← Κύπρος

ΠΑΝΤΕΛΙΤΣΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΩΤΙΚΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ, Αρ.Εφέσεως-Αιτήσεως: 2659/13, 13/7/2015

ΠΑΝΤΕΛΙΤΣΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΩΤΙΚΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ, Αρ.Εφέσεως-Αιτήσεως: 2659/13, 13/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A289 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ.Εφέσεως-Αιτήσεως: 2659/13 Επί τοις αφορώσι τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 και συναφών τροποποιήσεων αυτού. Μεταξύ: ΠΑΝΤΕΛΙΤΣΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Εφεσείουσα-Αιτήτρια Και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΩΤΙΚΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ Εφεσίβλητων-Καθ'ων η αίτηση Αίτηση ημερ. 10/9/14 για Τροποποίηση Ημερομηνία: 13/7/15 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Εφεσείουσα-αιτήτρια: κ. Δημητρίου Για τους Εφεσίβλητους-καθ' ων η αίτηση: κ. Λ. Χ'' Πέτρου ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 30/12/13 η εφεσείουσα καταχώρησε Έφεση-Αίτηση με την οποία ζητά ακύρωση ή παραμερισμό της Διαιτητικής απόφασης ημερ. 6/11/13 και ακύρωση ή παραμερισμό της εξ' αποφάσεως οφειλής της προς τους εφεσίβλητους. Με αυτή την αίτηση η Εφεσείουσα-Αιτήτρια ζητά τροποποίηση της Έφεσης-Αίτησης ως ακολούθως: «Α.Δια της τροποποίησης των λόγων έφεσης υπό τον τίτλο «οι λόγοι επί τους οποίους βασίζεται η Εφεση - Αίτηση είναι οι ακόλουθοι:» με την προσθήκη νέας παραγράφου ως λόγος έφεσης 9 με το ακόλουθο λεκτικό: «

  1. Η διαιτησία διεξήχθη παράτυπα και ή είναι άκυρη και ή παράτυπη και ή ο διαιτητής διορίστηκε αντικανονικά και ή δεν έγινε ορθός και νόμιμος διορισμός του διαιτητή με αποτέλεσμα να επηρεάζονται τα δικαιώματα της Εφεσείουσας -Αίτηριας.» Β. Δια της τροποποίησης των λόγων έφεσης υπό τον τίτλο «οι λόγοι επί τους οποίους βασίζεται η Εφεση - Αίτηση είναι οι ακόλουθοι:» με την προσθήκη νέας παραγράφου ως λόγος έφεσης 10 με το ακόλουθο λεκτικό: «
  2. Ο διαιτητής ενήργησε καθ'υπέρβαση των εξουσιών του και η απόφαση εκδόθηκε καθ'υπέρβαση εξουσίας.» Γ. Δια της τροποποίησης των λόγων έφεσης υπό τον τίτλο «οι λόνοι επί τους οποίους βασίζεται η Εφεση - Αίτηση είναι οι ακόλουθοι:» με την προσθήκη νέας παραγράφου ως λόγος έφεσης 11 με το ακόλουθο λεκτικό: «
  3. Ο διαιτητής απέκρυψε την ιδιότητα του και ή ότι ήταν πρόσωπο ακατάλληλο να διεξάγει την διαιτησία ή και απέκρυψε το γεγονός ότι ήταν πρώην μέλος και ή υπάλληλος του Συνεργατισμού και ή δεν ήταν πρόσωπο ανεξάρτητο και ή ουδέτερο.» Δ. Δια της τροποποίησης των λόγων έφεσης υπό τον τίτλο «οι λόγοι επί τους οποίους βασίζεται η Εφεση - Αίτηση είναι οι ακόλουθοι:» με την προσθήκη νέας παραγράφου ως λόγος έφεσης 12 με το ακόλουθο λεκτικό: «
  4. Ο διαιτητής χειρίστηκε κακώς την υπόθεση και ενήργησε αντιδικαστικώς και ή ενήργησε με πλάνη ως προς τον νόμο και λανθασμένα μετέθεσε το βάρος απόδειξης της υπόθεσης στους ώμους της Εφεσείουσας - Αιτήτριας.» Ε. Δια της τροποποίησης των λόγων έφεσης υπό τον τίτλο «οι λόγοι επί τους οποίους βασίζεται n Εφεση - Αίτηση είναι οι ακόλουθοι:» με την προσθήκη νέας παραγράφου ως λόγος έφεσης 13 με το ακόλουθο λεκτικό: «
  5. Ο διαιτητής λανθασμένα εξέδωσε απόφαση για το συγκεκριμένο ποσό καθότι ουδέποτε παρουσιάστηκε επαρκής ή και η εκ του νόμου απαραίτητη μαρτυρία για να αποδειχθεί το εν λόγω ποσό και οι Καθ ων η αίτηση ουδέποτε απόδειξαν το ύψος της οφειλής.» ΣΤ. Δια της τροποποίησης των Λόγων έφεσης υπό τον τίτλο «οι Λόγοι επί τους οποίους βασίζεται η Εφεση - Αίτηση είναι οι ακόλουθοι:» με την προσθήκη νέας παραγράφου ως λόγος έφεσης 14 με το ακόλουθο λεκτικό: «
  6. Η επίδικη απόφαση εκ της ιδίας της όψεως σε συνδυασμό με τα πρακτικά της διαιτησίας δεν αποτελεί απόφαση εν τη έννοια του Νόμου ή και απόφαση έγκυρη σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος που ορίζει ότι οι δικαστικές αποφάσεις πρέπει να είναι αιτιολογημένες. Στην εν λόγω απόφαση δεν υπάρχει καμία ανάλυση μαρτυρίας ούτε ένδειξη ότι προσήχθη οποιαδήποτε μαρτυρία. Δεν υπάρχουν στην απόφαση συγκεκριμένα ή οποιαδήποτε ευρήματα ούτε τέλος υπάρχει καθαρή δικαστική απόφαση που να καταδεικνύει το αποτέλεσμα της εκδίκασης.» » Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 Θ.1 και 5 και Δ.48 Θ1-9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στηρίζεται δε στην ένορκη δήλωση της Δήμητρας Χρυσοστόμου, δικηγόρου η οποία αναφέρει ότι για την παρούσα υπόθεση κατέστη αναγκαίο όπως λάβουν τα πρακτικά της διαδικασίας της διαιτησίας ούτως ώστε να έχουν ολοκληρωμένη εικόνα και να μπορούν όσο το καλύτερο δυνατό να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της Εφεσείουσας - Αιτήτριας. Κατόπιν επικοινωνίας τους με τον Έφορο Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών όπου κρατούνται ή και αρχειοθετούνται τα πρακτικά των διαιτησιών τους αναφέρθηκε ότι είναι αδύνατο να λάβουν τα πρακτικά και μπορεί να γίνει μόνο προφορική μελέτη αυτών. Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω κατέστη αναγκαία η τροποποίηση της Έφεσης της Εφεσείουσας δια να προστεθούν λόγοι οι οποίοι προκύπτουν από την μελέτη των πρακτικών της διαδικασίας της διαιτησίας. Η παρούσα αίτηση για τροποποίηση είναι αναγκαία, απαραίτητη και επιβεβλημένη για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου ορθότερα και πιο ολοκληρωμένα οι ισχυρισμοί της Εφεσείουσας - Αιτήτριας. Η παρούσα αίτηση υποβάλλεται καλόπιστα και για σκοπούς δίκαιης δίκης και η τροποποίηση η οποία σκοπείται να γίνει δεν επηρεάζει τα δικαιώματα των Καθ ων η αίτηση αφού στην ουσία πρόκειται για πρόσθεση λόγων έφεσης οι οποίοι είναι αναγκαίοι και η τροποποίηση γίνεται σε πολύ σύντομο στάδιο πριν από την ακρόαση της Έφεσης και οι λόγοι που προσθέτονται προέκυψαν μετά από την μελέτη των πρακτικών. Αντίθετα η πλευρά της Εφεσείουσας θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν της επιτραπεί να προβάλει τους εν λόγω ισχυρισμούς της. Περαιτέρω η Εφεσείουσα κατά την διαδικασία της διαιτησίας εκπροσωπείτο από άλλο Δικηγορικό Γραφείο και δεν κρατούνταν πρακτικά και η ίδια δεν παρουσιαζόταν σε όλες τις δικάσιμους. Η παρούσα αίτηση υποβάλλεται εντελώς καλόπιστα και χωρίς οποιανδήποτε πρόθεση παρέλκυσης ή καθυστέρησης της διαδικασίας και υποβάλλεται άμεσα και χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση από τον χρόνο που έγινε αντιληπτή η αναγκαιότητα της τροποποίησης και το περιεχόμενο της Αίτησης Έφεσης που καταχωρίστηκε δεν ανταποκρίνετο επαρκώς προς τα ζητήματα που προκύπτουν από τα πρακτικά. Η Έφεση βρίσκεται ακόμα στα αρχικά στάδια πριν από το στάδιο της Ακρόασης. Υπό τις πιο πάνω συνθήκες είναι δίκαιο και ορθό αλλά και αναγκαίο να επιτραπεί να τροποποιηθεί η Αίτηση - Έφεση όπως εκτίθεται στην Αίτηση αλλά και το δείγμα της Έφεσης που επισυνάπτει για τους σκοπούς της ορθής απονομής της Δικαιοσύνης αλλά και για να έχει η Εφεσείουσα μια δίκαιη δίκη. Η έγκριση της παρούσας αίτησης δεν θα προκαλέσει οποιανδήποτε σοβαρή ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση ούτε και θα επηρεάσει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των καθ ων η αίτηση για δίκαιη δίκη ενώ αντίθετα τυχόν απόρριψη της παρούσας αίτησης θα προκαλέσει στην Εφεσείουσα ανεπανόρθωτη ζημία και βλάβη και θα την εμποδίσει από του να έχει μια δίκαιη δίκη. Το Σεβαστό Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την τροποποίηση και οι καθ ων η αίτηση να αποζημιωθούν με έξοδα αφού δεν θα υποστούν οποιανδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά και περαιτέρω υπάρχει η δυνατότητα απάντησης στους λόγους που θα προστεθούν. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση η οποία βασίστηκε στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο, Ν. 22/85, άρθρο 52

(4), στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.48, Θ.4 και Δ.25 και στη Σύμφυτη Δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: (
  1. i)Οι διαδικαστικοί κανονισμοί έχουν αναδρομική ισχύ. (
  2. ii)Η τροποποίηση δεν είναι αναγκαία για το λόγο ότι οι νέοι λόγοι έφεσης δεν θα μπορούν να αποδειχθούν αφού η ίδια η αιτούσα ισχυρίζεται ότι δεν έχει λάβει αντίγραφα των πρακτικών και συνεπακόλουθα δεν θα τα προσκομίσει ως μαρτυρία στο δικαστήριο. (iii) Η έγκριση του διατάγματος τροποποίησης ουσιαστικά παρατείνει το χρόνο καταχώρισης της έφεσης κατά παράβαση του άρθρου 52
(4)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν. 22/85. (
  1. iv)Δεν υφίσταται διαδικασία τροποποίησης αίτησης. (
  2. v)Σε περίπτωση που το δικαστήριο ήθελε αποφασίσει ότι η Γενική Αίτηση της Αιτούσας αποτελεί δικόγραφο, τότε η ανάγκη τροποποίησης δεν προήλθε από καλόπιστο λάθος αλλά από παράλειψη της αιτούσας να ζητήσει τα πρακτικά των συνεδριάσεων της διαδικασίας διαιτησίας έγκαιρα και/ή θα μπορούσε να είχε ζητήσει τα πρακτικά της συνεδρίασης πολύ πιο έγκαιρα. Η Ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση αγορεύσεων. Έχω θέσει ενώπιον μου όσα λέχθηκαν και θα σταθώ σ' αυτά όπου κρίνω αναγκαίο στη συνέχεια. Όσον αφορά το λόγο ένστασης του κ. Χατζηπέτρου ότι δεν υφίσταται δικαιοδοσία τροποποίησης αίτησης θεωρώ ότι αυτός δεν ευσταθεί. Υιοθετώ πλήρως τα όσα λέχθηκαν σχετικά από την αδελφή μου Δικαστή Μαρίνα Παπαδοπούλου στην απόφαση της ημερ. 10/12/14 στην αίτηση 2568/13 με τους ίδιους διαδίκους, τα οποία παραθέτω πιο κάτω: «Αφ' ενός σημειώνω ότι η παρούσα διαδικασία είναι πρωτογενής αίτηση και όχι ενδιάμεση, και άρα η Δ.25 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνει εφαρμογής. Αφ' ετέρου, η Δ.25 Θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει ούτως ή άλλως την δικονομική δυνατότητα εξέτασης του αιτήματος αφού αναφέρει τα ακόλουθα: «The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may think just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by or depending on the proceedings*. Μελέτη του λεκτικού της δικονομικής πρόνοιας αυτής οδηγεί στο ότι η εμβέλεια αυτής δεν περιορίζεται σε δικόγραφα, αλλά επεκτείνεται σε οποιαδήποτε διαδικας ία, και μοναδικός όρος που τίθεται είναι όπως η τροποποίηση γίνει με σκοπό τον καθορισμό των πραγματικών ζητημάτων που εγείρονται από την διαδικασία αυτή. Εξ ου και ο Θεσμός 5 περιλαμβάνεται στην Δ.25 επιπρόσθετα από τον Θεσμό 1 που προβλέπει ρητά για τροποποίηση δικογράφων. Η Δ.25 Θ.5 είναι πανομοιότυπη με την Δ.28 Θ. 12 των παλιών Αγγλικών Θεσμών, και άρα καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί και από το Annual Practice 1958, όπου στην σελ. 637 αναφέρονται τα ακόλουθα: «General Power to amend (0.28 r. 12). Effect of this Rule - Rule 1 of this Order is confined to the amendment of "indorsement or pleading"; and r.11 to correcting errors in "judgments or orders"; but this Rule extends to defects or errors in "any proceedings". And under it every Judge or Master has full power of his own motion to make any amendment which he deems necessary for the purpose of determining the real question at issue between the parties (Nottage v. Jackson, 11 Q.B.D. 627, 638; and see J.A. 1925, s. 43, and r.1 of this Order). "Rule 12 does not mean that an order may be made in general terms, but gives a general power to make proper orders in all cases for determining the real question". It is the duty of any counsel who applies at the trial for leave to amend his pleading "to formulate and state in writing the exact amendment for which he asks" (per Farwell, L.J., in Hyans v. Stuart King
(1908)2 K.B. p. 724). "In any proceedings" - Under this Rule amendments have been made in legal documents of every kind...». » Ήταν, πρόσθετα, η θέση του κ. Χ'' Πέτρου ότι η έγκριση του αιτήματος τροποποίησης ισοδυναμεί με παράταση του χρόνου καταχώρησης της έφεσης κατά παράβαση του άρθρου 52
(4). Είναι γεγονός ότι το εν λόγω άρθρο περιορίζει τη δυνατότητα έφεσης σε 21 μέρες από την ημερομηνία γνωστοποίησης της απόφασης και ότι δεν προβλέπεται στο Νομοθέτημα οποιαδήποτε παράταση. Με όλο το σέβας στον ευπαίδευτο συνήγορο θεωρώ ότι τα όσα αναφέρει ενδεχομένως να έχρηζαν εξέτασης σε σχέση με υποβολή αιτήματος παράτασης χρόνου καταχώρησης έφεσης. Εδώ η έφεση έχει καταχωρηθεί εμπρόθεσμα. Συνεπώς το επιχείρημα του κ. Χ'' Πέτρου θα ίσχυε αν δεν ήταν έγκυρη η αίτηση. Τονίζω την ανυπαρξία θεσμών οι οποίοι να περιέχουν οποιαδήποτε χρονική προθεσμία για την καταχώρηση αίτησης για τροποποίηση των λόγων έφεσης. Σύνοψη των καθιερωθέντων από τη νομολογία νομικών αρχών που διέπουν το θέμα της αίτησης τροποποίησης δίδεται στην υπόθεση Φοινιώτης ν Greenmar Navigation
(1989)1 AAΔ.
  1. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τη σελίδα 36: «Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψισθούν ως εξής:
  2. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
  3. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
  4. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
  5. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch.D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». Ως προς την καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση δικογράφου, παραπέμπω, μεταξύ άλλων, στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση SABA & Co. (Τ.Μ.Ρ.) v. Τ.Μ.Ρ. Agents
(1994)1 ΑΑΔ.426. Όπως λέχθηκε εκεί, σε σχέση με καθυστέρηση η οποία οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της καθυστέρησης και η σημασία της ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή, και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση βέβαια, δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως π.χ. την έλλειψη καλής πίστης Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560. Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Ν.Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ. 44, η αγωγή καταχωρήθηκε στις 23.1.86 και η αίτηση τροποποίησης 12 χρόνια μετά. Το Εφετείο έκρινε πως υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Έκρινε, περαιτέρω, πως υπήρξε σφάλμα αφού ο συνήγορος θα έπρεπε εξ'αρχής να γνωρίζει τη δικονομική ανάγκη για την παροχή λεπτομερειών του αλλοδαπού δικαίου. Η αίτηση για τροποποίηση εγκρίθηκε. Η εξήγηση που δόθηκε ότι ο συνήγορος τελούσε με την αντίληψη ότι δεν χρειαζόταν η έκθεση λεπτομερειών ήταν ικανοποιητική στην απουσία ένδειξης ότι η καθυστέρηση δεν ήταν καλόπιστη. Οι βασικές αρχές που προκύπτουν από τη νομολογία συνοψίστηκαν στην πρόσφατη απόφαση Kayat Trading Ltd v. Genzyme Corporation Πολ. Εφ. Αρ. 58/12, 4.3.13. Με τα πιο πάνω υπόψη ο λόγος ένστασης ότι η τροποποίηση δεν είναι αναγκαία επειδή οι νέοι λόγοι έφεσης δεν θα μπορούν να αποδειχθούν, δεν θεωρώ ότι μπορεί ή πρέπει να προβληματίσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας αφού αφορά την ουσία της αίτησης ημερ. 30/12/13 και τον τρόπο με τον οποίο η αιτήτρια σ΄αυτήν θα παρουσιάσει και αποδείξει την υπόθεση της. Όσον αφορά το λόγο ένστασης ότι η ανάγκη τροποποίησης δεν προήλθε από καλόπιστο λάθος οφείλω να πω ότι από το σύνολο των γεγονότων του τέθηκαν ενώπιον μου δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε που να καταδεικνύει κακοπιστία. Προβάλλεται ο λόγος ότι χρειάστηκε μελέτη των πρακτικών της διαδικασίας καθώς και ότι υπήρξε αλλαγή δικηγόρου. Οι λόγοι αυτοί δεν αντικρούστηκαν ή αμφισβητήθηκαν. Θεωρώ πως πρόκειται για ειλικρινή παραδοχή ανάγκης τροποποίησης και αδυνατώ να αποδώσω οποιαδήποτε κακή πίστη. Έχω δε υπόψη το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η διαδικασία καθώς και το γεγονός ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι εφεσίβλητοι-καθ' ων η αίτηση θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Με βάση όλα τα πιο πάνω η αίτηση εγκρίνεται. Ως αποτέλεσμα εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης ως οι παραγράφοι Α,Β,Γ,Δ,Ε και ΣΤ της αίτησης. Τροποποιημένη Έφεση-Αίτηση να καταχωρηθεί εντός 25 ημερών από σήμερα και Τροποποιημένη Ένσταση εντός περαιτέρω 20 ημερών από τη λήψη της τροποποιημένης Έφεσης-Αίτησης. Τα έξοδα της Αίτησης, όσο και αυτά που θα απολεσθούν συνεπεία της τροποποίησης (thrown away costs) επιδικάζονται υπέρ των Εφεσιβλήτων-καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Εφεσείουσας-Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ).......... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.