τις 18:30 που δεν υπήρχε κανένας θαμώνας στο υπό μελέτη υποστατικό η στάθμη που μετρήθηκε ήταν 51.3 dB(A). Κατά την επίσκεψη του Δρ. Α. Καλοπαίδη στον εξωτερικό χώρο του υποστατικού κατά τις 00:00 την ίδια μέρα, μετρήθηκαν περίπου 30-40 άτομα στο υπό μελέτη υποστατικό. Σε αυτή την περίοδο (μεταξύ 23:00 - 00:00) η στάθμη που μετρήθηκε ήταν 53.2 dB(A), δηλαδή μια διαφορά των 0.9 dB(A) η οποία είναι μια αμελητέα διαφορά. Σύμφωνα με τον εν λόγω εμπειρογνώμονα, το ότι η οχληρία που παρατηρείται στο χώρο του ξενοδοχείου δεν οφείλεται αποκλειστικά στο θόρυβο από το υπό μελέτη κατάστημα, αλλά δημιουργείται σε συνδυασμό με τις εκπομπές θορύβου από διάφορες άλλες πηγές στην περιοχή, όπως η κυκλοφοριακή κίνηση, οι οχληρές χρήσεις του αστικού εμπορικού κέντρου, κλπ (περιβαλλοντικός θόρυβος Αστικού Κέντρου) επιβεβαιώνεται και από τις τιμές θορύβου που καταγράφηκαν και την Παρασκευή 17.04.2015, όταν το Winerys δε λειτουργούσε. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης δεικνύουν ότι η επιβάρυνση του υπό μελέτη υποστατικού στο γενικό επίπεδο περιβαλλοντικού θορύβου της περιοχής είναι μικρή και της τάξης των 2 dB κατά μέσο όρο κατά τις ώρες λειτουργίας του υποστατικού και 4,2 dB, μέγιστη επιβάρυνση και αυτή η μικρή επιβάρυνση που παρατηρήθηκε θα μπορούσε να περιοριστεί περεταίρω, με μέτρα αντιμετώπισης ηχητικής όχλησης στον χώρο του υποστατικού. Σύμφωνα με τον πίνακα των Bruel and Kjaer Acοustic Noise Measurements, 5thEdition, που χρησιμοποιείται και στην Μελέτη ISOTECH για την κατηγοριοποίηση της όχλησης (βλέπε Πίνακα 5.7), η αναμενόμενη όχληση/αντίδραση κατοίκων με την επιβάρυνση που παρουσιάζεται στον Πίνακα 5.6 (της τάξης των 2 dB κατά μέσο όρο κατά τις ώρες λειτουργίας του υποστατικού και 4,2 dB, μέγιστη επιβάρυνση), πιο πάνω μπορεί να κατηγοριοποιηθεί ως λιγότερο από χαμηλή. Εκτός των πιο πάνω είναι η πεποίθησή του Ενόρκως Δηλούντα Εναγομένου αρ. 2, ότι η έγερση και προώθησης της παρούσας διαδικασίας σχετίζεται με τα ευρύτερα κίνητρα τόσο του Κύπρου Ιακωβίδη, ο οποίος είναι και ένας εκ των διευθυντών της Ενάγουσας/Αιτήτριας όσο και της Χάρις Ιακωβίδου, η οποία είναι η θυγατέρα του. Εξειδικεύοντας αυτούς τους ισχυρισμούς, αναφέρει ότι από τον Μάιο του 2014 που άρχισε η λειτουργία του το WINERYS, αρκετοί πελάτες του ξενοδοχείου έρχονται στο WINERYS με αποτέλεσμα το μπαρ του ξενοδοχείου να έχει χάσει σημαντική πελατεία προκαλώντας δυσφορία στον Κύπρο Ιακωβίδη. Προς υποστήριξη της θέσης ότι ο Κύπρος Ιακωβίδης ενεργεί κακόβουλα αναφέρει ότι ο τελευταίος τον «κατήγγειλε» στον Προϊστάμενο της εταιρείας όπου εργάζεται (PWC). Σε σχέση με την θυγατέρα του Κύπρου Ιακωβίδη, Χάρις Ιακωβίδου, αναφέρει ότι υπήρχε εκ μέρους της τελευταίας μία κάπως περισσότερο από «φιλική» προσέγγιση προς το πρόσωπο του την οποία όταν αντιλήφθηκε προσπάθησε με τον καλύτερο του τρόπο να αποφύγει. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3 δέσμη μηνυμάτων μεταξύ της Χάρης Ιακωβίδου και του ιδίου. Προς περαιτέρω υποστήριξη της θέσης του ότι ο ισχυριζόμενος επηρεασμός του ξενοδοχείου «ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ» οφείλεται κυρίως στην υλικοτεχνική/κτιριακή υποδομή αναφέρεται και παραπέμπει σε αρνητικά σχόλια που υπάρχουν στην ιστοσελίδα του http://www.booking.com/ όσο και στην ιστοσελίδα http://www.trip advisor.com/ και αφορούν το ξενοδοχείο «ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ». Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 4 δέσμη των πιο πάνω δημοσιευμάτων που περιέχουν διάφορες κριτικές. Αναφέρει περαιτέρω ότι οι πελάτες του ξενοδοχείου δυσκολεύονται να κοιμηθούν λόγω του ότι το δωμάτιο τους βρισκόταν κοντά στην πισίνα όπου υπήρχαν γαμήλιες δεξιώσεις που το ξενοδοχείο «ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ» διοργανώνει και άκουγαν μουσική μέχρι τις 4 το πρωί. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο δημοσιεύματος πελάτη του ξενοδοχείου ημερομηνίας 5.10.2013 που αναφέρει το πιο πάνω γεγονός στην ιστοσελίδα www.tripadvisor.com. Περαιτέρω υποστηρίζει ότι η ότι η ύπαρξη του Winerys επηρέασε θετικά την Ενάγουσα/Αιτήτρια. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 6 αντίγραφο δημοσιευμάτων σε διάφορες ιστοσελίδες που περιέχουν κριτικές/αξιολογήσεις του ξενοδοχείου Κλεοπάτρα και στις οποίες αναφέρεται ως θετικό προσόν η ύπαρξη του Winery's σε τόσο κοντινή απόσταση από αυτό. Σε σχέση με την ύπαρξη ή όχι αδειών που σχετίζονται με την λειτουργία του Winerys, αναφέρει ότι την 24.7.2014 έλαβε βεβαίωση από τον Δήμο Λευκωσίας ότι η υπ' αριθμό ΠΠΑ 21/14 πολεοδομική αίτηση για αλλαγή χρήσης του καταστήματος σε μπαρ, είχε εγκριθεί από την πολεοδομική αρχή και αναμένετο σύντομα η έκδοσης της πολεοδομικής άδειας. (Τεκμήριο 7). Στις 28/11/2014 η Πολεοδομική Αρχή ενημέρωσε ότι απέρριψε την πολεοδομική αίτηση ΠΠΑ 21/14 για αλλαγή χρήσης του καταστήματος σε μπαρ λόγω της κατασκευής ξύλινης εξέδρας στον κοινόχρηστο χώρο και λόγω της ζωντανής μουσικής στον υπαίθριο χώρο. Με την απόρριψη της εν λόγω αίτησης απορρίφθηκε και η υπ' αριθμό ΠΑ/231/2014 αίτηση για δέσμευση τεμαχίων/χώρων στάθμευσης για τις ανάγκες ανάπτυξης. Στις 30/12/2014 υποβλήθηκε νέα πολεοδομική αίτηση για αλλαγή χρήσης του καταστήματος σε μπαρ και για προσθηκομετατροπές με αρ. ΠΑX/412/
  22. (Τεκμήριο 8). Επίσης στις 23/01/2015 υπεβλήθηκε και αίτηση για δέσμευση τεμαχίων/χώρων στάθμευσης για τις ανάγκες ανάπτυξης. Στις 19.1.2015 αποξήλωσε και απομάκρυνε την ξύλινης εξέδρας (deck) που βρισκόταν στο κοινόχρηστο χώρο έξω από το Winerys, καθώς επίσης τερμάτισε την χρήση ζωντανής μουσικής κατά τις ώρες λειτουργίας του μπαρ. Επίσης αναφέρει ότι η χρήση μεγαφώνων γίνεται μόνο στο εσωτερικό του χώρο και πάντοτε σε πολύ χαμηλό επίπεδο. Ως Τεκμήριο 9 επισυνάπτει αντίγραφο επιστολής προς τον Δήμαρχο Λευκωσίας, ημερομηνίας 23/12/2014 με την οποία τον ενημέρωνε κυρίως για τον πόλεμο που δεχόταν ως νεαρός επιχειρηματίας στην αδειοδότηση του WINERYS. Ως Τεκμήριο 10 παρουσιάζει αντίγραφο e-mail ημερομηνίας 26.01.2015 του Μάριου Μηχαηλίδη ο οποίος είναι αρχιτέκτονας προς τον Δήμαρχο Λευκωσίας ενημερώνοντας τον ότι υπάρχει συμμόρφωση με τις υποδείξεις του Δήμου. Ως Τεκμήριο 11 επισυνάπτει αντίγραφο επιστολής ημερ. 10.2.2015 προς τον ΚΟΤ με την οποία ενημέρωνε προκαταρκτικά μεταξύ άλλων ότι τα υποβληθέντα σχέδια ικανοποιούν τις πρόνοιες των υφιστάμενων περί Κέντρων Αναψυχής Κανονισμών. Ως Τεκμήριο 12 επισυνάπτει αντίγραφο επιστολής των δικηγόρων του ημερομηνίας 19.03.2015 προς τον Δήμο με την οποία τους ζητούσε να παραμείνουν ανεπηρέαστοι από την λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον τους από τους Ενάγοντες. Ως Τεκμήριο 13 αντίγραφο του e-mail του Μάριου Μιχαηλίδη ημερομηνίας 24/03/2015 προς τον Δήμο Λευκωσίας με την οποία του ζητούσε όπως εξεταστούν το συντομότερο η κατατεθειμένες αιτήσεις διότι προκαλούν προβλήματα στην ομαλή λειτουργία του υποστατικού. παρά το γεγονός ότι όπως ισχυρίζεται έχει συμμορφωθεί και οι δυο σημαντικοί λόγοι απόρριψης της αρχικής του αίτησης δεν υφίστανται πλέον, εντούτοις μέχρι σήμερα δεν τους έχει γνωστοποιηθεί η απόφαση της αρχής. Αναγνωρίζει ο ίδιος ότι πιθανόν από άγνοια και από «αφέλεια» να έχει προβεί σε μερικά λάθη που αφορούσαν την αδειοδοτική διαδικασία όμως έχει συμμορφωθεί με όλες τις υποδείξεις της τεχνικής υπηρεσίας του Δήμου και απλά λόγω της γραφειοκρατίας και για λόγους τους οποίους δεν γνωρίζει καθυστερεί η εξέταση των αιτήσεων. Αναφορικά τώρα με την μέτρηση που έγινε στις 26.11.2014 αναφέρει ότι στα πλαίσια της παγκόσμιας εκστρατείας «MOVEMBER» η οποία είναι μια ετήσια φιλανθρωπική εκδήλωση, που πραγματοποιείται κατά το μήνα Νοέμβριο, αποφάσισε και την συμμετοχή του Winerys σε αυτή. Η Αιτήτρια -Ενάγουσα γνωρίζοντας για την ύπαρξη αυτής της εκδήλωσης και εκμεταλλευόμενη αυτό το γεγονός κάλεσε τον εμπειρογνώμονα της να προβεί σε ηχομέτρηση εκείνη την ημέρα. Αναφορικά με τον επηρεασμό του Winerys από την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων μετά την επίδοση του Διατάγματος αναφέρει ότι τούτο είναι πρακτικά αδύνατο καθότι κανένας πελάτης δεν επιθυμεί όταν επισκέπτεται ένα μπαρ για να απολαύσει το ποτό του με την παρέα του να του ζητά ο υπεύθυνος του υποστατικού να αποχωρήσει. Γι αυτό και μετά την έκδοση των εκ συμφώνου εκδοθέντων διαταγμάτων, υπό την πρόφαση κάποιας ανακαίνισης, ανακοίνωσε την προσωρινή αναστολή λειτουργίας του Winerys. (Τεκμήριο 15). Υποστηρίζει ότι η συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος απλά θα σημάνει και το τέλος του μπαρ Winerys. Σε μια τέτοια περίπτωση το οικονομικό πλήγμα θα είναι τεράστιο αφού μέχρι να εκδικαστεί η αγωγή θα είναι εξαιρετικά δύσκολο αν όχι αδύνατο να ξανανοίξει η επιχείρηση και να επανακτήσει την πελατεία της. Δηλαδή δεν θα είναι αναστρέψιμα τα τετελεσμένα που θα δημιουργηθούν από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Τονίζει ότι οι ώρες λειτουργίας του Winerys που συνεισφέρουν ουσιαστικά στην αύξηση των εσόδων της επιχείρησης είναι μεταξύ 19:00 μέχρι 01:
  23. Τυχόν απαγόρευση λειτουργίας του Winerys μεταξύ αυτών των ωρών θα οδηγήσει την επιχείρηση σε κλείσιμο και απώλεια περίπου € 70.000 που κόστισε η όλη επιχειρηματική δραστηριότητα. Μετά από άλλες ενδιάμεσες διαδικασίες, καταχωρήθηκαν εκ συμφώνου δύο συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις για τους Αιτητές και μία για τους Καθ' ων η Αίτηση. Σύμφωνα με την πρώτη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση της Χριστιάνας Ιακωβίδου σε σχέση με την εμπλοκή του Εναγομένου 4 αναφέρεται σε κάποια τηλεφωνήματα που έγιναν από Ρωσικό αριθμό τηλεφώνου και με τα οποία εκτοξεύτηκαν απειλές εναντίον του Κύπρου Ιακωβίδη για τις οποίες έγιναν καταγγελίες στην αστυνομία. Επίσης στις 30.04.15 ο Εναγόμενος 4, απέστειλε επιστολή στον ΠΑΣΥΞΕ στην οποία αναφέρει ότι είναι συνδιοκτητης και με την οποία προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς. (Τεκμήριο 1). Σε σχέση με την διενέργεια γαμήλιων και άλλων δεξιώσεων στον εξωτερικό χώρο της πισίνας, αναφέρει ότι δεν επιτρέπουν ποτέ χρήση μεγαφώνων ή ζωντανή μουσική στον εξωτερικό χώρο όπου βρίσκεται η πισίνα, μετά τις 21.
  24. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Εναγομένου 2 ότι ο αστυφύλακας κ. Νίκο Χριστοφόρου ανέφερε ότι περίοικοι εκφράζουν παράπονα λόγω των γαμήλιων δεξιώσεων αναφέρει ότι αυτός είναι παντελώς ψευδής. Επισυνάπτει γραπτή βεβαίωση υπογεγραμμένη από τον Νίκο Χριστοφόρου ως Τεκμήριο
  25. Σε σχέση με την μέτρηση που έγινε στις 2 Απριλίου 2015 από τον Εμπειρογνώμονα των Εναγομένων αναφέρει ότι τα ευρήματα ήταν πολύ πλησίον εκείνων της μελέτης του κ. Λοϊζίδη εμπειρογνώμονα των Εναγόντων και αυτό ήταν παραδεκτό εκείνο το βράδυ και από τον κ. Καλοπαίδι, κάτι που δεν συνάδει με τα όσα στη συνέχεια αναφέρονται περί αμελητέας ηχητικής επιβάρυνσης. Σε σχέση με την μέτρηση που έγινε στις 17.04.15 από τον Εμπειρογνώμονα των Εναγομένων αναφέρει ότι ενώ το Winerys ήταν κλειστό την ώρα της ηχομέτρησης, ο Εναγόμενος 2, βρισκόταν στον χώρο μέσα στο αυτοκίνητό του, με ανοικτά τα παράθυρα και με τη μουσική του αυτοκινήτου στη διαπασών. Σε σχέση με τον οικονομικό επηρεασμό του ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ αναφέρει ότι στην περιοχή του Ξενοδοχείου, το οποίο λειτουργεί πάνω από 50 χρόνια, υπάρχει αριθμός καφετεριών, εστιατορίων, fastfood, μπυραριών που έχουν ανοίξει και πάντα ενημερώνουν τους πελάτες τους σχετικά με αυτά. Ούτε θεωρούν ότι θα χάνουν πελατεία ή ότι επηρεάζονται τα οικονομικά τους συμφέροντα. Δεν έχουν δημιουργήσει πρόβλημα σε οποιαδήποτε επιχείρηση που έχει ανοίξει κοντά στο ξενοδοχείο. Αρνείται ότι ο πατέρας της προέβηκε σε συγκεκριμένη δήλωση σε σχέση με τον επηρεασμό του μπαρ του ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ το οποίο ανέκαθεν έκλεινε και συνεχίζει να κλείνει στις 00.30 καθημερινά. Σε σχέση με την ισχυριζόμενη καταγγελία στους εργοδότες του Εναγομένου 2 επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3 σχετικό email από τον προϊστάμενο του Εναγομένου 2 προς τον δικηγόρο της Ενάγουσας κ. Καντούνα στο οποίο αναφέρεται ότι η επαγγελματική ανέλιξη του Εναγομένου 2 ουδόλως επηρεάστηκε από την διένεξη του με το ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ. Αρνείται τυχόν κακόβουλες ενέργειες από τους ενάγοντες προς το Winerys και αναφέρει ότι είχε έγκαιρα υποδειχθεί το πρόβλημα της οχληρίας προς τον Εναγόμενο 2 και αυτός δεν έλαβε κανένα μέτρο, αντιθέτως προχωρούσε απτόητος. Απαντώντας στα πιο πάνω ο Εναγόμενος 2 αναφέρει στην συμπληρωματική του Ένορκη Δήλωση ότι έχοντας πληροφορηθεί ότι ο αστυφύλακας Νίκος Χριστοφόρου αρνείται τα όσα ισχυρίστηκε ότι του ανέφερε αλλά και γνωρίζοντας ότι στις 2.05.2015, θα διεξαχθεί δεξίωση Γάμου στο Ξενοδοχείο Κλεοπάτρα, ζήτησε από τους Συμβούλους Περιβάλλοντος της Εταιρείας ALA Planning Partnership Consultancy LLC να διενεργήσουν ηχομετρήσεις κατά τη διάρκεια της δεξίωσης του γάμου αλλά και κατά τις περιόδους πριν και μετά τη δεξίωση, έτσι ώστε να υπάρξει σύγκριση των αποτελεσμάτων και να αξιολογηθεί η όποια επιβάρυνση προκαλεί το υπό μελέτη υποστατικό (ξενοδοχείο Κλεοπάτρα) στο γενικό επίπεδο περιβαλλοντικού θορύβου της περιοχής και εν γένει στο ίδιο το ξενοδοχείο της Ενάγουσας. Στις 2.5.2015 πραγματοποιήθηκαν ηχομετρήσεις από το Διαμέρισμα 23 του πέμπτου ορόφου της πολυκατοικίας MELGACOURT επί της οδού Πρεβέζης 11 που βρίσκεται βορειοδυτικά του Ξενοδοχείου Κλεοπάτρα, και παρέδωσαν μελέτη διερεύνησης όχλησης για το «Ξενοδοχείο Κλεοπάτρα» την οποία παρουσίασε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  26. Αρνείται ότι στάθμευσε έξω από το Winerys το βράδυ στις 17.04.2015 με τη μουσική στη διαπασών και επισυνάπτει ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 την επιστολή του Δρ. Καλοπαίδη ημερομηνίας 07.05.
  27. Τέλος, καταχωρήθηκε η τρίτη Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας σύμφωνα με την οποία στις 02.05.2015 το βράδυ, στο ξενοδοχείο έγινε δεξίωση Γάμου για 280 άτομα. Αρχικά στον εξωτερικό χώρο της πισίνας, όπου η Δεξίωση διήρκησε μεταξύ 19.30 και 21.00 και μετά ακολούθησε Δείπνο για 178 άτομα μόνο, σε κλειστή αίθουσα εντός του ξενοδοχείου, με μουσική DJ κάτι το οποίο γίνεται πάντα με τις γαμήλιες δεξιώσεις. Μετά τις 21.00 ο κόσμος ήταν ήδη μέσα στην κλειστή Αίθουσα εντός του ξενοδοχείου. Ο περισσότερος κόσμος έφυγε στις 02.00 και οι τελευταίοι έφυγαν στις 03.
  28. Το ίδιο βράδυ, το εστιατόριο Εστιάδες το οποίο βρίσκεται απέναντι από το ξενοδοχείο και ακριβώς δίπλα από το σημείο όπου έγινε η ισχυριζόμενη μέτρηση, λειτούργησε με ζωντανή μουσική στον εσωτερικό του χώρο μετά τις 22.
  29. Η απόσταση μεταξύ του εστιατορίου Εστιάδες και του σημείου όπου έγινε η ισχυριζόμενη μέτρηση είναι πιο μικρή από την απόσταση του με την πισίνα και ακόμα πιο μικρή με την απόσταση μέχρι την κλειστή αίθουσα που έγινε το δείπνο. Κατόπιν των πιο πάνω η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 15.5.2015 ημερομηνία κατά την οποία αντεξετάστηκε ο Εναγόμενος Καθ- ου η Αίτηση αρ. 1 μόνο καθ' όσον αφορά την συμμετοχή του Καθ' ου η Αίτηση αρ.4 στη διαχείριση του Winerys. Κατόπιν τούτου οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις θέσεις τους στις 18.5.2015 μέσω εκτενών γραπτών αγορεύσεων τις οποίες έχω μελετήσει και στις οποίες θα αναφερθώ, όπου κρίνω σκόπιμο, στη συνέχεια της απόφασής μου. Προτού προχωρήσω περαιτέρω, τονίζω ότι πιο πάνω επιχείρησα μια συνοπτική παρουσίαση των όσων οι δύο πλευρές παρουσίασαν στο Δικαστήριο. Ολόκληρο το μαρτυρικό υλικό βρίσκεται εντός του ογκωδέστατου, φακέλου της υπόθεσης, το οποίο έχω μελετήσει και λαμβάνω υπόψη εξ ολοκλήρου. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με το πραγματικό και νομικό καθεστώς της υπόθεσης. Αυτό πρέπει να αφήνεται να κριθεί κατά τη δίκη κατόπιν πλήρους ακρόασης. Στην απόφαση Jonitexo v. Adidas

(1984)1 AAΔ (σελίδες 267 - 268) λέχθηκε ότι κατά το στάδιο ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος τα μέρη πρέπει να περιοριστούν στο κατά πόσον ένα τέτοιο διάταγμα πρέπει να εκδοθεί υπό το φως των προνοιών του άρθρου 32
(1)του ν. 14/60 και των σχετικών αρχών της νομολογίας. Αυτό το στάδιο δεν είναι το κατάλληλο για την εις βάθος εξέταση της ουσίας της αγωγής. (βλ. επίσης C.T.Tobacco Ltd v. Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.α.
(2003)1(Β) ΑΑΔ 853 και Χάρης Σταυράκης κ.α. ν. Δήμος Λευκωσίας, Πολιτική Έφεση Αρ. 68/2013, ημερομηνίας 24/3/2015). ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΝΣΤΑΣΗ - ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Ήταν η εισήγηση των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη καθότι στερείται της απαραίτητης νομικής βάσης, Ειδικότερα αναφέρουν ότι αφ' ης στιγμής στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας-Αιτήτριας γίνεται αναφορά για παρεμπόδιση της λειτουργίας του ξενοδοχείου λόγω θορύβου, η απουσία του άρθρου 46 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου ΚΕΦ. 148 στην νομική βάση της υπό κρίση αίτησης την καθιστά παράτυπη και στερούμενης του δικαιώματος προώθησης και εξέτασης της. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση παραπέμπει στην Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοΐζος Ιορδάνους Λίμιτεδ
(2001)1Β ΑΑΔ 743 όπου λέχθηκε ότι: «Η Δ.48 θ.2 προνοεί ότι οι ενδιάμεσες αιτήσεις πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζουν τις νομικές διατάξεις πάνω στις οποίες βασίζονται. Και τούτο γιατί η ενδιάμεση διαδικασία της εξέτασης αιτήσεων έχει ένα ασυνήθιστο χαρακτήρα αφού τα επίδικα θέματα πρέπει να εξετάζονται έξω από τα πλαίσια της ολοκληρωτικής δίκης και με αυτό το πνεύμα ο προσδιορισμός τους πρέπει να γίνεται με ακρίβεια για να μπορεί το Δικαστήριο να επιστρώσει το έδαφος για τη γρήγορη εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς. (Ιδε Kouppa and another v. Vassiliadis
(1981)1 JSC 120). Οι αρχές που καθιερώθηκαν στην Kouppa and another v. Vassiliadis υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη και άλλων [1990] 1 ΑΑΔ 965 όπου τονίστηκε ότι απαράβατοι όροι της εγκυρότητας του δικονομικού πλαισίου μιας ενδιάμεσης αίτησης είναι η αναφορά στα άρθρα και στους θεσμούς που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης.» Η εισήγηση των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Στην παρούσα περίπτωση η κύρια ουσιαστική/δικαιοδοτική βάση της Αίτησης είναι το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου ν. 14/64. Όπως λέχθηκε και πιο πάνω στο στάδιο ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος αυτό που έχει σημασία είναι το κατά πόσον ένα τέτοιο διάταγμα πρέπει να εκδοθεί υπό το φως των προνοιών του εν λόγω άρθρου. Κύρια δικονομική βάση της Αίτησης η Δ.48 θθ.1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα πιο πάνω επιβεβαιώθηκαν, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση Ντίνος Μιχαηλίδης ν. Χρήστου Πουργουρίδη
(2001)1Β Α.Α.Δ 1263, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η αίτηση στηριζόταν στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και τη Δ.48 θθ.1 και 2. Με την επίκλησή τους ικανοποιήθηκε πλήρως η δικονομική επιταγή της Δ.48 θ.1 για περίληψη στη νομική βάση της αίτησης τόσο του ουσιαστικού και δικαιοδοτικού όσο και του δικονομικού πλαισίου που προσέδιδε στο Δικαστήριο την εξουσία να εκδώσει το επίδικο διάταγμα.» Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd ν. Muskita-Aluminium Co Limited και Άλλων,
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015λέχθηκε ότι: «Αυτό που προκύπτει για εξέταση είναι κατά πόσο στην αίτηση για προσωρινό διάταγμα πρέπει να γίνεται αναφορά στους Νόμους οι οποίοι προστατεύουν το κατ' ισχυρισμό δικαίωμα ή κατά πόσο είναι αρκετή η επίκληση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Έχει νομολογηθεί ότι το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του Προσωρινού Διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Αναφορικά με το δικονομικό δίκαιο η Δ.48 θ.2 προβλέπει ότι η αίτηση πρέπει να κάμνει αναφορά στο συγκεκριμένο άρθρο του νόμου ή στο συγκεκριμένο θεσμό επί του οποίου εδράζεται. Εδώ η αίτηση κάμνει αναφορά στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 το οποίο συνιστά το ουσιαστικό δίκαιο. Είναι το άρθρο το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να χορηγήσει προσωρινό διάταγμα. Επομένως έχει σημειωθεί συμμόρφωση με το δικονομικό δίκαιο. Όπως έχει ήδη υποδειχθεί στο κλητήριο ένταλμα γίνεται αναφορά σε παραβίαση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας των εφεσιβλήτων και στην ένορκη δήλωση τους γίνεται αναφορά σε παραβίαση των δικαιωμάτων των εφεσιβλήτων. Τίθεται το εξής ερώτημα: Αν η αγωγή προχωρήσει σε ακρόαση θα δικαιούνται οι εφεσίβλητοι να αναφερθούν στις νομοθετικές πρόνοιες οι οποίες προστατεύουν τα δικαιώματα τους, τα οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, παραβιάζονται; Η απάντηση είναι σαφώς καταφατική γιατί τα δικόγραφα περιλαμβάνουν μόνον γεγονότα (βλ. Δ.19 θ.4). Έχουμε την άποψη πως ο ίδιος κανόνας τυγχάνει εφαρμογής και στην περίπτωση των προσωρινών διαταγμάτων. Εφόσον οι εφεσίβλητοι έχουν συμμορφωθεί με τη Δ.48 θ. 2 και εφόσον έχουν επικαλεσθεί το ουσιαστικό δίκαιο, δικαιούνται στο στάδιο της τελικής τους αγόρευσης - όπως ήταν εδώ η περίπτωση - να επικαλεσθούν τις νομοθετικές εκείνες διατάξεις οι οποίες είναι προστατευτικές των δικαιωμάτων τους που έχουν κατά τους ισχυρισμούς τους παραβιασθεί. Ακολουθεί πως ορθά προχώρησε στην εξέταση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 αναφορικά με τη δυνατότητα προστασίας των σχεδίων των εφεσιβλήτων ως βιομηχανικών σχεδίων (βλ. επί του προκειμένου και Demades Overseas Ltd v. Studio MA.ST. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799, 807). Ο σχετικός λόγος της έφεσης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται.» Κατ' ακολουθία των πιο πάνω κρίνω ότι η απουσία του άρθρου 46 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου ΚΕΦ 148 από τη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης δεν μπορεί να επηρεάσει την εκδίκαση της ουσίας της παρούσας Αίτησης. Στην Αίτηση των Εναγόντων - Αιτητών περιλαμβάνεται το κύριο δικαιοδοτικό και δικονομικό βάθρο για την απόδοση της θεραπείας, ήτοι το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και η Δ.48 θθ.1 και
  1. Με την αγόρευση του συνηγόρου τους οι Ενάγοντες - Αιτητές αναφέρουν ότι το αγώγιμο δικαίωμα τους εδράζεται στο άρθρο 46 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου ΚΕΦ
  2. Έχουν αυτό το δικαίωμα. Εν όψει των πιο πάνω η προδικαστική Ένσταση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 32 ΤΟΥ Ν.14/64 Η δικαιοδοσία που πηγάζει από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/1960ασκείται όταν ικανοποιούνται και συνυπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις. Αυτές έχουν κατ' επανάληψη διατυπωθεί και αναλυθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Είναι οι ακόλουθες: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Το μόνο που απαιτείται σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση είναι η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (βλ. Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C. L. R. 557 σελ.569) Στην προκείμενη περίπτωση η προϋπόθεση αυτή ικανοποιείται σε σχέση με την Εναγομένη αρ. 1 αφού οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν καταδείξει ότι έχουν συζητήσιμη υπόθεση εναντίον της με βάση την απαίτηση τους. Η βάση της παρούσας Αγωγής ως αποκαλύπτεται από το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα (αιτούμενες θεραπείες) και από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι το αστικό αδίκημα της ιδιωτικής οχληρίας ως απορρέει από το Άρθρο 46 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, Κεφ.
  1. Σε αυτό επικεντρώθηκε και ο συνήγορος των Εναγόντων Αιτητών κατά την αγόρευσή του. Η Εναγόμενη αρ. 1 είναι το πρόσωπο μέσω του οποίου ασκείται η επιχειρηματική δραστηριότητα του μπαρ Winerys από το οποίο προκαλείται η κατ' ισχυρισμό οχληρία. Σε σχέση με τον Εναγόμενο αρ. 2 προκύπτει ότι αυτός είναι ο Διευθυντής της Εναγομένης αρ.
  2. Τόσο από την Ένορκη Δήλωση της Χριστιάνας Ιακωβίδου όσο και από την Ένορκη Δήλωση του ίδιου του Εναγομένου αρ. 2 φαίνεται ότι αυτός έχει την εν γένει διαχείριση των θεμάτων που αφορούν την Εναγομένη αρ. 1 και κατ' επέκταση του Winerys. Ο ίδιος ο Εναγόμενος αρ. 2 με την ένορκη του δήλωση αρνείται τον ισχυρισμό ότι η διαχείριση του Winerys γίνεται από τους Εναγόμενους 3 και 4 αλλά δεν αναφέρει οτιδήποτε για τον εαυτό του αφήνοντας να νοηθεί ότι η όλη επιχειρηματική δράση της Εναγομένης αρ. 1 διεξάγεται από τον ίδιο. Εν πάση περιπτώσει λαμβανομένης υπόψη της μαρτυρίας που έχει παρουσιασθεί στο Δικαστήριο θεωρώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα να εκδικαστεί, ήτοι κατά πόσον ο Εναγόμενος αρ.2 συνεργεί ή παρέχει συνδρομή ή προάγει τις πράξεις που αποτελούν την οχληρία που κατ' ισχυρισμό προκαλείται. Η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 3 είναι μέτοχος της Εναγομένης αρ. 1 κατέχοντας 150 συνήθεις μετοχές ονομαστικής αξίας €1,
  3. Ο μόνος ισχυρισμός που προβάλλει η Χριστιάνα Ιακωβίδου σε σχέση με την εμπλοκή της είναι ότι διαπίστωσε ότι η επί τόπου διαχείριση διεξάγεται από τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση αρ. 2 και την Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση αρ.
  4. Δεν εξειδικεύει όμως ποιες είναι αυτές οι ενέργειες που κατά την άποψη της συνιστούν διαχείριση εκ μέρους της Εναγομένης - Καθ' ης η Αίτηση αρ.3 ώστε το Δικαστήριο να πεισθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση πόσο δε μάλλον ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Επίσης, ο Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση αρ. 4 κατέχει 350 μετοχές ονομαστικής αξίας €1,00 και είναι επίσης γραμματέας της Εναγομένης αρ.
  5. Η μόνη μαρτυρία που παρουσιάστηκε σε σχέση με την εμπλοκή του Εναγόμενου - Καθ' ου η Αίτηση αρ. 4 είναι ότι αυτός έχει προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τον διευθυντή της Ενάγουσας εταιρείας 3-4 φορές και ότι απέστειλε επιστολή στον ΠΑΣΥΞΕ στην οποία αναφέρει ότι είναι συνιδιοκτήτης και με την οποία προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς. Το ότι ένας συνιδιοκτήτης/μέτοχος μιας εταιρείας εκφράζει τις ανησυχίες του για την πορεία και τα εμπόδια που συναντά η εταιρεία στην οποία μετέχει, δεν ταυτίζεται με πράξεις που ισοδυναμούν με διαχείριση και κατ' επέκταση προσωπική ευθύνη. Ένας μέτοχος μιας εταιρείας δεν επεμβαίνει μόνο και μόνο ως εκ της ιδιότητας του στην διεύθυνση μιας εταιρείας. (Foss v. Habottle
(1843)2Hare 461). Το γεγονός και μόνο ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 είναι μέτοχοι της Εναγομένης Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 εταιρείας δεν τους καθιστά και προσωπικά υπεύθυνους για τις πράξεις της Εναγομένης 1. Η εταιρεία περιορισμένης ευθύνης έχει προσωπικότητα ανεξάρτητη από εκείνη των μετόχων και λόγω ύπαρξης τους καθορισμένους σκοπούς της, αρχή η οποία διατυπώθηκε στην Salomon v. Salomon [1897] A.C. 22 και υιοθετήθηκε κατ' επανάληψη στην Κυπριακή Νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων Αθανάσιος Σακκόραφος v. Γ. Παρασκευαΐδης
(1966)Λίμιτεδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 673). Εν όψει των πιο πάνω κρίνω ότι, για τους σκοπούς της παρούσας Αίτησης, δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση πόσο μάλλον ορατή πιθανότητα επιτυχίας σε σχέση με τους Εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 3 και 4. Επομένως σε σχέση με αυτούς η Αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Καταδικασμένες σε αποτυχία είναι επίσης και οι αιτούμενες θεραπείες υπό Α,Β,Γ και Ε με τις οποίες ζητείται να μην λειτουργεί το Winerys χωρίς την εξασφάλιση των απαραίτητων αδειών από διοικητικές αρχές. Στην παρούσα περίπτωση το αντικείμενο εξέτασης, όπως παραδέχονται οι Ενάγοντες - Αιτητές, δεν είναι κατά πόσο οι Εναγόμενοι Καθ' ων η Αίτηση έχουν ή όχι εξασφαλίσει άδειες λειτουργίας αλλά η ισχυριζόμενη σε βάρος τους ιδιωτική οχληρία. Αναγνωρίζουν οι Ενάγοντες - Αιτητές ότι δεν έχουν έννομο συμφέρον να αξιώνουν την εξασφάλιση των απαραίτητων αδειών. Αυτό είναι αξίωση που μπορεί να εγείρει η αρμόδια διοικητική αρχή. Εν πάση περιπτώσει, η έκδοση διαταγμάτων που διατάζουν την τήρηση των νόμων, ήτοι την λειτουργία με τις απαραίτητες άδειες δεν μπορεί να ωφελέσει τους Ενάγοντες - Αιτητές περισσότερο από ότι οι ίδιες οι διατάξεις των νόμων. Για πιθανά διαπραττόμενα αδικήματα δέστε το άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, άρθρο 3
(1)(ε) του Κεφ. 96, άρθρο 7
(1)του περί Κέντρων Αναψυχής (Άδειες Εκπομπής ήχου) νόμου ν. 124(I)/2007 , άρθρα 18
(1)και 19
(4)του Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου ν. 29/1985. Βεβαίως το θέμα της έλλειψης αδειών μπορεί και πρέπει να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο εξέτασης του ισοζυγίου της ευχέρειας αναφορικά με κατά πόσον είναι δίκαιο και πρόσφορο να αποδοθούν οι θεραπείες υπό Δ και Στ που σχετίζονται με την ιδιωτική οχληρία που είναι και η αιτία αγωγής. Και αυτό διότι το Δικαστήριο αποτελεί τον θεματοφύλακα γενικά του Κράτους Δικαίου (βλ. Κυρισάββα Κύζη
(2001)1(Β) ΑΑΔ 1245, Highgate Primary School Ltd και Άλλοι ν. Στέλιου Φυλακτίδη και Άλλης,
(2009)1 Α.Α.Δ. 317). Εκτενέστερη αναφορά στο θέμα αυτό θα γίνει σε κατοπινό στάδιο. (β) Πιθανότητα ο αιτών διάδικός να δικαιούται θεραπείας, Βάσει αυτής της προϋπόθεσης ο εκάστοτε αιτητής δεν υπέχει υποχρέωση, να αποδείξει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Το βάρος που έχει είναι πολύ λιγότερο και ικανοποιείται με την απλή κατάδειξη προοπτικής επιτυχίας, η οποία να υφίσταται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Σ' αυτό το πλαίσιο το Δικαστήριο εξετάζει, χωρίς βεβαία να αποφασίζει, την αποδεικτική δύναμη (evidential strength) της υπόθεσης τoυ Ενάγοντος. Στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and Others (ανωτέρω) λέχθηκε ότι, το αποδεικτικό εμπόδιο το οποίο απαιτείται από τον Ενάγοντα να υπερβεί δεν είναι πολύ υψηλό. Απαιτείται μόνο να καταδείξει πιθανότητα επιτυχίας που ερμηνεύεται ως κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που αποτελεί το αποδεικτικό επίπεδο στις πολιτικές υποθέσεις. Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση κρίνω ότι από την μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον μου, οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν καταδείξει προοπτική επιτυχίας σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι προκαλείται οχληρία από τη Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 ιδιοκτήτρια του Winerys. Ειδικότερα από την παράθεση του τεκμηρίου 4 Έκθεση του Δρ. Μιχάλη Λοϊζίδη φαίνεται ότι από τις διάφορες μετρήσεις γίνεται εύρημα ότι προκαλείται οχληρία / ενόχληση από το Winerys που επηρεάζει αρνητικά τις ανέσεις αυτών που διαμένουν στο ξενοδοχείο. Σύμφωνα με τον εν λόγω εμπειρογνώμονα το αποτέλεσμα των πιο πάνω είναι ότι οι πελάτες της Ενάγουσας με δωμάτια επί των οδών Φλωρίνης και Πρεβέζης, δεν μπορούν να απολαύσουν την παραμονή τους στο ξενοδοχείο, δεν μπορούν να ηρεμήσουν, δεν μπορούν να ξεκουραστούν, και συχνά δεν μπορούν να κοιμηθούν. Περαιτέρω οι Ενάγοντες παρουσιάζουν μαρτυρία σε σχέση με παράπονα πελατών του ξενοδοχείου για οχληρία προερχόμενη από το Winerys. Η μαρτυρία αυτή είναι αρκετή για να καταδείξει στο Δικαστήριο, πάντοτε στο βαθμό που απαιτείται για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Για τους ίδιους λόγους κρίνω ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας, πάντοτε στον βαθμό που απαιτείται για την παρούσα διαδικασία και σε σχέση με τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση αρ.
  1. Βέβαια, ο Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση αρ.2 δεν υπέχει προσωπική ευθύνη μόνο και μόνο ως εκ της ιδιότητας του ως Διευθυντής της Εναγομένης αρ.
  2. Το Δικαστήριο όμως έχει ενώπιον του μαρτυρία από την οποία προκύπτει ότι ο Εναγόμενος αρ. 2 με προσωπικές του ενέργειες διοργανώνει τις εκδηλώσεις στο Winerys (βλ. Movember), προβαίνει σε ανακαινίσεις του χώρου (βλ. αποξήλωση ξύλινης εξέδρας) και έχει την εν γένει διαχείριση των θεμάτων λειτουργίας του Winerys. (βλ. προσπάθειες εξασφάλισης απαραίτητων αδειών, τερματισμός χρήσης ζωντανής μουσικής). Υπό αυτό το πρίσμα κρίνω ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας του ισχυρισμού ότι ο Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση αρ. 2 συνεργεί ή παρέχει συνδρομή ή προάγει τις πράξεις που αποτελούν την οχληρία που κατ' ισχυρισμό προκαλείται. Και τα δύο μέρη ανάλωσαν μεγάλο μέρος των αγορεύσεων τους στην παρουσίαση ο καθένας των ευρημάτων των εκθέσεων των δικών τους εμπειρογνωμόνων σε σχέση με τις μετρήσεις και τα decibel (dB). Είναι πολύ βοηθητικά τέτοια στοιχεία ώστε το Δικαστήριο να αποκτήσει αντίληψη για το μέγεθος της ισχυριζόμενης οχληρίας και να μπορέσει να καταλήξει στα δικά του ευρήματα, πλην όμως σε αυτό το στάδιο δεν μπορούν να εξεταστούν εις βάθος. Επαναλαμβάνω ότι σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο, πρέπει να αποφύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης. Σε σχέση με το αστικό αδίκημα της οχληρίας λέχθηκε στην πρόσφατη απόφαση Ανδρέα Παπά ν Νόνας Α. Οικονομίδου, κ.α.
(2012)1 Α.Α.Δ. 928 ότι: «Στην υπόθεση Rapier v. London Transways Co Ltd [1893] 2 Ch. 558, λέχθηκε ότι η οχληρία είναι ζήτημα βαθμού το οποίο θα πρέπει να κρίνεται σύμφωνα με την κοινή λογική του μέσου ανθρώπου. Στην υπόθεση Dunton v. Dover District Council [1978] 76 LGR 87, αναφέρθηκε ότι είναι οι ίδιοι οι Δικαστές που πρέπει να σχηματίζουν γνώμη για το θόρυβο και την οχληρία που δημιουργείται σύμφωνα με τις καθημερινές εμπειρίες, παρά το γεγονός ότι η ύπαρξη σύγχρονης τεχνολογικής μέτρησης της έντασης, για παράδειγμα, του ήχου με decibels, μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο στη διαπίστωση του μεγέθους του προβλήματος. Τέτοια μαρτυρία, αν και βοηθητική, δεν είναι όμως αναγκαία για τη διαπίστωση της οχληρίας, σύμφωνα με το σύγγραμμα, Buckley: The Law of Nuisance.» Στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright (12ηέκδοση), παρ. 620 αναφέρονται τα ακόλουθα: "..... An interlocutory injunction is thus a temporary, discretionary and exceptional remedy. It is available before the rights of the parties have been finally determined and, in the case of an ex parte injunction, even before the court has been appraised of the nature of the defendant's case. It is no part of the court´s function at this early stage in the litigation to try to resolve conflicts of evidence on affidavit as to the facts on which the claims of either party may ultimately depend. The evidence is incomplete because it is not until the trial that it is tested by oral cross-examination. Perfect justice cannot be achieved since the court is acting on imperfect information. It is not, therefore, appropriate for the court to decide conflicting questions of fact or difficult questions of law which call for detailed argument and mature consideration. These are matters to be dealt with at the trial. In brief, at the interlocutory stage the court has to make a decision when the existence of the right or the violation of it or both is uncertain and will remain uncertain until final judgment is given in the action. Από την συνδυασμένη αντίκρυση των πιο πάνω προκύπτει ότι το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει σε βάθος τις εκθέσεις εμπειρογνωμοσύνης και να καταλήξει σε τελεσίδικα συμπεράσματα, πρώτον διότι δεν είναι το μόνο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεύτερον διότι δεν μπορούν σε αυτό το στάδιο να αποφασιστούν δύσκολα ερωτημάτα ως προς τα γεγονότα τα οποία μπορούν να εξεταστούν μόνο μετά από πλήρη ακρόαση. Πολλή προσπάθεια έγινε από τους Εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση να καταδείξουν ότι η οχληρία προέρχεται από άλλες πηγές. Χωρίς να αποφασίζω οτιδήποτε τελεσίδικα επί του εν λόγω ζητήματος, αναφέρω μόνο ότι με βάση την νομολογία αν η οχληρία που δημιουργείται σε μία περιοχή που ήδη υπάρχουν και άλλες οχληρίες από άλλες πηγές αποτελεί σοβαρή προσθήκη στην όλη κατάσταση ενόχλησης και ταλαιπωρίας, τότε η ενόχληση αυτή συνιστά ιδιωτική οχληρία (βλ.Σαββιτζιήκκης-Καρπασίτης κ.ά. ν. Σιόκουρου
(2002)1 Α.Α.Δ. 472). Το κατά πόσον το επιτρεπτό όριο θορύβου σε αστική περιοχή είναι 45 ή 55 db δεν μπορεί να αποφασιστεί σε αυτό το στάδιο αφού αυτό θα προϋπέθετε την σε βάθος αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών. Είναι αλήθεια ότι στην Κύπρο δεν υπάρχει μέχρι σήμερα θεσμοθετημένο πλαίσιο αναφορικά με τα επιτρεπόμενα όρια-ενδεικτικές τιμές θορύβου. Όμως αυτό που έχει σημασία είναι ότι υπάρχει κάποιου είδους ηχητική επιβάρυνση προερχόμενη από το Winerys. Τούτο προκύπτει από τις εκθέσεις εμπειρογνωμοσύνης που παρουσίασαν και οι δύο πλευρές με διαφορά βέβαια ως προς το ύψος αυτής της επιβάρυνσης. (οι μεν Ενάγοντες μιλούν για ηχητική επιβάρυνση από 12,1 dB μέχρι και 15,7dB πέρα από το σύνηθες της περιοχής αν δεν λειτουργούσε δηλαδή το Winerys, οι δε εναγόμενοι μιλούν για ηχητική επιβάρυνση πέραν του συνήθους για την περιοχή της τάξης των 2 dB κατά μέσο όρο κατά τις ώρες λειτουργίας του υποστατικού και 4,2 dB, μέγιστη επιβάρυνση). Άρα σε κάθε περίπτωση κάποιου βαθμού ηχητική επιβάρυνση φαίνεται εκ πρώτης όψεως να υπάρχει. Το κατά πόσον αυτή συνιστά σοβαρή προσθήκη ή αν πρόκειται για αμελητέα επιβάρυνση στην όλη κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή, μπορεί να εξεταστεί μόνο μετά από πλήρη ακρόαση και αφού το Δικαστήριο ακούσει τόσο την μαρτυρία και τις προφανώς εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις των μερών επί του συγκεκριμένου σημείου. Είναι περαιτέρω η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγομένων - καθ' ων η Αίτηση ότι, εφόσον η αξίωσή της βασίζεται πάνω στην πρόκληση οχληρίας δυνάμει του άρθρου 46 του Κεφ. 148 απαιτείτο από την Ενάγουσα - Αιτήτρια να καταδείξει ότι εξαιτίας αυτής υπέστη ζημιά. Ήταν η θέση του ότι η Ενάγουσα-Αιτήτρια δεν έχει καταγράψει ή καταδείξει, με τα στοιχεία που έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, πως έχει επηρεαστεί από την ισχυριζόμενη οχληρία. Η πιο πάνω θέση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η επιφύλαξη του άρθρου 46 του Κεφ. 48 προνοεί ότι «o ενάγοντας δεv τυγχάvει απoζημίωσης σε σχέση με ιδιωτική oχληρία εκτός αv εξαιτίας αυτής υπέστη ζημιά». Δεν προνοεί ότι ο εκάστοτε ενάγοντας δεν μπορεί να εγείρει αγωγή ή ότι δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα για ιδιωτική οχληρία αν δεν αποδείξει ζημιά όπως συμβαίνει για παράδειγμα με το αστικό αδίκημα της δημόσιας οχληρίας σε σχέση με το οποίο αναφέρεται ότι «καμιά αγωγή δεv εγείρεται για δημόσια oχληρία, παρά μόνο ... από τo πρόσωπo πoυ υπέστη εξαιτίας αυτής ειδική ζημιά». (βλ. άρθρο 45 του Κεφ. 145). Ή για παράδειγμα σε σχέση με το αστικό αδίκημα της δυσφήμισης όπου αναφέρεται ότι «Χωρίς απόδειξη ειδικής ζημιάς δεv είvαι δυvατή η έγερση αγωγής»(βλ. άρθρο 17.3 του Κεφ. 148). Στις περιπτώσεις ιδιωτικής οχληρίας είναι δυνατή η έγερση αγωγής ακόμα και αν δεν αποδεικτεί ειδική ζημιά. Στο σύγγραμμα Clerk and Lindsell on Torts 16τth Ed. παρ. 7-04 αναφέρεται ότι: "The mere proof of a legal wrong done in the past is insufficient to entitle the plaintiff to an injunction; the court must be satisfied that the interference with the plaintiff's right is continuing, as in many cases of nuisance and some of trespass, or that it is likely to be repeated unless restrained. However, if A proves that his proprietary rights are being wrongfully interfered with by B, and that B intends to continue his wrong, than A is prima facie entitled to an injunction, and he will be deprived of that remedy if special circumstances exist. Actual damage is not necessary so long as an actionable interference with proprietary rights is shown." Εν όψει των πιο πάνω κρίνω ότι και το δεύτερο κριτήριο του άρθρου 32 του ν. 14/64 πληρείται σε σχέση με του Εναγομένους αρ. 1 και 2 καθότι έχει καταδειχθεί πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής στο βαθμό που απαιτείται στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο. (γ) Αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Σχετικά με την Τρίτη προϋπόθεση που τίθεται από το Άρθρο 32 του Νόμου 14/1960, κατά πόσο δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, λέχθηκε στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω) ότι το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων λαμβάνεται υπόψη. Φυσικά η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. (βλ.M & CH MitsingasTrading Ltd v The Timberland Co,
(1997)1 Α. Α. Δ. 1791 με αναφορά στην υπόθεση Papastratis v Pierides
(1979)1 C. L. R. 231 όπου λέχθηκε ότι, η εν λόγω προϋπόθεση, συμπεριλαμβάνει και άλλους παράγοντες, επιπρόσθετα με την ανεπανόρθωτη ζημιά. (βλ. επίσης Κώστας Κυρίσαββας κ.α. ν Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α. Α. Δ. 1245 και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd, Πολίτική Έφεση Αρ.304/2008, ημερομηνίας 21.10.2011) Στο σύγγραμμα "Kerr on Injunctions", 6η έκδοση στη σελίδα 131 αναφέρεται: "The jurisdiction of the Court by way of injunction in cases of nuisance is in aid of the legal right and has for its object the protection of property from irreparable or at least from substantial and material damage pending the trial of the right. If the injury is of so material a nature that it cannot be well or fully compensated by the recovery of damages, or be such as from its continuance and permanent mischief might occasion a constantly recurring grievance, a foundation is laid for the interference of the Court by way of injunction." Στην παρούσα περίπτωση η ομνύουσα αναφέρεται σε διάφορα παράπονα πελατών που έγιναν είτε απευθείας στην Ενάγουσα (τεκμήρια 13 και 22) καθώς και αρνητικά σχόλια έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα .www.booking.com (Τεκμήρια 14,18 και 28). Αναφέρει ότι κάποιοι πελάτες ζήτησαν και τους άλλαξαν δωμάτια λόγω της οχληρίας από το Winerys, και επίσης κάποιες φορές η Ενάγουσα αναγκάστηκε να κάνει εκπτώσεις σε πελάτες μετά που το απαίτησαν. Στην περίπτωση παροχής εκπτώσεων ή άρνησης πληρωμής δεν είναι δύσκολο να αποτιμηθεί η οικονομική ζημιά που ενδεχομένως υπόκεινται ή θα υποστούν οι Ενάγοντες - Αιτητές εάν οι εκπτώσεις όντως συνδεθούν με την οχληρία. Σε σχέση όμως με την βλάβη στην εμπορική εύνοια και φήμη παρουσιάζεται αντικειμενική δυσκολία. Στην M &CH MitsingasTrading Ltd (ανωτέρω) λέχθηκε ότι: «Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στη απόφασή του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Ο αθέμιτος ανταγωνισμός έχει προεκτάσεις, μεταξύ των οποίων και ο επηρεασμός της εμπορικής εύνοιας, που είναι δύσκολο να αποτιμηθούν σε χρήμα ή να εξακριβωθούν με βεβαιότητα.» Όπως ο αθέμιτος αναταγωνισμός μπορεί να επηρεάσει την εμπορική εύνοια μιας επιχείρησης έτσι και η πρόκληση οχληρίας σε ένα υποστατικό που ως εκ της φύσης του απαιτεί την ύπαρξη ησυχίας για την απόλαυση από τους πελάτες του. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να αγνοήσει αυτό τον κίνδυνο. Εάν αφεθεί να συνεχιστεί μια οχληρή κατάσταση πιθανόν να οδηγήσει σε αναπότρεπτη ζημία για τους Ενάγοντες ή ζημιά η οπόια να είναι δύσκολο να αποτιμηθεί. Στον Kerr on Injunctions (ανωτέρω) στη σε. 137 αναφέρεται ότι: «The Court will not as a rule interfere by injunction if the damage is slight or the nuisance is merely of a temporary or occasional character: but a damage, though in itself slight, may from its continuance or constant repetition, become sufficiently substantial for the interference of the Court. If a defendant causes a nuisance to his neighbour, it is no defence to say that he is making a reasonable use of his premises. In estimating the injury the Court has regard to all the consequences which may flow from the nuisance, not only to its present effect upon the comfort and convenience of the occupier, but also to any prospective increase of the nuisance and probable detriment of the estate» Στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd και Άλλοι ν. Στέλιου Φυλακτίδη και Άλλης,
(2009)1 Α.Α.Δ. 317 λέχθηκε ότι «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους, σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους-ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια. Το πρωτόδικο δικαστήριο βρήκε ότι θα προκληθεί τέτοια αδικία στους εφεσίβλητους-ενάγοντες και δεν συντρέχει λόγος για επέμβαση στα ευρήματά του.» Δεν παραγνωρίζω ότι η υπόθεση Highgate Primary School Ltd και Άλλοι αφορούσε επέμβαση στην απόλαυση της ησυχίας των Εφεσίβλητων οι οποίοι διέμεναν σε ιδιόκτητο σπίτι που βρισκόταν ακριβώς δίπλα από ιδιωτικό σχολείο που διαχειριζόταν η Εφεσείουσα εταιρεία. Παρομοίως στην Γιαβρή ν. Πάσιου
(2004)1 Α.Α.Δ. 125 οι Εφεσείουσες παραπονούταν για την λειτουργία ατμοκαθαριστηρίου κάτω από τα διαμερίσματα στα οποία διέμεναν οι ίδιες. Στην προκειμένη περίπτωση οι Ενάγοντες - Αιτητές ως νομικό πρόσωπο δεν προβάλλουν επέμβαση στην απόλαυση της ησυχίας τους αλλά επέμβαση στην ειρηνική απόλαυση της ιδιοκτησίας τους από οικονομικής άποψης διότι επηρεάζεται η ησυχία όχι των ιδίων αλλά των πελατών τους. Τέτοια επέμβαση όμως είναι εξίσου σημαντική και προστατεύεται επίσης από το Σύνταγμα (άρθρο 23 του Συντάγματος). Στην σελίδα 158 του Kerr on Injunctions (ανωτέρω) αναφέρεται ότι: "The foundation of the Jurisdiction of the court by injuction in the case of nuisance to dwelling houses or business premises, is such a degree of injury to property as interferes materially with its comfort and enjoyment either for domestic purposes or business" Στην παρούσα περίπτωση εάν αφεθεί να συνεχίζεται μια οχληρή κατάσταση σε ένα χώρο ξενοδοχείου θεωρώ ότι είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να εκτιμηθεί ποια είναι η ζημιά που προκλήθηκε στο ξενοδοχείο αυτό συνεπεία της οχληρίας. Για παράδειγμα ένας πελάτης που επισκέφτηκε το ξενοδοχείο και παραπονέθηκε για οχληρία πιθανόν να μην συμβληθεί ξανά με το εν λόγω ξενοδοχείο. Ο αριθμός πελατών που δεν θα εκφράσουν ή εξωτερικεύσουν το παράπονο τους λεκτικά αλλά δεν θα συμβληθούν ποτέ ξανά με την Ενάγουσα - Αιτήτρια εξαιτίας της εμπειρίας τους θα παραμείνει για πάντα άγνωστος. Πως θα υπολογιστεί αυτή η απώλεια για τους Ενάγοντες - Αιτητές; Πώς θα υπολογιστεί πόσες φορές και πόσοι τέτοιοι πελάτες θα επισκέπτονταν ξανά το ξενοδοχείο αν δεν είχαν απογοητευτεί από την οχληρία; Υπάρχει θεωρώ αντικειμενική δυσκολία καθορισμού τέτοιας ζημιάς. Εν όψει όλων των πιο πάνω κρίνω ότι θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Κατά συνέπεια ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του ν. 14/1960. Ισοζύγιο της ευχέρειας Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται από την νομολογία, στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. Αφού διαπιστωθεί ότι πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του ν. 14/1960 το Δικαστήριο θα έπρεπε να ακολουθήσει εκείνη την πορεία που κατά την κρίση του θα προκαλέσει λιγότερη αδικία αν φανεί ότι η απόφαση που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο είναι λανθασμένη. (βλ. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν Θεωρή
(1989)1 Α. Α. Δ. 255 και Χρίστου Ευστρατίου ν. Dicran Ouzounian and Company Limited, ECLI:CY:AD:2014:A38, Πολιτική Έφεση Αρ. 292/2010, 20/1/2014) Στην Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, τονίστηκε ότι «τα Δικαστήρια εκδίδουν τέτοια διατάγματα με φειδώ». Από την άλλη, βέβαια, η ευρύτητα της διατύπωσης του άρθρου 32, επιτρέπει στο Δικαστήριο να εκδώσει οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα θεωρήσει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις (βλ. ABP Holdings v. Κιταλίδη
(1994)1 Α.Α.Δ. 694). Εξετάζοντας κατά πόσον θα ήταν ορθό και δίκαιο να εκδώσω το διάταγμα που επιζητείται με την αιτούμενη θεραπεία (Δ) παρατηρώ ότι πρόκειται για διάταγμα που σκοπό έχει να απαγορεύσει στους εναγόμενους την πρόκληση ηχητικής επιβάρυνσης πέραν των 5 decibel. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω ο καθορισμός του γενικού επιπέδου θορύβου της περιοχής είναι κάτι το οποίο αποτελεί σημείο έντονης αντιδικίας μεταξύ των μερών. Κρίνω ότι σε αυτό το στάδιο δεν είναι δυνατός ο καθορισμός του γενικού επιπέδου θορύβου της περιοχής (δηλαδή του επιπέδου του θορύβου αν δεν υπήρχε το Winerys) καθότι αυτό θα σήμαινε ότι το Δικαστήριο θα προέβαινε σε ευρήματα μέσα από την μαρτυρία και θα εκφέρετο Δικαστική κρίση σε ένα ουσιαστικό σημείο της αντιδικίας των μερών πράγμα ανεπίτρεπτο σε αυτό το στάδιο. Ούτε μπορεί να εκδοθεί διάταγμα που να αναφέρει γενικά και αόριστα ότι απαγορεύεται στους εναγόμενους η πρόκληση ηχητικής επιβάρυνσης πέραν των 5 decibel χωρίς συσχετισμό με κάποιο επίπεδο θορύβου. Αυτό θα σήμαινε ότι σε περίπτωση αίτησης παρακοής το Δικαστήριο που θα εκδίκαζε αυτή θα έπρεπε να καθορίσει ποιο είναι το επίπεδο θορύβου το οποίο οι Εναγόμενοι υπερέβησαν κατά 5 decibel. Θεωρώ ότι κατά την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος το Δικαστήριο πρέπει να προσέξει να διασφαλίσει όπως οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση γνωρίζουν επακριβώς τί οφείλουν να πράξουν έτσι ώστε όταν εκτελείται το διάταγμα οι Καθ' ων η Αίτηση να μπορούν να δίδουν τις κατάλληλες οδηγίες στους υπηρέτες τους. (κατ' αναλογία της αρχής που διατυπώθηκε στην RKB Leathergoods Limited ν. Βιργινίας Ευαγγέλου Αγγελίδη,
(2004)1 Α.Α.Δ. 1071 σε σχέση με προστακτικά διατάγματα). Τα διατάγματα πρέπει να είναι σαφή και συγκεκριμένα ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν (βλ. Highgate ανωτέρω). Για αυτό, ορθά οι διάδικοι κατά την έκδοση των διαταγμάτων εκ συμφώνου στις 27.3.2015 καθόρισαν τα αποδεκτά επίπεδα θορύβου με απόλυτους αριθμούς. Αυτό έγινε όμως, μόνο για τους σκοπούς εκείνου του διατάγματος. Στο πρώιμο στάδιο της παρούσας Αίτησης δεν μπορεί να αποφασιστεί ποιο είναι αυτό το αποδεκτό όριο θορύβου. Αυτό είναι κάτι που θα γίνει κατά το τελικό στάδιο εκδίκασης της αγωγής. Πέραν των πιο πάνω θεωρώ ότι από την μαρτυρία που έχω ενώπιον μου προκύπτει ότι η ηχητική επιβάρυνση προέρχεται κυρίως από την εξωτερική εστίαση που προσφέρει το Winerys. Στην έκθεση του Εμπειρογνώμονα των Εναγόντων - Αιτητών (τεκμήριο 4) στη σελίδα 13 αναφέρεται ως μέτρο επίλυσης του προβλήματος η παύση της λειτουργίας του Winerys επί του υπαίθριου εξωτερικού χώρου και η μεταφορά σε κλειστό χώρο. Επομένως θεωρώ ότι η τυχόν έκδοση του διατάγματος σε σχέση με την θεραπεία (ΣΤ) είναι αρκετή για να διαφυλαχθούν τα συμφέροντα των Εναγόντων -Αιτητών μέχρι την εκδίκαση της αγωγής ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Σε σχέση με την χρήση μεγαφώνων που είναι η έτερα πηγή θορύβου για την οποία παραπονούνται οι Ενάγοντες - Αιτητές ανέφερα και πιο πάνω ότι προστασία παρέχεται ήδη από ποινικές διατάξεις και όπως παραδέχονται και οι ίδιοι Ενάγοντες - Αιτητές, δεν εμπίπτει στην δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου η αξίωση εξασφάλισης τέτοιων αδειών. Επομένως κρίνω ότι δεν είναι πρόσφορο να εκδοθεί διάταγμα που ζητείται με το αιτητικό (Δ). Επικεντρώνομαι σε σχέση με την προσφορότητα έκδοσης διατάγματος που να εμποδίζει ή και απαγορεύει στους εναγόμενους ή και υπηρέτες ή και υπαλλήλους ή και αντιπροσώπους ή και συνεργάτες τους, ή και τα άτομα που έχουν τον έλεγχο του χώρου να προβαίνουν σε / ή να επιτρέπουν την εξωτερική εστίαση στο Winerys.( Θεραπεία ΣΤ). Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι η διατήρηση του status quo. Στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright (12η έκδοση) (παρ.624) υποδεικνύονται τα εξής: «Status quo Where other factors appear to be evenly balanced, the court will usually take such measures as are calculated to preserve the status quo. If, on the one hand, the defendant is enjoined temporarily from doing something which he has not done before, the only effect of the interlocutory injunction in the event of his succeeding at the trial is to postpone the date at which he is able to embark on a course of action which he has not previously found it necessary to undertake. If, on the other hand, the defendant is interrupted in the conduct of an established enterprise, the injunction would cause much greater inconvenience to him since he would have to start again to establish it in the event of his succeeding at the trial......» Στην προκειμένη περίπτωση, αποτέλεσε κοινά αποδεκτό γεγονός ότι το Winerys ξεκίνησε την λειτουργία του περί το τέλος Μαΐου
  1. Από την μαρτυρία που έχω ενώπιον μου προκύπτει ότι για την ανάπτυξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας του Winerys δαπανήθηκαν περίπου € 70.
  2. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο αρ.2 οι ώρες λειτουργίας του Winerys που συνεισφέρουν ουσιαστικά στην αύξηση των εσόδων της επιχείρησης είναι μεταξύ 19:00 μέχρι 01:
  3. Κατά τους 11 μήνες πριν την έκδοση των εκ συμφώνου εκδοθέντων διαταγμάτων ήταν σε πλήρη λειτουργία. Οι Ενάγοντες - Αιτητές προέβησαν σε διάφορα διαβήματα εναντίον της λειτουργίας του Winerys πριν την καταχώρηση της αγωγής τα οποία όμως δεν απέδωσαν καρπούς για τους ίδιους. Γι αυτό και κατέφυγαν στην καταχώρηση αγωγής περίπου 9 μήνες μετά την έναρξη λειτουργίας του Winerys. Είναι σαφές ότι οι Ενάγοντες δεν αποδέχθηκαν την νέα κατάσταση πραγμάτων που δημιούργησε η λειτουργία του Winerys και προσπάθησαν να την αναχαιτίσουν λαμβάνοντας προς τούτο τα μέτρα που οι ίδιοι έκριναν ως ορθά για την διαφύλαξη των συμφερόντων τους. Οι καταγγελίες στην Αστυνομία ξεκίνησαν από τον Ιούλιο του 2014 και ακολούθησαν έκτοτε διάφορες καταγγελίες και παράπονα σε Αστυνομία και άλλες διοικητικές αρχές (σύμφωνα με τα σχετικά τεκμήρια που παρουσιάστηκαν) μέχρι και την καταχώρηση της αγωγής όταν, όπως αναφέρουν οι ίδιοι, διαπίστωσαν ότι οι ενέργειές αυτές δεν απέφεραν κανένα αποτέλεσμα. Κρίνω ότι δεν έχει υπάρξει τέτοια κωλυσιεργία από πλευράς Εναγόντων - Αιτητών ώστε να θεωρηθεί ότι το Winerys με τον τρόπο που αυτό λειτουργεί έχει καταστεί μέρος του status quo. Εξάλλου αποτέλεσε κοινά αποδεκτό γεγονός ότι το Winerys από της λειτουργίας του μέχρι σήμερα δεν έχει τις απαραίτητες άδειες λειτουργίας στοιχείο το οποίο επιβάλλεται να λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου το οποίο πρέπει να λειτουργεί ως θεματοφύλακας του Κράτους Δικαίου το οποίο περιλαμβάνει και συσχετίζει ενιαίες έννοιες και δεν μπορεί μια διαφορά η οποία ενδεχομένως να έχει και αστική και ποινική πτυχή να διαχωρίζεται πλασματικά και μόνο (βλ. Κυρισάββα ανωτέρω) Στην Highgate Primary School Ltd (ανωτέρω) επικυρώθηκε κατ' έφεση η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου στο να λάβει υπόψη το ότι οι εναγόμενοι δεν αμφισβήτησαν τις πράξεις και παραλείψεις τους, οι οποίες, κατά την άλλη πλευρά, στοιχειοθετούν παρανομία, δηλαδή παράβαση του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, ο οποίος, μεταξύ άλλων, απαγορεύει: (α) την ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια και (β) τη χρήση της χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Αναφέρθηκαν σχετικά τα εξής: «Κρίνουμε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο έλαβε υπόψη του και στάθμισε όλους τους σχετικούς παράγοντες, περιλαμβανομένης και της κατ' ισχυρισμό παρανομίας των εφεσειόντων, η οποία ορθά συνεκτιμήθηκε, ως σχετικός παράγοντας, και της κατ' ισχυρισμό οχληρίας την οποία υφίσταντο οι εφεσίβλητοι εξαιτίας των κατ' ισχυρισμό ενεργειών των εφεσειόντων.» Το γεγονός ότι στις 30/12/2014 υποβλήθηκε νέα πολεοδομική αίτηση για αλλαγή χρήσης του καταστήματος σε μπαρ και για προσθηκομετατροπές (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8) η οποία σύμφωνα με τα λεγόμενα του Εναγομένου αρ. 2 αναμένεται να είναι θετική δεν αναιρεί την παρανομία που υπάρχει από την έναρξη λειτουργίας του Winerys μέχρι σήμερα που εκδικάζεται η παρούσα Αίτηση. Η παρανομία αυτή δεν μπορεί να αγνοηθεί από το Δικαστήριο. Είναι μάλιστα βαρύνουσας σημασίας. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχθεί ως μέρος του status quo μια επιχείρηση η οποία όπως φαίνεται λειτουργεί παράνομα. Δεν μου διαφεύγει, βέβαια, ότι το Winerys με τον ένα ή τον άλλο τρόπο λειτουργεί εδώ και σχεδόν ένα έτος και έχει όπως φαίνεται αποκτήσει κάποιο κύκλο εργασιών. Κρίνω όμως ότι η θέση των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση ότι το Winerys θα οδηγηθεί σε κλείσιμο εάν απαγορευθεί η εξωτερική εστίαση δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι το Winerys δεν μπορεί να εξακολουθήσει να λειτουργεί με εσωτερική εστίαση ή ως κάβα (κατάστημα πώλησης κρασιών) κατά τις πρωινές ώρες όπως αυτοδιαφημίζεται σε διάφορες ιστοσελίδες. Δεν παραγνωρίζω ότι εάν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, πιθανόν να περιοριστεί ο κύκλος εργασιών που κατάφερε να αποκτήσει κατά την διάρκεια της λειτουργίας του. Από την άλλη όμως εάν συνεχιστεί η ισχυριζόμενη οχληρία υπάρχει εξ ίσου μεγάλη πιθανότητα να περιοριστεί ο κύκλος εργασιών των Εναγόντων - Αιτητών οι οποίοι, στην προκειμένη περίπτωση είναι αυτοί που λειτουργούν νόμιμα εδώ και 50 χρόνια σε αντίθεση με τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση που λειτουργούν παράνομα εδώ και 11 μήνες. Όπως λέχθηκε στην Bacardi Co. Ltd ν. Vinco Ltd,
(1996)1 Α.Α.Δ. 788: «H διατήρηση του status quo ειδικώς ευνοεί την χορήγηση προσωρινού διατάγματος σε εκείνες τις περιπτώσεις που ο εναγόμενος έχει μόλις αρχίσει την εμπλοκή του στην επίδικη πράξη και όπου οι πωλήσεις του και η επένδυση κεφαλαίου ήταν μικρές, ενώ ο ενάγων έχει μια δημιουργημένη επιχείρηση (Copinger, παρα. 625).» Σε σχέση με το ισοζύγιο της ευχέρειας σημασία έχει επίσης και το ότι ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής κάτι που, όπως έχει νομολογηθεί, είναι γενικά ανεπιθύμητο. (βλ. Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 21, παραγρ. 763, Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 CLR 14, Re Χ΄Κωνσταντή, [1998] 1 A.A.Δ. 2187). Υπάρχει βέβαια η δυνατότητα του Δικαστηρίου να παραχωρήσει προσωρινά διατάγματα ταυτόσημα με της αγωγής σε κατάλληλη περίπτωση. Εξουσία, που σε κάθε περίπτωση, πρέπει να ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ και εκεί όπου η ανάγκη και η φύση της υπόθεσης επιβάλλει. (Χάρης Σταυράκης κ.α. ν.Δήμος Λευκωσίας, Πολιτική Έφεση Αρ. 68/2013, ημερομηνίας 24/3/2015) Σε σχέση με αυτό το σημείο λέχθηκε στην Zena Company Ltd ν. Demenian Catering Ltd ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848 ότι: «Τέλος, σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι το προσωρινό μέτρο αποδίδει στην ουσία και τη θεραπεία που επιδιώκεται με την αγωγή, θα πρέπει να λεχθεί ότι εκείνο που επιδιωκόταν με το απαγορευτικό διάταγμα ήταν ένα ασφαλιστικό μέτρο διαρκούσης της εκκρεμοδικίας και όχι στο διηνεκές που είναι το ζητούμενο με την αγωγή, ενώ παράλληλα ζητούνται και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις (δέστε Κυρίσαββα ν. Κύζη - ανωτέρω - σελ. 1256-1257).» Στην προκειμένη περίπτωση οι Ενάγοντες - Αιτητές ζητούν μεταξύ άλλων και αποζημιώσεις για την οχληρία, αποζημιώσεις για εκπτώσεις που αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν σε πελάτες καθώς επίσης και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω κατά την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του ν. 14/1960 εάν αφεθεί να συνεχίζεται μια οχληρή κατάσταση θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εκτιμηθεί ποια είναι η ζημιά που προκλήθηκε στους Ενάγοντες - Αιτητές. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω θεωρώ ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν επιλύει οριστικά την αγωγή. Απλά παρέχει ένα ασφαλιστικό μέτρο διαρκούσης της εκκρεμοδικίας ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι είναι αναγκαίο να διατηρηθεί το status quo ante δηλαδή να διατηρηθούν τα δεδομένα όπως αυτά είχαν πριν το Winerys αρχίσει τις ενέργειες τις οποίες οι ενάγοντες - αιτητές επιδίωξαν να αναχαιτίσουν. Σε σχέση με την μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων εκ μέρους των Εναγόντων Αιτητών σε σχέση με την διενέργεια γαμήλιων εκδηλώσεων, αναφέρω σαν γενικό σχόλιο ότι η υποχρέωση του εκάστοτε αιτητή να προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια είναι πιο επιτακτική στις περιπτώσεις που ενδιάμεσο διάταγμα επιζητείται ή εκδίδεται μονομερώς καθότι το Δικαστήριο σε εκείνο το στάδιο έχει ενώπιον του μόνο την μια πλευρά των γεγονότων. Όταν διατάθηκε η επίδοση της αίτησης ημερομηνίας 12.2.2015 αυτή κατέστη και εκδικάζεται ως αίτηση διά κλήσεως και η κάθε πλευρά έχει το δικαίωμα να προβάλει τους δικούς της ισχυρισμούς πριν το Δικαστήριο ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια. Εν πόση περιπτώσει δεν θεωρώ ότι οι Ενάγοντες Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο γεγονότα τόσο ουσιαστικά τα οποία να μπορέσουν να επηρεάσουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι Ενάγοντες Αιτητές με την αρχική τους Ένορκη Δήλωση εστιάζουν την προσοχή τους στην οχληρία που προκαλείται μετά τις 22.00 μ.μ. κάτι το οποίο όπως θα εξηγήσω πιο κάτω θα επηρεάσει το περιεχόμενο του εκδοθέντος διατάγματος. Είναι εμφανές ότι σκοπός τους είναι η διαφύλαξη της ησυχίας σε ώρες κατά τις οποίες οι πελάτες τους επιθυμούν να κοιμηθούν. Στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωσης της κας Ιακωβίδου αναφέρεται ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές δεν επιτρέπουν ποτέ χρήση μεγαφώνων ή ζωντανή μουσική στον εξωτερικό χώρο όπου βρίσκεται η πισίνα, μετά τις 21.00 μ.μ. Αφού κύριος σκοπός των Εναγόντων - Αιτητών ο οποίος διαπνέει ολόκληρη την μαρτυρία και τις θέσεις τους είναι να διαφυλαχθεί ο ύπνος των πελατών τους, το γεγονός διενέργειας γαμήλιων εκδηλώσεων μέχρι τις 21.00 λίγο θα μπορούσε να επηρεάσει τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ούτε διαπιστώνω πρόθεση εξαπάτησης εκ μέρους των Εναγόντων - Αιτητών. Κατόπιν των πιο πάνω και έχοντας καταλήξει ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθεί διάταγμα που να απαγορεύει την εξωτερική εστίαση με προβλημάτισε ο καθορισμός των ωρών που το εν λόγω διάταγμα πρέπει να βρίσκεται σε ισχύ. Όπως αναφέρθηκε, σκοπός των Εναγόντων - Αιτητών είναι να διασφαλιστεί η ανάπαυση των πελατών τους κατά την διάρκεια της νύκτας. Στο θέμα του ύπνου των πελατών του Κλεοπάτρα επικεντρώνεται κυρίως και ο συνήγορος των Εναγόντων - Αιτητών μέσα από την γραπτή του αγόρευση. Θεωρώ ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας επιβάλλει όπως η έκδοση του Αιτούμενου διατάγματος περιοριστεί σε εκείνο που είναι απολύτως αναγκαίο για την διαφύλαξη των δικαιωμάτων των δύο πλευρών. Από την μαρτυρία που οι ίδιοι οι Ενάγοντες Αιτητές παρουσίασαν προκύπτει ότι οι καταγγελίες που έγιναν κατά καιρούς στην αστυνομία έγιναν από η ώρα 22.45 μ.μ. και μετά. Ο εμπειρογνώμονας των Εναγόντων - Αιτητών επισκέφτηκε το ακίνητο για τις μετρήσεις του μεταξύ των ωρών 23.00 και 24.00. Προφανώς εκείνη είναι η ώρα που οι ίδιοι καθορίζουν ως καίριας σημασίας για την ανάπαυση των πελατών τους. Στο τεκμήριο 13 της Ένορκης Δήλωσης της κας Ιακωβίδου πελάτης παραπονείται για θόρυβο μεταξύ των ωρών 1.30 π.μ και 2.00 π.μ. Οι ίδιοι οι Ενάγοντες - Αιτητές παραδέχονται ότι επιτρέπουν οι ίδιοι την συνάθροιση κόσμου στο προαύλιο του ξενοδοχείου τους για την διενέργεια γαμήλιων εκδηλώσεων μέχρι τις 21.00. Οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση καθόρισαν την μεγαλύτερη ηχητική επιβάρυνση (με βάση το γενικό επίπεδο θορύβου που καθόρισε ο εμπειρογνώμονας τους) προέρχεται κατά τις ώρες 23.00 - 24.00 (4.2db). Από την άλλη ο εμπειρογνώμονας των Καθ' ων η Αίτηση στην σελίδα 13 του Τεκμηρίου 4 αναφέρει ότι οι πελάτες του ξενοδοχείου κοιμούνται νωρίς και σίγουρα πριν τις 23.00. Επομένως αφήνει να νοηθεί ως «νωρίς» οποιαδήποτε ώρα πριν τις 23.00 μ.μ. Όμως οι υπερευαισθησίες ενός παραπονούμενου δεν είναι το μόνο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη. Στην πρόσφατη απόφαση Παπά ν. Οικονομίδου, κ.α.
(2012)1 Α.Α.Δ. 928 (ανωτέρω) λέχθηκε ότι: «Το ζητούμενο σε κάθε περίπτωση είναι ο επηρεασμός και η σε υπολογίσιμη έκταση επέμβαση στην απόλαυση των συνηθισμένων ανέσεων της ζωής, στη βάση μιας εύλογης αντίληψης των δεδομένων. Η σε υπολογίσιμη έκταση επέμβαση («substantial interference»), σημαίνει να μην είναι «.. merely trifling or fanciful or such as an average and reasonable man is content to submit to» («... απλώς μηδαμινή ή φανταστική ή τέτοια που ένας μέσος και λογικός άνθρωπος αποδέχεται») (Salmond - ανωτέρω - σελ. 56 και Walter v. Selfe [1851] 4 D G & Sm 315). Όπως αναφέρεται και στον Street on Torts 11η έκδ., σελ. 394, στην πάροδο του χρόνου τα Δικαστήρια αποφασίζοντας τη σοβαρότητα της επέμβασης ενεργούν στη βάση δύο βασικών, αλλά όχι αποκλειστικών, κριτηρίων: την ευαισθησία του παραπονούμενου και την περιοχή όπου δημιουργείται η οχληρία.» Συνεκτιμώντας όλα τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης όπως τέθηκαν ενώπιον μου, και ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια θεωρώ εύλογο και δίκαιο όπως το σχετικό διάταγμα έχει ισχύ από τις 23.00 μ.μ. μέχρι τις 7.00 π.μ. Ως εκ των ανωτέρω σε σχέση μόνο με τους Εναγομένους αρ. 1 και 2 η Αίτηση επιτυγχάνει μόνο ώς προς την θεραπεία υπό ΣΤ. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάζονται οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 ενεργούντες προσωπικά και/ή δια των υπαλλήλων και/ή των αντιπροσώπων να μην προβαίνουν και/ή να μην επιτρέπουν την εξωτερική εστίαση στο μπαρ / κέντρο WINERYS που βρίσκεται στο ισόγειο της πολυκατοικίας CITY FORUM στην οδό Φλωρίνης 11 στην Λευκωσία από η ώρα 23.00 μ.μ μέχρι 07.00 π.μ της επόμενης ημέρας. Για εξισορρόπηση των εκατέρωθεν συμφερόντων και αν ήθελε φανεί ότι το διάταγμα εκδόθηκε λανθασμένα και ή χωρίς εύλογη αιτία οι Ενάγοντες - Αιτητές να υπογράψουν, πριν την σύνταξη του πιο πάνω διατάγματος, εγγύηση ύψους €25.000 για κάλυψη τυχόν ζημιών των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2, (άρθρο 32 του Ν. 14/60 και Kerr on Injunctions 6η έκδοση σελ. 27 - 28). Δεδομένου ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πρόθεση των μερών ήταν ότι η διατήρηση ή όχι σε ισχύ ή η αναθεώρηση των εκ συμφώνου εκδοθέντων διαταγμάτων να εξαρτηθεί από την έκβαση της παρούσας Αίτησης και δεδομένου ότι το Δικαστήριο εξετάζοντας την παρούσα Αίτηση εξήγαγε τα δικά του συμπεράσματα και δικαστική κρίση αναφορικά με ποια διατάγματα πρέπει να εκδοθούν και ποια όχι, κρίνω ότι, τα εκ συμφώνου εκδοθέντα στις 27.3.2015 διατάγματα πρέπει να ακυρωθούν και ως εκ τούτου ακυρώνονται σε σχέση με όλους τους Εναγομένους Καθ' ων η Αίτηση. Επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Είναι δε πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. Η Αίτηση σε σχέση με του Εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 3 και 4 αποτυγχάνει. Επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών έξοδα της αίτησης. Αυτά να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Είναι δε πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .................................... Χρ. Ρασπόπουλος, προσ.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.