Brookmill Ltd ν. Reetmist Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 7753/2011, 3/7/2015

Brookmill Ltd ν. Reetmist Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 7753/2011, 3/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A279 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: T. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7753/2011 Μεταξύ: Brookmill Ltd Eναγόντων και

1. Reetmist Ltd κ.ά. Εναγομένων ----------------------- Αίτηση ημερομηνίας 15.2.2012 του εναγομένου 13 3 Ιουλίου,
2. Για τον Αιτητή-εναγόμενο 13: κ. Σ. Γεωργιάδης Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-ενάγοντες: κκ. Α. Χαβιαράς και Λ. Χαβιαράς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση ο εναγόμενος 13 ζητά τα πιο κάτω:
3. Τον παραμερισμό και ή ακύρωση του Κλητηρίου Εντάλματος.
4. Τον παραμερισμό του μονομερούς διατάγματος ημερομηνίας 8.12.2011 για σφράγιση και επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας.
5. Την ακύρωση της επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος, της αίτησης ημερομηνίας 23.11.2011 και των μονομερών διαταγμάτων ημερομηνίας 24.11.
7. Την αναστολή της διαδικασίας. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση υπογράφεται από την Ιφιγένεια Σ. Γεωργιάδη, δικηγόρο στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον εναγομένο 13, Αιτητή στην παρούσα διαδικασία. Συνοψίζω το περιεχόμενο αυτής. Την 23.11.2011 καταχωρήθηκε Κλητήριο Ένταλμα στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, ως επίσης και μονομερής αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Την επομένη ημέρα, 24.11.2011, εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα με το οποίο απαγορεύτηκε στους εναγομένους 1 μέχρι 7 να πωλήσουν τις μετοχές που κατείχε η εναγομένη 7 στην εναγομένη 2, ως επίσης και διάταγμα που απαγόρευε στους εναγομένους 1 μέχρι 8 να μετακινήσουν τα λογιστικά βιβλία και ή αρχεία της εναγομένης 2 εκτός δικαιοδοσίας. Την 8.12.2011, στα πλαίσια μονομερούς αιτήσεως ημερομηνίας 30.11.2011, δόθηκε άδεια για καταχώριση και σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος, για επίδοση του πιο πάνω δικογράφου εκτός δικαιοδοσίας στους εναγομένους 4-18, ως επίσης και της αίτησης ημερομηνίας 23.11.2011 και του διατάγματος που εκδόθηκε την 24.11.
8. Εκδόθηκε επίσης διάταγμα για επίδοση των πιο πάνω εγγράφων με ταχυμεταφορέα. Οι ενάγοντες απέστειλαν στον εναγόμενο το Κλητήριο Ένταλμα, τη μονομερή αίτηση ημερομηνίας 23.11.2011 και τα διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς, παρέλειψαν όμως να αποστείλουν την αίτηση ημερομηνίας 8.12.2011, ως επίσης και την αίτηση ημερομηνίας 30.11.2011 στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το πιο πάνω διάταγμα. Ο εναγόμενος, Αιτητής στην παρούσα διαδικασία, εγείρει τα πιο κάτω σημεία: Ι. Η αίτηση για σφράγιση και καταχώριση του Κλητηρίου Εντάλματος και για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν έχει αποσταλεί στους εναγομένους. ΙΙ. Οι πρόνοιες του διατάγματος ημερομηνίας 8.12.2011, στην έκταση που αυτό αφορά την επίδοση των εγγράφων, είναι αντίθετες με τις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. ΙΙΙ. Οι ενάγοντες απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. IV. Οι ισχυριζόμενες πράξεις διαπράχθηκαν εκτός της δικαιοδοσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατ΄ επέκταση το Δικαστήριο στερείται αρμοδιότητας να επιληφθεί της υπόθεσης. V. Δεν έγινε επαλήθευση των μεταφράσεων των εγγράφων που απεστάλησαν. VI. Η επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάματος και των υπολοίπων εγγράφων έγινε κατά παράβαση των προνοιών των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, του Νόμου 40/1982, του Νόμου 172/1986 και της Σύμβασης. Οι ενάγοντες, Καθ΄ ων η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία, καταχώρησαν Ένσταση με την οποία ζητούν την απόρριψη της Αίτησης. Εγείρουν προδικαστικά τον ισχυρισμό ότι η Ένορκη Δήλωση έγινε από δικηγόρο και ότι η Αίτηση περιέχει πολλαπλά αιτήματα τα οποία απαιτούν «διαφορετικό βάρος απόδειξης» και κρίνονται με διαφορετικά κριτήρια. Επομένως, δεν μπορούν «να συνεκδικαστούν ευχερώς» και ή συνιστούν κατάχρηση της διαδικασίας. Είναι επίσης η θέση τους ότι το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία και είναι το κατάλληλο forum για να εκδικάσει την υπό κρίση υπόθεση. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η επίδοση όλων των εγγράφων έγινε νομότυπα και «εντός των όρων των σχετικών διαταγμάτων του δικαστηρίου ημερομηνίας 8.12.2011». Αν ήθελε φανεί ότι υπήρξαν παρατυπίες στην επίδοση εγγράφων στον Αιτητή, αυτές αποτελούν απλές παρατυπίες οι οποίες ουδόλως επηρέασαν τα καλώς νοούμενα συμφέροντά του να λάβει γνώση των διαδικασιών που εκκρεμούσαν εναντίον του και να εκπροσωπηθεί στις εν λόγω διαδικασίες από δικηγόρο. Ακόμη όμως και σε περίπτωση που αποδεικνυόταν ότι η γενομένη επίδοση ήταν «κακή», αυτό δεν απολήγει σε ακύρωση του Κλητηρίου Εντάλματος και του διατάγματος, αλλά μόνο σε ακύρωση της επίδοσης η οποία «μπορεί νομότυπα να επαναληφθεί». Οι πρόνοιες δε διεθνών συμβάσεων που αφορούν την επίδοση δικαστικών εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας, σκοπό έχουν τη διευκόλυνση των επιδόσεων και δεν είναι αποκλειστικές με τις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αφορούν το ίδιο θέμα. Αρχίζοντας από τα προδικαστικά θέματα, και συγκεκριμένα από την εισήγηση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η Αίτηση περιέχει «πολλαπλά αιτήματα» τα οποία δεν μπορούν «να συνεκδικαστούν ευχερώς». Θα συμφωνήσω με τη θέση ότι υπάρχουν αρκετά αιτήματα, θα διαφωνήσω όμως με τη θέση ότι αυτά δεν μπορούν να ακουστούν και να αποφασιστούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Αντικείμενο της υπό κρίση Αίτησης είναι μόνο η αίτηση ημερομηνίας 30.11.2011 και το διάταγμα που εκδόθηκε την 8.12.
9. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση εισηγήθηκαν επίσης ότι η Ένορκη Δήλωση θα πρέπει να αγνοηθεί καθότι έγινε από δικηγόρο. Με βάση τα στοιχεία που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Αιτητής είναι εταιρεία και έχει την έδρα της στο εξωτερικό. Πέραν τούτου η Αίτηση αφορά αμιγώς νομικά ζητήματα, ο ομνύοντας είναι δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, έχει μελετήσει το φάκελο της δικογραφίας και έτυχε πληροφόρησης από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση. Τα πιο πάνω αποτελούν επαρκείς εξηγήσεις γιατί η ένορκη δήλωση έγινε από δικηγόρο και όχι από κάποιο αξιωματούχο των εταιρειών[1]. Ο Αιτητής αμφισβητεί τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την υπό κρίση αγωγή και ισχυρίζεται ότι το παρόν Δικαστήριο δεν είναι forum conveniens. Υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με τη θέση του, αρμόδιο δικαστήριο για να εκδικάσει την υπό κρίση υπόθεση είναι το Ρωσικό Δικαστήριο. Το βάρος είναι στους ώμους του εναγομένου να αποδείξει ότι η Κύπρος δεν είναι το κατάλληλο δικαστήριο (forum non conveniens) και το καταλληλότερο είναι κάποιο άλλο δικαστήριο. Βασικό κριτήριο είναι τα συμφέροντα των μερών και η ορθή απονομής της δικαιοσύνης. Ως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στη Spiliada Maritime Corp. v. Cansulex Ltd[2]: ". The basic principle is that a stay will only be granted on the ground of forum non conveniens where the court is satisfied that there is some other available forum having competent jurisdiction, which is the appropriate forum for the trial of the action, i.e. in which the case may be tried more sutibably for the interests of all the parties and the ends of justice." Κατά την εξέταση του πιο πάνω θέματος, το Δικαστήριο πρέπει να επιλέξει εκείνο το forum που έχει την πιο πραγματική και ουσιαστική σχέση με τη διαφορά. Ανάμεσα στους παράγοντες που θα λάβει υπόψη είναι οι πρακτικές δυσκολίες που δυνατό να δημιουργηθούν και τα έξοδα, ως επίσης και το εφαρμοστέο δίκαιο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Αιτητής δεν είναι ο μοναδικός εναγόμενος, η αγωγή στρέφεται εναντίον δεκαεννέα φυσικών και νομικών προσώπων. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κλητηρίου Εντάλματος, τέσσερις εναγομένοι, ήτοι οι 1, 2, 3 και 19, διαμένουν ή έχουν ως έδρα τους την Κύπρο, τέσσερις, ήτοι οι εναγομένοι 4, 5, 6 και 7, τις Βρεττανικές Παρθένους Νήσους, και οι υπόλοιποι έντεκα εναγομένοι τη Ρωσία. Η ενάγουσα-Καθ΄ ης η Αίτηση έχει την έδρα της στα Cayman Islands. Ποίο είναι το κατάλληλο forum και κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, είναι θέμα που αφορά όλους τους εναγομένους και ως εκ τούτου κρίνω ότι θα ήταν ορθό όπως αμφότερα θέματα εξεταστούν και αποφασιστούν στα πλαίσια διαδικασίας όπου θα είχαν την ευκαιρία όλοι οι εναγόμενοι να θέσουν τις θέσεις τους και όχι στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης που αφορά μόνο τους ενάγοντες και τον εναγόμενο
10. Ο εναγόμενος 13 ισχυρίζεται περαιτέρω ότι δεν αποκαλύφθηκαν ουσιώδη γεγονότα στην αίτηση ημερομηνίας 23.11.
11. Υπενθυμίζω ότι στα πλαίσια της πιο πάνω αίτησης εκδόθηκε μονομερές διάταγμα, το οποίο όμως στη συνέχεια, και συγκεκριμένα την 28.8.2012, ακυρώθηκε από το Δικαστή που το είχε εκδώσει, λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και ως εκ τούτου το θέμα έχει αποφασιστεί τελεσίδικα και δεν χρήζει περαιτέρω εξέτασης. Παρενθετικά όμως θα ήθελα να επισημάνω ότι η αναφορά της ομνύουσας στην παράγραφο 17(Γ) της Ένορκης Δήλωσής της, που αφορά τις δικαστικές διαδικασίες ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων, δεν συνάδει με την αναφορά της στην παράγραφο
12. Στην παράγραφο 17(Γ) αναφέρει ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση «.. απέκρυψαν ότι στα Ρωσικά δικαστήρια εκκρεμούν και/ή εκκρεμούσαν αστικές και ή ποινικές διαδικασίες αναφορικά με θέματα παρόμοια με τα επίδικα», ενώ στην παράγραφο 20 ισχυρίζεται ότι οι αστικές και ποινικές διαδικασίες που εκκρεμούν στη Ρωσία αφορούν «. τα ίδια επίδικα θέματα». Οι αστικές και ποινικές υποθέσεις ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων ήταν ένα από τα δύο θέματα που σύμφωνα με την ομνύουσα έχουν αποκρύψει οι Καθ΄ ων η Αίτηση από το Δικαστήριο. Θεώρησα σκόπιμο να αναφερθώ ακροθιγώς επί του θέματος αυτού, καθότι στο στάδιο των αγορεύσεων έγινε αρκετά εκτεταμένη αναφορά στο θέμα του δεδικασμένου. Υπενθυμίζω όμως ότι μια από τις προϋποθέσεις για τις οποίες το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί, προτού καταλήξει ότι υπάρχει δεδικασμένο, είναι τα επίδικα θέματα να είναι τα ίδια. Στην υπό κρίση υπόθεση, με τον τρόπο που έχουν τεθεί τα στοιχεία, δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα ότι οι διαδικασίες ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων αφορούσαν τα ίδια θέματα με τα επίδικα. Αναφορικά με την αναγκαιότητα επίδοσης της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 30.11.2011 και του διατάγματος 8.12.2011, ως επίσης και την ανάγκη μετάφρασης των εγγράφων που επιδόθηκαν στο εξωτερικό, θα ήθελα να επισημάνω ότι παρόμοια θέματα είχαν απασχολήσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της υπόθεσης Earsfield Steel Ltd v. Joint Stock Company Elecgrometallurgical Steel Works Dnerprospetsstal for A.N. Kyjmin[3]. Οι εφεσείοντες-ενάγοντες είχαν εξασφαλίσει άδεια για σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας. Καταχώρισαν το Κλητήριο Ένταλμα και ταυτόχρονα μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσαν την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος, του διατάγματος και της αίτησης. Το αίτημά τους έγινε δεκτό. Στη συνέχεια το Δικαστήριο ακύρωσε την επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος που έγινε στους εφεσιβλήτους-εναγομένους, καθότι δεν μεταφράστηκαν όλα τα αναγκαία έγγραφα, είτε στη γλώσσα της χώρας που θα γινόταν η επίδοση, σύμφωνα με τη Δ.6, θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είτε στην Αγγλική με πιστοποιημένα αντίγραφα της μετάφρασης, σύμφωνα με το Άρθρο 3 του Κυρωτικού Νόμου 8(ΙΙΙ)/
13. Η απόφαση για ακύρωση της επίδοσης εφεσιβλήθηκε. Τα ερωτήματα που κλήθηκε το Εφετείο να αποφασίσει ήταν ποια έγγραφα οι ενάγοντες είχαν υποχρέωση να επιδώσουν και κατά πόσο τα έγγραφα αυτά θα έπρεπε να συνοδεύονταν από ένορκη δήλωση επαλήθευσης των μεταφράσεων. Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα το Εφετείο αποφάσισε ότι, δυνάμει της Δ.48, θθ. 12 και 13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι ενάγοντες είχαν υποχρέωση να επιδώσουν τόσο την Ειδοποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος, όσο και την αίτηση και το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Αναφορικά με το θέμα της μετάφρασης των εγγράφων, το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση σε σχέση με το θέμα αυτό και επανέλαβε ότι τα έγγραφα θα έπρεπε να είχαν μεταφραστεί. Το Εφετείο εξέτασε και το ενδεχόμενο θεραπείας της πιο πάνω παρατυπίας, κατέληξε όμως ότι η παράβαση της διακρατικής Συμφωνίας, που προέβλεπε για τη μετάφραση των πιο πάνω εγγράφων, δεν θα μπορούσε να θεραπευτεί με το μηχανισμό της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, καθότι εκείνη η διαδικασία αφορούσε μόνο τις περιπτώσεις που δεν υπήρχε συμμόρφωση με τους Θεσμούς και όχι σε άλλες παρατυπίες άσχετες με τους Θεσμούς. Η υποχρέωση των εναγόντων να επιδώσουν την αίτηση και το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, προκύπτει, ως αναφέρεται και πιο πάνω, από τη Δ.48, θθ. 12 και 13 των Θεσμών. Η Δ.48, θ.12 προβλέπει ότι σε περίπτωση διατάγματος που εξασφαλίζεται μετά από μονομερή αίτηση, το διάταγμα θα είναι δεσμευτικό για το διάδικο από την ημερομηνία επίδοσης σε αυτόν επισήμου αντιγράφου της μονομερούς αίτησης. Και ο θ.13 της ιδίας Διάταξης προβλέπει ότι όποτε επιδίδεται διάταγμα που εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση, θα πρέπει να επιδίδεται ταυτόχρονα και η μονομερής αίτηση μαζί με την ένορκο δήλωση που τυχόν τη συνόδευε. Η υποχρέωση επίδοσης της αίτησης τονίζεται και στην πιο πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Consortia Europe Ltd v. Fregata Holdings Ltd[4]. Απόκλιση από τις πρόνοιες της Δ.48, θ.13, θεωρήθηκε από το Εφετείο ως μη θεραπεύσιμη παρατυπία. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα αυτούσιο: «.. Όσον αφορά την παράβαση της Δ.48 θ.13 η οποία επιβάλλει την επίδοση ταυτόχρονα με το διάταγμα που εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση, και της ιδίας της μονομερούς αιτήσεως μαζί με τη συνοδευτική ένορκη δήλωση της, το μόνο που οφείλεται να τονισθεί είναι ότι το λεκτικό της είναι σαφές και επιτακτικό και δεν χωρεί απόκλιση από αυτό ώστε η απόκλιση αυτή να θεωρείται θεραπεύσιμη από τη Δ.64 ως παρατυπία.» Σε σχέση με τη μετάφραση των εγγράφων, το θέμα διέπεται από τη Δ.6, θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. O θεσμός προβλέπει ότι τα έγγραφα θα πρέπει να είναι μεταφρασμένα στην επίσημη γλώσσα της χώρας στην οποία πρόκειται να γίνει η επίδοση, επαληθευμένα ενόρκως από ή εκ μέρους του προσώπου το οποίο προβαίνει στην παράκληση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα έγγραφα, ως αναφέρω και ανωτέρω, δεν συνοδεύονταν από ένορκη δήλωση επαλήθευσης της μετάφρασης. Το τελευταίο θέμα που θα με απασχολήσει είναι το διάταγμα επίδοσης των δικαστικών εγγράφων μέσω ταχυμεταφορέα. Κατά πόσο ορθά ή λανθασμένα έχει εκδοθεί το εν λόγω διάταγμα θα κριθεί με βάση τα στοιχεία της αίτησης στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το εν λόγω διάταγμα. Υπενθυμίζω ότι το διάταγμα εκδόθηκε την 8.12.2011 στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 30.11.
14. Το Δικαστήριο είχε δώσει άδεια για σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος και για επίδοση στους Καθ' ων η Αίτηση 4-18 της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος διά αποστολής αυτής με εταιρεία διεθνών μεταφορών και παραδόσεων. Επισημαίνω ότι η αίτηση ημερομηνίας 30.11.2011, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το επίδικο διάταγμα, δεν στηρίχθηκε σε οποιαδήποτε Διεθνή Σύμβαση, αλλά στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.2, θ.2, Δ.5, θ.9, 5Α, Δ.6, Δ.48, θθ. 1, 2, 8