MAXIM MOSKALEV ν. LOTASO BUSINESS CONSULTANTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3009/14, 14/7/2015

(1)/92, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 ΘΘ 1-9 και Δ.64, στη Νομολογία, στις αρχές που σχετίζονται με τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal, στις αρχές του Κοινοδικαίου και της Επιείκειας και στη διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερ. 28.5.14. Ο Αιτητής κατάγεται από τη Μόσχα της Ρωσίας. Όπως διατείνεται στην ένορκη του δήλωση είναι μέτοχος και τελικός ωφέλιμος δικαιούχος κατά περίπου 33% των Καθ' ων η Αίτηση 1, οι οποίοι είναι οι τελικοί ωφέλιμοι δικαιούχοι συμμετοχών μιας αλυσίδας εταιρειών («όμιλος εταιρειών Lotaso»), μέσω των οποίων κατέχουν το 100% των μετοχών της ρώσικης εταιρείας ZAO Aspect Finance (Aspect Finance). Η Aspect Finance κατείχε το 89,88% του εκδοθέντος μετοχικού κεφαλαίου (οι Μετοχές) στην Aspect Bank JSC (Aspect Bank). (Τεκμ. 2 - διάγραμμα που απεικονίζει τη δομή, μέσω της οποίας οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατέχουν την Aspect Finance και είχαν την τελική ιδιοκτησία των Μετοχών της Aspect Bank. Ισχυρίζεται ότι οι μετοχές μεταβιβάστηκαν δόλια και παράνομα από την Aspect Finance σε οκτώ

(8)φυσικά πρόσωπα, τα ονόματα των οποίων εμφανίζονται στον πίνακα (Τεκμ.1) που δείχνει τους νέους ιδιοκτήτες της Aspect Bank. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 οι Καθ' ων η Αίτηση 5 και 6 είναι οι Κυπριακές εταιρείες συμμετοχών του Ομίλου Εταιρειών Lotaso, ως εμπιστευματοδόχοι για τους Καθ' ων η Αίτηση 1, των οποίων οι μέτοχοι είναι ο ίδιος, ο κ. Magin Sergey και ο κ. Agramakov Dmitry. Οι Καθ' ων η Αίτηση 5 και 6 ανήκουν και ελέγχονται από τον Καθ' ου η Αίτηση 3. Οι Καθ' ων η Αίτηση 5 και 6 είναι ιδιοκτήτες των μετοχών των Καθ' ων η Αίτηση 7 και 8 και ήταν ιδιοκτήτες των μετοχών της F.F.C. Financial Factor Consulting Ltd (FFC). Από έρευνα στα ηλεκτρονικά αρχεία του Εφόρου Εταιρειών Κύπρου, προκύπτει ότι η FFC έχει διαγραφεί από τα αρχεία του Εφόρου (Τεκμ.3). Οι Καθ' ων η Αίτηση 7 και η FFC, ήταν ιδιοκτήτριες του 100% των μετοχών των Καθ' ων η Αίτηση 9. Οι Καθ' ων η Αίτηση 8 μαζί με την Terrado Limited, εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στο Μπελίζ, κατέχουν το 100% των μετοχών της Καθ' ης η Αίτηση 10. Οι Καθ' ων η Αίτηση 9 και 10 κατέχουν το 100% των μετοχών της Aspect Finance. Οι Καθ' ων η Αίτηση 15 είναι θυγατρική των Καθ' ων η Αίτηση 1. Οι Καθ' ων η Αίτηση 7, 8 και 9 είναι υπό τον έλεγχο και τη διαχείριση των Καθ' ων η Αίτηση 2, οι οποίοι παρέχουν διοικητικές υπηρεσίες και τελούν υπό την ιδιοκτησία και τον έλεγχο του Καθ' ου η Αίτηση 3. Η Καθ' ης η Αίτηση 4 είναι υπάλληλος των Καθ' ων η Αίτηση 2 και/ή του Καθ' ου η Αίτηση 3 και ενεργεί υπό τις οδηγίες τους και είναι αντιπρόσωπος διευθυντής (nominee director) των Καθ' ων η Αίτηση 7, 8 και 9. Οι Καθ' ων η Αίτηση 10 τελούν υπό τον έλεγχο και τη διαχείριση των Καθ' ων η Αίτηση 11, παροχείς διοικητικών υπηρεσιών. Η Καθ' ης η Αίτηση 12 είναι υπάλληλος των Καθ' ων η Αίτηση 11 και ενεργεί υπό τις οδηγίες τους και είναι αντιπρόσωπος διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση 10. Ο Καθ' ου η Αίτηση 14 είναι υπάλληλος των Καθ' ων η Αίτηση 11 και ενεργεί υπό τις οδηγίες τους και είναι αντιπρόσωπος διευθυντής (nominee director) των Καθ' ων η Αίτηση 13. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1, ως οι τελικοί δικαιούχοι συμμετοχών του Ομίλου Εταιρειών Lotaso, ανήκουν στον ίδιο, στον κ. Magin και στον κ. Agramakov κατ' ίσα μερίδια (Τεκμήριο 4 αντίγραφο του πιστοποιητικού μετόχων των Καθ' ων η Αίτηση 1 από τον Έφορο Εταιρειών Κύπρου). Μια αντιδικία μεταξύ των συνιδιοκτητών των μετοχών των Καθ' ων η Αίτηση 1, οδήγησε στην παράνομη μεταβίβαση των μετοχών της Aspect Bank. Οι Καθ' ων η Αίτηση 7 -10 είναι υπό τη διαχείριση Κύπριων παροχέων διοικητικών υπηρεσιών δηλαδή των Καθ' ων η Αίτηση 2-6, 11 και 12, οι οποίοι ενεργούν σε συνεργασία ή συμπαιγνία με τους υπαίτιους της δόλιας μεταβίβασης των περιουσιακών στοιχείων ή είναι αμελείς ή αδιάφοροι ως προς τις εν λόγω μεταβιβάσεις. Ως αποτέλεσμα, τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία μεταβιβάστηκαν δόλια, δεν μπορούν, υπό τις παρούσες συνθήκες, να εντοπιστούν ή να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους και ταυτόχρονα, τα εναπομείναντα περιουσιακά στοιχεία διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο. Ο κ. Magin, ο κ. Agramakov και ο ίδιος ως οι 3 μέτοχοι των Καθ' ων η Αίτηση 1 ήταν συνέταιροι στις επιχειρήσεις και διαχειρίζονταν τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και τον Όμιλο Εταιρειών Lotaso, μέσω ομόφωνων αποφάσεων και των τριών συνεταίρων. Οι τρεις συνέταιροι συνεργάζονταν επίσης με τον κ. Potapov, Ρώσο επαγγελματία και παροχέα διοικητικών υπηρεσιών ο οποίος ενεπλάκη στην απόκτηση της Lotaso στις αρχές Μαρτίου 2008. Όμως, η σχέση μεταξύ των τριών συνεταίρων διασαλεύτηκε με τη σύλληψη του κ. Magin το καλοκαίρι του 2013, ως του επικεφαλής μιας συμμορίας ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, ο οποίος τελεί ακόμα υπό κράτηση στη Ρωσία για τα εν λόγω αδικήματα (Τεκμ.5). Ο κ. Potapov, έχει επίσης κατηγορηθεί από τις Ρωσικές αρχές για αδικήματα ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, αντίστοιχα με αυτά για τα οποία κατηγορήθηκε ο κ. Magin. Κατόπιν της συλλήψεως του κ. Magin στη Ρωσία και τη δίωξη του κ. Potapov, η σχέση μεταξύ των τριών συνεταίρων, των οποίων οι κοινές επιχειρήσεις αφορούσαν, μεταξύ άλλων, τραπεζικές επιχειρήσεις, περιλαμβανομένης της πλειοψηφικής ιδιοκτησίας της Aspect Bank, διασαλεύτηκε. Με τους τρεις συνεταίρους σε διαμάχη και με τον ένα εξ αυτών στη φυλακή στη Ρωσία από τον Ιούλιο του 2013, προς μεγάλη του έκπληξη, ανακάλυψε, στις αρχές Μαρτίου, ότι από την 26η Φεβρουαρίου 2014, οι Μετοχές μεταφέρθηκαν σε 8 άτομα, τα οποία τώρα εμφανίζονται να είναι οι νέοι ιδιοκτήτες της Aspect Bank, στη θέση της Aspect Finance και εντέλει των Καθ' ων η Αίτηση 1 (Τεκμ.1). Η μεταβίβαση των μετοχών έλαβε χώρα χωρίς τη γνώση ή τη συγκατάθεση του και παράνομα και δόλια και πιθανόν με τη συμμετοχή, μεταξύ άλλων, του κ. Potapov. Εν όψει της εν λόγω πληροφόρησης, στις 7 Μαρτίου διερεύνησε το θέμα, μέσω των παροχέων διοικητικών υπηρεσιών, δηλαδή των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 11 και απέστειλε επιστολές, ημερομηνίας 7.3.2014 σ' αυτούς (Τεκμ. 6 και 7) ενημερώνοντας τους για το θέμα και αφού τους επέστησε την προσοχή ότι η αξία των μετοχών της Aspect Bank είναι ουσιώδης και υπολογίζεται να φτάνει τα $35 εκατομμύρια δολάρια, τους ζήτησε να εξακριβώσουν αμέσως, κατά πόσο τέτοια πώληση ή μεταβίβαση έχει επιτευχθεί και αν ναι, ποια ήταν τα πρόσωπα που διευκόλυναν τέτοια πώληση ή μεταβίβαση ως και στο ότι θα πρέπει να ληφθούν μέτρα αμέσως, ούτως ώστε να αποτραπεί τέτοια πώληση ή μεταβίβαση και να διωχθούν οι υπαίτιοι. Η επιστολή προς τους Καθ' ων η Αίτηση 2 στάληκε στον Καθ' ου η Αίτηση 3, στις 11.3.14 ο οποίος απάντησε και δήλωσε ότι δεν γνωρίζει για καμιά πώληση ή μεταβίβαση μετοχών της Aspect Finance στην Aspect Bank, ότι οι αντιπρόσωποι διευθυντές (nominee directors) ουδέποτε διευκόλυναν τέτοια πώληση ή μεταβίβαση και φαίνεται ότι η μεταβίβαση έγινε δόλια και θα πρέπει να ερευνήσει την υπόθεση στη Ρωσία. Μετά την απάντησή του, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 έστειλε και δεύτερο ηλεκτρονικό μήνυμα, στο οποίο του προώθησε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από τον κ. Σωτήρη Πίττα, ο οποίος υποτίθεται ότι ενεργούσε εκ μέρους του κ. Magin, του πρώην συνέταιρου και συνιδιοκτήτη της Lotaso (Τεκμ.8), και απαιτούσε περαιτέρω πληροφόρηση και έγγραφα από τον ίδιο, ούτως ώστε να συμβουλεύσει τους πελάτες του αναφορικά με τα διαβήματα που πρέπει να ληφθούν, για να ανακτηθούν τα κλεμμένα περιουσιακά στοιχεία. Η ανωτέρω κατάσταση ήταν άκρως ανησυχητική διότι εντός 34 λεπτών από την αποστολή της απάντησης του Καθ' ου η Αίτηση 3 ο κ. Πίττας, απάντησε, δηλώνοντας ότι ήταν πρόθυμοι να μοιραστούν τα δικηγορικά έξοδα, ούτως ώστε να «διορθωθεί η κατάσταση και να ανακτηθούν τα κλεμμένα περιουσιακά στοιχεία». Επίσης από την αρχή της αντιδικίας του με τους πρώην συνεταίρους του το καλοκαίρι του 2013, ο κ. Πίττας είχε πρότινος αντιπροσωπεύσει τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 (Τεκμ.3) εντός του πλαισίου της ανωτέρω αντιδικίας. Τα γεγονότα αυτά οδηγούσαν μόνο σε ένα λογικό συμπέρασμα. Ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 υπό την προσωπική του ιδιότητα ή ως αντιπρόσωπος των Καθ' ων η Αίτηση 2 ενεργούσε σε συνεργασία με τον κ. Πίττα που ήταν ο δικηγόρος του Καθ' ου η Αίτηση 3 και του Magin, στην αντιδικία μεταξύ του ιδίου και των πρώην συνεταίρων / μετόχων στη Lotaso. Αλλιώς, θα ήταν αδύνατο να εξηγήσει τη γρήγορη ανταπόκριση του κ. Σωτήρη Πίττα, ο οποίος εντός 34 λεπτών από τη λήψη του ηλεκτρονικού μηνύματος από τον Καθ' ου η Αίτηση 3, είχε (ι) πάρει οδηγίες από τον πελάτη του, ο οποίος ήταν τη δεδομένη στιγμή ακόμα στη φυλακή, με περιορισμένη πρόσβαση σε επισκέπτες και χωρίς τηλέφωνο και ηλεκτρονική αλληλογραφία (ιι) είχε συμπεράνει ότι τα περιουσιακά στοιχεία είχαν «κλαπεί» και (ιιι) ήταν έτοιμος να λάβει μέτρα «για να διορθώσει την κατάσταση». Ανέφερε ότι υπάρχει μία εκκρεμής διαμάχη μεταξύ, του ιδίου και των δύο πρώην συνεταίρων του, δηλαδή του κ. Magin και του κ. Agramakov ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, σε αγωγή που καταχωρήθηκε από τον κ. Magin με αριθμό 4967/2013. Εφόσον ο Καθ' ου η Αίτηση 3 αναγνώρισε από τις 11 Μαρτίου 2014 ότι «η μεταβίβαση είχε γίνει δόλια» και εφόσον ήταν το άτομο που έλεγχε τις Κυπριακές εταιρείες κλειδιά στον Όμιλο Εταιρειών Lotaso, πίστευε ότι αυτός θα ενεργούσε αμέσως. Όμως ο Καθ' ου η Αίτηση 3 απέτυχε και παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε ενέργεια. Ένεκα της αδράνειας του, με επιστολή προς τους Καθ' ων η Αίτηση 2 ημερομηνίας 15.4.14 ο δικηγόρος του, τους ζήτησε όπως λάβουν μέτρα για την επανάκτηση των «δολίως» μεταβιβασθέντων περιουσιακών στοιχείων (Τεκμ.10). Ωστόσο οι Καθ' ων η Αίτηση 2 απέτυχαν να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια και απλώς απάντησαν με επιστολή ημερομηνίας 2.5.14 δηλώνοντας ότι αποφάσισαν να ερευνήσουν το θέμα και επίσης κάλεσαν και τους 3 μετόχους να πληρώσουν €25.000 ο καθένας, δηλ. συνολικά €75.000 για να ξεκινήσουν διαδικασίες στη Ρωσία (Τεκμ.11). Με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 7.5.14 (Τεκμ.12) οι Καθ' ων η Αίτηση 2 έτυχαν προειδοποίησης σε σχέση με την αδικαιολόγητη καθυστέρηση και σε σχέση με το γεγονός ότι ο κ. Πίττας, που ήταν επίσης δικηγόρος τους, ενεργούσε για 1 από τα 3 μέρη στην αντιδικία, έναντι των οποίων οι Καθ' ων η Αίτηση 2 είχαν καθήκον πίστης και εμπιστευτικότητας και τους ζητήθηκε να δώσουν όλες τις πληροφορίες και τη γνώση σε σχέση με την παράνομη μεταβίβαση και να συγκαλέσουν έκτακτη γενική συνέλευση των Καθ' ων η Αίτηση 1. Παρά τις απαιτήσεις του οι Καθ' ων η Αίτηση 2 απέτυχαν να λάβουν οποιοδήποτε νομικό μέτρο για τη διατήρηση, προστασία και επανάκτηση των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η Αίτηση 1 και των εταιρειών του Ομίλου Εταιρειών Lotaso και με επιστολή ημερομηνίας 8 Μαΐου 2014, απέρριψαν την προειδοποίηση τους, και ήγειραν αβάσιμους και αστήρικτους ισχυρισμούς σε σχέση με το ότι δήθεν είχε «.ξεκινήσει δραστηριότητες και διαβήματα για να καταχραστεί περιουσιακά στοιχεία..». Ζήτησαν όπως όλα τα μέρη συναινέσουν στην σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των Καθ' ων η Αίτηση 1, η οποία θα λάμβανε χώρα στις 12.5.14. (Τεκμήριο 13). Οι δικηγόροι του έστειλαν επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση 2 ημερ. 13.5.14 με την οποία τους προειδοποιούσαν για ακόμα μια φορά και τους ζήτησαν να συγκεκριμενοποιήσουν τους ισχυρισμούς τους με στοιχεία, και να τους εφοδιάσει με όλες τις πληροφορίες σχετικά με τη δόλια μεταβίβαση των Μετοχών στην Aspect Bank (Τεκμ.14). Οι δικηγόροι του απέστειλαν επίσης επιστολή ημερ. 12.5.14 στους Καθ' ων η Αίτηση 11 προτρέποντας τους να λάβουν μέτρα προς ανάκτηση των περιουσιακών στοιχείων και να αποκαλύψουν όλες τις πληροφορίες που είχαν επί του θέματος. (Τεκμ.15). Οι δικηγόροι του επικοινώνησαν επίσης με τους Καθ' ων η Αίτηση 11 τηλεφωνικώς οι οποίοι ανέλαβαν να τους εφοδιάσουν με όλα τα σχετικά έγγραφα, αλλά απέτυχαν να το πράξουν. Ως εκ τούτου, οι δικηγόροι του, απέστειλαν εκ νέου επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση 11 ημερ. 22.5.14 ζητώντας όπως όλα τα έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή τους παραδοθούν σε αυτούς εντός της ημέρας. (Τεκμ.16). Οι Καθ' ων η Αίτηση 11 απάντησαν αυθημερόν με επιστολή του δικηγόρου τους ο οποίος ανέλαβε να επικοινωνήσει με τους δικηγόρους του επί του θέματος στις 26.5.14 (Τεκμ.17) και δηλώνει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 10 έχουν συγκαλέσει έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της στις 16.5.14, η οποία έχει οριστεί για τις 5.6.14 στις 10:00 π.μ. στο εγγεγραμμένο γραφείο των Καθ' ων η Αίτηση 10 στη Λευκωσία. Αυτό τον κατέλαβε εξ απήνης, αφού ως ένας εκ των τελικών ωφέλιμων δικαιούχων των Καθ' ων η Αίτηση 10, ουδέποτε πληροφορήθηκε ή ειδοποιήθηκε για τη σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης. Οι δικηγόροι του επικοινώνησαν με τους Καθ' ων η Αίτηση 11 ζητώντας εξηγήσεις για τη σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης, οι οποίοι έλαβαν στις 28.5.14 αντίγραφο της ειδοποίησης σύγκλησης της έκτακτης γενικής συνέλευσης (Τεκμ.18 και 19). Όπως διατυπώνεται στην ειδοποίηση Τεκμ.19 η προτεινόμενη ενώπιον της συνέλευσης των μετόχων πρόταση, είναι για την προστασία των περιουσιακών στοιχείων και όχι για την επανάκτηση των περιουσιακών στοιχείων που έχουν ήδη μεταβιβαστεί δόλια. Παρόλο που οι Καθ' ων η Αίτηση 2 έχουν παραδεχθεί εγγράφως ότι οι Μετοχές έχουν μεταβιβαστεί δόλια από τις 11.3.14 ακόμα δεν επιθυμούν να προβούν σε διαβήματα για την επανάκτηση των Μετοχών και να λάβουν οποιαδήποτε νομικά μέτρα έναντι των ενόχων και των προσώπων που ενέχονται στη δόλια μεταβίβαση. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 και τα πρόσωπα που τελούν υπό τον έλεγχό τους δηλαδή οι Καθ' ων η Αίτηση 4, 5 και 6 έχουν συστηματικά, από τη στιγμή της αντιδικίας, προβάλει μία προκατειλημμένη στάση έναντι των συμφερόντων του, και επέλεξαν να μεροληπτήσουν στην αντιδικία που έχει με τους πρώην συνεταίρους του και έχουν παραβιάσει το καθήκον πίστης και εμπιστευτικότητας το οποίο υπέχουν έναντι του, σε βάρος της περιουσίας της οποίας είναι τελικός ωφέλιμος δικαιούχος και η οποία αξίζει εκατομμύρια. Ο κ. Magin και ο κ. Agramakov έχουν τους δικούς τους πολύ καλούς λόγους να μην αποφασίσουν υπέρ της διερεύνησης και της λήψης οποιωνδήποτε νομικών μέτρων, για την επανάκτηση και προστασία των περιουσιακών στοιχείων των Εταιρειών. Συγκεκριμένα οι Καθ' ων η Αίτηση 13 οι οποίοι τυγχάνουν διαχείρισης από τους Καθ' ων η Αίτηση 11, έχουν υπό την ιδιοκτησία τους αριθμό περιουσιακών στοιχείων μέσω μιας δομής εταιρειών εκτός δικαιοδοσίας, περιλαμβανομένης ακίνητης ιδιοκτησίας στη Γαλλία και αριθμό δανείων, τα οποία μεταβιβάστηκαν δόλια και εκχωρήθηκαν σε τρίτο πρόσωπο, ενδεχομένως εν γνώσει των κ. Magin και κ. Agramakov. Οι τελικοί ωφέλιμοι δικαιούχοι των Καθ' ων η Αίτηση 13 κατ' ίσα μερίδια είναι ο κ. Magin, ο κ. Agramakov και ο ίδιος. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 μέσω του Ομίλου Εταιρειών Lotaso κατέχουν και/ή κατείχαν (πριν από τη δόλια μεταβίβαση) περιουσιακά στοιχεία αξίας εκατομμυρίων Δολαρίων τα οποία κατονομάζει και τα οποία πρέπει να διασφαλιστούν, να ανακτηθούν αυτά που έχουν δόλια μεταβιβαστεί και να τεθούν υπό τον έλεγχο του παραλήπτη, εκκρεμούσης της εκδίκασης της Αγωγής ή μέχρι που ο παραλήπτης νόμιμα και δίκαια να διαμοιράσει τα περιουσιακά στοιχεία μεταξύ των μετόχων της Lotaso ως των τελικών δικαιούχων. Ισχυρίζεται ότι η μόνη ανησυχία που έχουν οι Παροχείς Υπηρεσιών και οι άλλοι μέτοχοι, είναι το πώς να διασκορπίζουν και να επιτύχουν τη διασκόρπιση των περιουσιακών στοιχείων των Εταιρειών και καθόλου τη διασφάλιση και ανάκτηση αυτών των περιουσιακών στοιχείων. Ως ένας εκ των τελικών ωφέλιμων δικαιούχων των Εταιρειών, δεν έχει πλέον καθόλου εμπιστοσύνη στους Παροχείς Υπηρεσιών, στις προηγούμενες, παρούσες και ενδεχόμενες μελλοντικές τους ενέργειες δεδομένου ότι οι Μετοχές στην Aspect Bank, τα ακίνητα και το δάνειο στην Manking Management Ltd και το πλοίο Ex-Caliber, έχουν όλα δολίως μεταβιβαστεί (τα δύο τελευταία, μεταβιβάστηκαν με δόλιο τρόπο μετά που οι παροχείς υπηρεσιών είχαν εμπλακεί στην δόλια μεταβίβαση των Μετοχών). Είναι απολύτως απαραίτητο και μεγίστης σημασίας, για τη διασφάλιση των δικών του δικαιωμάτων, όπως οι Καθ' ων η Αίτηση 1, και οι εταιρείες του Ομίλου Εταιρειών Lotaso, δηλαδή οι Καθ' ων η Αίτηση 7 μέχρι 10, 13 και 14, άμεσα και κατεπειγόντως τεθούν υπό τον έλεγχο ενός ανεξάρτητου παραλήπτη, ο οποίος θα έχει την εξουσία να διασφαλίσει τα περιουσιακά στοιχεία αυτών των εταιρειών και την εξουσία να λάβει τα αναγκαία νομικά μέτρα και ενέργειες σε Κύπρο, Ρωσία, Γαλλία και άλλες δικαιοδοσίες ώστε να επανακτήσει τα περιουσιακά στοιχεία που μεταβιβάστηκαν δολίως από τις Εταιρείες. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 7, 8, 9, 13, 14 και 15 με την ένστασή τους εγείρουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: 1. Το αντιαγωγικό διάταγμα (Anti - Suit Injuction) εκδόθηκε από το Δικαστήριο καθ' υπέρβαση εξουσίας και χωρίς να πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοσή του. 2. Ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων. 3. Ο Αιτητής δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα, είναι ένοχος παραπληροφόρησης του Δικαστηρίου και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αλλά κακόπιστα και καταχρηστικά. 4. Ο Αιτητής δεν στοιχειοθέτησε την ύπαρξη του κατεπείγοντος. 5. Δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων που αφορούν τον διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη. 6. Ο Αιτητής δεν συνένωσε στην παρούσα αγωγή όλους τους αναγκαίους διάδικους και δεν έδωσε ειδοποίηση της αίτησης και των Διαταγμάτων σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. 7. Ο Αιτητής αιτήθηκε την έκδοση των ενδιάμεσων Διαταγμάτων για να προωθήσει αλλότρια προσωπικά και εγωϊστικά συμφέροντα του, γεγονός που συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Η ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1, 7, 8, 9 και 15 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Μαρί Πασβάντη ημερ. 1.7.14, ενώ η ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 13 και 14 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Στέλλας Στυλιανού ημερ. 1.7.14. Η Μαρί Πασβάντη είναι διευθύντρια των Καθ' ων η Αίτηση 1. Αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι παρόλο που οι κ.κ. Agromakov και Magin κατέχουν μαζί το 66,6% των Καθ' ων η Αίτηση 1, ο Αιτητής δεν τους συνένωσε στην παρούσα αγωγή ούτε τους έδωσε ειδοποίηση της αίτησης και των Προσωρινών Διαταγμάτων. Επεξήγησε με λεπτομέρεια τη δικαστική διαδικασία στην αγωγή αρ. 4961/13 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και τόνισε ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι οι κ.κ. Agromakov και Magin ενεργούν δόλια σε βάρος του είναι παραπλανητικός. Ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος 3 αφού έλαβε στις 11.3.14 μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου την επιστολή του Αιτητή (Τεκμ. 6, 7 στην αίτηση) την ίδια μέρα ειδοποίησε τους άλλους δύο μετόχους των Καθ' ων η Αίτηση 1 μέσω των δικηγόρων τους, και ζήτησε από τον Αιτητή περισσότερες πληροφορίες αναφορικά με τις μεταβιβάσεις των μετοχών της Aspect Bank. Στις 25.3.14 ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ταξίδεψε στη Μόσχα [Τεκμ.8, 8(Α)] για να διερευνήσει το θέμα των μεταβιβάσεων της Aspect Bank και να πληροφορήσει τους συνεταίρους της Κοινοπραξίας LOTASO δηλαδή τον Αιτητή και τους κ.κ. Magin και Agromakov για τα ευρήματα του ώστε να αποφασίσουν οι τρεις συνεταίροι για τα διαβήματα που θα ελάμβαναν για το συγκεκριμένο ζήτημα. Κατά το ταξίδι του ο Καθ' ου η Αίτηση 3 εξασφάλισε διάφορα σχετικά έγγραφα για το ζήτημα της Aspect Bank και οι Καθ' ων η Αίτηση 2 ετοίμασαν και παρουσίασαν τα ευρήματα της έρευνας του Καθ' ου η Αίτηση 3 στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση των Μετόχων της LOTASO που έγινε την 29.5.14. Στις 2.5.14 οι Καθ' ων η Αίτηση 2 απέστειλαν επιστολή προς τους Δικηγόρους του Αιτητή, πληροφορώντας τους για τις ενέργειες του Καθ' ου η Αίτηση 3 για την διερεύνηση της υπόθεσης, και επιβεβαιώνοντας επίσης ότι ως οι παροχείς εταιρικών και διοικητικών υπηρεσιών των Καθ' ων η Αίτηση 8 δεν ήταν σε γνώση τους η μεταβίβαση του 50% των μετοχών της Aspect Finance στην Aspect Bank. Τέλος με την εν λόγω επιστολή καλούνταν όλα τα μέρη όπως, μεταξύ άλλων: (α) αποστείλουν γραπτώς για το τι γνωρίζουν για την σχετική συναλλαγή και (β) καταβάλουν έκαστος το ποσό των €25.000 για κάλυψε των εξόδων των Ρώσων δικηγόρων που πρόκειται να διοριστούν για να χειριστούν τα δικαστικά διαβήματα για ανάκτηση των μετοχών (Τεκμ.9). Στις 7.5.2014 λήφθηκε επιστολή από τους δικηγόρους του Αιτητή (Τεκμ.10) με την οποία εξέφρασαν τη συμφωνία του Αιτητή για τις προβλεπόμενες ενέργειες που θα λαμβάνονταν από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3. Στις 8.5.2014 οι Καθ' ων η Αίτηση 2 απάντησαν με επιστολή τους (Τεκμ.11) παρέχοντας επιπλέον εξηγήσεις ότι ένεκα της προηγούμενης δικαστικής διαμάχης μεταξύ των τριών μετόχων της Lotaso (δηλαδή στην Αγωγή Λεμεσού) οι Καθ' ων η Αίτηση 2 έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στις ενέργειες τους όταν λαμβάνουν οδηγίες από οποιονδήποτε από τους τρεις συνεταίρους της Κοινοπραξίας. Τέλος, καλούνταν όλοι οι παραλήπτες αυτής της επιστολής όπως συγκατατεθούν στην σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων των Καθ' ων η Αίτηση 1 στις 12.5.2014. Στις 13.5.2014 οι δικηγόροι του Αιτητή απάντησαν με επιστολή τους (Τεκμ.12). Στις 13.5.2014 και 16.5.2014 αντίστοιχα, οι Καθ' ων η Αίτηση 2 έλαβαν την επιστολή των δικηγόρων του κ. Agramakov και Magin (Τεκμ.13 και 14), με την οποία δηλωνόταν η συγκατάθεση τους για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης για την περίοδο 28-30/5/2014. Στις 16.5.2014 η Γραμματέας των Καθ' ων η Αίτηση 1 απέστειλε σε όλους τους εγγεγραμμένους μετόχους αυτής Ειδοποίηση για Έκτακτη Γενική Συνέλευση για τις 29.5.2014 (Τεκμ.15) με ημερήσια διάταξη μεταξύ άλλων τη συζήτηση επί του θέματος της Aspect Bank, παρουσίαση των θέσεων όλων των μερών και λήψη απόφασης για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για προστασία των περιουσιακών στοιχείων. Στις 27.5.2014 ο Αιτητής απέστειλε πληρεξούσιο ("proxy") με το οποίο εξουσιοδοτούσε τον κ. Γ. Λεοντίου, και στην απουσία αυτού τον κ. Ανδρέα Ερωτοκρίτου, όπως συμμετάσχει και ψηφίσει στην συγκληθείσα έκτακτη γενική συνέλευση ορισθείσα για τις 29.5.2104 (Τεκμ.16). Στις 29.5.2014 έλαβε χώρα η εν λόγω έκτακτη γενική συνέλευση στην οποία ο πληρεξούσιος του Αιτητή ισχυρίστηκε ότι κανένα ζήτημα της ημερήσιας διάταξης δεν μπορούσε και δεν έπρεπε να συζητηθεί ένεκα του ενδιάμεσου διατάγματος. Παρόλο που και οι τρεις μετόχοι των Καθ' ων η Αίτηση 1 συμφώνησαν στην σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης για τις 29.5.2014 για τη συζήτηση του θέματος της Aspect Bank, και την λήψη απόφασης για τη λήψη μέτρων για ανάκτηση των μετοχών της Aspect Bank και παρόλο που ο Αιτητής έδωσε προς όφελος του κ. Γ. Λεοντίου και στην απουσία αυτού προς όφελος του κ. Ανδρέα Ερωτοκρίτου, το πιο πάνω πληρεξούσιο (Τεκμ.16) εντούτοις ο Αιτητής παραπλάνησε το Δικαστήριο επί του συγκεκριμένου αυτού θέματος αφού:- 1. Δεν αποκάλυψε στην αίτηση ότι έδωσε το πιο πάνω πληρεξούσιο ("proxy") για να συμμετάσχει και ψηφίσει στην συγκληθείσα έκτακτη γενική συνέλευση ορισθείσα για τις 29.5.2014. 2. Δεν παρουσίασε αντίγραφο του ανωτέρω πληρεξουσίου (PROXY) στο Δικαστήριο ούτε αποκάλυψε την ύπαρξή του. 3. Δεν επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου ότι με την επιστολή των Δικηγόρων του ημερ. 13.5.14 (Τεκμ.12) όχι μόνο ο Αιτητής συμφώνησε στην πραγματοποίηση της έκτακτης γενικής συνέλευσης στις 29.5.2014 αλλά ότι η επιστολή των δικηγόρων του αποτελούσε και παράκληση ("requisition") για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης στην περίπτωση που αυτή αναβαλλόταν για οποιονδήποτε λόγο. 4. Αντίθετα, προσπάθησε να σχηματίσει προς το Δικαστήριο την εικόνα ότι η προγραμματισθείσα έκτακτη γενική συνέλευση της 29.5.2014 ήταν μέρος της δήθεν τακτικής των Καθ' ων η Αίτηση 2 για καθυστέρηση και πως δεν θα λαμβάνετο καμία απόφαση σ' αυτή. Ισχυρίστηκε ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση που πιθανόν να υπήρξε, αυτή οφείλεται στον ίδιο τον Αιτητή. Εφόσον ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ζήτησε από τον Αιτητή στις 11.3.14 περισσότερες πληροφορίες και έγγραφα αναφορικά με τις μεταβιβάσεις των μετοχών της Aspect Bank αυτός ανταποκρίθηκε μόνο στις 15.4.14 και στις 25.4.14. Στις 11.3.14 ο Καθ' ου η Αίτηση 3 έλαβε πράγματι, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, την επιστολή του Αιτητή (Τεκμ. 6,7). Στο απαντητικό ηλεκτρονικό μήνυμα του, όμως ο Καθ' ου η Αίτηση 3 πέραν του ότι περιέλαβε ως αποδέκτη τον Αιτητή, συμπεριέλαβε τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των κ.κ. Σ. Πίττας και Αλ. Τσιρίδη αλλά και του κ. Γ. Λεοντίου, αφού θεώρησε σωστό με αυτόν τον τρόπο να ενημερώσει και τους ημεδαπούς δικηγόρους των τριών μετόχων των Καθ' ων η Αίτηση 1 δηλ. τους D. Agramakov, S. Magin και Αιτητή. Όπως φαίνεται και από το Τεκμ.8 ο Σ. Πίττας απάντησε επί του πιο πάνω ηλεκτρονικού μηνύματος του Καθ' ου η Αίτηση 3 (ημερ.11.3.14) και απαιτούσε εκ μέρους του κ. S. Magin περισσότερες πληροφορίες και έγγραφα από τον Αιτητή, και δήλωνε πως ο πελάτης του ήταν έτοιμος να χρηματοδοτήσει, αναλογικά του μεριδίου του, όλα τα νομικά έξοδα για την ανάκτηση των κλεμμένων περιουσιακών στοιχείων. Παρόλο που η σύγκληση της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των Μετόχων της Lotaso ζητήθηκε γραπτώς από τον Αιτητή και παρόλο που στην εν λόγω Γενική Συνέλευση των Μετόχων όλοι οι μέτοχοι της Lotaso γνώριζαν, συμπεριλαμβανομένων και του Αιτητή, ότι θα παρουσιάζοντο τα αποτελέσματα των ερευνών που διεξήγαγε ο Καθ' ου η Αίτηση 3 στην Μόσχα αναφορικά με τις συνθήκες της δόλιας μεταβίβασης των μετοχών της Aspect Bank και παρόλο που ο Αιτητής την 27.5.2104 απέστειλε στους Καθ' ων η Αίτηση 2 αντίγραφο του πληρεξουσίου (proxy) με το οποίο επιβεβαίωνε την συμμετοχή του στην εν λόγω συνάντηση των Μετόχων της Lotaso (που ο ίδιος ζήτησε γραπτώς και επιτακτικά) και παρόλο που ο Αιτητής γνώριζε και όφειλε να γνωρίζει ότι ο κ. Agramakov θα ταξίδευε από το εξωτερικό για να παραστεί προσωπικά στη συνάντηση των Μετόχων της Lotaso, εντούτοις καταχρηστικά και κακόπιστα και για να εξυπηρετήσει αλλότρια και προσωπικά συμφέροντα χρησιμοποίησε την καταχώρηση της παρούσας δικαστικής διαδικασίας και την λήψη μονομερών ενδιάμεσων διαταγμάτων για να παγοποιήσει την λήψη οποιασδήποτε απόφασης από την Έκτακτη Γενική Συνέλευση των Μετόχων της Lotaso η οποία συγκλήθηκε κατόπιν γραπτού αιτήματος του Αιτητή, για να συζητήσει και λάβει αποφάσεις για λήψη μέτρων για την προστασία των περιουσιακών στοιχείων της ZAO ASPECT BANK - (που ήταν έμμεσα περιουσιακά στοιχεία της LOTASO). Στις 29.5.2014 ενώ είχαν προσέλθει στον τόπο που θα εγίνετο η Έκτακτη Γενική Συνέλευση των Μετόχων της Lotaso, ο κ. Agramakov και οι σύμβουλοι του ο κ. Σ. Πίττας ως αντιπρόσωπος του κ. Magin, ο κ. Ανδρέας Ερωτοκρίτου, ως αντιπρόσωπος του Αιτητή, και ο Καθ' ου η Αίτηση 3 και η κα Φανή Σχίζα ως αντιπρόσωποι των Καθ' ων η Αίτηση 2 και ενώ ήταν έτοιμοι όλοι για να αρχίσει η συνεδρία, εισήλθε στον χώρο συνεδρίασης των Μετόχων, ιδιώτης επιδότης και επέδωσε τα δικαστικά έγγραφα της παρούσης αγωγής και τα ενδιάμεσα διατάγματα. Η θέση που έλαβε ο αντιπρόσωπος του Αιτητή, δηλαδή ο κ. Ανδρέας Ερωτοκρίτου ήταν ότι τίποτα δεν μπορεί να συζητηθεί ούτε να ληφθεί απόφαση, γιατί απαγορεύετο από τα ενδιάμεσα διατάγματα. Με τα μονομερή ενδιάμεσα διατάγματα ο Αιτητής πέτυχε να παγοποιήσει την λήψη απόφασης από τους μετόχους της Lotaso για να ληφθούν μέτρα στην Ρωσία για να ανακτηθούν οι μετοχές της ZAO ASPECT BANK που δόλια αποξενώθηκαν. Ισχυρίστηκε ότι τα πραγματικά και αλλότρια κίνητρα του Αιτητή φαίνονται και αποκαλύπτονται στην ένορκη δήλωση της Στέλλας Στυλιανού ημερ. 1.7.2014 που υποστηρίζει την γραπτή ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 13 και 14 το περιεχόμενο της οποίας υιοθετεί ως αληθές. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση της Στέλλας Στυλιανού, o Αιτητής μόλις κατάλαβε ότι ο κ. Magin και ο κ. Agramakov ήταν έτοιμοι να συμφωνήσουν για λήψη διαβημάτων στην Ρωσία για να ανακτηθούν οι μετοχές της ZAO ASPECT BANK και για να χρηματοδοτήσουν προσωπικά τέτοια μέτρα, τελικά άλλαξε τα σχέδια του και προχώρησε στα ανωτέρω δικαστικά διαβήματα για να εμποδίσει την λήψη τέτοιων μέτρων για να αφήσει ανενόχλητο τον αχυράνθρωπο και στενό συνεργάτη του, δηλ. τον κ. Yuri Lis να υλοποιήσει το στόχο απόκτησης της κυριότητας των κλαπέντων μετοχών μέσω των Ρωσικών αγωγών για δήθεν παράβαση των δικαιωμάτων προτιμήσεως αυτού. Όλα τα ανωτέρω αποκαλύπτουν και αποδεικνύουν μεταξύ άλλων ότι: (α) Ο Αιτητής ενήργησε και ενεργεί κακόπιστα και καταχρηστικά και για προώθηση των προσωπικών και εγωιστικών συμφερόντων και δόλιων σχεδιασμών του και όχι για να προστατεύσει δήθεν τα καλώς νοούμενα των Εναγομένων Εταιρειών ως συνόλου. (β) Ο Αιτητής δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια και είναι ένοχος μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων και ειδικότερα: (

1. i)Δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι είναι ο κ. Agramakov που πρώτα ήγειρε το ζήτημα της δόλιας αποξένωσης των μετόχων της ZAO ASPECT BANK και μάλιστα ενόρκως με την ένορκη δήλωση του ημερ. 6.3.2014 που καταχώρησε στα πλαίσια της αγωγής Αρ. 4961/2013 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Τεκμ.5). Αντί αυτού ο Αιτητής παρουσίασε μια διαφορετική εικόνα στο Δικαστήριο, ότι δήθεν αυτός το ανακάλυψε πρώτος και ότι ο κ. Agramakov και ο κ. Magin είναι πίσω ή είναι αναμεμειγμένοι στην δόλια αποξένωση των μετόχων της ZAO ASPECT BANK κλπ. (
2. ii)Δεν απεκάλυψε ότι ο Αιτητής ζήτησε γραπτώς την σύγκληση της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των Μετόχων της Lotaso για τη λήψη μέτρων για ανάκτηση των κλαπέντων μετοχών, αίτημα που αποδέχθηκαν οι άλλοι δύο συνεταίροι αυτού και μάλιστα ήταν σύμφωνοι να χρηματοδοτήσουν όλα τα έξοδα για τον διορισμό Ρώσων Δικηγόρων για την λήψη τέτοιων διαβημάτων. Αντίθετα παρουσίασε μια ψεύτικη εικόνα γύρω από τα ανωτέρω θέματα και κατηγόρησε και ισχυρίστηκε ότι οι άλλοι δύο συνεταίροι του δηλ. ο κ. Agramakov και ο κ. Magin δεν ήθελαν και δεν συμφώνησαν για την λήψη τέτοιων διαβημάτων ανάκτησης των κλαπέντων μετοχών της Aspect Bank. (iii) Δεν απoκάλυψε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης Agramakov ημερ. 6.3.14 (Τεκμ.5) που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της διαδικασίας των ενδιάμεσων διαταγμάτων της Αγωγής Αρ. 4961/13 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και ειδικότερα ότι ο κ. Agramakov δεν γνώριζε για τα δόλια διαβήματα και ενέργειες του Αιτητή να θέσει την διεύθυνση των Εταιρειών CIRCUITLAND και CAMELOT SEALINE και των θυγατρικών αυτών υπό τον έλεγχο του, δεν είχε εξουσιοδοτήσει κανένα πρόσωπο να ενεργεί εκ μέρους του και να παρουσιάζει τον κ. Agromakov ότι υιοθετεί και συμφωνεί με τα διαβήματα και ενέργειες του Αιτητή κλπ. Η Στέλλα Στυλιανού είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση 14. Αναφορά στο περιεχόμενο της ένορκης της δήλωσης έγινε ανωτέρω και δεν προτίθεμαι να το επαναλάβω. Η ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 2-6 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 3 ημερ. 4.7.14, ο οποίος είναι Διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση 2 και ουσιαστικά επαναλαμβάνει το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της Μαρί Πασβάντη και Στέλλας Στυλιανού (ανωτέρω). Η ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 10, 11 και 12 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση 12 ημερ. 18.7.14, η οποία είναι Διευθύντρια των Καθ' ων η Αίτηση 10 και υπάλληλος των Καθ' ων η Αίτηση 11. Αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 11 είναι η παροχέας διοικητικών υπηρεσιών των Καθ' ων η Αίτηση 10, κατόχου του 50% του μετοχικού κεφαλαίου της ZAO ASPECT FINANCE, κατόχου του 89,88% του μετοχικού κεφαλαίου στην Aspect Bank JSC. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 10 και 11 και η ίδια ως αντιπρόσωπος διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση 10, δεν γνώριζαν τους πραγματικούς τελικούς ωφέλιμους δικαιούχους των Καθ' ων η Αίτηση 10, τελικούς δικαιούχους του 100% του μετοχικού κεφαλαίου της ZAO ASPECT FINANCE ούτε ότι αυτή ήταν μέρος μιας αλυσίδας εταιρειών με επικεφαλή τους Καθ' ων η Αίτηση 1, εφόσον όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 1, ο κ. Mikhail Storoz θεωρείτο και παρουσιάζετο ως ο τελικός ωφέλιμος δικαιούχος των Καθ' ων η Αίτηση 10. Δεν γνώριζαν τους Καθ' ων η Αίτηση αρ. 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 15 κατά τον ουσιώδη χρόνο και ό,τι έμαθαν γι' αυτούς το πληροφορήθηκαν στα πλαίσια της αγωγής και της ένορκης δήλωσης του Αιτητή. Οι Καθ' ων η Αίτηση 10, 11 και η ίδια για πρώτη φορά έλαβαν γνώση του οργανογράμματος του ομίλου εταιρειών των Καθ' ων η Αίτηση 1 όταν αυτό τους κοινοποιήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση 3. (Τεκμ.2). Στις 7.3.2014 στάληκε τηλεμήνυμα στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση 11 από τον Αιτητή (Τεκμ.14), ο οποίος ανέφερε ότι παρατήρησε μεταφορά μετοχών της εταιρείας ZAO ASPECT FINANCE, η οποία κατείχε το 89.88% των μετοχών της ASPECT BANK και η οποία πράξη κατά την άποψή του ήταν δόλια και παράνομη. Ρωτούσε τους Καθ' ων η Αίτηση 10 οι οποίοι ήταν οι διαχειριστές του 50% του μετοχικού κεφαλαίου της ASPECT FINANCE, αν είχαν γνώση της πράξης αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η Αίτηση 10. Οι Καθ' η Αίτηση 11 μόλις έλαβαν γνώση του μηνύματος του Αιτητή: (α) Στις 10.3.2014 ξεκίνησαν ενδελεχή έλεγχο των φακέλων και του αρχείου των Καθ' ων η Αίτηση 10 σύμφωνα με τις εσωτερικές τους διαδικασίες. (β) Στις 11.3.2014 στάληκε σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα από τους Καθ' ων η Αίτηση 11 προς την μεσάζουσα εταιρεία (Fionica Company Services Ltd) ενημερώνοντας τους για το σχετικό μήνυμα του Αιτητή. Προς απάντηση η μεσάζουσα εταιρεία, η οποία τελούσε υπό τις οδηγίες του κ. Alexey Potapov έδωσε οδηγίες προς τους Καθ' ων η Αίτηση 11 να απαντήσουν στον Αιτητή και να μεταφέρουν την ανυπαρξία γνώσης για οποιαδήποτε πράξη αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων της ASPECT FINANCE και να διερευνήσει την υπόθεση στην Ρωσία. (γ) Στις 11.3.2014 οι Καθ' ων η Αίτηση 11 απάντησαν ότι αγνοούσαν σε ποιο πρόσωπο θα έπρεπε επιτέλους να απαντήσουν και να ενημερώσουν. Γι' αυτό και ζητήθηκε από την μεσάζουσα εταιρεία όπως αποστείλει στον δικό της πελάτη την απάντηση την οποία τους είχε δώσει. Η μεσάζουσα εταιρεία στο απαντητικό της μήνυμα εμμένει ότι πρέπει να απαντήσουν οι Καθ' ων η Αίτηση 11. (δ) Στις 11.3.2014 οι Καθ' ων η Αίτηση 11 απάντησαν στην μεσάζουσα εταιρεία ότι στα αρχεία τους έχουν ως τελικό δικαιούχο τον κ. Mikhail Storoz και ρώτησαν εκ νέου ποιος είναι ο Αιτητής και ποια η σχέση του με τους Καθ' ων η Αίτηση 10. Τονίστηκε εντόνως όπως θεωρηθεί το θέμα ως επείγον. (ε) Στις 11.3.2014 η μεσάζουσα εταιρεία τους απάντησε ότι λόγω «εσωτερικής διαμάχης» στην δομή των Καθ' ων η Αίτηση 10, δεν θα απαντούσε στους Καθ' ων η Αίτηση 11 και πως θα επικοινωνούσε με αυτούς ο δικηγόρος κ. Σωτήρης Πίττας ο οποίος είχε ήδη επιληφθεί του θέματος. Σημειώνεται ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρξε καμία επικοινωνία από το συγκεκριμένο δικηγόρο με τους Καθ' ων η Αίτηση 11 (Τεκμ.15). Ο Αιτητής ήταν πρόσωπο που πρώτη φορά επικοινωνούσε με τους Καθ' ων η Αίτηση και φανέρωνε την ύπαρξη νομικού συμφέροντος επί των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η Αίτηση 10. Κατά τον έλεγχο που διενέργησαν στα αρχεία των Καθ' ων η Αίτηση 10 πουθενά δεν προέκυψε ότι ο Αιτητής ήταν ο τελικός ωφέλιμος δικαιούχος της εταιρείας, γεγονός το οποίο επιτείνει τις υποψίες τους ότι η οποιαδήποτε εμπλοκή ή διεκδίκηση του Αιτητή γίνεται εκ του πονηρού. Οι Καθ' ων η Αίτηση 11 δεν επέδειξαν καμιά αδιαφορία, και σύμφωνα με την πρακτική τους η οποία ήταν απόρροια της σχέσης εμπιστοσύνης με τους συνεργάτες τους, επικοινωνούσαν με την μεσάζουσα εταιρεία και όχι απευθείας με τους πελάτες της. Η τελευταία μέχρι τις 7.5.2014 υποστήριζε ότι ο τελικός δικαιούχος των Καθ' ων η Αίτηση 10 ήταν ο κ. Mikhail Storoz (Τεκμ.12). Όταν έλαβαν την επιστολή από το δικηγορικό γραφείο του Αιτητή στις 12.5.14 ακόμη και τότε λόγω των διαβεβαιώσεων της μεσάζουσας εταιρείας ότι ο τελικός δικαιούχος των Καθ' ων η Αίτηση 10 ήταν ο Mikhail Storoz και λόγω της ηθελημένης παράλειψης της να τους κοινοποιήσει το οργανόγραμμα των Καθ' ων η Αίτηση 10, δεν μπορούσαν να απαντήσουν θετικά στους δικηγόρους του Αιτητή για τα αληθή γεγονότα της υπόθεσης και να λάβουν σχετικά μέτρα προς ανάκτηση των όποιων περιουσιακών στοιχείων. Οι Καθ' ων η Αίτηση 11 καλύπτονταν από το καθήκον πίστης και εμπιστευτικότητας προς τους πελάτες τους και με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία και πληροφορίες δεν προέκυπτε δόλια αποξένωση περιουσιακών στοιχείων. Ως εκ τούτου αποφάσισαν όπως αναζητήσουν και διορίσουν δικό τους δικηγόρο προς μελέτη και χειρισμό του ζητήματος, σχετικά με τους Καθ' ων η Αίτηση 10 αλλά και προχώρησαν σε γενική συνέλευση. Στις 15.5.2014 συγκάλεσε έκτακτη γενική συνέλευση των Καθ' ων η Αίτηση 10, με πρώτιστο σκοπό την εξέταση του όλου θέματος και την εξακρίβωση της ταυτότητας των τελικών ωφέλιμων δικαιούχων και κοινοποίησε δια των Καθ' ων η Αίτηση 11, την ημερήσια διάταξη στον κ. Alexey Potapov με την υπόδειξη να την κοινοποιήσει σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη (Τεκμ.16). Η κοινοποίηση της ημερήσιας διάταξης έλαβε υπόψη το «οργανόγραμμα» ως αυτό κοινοποιήθηκε στις 6.5.2014 από τον Καθ' ου η Αίτηση 3 καθώς επίσης και την αναφορά του κ. Alexey Potapov ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 είχε καλύτερη και πλήρη γνώση της κατάστασης ένεκα εμπιστευτικών συναντήσεων. Με βάση το Τεκμ.2 και το «οργανόγραμμα» που κοινοποίησε ο Καθ' ου η Αίτηση 3, δεν τεκμηριωνόταν ποιοι ήταν πράγματι οι τελικοί ωφέλιμοι δικαιούχοι. Μόνο δια μέσω έκτακτης γενικής συνέλευσης θα μπορούσαν να ληφθούν αποφάσεις και να δοθούν στοιχεία σχετικά με την εξακρίβωση της δομής της εταιρείας, των δραστηριοτήτων της και των όποιων ενεργειών του εξουσιοδοτημένου προσώπου δηλαδή του Mikhail Storoz, των περιουσιακών στοιχείων και της τυχόν εμπλοκής της στην μεταφορά των μετοχών της Aspect Bank. Η έκτακτη γενική συνέλευση προγραμματίστηκε στις 5.6.2014. Από το 2012 και έπειτα, δεν κατατέθηκαν οικονομικές καταστάσεις των Καθ' ων η Αίτηση 10, παρά τις προτροπές στους Καθ' ων η Αίτηση 11, οι οποίες και θα αποκάλυπταν τυχόν περιουσιακά στοιχεία στην εταιρεία (Τεκμ.9). Οι οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας μέχρι και τις 31.12.2011 δεν έδειχναν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 10 είχαν περιουσιακά στοιχεία (Τεκμ.17). Στις 22.5.2014 οι Καθ' ων η Αίτηση 11 έλαβαν επιστολή εκ νέου από το δικηγορικό γραφείο του Αιτητή ζητώντας όλα τα έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή τους. Αυθημερόν, οι Καθ' ων η Αίτηση 11 απάντησαν μέσω του δικηγόρου τους, ενημερώνοντας τους δικηγόρους του Αιτητή μεταξύ άλλων και για την προγραμματισθείσα έκτακτη γενική συνέλευση των Καθ' ων η Αίτηση 10. Στις 5.6.2014 στην έκτακτη γενική συνέλευση των Καθ' ων η Αίτηση 10 δεν παρευρέθηκε κανένα από τα εμπλεκόμενα μέρη ούτε και οποιοσδήποτε υποστήριζε ότι ήταν ο δικαιούχος ή ο πραγματικός ιδιοκτήτης των Καθ' ων η Αίτηση 10. Λόγω της κατάστασης η οποία δημιουργήθηκε, οι Καθ' ων η Αίτηση 11 τερμάτισαν κάθε συνεργασία με την μεσάζουσα εταιρεία. (Τεκμ.19). Μετά την αγωγή, οι Καθ' ων η Αίτηση 11 εξέτασαν την κατάσταση στη βάση των ισχυρισμών της ένορκης δήλωσης του Αιτητή και πραγματοποίησαν στις 14.7.2014 συναντήσεις με τραπεζικούς οργανισμούς στους οποίους οι Καθ' ων η Αίτηση 10 διατηρούσαν τραπεζικούς λογαριασμούς και ζήτησαν όπως πληροφορηθούν από το φάκελο της εταιρείας ό,τι χρειάζεται. Τους δόθηκε διαβεβαίωση ότι οι τράπεζες θα τους αποστείλουν, τις καταστάσεις λογαριασμών της εταιρείας, αντίγραφα όλων των τραπεζικών εντύπων που υπογράφτηκαν κατά το άνοιγμα του λογαριασμού, αντίγραφο του εγγράφου καταπιστεύματος, αντίγραφα των προσωπικών στοιχείων των τελικών ωφέλιμων δικαιούχων και του υπογράφοντα προσώπου αυτών και αντίγραφα όλων των συμφωνιών, συμβολαίων και τιμολογίων που δόθηκαν στην τράπεζα για την διεκπεραίωση τραπεζικών εντολών όπως τους ζήτησαν προφορικά και αργότερα γραπτώς (Τεκμ.18). Επίκειτο επίσης συνάντηση με την μεσάζουσα εταιρεία, συγκεκριμένα με την κα Olga Osipova, στις 22.7.2104 στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση 11, με σκοπό την συζήτηση διαδικαστικών διαδικασιών για την ολοκλήρωση της τερματισθείσας συνεργασίας. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είναι θύματα ενός καλά οργανωμένου και μελετημένου σχεδίου το οποίο εξυφάνθηκε από διάφορους επιτήδειους οι οποίοι ενεργούσαν από κοινού μέχρι που οι ίδιοι αποφάσισαν να αλληλοεξοντωθούν. Κανένας δεν αποκλείει ότι σ' αυτό το σχέδιο συμμετείχε και ο εμφανιζόμενος ως ο παραπονούμενος δηλαδή ο Αιτητής καθότι βασίζει την υπόθεση του σε πράξεις και ιδίως παραλείψεις του οι οποίες πολλές φορές φτάνουν τα όρια της κοροϊδίας. Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι θύματα ενός σχεδίου καθότι προηγήθηκαν διαμάχες, εκατέρωθεν αντιδικίες από τους τελικούς δικαιούχους και άλλα πρόσωπα και ουδέποτε ενημερώθηκαν από τον Αιτητή και τους μέχρι πρότινος συνεταίρους του πριν τις 7.3.2014. Οι δικές τους παραλείψεις αντιδικίες και διαμάχες επιχειρείται να μετατοπιστούν τοπικά στα κυπριακά Δικαστήρια και χρεώνονται στους Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι παρείχαν υπηρεσίες με βάση τα στοιχεία που είχαν στην κατοχή τους και τις υποδείξεις των εμφαινόμενων τελικών δικαιούχων την ύπαρξη των οποίων αγνοούν οι τελικοί ωφέλιμοι δικαιούχοι των Καθ' ων η Αίτηση 1. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις - στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο - θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής παραβίασε το καθήκον για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης και/ή παραπλάνησε το Δικαστήριο. Ειδικώτερα, είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο τα ακόλουθα ουσιώδη γεγονότα: (α) Ο Αιτητής δεν αποκάλυψε ότι στο χρόνο που αποτάθηκε στο Δικαστήριο εκκρεμούσε ήδη αγωγή στη Ρωσία μέσω της οποίας διεκδικούνται οι μετοχές που έτυχαν αποξένωσης από κάποιον κ. Lis, δυνάμει δικαιώματος που απορρέει από την ιδιότητα του ως άμεσα μετόχου της Aspect Finance με δικαίωμα προαίρεσης επί των επίδικων μετοχών. Το γεγονός της καταχώρησης της αγωγής αυτής αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά από τους Καθ' ων η Αίτηση μέσω της ένορκης δήλωσης Στυλιανού (Σχετικές είναι οι παραγράφοι 82 και 88 της ένορκης δήλωσης Στυλιανού καθώς και το Τεκμ.15 που επισυνάπτεται σε αυτή), η οποία αποκαλύπτει ότι η αγωγή προωθείται από τους ίδιους δικηγόρους που χρησιμοποιεί και ο Αιτητής στη Ρωσία και ότι είναι ο Αιτητής που χρησιμοποιεί τον κ. Lis για να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα και να πάρει ο ίδιος στα χέρια του τις μετοχές της Aspect Finance. Μετά από αυτή την αποκάλυψη, ο Αιτητής δεν επιχείρησε να αρνηθεί την ύπαρξη και γνώση της πιο πάνω διαδικασίας από τον ίδιο, πράγμα που σημαίνει ότι ενώ γνώριζε την ύπαρξη και το αντικείμενο της, επέλεξε να μην θέσει την εκδοχή του ως προς αυτήν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής δεν επιχείρησε να δηλώσει ότι δεν γνώριζε για την διαδικασία αυτή ούτε να αιτιολογήσει γιατί δεν αποκάλυψε την κρίσιμη αυτή πληροφορία στο Δικαστήριο. (β) Ο Αιτητής δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι ο ίδιος ζήτησε και μάλιστα εγγράφως την σύγκληση της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετόχων των Καθ' ων η Αίτηση 1 για την λήψη μέτρων για ανάκτηση των Μετοχών - αίτημα που αποδέχθηκαν οι άλλοι δύο συνεταίροι και ότι μάλιστα ήταν σύμφωνοι να καλύψουν όλα τα έξοδα για τον διορισμό Ρώσων Δικηγόρων για την λήψη των αναγκαίων διαβημάτων - αλλά ισχυρίσθηκε ότι οι άλλοι δυο συνέταιροι του δηλαδή ο κ. Agramakov και ο κ. Magin δε συμφώνησαν για την λήψη μέτρων ανάκτησης των Μετοχών. Όπως σχετικά αναφέρεται στις παραγράφους 11.1-11.4 της ένορκης δήλωσης Πασβάντη, ο Αιτητής δεν αναφέρεται στο πληρεξούσιο που εκδόθηκε προς όφελος του Γ. Λεοντίου (και στην απουσία αυτού του κ. Ανδρέα Ερωτοκρίτου) για να συμμετάσχει και να ψηφίσει στην συγκληθείσα Έκτακτη Γενική Συνέλευση ημερ. 29.5.2014, δεν προσκόμισε αντίγραφο αυτού με την αίτηση του στο Δικαστήριο, όπως και δεν αποκαλύπτει το γεγονός ότι ο Αιτητής συμφώνησε ή ακόμα προκάλεσε την πραγματοποίηση της πιο πάνω συνέλευσης. Δεν επισύρεται η προσοχή του Δικαστηρίου στην επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 13.5.2014 (Τεκμ.14) που ουσιαστικά αποτελούσε παράκληση ("requisition") για σύγκληση Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης σε περίπτωση αναβολής της. Αντίθετα παραπλανά το Δικαστήριο, δημιουργώντας την εντύπωση ότι η προγραμματισμένη Έκτακτη Γενική Συνέλευση αποτελούσε μέρος της στρατηγικής των Καθ' ων η Αίτηση 2 για πρόκληση καθυστέρησης. Στην πραγματικότητα ο Αιτητής όχι μόνο συμφώνησε στην σύγκληση της εν λόγω Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης αλλά όπως προκύπτει από την επιστολή των δικηγόρων του, αυτή αποτελούσε και παράκληση (requisition) για σύγκληση Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης σε περίπτωση αναβολής αυτής και παραπλανητικά προέβαλε το επιχείρημα ότι δεν θα λαμβάνετο καμία απόφαση σε αυτή, ενώ ο ίδιος ο Αιτητής μέσω του πληρεξουσίου του που εμφανίστηκε κατά τις 29.5.14 ισχυρίσθηκε ότι κανένα θέμα της ημερήσιας διάταξης δεν μπορούσε να συζητηθεί λόγω του εκδοθέντος ενδιάμεσου Διατάγματος. (γ) Ο Αιτητής δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι είναι ο κ. Agramakov, ο οποίος πρώτος ήγειρε το ζήτημα της δόλιας αποξένωσης των μετοχών της Aspect Finance, επέστησε την προσοχή στους συνεταίρους της κοινοπραξίας και μάλιστα το αποκάλυψε ενόρκως μέσω της Ένορκης Δήλωσης του ημερομηνίας 5.3.14 στο πλαίσιο της αγωγής αρ.4961/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Τεκμ.5 της ένορκης δήλωσης Πασβάντη και παράγραφος 46 στην ένορκη δήλωση Στυλιανού). Αντίθετα προώθησε διαφορετική εικόνα στο Δικαστήριο, ότι δήθεν ο ίδιος ανακάλυψε πρώτος τη «δόλια αποξένωση» και ότι ο Agramakov και ο Magin είναι ένοχοι και αναμεμειγμένοι στη «δόλια αποξένωση» των Μετοχών. Ο Αιτητής παραλείπει επίσης να αποκαλύψει στο Δικαστήριο την πραγματική εικόνα στη βάση της οποίας ζητούνταν ενδιάμεσα διατάγματα στην Αγωγή 4961/13 που καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς του περί συνομωσίας ή δόλιας συνεργασίας μεταξύ του κ. Maxim και κ. Agramakov (παραγράφοι 33(δ) i-vii της ένορκης δήλωσης Πασβάντη). (δ) Πέραν της απλής αναφοράς στην ανταλλαγή επιστολών με τους Καθ' ων η Αίτηση 2, σκόπιμα παραλείπει ο Αιτητής, να επιστήσει την προσοχή του Δικαστηρίου στο περιεχόμενο αυτών και να αναφέρει στο Δικαστήριο τα διαβήματα στα οποία προέβηκε ο Καθ' ου η Αίτηση 3 και το ταξίδι του στη Ρωσία προς διερεύνηση του θέματος της μεταβίβασης των μετοχών, ώστε να συλλέξει στοιχεία που θα ετίθεντο στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση της εταιρείας. (ε) Ο Αιτητής παραπλανεί το Δικαστήριο, όταν ισχυρίζεται ότι υπάρχει συμπαιγνία μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση 3 και Σωτήρη Πίττα και συνεπώς παράβαση των καθηκόντων του Καθ' ου η Αίτηση 3 ως προς τους τρεις συνέταιρους. Το «συμπέρασμα» αυτό ο Αιτητής το βασίζει σε επισήμανση του ότι ο κ. Πίττας απέστειλε ηλεκτρονική επιστολή μέσα σε μόλις 34 λεπτά μετά που ο Καθ' ου η Αίτηση 3 είχε απαντήσει ηλεκτρονικά στην αρχική επιστολή του Αιτητή ημερ. 7.3.14 με την οποία τον ενημέρωνε για την δόλια μεταβίβαση των μετοχών. Ο Αιτητής όμως παρέλειψε να επιστήσει την προσοχή του Δικαστηρίου στο εξόφθαλμο γεγονός ότι όλη η επισυναπτόμενη αλληλογραφία και ιδιαίτερα η σχετική ενημέρωση/κοινοποίηση στον κ. Πίττα από τον Καθ' ου η Αίτηση 3 (Τεκμ.8 στην ένορκη δήλωση Αιτητή) έγινε με το πρώτο του μήνυμα/απάντηση στον ίδιο τον Αιτητή και ότι είναι επί αυτής της επιστολής που απάντησε ο κ. Πίττας, κοινοποιώντας την απάντηση του στον Αιτητή. Άρα ο Αιτητής γνώριζε πολύ καλά πως ο κ. Πίττας, πληροφορήθηκε για τα τεκταινόμενα και δεν «απάντησε εν κρυπτώ» στον Καθ' ου η Αίτηση 3 αλλά κοινοποιώντας και στον ίδιο τον Αιτητή την απάντηση του, η οποία δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη «προπαρασκευή» για να δοθεί ως δόθηκε. Το υπόβαθρο στο οποίο βάσισε το «μόνο λογικό συμπέρασμα» του ο Αιτητής δεν παρουσιάστηκε ούτε ορθά ούτε καλόπιστα. (στ) Ο Αιτητής δεν αποκάλυψε την πρόθεση του για καταχώρηση της αγωγής που καταχωρήθηκε στη Ρωσία, μετά την εξασφάλιση στην παρούσα αγωγή του Αντιαγωγικού Διατάγματος. Η αγωγή καταχωρήθηκε από τον ίδιο τον Αιτητή τον Ιούνιο του 2014 κατά φυσικών προσώπων (παρ.26 της Γνωμάτευσης White & Case Τεκμ.5 στην ένορκη δήλωση Στυλιανού) και με αυτήν είναι προφανές ότι η πρόθεση του Αιτητή για προώθηση τέτοιας αγωγής υπήρχε στον χρόνο που ζήτησε να εμποδίσει τους Καθ' ων η Αίτηση 9 και 10, μετόχους της Aspect Finance από το να προχωρήσουν οι ίδιοι στην καταχώρηση τέτοιας αγωγής, όπως προκύπτει από τον σύντομο χρόνο που παρήλθε μέχρι την καταχώρηση της. Δεν έκανε όμως καμία αναφορά σε αυτή αν και είναι φανερό ότι αυτό ήταν σχετικό με τον τρόπο που θα ασκείτο η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς την έκδοση του αντιαγωγικού Διατάγματος, διότι πλέον δεν θα ζητείτο από το Δικαστήριο να διατηρήσει μέσω της έκδοσης του το τότε υφιστάμενο status quo αλλά να «προτιμήσει» την καταχώρηση της αγωγής από τον Αιτητή αντί τους Καθ' ων η Αίτηση, πριν καν οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν την ευκαιρία να ακουστούν. Με τη παρ.15 της ένορκης δήλωσης του, ο Αιτητής παράστησε (ψευδώς όπως φάνηκε) ότι δεν ήταν καν δυνατός ο «εντοπισμός» και η ανάκτηση/επιστροφή των μετοχών στους νόμιμους δικαιούχους τους. Δεν εξηγεί ο Αιτητής γιατί ενώ δήθεν προέτρεπε να προβούν σε τέτοιου είδους διαβήματα οι Καθ' ων η Αίτηση 9 και 10 και είχε ζητήσει την σύγκληση Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης, στη συνέχεια και επικαλούμενος εντελώς αβάσιμες δήθεν «υποψίες» διαστρεβλώνοντας τα γεγονότα και παραπλανώντας το Δικαστήριο, προκάλεσε την έκδοση του Αντιαγωγικού Διατάγματος, ακριβώς για να ελέγξει/προωθήσει ο ίδιος παράγωγη αγωγή στη Ρωσία η οποία καταχωρήθηκε πολύ λίγο μετά που εκδόθηκε το Διάταγμα. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αναφορικά με την Αίτηση των 1. Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G κ.ά και Adeona Holdings Ltd (ανωτέρω) επαναλαμβάνονται οι καλώς γνωστές αρχές της νομολογίας επί του θέματος και σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα: «Η υποχρέωση κάθε διαδίκου που ζητά μονομερώς διάταγμα να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, είναι δεδομένη. Σχετική είναι η νομολογία που προκύπτει μεταξύ άλλων και από τις υποθέσεις Global Cruises SA κ.α. v. Metro Shipping & Travel Ltd

(1989)1 AAΔ.607, 616-8, Γρηγορίου ν. Χριστόφορου

(1995)1 AAΔ 248, 264-267, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου

(1998)1 AAΔ 598 και Χαραλάμπους v. Petros Michael Exclusif Ltd κ. α.

(2004)1Γ AAΔ 1953, 1956. Όπως αναφέρεται, σε μονομερείς αιτήσεις ο αιτητής υποχρεούται να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και να ενεργήσει με καλή πίστη. Αυτό ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις που ζητείται θεραπεία του δικαίου της επιείκειας, οπότε ο Αιτητής έχει υποχρέωση να προσέλθει με «καθαρά χέρια». Η μη αποκάλυψη είτε αθώα, είτε εσκεμμένη, θεωρείται είδος εξαπάτησης γι' αυτό και προκαλεί τόσο σοβαρές συνέπειες, όπως την ακύρωση του διατάγματος, χωρίς την περαιτέρω εξέταση της ουσίας της αίτησης. Η υποχρέωση αποκάλυψης εκτείνεται σε όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά ή τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν γνωστά μετά από εύλογη έρευνα και τα οποία ενδεχομένως θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του δικαστηρίου. Όσο πιο δραστικό είναι το διάταγμα που ζητείται, τόσο μεγαλύτερη είναι η υποχρέωση πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης. Η υποχρέωση αποκάλυψης δεν περιορίζεται μόνο σε γεγονότα, αλλά εκτείνεται και στο νόμο και νομικές αρχές, καθώς και σε σημεία τα οποία ενδεχομένως να μην είναι υπέρ των Αιτητών (βλ. Swift Fortune Ltd (The Capaz Duckling) v. Magnifica Marine SA [2008] 1 Lloyd's Rep. 54). Επίσης, περιλαμβάνει και την αποκάλυψη άνευ βλάβης αλληλογραφίας (βλ. Linsen International Ltd v. Humpuss Sea Transport Pte Ltd

(2010)EWHC 303 (Comm)). Αυτό υποβοηθά το δικαστήριο στο να αντιληφθεί όλα τα σχετικά σημεία, προτού αποφασίσει. Σχετικές είναι οι Siporex Trade S.A. v. Comdel Commodities Ltd [1986] 2 Lloyd's Rep 428 QBD και Global Cruises S.A. κ.α. v. Metro Shipping & Travel Ltd, ανωτέρω. Κριτής του τι είναι ουσιώδες, είναι ο δικαστής ο οποίος έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια και δεν διστάζει να ακυρώσει το ήδη εκδοθέν μονομερές διάταγμα, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που διαπιστώνει κακοπιστία και πρόθεση απόκρυψης ή παραπλάνησης του δικαστηρίου. Οδηγός είναι πάντοτε τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης στο πλαίσιο της αντιδικίας των διαδίκων. Βέβαια δεν είναι κάθε παράλειψη αποκάλυψης που οδηγεί σε ακύρωση. Αν το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια κρίνει ότι η παράλειψη αφορούσε σε ουσιώδες γεγονός, τότε κατά κανόνα ακυρώνει το διάταγμα, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να αφαιρέσει κάθε όφελος που απεκόμισε ο αιτητής. Στην αγγλική υπόθεση Bank Mellat v. Nikpour (Mohammad Ebrahaim)

(1985)F.S.R. 87 CA, αναφέρθηκε ότι το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, σύμφωνα με την αρχή του locus poenitentiae (ευκαιρία για μεταμέλεια ή διόρθωση), μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν η μη αποκάλυψη είναι αθώα, να ακυρώσει το προηγούμενο διάταγμα και να εκδώσει νέο, υπό όρους (βλ. επίσης Recnex Trading Ltd κ.α. v. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολιτική Έφεση Αρ. 71/11, ημερ. 16.4.2014). Όμως αυτή η διακριτική ευχέρεια θα πρέπει να ασκείται με αρκετή περισυλλογή, ώστε να μην εξουδετερώνει το μοναδικό κόστος ή «τιμωρία» για μη αποκάλυψη, που δεν είναι άλλο από την ακύρωση του διατάγματος. Στην υπόθεση Brink's-Mat Ltd v. Elcombe and others [1988] 3 All ER 188 ο δικαστής Balcombe LJ επεξηγώντας την ευρεία διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, ανέφερε τα εξής:- «The rule that an ex parte injunction will be discharged if it was obtained without full disclosure has a two-fold purpose. It will deprive the wrongdoer of an advantage improperly obtained: see R ν Kensington Income Tax Commissioners, Ex parte Princess Edmond de Polignac [1917] 1 K.B. 486, 509. But it also serves as a deterrent to ensure that persons who make ex parte applications realise that they have this duty of disclosure and of the consequences (which may include a liability in costs) if they fail in that duty. Nevertheless, this judge-made rule cannot be allowed itself to become an instrument of injustice. It is for this reason that there must be a discretion in the court to continue the injunction, or to grant a fresh injunction in its place, notwithstanding that there may have been non-disclosure when the original ex parte injunction was obtained: see in general Bank Mellat ν Nikpour (Mohammad Ebrahaim) [1985] F.S.R. 87, 90 and Lloyds Bowmaker Ltd ν Britannia Arrow Holdings Plc, ante p. 1337, a recent decision of this court in which the authorities are fully reviewed. I make two comments on the exercise of this discretion.

(1)Whilst, having regard to the purpose of the rule, the discretion is one to be exercised sparingly, I would not wish to define or limit the circumstances in which it may be exercised.

(2)I agree with the views of Dillon L.J. in the Lloyds Bowmaker case, at. P. 1349C-D, that if there is jurisdiction to grant a fresh injunction, then there must also be a discretion to refuse, in an appropriate case, to discharge the original injunction.» Χρήσιμη ανάλυση της νομολογίας για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, δίδεται επίσης στην αγγλική υπόθεση Arena Corporation Ltd (In Provisional Liquidations) v. Schroeder

(2003)All ER (D) 199.» Όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Harvardskiy Prumyslovy Hold A.S. v. Daventree Resour Ltd κ.ά

(2008)1 Α.Α.Δ. 801: «Σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογεί όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και μέσα σε αυτά τα πλαίσια δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασίζεται στο περιεχόμενο των δηλώσεων του δικηγόρου και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων». Επαναλαμβάνω και για τους σκοπούς της παρούσας την επισήμανση αυτή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την προσθήκη ότι το Δικαστήριο σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσεως όχι μόνο δεν έχει άλλη επιλογή, αλλά ούτε και την πολυτέλεια να διεξέλθει το περιεχόμενο των πολυάριθμων εγγράφων που συνήθως συνοδεύουν μια μονομερή αίτηση για ενδιάμεση θεραπεία και κατά συνέπεια σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να επισύρεται η προσοχή του σε καθετί που περιέχεται στα έγγραφα αυτά και τα οποία δυνατό να επηρεάσουν τη λήψη της απόφασης του. Σχετικά, εκτός από την υπόθεση Harvardskiy (ανωτέρω), παραπέμπω και στις υποθέσεις Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.ά

(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Interparlemental Concer "Uralmetrom" v. Besumo Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 557, από τις οποίες προκύπτει εμμέσως πλην σαφώς ότι η αναφορά σε ένα ουσιώδες θέμα πρέπει να γίνεται στην ένορκο δήλωση και όχι να απαντάται στα τεκμήρια που τη συνοδεύουν και τα οποία πολλές φορές - όπως και στην παρούσα περίπτωση - είναι ογκωδέστατα. Στην υπό εξέταση περίπτωση, ο Αιτητής παρέλειψε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο τα πιο πάνω γεγονότα ως και να επισύρει την προσοχή του σ' αυτά, τα οποία κρίνονται ως ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής είχε την υποχρέωση και καθήκον να αποκαλύψει στο Δικαστήριο τα πιο πάνω ουσιώδη γεγονότα, τα οποία είναι άμεσα σχετικά με τα επίδικα θέματα, και ειδικότερα το γεγονός ότι ήδη εκκρεμούσε κατά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης αγωγή στην Ρωσία, σε σχέση με τις επίδικες μετοχές που έτυχαν αποξένωσης, από τον κ. Lis ως μέτοχο της Aspect Finance ως και η εμφανής πρόθεση του Αιτητή για καταχώρηση εκ μέρους του αγωγής στην Ρωσία, η οποία και καταχωρήθηκε αμέσως μετά την εξασφάλιση του Αντιαγωγικού Διατάγματος στην παρούσα διαδικασία. Εάν ο Αιτητής αποκάλυπτε όλα τα πιο πάνω ουσιώδη γεγονότα, πολύ πιθανόν να επηρέαζαν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ' ότι αφορά τη χορήγηση ή όχι των προσβαλλόμενων Διαταγμάτων μονομερώς. Και τούτο γιατί θα είχαν άμεση σχέση με την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/60 αλλά και με το στοιχείο του κατεπείγοντος, εφόσον οι εν λόγω δικαστικές διαδικασίες στη Ρωσία σχετίζονται με το ίδιο το αντικείμενο της παρούσας αίτησης, το οποίο ο Αιτητής επιδιώκει να προστατεύσει με τα αιτούμενα Διατάγματα. Στη βάση των πιο πάνω, έχω την άποψη ότι ο Αιτητής είναι ένοχος σοβαρής απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, τα οποία αν αποκάλυπτε, θα μετέδιδε στο Δικαστήριο μια πολύ διαφορετική εικόνα από αυτήν που μετέδωσε όταν προσέφυγε μονομερώς για τη χορήγηση των επίδικων διαταγμάτων, η οποία πολύ πιθανόν, επαναλαμβάνω, να επηρέαζε τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στη χορήγηση ή όχι μονομερώς των επίδικων Διαταγμάτων υπό παρ. Β, Ζ, Η της αίτησης. Για όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν χρειάζεται να εξετάσω τις περαιτέρω εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων κατά πόσο συντρέχουν ή όχι οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 ή προς τα πού κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας. Συνακόλουθα, τα Προσωρινά Διατάγματα που εκδόθηκαν στις 29.5.2014 υπό παρ.Β, Ζ και Η της αίτησης θα πρέπει να ακυρωθούν. Με την παράγραφο Α της αίτησης, ο Αιτητής ζητά την έκδοση Διατάγματος για διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη των Καθ' ων η Αίτηση 1, 7, 8, 9, 10, 13 και 15 και τα αιτούμενα Διατάγματα υπό παρ. Γ και Στ της αίτησης σχετίζονται με το εν λόγω Διάταγμα υπό παρ. Α. Είναι νομολογημένο ότι Διατάγματα για διορισμό Προσωρινού Παραλήπτη θα πρέπει να εκδίδονται από το Δικαστήριο με τη μεγαλύτερη δυνατή περίσκεψη και μόνο εάν αυτό κρίνεται πρόσφορο, ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης που δικαιολογούν τέτοια εξαιρετική θεραπεία. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση JSC BTA Bank v. Ablyazov (No 3) [2010] EWHC 1779 (Comm): "It is true that the appointment of a receiver is a very intrusive remedy. It is also expensive and not easily reversible. These considerations can, however, be ameliorated by an appropriately fortified undertaking in damages. A receivership order will no doubt be completely inappropriate in the ordinary Freezing Order case where assets are constituted by money in bank accounts (in respect of which the relevant bank can be given notice) or by immovable property. The order will therefore only be appropriate in cases where an injunction is insufficient on its own. Such cases are only likely to arise where there is a measurable risk that, if it is not granted, a defendant will act in breach of the Freezing Order or otherwise seek to ensure that his assets will not be available to satisfy any judgment which may in due course be given against him. If, therefore, the method by which a defendant beneficially holds his assets is transparent, a receivership order may well not be necessary. But if it is opaque and there is a reasonable suspicion that such opacity will be used by a defendant to act in breach of a freezing order, it may well be the case that a receivership order is appropriate." Υπό τα περιστατικά της υπόθεσης κρίνω ότι ο διορισμός του Ενδιάμεσου Παραλήπτη δεν κρίνεται ως αναγκαίος. Σύμφωνα με τον Αιτητή η αναγκαιότητα τέτοιου διορισμού, αποτελεί την μόνη ενδιάμεση θεραπεία, ικανή να διατηρήσει τα περιουσιακά στοιχεία και την υπάρχουσα κατάσταση (status quo) αναφορικά με τα υπάρχοντα περιουσιακά στοιχεία. Ωστόσο η απλή επίκληση κινδύνου χωρίς τον διορισμό του ενδιάμεσου παραλήπτη δεν είναι αρκετή, αφού θα πρέπει να καταδειχθεί ποια ακριβώς είναι η αρνητική εξέλιξη που αναμένεται να επέλθει και πώς προσβάλλονται τα δικαιώματα του Αιτητή. Περαιτέρω, τονίζεται ότι όσον αφορά την δυνατότητα ανάκτησης από τον παραλήπτη των μετοχών της ASPECT FINANCE, αυτό θα μπορούσε να γίνει και γίνεται μέσω των Ρωσικών Δικαστηρίων και ο Αιτητής είχε τη δυνατότητα προώθησης των αναγκαίων μέτρων. Όπως επισημαίνεται από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση, εφόσον δεν υφίσταται ούτε και στοιχειοθετείται υπαρκτός κίνδυνος αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, ο διορισμός Ενδιάμεσου Παραλήπτη θα αποτελούσε ανεπίτρεπτη και αχρείαστη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις των Καθ' ων η Αίτηση. Επιπρόσθετα τονίζεται ότι σε σχέση με το εκδοθέν Διάταγμα παρ. Η της αίτησης - με το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση 1-15 εμποδίζοντο από του να αποξενώσουν, διαθέσουν, δωρίσουν, μεταβιβάσουν επιβαρύνουν ή εγκρίνουν οποιοδήποτε ψήφισμα σε σχέση με την πώληση και/ή μεταβίβαση μετοχών και/ή άλλων περιουσιακών τους στοιχείων - έχει αποφασιστεί από το Δικαστήριο η ακύρωση του και επομένως δεν τίθεται θέμα διορισμού Ενδιάμεσου Παραλήπτη εφόσον δεν μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο μη επάρκειας Διατάγματος Παγοποίησης ούτε και ενδεχόμενο παραβίασης του εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία. Συνεπώς το αιτούμενο Διάταγμα υπό παρ. Α της αίτησης ως και τα αιτούμενα Διατάγματα υπό παρ. Γ και Στ της αίτησης, θα πρέπει να απορριφθούν. Με τα αιτούμενα Διατάγματα υπό παρ. Δ και Ε της αίτησης, ο Αιτητής αιτείται την έκδοση Διαταγμάτων εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2-6 και 11, 12 και 14, τύπου Norwich Pharmacal. Σύμφωνα με το άρθρο 29

(1)(γ) του Ν.14/60, τα Κυπριακά Δικαστήρια εφαρμόζουν τις αρχές της επιείκειας και είναι στο πλαίσιο αυτής της εφαρμογής που έχουν εξουσία να εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα σύμφωνα με το άρθρο 32, που αποτελεί το ουσιαστικό δίκαιο έκδοσης τους (βλ. Parico v. Muskita

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015). Οι αρχές του Δικαίου της επιείκειας εφαρμόζονται και από τα Κυπριακά Δικαστήρια, εφόσον δεν γίνεται διάφορη ρύθμιση από τη νομοθεσία της Κύπρου (βλ. Χριστοφίδη ν. Κοτζαναστάση

(1993)1 Α.Α.Δ. 718). Τα αιτούμενα διατάγματα είναι διατάγματα αποκάλυψης (disclosure) πληροφοριών και εγγράφων που στρέφονται κατά προσώπων που αναμείχθηκαν σε αδικοπραξίες ή παράνομες δραστηριότητες άλλου προσώπου ή υποβοήθησαν το άλλο πρόσωπο στις επιλήψιμες δραστηριότητές του. Το ότι το Δίκαιο της Επιείκειας παρέχει τέτοια θεραπεία στο ζημιωθέν μέρος προκύπτει έκδηλα από τις υποθέσεις Norwich Pharmacal v. Commissioners of Customs and Excise

(1973)2 All E.R. 94 και Bankers Trust v. Shapira

(1980)1 W.L.R. 1247. Κατ' επέκταση, διατάγματα της εξεταζόμενης φύσης είναι δημιούργημα του δικαίου της επιείκειας και τα Κυπριακά Δικαστήρια ασφαλώς και έχουν δικαιοδοσία χορήγησης τους, εκτός και εάν υπάρχει ειδική νομοθετική ρύθμιση που δεν επιτρέπει τη χορήγηση τέτοιας θεραπείας. Τα γεγονότα της υπόθεση Norwich, ήταν κατ' ουσία, απλά. Οι εφεσείοντες ήταν ιδιοκτήτες και δικαιούχοι της πατέντας «furazolidone», την οποία χρησιμοποιούσαν σε χημικά παρασκευάσματα. Σε κάποιο στάδιο διαπίστωσαν ότι άγνωστα πρόσωπα είχαν επέμβει στην πατέντα τους, εισάγοντας παράνομα στην Αγγλία αντίστοιχα παρασκευάσματα. Τα ονόματα των εισαγωγέων ήταν γνωστά στις τελωνειακές αρχές στη βάση σχετικών εγγράφων, γι' αυτό ζήτησαν την αποκάλυψη τους προκειμένου να κινηθούν δικαστικά εναντίον τους. Οι τελωνειακές αρχές αρνήθηκαν, προβάλλοντας ότι δεν είχαν εξουσία να το πράξουν. Κατ' ακολουθία τούτου, οι εφεσείοντες ήγειραν αγωγή εναντίον τους αξιώνοντας, μεταξύ άλλων, διάταγμα αποκάλυψης των ονομάτων των (παράνομων) εισαγωγέων. Το Δικαστήριο ικανοποίησε το αίτημα τους αλλά η πρωτόδικη απόφαση ανατράπηκε κατ' έφεση. Αποφασίσθηκε ότι η Norwich Pharmacal δεν είχε αιτία αγωγής εναντίον των τελωνείων και, επομένως, δεν νομιμοποιείτο σε διάταγμα αποκάλυψης και, δεύτερο, τα ονόματα των εισαγωγέων δόθηκαν στις τελωνειακές αρχές εμπιστευτικά και, επομένως, δεσμεύονταν από καθήκον δημοσίου συμφέροντος να μην τα αποκαλύψουν. Η απορριπτική απόφαση του Εφετείου εφεσιβλήθηκε με επιτυχία στη Βουλή των Λόρδων. Ό,τι ενδιαφέρει για τους σκοπούς της παρούσας είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «Although as a general rule no independent action for discovery would lie against a person against whom no reasonable cause of action could be alleged, or who was in the position of a mere witness in the strict sense, the rule did not apply where (a) without discovery of the information in the possession of the person against whom discovery was sought no action could be begun against the wrongdoer, and (b) the person against whom discovery was sought had himself, albeit through no fault of his own, been involved in the wrongful acts of another so as to facilitate the wrongdoing. In such circumstances although he might have incurred no personal liability, he was under a duty to assist the person who had been wronged by giving him full information and disclosing the identity of the wrongdoer.» Η καθιερωθείσα από την υπόθεση Norwich νομική αρχή ακολουθήθηκε έκτοτε από τα Αγγλικά Δικαστήρια (βλ. British Steel Corp v. Granada Television Ltd

(1981)1 All E.R. 417, Harrington v. North Politechic

(1984)3 All E.R. 666) ως και από τα Καναδέζικα (βλ. υποθέσεις Glaxo Wellcome PLC v. M.N.R.

(1998)Can L.H.9071 (F.C.A.)

(1998)4 F.C. 439 (C.A.) και Alberta Treasury Branches v. Leahy

(2000)A.B.Q.B. 575 (CanLII). Κοινή συνισταμένη των εν λόγω αποφάσεων είναι ότι η υπό αναφορά νομική αρχή αποτελεί αυτοτελή αιτία αγωγής και μπορεί να προωθηθεί με αγωγή εναντίον προσώπων τα οποία κατέχουν πληροφορίες, λόγω της ανάμειξης ή της διευκόλυνσης που παρείχαν στην τέλεση της παράνομης πράξης, έστω κι αν οι ίδιοι μπορεί να μην έχουν προσωπική ευθύνη. Το καθήκον των προσώπων αυτών, επισημάνθηκε, έγκειται στην παροχή βοήθειας στο πρόσωπο που αδικήθηκε, κι αυτό εκπληρώνεται με το να αποκαλύψει τις πληροφορίες που κατέχει και που σχετίζονται με την αδικοπραξία. Η πιο πάνω νομική αρχή, όπως αναγνωρίσθηκε στη μεταγενέστερη υπόθεση Asworth Hospital Authority v. MGN Ltd

(2002)4 All E.R. 193, αποτελεί μια εύκαμπτη θεραπεία η οποία, λαμβανομένων υπόψη των μεταβαλλόμενων καταστάσεων, θα πρέπει να ασκείται και σε περιπτώσεις που προηγουμένως δεν ασκείτο. Έτσι, η εφαρμογή της επεκτάθηκε σε υποθέσεις (α) που αφορούσαν παραβάσεις συμβολαίου ή άλλες αδικοπραξίες, (β) όπου ναι μεν η ταυτότητα του αδικοπραγήσαντος ήταν γνωστή, αλλά η αποκάλυψη σημαντικών πληροφοριών ήταν αναγκαία για την ετοιμασία και καταχώρηση της απαίτησης ή όπου ο αιτητής επιζητεί ελλείπων μέρος από την όλη υπόθεση (βλ. AXA Equity & Law Life Assurance Society PLC v. National Westminster Bank PLC

(1998)C.L.C. 1177, Aoot Kalmneft v. Denton Wild Sapte

(2002)1 Lloyd's Rep. 417

(2001)W.L. 1729042 και (γ) σε υποθέσεις όπου το τρίτο πρόσωπο, το πρόσωπο δηλαδή από το οποίο ζητούνται πληροφορίες, ενδεχομένως να μην είναι αθώο αλλά να είναι μέρος στην αδικοπραξία (βλ. CHC Software v. Hopkins and Wood

(1993)F.S.R. 241). Οι προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιούνται για έκδοση θεραπείας Norwich Pharmacal κωδικοποιήθηκαν στην υπόθεση Mitsui & Co v. Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)3 All E.R. 511 στη σελ. 518. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «

(21)The three conditions to be satisfied for the court to exercise the power to order Norwich Pharmacal relief are: (

1. i)a wrong must have been carried out, or arguably carried out, by an ultimate wrongdoer; (
2. ii)there must be the need for an order to enable action to be brought against the ultimate wrongdoer; and (iii) the person against whom the order is sought must: (
3. a)be mixed up in so as to have facilitated the wrongdoing; and (
4. b)be able or likely to be able to provide the information necessary to enable the ultimate wrongdoer to be sued.» Οι πιο πάνω νομικές αρχές υιοθετήθηκαν και από την Κυπριακή Νομολογία στην υπόθεση Avila Management Services Ltd και άλλων ν. Frantisek Stepanek κ.ά Πολ. Έφεση 54/12 ημερ. 27.6.12, από την οποία παραθέτω και το ακόλουθο απόσπασμα: «Βεβαίως, η δυνατότητα έκδοσης του διατάγματος τελεί πάντοτε υπό την αίρεση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου το οποίο δεν θα ικανοποιήσει το αίτημα εάν οι πληροφορίες μπορούν να ληφθούν με κάποιο άλλο διαθέσιμο τρόπο ή το Δικαστήριο δεν πεισθεί ότι υπάρχει πράγματι πρόθεση έγερσης αγωγής εναντίον του αδικοπραγούντος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο θα ζυγίσει παράγοντες όπως τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς του κατ' ισχυρισμόν αδικοπραγούντος, (Interbrew SA v. Financial Times Ltd The Times 4.1.2002). Το ζητούμενο δεν είναι η ευκολία ή η επιθυμία λήψης των πληροφοριών, αλλά η αναγκαιότητα του όλου εγχειρήματος. Εάν υπάρχουν γεγονότα τα οποία χρήζουν διερεύνησης κατά τη δίκη, δεν θεωρείται πρέπον να εκδοθεί διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal επί αιτήματος πριν την ίδια τη δίκη. Το διάταγμα δεν αποσκοπεί στην απλή ικανοποίηση της λήψης στοιχείων για σκοπούς περιέργειας.» Σχετική είναι επίσης και η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Melouskia Commercial Ltd κ.ά v. Chumachenko Alisa κ.ά Πολ. Εφ. Ε71/13 ημερ. 30.9.14. Έχοντας παραθέσει τη σχετική νομολογία και αποσπάσματα, προχωρώ στην εξέταση του κατά πόσο ικανοποιούνται ή όχι οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στη βάση του οποίου οι Αιτητές προώθησαν την υπόθεση τους, έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. μεταξύ άλλων Karydas Taxi Co v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321, Papastratis v. Pierides

(1979)1 C.L.R. 231, Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248 κλπ) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:

1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, και
3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Η πρώτη προϋπόθεση αφορά την εξέταση του θέματος κατά πόσο έγινε αδικοπραξία από τους βασικούς αδικοπραγήσαντες ή αν καταδεικνύεται ότι το θέμα είναι συζητήσιμο. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, τα αιτούμενα διατάγματα είναι διατάγματα αποκάλυψης πληροφοριών και εγγράφων που στρέφονται κατά προσώπων που αναμείχθηκαν σε αδικοπραξίες ή παράνομες δραστηριότητες άλλου προσώπου ή υποβοήθησαν το άλλο πρόσωπο στις επιλήψιμες δραστηριότητες του. Τα αιτούμενα Διατάγματα μπορούν να εκδοθούν εναντίον προσώπων, τα οποία κατέχουν πληροφορίες λόγω της ανάμειξης ή της διευκόλυνσης που παρείχαν στην τέλεση της παράνομης πράξης, έστω και αν οι ίδιοι μπορεί να μην έχουν προσωπική ευθύνη. Στην προκειμένη περίπτωση, το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο ο Αιτητής έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, ότι διαπράχθηκε αδικοπραξία από βασικούς αδικοπραγήσαντες και σε τέτοια περίπτωση, κατά πόσο οι Καθ' ων η Αίτηση 2-6 και 11, 12 και 14 - εναντίον των οποίων στρέφονται τα αιτούμενα διατάγματα - αποτελούν τους βασικούς αδικοπραγήσαντες ή πρόσωπα που αναμείχθηκαν ή υποβοήθησαν ή παρείχαν διευκόλυνση στην τέλεση της παράνομης πράξης. Είναι η θέση του Αιτητή ότι οι εν λόγω Καθ' ων η Αίτηση ως παροχείς υπηρεσιών, ενήργησαν αμελώς και πιθανότατα εμπλέκονται στην παράνομη αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων των εταιρειών που τελούν υπό τον έλεγχο τους και ειδικότερα στην αποξένωση των μετοχών στην Aspect Bank. Συνεκτιμώντας τις πιο πάνω θέσεις του Αιτητή ως και τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, διαπιστώνεται ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι οι Καθ ων η Αίτηση 2-6, 11, 12 και 14 αποτελούν τους βασικούς αδικοπραγήσαντες στην παράνομη και δόλια αποξένωση των μετοχών στην Aspect Bank ή οποιουδήποτε άλλου περιουσιακού στοιχείου, ούτε και ότι οι εν λόγω Καθ' ων η Αίτηση αναμείχθηκαν, υποβοήθησαν ή παρείχαν διευκόλυνση στην τέλεση τέτοιας παράνομης πράξης. Η απλή ιδιότητα των Καθ' ων η Αίτηση ως παροχείς υπηρεσιών και ο ισχυρισμός ότι αυτοί ενήργησαν αμελώς, δεν τους καθιστά «πιθανούς» αδικοπραγήσαντες ούτε και «πιθανά» πρόσωπα που αναμείχθηκαν ή διευκόλυναν ή βοήθησαν στην τέλεση παράνομης πράξης. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 από τις 11.3.14 απέτυχαν να προβούν σε οποιεσδήποτε ενέργειες για ανάκτηση των μετοχών που έχουν δόλια μεταβιβαστεί ως και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 11 απέτυχαν να αποτρέψουν τη δόλια μεταβίβαση και πιθανόν να ήταν συνένοχοι σ' αυτήν, δεν κρίνονται αρκετοί και ικανοποιητικοί για να καταδείξουν στο Δικαστήριο ότι είναι πρόσωπα που υποβοήθησαν στην τέλεση της δόλιας μεταβίβασης των μετοχών. Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Avila Management (ανωτέρω), «το ζητούμενο δεν είναι η ευκολία ή η επιθυμία λήψης των πληροφοριών, αλλά η αναγκαιότητα του όλου εγχειρήματος. Εάν υπάρχουν γεγονότα τα οποία χρήζουν διερεύνησης κατά τη δίκη, δεν θεωρείται πρέπον να εκδοθεί διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal επί αιτήματος πριν την ίδια τη δίκη. Το διάταγμα δεν αποσκοπεί στην απλή ικανοποίηση της λήψης στοιχείων για σκοπούς περιέργειας.» Συνεπώς είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις υπό παρ. (ι) και (ιιι) της υπόθεσης Mitsui (ανωτέρω) και κατ' επέκταση δεν ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
4. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου οδηγεί αναπόφευκτα στην απόρριψη της αίτησης υπό παρ. Δ και Ε. Για όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, τα Προσωρινά Διατάγματα ημερ. 29.5.14 (παρ. Β, Ζ, Η της αίτησης) ακυρώνονται. Η αίτηση υπό παρ. Α, Γ, Δ, Ε και Στ απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος του Αιτητή, τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) .................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο