← Κύπρος

JSC ΒΤΑ BANK ν. Mukhtar Ablyazov κ.α., Γενική Αίτηση αρ.: 544 /13, 24/7/2015

JSC ΒΤΑ BANK ν. Mukhtar Ablyazov κ.α., Γενική Αίτηση αρ.: 544 /13, 24/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A299 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ.: 544 /13 Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις και Αναφορικά με το Διάταγμα ημερομηνίας 6 Αυγούστου 2010 όπως τροποποιήθηκε την 10 Νοεμβρίου 2010, 26 Ιανουαρίου 2011, 8 Απριλίου 2011, 27 Μαΐου 2011, 9 Ιουνίου 2011, 8 Μαρτίου 2012, 24 Απριλίου 2012, 22 Μαΐου 2012, 9 Αυγούστου 2012, 23 Αυγούστου 2012 και 25 Ιανουαρίου 2013 («το Διάταγμα») του Ανώτερου Δικαστηρίου της Αγγλίας και Ουαλίας (Commercial Court, Queen's Bench Division of the High Court of Justice) που εκδόθηκε στα πλαίσια της απαίτησης με αριθμό 2009 Folio

  1. JSC ΒΤΑ BANK ΑΙΤΗΤΡΙΑ και
  2. Mukhtar Ablyazov,
  3. Roman Solodchenko,
  4. Zhaksylyk Zharimbetov,
  5. Drey Associates Ltd,
  6. Anthony Edward Thomas Stroud,
  7. John Dominic Wilson,
  8. Sarah Juliet Wilson,
  9. Interfunding Facilities Ltd,
  10. Alexander Udovenko,
  11. 10.000 Marion Plus,
  12. 11.000 Tetroconsult,
  13. 12.000 Hhudred-Services,
  14. 13.000 Traiker,
  15. ΟΟΟ Stek-1000,
  16. OOO AMK-INVEST,
  17. Turanalem Capital LLC,
  18. ZRL Beteiligungs LLC, ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ -------------------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 2013, ΓΙΑ ΑΚΥΡΩΣΗ ΚΑΙ/Η ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ HIGH COURT: Ημερομηνία: 24 Ιουλίου, 2015 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια-Ενδιαφερόμενο Μέρος στην κύρια Αίτηση (Valenora Co Ltd): Αλέξης Μελάς για Κώστα Μελά Για Καθ΄ ης η Αίτηση 1 - Αιτήτρια στην κύρια Αίτηση (JJC BTA Bank): Αλέξανδρος Γαβριηλίδης για Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ων η αίτηση 2-4 (David Standish, Jeremy Outen, John Milsom): Γιώργος Τριανταφυλλίδης και Χριστίνα Κότσαπα για Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί Λτδ Δ.Ε.Π.Ε. A Π Ο Φ Α Σ Η Βασικά η θεραπεία την οποία επιζητεί η Αιτήτρια ως άμεσα ενδιαφερόμενο και/ή επηρεαζόμενο πρόσωπο είναι ο παραμερισμός και/ή ακύρωση Διαταγμάτων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας τα οποία είχαν εκδοθεί μετά από Μονομερή Αίτηση και τα οποία αφορούσαν σε αναγνώριση Διατάγματος ημερομηνίας 6 Αυγούστου, 2010 του Commercial Court, Queen's Bench Division του High Court της Αγγλιας και μετέπειτα τροποποιήσεών του. Η σχετική διαδικασία διεξάγεται με βάση τις πρόνοιες του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρατίθεται αυτούσιο το εν λόγω αιτητικό με το οποίο η Αιτήτρια εξαιτείται: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να παραμερίζει και/ή να ακυρώνει ολόκληρο και/ή στο μέτρο που αφορά και/η επηρεάζει τους Αιτητές, το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, που εξεδόθη στις 9/5/12 κατόπιν μονομερούς Αίτησης των JSC ΒΤΑ BANK, David Standish, Jeremy Outen και John Milsom Καθ΄ ων η Αίτηση 1,2,3 και 4, στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης με αριθμό 793/12 όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα με το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 6/3/13 στα πλαίσια της Αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, και με το οποίο δόθηκε μονομερώς Άδεια όπως αναγνωριστεί το Διάταγμα ημερ. 6/8/10 όπως τροποποιήθηκε στις 10/11/10, 26/1/11, 8/4/11, 27/5/11, 9/6/11, 8/3/12, 24/4/12, 22/5/12, 9/8/12, 23/8/12, 25/1/13, που εκδόθηκε από το Commercial Court του Queen's Bench Division of the High Court of Justice στην απαίτηση με αριθμό 2009 Folio 1999 και με το οποίο οι David Standish, Jeremy Outen και John Milsom διορίστηκαν παραλήπτες και/η Διευθυντές των Αιτητών ΔΙΑΖΕΥΚΤΙΚΑ ΚΑΙ/Η ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΑ: Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να παραμερίζει και/ή να ακυρώνει ολόκληρο και/ή στο μέτρο που αφορά και/ή επηρεάζει τους Αιτητές το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 6/3/13 στα πλαίσια της Αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, κατόπιν μονομερούς Αίτησης των JSC ΒΤΑ BANK, David Standish, Jeremy Outen και John Milsom Καθ ων η Αίτηση 1,2,3 και 4, συμπεριλαμβανομένου και του Διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, που εξεδόθη στις 9/5/12 στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης με αριθμό 793/12 και με το οποίο δόθηκε μονομερώς Άδεια όπως αναγνωριστεί το Διάταγμα ημερ. 6/8/10 όπως τροποποιήθηκε στις 10/11/10, 26/1/11, 8/4/11, 27/5/11 , 9/6/11, 8/3/12, 24/4/12, 22/5/12, 9/8/12, 23/8/12, 25/1/13, που εκδόθηκε από το Commercial Court του Queen's Bench Division of the High Court of Justice στην απαίτηση με αριθμό 2009 Folio 1999 και με το οποίο οι David Standish, Jeremy Outen και John Milsom διορίστηκαν παραλήπτες και/ή Διευθυντές των Αιτητών Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει και/ή να παραμερίζει και/ή να αναστέλλει την τυχόν εκτελεστότητα στην Κυπριακή Δημοκρατία, του Διατάγματος ημερ. 6/8/10 όπως τροποποιήθηκε στις 10/11/10, 26/1/11, 8/4/11, 27/5/11, 9/6/11, 8/3/12, 24/4/12, 22/5/12, 9/8/12, 23/8/12, 25/1/13, που εκδόθηκε από το Commercial Court του Queen's Bench Division of the High Court of Justice στην απαίτηση με αριθμό 2009 Folio
  19. Δ. Οποιοδήποτε άλλο δίκαιο και/ή εύλογο και/ή ορθό διάταγμα ή οδηγίες και/ή θεραπεία κρίνει το Σεβαστό δικαστήριο». Ως νομική βάση της Αίτησης αναφέρονται, το Σύνταγμα της Kυπριακής Δημοκρατίας, Άρθρα 23 και 30 τα Άρθρα 6 και 14 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ο Κανονισμός (ΕΚ ) 44/2001, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, Αναγνώριση και Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις, Άρθρα 23, 32-58, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, θθ.2-4, 8 και 9, καθώς και οι κανόνες φυσικής δικαιοδοσίας, οι αρχές της δίκαιης δίκης και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ισχυρισμοί Αιτήτριας Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας όπως εμφαίνονται από την Αίτηση και την Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει, είναι οι ακόλουθοι:
  20. Τα προσβαλλόμενα Διατάγματα Αναγνώρισης δεν επιδόθηκαν δεόντως και/ή καθόλου στην Αιτήτρια.
  21. Τα προσβαλλόμενα Διατάγματα Αναγνώρισης αντίκεινται στη δημόσια τάξη της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς με αυτά αναγνωρίστηκε Διάταγμα Αγγλικού Δικαστηρίου με το οποίο διορίζονταν Παραλήπτες και/ή Διευθυντές σε εταιρείες εγγεγραμμένες και/ή συσταθείσες και οι οποίες λειτουργούν στην Κυπριακή Δημοκρατία, περιλαμβανομένης και της Αιτήτριας χωρίς να της δοθεί το δικαίωμα να ακουστεί, ούτε στην Αγγλία, ούτε στην Κύπρο, αφού έτυχε μεταχείρισης «πράγματος», δηλαδή περιουσιακού στοιχείου που ανήκε στον Mukhtar Ablyazov και όχι νομικού προσώπου.
  22. Τα προσβαλλόμενα Διατάγματα Αναγνώρισης αντίκεινται στη δημόσια τάξη της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς με αυτά αναγνωρίστηκε Διάταγμα του Αγγλικού Δικαστηρίου το οποίο προκαλεί δυσανάλογη επέμβαση στη δραστηριότητα της Αιτήτριας, στις εργασίες της και υπάρχουν δυσβάσταχτες και δραστικότατες συνέπειες για τη λειτουργία και επιχειρήσεις της και το οποίο είναι προϊόν δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων ότι δήθεν η Αιτήτρια ανήκει στον Mukhtar Ablyazov.
  23. Στα προσβαλλόμενα Διατάγματα Αναγνώρισης ενυπάρχει έκδηλη νομική πλάνη και παραβίαση των προνοιών του Κανονισμού 44/2001 καθώς με αυτά αναγνωρίστηκε Διάταγμα του Αγγλικού Δικαστηρίου που εκδόθηκε στη βάση μονομερούς αίτησης, χωρίς η Αιτήτρια να ακουστεί, χωρίς να είναι διάδικος και χωρίς να της έχουν επιδοθεί τα εισαγωγικά ή άλλα ισοδύναμα έγγραφα της διαδικασίας και/ή δίκης.
  24. Το Διάταγμα του Αγγλικού Δικαστηρίου όπως αυτό τροποποιείτο κατά καιρούς δεν επιδόθηκε στην Αιτήτρια, ώστε να έχει την ευκαιρία να ασκήσει προσφυγή και/ή ένδικο μέσο εναντίον του στις διαδικασίες στο Αγγλικό Δικαστήριο. Η Ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση Οι Καθ΄ ων η Αίτηση με κοινή τους Ένσταση εγείρουν 25 συνολικά λόγους ένστασης, πολλοί από τους οποίους είναι συναφείς μεταξύ τους. Βασικά μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως:
  25. Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται και/ή δεν έχει έννομο συμφέρον στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης.
  26. Εναντίον του επίδικου Διατάγματος Αναγνώρισης στην Κύπρο με βάση τον Ε.Κ. 44/2001, δεν χωρεί έφεση και/ή αμφισβήτηση.
  27. Το Κυπριακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία και/ή αρμοδιότητα να χορηγήσει τις αιτούμενες θεραπείες και/ή να τροποποιήσει το Αγγλικό Διάταγμα ημερομηνίας 6 Αυγούστου, 2010, όπως αυτό τροποποιήθηκε. Μόνο αρμόδιο για να κάνει κάτι τέτοιο είναι το Αγγλικό Δικαστήριο.
  28. Η παρούσα Αίτηση είναι εκπρόθεσμη και/ή καταχωρίστηκε με μεγάλη καθυστέρηση.
  29. Η Αιτήτρια θα έπρεπε να είχε καταχωρίσει Εναρκτήρια Αίτηση αντί Ενδιάμεση.
  30. Η παρούσα Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας ενόψει του γεγονότος, μεταξύ άλλων, ότι η Αιτήτρια είχε καταχωρίσει Αίτηση για άδεια για προνομιακά εντάλματα, η οποία απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Η πορεία της Υπόθεσης Η πορεία της υπόθεσης, όπως είναι παραδεκτό και εμφαίνεται από το φάκελο δικογραφίας, είναι η ακόλουθη:
  31. Στις 6.8.2010, το Commercial Court of Queen's Bench Division του High Court of Justice της Αγγλίας και Ουαλίας εξέδωσε στα πλαίσια της απαίτησης με αριθμό 2009 Folio 1999, κατόπιν αίτησης της Καθ΄ ης η Αίτηση 1, JSC BTA Bank, Διάταγμα εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 στην κύρια Αίτηση Mukhtar Ablyazov, δυνάμει του οποίου οι Καθ΄ ων η Αίτηση 2-4 διορίζονταν από κοινού παραλήπτες και/ή διευθυντές των περιουσιακών του στοιχείων όπως αυτά περιγράφοντο στο σχετικό Διάταγμα.
  32. Το αρχικό Διάταγμα τροποποιήθηκε από Αγγλικό Δικαστήριο αρκετές φορές, όπως εμφαίνεται στον τίτλο της παρούσας Αίτησης, ενώ ισάριθμες φορές η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 - Αιτήτρια στην κύρια Αίτηση προσέφυγε σε Κυπριακά Δικαστήρια και με μονομερή Αίτηση δυνάμει της Ε.Κ. 44/01, εξασφάλιζε διατάγματα αναγνώρισης των Αγγλικών διαταγμάτων.
  33. Το Διάταγμα του Κυπριακού Δικαστηρίου στο οποίο επικεντρώνεται η Αιτήτρια είναι το Διάταγμα ημερομηνίας 9.5.2012 με το οποίο αναγνωρίζετο Διάταγμα Αγγλικού Δικαστηρίου ημερομηνίας 24.4.2012, με το οποίο το Αγγλικό Δικαστήριο τροποποίησε προηγούμενο Διάταγμα και διόρισε τους Καθ΄ ων η Αίτηση 2-4 ως Παραλήπτες και Διευθυντές (Receivers and Managers) της Αιτήτριας, Valenora Co Ltd. Κατ΄ επέκταση τούτου, όμως, επιζητεί και ακύρωση και/ή παραμερισμό και/ή αναστολή του αρχικού Διατάγματος ημερομηνίας 6.8.2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με το οποίο αναγνωριζόταν το πρώτο Διάταγμα του Αγγλικού Δικαστηρίου. Εννοείται ότι, μια τέτοια εξέλιξη, θα έχει ως φυσική συνέπεια και την ακύρωση όλων των άλλων μετέπειτα Διαταγμάτων, συμπεριλαμβανομένου αυτού της 9.5.
  34. Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Η όλη διαδικασία στηρίζεται στον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001, για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις (Ε.Κ. 44/01). Παρενθετικά αναφέρεται ότι από τις 10.1.2015, ο εν λόγω Κανονισμός αντικαταστάθηκε από τον Ε.Κ. 1215/12, που φέρει τον ίδιο τίτλο. Οι εν λόγω δε Κανονισμοί, ως Κανονισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν απευθείας εφαρμογή χωρίς την ανάγκη ενσωμάτωσής τους στη νομοθεσία της κάθε χώρας μέλους Ironhold Estates Ltd v. Travelworld Vacation Ltd

(2010)1(A) A.A.Δ.
  1. Το Κεφάλαιο ΙΙΙ του Ε.Κ. 44/01 (Άρθρα 32-56) εμπεριέχει διατάξεις για την Αναγνώριση και Εκτέλεση αποφάσεων των κρατών μελών, χωρίζεται δε σε τρία Τμήματα: Το Τμήμα 1 αναφέρεται στην Αναγνώριση (Άρθρα 33-37), το Τμήμα 2 αναφέρεται στην Εκτέλεση (Άρθρα 38-52), ενώ το Τμήμα 3 εμπεριέχει Κοινές Διατάξεις (Άρθρα 53-56). Είναι παραδεκτό ότι αυτό που είχε επιδιώξει η Αιτήτρια στην κύρια διαδικασία ήταν η αναγνώριση της Απόφασης του Αγγλικού Δικαστηρίου και όχι η εκτέλεση αυτής. Συμφωνώ δε με τη θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι για αναγνώριση και εκτέλεση προνοούνται δύο διαφορετικές διαδικασίες με βάση τις πιο πάνω πρόνοιες της Ε.Κ. 44/
  2. Έχοντας υπ΄ όψιν τις πρόνοιες του Ε.Κ. 44/01 που αφορούν στην αναγνώριση απόφασης άλλου κράτους μέλους, θεωρώ ότι αίτηση προς το σκοπόν αυτόν υποβάλλεται μονομερώς. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των Valenora Co Ltd, Πολιτική Αίτηση 137/13, ημερομηνίας 16.7.2013 (Μιχαηλίδου, Δ.): «Το πνεύμα και το γράμμα του Κανονισμού αντανακλάται στις διατάξεις του άρθρου 41, το οποίο και αποσκοπεί να δώσει σ΄ ένα αιτητή τη δυνατότητα να αναγνωριστεί η απόφαση το ταχύτερο δυνατό, δυνατότητα που προσφέρεται από το μονομερή χαρακτήρα του μέτρου κατά το πρώτο στάδιο της διαδικασίας αναγνώρισης και εκτέλεσης. Ρητώς και επιτακτικώς προνοεί το άρθρο 41 πως, «ο διάδικος κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση δεν δύναται σε αυτό το στάδιο να καταθέσει προτάσεις». Σχετική αναφορά γίνεται στο σύγγραμμα Pontier and Burg: EU Principles on Jurisdiction and Recognition and Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters, σελ. 39-40, όπου εξετάζονται οι διατάξεις της Σύμβασης των Βρυξελών, άρθρα 31-35, που αντιστοιχούν στα άρθρα 38-46 του Κανονισμού 44/
  3. Σχετική επίσης είναι και η υπόθεση Carron v. Federal Republic of Germany, Case 198/85 ECR 1986.» Σε περίπτωση αμφισβήτησης της αναγνώρισης, το Άρθρο 33 προνοεί ρητά ότι εφαρμόζεται η ίδια διαδικασία που προνοείται κατά την αμφισβήτηση της εκτελεστότητας, από τα Τμήματα 2 και 3, πιο πάνω. Ασκείται δηλαδή στο αρμόδιο Δικαστήριο, «ένδικο μέσο». Παρέχεται επομένως το δικαίωμα στο άτομο που επηρεάζεται από το διάταγμα αναγνώρισης, να ακουστεί, να αμφισβητήσει το εκδοθέν διάταγμα και εφόσον ικανοποιήσει σχετικά το Δικαστήριο, να οδηγήσει σε ακύρωσή του. Περιπτώσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος εμπεριέχονται στα πιο πάνω Άρθρα του Ε.Κ. 44/
  4. Η πλευρά της Αιτήτριας επικαλέστηκε την υπόθεση Κυρατζής Christo & Co κ.α.
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 2804, ως δίδουσα έρεισμα στο κύριο επιχείρημά της ότι της είχε αποστερηθεί το δικαίωμα να ακουστεί σε όλες τις διαδικασίες που έγιναν για αναγνώριση των Αποφάσεων του Αγγλικού Δικαστηρίου Διαδικασίες οι οποίες, κατά την άποψη του δικηγόρου της, επηρέαζαν δυσμενώς τα δικαιώματά της, έστω και εάν δεν ήταν διάδικος. Η εν λόγω απόφαση όμως διαχωρίζεται από την παρούσα, καθότι σε εκείνη η διαδικασία είχε διεξαχθεί στη βάση του Περί Αλλοδαπών Αποφάσεων (Αμοιβαία Εκτέλεση) Νόμου, Κεφ.10 και όχι με βάση τον Ε.Κ. 44/01. Εφαρμόζονταν κατ΄ επέκταση τόσο οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, όσο και οι πρόνοιες του Κανονισμού 6
(3)του Περί Αλλοδαπών Αποφάσεων (Αμοιβαία Εκτέλεση) Κανονισμών, Κεφ.16. Στην παρούσα όμως περίπτωση εφαρμόζονται τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω για το δικαίωμα αιτητή να υποβάλει αίτηση αναγνώρισης μονομερώς. Υπενθυμίζεται ότι ο Περί της Συνθήκης Προσχώρησης Νόμος 35(ΙΙΙ)/2004, Άρθρο 4, προνοεί ότι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που επιβάλλει η Συνθήκη Προσχώρησης έχουν άμεση ισχύ στη Δημοκρατία και υπερισχύουν κάθε αντίθετης νομοθετικής ή κανονιστικής διάταξης βλ. επίσης Ιronhold
(2010), πιο πάνω. Όλες οι πιο πάνω πρόνοιες θα πρέπει, φυσικά, να ερμηνεύονται έχοντας υπ΄ όψιν το Άρθρο 36 του Ε.Κ.44/01 που ρητά προνοεί ότι «αποκλείεται η επί της ουσίας αναθεώρηση της αλλοδαπής απόφασης». Κάτι τέτοιο δεν επιζητείται στη παρούσα περίπτωση εφόσον ο δικηγόρος της Αιτήτριας αναφέρει ότι η θεραπεία που επιζητείται είναι η ακύρωση της αναγνώρισης και όχι η, με οποιοδήποε τρόπο, τροποποίηση της Απόφασης του Αγγλικού Δικαστηρίου. Με βάση όλα τα πιο πάνω, θεωρώ ότι όλοι οι λόγοι που προβάλλονται στην Αίτηση είναι ανεδαφικοί και ως εκ τούτου η παρούσα Αίτηση απορρίπτεται με Έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και σε βάρος της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. [Υπ.] Χ. Ι. Πογιατζής, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.