ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΗΔΡΑ ΛΤΔ (ΠΡΩΗΝ ΝΕΑ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΪΜΑΚΛΙΟΥ ΛΤΔ-ΠΡΩΗΝ ΝΕΑ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΪΜΑΚΛΙ

(1)-

(21). Το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης αποτελεί η ένορκη δήλωση της καθ'ης η αίτηση, ημερ.18.2.2015, στην οποία ουσιαστικά αναλύει τους λόγους ένστασης, παραθέτοντας τους ισχυρισμούς της. Μεταξύ άλλων, η καθ'ης η αίτηση αναφέρει ότι: «9.Στις 23.3.2010, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με λειτουργό της ΣΠΕ Καϊμακλίου και ο οποίος μου ανέφερε ότι πρέπει να παρευρεθώ στα γραφεία της ΣΠΕ Καϊμακλίου για μια τυπική διαδικασία σε σχέση με το δάνειο μου, παρευρέθηκα όπως μου υπεδείχθη στα γραφεία της ΣΠΕ Καϊμακλίου στον χώρο της οποίας βρίσκονταν λειτουργός της Συνεργατικής και κάποιος κύριος ο οποίος μου ανέφερε ότι είναι ο διαιτητής. 10.Μου αναφέρθηκε ότι είναι μια απλά τυπική διαδικασία για επιβεβαίωση ότι υπάρχουν κάποιες καθυστερήσεις στο λογαριασμό του δανείου και θα πρέπει να τις καταβάλω τα συντομότερο δυνατό. Τους ανέφερα ότι θα καταβάλω το ποσό το συντομότερο δυνατό κάτι που έπραξα όπως φαίνεται και από την κατάσταση λογαριασμού στις 15.4.

1. Επισυνάπτω την κατάσταση λογαριασμού στην οποία φαίνεται η καταβολή του ποσού, ως Τεκμήριο
2. 11.Περαιτέρω μου υποδείχθηκε ένα έγγραφο από τον διαιτητή και με κάλεσε να το υπογράφω, κάτι που έπραξα, για το οποίο με διαβεβαίωσε ότι είναι απλά η επιβεβαίωση μου ότι υπάρχουν καθυστερήσεις στο δάνειο και ότι θα της καταβάλω. Ως με ενημερώνει τώρα ο δικηγόρος μου, το έγγραφο που υπέγραψα είναι το Τεκμήριο Ε στην Ένορκη Δήλωση του κ. Τσοπάνη δήθεν περί γνωστοποίησης μου της διαιτητικής απόφασης. 12.Θα πρέπει να αναφέρω ότι ψευδώς αναφέρεται στην απόφαση του διαιτητή Τεκμήριο Δ ότι αποδέχθηκα το χρέος που αναφέρεται στην απόφαση, αφού ουδέποτε ερωτήθηκα σε σχέση με το συνολικό οφειλόμενο ποσό και το επιτόκιο και ούτε αποδέχθηκα ή ήταν δυνατό να αποδεχθώ την αύξηση του επιτοκίου σε 9%. Επίσης και πιο σημαντικό καμία αναφορά δεν έγινε ούτε σε σχέση με την υποθήκη και μου προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι στην απόφαση του διαιτητή γίνεται αναφορά και στην υποθήκη. Όπως ανέφερα και πιο πάνω απλά μου αναφέρθηκε ότι υπάρχουν καθυστερήσεις και ουδέποτε μου είχαν αναφέρει ότι θα εκδιδόταν απόφαση εναντίον μου με αυτό μάλιστα το περιεχόμενο. 13.Θα ήθελα επίσης να αναφέρω ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ουδέποτε έλαβα γνώση με οποιοδήποτε τρόπο προφορικά ή γραπτώς της διαιτητικής απόφασης πριν την επίδοση σε εμένα της παρούσας υπό εξέταση πρωτογενής αίτησης των αιτητών ούτε φυσικά μου γνωστοποιήθηκε η απόφαση του διαιτητή ή μου επιδόθηκε αντίγραφο της εν λόγω απόφασης καθότι όπως αναφέρω και πιο πάνω το μόνο έγγραφο που είδα και αυτό υπέγραψα ήταν το Τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση του κ.Τσοπάνη μετά από τις υποδείξεις του διαιτητή. 14.Ο ίδιος ο διαιτητής στην διαιτητική απόφαση του, αναφέρει ότι η γνωστοποίηση της απόφασης του γίνεται με προσωπική επιστολή. Ο κ.Τσοπάνης σε σχέση με το θέμα αυτό, επισυνάπτει ως Τεκμήριο Δ έγγραφο το οποίο παρουσιάζει αναληθώς ως την γνωστοποίηση της απόφασης του διαιτητή. Από μία απλή ανάγνωση, το έγγραφο αυτό φυσικά δεν αποτελεί γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης αφού σε αυτό δεν γίνεται καμία αναφορά στην απόφαση και στο διατακτικό της για τα οποία ουδέποτε έλαβα γνώση. 15.Όπως ανέφερα και πιο πάνω, βασιζόμενη στα όσα μου είχαν αναφερθεί περί τυπικής διαδικασίας, προχώρησα όπως μου υπεδείχθη να το υπογράψω, παρόλο που ουδέποτε έλαβα γνώση της απόφασης ή ότι είχε καν εκδοθεί απόφαση, όπως αναληθώς αναφέρεται στην διαιτητική απόφαση ότι δήθεν γνωστοποιήθηκε η απόφαση του διαιτητή με την επίδοση προσωπικής επιστολής.» Οι δύο πλευρές, ως προς τα γεγονότα, περιορίστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και η ακρόαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις με τις οποίες ο κάθε ένας από τους συνηγόρους ανέπτυξε την επιχειρηματολογία του προς υποστήριξη των θέσεων της δικής του πλευράς. Έχω με προσοχή μελετήσει τις θέσεις και των δύο πλευρών. Από τους πιο πάνω λόγους ένστασης διαφαίνεται η αμφισβήτηση από την καθ'ης η αίτηση της εγκυρότητας και ορθής διατύπωσης της διαιτητικής απόφασης ώστε να δύναται να πετύχει η παρούσα αίτηση. Αμφισβητείται, επίσης, η διαδικασία ως και η γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης στην καθ'ης η αίτηση. Από τα ενώπιον μου στοιχεία, μπορεί με βεβαιότητα να διαπιστωθεί ότι ο Κυριάκος Νεοφύτου, διορισθείς ως διαιτητής για τη διαφορά μεταξύ της Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Καϊμακλίου και της Αγγελικής Μανώλη Ιωαννίδου, πρωτοφειλέτιδας, και της υποθήκης με αριθμό Υ12761/07, ασχολήθηκε με τις κάτωθι απαιτήσεις, τις σχετικές με την αναφερόμενη διαφορά: «Ενυπόθηκο γραμμάτιο υπ'αρ.7229140-8 για €258.475,48 κεφάλαιο και τόκο προς 9% ετησίως από 23.3.2010 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως.» Ο εν λόγω διαιτητής αποφάσισε «όπως το πιο πάνω ενυπόθηκο γραμμάτιο και οι τόκοι πληρωθούν αλληλεγγύως από την πρωτοφειλέτιδα και την υποθήκη Υ12761/07» και όπως €150,00 έξοδα πληρωθούν με τον ίδιο τρόπο. Στην εν λόγω απόφαση αναφέρεται ότι ειδοποίηση επιδόθηκε στην πρωτοφειλέτιδα, η οποία παρουσιάστηκε στη διαιτησία και παραδέχτηκε το χρέος της. Η ως άνω απόφαση, ως αναφέρεται στο Τεκμήριο Ε, γνωστοποιήθηκε προσωπικά στην καθ'ης η αίτηση στις 23.3.2010, με την υπογραφή της. Δεν έχει εφεσιβληθεί. Περαιτέρω, η παρούσα διαδικασία επιδόθηκε στην καθ'ης η αίτηση, η οποία και λαμβάνει μέρος στη διαδικασία ως εμφαίνεται στην παρούσα απόφαση. Αναφορικά με το γεγονός της γνωστοποίησης της εν λόγω διαιτητικής απόφασης στην καθ'ης η αίτηση, έχω πιο πάνω παραθέσει τους δικούς της ισχυρισμούς. Οι εν λόγω ισχυρισμοί και θέσεις της καθ'ης η αίτηση αντικρούονται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Ε το οποίο η καθ'ης η αίτηση υπέγραψε. Ξεκάθαρο προκύπτει να είναι το τι αναφέρει η καθ'ης η αίτηση μέσω του εν λόγω εγγράφου, περιεχόμενο το οποίο τη δεσμεύει και εμποδίζει από το να αμφισβητεί λήψη γνώσης της απόφασης. Ούτε τα λεγόμενα στην ένορκη της δήλωση είναι αρκετά να ανατρέψουν το εν λόγω έγγραφο. Σύμφωνα με το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.28/1985, όταν εγείρεται οποιαδήποτε διαφορά ως και στην παρούσα υπόθεση, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή άλλο από τα πρόσωπα που εμπλέκονται στον Έφορο ο οποίος δύναται να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου

(6)(άρθρα 52

(1)και

(2)). Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή, δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός είκοσι μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης (άρθρο 52

(4)). Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή, με βάση το εδάφιο

(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο

(4), ή αν η έφεση κατ'αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου (άρθρο 52

(5)). Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο, σε αίτηση ως η παρούσα, περιορίζεται στην εξέταση των προϋποθέσεων που καθορίζονται στο άρθρο 52 και δεν υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας που σχετίζονται με την εγκυρότητα της διαιτητικής απόφασης. Τέτοια ζητήματα θα μπορούσαν να εξετασθούν μόνο στο πλαίσιο έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52

(4)του Νόμου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Νικολάου ν Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολ.Έφ.357/2008, ημερ.11.4.2012: «Ο πρωτόδικος δικαστής δεν είχε εξουσία να εξετάσει εξ ιδίας πρωτοβουλίας θέμα νομιμότητας διορισμού του διαιτητή. Το εν λόγω θέμα ως θέμα ουσίας, ενδεχομένως να μην μπορούσε καν να εξεταστεί πρωτοδίκως ακόμη και σε περίπτωση που αυτό θα εγειρόταν από το διάδικο ως εκφεύγον του δικαιοδοτικού πλαισίου της διαδικασίας. Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι'αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου δια της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι'αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται». Αναλόγως, στην Πολ.Έφ.87/2011, Χριστοφή ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, απόφαση ημερ.20.6.2014, αναφέρεται ότι: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ.3.12.2007 γι'εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.» Με βάση τα πιο πάνω, καθίσταται προφανές ότι το παρόν Δικαστήριο, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, η οποία δεν θεωρώ ότι πάσχει λόγω του τύπου της ώστε να πρέπει να απορριφθεί, δεν θα μπορούσε να εξετάσει θέματα ουσίας της υπό αναφορά απόφασης. Ως προς δε το λεκτικό της απόφασης του διαιτητή, εντοπίζονται παρατυπίες στο λεκτικό της απόφασης, όχι όμως τέτοιες που να την καθιστούν μη έγκυρη ή ασαφή και αόριστη και μη δυνάμενη να εγγραφεί. Εμφανώς, είναι σαφές ότι η διαδικασία και απόφαση αφορά και αναφέρεται στην καθ'ης η αίτηση (έστω αναφερόμενη σε αυτήν ως πρωτοφειλέτιδα), σαφές είναι και το ποσό που η καθ'ης η αίτηση καλείται μέσω της απόφασης να πληρώσει, ασφαλώς, σε εκείνους που το απαιτούν, ήτοι τους αιτητές (το ποσό του αναφερόμενου ενυπόθηκου γραμματίου το οποίο μάλιστα συγκεκριμενοποιείται). Η υποχρέωση σαφώς προκύπτει να είναι άμεση και είναι αλληλέγγυα με εκείνο που εκποίηση της αναφερόμενης υποθήκης θα επιφέρει. Η καθ'ης η αίτηση έλαβε γνώση της απόφασης και δεν εφεσίβαλε αυτήν, με αποτέλεσμα η εν λόγω απόφαση να έχει καταστεί τελική απόφαση. Έχοντας καταλήξει στα ως άνω συμπεράσματα ως τα έχω παραθέσει, αποφασίζω ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη αφού κανένας από τους λόγους ένστασης δεν ευσταθεί. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα το οποίο επιτρέπει όπως η διαιτητική απόφαση, ημερ.23.3.2010, εναντίον της καθ'ης η αίτηση καταχωρηθεί και εγγραφεί προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον της καθ'ης η αίτηση τα έξοδα της παρούσας αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Μ.Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο