Παρασκευά Κωνσταντίνου κ.α. ν. Y.P.TRADE&SERVICE LIMITED, Αρ.Αγωγής: 3325/2011, 7/8/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A306 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ.Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 3325/2011 Μεταξύ: 1.Παρασκευά Κωνσταντίνου 2.Γεωργίας Παμπόρη Εναγόντων και Y.P.TRADE&SERVICE LIMITED Εναγομένων --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση υπό του Ιωάννη Πιριπίτση διά του Επίσημου Παραλήπτη, Διαχειριστή της περιουσίας του και της Αναστασίας Αναστασίου ημερ.26.6.2015 και προσωρινό διάταγμα ημερ.30.6.2015 Ημερομηνία: 7 Αυγούστου 2015 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: Ο κ.Μ.Βορκάς με τους κκ.Α.Αργυριάδη, Π.Βορκά και Γ.Νεάρχου Για τους Ενάγοντες/Καθ'ων η Αίτηση: Ο κ.Π.Αγγελίδης με τον κ.Γ.Αγγελίδη -------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Είμαι της άποψης ότι μια σκιαγράφηση του οδοιπορικού της παρούσας αγωγής μέχρι σήμερα, ως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, θα βοηθούσε στην καλύτερη κατανόηση της παρούσας διαδικασίας και της απόφασης επί του υπό κρίση θέματος. Η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή καταχωρήθηκε στις 11.5.2011 και λόγω μη επίδοσης της ζητήθηκε και λήφθηκε στις 8.5.2012 ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος. Στις 29.8.2012 καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης και, τελικώς, στις 5.11.2012 εκδόθηκε απόφαση εναντίον της εναγομένης εταιρείας, η οποία περιελάμβανε διάταγμα παράδοσης της κατοχής του ακινήτου που βρίσκεται στο τεμάχιο 442, στο χωριό Νήσου, Λευκωσία, οδός Σταδίου 22, Τμήμα Β, Φ/Σχ.ΧΧΧ/47W
- Στις 17.12.2012 καταχωρήθηκε από τους εναγόμενους αίτηση παραμερισμού της εν λόγω απόφασης ενώ οι ενάγοντες καταχώρησαν στις 15.1.2013 αίτηση παρακοής του ως άνω διατάγματος εναντίον του αιτητή 1 (στην παρούσα), ως διευθυντή των εναγομένων. Με απόφαση του Δικαστηρίου, ημερ.12.6.2013, η αίτηση παραμερισμού της απόφασης απορρίφθηκε, ενώ η αίτηση παρακοής παρέμεινε σε εκκρεμότητα. Στις 18.6.2013, οι εναγόμενοι καταχώρησαν αίτηση αναστολής οποιασδήποτε περαιτέρω διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση της έφεσης που καταχωρήθηκε εναντίον της απόφασης ημερ.12.6.
- Μετά από αρκετές αναβολές, για διάφορους λόγους, αλλά και άλλες ενδιάμεσες αιτήσεις, οι ως άνω δύο αιτήσεις (15.1.2013 και 18.6.2013) στις 10.2.2015 αποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν. Δηλώθηκε δε, ότι η πλευρά των εναγομένων θα λάμβανε αμέσως μέτρα για απόσυρση της ως άνω έφεσης, ενώ από πλευράς εναγόντων επιφυλάχθηκε το δικαίωμα να καταχωρηθεί νέα αίτηση παρακοής σε περίπτωση που καταστεί αναγκαίο. Στις 3.4.2015 καταχωρήθηκε ειδοποίηση αλλαγής των δικηγόρων των εναγόντων με τους Π.Αγγελίδης&Σία Δ.Ε.Π.Ε. να αναλαμβάνουν εκ μέρους των εναγόντων. Με αίτηση τους ιδίας ημερομηνίας, η οποία ορίστηκε στις 24.4.2015, οι ενάγοντες ζήτησαν μονομερώς και στις 24.4.2015 εξασφάλισαν διάταγμα επιτρέποντος την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής της ως άνω αναφερόμενης ακίνητης περιουσίας. Ακολούθησε, στις 8.6.2015 μονομερής αίτηση του Ιωάννη Πιριπίτση, όμοια με την παρούσα, και έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, στις 11.6.2015, ενώ καταχωρήθηκε στις 8.6.2015 αίτηση παραμερισμού του διατάγματος ημερ.24.4.2015 και εντάλματος. Οι δύο αυτές αιτήσεις και προσωρινό διάταγμα αποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν με επιφύλαξη στις 23.6.2015 για να ακολουθήσουν στις 26.6.2015 αυτά που εκκρεμούν σήμερα. Με διά κλήσεως αίτηση, ημερ.26.6.2015, ο Ιωάννης Πιριπίτσης, διά του Επίσημου Παραλήπτη ως διαχειριστή της περιουσίας του, και η Αναστασία Αναστασίου ζητούν απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διά του οποίου να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται το εκδοθέν στις 24.4.2015 διάταγμα ως και το δι'αυτού εκδοθέν ένταλμα ανάκτησης κατοχής της οικίας που βρίσκεται στην οδό Σταδίου 22, Τμήμα Β, Φ/Σχ.ΧΧΧ/47W2, τεμάχιο 442 στο χωριό Νήσου, με αριθμό 1340, ημερ.14.5.
- Η αίτηση αυτή είναι ορισμένη στις 24.9.
- Ταυτόχρονα, ήτοι στις 26.6.2015, καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση με την οποία οι αιτητές ζήτησαν και στις 30.6.2015 εξασφάλισαν μονομερώς προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα το οποίο απαγορεύει στους εντεταλμένους και/ή αρμοδίους υπαλλήλους να εκτελέσουν το ως άνω αναφερόμενο ένταλμα ανάκτησης κατοχής ακίνητης περιουσίας μέχρι την εκδίκαση της διά κλήσεως αιτήσεως των αιτητών, ημερ.26.6.2015, ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η νομική βάση της αίτησης εδράζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στο άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.34 θ.5, Δ.40 θθ.4,15, Δ.42Α, Δ.43Α, θθ.1&2, Δ.48, θθ.1-9, στη γενική πρακτική και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης αποτελούν οι ένορκες δηλώσεις των Ιωάννη Πιριπίτση και Αναστασίας Αναστασίου, ημερ.26.6.
- Από την πλευρά του, ο Ιωάννης Πιριπίτσης προβαίνει σε μια καταγραφή των ισχυρισμών του αναφορικά με το ότι η αρχική ενοικίαση της εν λόγω ακίνητης περιουσίας προς την εναγόμενη εταιρεία αντικαταστάθηκε από άλλη συμφωνία, «επένδυσης» όπως την αποκαλεί, με αποτέλεσμα να έχουν επενδυθεί τεράστια ποσά από τον ίδιο στο εν λόγω ακίνητο, με τη συμφωνία των εναγόντων. Παράλληλα δε, στην εν λόγω κατοικία διαμένει, έχοντας πλέον την κατοχή, ο ίδιος με τη σύζυγο του, Αναστασία και τα οχτώ παιδιά του. Ο ενόρκως δηλών περαιτέρω αναφέρεται σε αγωγή με αριθμό 56/2013 για το ίδιο ακίνητο στην οποία οι ενάγοντες ενάγουν τον ίδιο προσωπικά ως ενοικιαστή, ζητώντας ανάκτηση του ιδίου ακινήτου. Παράλληλα δε, και με αναφορά στο υπό αναφορά ένταλμα ανάκτησης της εν λόγω ακίνητης περιουσίας, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι αυτό προσβάλλεται λόγω ελλείψεων στο λεκτικό του και λόγω μη συμμόρφωσης με την υποχρέωση ειδοποίησης του και της συζύγου του ως κατόχων της εν λόγω κατοικίας. Στη βάση των ισχυρισμών του είναι που εκφράζει τη θέση ότι έχει καλή υπόθεση κατά των εναγόντων 1 και 2 και η αίτηση του για ακύρωση του διατάγματος κατοχής της οικίας έχει βέβαιη πιθανότητα επιτυχίας. Τυχόν μη ακύρωση του εν λόγω διατάγματος και του εντάλματος ανάκτησης κατοχής θα επιφέρει σ'αυτούς ανυπολόγιστες ζημιές και θα αφήσει στο δρόμο την πολυμελή οικογένεια του. Από την πλευρά της, η Αναστασία Αναστασίου, υιοθετεί τα αναφερόμενα από το σύζυγο της για να προσθέσει ότι οι ενάγοντες την γνωρίζουν προσωπικά αφού οι επισκέψεις των ήταν καθημερινές σχεδόν, τόσο φιλοφρονητικές όσο και για να παρακολουθήσουν την εξέλιξη των εργασιών που γίνονταν από το σύζυγο της στο ακίνητο. Οι ενάγοντες ουδέποτε την ενημέρωσαν για την πρόθεσή τους να προβούν σε αίτηση για εξασφάλιση διατάγματος ανάκτησης της οικίας που βρίσκεται στο ακίνητο. Σε περίπτωση μη έγκρισης της αίτησης τους, θα υποστεί σοβαρές ζημιές αφού θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει το ακίνητο στο οποίο νόμιμα βρίσκεται κατόπιν συγκατάθεσης και γνώσης τούτου από τους ενάγοντες. Στη βάση των δεκατριών λόγων που συγκεκριμενοποιούνται στο σώμα της ένστασης τους, ημερ.3.7.2015, οι ενάγοντες 1 και 2/καθ'ων η αίτηση φέρουν ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «1.Οι Αιτητές δεν έχουν καταχωρήσει διοριστήριο δικηγόρου. Το μόνο διοριστήριο που έχει κατατεθεί είναι το Τεκμήριο 21, το οποίο όμως είναι άκυρο δια τον λόγο ότι ως Τεκμήριο δεν είναι σφραγισμένο επί του χαρτοσήμου αλλά και ως διοριστήριο δεν έχει κατατεθεί κατά τον ορθό τρόπο όπως κατατίθενται τα διοριστήρια δικηγόρων είτε Εναγόντων είτε Εναγομένων και/ή ενδιαφερομένων προσώπων. 2.Η Αίτηση για αναστολή εκτελέσεως δεν βασίζεται στον σχετικό κανονισμό Δ.26 θ.15 που επιτρέπει την παρέμβαση τρίτων σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις και δεν αναφέρθηκε στο προοίμιο της Αιτήσεως και ούτε ελήφθη προηγουμένως άδεια για συμμετοχή στη διαδικασία. Έτσι η συμμετοχή στη διαδικασία χωρίς άδεια είναι παράνομη και όλα τα αποτελέσματα της παράνομα, άκυρα και χωρίς κανένα νομικό αποτέλεσμα. 3.Ο Αιτητής ουδέποτε έκαμε οποιαδήποτε συμφωνία, γραπτή ή προφορική, για ενοικίαση της κατοικίας που αναφέρει στην αίτηση για το διάταγμα που εξασφάλισε. 4.Η όλη κατασκευή για την οποία ο Αιτητής αιτείται ότι έχει ενοικιάσει, είναι παράνομη διότι ουδέποτε οι ιδιοκτήτες ή ο Αιτητής εξασφάλισαν άδεια οικοδομής. Η χρήσης της οικοδομής είναι παράνομη σύμφωνα με το Κεφ.
- 5.Ο Αιτητής απέκρυψε και/ή παραπλάνησε το Δικαστήριο για την ύπαρξη της ποινικής υποθέσεως 1067/
- 6.Η αγωγή 56/2013 εκινήθη εν αγνοία των Εναγόντων από τον πρώην δικηγόρο των, Αντρέα Παπαχαραλάμπους, χωρίς οι Ενάγοντες να τον είχαν ποτέ εξουσιοδοτήσει για την αγωγή αυτή. 7.Οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι η Εναγόμενη Εταιρεία μετά την έκδοση αποφάσεως στις 5/11/2012, η ίδια καταχώρησε στις 17/12/12 αίτηση παραμερισμού της αποφάσεως η οποία και απερρίφθη με απόφαση της εντίμου Δικαστού κ.Στάλω Χατζηγιάννη στις 12/6/2013 και ακολούθως καταχώρησε την έφεση 171/
- Παράλληλα στις 15/1/2013 καταχώρησε αίτηση αναστολής εκτελέσεως και στις 18/6/2013 καταχώρησε αίτηση για διάταγμα παραμερισμού. Οι αιτήσεις συνοδεύονταν με ένορκες δηλώσεις του I.Πιριπίτση ο οποίος ήταν έστω και παράνομα διευθυντής της Εναγομένης και δεν προχώρησε σε αιτήσεις παρέμβασης παρά μόνο των Ιούνιο του 2015 παρότι γνώριζε την απόρριψη των αιτήσεων του ως και την απόσυρση των μεταγενεστέρων αιτήσεων και της Έφεσης. Έτσι δημιουργείται κώλυμα λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης αλλά και διότι ο I.Πιριπίτσης χρησιμοποίησε την Εναγόμενη εταιρεία ως όχημα για ακύρωση της αποφάσεως και δύο χρόνια αργότερα άλλαξε θέση και προωθεί προσωπικά ακύρωση της αποφάσεως. Εκ των πραγμάτων φαίνεται ότι αποκρύφτηκαν σημαντικές πληροφορίες και επίσης δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. 8.Ο Αιτητής περαιτέρω απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι σχετικά με τα πιο πάνω στις 10/2/2015 ο δικηγόρος της Εναγόμενης εταιρείας, κ.Μ.Βορκάς, μαζί με τον τότε δικηγόρο των Εναγόντων, εδήλωσαν διευθέτηση, τόσο της αιτήσεως παραμερισμού όσο και της αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως, όπως επίσης και απόσυρση της Πολιτικής Εφέσεως 171/2013, με διαταγή όπως η κάθε πλευρά αναλάβει τα δικά της έξοδα. 9.Ο Αιτητής παράνομα εξακολουθεί να είναι Διευθυντής της Εναγομένης παρόλο που ευρίσκεται στο στάδιο πτωχεύσεως. 10.Περαιτέρω και/ή υπαλλακτικώς, λόγω των πιο πάνω γεγονότων που δεν απεκαλύφθησαν, ο Αιτητής εμποδίζεται (he is estopped) από του να προωθήσει το αίτημα του που οδήγησε στο εκκρεμούν διάταγμα. 11.Ο Αιτητής απέκρυψε ότι εκτός της παράνομης κατοικίας που ανήγειρε έκαμε και παράνομες επεκτάσεις στην ενοικιασθείσα από τους Ενάγοντες κατοικία στην Σταδίου 22 Νήσου. 12.Είναι ολοφάνερο ότι ο Αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια διότι σκόπιμα και δόλια και/ή τουλάχιστον αμελώς, δεν απεκάλυψε όλα τα ουσιώδη γεγονότα στο Πρωτόδικο Δικαστήριο. 13.Η γραπτή εγγύηση της Αιτήτριας είναι άκυρη διότι η Αιτήτρια δεν καταχώρησε διοριστήριο δικηγόρου αλλά και γιατί δεν έλαβε άδεια από το Δικαστήριο να μετάσχει στην διαδικασία.» Με την ένορκη του δήλωση, ημερ.3.7.2015, ο ενάγων 1 ουσιαστικά παραθέτει τους λόγους ένστασης που οι ενάγοντες προβάλλουν. Ως ενδιάμεσα ζητήματα, εκ συμφώνου διατάχθηκε η διαγραφή συγκεκριμένης πρότασης από την ένορκη δήλωση του ενάγοντα 1, καθώς επίσης η αντεξέταση του αναφορικά με συγκεκριμένους ισχυρισμούς του και η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον Ιωάννη Πιριπίτση. Η συμπληρωματική αυτή ένορκη δήλωση αναφέρεται μεταξύ άλλων, στο ότι οι ενάγοντες εξουσιοδότησαν το δικηγόρο Ανδρέα Παπαχαραλάμπους να καταχωρήσει την Αγωγή 56/2013, ως φαίνεται από διοριστήρια και ένορκη δήλωση του ενάγοντα
- Κατά την αντεξέταση του ενάγοντα 1, ο ίδιος αναφέρθηκε σε εκβιασμούς και απειλές από τον αιτητή, στο παράνομο των ανεγερθέντων χωρίς την άδεια του, αλλά και στην παραδοχή κατηγορίας ότι ανέχθηκε και επέτρεψε την ανέγερση ώστε να εκδοθεί διάταγμα κατεδάφισης. Δέχτηκε επίσης ότι επισκεπτόταν αυτά όταν κτίζονταν. Τέλος, ισχυρίστηκε ότι η Αγωγή 56/2013 ηγέρθη χωρίς τη συγκατάθεση του και ότι τα αναφερόμενα διοριστήρια και ένορκη δήλωση είναι πλαστογραφημένα. Έχω με προσοχή μελετήσει το περιεχόμενο όλου του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης. Κατά την ακροαματική διαδικασία οι δύο συνήγοροι αγόρευσαν, θέτοντας την επιχειρηματολογία του ο καθένας προς υποστήριξη των δικών του θέσεων. Έχω, επίσης, με μεγάλη προσοχή μελετήσει το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων. Από την πλευρά του ο κ.Αγγελίδης, αφού υπέδειξε ότι πρόκειται για προσωρινό διάταγμα και αναστολή εκτέλεσης, εισηγήθηκε ότι ο σκοπός των αιτητών είναι να καταργήσουν την απόφαση του Δικαστηρίου για έξωση. Υπήρξε αίτηση παραμερισμού της απόφασης και απορριπτική αυτής απόφαση του Δικαστηρίου στις 5.11.
- Τίποτα δεν έκαναν οι αιτητές, αντιθέτως, πρόσθεσαν και ισχυρισμό για την Αγωγή 56/2013 και επαναφέρουν θέμα παραμερισμού τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα μετά. Περαιτέρω, εισηγήθηκε ότι η μη επίκληση της Δ.26 θ.15 είναι καταλυτική για την αίτηση. Οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα βάσει του Άρθρου 32 του Νόμου 14/1960 είναι πολύ καλά γνωστές και έχουν διαμορφωθεί, διατυπωθεί και αναλυθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. [βλέπε, μεταξύ άλλων, Acropol Shipping Co Ltd and other v. Rossis
(1975)1 C.L.R.38, Constantinides ν. Μακρυγιώργου κ.ά.
(1978)1 C.L.R.585, Μ&Μ Transport v. Εταιρεία Αστικών Λεωφορείων Λεμεσού Λτδ
(1981)1 C.L.R.605, Odysseos v. Pieris Estates κ.ά.
(1982)1 Α.Α.Δ.557. Τρεις είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος με βάση την πιο πάνω νομολογία.
(1)Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δίκη. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ότι επιβάλλει οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
(2)Να εμφανίζεται πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά πάντως κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων.
(3)Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Επιπρόσθετα το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή να διατηρήσει ένα διάταγμα, όπως αναφέρεται στην υπόθεση Bacardi v. Vinco, Π.Ε.9295, ημερ.18.7.1996. Είναι καλά γνωστό ότι στο στάδιο της ακρόασης της αίτησης θα πρέπει να αποφεύγεται η ενασχόληση με τους αντικρουόμενους ισχυρισμούς των διαδίκων και η επακόλουθη κατάληξη σε συμπεράσματα. Οι νομολογιακά καθιερωμένες προϋποθέσεις έκδοσης του ενδιάμεσου διατάγματος, θα πρέπει να εκπηγάζουν από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και τα στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της συγκεκριμένης διαδικασίας. Η έρευνα του Δικαστηρίου θα πρέπει να σταματά στο σημείο που επιτρέπει τη διαπίστωση της ύπαρξης ή ανυπαρξίας κάποιας προοπτικής επιτυχίας. Πρέπει συνεπώς να προσδιορίσω, όπως τονίστηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ.263, ότι το Δικαστήριο δεν κάνει αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας, ούτε οδηγείται σε εξαγωγή συμπερασμάτων αξιοπιστίας γιατί αυτό θα συμβεί κατά το στάδιο της δίκης (βλ. επίσης Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D., Πολ.Έφ.10042, ημερ.3.2.1999). Το τι, φυσικά, θα πρέπει να διαχωριστεί είναι ακριβώς η αναγκαιότητα εξέτασης από το Δικαστήριο κατά πόσο τα ενώπιον του στοιχεία ικανοποιούν τις σχετικές προϋποθέσεις που αναφέρονται ανωτέρω. Μεταξύ των όσων οι ενάγοντες προβάλλουν με την ένσταση τους είναι και μη αποκάλυψη από τους αιτητές γεγονότων η οποία τους εμποδίζει από του να προωθούν το αίτημα τους. Οι παράμετροι του θέματος προσδιορίζονται στην αγγλική υπόθεση Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)1 W.L.R.1350 η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ.248 και επίσης στην υπόθεση Timberland v. Evans, Πολ.Έφ.9776, ημερ.29.5.1998. Η αυστηρότητα αντικρίζεται γιατί η έκδοση διατάγματος μονομερώς ενεργεί κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, ότι δηλαδή ένα θέμα αποφασίζεται αφού ακουστούν και οι δύο πλευρές. Στην υπόθεση Γρηγορίου (ανωτέρω) τονίζεται το καθήκον του αιτητή, λόγω του στοιχείου της υψίστης πίστεως που καλύπτει αιτήσεις αυτής της μορφής, για αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων. Σημειώνεται δε, ότι παράλειψη παρουσίασης τέτοιων γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Το στοιχείο δε της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ.598). Η αποκάλυψη των πραγματικών και ουσιωδών γεγονότων πρέπει να είναι πλήρης και δίκαιη (full and fair). Συνακόλουθα το τι προκύπτει είναι ότι η σχετική αρχή δεν εφαρμόζεται μόνο όπου ένας αιτητής παραλείπει εντελώς να αποκαλύψει τα γεγονότα αλλά και όπου αυτά εκτίθενται με τέτοιο τρόπο που μπορεί να είναι ελλιπής ή παραπλανητικός, ανεξάρτητα αν αυτό γίνεται εσκεμμένα ή όχι. Στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd, Πολ. Έφ.211/2010, ημερ.14.7.2011, αναφέρονται τα εξής: «Αποτελεί πλέον αξίωμα ότι αν ένας αιτητής δεν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα είναι ακυρώσιμο χωρίς να εξεταστεί από το Δικαστήριο η ουσία της υπόθεσης. Αυτό διότι ένα προσωρινό διάταγμα έχει τις καταβολές του στο δίκαιο της επιείκειας και η μονομερής αίτηση που εισάγεται θεωρείται υψίστης πίστεως («uberrima fides»). (Δέστε τις υποθέσεις Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)1 W.L.R.1350, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ.248, 269-70 και Ahmad Zein v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ.606). Η συνολική εικόνα που μεταδίδεται μέσα από την μονομερή αίτηση πρέπει να είναι ορθή στη βάση της χωρίς παραπλάνηση (Χαραλάμπους ν. Petros Michael Exclusif Ltd
(2004)1 A.A.Δ.1953). Έχει επίσης σημασία το πόσο ουσιώδες είναι το τυχόν μη αποκαλυφθέν στοιχείο και κατά πόσο αυτό θα επηρέαζε ή όχι το Δικαστήριο στην έκδοση του διατάγματος.» Δεν με βρίσκουν σύμφωνο οι σχετικές θέσεις και λόγοι ένστασης των εναγόντων. Πέραν του ότι τα αναφερόμενα γεγονότα είναι γνωστά στο Δικαστήριο αφού αποτελούν το οδοιπορικό και ιστορικό της υπόθεσης (με εξαίρεση αναφορά σε συγκεκριμένη ποινική υπόθεση), αυτά παραμένουν άσχετα με την παρούσα διαδικασία υπό την εξής έννοια. Στο παρόν στάδιο και με την παρούσα αίτηση δεν επιδιώκεται παραμερισμός της απόφασης. Μετά τα όσα προηγήθηκαν, υπήρξε έκδοση εντάλματος ανάκτησης ακίνητης περιουσίας, ήτοι της ακίνητης περιουσίας που αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου. Ασφαλώς, ως μέτρο εκτέλεσης του μέρους αυτού της απόφασης. Το διάταγμα αυτό προσβάλλουν, ζητώντας τον παραμερισμό του, οι αιτητές για τους λόγους που αναφέρουν. Ενδιάμεσα δε, ζήτησαν τη μη εκτέλεση του εντάλματος μέχρι την εκδίκαση της αίτησης τους. Επομένως, αυτά είναι τα στοιχεία που είναι ουσιώδη. Θεωρώ συνεπώς, ότι δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα (μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων) στην παρούσα αίτηση. Έχω την άποψη ότι αυτή η εσφαλμένη θεώρηση των καθ'ων η αίτηση ότι επιδιώκεται παρέμβαση στη διαδικασία της αγωγής με παραμερισμό της απόφασης είναι που οδήγησε και στην παραπομπή στις πρόνοιες της Δ.26 θ.15. Η Δ.26 θ.15 προνοεί ως εξής: «15.If a person who is not a party to the record seeks to set aside a judgment which the defendant in the action has allowed to go by default and by which such person is injuriously affected, he may by summons taken out in his own name, and served on both the plaintiff and the defendant, apply for leave to have the judgment set aside and to be allowed to defend the action on such terms as to costs or otherwise as the Court may consider right.» Εμφανώς, η εν λόγω διάταξη καμία σχέση δεν έχει με την παρούσα διαδικασία. Στην προκειμένη περίπτωση, οι αιτητές, με τη διά κλήσεως αίτηση τους ζητούν τον παραμερισμό του διατάγματος ημερ.24.4.2015 και του σχετικού εντάλματος ανάκτησης ακίνητης περιουσίας στηριζόμενοι, μεταξύ άλλων, στις πρόνοιες της Δ.34 θ.5 και της Δ.43Α θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το δικαίωμα αυτό τους παρέχει η Δ.48 θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί ότι: «4.Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just.» Η ουσία της αίτησης εκείνης θα εξεταστεί με την εκδίκαση της. Η παρούσα αίτηση αφορά το ενδιάμεσο διάταγμα απαγόρευσης της εκτέλεσης του εν λόγω εντάλματος μέχρι την εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού του. Προκύπτει από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία ότι οι αιτητές είναι κάτοχοι της εν λόγω ακίνητης περιουσίας. Παραμένω στα επιτρεπτά πλαίσια διαπίστωσης των όσων αφορούν την υπό κρίση αίτηση και δεν θα με απασχολήσουν θέματα που ενδεχομένως να αφορούν τη διά κλήσεως αίτηση. Είναι ισχυρισμός των αιτητών ότι δεν έλαβαν, ως κάτοχοι, ειδοποίηση της διαδικασίας ως προνοείται στη Δ.43Α θ.
- Από αυτά και μόνο και χωρίς να προβαίνω σε αχρείαστη αξιολόγηση και εξαγωγή συμπερασμάτων, ικανοποιούμαι αναφορικά με τις ως άνω πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
- Παρεμβάλλω σ'αυτό το σημείο ότι η παρούσα διαδικασία δεν προϋποθέτει καταχώρηση διοριστήριου δικηγόρου, ως η ένσταση των εναγόντων. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, από τη στιγμή που εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης θα έχει το αποτέλεσμα να τεθούν οι αιτητές εκτός της οικίας την οποία κατέχουν, ικανοποιούμαι ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι γεγονός ότι το υπό κρίση απαγορευτικό διάταγμα, στη ουσία του, περιέχει πτυχή αναστολής εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου. Σ'αυτό το πλαίσιο, εξετάζοντας παράλληλα το κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο να διατηρήσω το εκδοθέν διάταγμα, θα πρέπει να εξισορροπηθεί η αναγκαιότητα της κατά το συντομότερο εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου με την αποφυγή του να καταστεί ατελέσφορο διάβημα ενός επηρεαζόμενου προσώπου στο Δικαστήριο. Δεδομένου ότι εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης θα καταστήσει άνευ αντικειμένου τη διά κλήσεως αίτηση για παραμερισμό του, είμαι της άποψης ότι είναι, υπό τις περιστάσεις, εύλογο και δίκαιο να διατηρηθεί σε ισχύ το ενδιάμεσο διάταγμα. Κρίνω ότι ουδείς από τους λόγους ένστασης ευσταθεί. Ως εκ των πιο πάνω, και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, το προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα, ημερ.30.6.2015, καθίσταται απόλυτο. Επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των εναγόντων 1 και 2 αλληλεγγύως και κεχωρισμένως τα έξοδα της παρούσας αίτησης, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Μ.Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο