Τάκη Ανδρέου ν. Δήμου Λευκωσίας, Αρ. Αγωγής: 1053/2008, 13/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A288 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1053/2008 Μεταξύ: Τάκη Ανδρέου Ενάγοντα και Δήμου Λευκωσίας Εναγόμενου --------------------------------- Αίτηση ημερ. 8.12.2014 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης 13 Ιουλίου, 2015 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα-αιτητή: κ. Ξ. Ξενοφώντος για ΦΟΙΒΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ. Για εναγόμενο-καθ' ου η αίτηση: κα Α. Μίτσιγγα για ΓΙΩΡΓΟΣ Ζ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, ο ενάγοντας (εφεξής ο αιτητής), επικαλούμενος κατά κύριο λόγο τα αστικά αδικήματα της Αμέλειας, της Οχληρίας και της Παράνομης Επέμβασης, διεκδικεί, από τον εναγόμενο Δήμο Λευκωσίας (εφεξής ο καθ΄ου η αίτηση), γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. Στις 6.2.2014, ο αιτητής καταχώρησε αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης του, η οποία, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, εγκρίθηκε μερικώς. Σχετική επί τούτου είναι η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου (υπό άλλη σύνθεση) ημερ. 5.9.2014. Με την παρούσα Αίτηση ημερ. 8.12.2014, ο αιτητής και πάλι ζητά την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης και ειδικά να του επιτραπεί να προσθέσει στις λεπτομέρειες ειδικών ζημιών, παράγραφο που να αφορά τη δαπάνη επιδιόρθωσης των ζημιών σε υπόγειο, ιδιοκτησίας του. Πιο συγκεκριμένα, επιθυμεί να προσθέσει τα ακόλουθα: ««(
- v)Κόστος δαπάνης για επιδιόρθωση των ζημιών στο υπόγειο του Ενάγοντα. 115,000 ΕΥΡΩ πλέον ΦΠΑ (136,850 ΕΥΡΩ) αναγκαίο κόστος δαπάνης για επιδιόρθωση προκληθείσων ζημιών στο υπόγειο του Ενάγοντα και στο κτίριο, ούτως ώστε να αποφευχθεί η κατάρρευση του κτιρίου, με διεξαγωγή των ακόλουθων εργασιών: 1. Απομάκρυνση αποσαθρωμένου σκυροδέματος 2. Προετοιμασία χαλύβδινου οπλισμού Καθαρισμός οπλισμού με συρματόφρουτσα 3. Αντιδιαβρωτική προστασία οπλισμού εφαρμογή αντιδιαβρωτικής προστασίας SIKA MONITOP910 ή ισοδύναμο δύο στρώσεων 4. Επισκευαστικό ονίαμα με μυστρί ΣΙΚΑ ΜΟΝΟΤΟΡ 622 EVOLUTION ή ισοδύναμο 5. Κατασκευή πλέγματος με οπλισμό Y14/10 και στερέωσή του σε όλη την κολόνα με εποξικό ριτινόδες υλικό SIKA POLITOUR ή ισοδύναμο 6. Κατασκευή περιμετρικά της κολόνας ξυλότυπος FAIR FACE 10 εκ, 7. Τοποθέτηση τσιμεντοειδές κονίαμα SIKA GROUT-212 ή ισοδύναμο αφού πρώτα γίνει ανάμειξη με τσιακίλι 3/8 (βλ. Τυπικό Στ. 07). ΣΥΝΟΛΟ ΕΙΔΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ 349,090 ΕΥΡΩ»». Η Αίτηση εδράζεται στο σωστό νομικό υπόβαθρο ενώ τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται, παρατίθενται σε ένορκη δήλωση του ίδιου του αιτητή. Ο καθ΄ου η αίτηση αντέδρασε καταχωρώντας Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης (εφεξής η Ένσταση) στις 6.2.2015, προβάλλοντας πλειάδα ειδικών λόγων ένστασης. Η Ένσταση επίσης εδράζεται στο σωστό νομικό υπόβαθρο και πλαισιώνεται, από πλευράς γεγονότων, από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Μιχάλη Χατζητζοβάννη. Κατά την ακροαματική διαδικασία οι δικηγόροι των μερών υιοθέτησαν και κατάθεσαν γραπτές αγορεύσεις τις οποίες έχω διεξέλθει με ενδελέχεια και προσοχή. Σχετική για τροποποιήσεις δικογράφων είναι η Διαταγή 25, θεσμός 1[1] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων απασχολεί τα Δικαστήρια εδώ και δεκαετίες με αποτέλεσμα η σχετική επί του θέματος νομολογία να είναι πλούσια και οι εφαρμοστέες αρχές πλήρως αποκρυσταλλωμένες. Οι αρχές αυτές επαναλήφθηκαν πρόσφατα στην Kayat Trading Ltd v. GENZYME CORPORATION, Πολιτική Έφεση Αρ. 58/2012, ημερ. 4.3.2013, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι, όπως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Clive Preece: "Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα
(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις Παπαχρυσοστόμου v. Κώστας Γρηγοριάδης και Συνέταιροι κ.α.
(2012)! Α.Α.Δ. 817 και Ιωσηφίδης v. BERNHARD SCHULTE SHIPMANAGEMENT (CYPRUS) LTD, Πολ. Έφεση 239/11, ημερ.23.10.2013. Στην προκειμένη περίπτωση, πέραν του ζητήματος της τροποποίησης, τίθεται και θέμα δεδικασμένου, κωλύματος ή/και κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας για τον λόγο ότι ο αιτητής, στο προηγούμενο του διάβημα για τροποποίηση είχε συμπεριλάβει πανομοιότυπο με το παρόν, αίτημα, το οποίο όμως, απερρίφθη. Είναι η θέση του καθ΄ ου η αίτηση, ότι, το προαναφερθέν γεγονός, εμποδίζει τον αιτητή από το να επιχειρεί να εξασφαλίσει, ότι δεν εξασφάλισε με το πρώτο του διάβημα. Για να υφίσταται δεδικασμένο υπό την αυστηρή νομική έννοια θα πρέπει να πληρούνται τέσσερεις προϋποθέσεις. Πρώτον, η απόφαση να είναι τελεσίδικη. Δεύτερον, να υπάρχει ταύτιση διαδίκων. Τρίτον, να υπάρχει ταύτιση ιδιότητας διαδίκων και τέταρτον να υπάρχει ταύτιση επιδίκων θεμάτων. (βλ. σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές
(2014), σελ.928, των Ηλιάδη και Σάντη). Στόχος του δεδικασμένου είναι να διασφαλιστεί η αρχή της τελεσιδικίας και να αποτραπεί το φαινόμενο ένας διάδικος να υποχρεωθεί να προστατεύσει τον εαυτό του δύο φορές για το ίδιο θέμα (βλ. Παπέττα v. Σ.Μ.Φλόκκας Λτδ κ.α
(2001)1 Α.Α.Δ. 1703). Η αρχή του δεδικασμένου, δεν τυγχάνει εφαρμογής σε ενδιάμεσες αιτήσεις παρά μόνο όταν υπάρχει απόφαση κατά τρόπο καθοριστικό επί της ουσίας των επιδίκων θεμάτων. Σχετική επί του ζητήματος είναι η υπόθεση Recnex Trading Limited κ.α v. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Έφεση 71/2011, ημερ. 16.4.2014, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Οι ενδιάμεσες αποφάσεις, πλην ειδικών περιπτώσεων, δεν θεωρούνται τελεσίδικες ακόμη και αν αποφασίζεται τελικώς ένα ζήτημα το οποίο κρίνεται δεσμευτικό για την μετέπειτα διαδικασία. Η απόρριψη μιας ενδιάμεσης αίτησης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τελική και ως εκ τούτου η καταχώρηση νέας δεν μπορεί να προσκρούσει στην αρχή του δεδικασμένου. Εναπόκειται πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αν θα εγκρίνει τη δεύτερη αίτηση ή αν θα την απορρίψει, ελλείψει νέων στοιχείων. [.] Εξαρτάται πάντοτε από το κατά πόσο η απορριπτική απόφαση επεκτάθηκε σε ζητήματα επί της ουσίας. Σε αντίθετη περίπτωση, σε ενδιάμεσες αιτήσεις και εκεί όπου δεν αποφασίζεται οτιδήποτε, εκτός από το γεγονός ότι το Δικαστήριο για άλλους λόγους αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θεραπεία που ο διάδικος ζήτησε, τότε το δεδικασμένο δεν καλύπτει την περίπτωση». Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Spencer Bower, Turner and Handley, The Doctrine of Res Judicata, 1996, σελ.82: «Although some interlocutory orders may finally determine some question and be binding in later stages of the proceedings, the dismissal of an interlocutory application is not final and will not bar a further application on the ground of res judicata, although the further application is not likely to succeed unless supported by additional evidence or a different argument». Σε ότι αφορά το ζήτημα της κατάχρησης σχετική είναι η υπόθεση Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R στην οποία επισημαίνεται ότι κάθε Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να παρεμποδίζει κατάχρηση οποιασδήποτε δικαστικής διαδικασίας. Η εξουσία αποβλέπει στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η όποια διαδικασία μπορεί να κατασταλεί όποτε η προσεπίκληση της μολύνεται από αλλότρια κίνητρα (βλ. επίσης Βασιλείου v. Μακρίδη
(2000)2 Α.Α.Δ. 133, M & M Loizou Ltd v. Jumbo Investments Ltd
(2000)2 Α.Α.Δ. 717 και Χαραλαμπίδης v. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522). Ξεκινώντας την εξέταση, απ΄ αυτά τα δύο ζητήματα, ανενδοίαστα βρίσκω ότι δεν υφίσταται ούτε ζήτημα δεδικασμένου, ούτε ζήτημα κατάχρησης. Δεδικασμένο δεν υφίσταται, διότι, καμία απόφαση και μάλιστα τελεσίδικη δεν υπήρξε επί των επιδίκων θεμάτων με την προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου. Ούτε και υπήρξε κρίση, επί της ουσίας, του εδώ αιτήματος του αιτητή. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την σελ.4 της εν λόγω απόφασης: «Στην παράγραφο Β(vi) της αίτησης του ζητά όπως προσθέσει μια δεύτερη παράγραφο σε σχέση με το κόστος επιδιόρθωσης του κτιρίου χωρίς να διαγραφεί η παράγραφος που ήδη περιλαμβάνεται στην Έκθεση Απαίτησης και αφορά την ίδια ζημία. Προφανώς έχουν γίνει δύο εκτιμήσεις αποκατάστασης των ζημιών, σύμφωνα με τη μια το κόστος είναι €237.760 ενώ σύμφωνα με την άλλη €349.090 και ο ενάγοντας επιθυμεί να προωθήσει και τις δύο. Εγχείρημα ανορθόδοξο και μη επιτρεπτό κατά την άποψη μου. Οι αποζημιώσεις που αφορούν συγκεκριμένες ζημίες πρέπει να αξιώνονται ειδικώς και να αποδεικνύονται αυστηρώς. (Μάιντα v. Γεωργίου Π.Ε. 8499, ημερομηνίας 9.1.98). Δεν ενδείκνυται η παράθεση των ζημιών με τρόπο διαζευκτικό. Και αυτό το αίτημα απορρίπτεται.». Είναι προφανές από τα πιο πάνω ότι ο λόγος που το προηγούμενο Δικαστήριο δεν επέτρεψε την προσθήκη της επίμαχης παραγράφου, αφορούσε αποκλειστικά και μόνο το γεγονός ότι αυτή ετίθετο διαζευκτικά με άλλη ανάλογη αξίωση - στη βάση διαφορετικής εκτίμησης - στοιχείο το οποίο θεωρήθηκε "ανορθόδοξο και μη επιτρεπτό". Ζήτημα διάζευξης δεν τίθεται πλέον, αφού η αναφερθείσα δαπάνη, είναι η μόνη επί του σημείου, που επιχειρεί πλέον να προωθήσει ο αιτητής. Τούτο είναι ακριβώς και το νέο στοιχείο του διαβήματος του αιτητή, το οποίο, το καθιστά απόλυτα θεμιτό. Για τους ίδιους ουσιαστικά λόγους και με δεδομένο ότι η κατάσταση έχει διαφοροποιηθεί δεν υπάρχει ούτε και κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Δεν επιχειρείται ανατροπή ή υποσκελισμός της προηγούμενης ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου. Ο διαμορφωμένος τρόπος με τον οποίο τίθεται το αίτημα του αιτητή, - για πρώτη φορά - θα τύχει κρίσης από το Δικαστήριο. Επί της ουσίας του αιτήματος και λαμβάνοντας υπόψη μου τις εφαρμοστέες νομικές αρχές, φρονώ πως η αιτούμενη τροποποίηση θα πρέπει να επιτραπεί. Η δαπάνη, εντασσόμενη στο ευρύτερο πλαίσιο της απαίτησης του αιτητή, είναι σημαντική και είναι δίκαιο να του επιτραπεί να τη συμπεριλάβει στο δικόγραφο του και να τη διεκδικήσει έτσι κατά την ακρόαση, παρά την ομολογουμένως καθυστέρηση και ολιγωρία που επέδειξε στην εκδήλωση του διαβήματος του. Η ακρόαση δεν έχει αρχίσει και δεν έχουν διαμορφωθεί δεδομένα, επιβλαβή, για την πλευρά του καθ' ου η αίτηση. Ούτε και ενυπάρχει θέμα κακοπιστίας ή υστεροβουλίας από πλευράς αιτητή. Η όποια ανατροπή και αναστάτωση του καθ' ου η αίτηση, θα βρει, ως είθισται, το αντίδοτο της μέσα από την επιδίκαση των εξόδων προς όφελος του. Στη βάση των πιο πάνω λοιπόν, η Αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α. -Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος. -Η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από την επίδοση της στον καθ΄ ου η αίτηση. -Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Τα έξοδα της Αίτησης και τα έξοδα που χάνονται (costs thrown away) λόγω της τροποποίησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον του αιτητή. (Υπ.) .......... Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] 1. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο