Brookmill Ltd ν. Reetmist Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 7753/2011, 10/7/2015

Brookmill Ltd ν. Reetmist Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 7753/2011, 10/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A284 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: T. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7753/2011 Μεταξύ: Brookmill Ltd Eναγόντων και

1. Reetmist Ltd κ.ά. Εναγομένων ----------------------- Αίτηση ημερομηνίας 19.6.2012 για Διαγραφή της Έκθεσης Απαίτησης 10 Ιουλίου,
2. Για τους Αιτητές-εναγομένους 1 και 19: κ. Χ. Αρτέμης για Σκορδής & Παπαπέτρου με κ. Ν. Μακρίδη για Αλ. Μαρκίδη Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-ενάγοντες: κκ. Α. Χαβιαράς μαζί με Λ. Χαβιαρά ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση οι εναγόμενοι 1 και 19, που θα αναφέρονται μετά απλώς ως «οι Αιτητές» ζητούν τη διαγραφή μέρους της Έκθεσης Απαίτησης. Αντικείμενο της διαφοράς είναι δύο ακίνητα που βρίσκονται σε πολύ προνομιούχα θέση στη Μόσχα, και συγκεκριμένα απέναντι από την Κόκκινη Πλατεία. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, η εναγομένη 14 είναι ιδιοκτήτρια δικαιώματος μίσθωσης γης του ενός ακινήτου και η εναγομένη 15 του άλλου ακινήτου. Οι εναγόμενοι 1 μέχρι 13 και 16 μέχρι 19 «έμπλεξαν σχέδιο» που είχε ως στόχο «. χωρίς αντάλλαγμα απόκτηση της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου των Εναγομένων 14 και 15 και τον πλήρη έλεγχο του Διοικητικού Συμβουλίου με άμεσο αποτέλεσμα τον έλεγχο των Οικοπέδων και την συνακόλουθη αποστέρηση αυτού του περιουσιακού στοιχείου από τις Εναγομένες 14 και 15 και κατ΄ επέκταση από την Ενάγουσα». Το πιο πάνω σχέδιο περιγράφεται σε διάφορα σημεία του δικογράφου ως «επιδρομική ενέργεια». Πριν την πιο πάνω «επιδρομική ενέργεια» η Ενάγουσα κατείχε το 99.99% του εκδομένου κεφαλαίου της Εναγομένης 14 και το 92.75% του εκδομένου κεφαλαίου της εναγομένης
3. Στην παράγραφο 18 της Έκθεσης Απαίτησης περιγράφονται «τα οχήματα» που χρησιμοποιήθηκαν για την εκπλήρωση του πιο πάνω σκοπού, πρόκειται για τους Εναγομένους 6 και 12 που ήταν οι αχυράνθρωποι, την εναγομένη 1, η οποία κατέληξε να κατέχει το 50% του μετοχικού κεφαλαίου των εναγομένων 14 και 15, και τον εναγόμενο 19 που εμφανίστηκε την 29.9.2011 ως ενυπόθηκος δανειστής. Αναφέρεται επίσης ότι τον Οκτώβριο του 2011, ομάδα ενόπλων ατόμων/καταδρομέων εισέβαλαν στα επίδικα ακίνητα και ανέλαβαν την κατοχή τους, αφού πρώτα εκδίωξαν την ομάδα που τα φρουρούσε εκ μέρους της ενάγουσας. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται περαιτέρω ότι παράνομα και εν αγνοία τους παύθηκαν οι διοικητικοί σύμβουλοι των δύο εταιρειών και διορίστηκαν νέοι, οι εναγόμενοι 8 μέχρι
4. Μετά το διορισμό των πιο πάνω προσώπων, οι «συνωμότες» απέκτησαν τον έλεγχο των εταιρειών, διόρισαν νέο θεματοφύλακα/αρχειοθέτη γραμματέα και άλλαξαν τη μετοχική δομή τους. Στην Έκθεση Απαίτησης καταγράφονται εκτενώς οι λεπτομέρειες δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων των εναγομένων. Με την υπό κρίση Αίτηση οι Αιτητές ζητούν τη διαγραφή μεγάλου μέρους της Έκθεσης Απαίτησης. Συγκεκριμένα, αξιώνουν τη διαγραφή των παραγράφων 5, 10, 17 μέχρι 20, 23, 24 και 26 μέχρι 31 και τη μερική διαγραφή των παραγράφων 1, 8, 9, 15, 16 και
5. Όλες οι παραγράφοι, των οποίων ζητείται η διαγραφή, αφορούν την «επιδρομική ενέργεια» και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι εναγόμενοι έλαβαν τον έλεγχο των εταιρειών. Στις παραγράφους 5, 8, 9 περιγράφεται η ιδιότητα των εναγομένων 8 μέχρι 12, 16 και 17 και οι παράνομες ενέργειες του καθενός που σκοπό είχαν την υφαρπαγή των δύο επιδίκων ακινήτων από τους νομίμους κατόχους αυτών. Παρομοίου περιεχομένου είναι και οι υπόλοιπες παραγράφοι. Σε αυτές δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στα μέσα και στον τρόπο που χρησιμοποίησαν οι εναγομένοι για να πετύχουν τους παράνομους σκοπούς. Περιγράφεται, μεταξύ άλλων, ο τρόπος που απομακρύνθηκαν οι νόμιμοι διοικητικοί σύμβουλοι και άλλοι αξιωματούχοι των δύο εταιρειών, εναγομένων 14 και 15, οι αλλαγές που επήλθαν στη μετοχική δομή των εταιρειών αυτών, ως επίσης και ο τρόπος που έλαβαν τη φυσική κατοχή των δύο ακινήτων. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Εναγομένους 1 και
6. Ο ομνύοντας αναφέρει στη ένορκη δήλωσή του, μεταξύ άλλων, ότι οι Ενάγοντες, Καθ΄ ων η Αίτηση στην υπό κρίση υπόθεση, έχουν καταχωρήσει την αγωγή 2889/12 εναντίον αριθμού προσώπων, μεταξύ των οποίων και των Εναγομένων 1 και
7. Η αγωγή 2889/12 είναι, σύμφωνα με τον ομνύοντα, «.. κατ΄ ουσία ή καθ΄ ολοκληρία» η ίδια με την παρούσα αγωγή, με τη μόνη διαφορά ότι η αγωγή 2889/12 στρέφεται εναντίον της Acturahill Invest Ltd και της διευθύντριας αυτής και δεν περιλαμβάνονται οι εναγόμενοι 6 μέχρι 12 της παρούσας αγωγής. Τη 16.12.2011 οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για να προστεθεί η πιο πάνω εταιρεία Acturahill Invest Ltd ως διάδικος στην παρούσα αγωγή. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται το αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της αγωγή 2889/
8. Οι ενάγοντες, Brookemil Ltd, αξιώνουν, μεταξύ άλλων, τις πιο κάτω θεραπείες: «
9. Δήλωση και ή απόφαση του δικαστηρίου ότι οι μετοχές που αντιστοιχούν σε ποσοστό 91.70% στο μετοχικό κεφάλαιο της Εναγομένης 9 και σε ποσοστό 87,50% στο μετοχικό κεφάλαιο της Εναγομένης 10 που εμφανίζονται εγγεγραμμένες στο όνομα της Εναγόμενης 1 ανήκουν στην Ενάγουσα και θα πρέπει να της αποδοθούν και/ή ότι η Ενάγουσα είναι ο νόμιμος δικαιούχος των μετοχών που αντιστοιχούν σε ποσοστό 99.99% και 92.75% του εκδομένου μετοχικού κεφαλαίου των Εναγομένων 9 και 10 αντίστοιχα.
10. Δήλωση και/ή απόφαση του δικαστηρίου ότι οι μετοχές στο κεφάλαιο των Εναγομένων 9 και 10 που εμφανίζονται εγγεγραμμένες στο όνομα της Εναγόμενης 1 ενεγράφησαν έτσι ένεκα συμπαιγνίας και/ή δόλιων και/ή παράνομων ενεργειών των Εναγομένων, περιλαμβανομένης πλαστογραφίας, και/ή χωρίς την έγκριση ή συγκατάθεση της Ενάγουσας και/ή χωρίς την οποιαδήποτε αντιπαροχή.» Επισημαίνω ότι οι εναγόμενες 9 και 10 στην αγωγή 2889/2012 είναι οι εναγόμενες 14 και 15 αντίστοιχα στην παρούσα αγωγή. Ο ομνύοντας αναφέρει επίσης ότι την 1.6.2012 εκδόθηκε απόφαση από το Ρωσικό Δικαστήριο στην αγωγή που καταχώρισε η Ενάγουσα στη Μόσχα, με αριθμό Α40-10381/12, σχετικά με τη νομιμότητα της αντικατάστασης του διοικητικού συμβουλίου του Εναγομένου 15 και ότι την 8.6.2012 εκδόθηκε απόφαση από το Ρωσικό Δικαστήριο στην αγωγή που καταχώρισε η Ενάγουσα στη Μόσχα με αριθμό Α40-10384/12 σχετικά με τη νομιμότητα της αντικατάστασης του διοικητικού συμβουλίου του Εναγομένου
11. Είναι η θέση του ότι εφόσον εκκρεμεί η αγωγή 2889/2012 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και έχουν εκδοθεί οι πιο πάνω αποφάσεις σε σχέση με τα Διοικητικά Συμβούλια των Εναγομένων 14 και 15, η προώθηση της παρούσας αγωγής αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι παραγράφοι των οποίων ζητείται η διαγραφή, περιέχουν άσχετους, ενοχλητικούς, σκανδαλώδεις και ή καταπιεστικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι δεν συνάδουν με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Οι ενάγοντες-Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν Ένσταση, η οποία εστιάζεται σε δύο σημεία, στην αγωγή 2889/2012 και στις διαδικασίες που διεξήχθηκαν ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων. Παραθέτω αυτούσιες τις σχετικές παραγράφους. «
12. Το κύριο επιχείρημα των αιτητών είναι η εκκρεμότητα της αγωγής 2889/12 ΕΔ Λευκωσίας παραλείπουν όμως να υποδείξουν σε αυτό το δικαστήριο ότι η αίτηση της ενάγουσας ημερ. 16/12/11 για προσθήκη στην εν τω τίτλω αγωγή της εταιρείας Acturahill Invest Ltd σαφώς αναφέρει ότι με την έγκριση της προσθήκης η αγωγή 2829/12 θα διακοπεί.
13. Το επόμενο επιχείρημα των αιτητών είναι η έκδοση κάποιων ρωσικών αποφάσεων στις οποίες εμπλέκεται άμεσα ή έμμεσα η ενάγουσα. Κατά αρχήν πουθενά δεν προβάλλεται η θέση ότι έχει δημιουργηθεί με οποιοδήποτε τρόπο δεδικασμένο που να επηρεάζει την εν τω τίτλω αγωγή και πουθενά δεν προβάλλεται η θέση ότι οι αιτητές ήταν διάδικοι στις ρωσικές διαδικασίες ώστε να επωφελούνται από τέτοιο τυχόν δεδικασμένο. Αφού λοιπόν δεν υπάρχει δεδικασμένο δεν μπορεί να προβάλλεται ο ισχυρισμός περί δήθεν κατάχρησης της διαδικασίας.» Τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης και το Δικαστήριο έχει ευρείες εξουσίες που του παρέχουν τη δυνατότητα να διασφαλίζει την τήρηση των κανόνων που αφορούν τη σύνταξη δικογράφων και παράλληλα να αναστείλει ή να απορρίψει διαδικασίες οι οποίες συνιστούν κατάχρηση της δικαιοδοσίας του. Ως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο σύγγραμμα Bullen & Leaks Precedents of Pleadings[1]: «.The Court is clothed with wide and ample powers, which are both useful and necessary, to enforce the rules of pleadings and at the same time to stay or dismiss proceedings which are an abuse of its process, such as frivolous, vexatious or harassing proceedings or those which are manifestly groundless or in which there is clearly no cause of action or ground of defence in law or in equity». Ο τρόπος σύνταξης ενός δικογράφου διέπεται από τη Δ.19 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας μέρος της οποίας παραθέτω αυτούσιο για σκοπούς εύκολης αναφοράς: «Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved.». Ουσιαστικά γεγονότα, (material facts) είναι αυτά που είναι απαραίτητα για τη διατύπωση μιας θέσης. Η παρουσίαση μιας υπόθεσης πρέπει να είναι λιτή και απέριττη χωρίς πλατειασμούς και άσχετες αναφορές οι οποίες τείνουν να περιπλέξουν τα θέματα, να καθυστερήσουν την εκδίκαση της υπόθεσης και να την οδηγήσουν σε κακοδικία. Η Δ.19 θ. 26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δίδει εξουσία στο Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τη τροποποίηση οποιουδήποτε σημείου ενός δικογράφου αν αυτό είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταλάβει, περιπλέξει ή να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής. Το Δικαστήριο δεν επιβάλλει στα μέρη τον τρόπο διατύπωσης των δικογράφων τους, αυτό αποτελεί αποκλειστικό δικαίωμα των μερών. Αν όμως ένα μέρος συμπεριλάβει στο δικόγραφο του θέματα αχρείαστα και άσχετα τα οποία θα επηρεάσουν τη δίκη, τότε το δικόγραφο αυτό είναι εκτός των δικαιωμάτων του. Σχετική είναι και η αναφορά που γίνεται στο Annual Practice του 1959[2], όπου διαβάζουμε τα πιο κάτω: «Not every pleading which offends against the rules will be struck out. The applicant must show that he is in some way prejudiced by the irregularity. Still, «the defendant may claim ex debito justitiae to have the plaintiff΄s case presented in an intelligible form, so that he may not be embarrassed in meeting it» - per James LJ in Davy v Garrett, 7 Ch D. p. 486). .It is no part of the defendant΄s duty to reform the plaintiff΄s pleading; but if wholly immaterial matter be set out in such a way that the applicant must plead to it, and so raise irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay, then the irrelevant matter will be struck out, as it will prejudice the fair trial of the action . So a mass of evidence pleaded unnecessarily may be struck out . Again if the unnecessary matter contains any imputation on the opponent, or makes any charge of misconduct or bad faith against him or any one else, it will be struck out, for it then becomes scandalous». Στην υπό κρίση υπόθεση, τα γεγονότα των οποίων ζητείται η διαγραφή, είναι όλα σχετικά και αποτελούν στην ουσία τη βάση της αγωγής. Τυχόν διαγραφή τους θα καθιστούσε την αγωγή αβάσιμη και ανυπόστατη. Το Δικαστήριο έχει, ως αναφέρω και ανωτέρω, σύμφυτη εξουσία να παραμερίσει ή να αναστείλει κάποια διαδικασία αν αυτή αποτελεί κατάχρηση της δικαιοδοσίας του. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι η προώθηση πέραν της μιας διαδικασίας για την επίτευξη στόχων που θα μπορούσαν να επιδιωχθούν σε μια διαδικασία, αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Η Αγγλική νομολογία, που έχει υιοθετηθεί και από τα Κυπριακά Δικαστήρια, υποδεικνύει, χωρίς τη διατύπωση οποιουδήποτε αυστηρού κανόνα, το μέτρο της αναστολής της μιας εκ των δύο διαδικασιών, κατά κανόνα της μεταγενέστερης[3]. Στην απόφαση Beogradska D.D.[4], ο Δικαστής Καλλής τόνισε ότι: «.. Η δική μας νομολογία έχει υιοθετήσει τόσο το μέτρο της απόρριψης (Τζεννάρο Περρέλλα v. Διευθυντή των Φυλακών