Ανδρέας Σολομωνίδης ν. Βασίλης Σάββα κ.α., Αρ. Αγωγής: 6072/2008, 10/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A285 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ρασπόπουλου, πρ. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 6072/2008 Μεταξύ: Ανδρέας Σολομωνίδης Εναγόντων και 1. Βασίλης Σάββα 2. Lambrianides Bros Ltd Εναγομένων Ημερομηνία: 10 Ιουλίου 2015 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Κ. Γιαπανά για Σκορδής, Παπαπέτρου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αίτηση ημερομηνίας 4.2.2015 για ανανέωση Κλητηρίου Εντάλματος Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αφορά αξίωση του Ενάγοντος εναντίον των Εναγομένων για Γενικές και Ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος το οποίο επισυνέβη στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού κατά ή περί την 13.12.2006. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 22.10.2008 και δεν έχει επιδοθεί μέχρι σήμερα. Με την υπό κρίση αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε μονομερώς οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν: 1. Παράταση του χρόνου καταχώρησης αίτησης για ανανέωση του Κλητηρίου Εντάλματος 2. Διάταγμα του Δικαστηρίου για ανανέωση του κλητηρίου Εντάλματος στην αγωγή που φέρει τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό για έξι μήνες από την ημέρα του διατάγματος Η αίτηση βασίζεται στις Δ.4 Θ.Θ. 1, 2, Δ.57 Θ.2 και Δ.48 Θ.Θ. 1,2, 8(c),8(
- qq)στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη νομολογία. Βασίζεται στα γεγονότα που περιέχονται σε ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Σολομωνίδη, Ενάγοντος - Αιτητή, ημερομηνίας 6.2.2015 και στο περιεχόμενο του φακέλου. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση o Ενάγοντας - Αιτητής είναι χειρούργος οφθαλμίατρος . Την 13.12.2006 καθώς οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αριθμό εγγραφής DAW 841 στον αυτοκινητόδρομο από Λεμεσό προς Λευκωσία, κτύπησε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚΑΑ 286 το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος 1, ιδιοκτησίας της εναγομένης 2. Ακολούθως, επικοινώνησε με το δικηγορικό γραφείο Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης & Σία και έδωσε οδηγίες και όλα τα σχετικά στοιχεία στον δικηγόρο Κωνσταντίνο (Ντίνο) Γαβριηλίδη για έγερση αγωγής. Ενημερώθηκε εκ των υστέρων από το εν λόγω δικηγορικό γραφείο, ότι ο δικηγόρος Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης απεβίωσε περί τον Απρίλιο του 2008 και έτσι το κλητήριο ένταλμα (Ό.2.1) καταχωρήθηκε την 22.10.2008 από τον υιό του αποβιώσαντος, δικηγόρο κ. Χρήστο Γαβριηλίδη, ο οποίος την 03.11.2008 του έστειλε και ενημερωτική επιστολή για την υπόθεση του. Κατά διάφορα χρονικά διαστήματα πήγε στο εν λόγω δικηγορικό γραφείο και τους παρέδιδε διάφορα έντυπα, αποδείξεις και ιατρικά πιστοποιητικά, και κάθε φορά τον διαβεβαίωναν ότι όταν τον χρειαστούν θα τον ειδοποιήσουν. Για τον λόγο αυτό έδωσε την διεύθυνση του σπιτιού του, το σταθερό και το κινητό του τηλέφωνο. Λόγω της ιατρικής του ιδιότητας είχε κληθεί ως μάρτυρας να καταθέσει εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας για περιστατικό που έλαβε χώρα το 2003, και γνώριζε ότι η όλη διαδικασία είναι χρονοβόρα και ως εκ τούτου δεν ανησύχησε για την μη επικοινωνία των τότε δικηγόρων του. Κατά ή περί την 18.01.2015, συνάντησε τυχαία τον δικηγόρο κ. Χρίστο Γαβριηλίδη και τον ρώτησε για την υπόθεση του. Ο εν λόγω δικηγόρος του ζήτησε να επικοινωνήσει με το γραφείο του, ούτως ώστε να δοθούν οι σχετικές πληροφορίες. Την επόμενη μέρα, ήτοι την 19.01.2015 επικοινώνησε με το εν λόγω δικηγορικό γραφείο και διευθετήθηκε συνάντηση στις 20.01.2015 με την δικηγόρο κα Αντιγόνη Γαβριηλίδου η οποία τον πληροφόρησε ότι λόγω του θανάτου του δικηγόρου Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη, και μέχρι να εγγραφεί νέα εταιρεία και να ξεχωρίσουν τους φακέλους/υποθέσεις τους διέφυγε η αγωγή με αποτέλεσμα να λήξει το κλητήριο Ένταλμα. Αμέσως μετά επικοινώνησε με το δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία ΔΕΠΕ τους οποίους διόρισε ως δικηγόρους του σε σχέση με την παρούσα αγωγή. Το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) διέταξε όπως η Αίτηση επιδοθεί στους Εναγομένους. Πράγματι η αίτηση επιδόθηκε στους Εναγομένους 1 και 2 στις 27.4.2015 και 15.3.2015 αντίστοιχα, εντούτοις δεν εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο. Παρά την μη εμφάνιση των Καθ' ων η Αίτηση το Δικαστήριο ζήτησε από την συνήγορο των Εναγόντων - Αιτητών να αγορεύσει προς υποστήριξη της αίτησης. Έχω μελετήσει τις θέσεις της ευπαίδευτης συνηγόρου και όπου κρίνω σκόπιμο θα αναφερθώ σε αυτές στην συνέχεια της απόφασής μου. Σε σχέση με τη νομική πτυχή της Αίτηση αναφέρω ότι κάθε κλητήριο ένταλμα έχει ισχύ για 12 μήνες από την ημέρα έκδοσής του εκτός εάν πριν την λήξη των 12 μηνών ο Ενάγοντας αιτηθεί την ανανέωσή του (Δ.4 Θ.1). Βέβαια, μετά την πάροδο των 12 μηνών το κλητήριο ένταλμα δεν είναι άκυρο. Απλά παύει να ισχύει για σκοπούς επίδοσης στους Εναγομένους. Η παρούσα αίτηση στοχεύει στην ενεργοποίηση του ώστε να έχει την ίδια ισχύ που είχε πριν από την πάροδο των δώδεκα μηνών. (βλ. Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Λάκη) Στυλιανού κ.α.
(2005)1 ΑΑΔ 273 και Potato Marketing Board v. Thetis Shipping
(1988)1 CLR 397) Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μετά την εκπνοή του κλητηρίου εντάλματος. Όπως προκύπτει από τη νομολογία υπάρχει εξουσία του Δικαστηρίου να εξετάσει ταυτόχρονα τα δύο αιτήματα και να αποδώσει στα πλαίσια της ίδιας αίτησης θεραπεία τόσο για παράταση του χρόνου καταχώρησης αίτησης για ανανέωση δυνάμει της Δ.57 Θ.2 όσο και για ανανέωση κλητηρίου εντάλματος δυνάμει της Δ.4 Θ.1. Παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση Stylianides v. Flair Fashion
(1982)1CLR786. Στην υπόθεση εκείνη υποδείχθηκε ωστόσο ότι σε τέτοιες περιπτώσεις πιθανόν να απαιτείται πιο αυστηρό επίπεδο προς δικαιολόγηση της καθυστέρησης. Η νομολογία έχει υποδείξει ότι η Διαταγή 4, θ.1 αποσκοπεί στην χωρίς περισπασμούς προώθηση της δικαστικής διαδικασίας και αποτροπή του Ενάγοντος από του να επιλέγει κατά το δοκούν τον χρόνο επίδοσης μιας αγωγής. Σχετική είναι η απόφαση Niki Christoforou Cosmetics Ltd ν. Αγαθοκλή (Λάκη) Στυλιανού (ανωτέρω). Στην τελευταία αυτή απόφαση λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τον τρόπο άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου: «.το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος οφείλει να διερευνά όχι μόνο τους λόγους μη επίδοσης της αγωγής αλλά και κατά πόσο ο ενάγοντας κατέβαλε στην περίοδο των 12 μηνών εύλογες προσπάθειες επίδοσης της αγωγής στον εναγόμενο. Το δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο επηρεάζονται δικαιώματα του εναγόμενου προτού δώσει παράταση στην περίοδο των 12 μηνών ακόμα και στην περίπτωση όπου η αίτηση για ανανέωση υποβάλλεται πριν από την πάροδο των 12 μηνών. Η υποχρέωση του ενάγοντα να καταδείξει ότι κατέβαλε εύλογες προσπάθειες να επιδώσει την αγωγή συναρτάται και προς τις αρχές που διέπουν τη δίκαιη δίκη.» Επίσης η νομολογία διακρίνει ανάμεσα σε δύο κατηγορίες περιπτώσεων. Η πρώτη αφορά την περίπτωση που, κατά την εκπνοή της ισχύος του κλητηρίου Εντάλματος ή κατά τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης για ανανέωση του, το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντα έχει νομοθετικά ή συμβατικά παραγραφεί, και δεύτερο στις περιπτώσεις όπου δεν υπεισέρχεται θέμα παραγραφής. Σε αυτή τη διάκριση αναφέρθηκε ο έντιμος Πογιατζής, Δ. στην υπόθεση Yiannoplast Ltd ν. "Reda Allah",
(1991)1 Α.Α.Δ.
- Λέχθηκε ότι στην πρώτη περίπτωση, μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις το Δικαστήριο αποφασίζει την ανανέωση, αφού έτσι θα στερήσει τον εναγόμενο από την βάσιμη κατά τα άλλα υπεράσπιση της παραγραφής. Στη δεύτερη περίπτωση ο αιτητής πρέπει να καταδείξει ότι υφίσταται ικανοποιητικός λόγος για την ανανέωση. Στην παρούσα αγωγή το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντος προκύπτει από το αστικό αδίκημα της αμέλειας. Κατά τον χρόνο υποβολής της Αίτησης για ανανέωση το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντος είχε ήδη παραγραφεί δυνάμει του άρθρου 68 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148 που προνοεί ότι καμιά αγωγή δεv εγείρεται για αστικό αδίκημα, εκτός αv αυτή εγερθεί εντός τριών ετών αμέσως μετά τηv πράξη ή παράλειψη για τηv oπoία εγέρθηκε η αγωγή. Σημειώνω εδώ ότι το άρθρο 68 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148 καταργήθηκε με τον Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο, Ν. 66(Ι)/12 αλλά μόνο σε σχέση με πράξη ή παράλειψη που επισυνέβηκε κατά ή μετά την έναρξη ισχύος του Νόμου αυτού ήτοι κατά ή μετά την 1.7.
- Επομένως κατά τον χρόνο που επισυνέβη η πράξη που αφορά η παρούσα αγωγή είχε και εξακολουθεί να έχει ισχύ η παραγραφή των τριών ετών. Σε σχέση με την φιλοσοφία πίσω από την νομοθετική θέσπιση παραγραφής αγώγιμων δικαιωμάτων αρκεί η παραπομπή στην απόφαση της πλήρους Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Γιωργαλλά ν. Χ''Χριστοδούλου,
(2000)1 Α.Α.Δ. 2060 στην οποία, με παραπομπή σε σειρά αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, λέχθηκε ότι περίοδοι παραγραφής δικαιωμάτων εξυπηρετούν θεμιτούς σκοπούς, συνυφασμένους με τη βεβαιότητα ως προς τα δικαιώματα του ανθρώπου και την τελεσιδικία. Η απουσία προθεσμιών, εξ αντικειμένου, δημιουργεί κλίμα αβεβαιότητας στο τι ανήκει στο άτομο και ποιες είναι οι υποχρεώσεις του. Η καθιέρωση προθεσμιών, υποδείχθηκε, είναι αλληλένδετη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης και συναρτάται με τη λελογισμένη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι η εκ του νόμου παραγραφή αγώγιμων δικαιωμάτων σχετίζεται με την προστασία όλων των παραγόντων μιας δίκης, ήτοι τόσο του Ενάγοντος όσο και του Εναγομένου. Δεν μπορεί να διαιωνίζεται επ' άπειρον μια διαφορά και να δημιουργείται έτσι αβεβαιότητα ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του καθενός. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Cyprus Potato Marketing Board ν. Pan Arab κ.α.,
(1990)1 Α.Α.Δ. 622 «η παραγραφή, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, δεν είναι μεγαλύτερη ταλαιπωρία για τους αιτητές, παρά για τον εναγόμενο, ο οποίος, αν το Κλητήριο ανανεωθεί, θα στερηθεί του δικαιώματος να προβάλει την υπεράσπιση παραγραφής» Για τους πιο πάνω λόγους η νομολογία έχει υποδείξει ότι σε περίπτωση αίτησης ανανέωσης κλητηρίου εντάλματος που αφορά αγώγιμο δικαίωμα που κατά τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης έχει παραγραφεί πρέπει να καταδειχθούν εξαιρετικές περιστάσεις. Σε διαφορετική περίπτωση οι πρόνοιες περί παραγραφής αγώγιμων δικαιωμάτων θα μπορούσαν εύκολα να παρακαμφθούν. Εξετάζοντας την παρούσα Αίτηση διαπιστώνω ότι ο μόνος λόγος που προβάλλεται για την παράταση των δικονομικών προθεσμιών είναι η αμέλεια και/ή παράλειψη των δικηγόρων του Ενάγοντος να προωθήσουν την αγωγή για επίδοση. Έχει νομολογηθεί ότι διάδικος δεν μπορεί, κατά κανόνα, να προβάλλει το λάθος, αμέλεια ή παράλειψη του δικηγόρου του για να πετυχαίνει την παράταση προθεσμιών ή την αναγέννηση δικαστικών διαδικασιών. Ειδικότερα στην υπόθεση Βαρδιάνος ν. Richards
(1998)1 Α.Α.Δ. 698, τονίστηκε ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ένα εύσχημο τρόπο υπερφαλάγγισης των δικονομικών διατάξεων. Από τη συμμόρφωση με τα χρονοδιαγράμματα εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης. Επίσης στην υπόθεση Ξενοφώντος ν. Χατζηαράπη
(1999)1 Α.Α.Δ. 221, επισημάνθηκε ότι το σύστημα λειτουργίας ενός δικηγορικού γραφείου δεν αφορά το δικαστήριο. Η μη συμμόρφωση με τις δικονομικές διατάξεις θα πρέπει να οφείλεται σε λόγο, η επέλευση του οποίου δεν οφείλεται στη συνήθη ανθρώπινη λειτουργία. Στην υπόθεση Μιάρης Βασίλης και Άλλη ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ,
(2009)1 Α.Α.Δ. 435 η οποία αφορούσε αίτηση για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη καταχώρησης περιγράμματος αγόρευσης, αποφασίστηκε ότι δεν είναι απόλυτο ότι οι παραλείψεις και σφάλματα του δικηγόρου δεν μπορούν να δικαιολογήσουν επαναφορά. Πρέπει να κριθεί από το Δικαστήριο κατά πόσον το σφάλμα ή η παράλειψη του δικηγόρου είναι ικανά να δικαιολογήσουν την επαναφορά. Προς τούτο λαμβάνονται υπόψη όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Έτσι σε εκείνη την περίπτωση κρίθηκε ότι οι Εφεσείοντες είχαν εξ αρχής έντονο ενδιαφέρον για την υπόθεση τους και συνεργάσθηκαν με το δικηγόρο τους για την προώθηση της υπόθεσής του και επεδείκνυαν συνεχές ενδιαφέρον ως προς την πορεία της υπόθεσής. Δεν περιορίσθηκαν στο να αναθέσουν την υπόθεση στο δικηγόρο τους και να τον αφήσουν πλέον να τη χειρισθεί εν λευκώ, ταυτιζόμενοι με οποιαδήποτε συνήθη σφάλματα ή παραλείψεις του. Όλα τα πιο πάνω κρίθηκαν ως εξαιρετικές συνθήκες που συνηγορούσαν στο ότι οι Εφεσείοντες δεν ταυτίζονταν με την όποια ευθύνη του δικηγόρου τους για τη μη έγκαιρη καταχώρηση του περιγράμματος και συνεπώς διατάχθηκε η επαναφορά της έφεσης. Στην παρούσα περίπτωση από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου προκύπτει ότι ο Ενάγοντας ανέθεσε την υπόθεση σε συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο. Λόγω του ότι ο δικηγόρος του εν λόγω δικηγορικού γραφείου που χειρίστηκε αρχικά την υπόθεση απεβίωσε κατά τον Απρίλιο του 2008 η αγωγή καταχωρήθηκε με κάποια καθυστέρηση, ήτοι τον Οκτώβριο του 2008. Έκτοτε παρήλθαν 6 και πλέον έτη μέχρι που ο Ενάγοντας, να φροντίσει να ενημερωθεί για το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η υπόθεσή του. Μάλιστα δε, έναυσμα προς τούτο ήταν μια τυχαία συνάντηση με τον δικηγόρο Χρίστο Γαβριηλίδη. Πέρα από κάποιες γενικές αναφορές του Ενάγοντος ότι επισκέφτηκε το δικηγορικό γραφείο κατά διάφορα χρονικά διαστήματα και παρέδιδε διάφορα έντυπα, αποδείξεις και ιατρικά πιστοποιητικά, και κάθε φορά τον διαβεβαίωναν ότι όταν τον χρειαστούν θα τον ειδοποιήσουν, δεν προέβη σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια. Ο ισχυρισμός του ότι γνώριζε ότι οι δικαστικές διαδικασίες είναι χρονοβόρες δεν μπορεί κατά την κρίση μου να δικαιολογήσει το ότι για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα δεν ενημερώθηκε για την πορεία της υπόθεσης και να λάβει τα δέοντα μέτρα για την προάσπιση των συμφερόντων του. Κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση ο Ενάγοντας ταυτίστηκε με όλες τις ενέργειες των δικηγόρων του. Όπως αναφέρει στην Ένορκη του Δήλωση έδειξε σε αυτούς εμπιστοσύνη. Συνάγεται ότι ανέθεσε σε αυτούς εν λευκώ τον χειρισμό της υπόθεσης του και δεσμεύτηκε εξ ολοκλήρου από τις ενέργειες τους. Εν όψει των πιο πάνω κρίνω ότι δεν έχουν καταδειχθεί οι εξαιρετικές εκείνες περιστάσεις που να δικαιολογούν την έγκριση των αιτημάτων του Αιτητή. Δεν μου διαφεύγει ότι η Αίτηση επιδόθηκε στους Εναγομένους οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στην διαδικασία. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να ασκήσει τη δικαστική του κρίση εφαρμόζοντας στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τις νομολογιακές αρχές που εκτέθηκαν πιο πάνω. Σημειώνω ότι πρόκειται για Αίτηση που ως εκ της φύσης της πρέπει να γίνεται μονομερώς. Τονίζω επίσης ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή μετά την επίδοση σε αυτούς της αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος. Ενδεχομένως, αυτό να συναρτάται με το ότι δεν επιθυμούν να αποποιηθούν οποιουδήποτε δικαιώματος τους καθότι εάν είχαν καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή τότε σύμφωνα με την απόφαση Nigerian Produce v. Sonora Shipping
(1979)1 C.L.R. 409 η παρατυπία θα θεραπευόταν. Η μη εμφάνιση τους δεν μπορεί να εκληφθεί και ως αποδοχή της Αίτησης. Εν όψει όλων των πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα [Υπ.] Χ. Ρασπόπουλος, πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο