GOODYEAR MIDDLE EAST FZE ν. D.J. DEMADES & SONS LTD, Αρ. Αγωγής 6425/06, 3/7/2015

GOODYEAR MIDDLE EAST FZE ν. D.J. DEMADES & SONS LTD, Αρ. Αγωγής 6425/06, 3/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A277 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 6425/06 Μεταξύ: GOODYEAR MIDDLE EAST FZE Εναγόντων Και D.J. DEMADES & SONS LTD Εναγομένων -------------------------------------------------------------------------- 3 Ιουλίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες: κ. Κούμας Για Εναγόμενους: κα Κότσαπα Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες αξιώνουν το ποσό των €172.866,82 το οποίο αντιπροσωπεύει τη συμφωνηθείσα και/ή εύλογη αξία πωληθέντων και παραδοθέντων εμπορευμάτων και/ή δυνάμει συμφωνίας και/ή ως αντάλλαγμα που απέτυχε, πλέον τόκους και έξοδα. Αποτελεί δικογραφικό ισχυρισμό των Εναγόντων - οι οποίοι αποτελούν εταιρεία νόμιμα εγγεγραμμένη στο Ντουμπάι και ασχολούνται με την κατασκευή και εμπορία ελαστικών αυτοκινήτων - ότι δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερ. 1.1.02 πώλησαν και παρέδωσαν στους Εναγόμενους σε διάφορες ημερομηνίες, συγκεκριμένες ποσότητες εμπορευμάτων, έναντι συμφωνηθείσας και/ή εύλογης αξίας, για το συνολικό ποσό των €185.236,55, τα οποία οι Εναγόμενοι παρέλαβαν και αποδέχθηκαν. Προς τούτο οι Ενάγοντες έκδοσαν 12 τιμολόγια διαφόρων ημερομηνιών τα οποία συμποσούνται σε €185.236,

1. Έναντι του εν λόγω ποσού, οι Εναγόμενοι κατέβαλαν σε διάφορες ημερομηνίες το ποσό των €12.369,73, με αποτέλεσμα το οφειλόμενο ποσό στις 11.8.04 να ανέρχεται σε €172.866,
2. Οι Εναγόμενοι, παρά τις συνεχείς οχλήσεις των Εναγόντων και των δικηγόρων τους, παρέλειψαν να εξοφλήσουν το εν λόγω ποσό των €172.866,82 γι' αυτό και οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή και αξιώνουν ως ανωτέρω. Οι Εναγόμενοι προβάλλουν στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τους ότι η συνεργασία και/ή η σχέση αντιπροσωπείας με τους Ενάγοντες άρχισε το 1929 και συνεχίστηκε μέχρι και την 10.5.04, όταν οι Ενάγοντες τερμάτισαν παράνομα και/ή παραβίασαν και/ή αποκήρυξαν την συμφωνία και/ή σχέση αντιπροσωπείας. Αρνούνται ότι οι Ενάγοντες πώλησαν και παρέδωσαν σ' αυτούς για την περίοδο 2002-2004 εμπορεύματα αξίας μόνο €185.236,55 και τα τιμολόγια που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων - πλην των τιμολογίων με αρ. 1400000153 και 1400000343 - είναι μερικά από τα τιμολόγια που οι Ενάγοντες έκδοσαν και τους έστειλαν. Ισχυρίζονται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο εξοφλούσαν τα εκδομένα προς αυτούς τιμολόγια εμπρόθεσμα και/ή όταν αυτά ήταν απαιτητά. Αρνούνται ότι οφείλουν οποιονδήποτε ποσό στους Ενάγοντες και ισχυρίζονται ότι κατέβαλαν σε διάφορες ημερομηνίες ποσά πολύ μεγαλύτερα του ποσού των €12.369,
3. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι οι Ενάγοντες στις 10.5.04 χωρίς αιτία και απροειδοποίητα τους ενημέρωσαν ότι η συνεργασία τους δεν θα συνεχιζόταν και παρόλο που είχαν αποδεχθεί, από τις αρχές του 2004 παραγγελίες τους, τις ακύρωσαν στις 10.5.04 χωρίς καμία δικαιολογία, παραλείποντας να τους καταβάλουν τα έξοδα διαφήμισης ως η μεταξύ τους συμφωνία. Ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες παράνομα τερμάτισαν τη συνεργασία τους και/ή τη συμφωνία διανομής εμπορευμάτων μεταξύ τους, και αδικαιολόγητα και/ή παράνομα ακύρωσαν όλες τις εκκρεμείς παραγγελίες. Ένεκα των εν λόγω ενεργειών και παραλείψεων των Εναγόντων, υπέστηκαν ανεπανόρθωτες ζημιές και/ή έξοδα και/ή απώλεσαν κέρδη και/ή οδηγήθηκαν σε καταστροφή. Επιπρόσθετα αδυνατούν να πωλήσουν και/ή να προωθήσουν τα εμπορεύματα Goodyear που βρίσκονται στην κατοχή τους και εισήχθηκαν κατά καιρούς βάση της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ τους. Γι' αυτό και ανταπαιτούν από τους Ενάγοντες: (Α) ΛΚ900.000 για τρία χρόνια (ΛΚ300.000 ετησίως) ως απώλεια κέρδους. (Β) ΛΚ 22.500 ως αξία των αποθεμάτων των εμπορευμάτων τα οποία αδυνατούν να πουλήσουν λόγω των πράξεων των Εναγόντων. (Γ) ΛΚ 19.774,62 ως έξοδα διαφήμισης των εμπορευμάτων, τα οποία οι Εναγόμενοι όφειλαν να καταβάλουν στους Ενάγοντες δυνάμει συμφωνίας. (Δ) ΛΚ 10.000 ως έξοδα αναπροσαρμογής της επιχείρησης και/ή του εξοπλισμού τους. (Ε) Γενικές αποζημιώσεις για απώλεια εμπορικής φήμης και/ή ονόματος. (Στ) Τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. (Ζ) Νόμιμο τόκο και έξοδα. Οι Ενάγοντες στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση ισχυρίζονται ότι η έγγραφη Συμφωνία ημερ. 1.1.02, έληξε στις 31.12.03 και αρνούνται ότι οι Εναγόμενοι υπέστηκαν οποιαδήποτε ζημιά. Για την πλευρά των Εναγόντων κατέθεσαν δύο μάρτυρες: ο Octavian Velcan (ΜΕ1) και ο Χρίστος Ιωάννου (ΜΕ2). Για την πλευρά των Εναγομένων κατέθεσαν επίσης δύο μάρτυρες: ο Αχιλλέας Γαβριηλίδης (ΜΥ1) και ο Δημήτρης Δημητρίου (ΜΥ2). Ο ΜΕ1 είναι διευθύνων σύμβουλος της Goodyear Dunlop Tires Operations, με βάση τις Βρυξέλλες και εργαζόταν ως γενικός διευθυντής των Εναγόντων για την περίοδο 2008-
4. Οι Ενάγοντες είναι θυγατρική εταιρεία της Goodyear and Rubber and Tire Company, η οποία είναι πολυεθνική εταιρεία που ασχολείται με την παραγωγή, κατασκευή, πώληση και προώθηση ελαστικών σε όλο τον κόσμο, μέσω εμπορικών διανομέων. Οι Ενάγοντες δραστηριοποιούνται εμπορικά (Τεκμ.1) και από το 1929 διατηρούσαν εμπορική σχέση με τους Εναγόμενους, η οποία έληξε τον Δεκέμβριο
5. Η σχέση αυτή μεταξύ των διαδίκων για 75 χρόνια διεπόταν από γραπτές συμβάσεις. Η τελευταία υπογραφθείσα γραπτή σύμβαση μεταξύ τους (Τεκμ.2) ημερ. 1.1.02, ήταν μια μη αποκλειστική σύμβαση διανομής, με ημερομηνία λήξης 31.12.
6. Σύμφωνα με την παρ.1 του Τεκμ.2, η ανανέωση της σύμβασης θα έπρεπε να γίνει γραπτώς και οποιαδήποτε αποδοχή παραγγελιών ή παράδοση προϊόντων μετά τη λήξη της σύμβασης, δεν αποτελούσε ανανέωση της σύμβασης. Το Τεκμ.2 δεν ανανεώθηκε γραπτώς μετά τη λήξη της και οι Ενάγοντες με επιστολή τους ημερ. 10.5.04 (Τεκμ.3) ενημέρωσαν του Εναγόμενους ότι δεν επιθυμούσαν να παρατείνουν την σύμβαση. Περαιτέρω, οι Ενάγοντες με επιστολή τους ημερ. 17.5.04 (Τεκμ.4) επιβεβαιώνουν τα πιο πάνω και ζητούν την πληρωμή του υπόλοιπου των τιμολογίων. Σ' ότι αφορά τους λόγους για τους οποίους δεν ανανεώθηκε η σύμβαση Τεκμ.2 μετά τη λήξη της στις 31.12.03, αναφέρθηκε στο περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 28.4.08 (Τεκμ.5) του κ. Derek de Villiers, Γενικού Διευθυντή των Εναγόντων, προς τον Jarro Kaplan Προέδρου της Ανατολικής Αγοράς στην οποία περιλαμβανόταν και η Κύπρος. Μετά την μη ανανέωση του Τεκμ.2, το 2004 συμβλήθηκαν με τον Δημήτρη Δημάδη, ο οποίος δημιούργησε την εταιρεία D2D. Ο Δημήτρης Δημάδης είναι γιος του Ιωάννη Δημάδη κυρίου μετόχου των Εναγομένων, και προτού συστήσει την εταιρεία D2D, ήταν ο επικεφαλής του τμήματος ελαστικών των Εναγομένων. Αποχώρησε από τους Εναγόμενους λόγω διαφορών μεταξύ τους αναφορικά με τη στρατηγική διανομής ελαστικών και από τον Μάιο 2004 δεν ήταν πλέον επικεφαλής του τμήματος ελαστικών των Εναγομένων. Μετά τη λήξη του Τεκμ.2 στις 31.12.03, έλαβαν και αποδέχθηκαν από τους Εναγόμενους διάφορες παραγγελίες μέχρι τον Ιούλιο 2004, οπότε και τους ενημέρωσαν γραπτώς ότι δεν επιθυμούν την συνέχιση του λήξαντος συμβολαίου. Αφού αποδέχθηκαν τις παραγγελίες των Εναγομένων, απέστειλαν τα εμπορεύματα και όλα τα απαραίτητα έγγραφα στους Εναγομένους, οι οποίοι τα παρέλαβαν και εκδόθηκαν σχετικά 10 τιμολόγια [Τεκμ.6 (1-10)], συνολικού ποσού €174.978,93 τα οποία δεν έχουν πληρωθεί. Όμως οι Ενάγοντες έκδοσαν διάφορα πιστωτικά και χρεωστικά σημειώματα που μειώνουν το ποσό αυτό σε €172.866,83 το οποίο παραμένει οφειλόμενο. Ειδοποίησαν σχετικά τους Εναγόμενους με επιστολές ημερ. 18.7.04 (Τεκμ.7) και 11.8.04 (Τεκμ.8). Διευκρίνισε ότι στο Τεκμ.8 γίνεται αναφορά σε €171.774,25 διότι δεν συμπεριελήφθηκε μια χρεωστική σημείωση για €1.092,
7. Κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμ.9 κατάσταση ημερ. 11.8.04, η οποία αναφέρεται σε όλες τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές που έγιναν με τους Εναγόμενους και δείχνει το τελικό οφειλόμενο ποσό προς τους Ενάγοντες ύψους €172.866,
8. Οι Ενάγοντες έκδοσαν πιστωτικά σημειώματα προς όφελος των Εναγομένων σε σχέση με δραστηριότητες διαφήμισης. Ισχυρίστηκε ότι η σύμβαση Τεκμ.2 δεν τερματίστηκε από τους Ενάγοντες γιατί αυτή έληξε στις 31.12.03 και ενημέρωσαν τους Εναγόμενους για την πρόθεση τους να μην ανανεώσουν τη σύμβαση. Για μικρό χρονικό διάστημα μετά τη λήξη της σύμβασης (Τεκμ.2) οι Εναγόμενοι συνέχισαν να εισάγουν και πωλούν τα προϊόντα τους και να χρησιμοποιούν τις επωνυμίες τους. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι με βάση τα όσα αναφέρονται στο Τεκμ.5 οι Ενάγοντες αποζημιώθηκαν από την Ασφάλεια τους (Credit Insurance Company) για το υπόλοιπο των απλήρωτων τιμολογίων για ποσό περίπου €174.000, όμως με βάση το συμβόλαιο τους με την Ασφάλεια, θα πρέπει να πράξουν ό,τι επιβάλλεται για την ανάκτηση των απλήρωτων ποσών. Σε περίπτωση αποτυχίας της παρούσας αγωγής, οι Ενάγοντες θα πρέπει να επιστρέψουν στην Ασφαλιστική Εταιρεία το ποσό που τους είχε καταβληθεί. Το ισχυριζόμενο οφειλόμενο υπόλοιπο δημιουργήθηκε μεταξύ Φεβρουαρίου 2004 και Μαρτίου 2004 και κατ' εκείνο το χρόνο δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τους Εναγόμενους και τα επίδικα συμβάντα, εφόσον διορίστηκε ως γενικός διευθυντής των Εναγόντων το
9. Δεν έχει προσωπική γνώση των επίδικων γεγονότων αλλά πληροφορήθηκε γι' αυτά από τέσσερα πρόσωπα που εργάζονταν στους Ενάγοντες και ήταν εξοικειωμένοι με αυτά, από τον Δημήτρη Δημάδη που είχε εμπλοκή στα γεγονότα και από μελέτη των εγγράφων που κατέθεσε ως τεκμήρια. Η συνεργασία των Εναγόντων με τους Εναγόμενους 75 χρόνων, διέπετο από γραπτές συμφωνίες, όμως υπήρχε και κάποιος χρόνος μεταξύ της υπογραφής των συμφωνιών που δεν διεπόταν από γραπτή συμφωνία. Το Τεκμ.2 υπογράφθηκε στις 3.2.02 και κάλυπτε περίοδο από 1.1.02 μέχρι 31.12.
10. Δηλαδή τον Ιανουάριο του 2002 προμήθευαν ελαστικά, ενώ δεν υπήρχε συμφωνία σε ισχύ. Αυτό συνέβηκε και σε άλλες προγενέστερες συμβάσεις, οι οποίες υπογράφοντο μεταγενέστερα, με αναδρομική ισχύ και κάλυπταν προηγούμενους μήνες για τους οποίους δεν υπήρχε συμφωνία. Ωστόσο, σύμφωνα με το Τεκμ.2, οι Ενάγοντες μπορούσαν να συνεχίσουν να αποδέχονται παραγγελίες και να αποστέλλουν εμπορεύματα, όμως οι αποστολές αυτές δεν αποτελούσαν ανανέωση της συμφωνίας, η οποία θα έπρεπε να γίνει γραπτώς. Ανέφερε ότι οι αλλαγές στην οικονομική κατάσταση των Εναγομένων δηλαδή η καθυστέρηση εξόφλησης οφειλομένων τιμολογίων (Τεκμ.10 επιστολή ημερ. 20.4.04) που είχε σαν αποτέλεσμα την καθυστέρηση πληρωμής, οι αλλαγές στην στρατηγική διανομής χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των Εναγόντων που οδήγησε σε έλλειψη αποθεμάτων και εξασθένηση της θέσης των Εναγόντων στην αγορά, οι αλλαγές στην εσωτερική δομή των Εναγομένων και οι εσωτερικές οικογενειακές διενέξεις των Εναγομένων δηλαδή ο αποκλεισμός του προϊσταμένου του Τμήματος Πωλήσεων Ελαστικών κ. Δημήτρη Δημάδη, οδήγησαν τους Ενάγοντες στην απόφαση της μη ανανέωσης της σύμβασης διανομής. Επέμενε ότι οι Εναγόμενοι δεν ήταν αποκλειστικοί διανομείς των ελαστικών Goodyear για 75 χρόνια και παρέπεμψε σε ρήτρα μη αποκλειστικότητας των συμφωνιών μεταξύ τους. Όμως τα τελευταία 75 χρόνια οι Εναγόμενοι ήταν ο μόνος διανομέας στην Κύπρο. Αναφέρθηκε στο Τεκμ.9 και στα ποσά €1.888 (Τεκμ.16) και €5.466 (Τεκμ.20) που αφορούσαν πιστωτικά σημειώματα ημερ. 25.5.04 και 11.8.04 για διαφημίσεις. Όμως το γεγονός ότι μετά τη λήξη της συμφωνίας 31.12.03 συνεργάζονταν με τους Εναγόμενους σε θέματα διαφημίσεων, δεν σημαίνει ότι είχαν επεκτείνει τη συμφωνία τους στο σύνολο της. Διευκρίνισε ότι το ποσό των €1.888 σχετίζεται με το πρώτο τετράμηνο του 2004, ενώ τα δύο ποσά των €557 και €5.466 σχετίζονταν με το έτος
11. Όμως το γεγονός ότι συνέχιζαν να αποστέλλουν προϊόντα ή να εκδίδουν πιστωτικά ή χρεωστικά σημειώματα, όπως και το γεγονός ότι τον Απρίλιο 2004, οι Εναγόμενοι κλήθηκαν να παρευρεθούν σε συνέδριο - σεμινάριο στο Ντουμπάι και Ν. Αφρική (Τεκμ.10) δηλαδή μετά τη λήξη της συμφωνίας, δεν αποτελεί ανανέωση της συμφωνίας. Η πρώτη φορά που είχαν πληροφορηθεί ότι ο Δημήτρης Δημάδης δεν ήταν πλέον υπεύθυνος του Τμήματος Ελαστικών ήταν στις 6.5.
12. Δεν τερμάτισαν την συμφωνία διότι δεν υπήρχε συμφωνία προς τερματισμό και με επιστολή τους ημερ. 10.5.04 (Τεκμ.3) ενημέρωσαν τους Εναγόμενους ότι δεν ήταν πλέον διατεθειμένοι να ανανεώσουν τη συμφωνία. Μετά την μη ανανέωση της συμφωνίας με τους Εναγομένους, ο Δημήτρης Δημάδης τους προσέγγισε για να πάρει την αντιπροσωπεία διανομής. Αυτό έγινε πριν την επιστολή ημερ. 10.5.04 (Τεκμ.3). Οι λόγοι μη ανανέωσης της συμφωνίας διανομής με τους Ενάγοντες σχετίζονται μόνο με τις πράξεις και αποφάσεις των Εναγομένων και οι Ενάγοντες δεν συνωμότησαν με κανένα τρόπο και με κανένα. Οι προηγούμενες αποστολές προϊόντων στους Εναγομένους ήταν για την περίοδο 8.2.04-18.3.04 (Τεκμ.6)(τιμολόγια). Δεν υπάρχουν άλλες πιστωτικές και χρεωστικές σημειώσεις εκτός από αυτές που φαίνονται στο Τεκμ.
13. Σε υποβολή ότι από τα κατατεθέντα τεκμήρια δεν προκύπτει ξεκάθαρα το οφειλόμενο ποσό, απάντησε ότι αυτό είναι €172.866,
14. Ο ΜΥ1 είναι ο σύζυγος της Άννης Δημάδη, η οποία είναι θυγατέρα του Ιωάννη Δημάδη και αδελφή του Δημήτρη Δημάδη. Εργαζόταν στους Εναγομένους από τον Φεβρουάριου 1979 και ήταν επικεφαλής του Τμήματος Ανταλλακτικών και Εξυπηρέτησης, μέχρι την 31.12.09 που οι Εναγόμενοι πουλήθηκαν. Οι Εναγόμενοι άρχισαν τη συνεργασία τους με τον Οργανισμό Goodyear το 1929 και αυτή συνεχίστηκε μέχρι τις 10.5.
15. Η συνεργασία τους για 75 χρόνια λειτουργούσε με τον ίδιο τρόπο δηλαδή οι Εναγόμενοι, παρόλο που οι συμφωνίες προνοούσαν για δικαίωμα μη αποκλειστικής διανομής, ήταν πάντα οι αποκλειστικοί και οι μόνοι διανομείς των ελαστικών Goodyear στην Κύπρο. Υπογράφονταν τυπικά συμφωνίες διανομής (Τεκμ.11) και συχνά για συγκεκριμένες περιόδους δεν υπήρχε συμφωνία σε ισχύ αλλά εκ των υστέρων οι Ενάγοντες ζητούσαν την υπογραφή συμφωνίας. Οι Ενάγοντες - όπως του ανέφερε ο Ιωάννης Δημάδης - πάντα τους διαβεβαίωναν ότι η υπογραφή των συμφωνιών ήταν τυπική, κάτι που αποδεικνύετο και στην πράξη, αφού ήταν οι αποκλειστικοί διανομείς τους για 75 χρόνια. Η συνεργασία τους κυλούσε ομαλά, χωρίς προβλήματα και είχαν άψογη συνεργασία, χωρίς καμία διαφωνία για χρωστούμενα μέχρι τον Φεβρουάριο -Μάρτιο
16. Ο Δημήτρης Δημάδης από το 1979 ανέλαβε ως επικεφαλής του Τμήματος Ελαστικών των Εναγομένων, μέχρι και την παραίτηση του στις 13.5.
17. Ήταν υπεύθυνος για τη στρατηγική και γενικά το Τμήμα Ελαστικών, είχε καθοριστικό ρόλο στις αποφάσεις των Εναγομένων και είχε τον έλεγχο των παραγγελιών και εμπορευμάτων που υπήρχαν ως απόθεμα στις αποθήκες τους. Εκπροσωπούσε τους Εναγομένους σε συνέδρια και είχε αποκλειστική επαφή με τους αντιπροσώπους των Εναγόντων. Το 2001 οι Εναγόμενοι άρχισαν να προμηθεύονται ελαστικά από το Τμήμα Μέσης Ανατολής και από 1.1.02 οι Ενάγοντες άλλαξαν την μέχρι τότε συμφωνία και πρακτική τους με τους Εναγομένους σε σχέση με το ποσοστό διαφήμισης που πλήρωναν στους Εναγομένους, από 50% του κόστους των διαφημίσεων σε 1% επί των αγορών. Η πρώτη φορά που δημιουργήθηκε θέμα για απλήρωτα τιμολόγια ήταν τον Φεβρουάριο - Μάρτιο του 2004 (Τεκμ.14) και οι Ενάγοντες είχαν την εσφαλμένη εντύπωση ότι οι Εναγόμενοι αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσκολίες (Τεκμ.15). Τον Μάρτιο - Απρίλιο 2004, υπήρχε ισχυρισμός για μεγαλύτερο οφειλόμενο υπόλοιπο το οποίο όμως εξοφλήθηκε την 17.5.04 (Τεκμ.10). Οι Ενάγοντες συνέχιζαν και μετά τη δημιουργία του πιο πάνω οφειλόμενου υπόλοιπου να δέχονται παραγγελίες, χωρίς να ενημερώσουν τους Εναγόμενους ότι είχαν πρόθεση να τερματίσουν τη συμφωνία λίγους μήνες μετά. Οι Ενάγοντες επίσης συνέχιζαν να πιστώνουν το λογαριασμό των Εναγομένων με ποσά για το κόστος διαφήμισης μέχρι και για το πρώτο τρίμηνο του 2004 (Τεκμ.16). Στις 10 Μαΐου 2004 οι Ενάγοντες έλαβαν την επιστολή Τεκμ.3 ότι η συνεργασία των Εναγομένων με τους Ενάγοντες τερματίζεται. Στις 13 Μαΐου 2004 ο Δημήτρης Δημάδης παραιτήθηκε από την διοίκηση και εργοδότηση των Εναγομένων και τον Ιούνιο και Ιούλιο 2004 παραιτήθηκαν από το τμήμα ελαστικών τα 4 από τα 5 μέλη του, για να εργοδοτηθούν από την Εταιρεία D2D (Τεκμ.5). Ενόψει αυτής της εξέλιξης αποτάθηκαν στην Goodyear Hellas για την προμήθεια των εν λόγω ελαστικών, αγοράζοντας τα όμως σε πιο ψηλή τιμή. Συνέχισαν να προμηθεύονται εμπορεύματα από την Goodyear Hellas για κάποιες παραγγελίες κατά το καλοκαίρι 2004, όταν έλαβαν επιστολή από αυτούς ότι δεν μπορούσαν να συνεχίζουν να τους προμηθεύουν λόγω παρέμβασης της Goodyear Dubai. Όταν η Ελλάδα σταμάτησε να τους προμηθεύει, μετέβηκε στην Ευρώπη με σκοπό να εξεύρει προμηθευτές για να προσπαθήσουν να περιορίσουν τη ζημιά που υπέστηκαν οι Εναγόμενοι. Σύνηψε συμφωνία με την Intersprint Europe, η οποία όμως μπορούσε να τους προμηθεύσει με διάφορες μάρκες ελαστικών εφόσον δεν μπορούσε να παρέχει όλη τη γκάμα των ελαστικών της Goodyear. Δυστυχώς η αλλαγή από διανομέας της Goodyear σε διανομέα διαφόρων και πολλών μαρκών είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τους περισσότερους μεταπωλητές τους, οι οποίοι πλέον είχαν προσεγγίσει την εταιρεία D2D για την αγορά των ελαστικών τους. Ισχυρίστηκε ότι ένεκα του παράνομου και απροειδοποίητου τερματισμού της συμφωνίας διανομής από τους Ενάγοντες, οι Εναγόμενοι δεν είχαν την ευκαιρία να αναπροσαρμόσουν την επιχείρηση τους με αποτέλεσμα να υποστούν τις ακόλουθες ζημιές: (α) Ζημιές ύψους ΛΚ231.050 ετησίως λόγω απώλειας κέρδους για 3 χρόνια - ΛΚ693.150 (Ευρώ 1.184.317,09). Από το μέσο όρο πωλήσεων ελαστικών την περίοδο 2001-2003 είχαν μέσον όρο καθαρό κέρδος ύψους ΛΚ231.
18. Το ποσό αυτό προκύπτει από την ακόλουθη εξίσωση: Καθαρό Κέρδος = Μέσος Όρος Μικτού Κέρδους (δηλαδή Αξία πωλήσεων - αξία αγορών) - λειτουργικά έξοδα - έξοδα διαφήμισης - έξοδα μισθοδοσίας. Δηλαδή ΛΚ301.137 ­ 30.114 - 6.322 - 33.
19. Σχετικά παρουσίασε κατάσταση που εκτυπώθηκε από τον υπολογιστή της εταιρείας και στο οποίο φαίνονται τα ποσά κέρδους για τα έτη 2003-2007 (Τεκμ.17). Η κατάσταση αυτή εκτυπώθηκε από ειδικό πρόγραμμα στο οποίο περνούσαν τις αγορές και πωλήσεις και το οποίο υπολόγιζε το κέρδος. Οι καταχωρήσεις στο πρόγραμμα αυτό γίνονταν κατά τον ουσιώδη χρόνο από το λογιστή της εταιρείας και ελέγχονταν από κάποιο υπεύθυνο. Για τα έτη 1999-2003 δεν κατέστη δυνατόν να εκτυπώσει σχετική αναφορά. Ο λόγος που δεν καταχώρησε στο Δικαστήριο τους ελεγμένους λογαριασμούς είναι διότι σε αυτούς δεν φαίνεται το κέρδος για κάθε τμήμα των Εναγομένων ξεχωριστά και έτσι δεν φαίνεται το κέρδος για τα ελαστικά Goodyear. Από υπολογισμούς που έχει κάνει βρίσκει ότι τα έξοδα που πρέπει να αφαιρεθούν για υπολογισμό του καθαρού κέρδους είναι ύψους ΛΚ70.087 (Τεκμ.17) το οποίο αντιπροσωπεύει (α) τα έξοδα μισθοδοσίας για τα οποία έχει ετοιμάσει ξεχωριστή κατάσταση (Τεκμ.18) (β) το 1% του κόστους διαφήμισης ως η συμφωνία τους με τους Ενάγοντες (γ) 10% του καθαρού κέρδους που αντιπροσωπεύει άλλα λειτουργικά έξοδα του τμήματος όπως έξοδα μεταφοράς και αποθηκών. Γνωρίζει ότι τον επόμενο καιρό πούλησαν τα αποθέματα που είχαν και μετά το τμήμα ουσιαστικά δεν έκανε καθόλου κέρδος. Ενόψει της μακράς διαρκείας της συμφωνίας και συνεργασίας τους με τους Ενάγοντες θεωρεί λογικό ότι θα έπρεπε να τους είχε δοθεί προειδοποίηση τουλάχιστον 3 ετών. (β) Απόθεμα εμπορεύματος που δεν κατέστη δυνατόν να πουληθεί αξίας ΛΚ22.500 (Ευρώ 38.443,53). Μετά τον απροειδοποίητο τερματισμό της συμφωνίας και παρά τις προσπάθειες των Εναγομένων να ορθοποδήσουν και να βρουν άλλες πηγές για προμήθεια ελαστικών, αυτό δεν κατέστη εφικτό με αποτέλεσμα το τμήμα ελαστικών να αδρανήσει χωρίς οποιαδήποτε κέρδη μετά το
20. Οι Εναγόμενοι είχαν στις αποθήκες τους εμπορεύματα αξίας ΛΚ200.000 τα οποία συνέχισαν να πωλούν σε πιο χαμηλές τιμές σε μια προσπάθεια να μειώσουν τις ζημιές τους. Έμειναν όμως εμπορεύματα αξίας ΛΚ22.500, τα οποία δεν μπόρεσαν να πουλήσουν και τα οποία με τον καιρό καταστράφηκαν και έπρεπε να πετάξουν. Το πιο πάνω ποσό προκύπτει από σημειώσεις που κρατούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο, όπου είχε σημειώσει ότι το ποσό που δεν κατέστη δυνατόν να αποσβέσουν από τα υφιστάμενα αποθέματα ήταν ύψους ΛΚ22.
21. (γ) Έξοδα διαφήμισης που οι Ενάγοντες οφείλουν στους Εναγομένους ύψους Ευρώ 19.774,
22. Από τα αρχεία των Εναγομένων βρήκε ένα τιμολόγιο ημερομηνίας 10.6.03 για ποσό ΛΚ7.299,60 (Ευρώ 12.420,62) (Τεκμ.19) που εκδόθηκε από τους Εναγόμενους προς τους Ενάγοντες για έξοδα διαφήμισης το οποίο οι Ενάγοντες ουδέποτε πλήρωσαν. Παρουσίασε επίσης τις πιστωτικές σημειώσεις που έκδοσαν οι Ενάγοντες για ποσό €5.466 (Τεκμ.20) και €1.888 (Τεκμ.16) και οι οποίες συνεχίζουν να οφείλονται από τους Ενάγοντες στους Εναγομένους. Εάν οι Ενάγοντες παρείχαν την απαραίτητη προειδοποίηση για τερματισμό της μεταξύ τους συμφωνίας, τότε οι Εναγόμενοι δεν θα προέβαιναν στα εν λόγω έξοδα διαφήμισης για την μάρκα Goodyear, ούτε και θα πλήρωναν για ταμπέλες των διαφόρων μεταπωλητών. (δ) Έξοδα Αναπροσαρμογής της Επιχείρησης ύψους ΛΚ10.000 (Ευρώ 17.086,01). Μετά από μια τόσο μακρά συνεργασία, όταν αυτή διακόπηκε τόσο απότομα, έπρεπε οι Εναγόμενοι να προβούν σε έξοδα αναπροσαρμογής της επιχείρησης, ειδικά ενόψει της πίεσης που είχαν να σταματήσουν να χρησιμοποιούν το όνομα Goodyear από τους Ενάγοντες (Τεκμ.21). Αναγκάστηκαν να κατεβάσουν τις ταμπέλες Goodyear, να βάψουν τα φορτηγά και τα αυτοκίνητά τους και το ποσό των Ευρώ 10.000 δικαιολογείται ως έξοδο αναπροσαρμογής τους. Το Τεκμ.22 συνιστά την επιστολή που έλαβαν από την ασφαλιστική εταιρεία των Εναγόντων την 20.8.04 και όπως προκύπτει από αυτήν, η μόνη που δικαιούται να απαιτεί τυχόν υπόλοιπο [το οποίο εν πάση περιπτώσει αρνείται ότι οφείλεται] είναι η ασφαλιστική εταιρεία που ανέλαβε το ισχυριζόμενο χρέος των Εναγομένων και οι Ενάγοντες έχουν ικανοποιηθεί πλήρως. Σ' ότι αφορά την παρ.(α) ανωτέρω επεξήγησε ότι «αγορές» σημαίνει την ποσότητα εμπορευμάτων που οι Εναγόμενοι αγόρασαν και τιμολογήθηκαν από τους Ενάγοντες την οποία και εισήξαν. «Πωλήσεις» σημαίνει την ποσότητα εμπορευμάτων που οι Εναγόμενοι πώλησαν σε πελάτες. Αναφέρθηκε σε ποσά αγορών που έκανε το τμήμα ελαστικών για τα έτη 1999-2003 και προσδιόρισε ως πηγή γνώσης του για τα ποσά αυτά, τα αρχεία των Εναγομένων και μια αναφορά που ετοίμασε ο λογιστής των Εναγομένων Ανδρέας Κωνσταντίνου ο οποίος ήταν ο υπεύθυνος για να τηρεί τα βιβλία των Εναγομένων, να ελέγχει τις παραγγελίες στους Ενάγοντες, τα τιμολόγια των Εναγόντων και Εναγομένων, τις πωλήσεις, τις εκπτώσεις κλπ. Σήμερα δεν γνωρίζει πού βρίσκεται ο εν λόγω λογιστής. Αναφέρθηκε στις πωλήσεις που έγιναν στο τμήμα ελαστικών στα έτη 1999-2003 και επεξήγησε ότι τα ποσά πωλήσεων δεν ταυτίζονται με τα ποσά αγοράς λόγω της ποσότητας stock ελαστικών που υπήρχε στην αποθήκη τους. Για τα έτη 1999-2003 έκαναν εκπτώσεις στη πώληση ελαστικών και επεξήγησε ότι οι καθαρές πωλήσεις προκύπτουν από την αφαίρεση της έκπτωσης από την αρχική τιμή τιμολόγησης. Η πηγή γνώσης του για τα ποσά πωλήσεων και εκπτώσεων είναι η αναφορά του λογιστή των Εναγομένων Α. Κωνσταντίνου σε μια έκθεση είχε ετοιμαστεί στις 9.11.
23. Για τις καθαρές πωλήσεις υπήρχε και μια έκθεση σύγκρισης πωλήσεων και εξόδων, η οποία εκδιδόταν από το σύστημα μηχανογράφησης κάθε μήνα και αφορούσε τις καθαρές πωλήσεις και το ποσοστό μεικτού κέρδους. Βασικός υπεύθυνος του προγράμματος αυτού ήταν ο κ. Κωνσταντίνου. Επεξήγησε ότι με την έκδοση ενός τιμολογίου, (η οποία γινόταν αυτόματα από το σύστημα), καταγραφόταν αυτόματα στο σύστημα του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Για τις αγορές τροφοδοτείτο ο ηλεκτρονικός υπολογιστής από το λογιστήριο με τα στοιχεία των αγορών. Ισχυρίστηκε ότι το ποσοστό του μεικτού κέρδους των ελαστικών, δεν μπορεί να υπολογιστεί από οποιονδήποτε δια χειρός, χωρίς τη χρήση του εξειδικευμένου προγράμματος μηχανογράφησης στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Το πρόγραμμα αυτό ήταν σχεδιασμένο για να καλύπτει τις εξειδικευμένες ανάγκες των Εναγομένων και κάθε μήνα ο ηλεκτρονικός υπολογιστής ετοίμαζε εκθέσεις που έδιναν τα αποτελέσματα κάθε μήνα ανά τμήμα. Ισχυρίστηκε ότι το εν λόγω λογισμικό πρόγραμμα σταμάτησε να λειτουργεί και όταν πουλήθηκαν οι Εναγόμενοι, οι νέοι αγοραστές χρησιμοποιούσαν τα δικά τους συστήματα. Τα πιο πάνω στοιχεία τα γνωρίζει από έκθεση σύγκρισης πωλήσεων και εξόδων που έχει για την περίοδο 1999-2003 και περιέχονται σε μια έκθεση που ετοίμασε ο ίδιος για την περίοδο 1999-2003 (Τεκμ.23). Ισχυρίστηκε ότι το πιο πάνω λογισμικό πρόγραμμα ετοίμαζε έκθεση αναλύοντας τα έξοδα των Εναγομένων όπως μισθοί, απολαβές διευθυντών, έξοδα πώλησης, λειτουργικά έξοδα, διάφορα έξοδα, τόκοι και επιβαρύνσεις, έξοδα διαφήμισης, έξοδα ηλεκτρισμού, τηλεφώνου, γραφικής ύλης, φορολογία. Σε σχέση με το ποσό των εξόδων (£70.087), ανέφερε ότι έκανε μια πολύ εμπεριστατωμένη μελέτη της έκθεσης που έπαιρνε από το σύστημα μηχανογράφησης για το 2003, την αντιπαρέβαλε με τους ελεγμένους λογαριασμούς που είχαν κάνει οι PWC ελεγκτές των Εναγομένων και ετοίμασε μια ανάλυση των εξόδων του τμήματος ελαστικών. Ανέφερε την κατηγοριοποίηση των εξόδων στους ελεγμένους λογαριασμούς και επεξήγησε ότι υπάρχουν μικρές διαφορές μεταξύ της έκθεσης του συστήματος μηχανογράφησης και των ελεγμένων λογαριασμών, όπως μια διαφορά £64.704 που αφορούσε τους μισθούς των μηχανικών και μια διαφορά £15.976 στον όγκο των πωλήσεων. Επεξήγησε επίσης τον τρόπο που υπολόγισε τα πιο πάνω έξοδα και ετοίμασε ο ίδιος μια κατάσταση Τεκμ.24 που αποτελεί την ανάλυση εξόδων για το έτος 2003, την οποία και επεξήγησε στο Δικαστήριο. Βάσει του αριθμού των ελεγκτών (PWC), τα λειτουργικά έξοδα του τμήματος ελαστικών είναι £70.
24. Το ποσό του καθαρού κέρδους £231.050 (ανωτέρω), προκύπτει, παίρνοντας σαν μέσο όρο του μεικτού κέρδους των τελευταίων 3 χρόνων το ποσό των £301.137 και αφαιρώντας τα λειτουργικά έξοδα των £70.
25. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στην τελευταία Σύμβαση Τεκμ.2 μεταξύ των διαδίκων, μη αποκλειστικής αντιπροσωπείας, η οποία έληξε στις 31.12.03 και ουδέποτε ανανεώθηκε γραπτώς σύμφωνα με τον όρο 1 αυτής, όμως ισχυρίστηκε ότι η επιστολή ημερ. 10.5.04 (Τεκμ.3) αποτελεί επιστολή τερματισμού. Ο ίδιος, από το 1979 ήταν μέλος της διευθυντικής ομάδας του Συγκροτήματος Δημάδης και μέλος του διοικητικού Συμβουλίου όλων των θυγατρικών εταιρειών. Ήταν ενήμερος για τα θέματα των διαφόρων τμημάτων και του τμήματος ανταλλακτικών, και είχε άμεση γνώση στα θέματα των ελαστικών. Ο λογιστής των Εναγομένων ήταν ο Ανδρέας Κωνσταντίνου και ο ίδιος δεν είναι λογιστής ούτε και κατέχει τα προσόντα ή οποιοδήποτε επαγγελματικό τίτλο σχετικά με λογιστή. Συμφώνησε ότι δεν έχει γνώση των εγγράφων που κατέθεσε στο Δικαστήριο, τα οποία βρήκε σε κιβώτια σε αποθήκες των κεντρικών γραφείων πριν την ακρόαση της παρούσας υπόθεσης. Σ' ότι αφορά το αξιούμενο ποσό των €172.866,82 από τους Ενάγοντες, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «δεν είναι σε θέση ούτε να επιβεβαιώσει, ούτε να απορρίψει» κατά πόσο αυτό πληρώθηκε από τους Εναγόμενους ή κατά πόσο συνεχίζουν οι Εναγόμενοι να το οφείλουν μέχρι σήμερα στους Ενάγοντες. Σ' ότι αφορά τα μη πωληθέντα αποθέματα ισχυρίστηκε ότι το ποσό που οι Εναγόμενοι αξιώνουν από τους Ενάγοντες, (£22.500) είναι υπέρ το δέον λογικό, αν και δέχθηκε ότι δεν παρουσίασε αποδεικτικά στοιχεία που να αποδεικνύουν με ακρίβεια το ποσό αυτό. Ανέφερε ότι η ύπαρξη αποθεμάτων ελαστικών, φαίνεται και στους ισολογισμούς που ετοίμασαν οι Coopers & Lybrand, τους οποίους δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο. Σ' ότι αφορά τα έξοδα αναπροσαρμογής της επιχείρησης (£10.000), δέχθηκε ότι δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν την ακρίβεια του ποσού των £10.000, όμως υπήρχαν έξοδα για την αφαίρεση πινακίδων και ταπελλογραφιών πάνω στα αυτοκίνητα κλπ. Σε σχέση με το ποσό των £22.500 για απόθεμα εμπορεύματος και το ποσό των £10.000 ως έξοδα αναπροσαρμογής της επιχείρησης, δεν παρουσίασε ελεγμένους λογαριασμούς ή άλλα λογιστικά έγγραφα διότι οι ελεγμένοι λογαριασμοί δεν αναλύουν με λεπτομέρεια τα στοιχεία και αξίες που αφορούν τα διάφορα τμήματα των Εναγομένων. Επίσης για το ποσό των £10.000 δεν υπάρχουν τιμολόγια που να δείχνουν τα έξοδα που υπέστηκαν οι Εναγόμενοι για αφαίρεση διαφημιστικών, ταμπέλες, ταπελογράφηση αυτοκίνητων. Αναφορικά με τα Τεκμ.17, 23 και 24 που σύνταξε ο ίδιος, ισχυρίστηκε ότι με πείρα πέραν των 40 ετών σε διευθυντικές θέσεις, η ετοιμασία εκ μέρους του μιας κατάστασης που αφορά πωλήσεις, έξοδα και κόστα, με βάση αποτελέσματα που εξάγονται από εξειδικευμένα λογισμικά συστήματα των Εναγομένων, δεν χρειάζεται να κατέχει επαγγελματικό δίπλωμα λογιστικής. Πρόσθεσε ότι οι εγκεκριμένοι λογαριασμοί μιας εταιρείας που ετοιμάζουν οι ελεγκτές της εταιρείας, για να είναι έγκυροι πρέπει να υπογραφούν από τους διευθυντές της εταιρείας οι οποίοι δεν απαιτείται να διαθέτουν λογιστικά διπλώματα. Διευκρίνισε ότι ενημερώθηκε για τα ποσά των αγορών και των πωλήσεων από μια αναφορά του λογιστή των Εναγομένων Α. Κωνσταντίνου και από το λογισμικό σύστημα των Εναγομένων, στο οποίο είχαν πρόσβαση διάφορα πρόσωπα, με διαφορετικά καθήκοντα ο καθένας. Όλοι οι διευθυντές των Εναγομένων, χρησιμοποιούσαν το λογισμικό πρόγραμμα των Εναγομένων, ακόμα και οι πωλητές, εφόσον για να εκδοθεί ένα τιμολόγιο πώλησης εμπορεύματος ο πωλητής το έκδιδε μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Και ο ίδιος ως διευθυντής των Εναγομένων είχε πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία του λογισμικού συστήματος των Εναγομένων. Ισχυρίστηκε ότι σύγκρινε τα στοιχεία που περιέχοντο στην αναφορά του λογιστή Α. Κωνσταντίνου, με τους εγκεκριμένους λογαριασμούς που ετοίμασαν οι Coopers & Lybrand ελεγκτές των Εναγομένων, οι οποίοι αποτελούν τα επίσημα και αδιαμφισβήτητα αποτελέσματα των Εναγομένων, και κατατέθηκαν υπογραμμένα στον Έφορο Εταιρειών και Φόρο Εισοδήματος. Η συμφωνία των αριθμών, επιβεβαιώνει πέραν πάσης αμφιβολίας την ακρίβεια των εκθέσεων που ετοιμάζονταν από το σύστημα μηχανογράφησης (management report). Επεξήγησε ότι τα management report (έκθεση σύγκρισης πωλήσεων και εξόδων) αποτελούν εκθέσεις που ετοιμάζονται είτε από το λογισμικό σύστημα της εταιρείας είτε από το τμήμα λογιστηρίου της εταιρείας, το οποίο δίδει πληροφορίες στη διεύθυνση της εταιρείας σχετικά με τις πωλήσεις, έξοδα, κέρδη, ζημιές, κόστα. Ο ίδιος ετοίμασε τα Τεκμ.17 και 23 με βάση στοιχεία που είχε από το λογισμικό σύστημα των Εναγομένων και από μια αναφορά που είχε γίνει από το λογιστή των Εναγομένων Α. Κωνσταντίνου, ο οποίος δεν γνωρίζει που βρίσκεται και το λογισμικό σύστημα δεν υπάρχει σήμερα. Παρόλο που στο λογισμικό σύστημα είχαν πρόσβαση πολλά πρόσωπα σε διάφορα επίπεδα και καταχωρούσαν στοιχεία σ' αυτό πολλοί ανάλογα με τα καθήκοντά τους, η ακρίβεια των στοιχείων που παρουσίασε στις δικές του μελέτες (Τεκμ.17 και 23) επιβεβαιώθηκαν από τους ελεγμένους λογαριασμούς που ετοίμασαν οι Coopers & Lybrand. Συνεπώς η μη ύπαρξη σήμερα του λογισμικού συστήματος είναι αδιάφορη, εφόσον οι Coopers ετοίμασαν τους ελεγμένος λογαριασμούς όταν το σύστημα ήταν εν ενεργεία. Συνεπώς οι αριθμοί που παρουσίασε ο ίδιος (Τεκμ.17 και 23) είναι επιβεβαιωμένοι. Τα Τεκμ.17 και 23 δεν παρουσιάστηκαν σαν ελεγμένοι λογαριασμοί από ελεγκτές και η ετοιμασία εκθέσεων από την διεύθυνση, όπως τα Τεκμ.17 και 23, δεν προϋποθέτει ότι πρέπει να ετοιμάζονται από εγκεκριμένους λογιστές. Ετοίμασε επίσης το Τεκμ.24, που αποτελεί ένα πίνακα, ο οποίος συγκρίνει και αντιπαραθέτει τα έξοδα που πηγάζουν από τις εκθέσεις του λογισμικού συστήματος (management reports), με τα έξοδα όπως παρουσιάζονται στους εγκεκριμένους λογαριασμούς που ετοίμασαν οι Coopers & Lybrand. Το Τεκμ.24 ετοιμάστηκε από τον ίδιο, δεν είναι εγκεκριμένος λογιστής και το ετοίμασε για σκοπούς σύγκρισης. Δε δημιούργησε ο ίδιος τους αριθμούς, αλλά τους πήρε από τις εκθέσεις που ετοίμασαν οι ειδικοί. Αναφέρθηκε στο ποσό των £918.780 που αφορά τις πωλήσεις του 2003 σύμφωνα με το Τεκμ.24 και στο διαφορετικό ποσό των £918.479 που αφορά τις πωλήσεις σύμφωνα με το Τεκμ.23 και ισχυρίστηκε ότι τα Τεκμ.23 και 24 δεν είναι αντιφατικά. Το Τεκμ.19 που αφορά τα έξοδα διαφημίσεων, χαρακτηρίζεται ως χρεωστική σημείωση και λανθασμένα το χαρακτήρισε ως τιμολόγιο, όμως το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Δεν μπορεί να επιβεβαιώσει αν οι πιστωτικές σημειώσεις Τεκμ.16 και 20 (διαφημίσεις) έχουν αφαιρεθεί από τα ποσά που οφείλονται από τους Εναγόμενους. Οι Ενάγοντες είχαν υποχρέωση να καταβάλλουν στους Εναγόμενους έξοδα διαφήμισης και τούτο προκύπτει από το γεγονός ότι οι Ενάγοντες έκδοσαν πιστωτικές σημειώσεις για διαφημίσεις για το
26. Ισχυρίστηκε ότι υπήρχε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων ότι ένα συγκεκριμένο ποσοστό επί των αγορών από τους Ενάγοντες, θα χρησιμοποιείτο για διαφημίσεις και το κόστος θα το επωμίζοντο εξίσου. Αυτό δεν αναφέρεται στο Τεκμ.2 όμως ίσως να περιλαμβάνεται σε e-mails, faxes ή άλλες συμβάσεις. Ο ΜΥ2 είναι ιδρυτικό μέλος και ένας από τους δύο μετόχους της ελεγκτικής εταιρείας DFK Demetriou Trapezaris Ltd. Ανέφερε στην μαρτυρία του ότι από το 2004 και μέχρι σήμερα, η εν λόγω ελεγκτική εταιρεία ετοιμάζει τους ελεγμένους λογαριασμούς των Εναγομένων. Μελέτησε τους ελεγμένους λογαριασμούς των Εναγομένων για το 2003 που ετοίμασαν οι Price Waterhouse Coopers και ισχυρίστηκε ότι σ' αυτούς δεν φαίνεται ξεχωριστά το ποσό κέρδους κάθε τμήματος των Εναγομένων και ειδικότερα του τμήματος ελαστικών. Συνεπώς ο τρόπος υπολογισμού του κέρδους του τμήματος ελαστικών των Εναγομένων που χρησιμοποίησε ο ΜΥ1 στα Τεκμ.17, 23 και 25 είναι λογικός υπό τις περιστάσεις τρόπος για να υπολογιστεί το κέρδος από την πώληση των προϊόντων Goodyear. Διευκρίνισε ότι τα ποσά που αναφέρονται στο Τεκμ.24 και αφορούν τα συνολικά έξοδα των Εναγομένων, ταυτίζονται με τα έξοδα που αναφέρονται στους ελεγμένους λογαριασμούς των Εναγομένων για το
27. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι με βάση το Τεκμ.23 ο ΜΥ1 υπολόγισε το μεικτό κέρδος, βασιζόμενος στο μεικτό κέρδος των Εναγομένων στο συγκεκριμένο προϊόν τη Goodyear. Το ποσοστό μεικτού κέρδους προέκυψε από το data Computer των Εναγομένων, το οποίο υποδηλεί τα λογιστικά βιβλία των Εναγομένων όπως και οι πωλήσεις προέκυψαν από τα λογιστικά βιβλία των Εναγομένων. Με βάση το Τεκμ.24, ο ΜΥ1 πήρε τους αριθμούς από τους ελεγμένους λογαριασμούς του 2003, βασίστηκε σ' αυτούς για να κάνει τις δικές του εκτιμήσεις και έτσι κατέληξε στα έξοδα του τμήματος Goodyear. Το Τεκμ.17 αποτελεί ένα «πάντρεμα» των Τεκμ.23 και 24 για να καταλήξει ο ΜΥ1 στο καθαρό κέρδος του συγκεκριμένου τμήματος της Goodyear. Ο ΜΕ2 είναι επαγγελματίας και εγγεγραμμένος λογιστής (Certified Management Accountant) μέλος του Institute of Certified Management Accountants of Australia, οικονομολόγος, λέκτορας και υποψήφιος Διδάκτωρ στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων με κατεύθυνση τη Λογιστική, του Πανεπιστημίου Λευκωσίας. Είναι κάτοχος πτυχίου με διάκριση στη Διεθνή Λογιστική, κάτοχος μεταπτυχιακού (Master) στην Διοίκηση Επιχειρήσεων με κατεύθυνση Χρηματοοικονομικά και κάτοχος των επαγγελματικών τίτλων Certified Financial Consultant και Chartered Manager. Διαθέτει διευθυντική εμπειρία πέραν των 22 ετών υπηρετώντας μεγάλους οργανισμούς από θέσεις Οικονομικού Διευθυντή και Διευθυντή Λογιστηρίου. Του παραδόθηκαν από τον δικηγόρο των Εναγόντων τα Τεκμήρια 17, 23 και 24 τα οποία μελέτησε προκειμένου να γνωματεύσει κατά πόσο αυτά είναι ορθά και αξιόπιστα ως και κατά πόσο παρουσιάζουν αληθινή και δίκαιη εικόνα. Τα συμπεράσματα του είναι τα ακόλουθα: Τα Τεκμήρια 17, 23 και 24 είναι πρόχειρα, ανεπαρκή και αναληθή ως προς την παρουσίαση της πραγματικής εικόνας, για τους πιο κάτω λόγους τους οποίους ανέλυσε και επεξήγησε με λεπτομέρεια ενώπιον του Δικαστηρίου: · Δεν ετοιμάστηκαν με βάση τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα (Δ.Λ.Π) (IAS και IFRS) (International Accounting Standards και International Financial Reporting Standards) και τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 και παρουσιάζουν μόνο υποθετικά και ατεκμηρίωτα σενάρια και εικασίες. · Εντοπίστηκαν σημαντικά λάθη, παραλείψεις και αντιφάσεις, όπως η δήλωση διαφορετικών ποσών πωλήσεων στα Τεκμήρια 23 και 24 και η λανθασμένη φόρμουλα εξαγωγής του μεικτού κέρδους και λανθασμένων κατονομών εξόδων στο τμήμα των Εναγόντων. · Είναι παντελώς αμφίβολη η επιστημοσύνη του ατόμου που τα ετοίμασε γιατί και ένας πρωτοετής φοιτητής στη Λογιστική θα γνώριζε πως υπολογίζεται το μεικτό κέρδος. Συνεπώς από τη λανθασμένη αποτύπωση του μεικτού κέρδους συνεπάγεται και αλλοίωση της καθαρής κερδοφορίας ή ζημιάς. · Τα Τεκμήρια 17, 23 και 24 δεν συνοδεύονται από σημαντικές αναφορές και εκθέσεις όπως του Διοικητικού Συμβουλίου και Λογιστή/Ελεγκτή όπου θα υπήρχε η νομική δέσμευση της παρουσίασης δίκαιης και αληθινής εικόνας. · Και τα τρία Τεκμήρια 17, 23 και 24 είναι πρόχειρα και αναξιόπιστα λόγω της ανυπαρξίας τεκμηρίωσης και ορθότητας, της έλλειψης εσωτερικού ελέγχου και του ασυμβίβαστου με τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα (Δ.Λ.Π.) και με το Κεφ.
28. · Τα Τεκμήρια 17, 23 και 24 δεν συνοδεύονται από επιπρόσθετες οικονομικές καταστάσεις. · Τα Τεκμήρια 17, 23 και 24 δεν διέπονται από Ποιότητα Καλής Λογιστικής Πληροφόρησης η οποία εξάγεται διαμέσου της εφαρμογής των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (Δ.Λ.Π.), Διεθνών Προτύπων Χρηματοοικονομικής Αναφοράς (Δ.Π.Χ.Α) και του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, για τους εξής λόγους: - Δεν είναι σχετικά με το αντικείμενο και δεν παρουσιάζουν ευρύ φάσμα πληροφοριών. Οι ολοκληρωμένες οικονομικές καταστάσεις είναι από 25 σελίδες και άνω με πλήρη περιγραφή και ανάλυση. Τα τεκμήρια στην παρούσα περίπτωση είναι μόνο 1 σελίδα έκαστο και αυτά εντελώς πρόχειρα και ατεκμηρίωτα. - Δεν είναι αξιόπιστα και δεν επιβεβαιώνονται από εξωτερικούς ελεγκτές. Στην συγκεκριμένη περίπτωση το Τεκμήριο 17 είναι εντελώς πρόχειρο και βασισμένο μόνο σε υποθετικά σενάρια. Το εύρημα ως Net Profit of Tyres Department (Καθαρή Κερδοφορία του Τμήματος Ελαστικών) σε £231.050 ή €394.772 είναι πλήρως λανθασμένο γιατί δεν υπολογίζονται τα αποθέματα και το κόστος πωλήσεων. - Δεν είναι πλήρη και δεν παρουσιάζουν πλήρη εικόνα οικονομικών δραστηριοτήτων. Απουσιάζουν θεμελιώδεις οικονομικές καταστάσεις όπως Ισολογισμός, Ταμειακή Ροή, Αλλαγή στα Κεφάλαια και Συνοδευτικές Αναφορές. - Δεν είναι αντικειμενικά ούτε και ελεύθερα από επηρεασμό. Απουσιάζει η αντικειμενικότητα, σημαντικά ποσά εξόδων της τάξης των €365.860 δεν κατανεμήθηκαν ορθολογιστικώς στις επιχειρηματικές δραστηριότητες, γεγονός που καταδεικνύει ότι το Τεκμήριο 24 ως οικονομική κατάσταση παρουσίασης των εξόδων είναι πλήρως λανθασμένο στο αποτέλεσμά του. - Θεμελιώδεις λογιστικοί αριθμοί στα Τεκμήρια 17, 23 και 24 δεν δηλώνονται στον ορθό χρόνο και δεν έχουν σχέση με την περίοδο που πραγματοποιούνται. Αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τα αποθέματα (stock) δεν δηλώνονται στον σωστό χρόνο, τα οποία αποτελούν σημαντικό μέρος της κερδοφορίας ή ζημιάς και αγνοούνται παντελώς στον υπολογισμό της μεικτής κερδοφορίας, γεγονός το οποίο καταδεικνύει ότι τα Τεκμήρια 17, 23 και 24 παρουσιάζουν αναληθές αποτέλεσμα. - Δεν υπάρχει καμία αξιόπιστη σύγκριση σε συνεχές βάση. Στα Τεκμήρια 17, 23 και 24 δεν υπάρχει καμία οικονομική αναφορά που να παρουσιάζει συγκριτικά ποσά του τμήματος των Εναγόντων τουλάχιστον για τα έτη 2000 ως 2003 ως προνοείται από τα Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Αναφοράς
29. Συνεπώς με βάση την εμπεριστατωμένη του ανάλυση και τεκμηρίωση κατέληξε ότι τα Τεκμήρια 17, 23 και 24 είναι λανθασμένα και ανεπαρκή στην παρουσίαση δίκαιης και αληθινής εικόνας. Η κερδοφορία η οποία παρουσιάζεται είναι πλασματική. Για την εκτίμηση της αξίας οποιασδήποτε εταιρείας ή οργανισμού λαμβάνονται υπόψη σημαντικοί και αναπόσπαστοι παράγοντες όπως η διαχρονική κερδοφορία, ρευστότητα, δείκτες χρέους, κεφαλαιακή επάρκεια, ανταγωνισμός, υποδομή, στελέχωση και μερίδιο αγοράς. Τέτοιοι παράγοντες στα Τεκμήρια 17, 23 και 24 δεν δηλώθηκαν παρά μόνο αποτυπώθηκε η κερδοφορία του τμήματος των Εναγόντων και αυτή πλήρως λανθασμένα. Τέλος, τα Τεκμήρια 17, 23 και 24 για να είχαν κάποια αξιοπιστία έπρεπε το τμήμα των Εναγόντων να κωδικοποιηθεί στο λογισμικό σύστημα και να εξάγει την δική του ξεχωριστή αναφορά με πλήρη ακρίβεια και με υιοθέτηση των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων, των προνοιών του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 και των Γενικών Αποδεκτών Λογιστικών Αρχών. Στα Τεκμήρια 17, 23 και 24 παρουσιάζονται μόνο ατεκμηρίωτες υποθέσεις και σενάρια τα οποία δεν είναι αξιόπιστα ούτε και αποδεκτά. Όλα τα πιο πάνω λάθη και παραλείψεις σχετικά με τα Τεκμήρια 17, 23 και 24 είναι σημαντικά αφού, ατομικά η συλλογικά, μπορούν να επηρεάσουν τις οικονομικές αποφάσεις των χρηστών οι οποίες λαμβάνονται με βάση αυτές τις οικονομικές καταστάσεις, σύμφωνα και με τις πρόνοιες του Διεθνούς Λογιστικού Προτύπου 8 «Λογιστικές Πολιτικές, Μεταβολές των Λογιστικών Εκτιμήσεων και Λάθη». Συνεπώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα Τεκμήρια 17, 23 και 24 είναι πλήρως αναληθή και αναξιόπιστα, γεγονός από το οποίο καταδεικνύεται ότι το πρόσωπο που τα σύνταξε δεν είχε την απαιτούμενη επιστημοσύνη, προσόντα και εμπειρία στην ετοιμασία τέτοιων οικονομικών αναφορών και έκανε τραγικά λάθη και παραλείψεις, όπως π.χ. δεν γνώριζε πως εξάγεται το μεικτό κέρδος, το λειτουργικό κέρδος και το καθαρό κέρδος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις μιας εταιρείας ετοιμάζονται από τους εξωτερικούς ελεγκτές, προκειμένου να υποβληθούν στα αρμόδια κυβερνητικά τμήματα. Οικονομικές καταστάσεις ετοιμάζει και η διεύθυνση της εταιρείας ώστε να δοθεί πληροφόρηση στους εξωτερικούς ελεγκτές οι οποίοι ετοιμάζουν τις οικονομικές καταστάσεις με βάση τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα και το Κεφ.
30. Οι εξωτερικοί ελεγκτές αφού ετοιμάσουν τις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας τις υπογράφουν όπως και οι διοικητικοί σύμβουλοι της εταιρείας. Δεν είδε τις οικονομικές καταστάσεις των Εναγομένων αλλά μελέτησε μόνο τα Τεκμ.17, 23 και
31. Η τήρηση λογιστικών βιβλίων σε μια εταιρεία είναι αναγκαία ώστε να καταρτιστούν μεταγενέστερα οι οικονομικές καταστάσεις με βάση τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα. Τα λογιστικά βιβλία είναι και μηχανογραφημένα αλλά και σε έντυπη μορφή. Στις οικονομικές καταστάσεις πάντοτε επισυνάπτεται έκθεση των ανεξάρτητων ελεγκτών οι οποίοι εκφέρουν γνώμη αν οι οικονομικές καταστάσεις συνάδουν με το Κεφ.113, και τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα (που υιοθετούνται από το άρθρο 2