← Κύπρος

Δημήτρη Αναστασίου κ.α. ν. Θ. Σιαμπτάνης Μηχανολογικές Υπηρεσίες Λτδ, Αρ. Αγωγής: 3133/2009, 18/9/2015

Δημήτρη Αναστασίου κ.α. ν. Θ. Σιαμπτάνης Μηχανολογικές Υπηρεσίες Λτδ, Αρ. Αγωγής: 3133/2009, 18/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A333 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3133/2009 Μεταξύ:

  1. Δημήτρη Αναστασίου, εκ Λευκωσίας
  2. Σοφίας Αναστασίου, εκ Λευκωσίας Ενάγοντες - και - Θεόδωρου Σιαμπτάνη, εκ Λευκωσίας Εναγόμενου ΚΑΙ ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 24.1.2011 Μεταξύ:
  3. Δημήτρη Αναστασίου, εκ Λευκωσίας
  4. Σοφίας Αναστασίου, εκ Λευκωσίας Ενάγοντες - και -
  5. Θεόδωρου Σιαμπτάνη, εκ Λευκωσίας
  6. Θ. Σιαμπτάνης Μηχανολογικές Υπηρεσίες Λτδ Εναγόμενοι ΚΑΙ ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 7.6.2012 Μεταξύ:
  7. Δημήτρη Αναστασίου, εκ Λευκωσίας
  8. Σοφίας Αναστασίου, εκ Λευκωσίας Ενάγοντες - και - Θ. Σιαμπτάνης Μηχανολογικές Υπηρεσίες Λτδ Εναγόμενοι -------------------------------------- Ημερομηνία: 18.9.2015 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Κουρουπίδης, για Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου Για τον Εναγόμενο: κ. Χρίστος Καμπούρης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, οι Ενάγοντες αξιώνουν από την Εναγόμενη το ποσό των €5.260,46σ. και/ή οιονδήποτε άλλο ποσό θα καταβληθεί από αυτούς για την αποκατάσταση των ζημιών που υπέστησαν ένεκα της κατ' ισχυρισμόν αποκλειστικής ευθύνης και/ή αμέλειας της Εναγομένης, ως αναφέρεται στις παραγράφους 7 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης και/ή ποσό το οποίο οφείλεται στους Ενάγοντες ως αποζημίωση για τις ζημίες που προκλήθηκαν στην οικία τους επί της οδού Αγίας Νάπας 14 στο Δάλι ένεκα της αποκλειστικής ευθύνης και/ή αμέλειας της Εναγομένης, πλέον νόμιμο τόκο, δικηγορικά έξοδα, ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης. Β. ΟΙ ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΘΕΙΣΕΣ ΕΚΔΟΧΕΣ Είναι παραδεκτό ότι η Εναγομένη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την εκτέλεση υδραυλικών και/ή άλλων συναφών εργασιών και/ή εγκαταστάσεων έναντι αμοιβής. Είναι περαιτέρω παραδεκτό στην όψη των δικογράφων (βλ. την παρα. 4 της Ε/Α και αντίστοιχα την παρα. 4(α) έως (γ) της Ε/Υ σε συνδυασμό με την παρα. 2 της Απάντησης), και στη βάση αυτής της παραδοχής εξελίχθηκε η ακρόαση, ότι꞉ Οι Ενάγοντες ζήτησαν, μέσω του εργολάβου Α. Κουμενή, και έλαβαν από την Εναγόμενη την προσφορά αρ. 0287, ημερομηνίας 7.12.
  9. Οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν την εν λόγω προσφορά και στη βάση αυτής συνήφθη συμφωνία μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγομένης κατά ή περί τον Δεκέμβριο του 2007, δυνάμει της οποίας η Εναγόμενη ανέλαβε την εκτέλεση υδραυλικών εργασιών στην οικία των Εναγόντων. Είναι έτι περαιτέρω παραδεκτό από την Εναγόμενη στην Ε/Υ της (βλ. παρα. 4) ότι οι Ενάγοντες συμμορφώθηκαν πλήρως με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και κατέβαλαν προς αυτήν ολόκληρο το συμφωνηθέν ποσό για τις υδραυλικές εργασίες που η η ίδια συμφώνησε και ανέλαβε να εκτελέσει. Η αντιδικία μεταξύ των μερών προέκυψε σαν αποτέλεσμα του εξής συμβάντος (βλ. την παρα. 7 της Ε/Α)꞉ κατά ή περί τις 7.2.2009 η οικία των Εναγόντων πλημμύρισε μετά από διαρροή νερού που, ως οι Ενάγοντες ισχυρίζονται, προήλθε από το σωληνάκι της τουαλέτας το οποίο η Εναγόμενη τοποθέτησε. Προκλήθηκε ζημιά στους Ενάγοντες συνεπεία της εν λόγω διαρροής και προς αποκατάσταση της ζημιάς αυτής οι Ενάγοντες υπεβλήθησαν σε έξοδα, για τα οποία ζητούν να αποζημιωθούν από την Εναγόμενη. Είναι η θέση των Εναγόντων (βλ. παρα. 5 της Ε/Α) ότι «ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος και/ή ουσιώδης όρος της συμφωνίας που συνήψαν με την Εναγόμενη ότι αυτή θα εκτελούσε όλες τις αναληφθείσες και συμφωνηθείσες εργασίες επιμελώς και συμφώνως των καθηκόντων και/ή υποχρεώσεων της προς τους Ενάγοντες και θα παρέδιδε το συμφωνηθέν έργο απαλλαγμένο από κεκρυμμένα ελαττώματα τα οποία μόνο η Εναγομένη, ως εκ των γνώσεων της, εδύνατο να αντιληφθεί και/ή να προβλέψει.». Η Εναγόμενη αρνείται το περιεχόμενο της εν λόγω παραγράφου. Περαιτέρω, είναι η θέση των Εναγόντων ότι υπήρξε αμέλεια από πλευράς της Εναγομένης κατά την τοποθέτηση του επίδικου εξαρτήματος. Οι λεπτομέρειες αμέλειας ως δικογραφούνται από τους Ενάγοντες στις παρα. 7 και 8 της Ε/Α τους, είναι διατυπωμένες ως εξής꞉ Παρα. 7꞉ Κατά παράβαση των συμφωνηθέντων και/ή της συμφωνίας και/ή κατά παράβαση του καθήκοντος του έναντι των εναγόντων - η εναγομένη δεν εκτέλεσε τις υπ' αυτής αναληφθείσες και συμφωνηθείσες εργασίες και/ή δεν εκτέλεσε τις υπ' αυτής αναληφθείσες εργασίες επιμελώς και/ή εκτέλεσε αυτές επί τω ελάττω προς ζημία των εναγόντων, με αποτέλεσμα κατά ή περί την 7.2.2009 η οικία των εναγόντων να πλημμυρίσει μετά από διαρροή νερού που προήλθε από το σωληνάκι της τουαλέτας, το οποίο η εναγομένη - δεν τοποθέτησε κατά τον ενδεδειγμένο τρόπο, και/ή δεν βίδωσε ορθά ως είχε υποχρέωση και καθήκον να πράξει, και/ή βίδωσε αμελώς. Παρα. 8꞉ Η πιο πάνω σοβαρή κακοτεχνία και/ή ανεκτέλεστη και/ή ελλιπής και/ή αμελής εργασία, η οποία προκάλεσε τη διαρροή νερού και την πλημμύρα της οικίας, οφείλεται σε ελλιπή και/ή πλημμελή και/ή ανεπαρκή εκτέλεση των υδραυλικών εργασιών, κατά παράβαση της ρητής και/ή προφορικής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων και/ή κατά παράβαση των καθηκόντων της εναγομένης. Στην παρα. 9 της Ε/Α οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι «η αιτία της διαρροής και της πλημμύρας διαπιστώθηκε και από την Πυροσβεστική Υπηρεσία που μετέβηκε στην οικία και παρείχε βοήθεια στους ενάγοντες για απομάκρυνση του νερού». Απεναντίας, με την παρα. 6 της Ε/Υ, η Εναγόμενη αρνείται και απορρίπτει κατηγορηματικά την παρα. 9 της Ε/Α και αναφέρει ότι όταν μετέβη στην ανωτέρω κατοικία, δεν βρισκόταν εκεί οποιοσδήποτε αντιπρόσωπος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, παρά μόνον οι Ενάγοντες και άλλα τρίτα πρόσωπα, γι' αυτό και καλεί τους Ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους. Στην παρα. 10 της Ε/Α, οι Ενάγοντες δικογράφησαν λεπτομέρειες των εξόδων που αυτοί υπέστηκαν προς αποκατάσταση της ζημιάς που προκλήθηκε από τη διαρροή νερού για την οποία θεωρούν υπαίτια την Εναγομένη. Δικογραφούνται τα εξής: Έξοδα υδραυλικού για αποκατάσταση των ζημιών και/ή επιδιόρθωση και/ή εκτέλεση των ελλιπών και/ή ανεκτέλεστων εργασιών στην οικία €1.265,00σ. Έξοδα αφαίρεσης δαπέδου τύπου laminate από το ισόγειο της οικίας €195,50σ. Αγορά και τοποθέτηση νέου δαπέδου τύπου laminate στο ισόγειο της οικίας προς αντικατάσταση του κατεστραμμένου €3.691,42σ. Έξοδα Έκθεσης της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας €8,54σ. ΣΥΝΟΛΟ: €5,260.46.- Επιφυλάχθηκαν οι Ενάγοντες να αναφερθούν σε τυχόν περαιτέρω ζημιές και/ή έξοδα κατά τη δικάσιμο της αγωγής. Είναι παραδεκτό (βλ. την παρα. 11 της Ε/Α και αντίστοιχα την παρα. 8 της Ε/Υ) ότι οι Ενάγοντες απέστειλαν, μέσω του δικηγόρου τους, διπλοσυστημένη επιστολή ημερομηνίας 26.3.2009, προς την Εναγόμενη, με την οποία καλούσαν την Εναγόμενη να προβεί στην αποκατάσταση των ζημιών και στην καταβολή του πιο πάνω ποσού, αλλά η Εναγομένη αρνήθηκε να καταβάλει το ως άνω ποσό με αποτέλεσμα να παραμένει οφειλόμενο και απαιτητό, γι' αυτό και οι Ενάγοντες αξιώνουν να το λάβουν μέσω της παρούσας αγωγής. Η Εναγόμενη λέγει ότι δεν πλήρωσε το αξιούμενο ποσό καθ' ότι αυτή αρνείται ότι έχει οποιαδήποτε ευθύνη για την πρόκληση της διαρροής νερού ή/και ότι υπήρξε καθ' οιονδήποτε τρόπο αμελής κατά την εκτέλεση των υδραυλικών εργασιών. Γ. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΔΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ Συγκρίνοντας τις δικογραφηθείσες θέσεις της Εναγομένης στην Ε/Υ της, με τις θέσεις που διατύπωσαν οι Ενάγοντες στην Ε/Α και στην Απάντηση, προκύπτουν τα εξής επίδικα θέματα꞉ Πρώτον, ποιος εκ των διαδίκων είχε την ευθύνη της αγοράς του επίδικου εξαρτήματος (δηλ. για το σωληνάκι που τοποθετήθηκε στην τουαλέτα); Η γραμμή άμυνας της Εναγόμενης εδράζεται στον ισχυρισμό τον οποίο δικογραφεί στην παρα. 4(δ) της Ε/Υ ότι꞉ «Ήταν δε ρητός και/ή συμφωνηθείς και/ή αυτονόητος όρος της πιο πάνω προσφοράς ότι η Εναγόμενη, θα αναλάμβανε να εγκαταστήσει τις σωληνώσεις των υδραυλικών, την παροχή νερού και την εγκατάσταση των νιπτήρων, τουαλετών και μπάνιων της ανωτέρω κατοικίας, ενώ η αγορά των υλικών εγκατάστασης των, ως επίσης και τα πιο πάνω προϊόντα θα αγοράζονταν και παραδίδονταν από το πιο πάνω ζεύγος, ήτοι των κκ. Δημήτρη και Σοφίας Αναστασίου.» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου.) Με το δικόγραφο της Απάντησης, οι Ενάγοντες αρνούνται ότι αυτοί ανέλαβαν την αγορά των υλικών εγκατάστασης και την παράδοσή τους προς την Εναγόμενη. Δεύτερον, είχαν ολοκληρωθεί και παραδοθεί οι υδραυλικές εργασίες καθ' ον χρόνο συνέβη η επίδικη διαρροή; Στην παρα. 5(α) της Ε/Υ, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι αυτή «εκπλήρωσε στο σύνολο τους τις συμφωνηθείσες εργασίες περί τον Ιανουάριο του 2009 και στις 05/02/2009 στην παρουσία των ιδιοκτητών της ανωτέρω κατοικίας, παρέδωσε το έργο κατόπιν ελέγχου εκ μέρους των Εναγόντων, οι οποίοι απεδέχθησαν τις εκτελεσθείσες εργασίες, βρήκαν ότι ήταν τέλεια εκτελεσθείσες και παρέλαβαν άνευ οποιουδήποτε παραπόνου ή επιφύλαξης.» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου.) Απεναντίας, στην παρα. 3 της Απάντησης, οι Ενάγοντες - αρνούνται ότι τους παραδόθηκε οποτεδήποτε το έργο ολοκληρωμένο ως προς τις υδραυλικές εγκαταστάσεις· λένε ότι αυτοί ουδέποτε αποδέχθηκαν τις εκτελεσθείσες εργασίες της Εναγομένης· ισχυρίζονται ότι οι εργασίες έμειναν ημιτελείς και ότι τόσον ο διευθυντής όσον και οι υπάλληλοι της Εναγομένης δεν προσήλθαν για να ολοκληρώσουν και να παραδώσουν την υδραυλική εγκατάσταση της οικίας των Εναγομένων μετά από την πρόκληση σε αυτήν ζημιών λόγω της πλημμύρας και/ή υδρορροής που έγινε εντός της οικίας συνεπεία αμέλειας και πλημμελούς άσκησης των καθηκόντων και εργασιών της εναγομένης και/ή των υπαλλήλων της. Τρίτον, ήταν τα υλικά που χρησιμοποίησε η Εναγόμενη κατάλληλα και απαλλαγμένα από κεκρυμμένα ελαττώματα; Δεδομένης της θέσης της ότι αυτή ανέλαβε μόνο την υδραυλική εγκατάσταση και όχι την αγορά των εξαρτημάτων που θα εγκαθιστούσε, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι τα παραδοθέντα σε αυτήν εξαρτήματα ήταν κακής ποιότητας και ισχυρίζεται συναφώς (βλ. την παρα. 5(γ) της Ε/Υ) ότι αυτή «επέστησε την προσοχή των ιδιοκτητών στην κακή ποιότητα των παραδοθέντων προς αυτήν προϊόντων προς εγκατάσταση, τα οποία ήταν κάκιστης ποιότητας και αμφιβόλου αξιοπιστίας αφού δεν έφεραν οποιοδήποτε σήμα ποιότητος, πλην όμως αυτοί όμως επέμεναν να τοποθετηθούν αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι θα αναλάμβαναν οι ίδιοι την ευθύνη για τυχόν κακή λειτουργία τους.». Περαιτέρω η Εναγόμενη αναφέρει (βλ. την παρα. 5(δ) της Ε/Υ) ότι «την ημερομηνία κατά την οποία οι Ενάγοντες αναφέρουν ότι επεσυνέβη η ζημιά, κλήθηκε από αυτούς και αξιωματούχος της επισκέφθηκε δια αντιπροσώπους της την ρηθείσα κατοικία, από την οποία διαπίστωσε ότι η ζημία προήλθε από την κακή ποιότητα του συγκεκριμένου συστήματος και/ή σωληνώσεων και/ή συνδέσμων στην τουαλέτα του ισογείου, το οποίο αποσυνδέθηκε κατόπιν πιέσεων που δέχθηκε από το νερό. Την πιο πάνω αστοχία των υλικών επανατόνισε στους ιδιοκτήτες, οι οποίου ιδίοις ώμμασι παρατήρησαν και αποδέχθηκαν ότι δεν βάρυνε σε καμία περίπτωση την ως άνω Εναγομένη.». Επιπρόσθετα, η Εναγόμενη ισχυρίζεται (βλ. την παρα. 5(ε) της Ε/Υ) ότι αυτή «ζήτησε από τους Ενάγοντες την έλευση ειδικού Μηχανολόγου Μηχανικού προς τον σκοπό επιθεώρησης της εργασίας και αξιολόγηση των υλικών, γεγονός το οποίο εξ' όσων γνωρίζει δεν αποδέχθηκαν και δεν έπραξαν και/ή ο Εναγόμενος αγνοεί αν έπραξαν και σε κάθε περίπτωση αναφέρει ότι οποιαδήποτε υλικά και/ή εξαρτήματα και μηχανισμοί ευρίσκονται στην κατοχή και/ή έλεγχο των Εναγόντων». Απεναντίας, στην Απάντησή τους, οι Ενάγοντες αρνούνται και απορρίπτουν την παρα. 5 της Ε/Υ και λέγουν ότι όσα εκεί αναφέρονται είναι προϊόν μεταγενέστερης σκέψεως της Εναγόμενης. Τέταρτον, υπήρξε σφάλμα ή έλλειψη της δέουσας επιμέλειας και προσοχής κατά την εγκατάσταση του επίδικου εξαρτήματος; o Είναι η θέση της Εναγόμενης (βλ. την παρα. 5(β) της Ε/Υ) ότι αυτή εκτέλεσε επιμελώς και στο σύνολο τους τις συμφωνηθείσες εργασίες, καταβάλλοντος τη μέγιστη επιμέλεια και φροντίδα ως απαιτείται από τις συγκεκριμένες εταιρείες που ασχολούνται με παρομοίου τύπου εργασίες. o Στην παρα. 11 της Ε/Υ η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι αποκλειστική και/ή εξ' ολοκλήρου ευθύνη φέρουν οι ίδιοι οι Ενάγοντες αφού γνώριζαν την κακή ποιότητα και/ή ακαταλληλότητα των υλικών, αλλά αντιθέτως επέμεναν να χρησιμοποιηθούν αναλαμβάνοντας την αποκλειστική ευθύνη για τυχόν ζημιές προκληθέντες από αυτά. o Στην παρα. 3 της Απάντησή τους, οι Ενάγοντες επανήλθαν επί του θέματος της αμέλειας και δικογράφησαν εκ νέου τις λεπτομέρειες αμέλειας, εξειδικεύοντας τες ως εξής꞉ «(α) Δεν εγκατέστησαν το σωληνάκι και/ή σύνδεσμο της τουαλέτας ορθώς και κατά τρόπον ενδεδειγμένο. (β) Δεν έλεγξαν ορθώς και/ή καθόλου την υδραυλική εν γένει εγκατάσταση. (γ) Δεν τοποθέτησαν ορθώς και στερρώς την υδραυλική εγκατάσταση και/ή την τουαλέτα και/ή το δίκτυο παροχής ύδατος της οικίας. (δ) Δεν ασκούσαν ικανοποιητικό και/ή καθόλου έλεγχο και εποπτεία. (ε) Ενήργησαν επιπολαίως και βιαστικώς και χρησιμοποίησαν ακατάλληλα υλικά.». Ξεχωρίζει στις πιο πάνω λεπτομέρειες αμέλειας, συγκριτικά προς τις παρα. 7 και 8 της Ε/Α, η υποπαράγραφος (ε) της παρα. 3 της Απάντησης, στην οποία συσχετίζεται πλέον ρητά η χρήση ακατάλληλων υλικών ως στοιχείο αμελούς συμπεριφοράς από μέρους της Εναγομένης. Γ. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για να αποδείξουν την υπόθεσή τους, οι Ενάγοντες παρουσίασαν στο Δικαστήριο τους ακόλουθους τρεις μάρτυρες꞉ Τον Ενάγοντα αρ. 1, κ. Δημήτρη Αναστασίου, (στο εξής «ο ΜΕ1»). Την κα Δέσποινα Χατζημάρκου (στο εξής «η ΜΕ2»). Τον κ. Κώστα Σάββα (στο εξής «ο ΜΕ3»). Από την άλλη, για την υπεράσπιση προσήλθε ένας μόνο μάρτυρας, ο κ. Θεόδωρος Σιαμπτάνης (στο εξής «ο ΜΥ1»). Γ.
  10. Η μαρτυρία του ΜΕ1 Ο ΜΕ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης (βλ. το ΄Εγγραφο Α). Όπως εκεί δήλωσε, ο ΜΕ1 είναι σύζυγος της Ενάγουσας αρ. 2 και μαζί διαμένουν στην επίδικη οικία στην οδό Αγίας Νάπας 14, στο Δάλι. Αυτός γνώρισε τον ΜΥ1 το Δεκέμβριο του 2007, μέσω του εργολάβου του, κ. Ανδρέα Κουμενή. Ο ΜΥ1 διαβεβαίωσε τον ΜΕ1 ότι είναι ικανότατος υδραυλικός και ότι μπορούσε να φέρει εις πέρας τις εργασίες για τις οποίες υπέβαλε στους Ενάγοντες την προσφορά ημερομηνίας 7.12.2007 (βλ. το Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α) για το ολικό ποσό των €3013, ενεργώντας εκ μέρους της Θ. Σιαμπτάνης Μηχανολογικές Υπηρεσίες Λτδ (ήτοι της Εναγομένης). Οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν να συμβληθούν μαζί με την Εναγόμενη στη βάση της πιο πάνω προσφοράς και οι εργασίες ξεκίνησαν μετά την παρέλευση κάποιων ημερών και διήρκησαν μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου. Ο ΜΕ1 πλήρωσε στον ΜΥ1 το ποσό των €1.000 ως «προκαταβολή δια υδραυλικές εργασίες» (βλ. τη σχετική προς τούτο απόδειξη ως το Τεκμήριο 2 υπό Έγγραφο Α). Επίσης, ο ΜΕ1 κατέβαλε περιοδικώς διάφορα ποσά προς εξόφληση μετά από δική του επιμονή και η Εναγόμενη εξέδωσε στον Ενάγοντα απόδειξη ημερομηνίας 21.4.2008 ως το Τεκμήριο 3 υπό Έγγραφο Α. Επίκεντρο αντεξέτασης αποτέλεσαν όσα δήλωσε ο ΜΕ1 στις παρα. 7 έως 10 της γραπτής του δήλωσης, τις οποίες παραθέτω꞉ «
  11. Μετά την παράδοση της οικίας, αρχές Φεβρουαρίου και τη διαβεβαίωση ότι είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες με επιτυχία, ο κ. Σιαμπτάνης με διαβεβαίωσε ότι αυτό το οποίο είχε παραμείνει ήταν η ένωση των διακλαδώσεων των ρουπινέτων με τα σωληνάκια προς τους νιπτήρες και τουαλέτες της οικίας και ότι θα ερχόταν τις επόμενες μέρες και θα προέβαινε σε έλεγχο της εγκατάστασης.
  12. Η ολοκλήρωση της υδραυλικής εγκατάστασης ήταν η τελευταία εργασία στη νεόδμητη οικία μου. Πριν τη μετακόμιση επισκέφθηκα την οικία μου στις 7.2.2009 διαπίστωσα ιδίοις όμμασι ότι η οικία είχε πλημυρίσει καθότι υπήρχε διαρροή νερού από το σωληνάκι της τουαλέτας το οποίο θα το τοποθετούσε και θα το βίδωνε κανονικά ο υδραυλικός.
  13. Ειδοποίησα αμέσως τον εργολάβο, τον κύριο Κουμένη, το Σιαμπτάνη, ο οποίος έφερνε διάφορα προσκόμματα να έρθει στο χώρο και την Πυροσβεστική Υπηρεσία, η οποία και άντλησε τα ύδατα από την οικία και επιθεώρησε το χώρο.
  14. Αυτή η πρωτοφανής αμέλεια είχε ως αποτέλεσμα να υποστώ τις ακόλουθες ζημιές: Έξοδα υδραυλικού για αποκατάσταση ζημιών. Προς τούτο παρουσιάζω και καταθέτω ως Τεκμήριο 4 τιμολόγιο ημερομηνίας 17.3.2009 εκ ποσού €1.
  15. Έξοδα αφαίρεσης δαπέδου τύπου laminate από το ισόγειο της οικίας. Προς τούτο παρουσιάζω και καταθέτω ως Τεκμήριο 5 τιμολόγιο ημερομηνίας 24.2.
  16. Αγορά και τοποθέτηση νέου δαπέδου τύπου στο ισόγειο της οικίας προς αντικατάσταση του κατεστραμμένου. Προς τούτο παρουσιάζω και καταθέτω ως Τεκμήριο 6 απόδειξη ημερομηνίας 6.8.
  17. Έξοδα έκθεσης της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Προς τούτο προσκομίζω ως Τεκμήριο 7 σχετική απόδειξη πληρωμής.». Αντεξετάζοντας τον ΜΕ1, ο συνήγορος Υπεράσπισης του υπέβαλε τις εξής θέσεις꞉ Ότι η παράδοση όλων των υδραυλικών εργασιών έγινε στις 5.2.
  18. Ότι στις 5.2.2009 είχε ήδη γίνει η παράδοση του σπιτιού από τον ΜΥ1 στην πολιτική μηχανικό και αρχιτέκτονα του έργου και ότι ο μόνος λόγος που πήγε ο ΜΥ1 στην οικοδομή στις 6.2.2009 ήταν για να δείξει στον ΜΕ1 ότι όλα λειτουργούσαν καλά. Ότι τα υλικά που αυτός παρέδωσε στον ΜΥ1 προς εγκατάσταση ήταν κακής ποιότητας. Ότι ο ΜΥ1 είπε στον ΜΕ1 ότι τα υλικά ήταν κακής ποιότητας. Ότι όταν ο ΜΥ1 επισκέφθηκε την οικία των Εναγόντων στις 7.9.2009, διαπίστωσε ότι είχαν χαλάσει τα πάσα που είχε πάνω το σωληνάκι λόγω κακής κατασκευής. Ο ΜΕ1 απάντησε σε όλες τις υποβολές διευκρινίζοντας τα εξής σημεία꞉ Το επίδικο σωληνάκι τοποθετήθηκε από τον ΜΥ1 στις 6.2.2009, ημέρα Παρασκευή. Εκείνη τη μέρα, πήγε ο ΜΥ1 για να ενώσει τα σωληνάκια στους νιπτήρες και τις τουαλέτες. Ήταν στην οικοδομή από η ώρα 2꞉30 μ.μ., περίπου, και έφυγε μετά από δύο ώρες, μεταξύ 4꞉20 και 4꞉45 μ.μ., λέγοντας στον ΜΕ1, ο οποίος ήταν επίσης στην οικοδομή, ότι «Όλα είναι εντάξει.» και «Καληνύχτα, βιάζομαι.». Την άλλη μέρα, 7.2.2009, ο ΜΕ1 πέρασε περί τις 17꞉15 από την οικοδομή. Είδε να υπάρχει νερό έξω από τα σκαλιά της εισόδου. Το νερό μέσα στο σπίτι «έφτανε μέχρι τις πρίζες». Λόγω του ότι η κουζίνα είναι ενωμένη με το σαλόνι, μπαίνοντας στην οικία ο ΜΕ1 είδε «μία λίμνη». Όπως επίσης δήλωσε χαρακτηριστικά «Το νερό εμπήκε μέσα στη μποτίτσα της γυναίκας μου.». Καθ' ον χρόνο συνέβη το επίδικο συμβάν, δεν είχαν ολοκληρωθεί όλες οι συμφωνηθείσες υδραυλικές εργασίες από τον ΜΥ1, ούτε υπήρξε αποδοχή ή παραλαβή αυτών από τους Ενάγοντες. Ειδικότερα, καθώς έφευγε από την οικοδομή στις 6.2.2009, ο ΜΥ1 είπε στον ΜΕ1 ότι θα περνούσε την προσεχή Δευτέρα για να κάνει έλεγχο και να ενώσει και τις τρεις βρύσες έξω στην αυλή. Παραδέχθηκε ο ΜΕ1 ότι τα υλικά που αναγράφονταν πάνω στην προσφορά (βλ. Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α) θα τα αγόραζε ο ίδιος και όχι ο ΜΥ
  19. Όπως χαρακτηριστικά παρατήρησε ο ΜΕ1, ο υδραυλικός «μόνο κόπο θα έβαζε». Παραδέχθηκε δηλαδή ο ΜΕ1 ότι ο ΜΥ1 δεν θα αγόραζε ούτε τους νιπτήρες, τα μπάνια, τη γούρνα ή τις βρύσες που αναφέρονταν στην προσφορά, ούτε τις σωλήνες ή τα σωληνάκια που θα χρειάζονταν για τις ενώσεις τους. Δήλωσε μάλιστα ο ΜΕ1 ότι τα υλικά τα αγόρασε ο ίδιος από τον «Βάσο Λεπτό». Αρνήθηκε ο ΜΕ1 τον ισχυρισμό ότι ο ΜΥ1 του είπε ότι τα υλικά «ήταν σκάρτα» και πως δεν ήθελε ο ΜΥ1 να τα βάλει. Η απάντηση του ΜΕ1 ήταν χαρακτηριστικά η εξής꞉ «Το σπίτι μου εστοίχισε €890.000 και ήταν να μεν βάλω καλά πράγματα για €100 - €200;». Πρόσθεσε ο ΜΕ1 τα εξής꞉ «Αν δεν μπορούσε να τα βάλει ας μου το έλεγε. Διότι υπήρχε μια στιγμή που μου είπε έτσι πράμα εν εξανάκαμα εγώ. Και ήταν εκείνο το σημείο που έγινε η πλημμύρα.». Ο ΜΕ1 περιέγραψε το σημείο απ' όπου προκλήθηκε η πλημμύρα. Ήταν η θέση του ΜΕ1 ότι η πλημμύρα προκλήθηκε από το γεγονός ότι ο ΜΥ1 δεν βίδωσε καλά το σημείο της ένωσης της τουαλέτας, στο ισόγειο του σπιτιού, με τον τοίχο. Όταν ο ίδιος ο ΜΕ1 έφθασε στη σκηνή, παρατήρησε ότι «το σωληνάκι ήταν πάνω αλλά όχι καλά βιδωμένο», «ήταν λάσκο, πώς να το πώ;», «Ήταν πάνω, γι' αυτό και το νερό επήαινε με πίεση. Αν δεν ήταν πάνω, δεν θα είχε πίεση». Περιγράφοντας την πίεση του νερού, ο ΜΕ1 δήλωσε ότι το νερό έβγαινε με πίεση περί τα 2 μέτρα προς το μέρος του. Αμέσως αυτός έτρεξε έξω και έκλεισε την παροχή νερού. Όταν ο ΜΕ1 έφυγε από την οικοδομή μετά τον ΜΥ1 στις 6.2.2009, δεν είδε αν έτρεχε νερό από το επίμαχο σημείο. Όμως, όπως παρατήρησε ο ΜΕ1, η παροχή νερού ήταν κλειστή στις 6.2.2009 ενόσω ο ΜΥ1 έκαμνε τις υδραλικές εγκαταστάσεις - ενώσεις και ότι εκείνος (δηλ. ο ΜΥ1) άνοιξε το νερό όταν έφευγε, ενώ θα έπρεπε να μείνει εκεί σύμφωνα με τους Κανονισμούς, και είπε ότι θα πήγαινε τη Δευτέρα για να ελέγξει το πιεστικό σύστημα και να βάλει τις 3 βρύσες στην αυλή. Ήταν η θέση του ΜΕ1 ότι ακόμη και αν ο λόγος της διαρροής ήταν, ως ισχυρίστηκε ο συνήγορος Υπεράσπισης, το ότι καταστράφηκαν τα πάσα που είχε το σωληνάκι, την ευθύνη γι' αυτό τη φέρει ο ΜΥ1 που το βίδωσε για να καταστραφεί. Ερωτηθείς να πει γιατί δεν έφερε το σωληνάκι στο Δικαστήριο, ο ΜΕ1 απάντησε λέγοντας «Πώς μπορώ να φέρω το σωληνάκι από τη στιγμή που ο υδραυλικός που ήρθε μετά και το είδε είπε ότι πρέπει να αλλαχθεί τούτο;». Επειδή κατά την αντεξέταση του ΜΕ1, ο συνήγορος Υπεράσπισης αμφισβήτησε τη σχετικότητα του τιμολογίου ημερ. 24.2.2009 της εταιρείας Επιφανίου, με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ο ΜΕ1 παρουσίασε και κατέθεσε κατά την επανεξέτασή του, ως το Έγγραφο Β, βεβαίωση εκδοθείσα από την εταιρεία Επιφανίου, με την οποία βεβαιώνετο ότι περί το τέλος Μαϊου 2010 έγινε αλλαγή του πατώματος τύπου «laminate» στην οικία των Εναγόντων λόγω καταστροφής του υφιστάμενου εξαιτίας διαρροής νερού στην οικία και ότι ο λόγος που η αλλαγή του καταστραφέντος πατώματος δεν έγινε αμέσως μετά τη διαρροή, ήταν επειδή τα επίπεδα υγρασίας έπρεπε να φθάσουν σε ικανοποιητικό βαθμό για να είναι εφικτή η τοποθέτηση του καινούριου. Η μαρτυρία της ΜΕ2 H ME2 προσήλθε στο Δικαστήριο για να παρουσιάσει και καταθέσει την τεχνική έκθεση, ημερομηνίας 8.5.2014, που ετοίμασε η ίδια, κατόπιν επιτόπιων επίσκεψεων στην επίδικη οικοδομή με σκοπό να περιγράψει τις ζημιές που επήλθαν στην εν λόγω οικοδομή μετά το επίδικο συμβάν της διαρροής νερού. Όπως εξάλλου η ίδια αναφέρει στην τεχνική έκθεσή της, αυτή ήταν η μελετητής και επιβλέπων μηχανικός του έργου, δηλαδή της επίδικης οικοδομής. Από απόψεως προσόντων και εμπειρογνωμοσύνης για να ετοιμάσει την εν λόγω έκθεση, η ΜΕ2 δήλωσε ότι απεφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης το 1984 και ασκεί έκτοτε το επάγγελμα του Πολιτικού Μηχανικού. Έχει εργαστεί σε αρχιτεκτονικά γραφεία και σε εργοτάξια. Από το 2002 έχει δικό της γραφείο μελετών. Στην τεχνική έκθεση, η οποία κατατέθηκε ως το Έγγραφο Γ και την οποία η ΜΕ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, αναφέρονται τα εξής: «Σχετικά με την κατοικία στην οδό Αγίας Νάπας 14 στο Δάλι, με ιδιοκτήτες τους Δημήτρη και Σοφία Αναστασίου, εγώ η Δέσποινα Χατζημάρκου Πολιτικός Μηχανικός ως μελετητής και επιβλέποντας του έργου αυτού, το οποίο ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2009, επιβεβαιώνω υλικές ζημιές. Σήμερα μετά από πάροδο 5 χρόνων, σαν αποτέλεσμα καταστροφικής πλημμύρας την οποία υπέστη η κατοικία αυτή στις 7 Φεβρουαρίου 2009, συνεχίζει να παρουσιάζει έντονα εμφανή τα σημάδια υγρασίας, στους εξωτερικούς τοίχους, περιμετρικά σε ύψος ενός μέτρου. Η υγρασία έχει σημαδέψει και ξεφλουδίσει σοβά και σπάτουλες. Η οικοδομή μετά την πλημμύρα είχε καταστεί ακατάλληλη για χρήση για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Συνεπεία αυτής της δυσάρεστης κατάστασης οι ιδιοκτήτες δεν μπορούσαν να μετακομίσουν στο ήδη, έτοιμο κατά τα άλλα σπίτι, γεγονός που τους έφερε αντιμέτωπους με διάφορες ταλαιπωρίες. Οι προσπάθειες και οι μέθοδοι για καταπολέμηση της υγρασίας ήσαν πολλές και χρονοβόρες λόγω και των καιρικών συνθηκών. Με υψηλά επίπεδα συσσωρευμένης υγρασίας, η οποία δεν υποχωρούσε, οι ιδιοκτήτες αναγκάστηκαν να υποστούν σειρά ταλαιπωριών και εξόδων επιβαρύνοντας ακόμα και την υγεία τους. Εγώ προσωπικά είχα επισκεφθεί αρκετές φορές την οικοδομή μετά την πλημμύρα και είχα εκτελέσει μετρήσεις υγρασίας στους τοίχους με ειδικά μηχανήματα και σε συνεργασία με το γραφείο του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου, Μηχανολόγου Μηχανικού. Οι μετρήσεις αυτές έγιναν στο τσιμεντένιο υπόστρωμα διότι το ξύλινο δάπεδο είχε εξ'ολοκλήρου καταστραφεί και αφαιρεθεί με την πλημμύρα. Σε συναντήσεις που έγιναν και με τον υπεύθυνο Ξύλινων δαπέδων Γιώργο Αχιλλέως της εταιρείας Επιφανίου, ο οποίος ανέλαβε την αφαίρεση του κατεστραμμένου δαπέδου, κατόπιν επαναλαμβανόμενων μετρήσεων ανέβαλλε την τοποθέτηση νέου δαπέδου, λόγω των πολύ υψηλών τιμών υγρασίας. Τελικά τοποθέτησε το νέο πάτωμα τέλος Μαίου
  20. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο νέος τεχνικός υδραυλικός Κώστας Σάββα ο οποίος ανέλαβε τη νέα εγκατάσταση κάτω από την επίβλεψη του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου υπέδειξε ότι η αντλία ανακύκλωσης νερού ήταν ελαττωματική. Όπως διαπιστώθηκε και από την Πυροσβεστική Υπηρεσία, η πλημμύρα προήλθε από διαρροή νερού από το σωληνάκι της τουαλέτας το οποίο δεν είχε βιδώσει όπως έπρεπε ο υδραυλικός. Όλοι οι χώροι, πατώματα και τοιχοποιείες ήσαν πολύ υγροί και ακατάλληλοι να κατοικηθούν για πολλούς μήνες μετά.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Έχω σημειώσει με έντονα γράμματα τα σημεία της έκθεσης επί της οποίας επικεντρώθηκε η αντεξέταση της ΜΕ
  21. Παραθέτω πιο κάτω ό,τι προέκυψε από τις απαντήσεις της. Πρώτον, αναφορικά με το αν είχε ήδη παραδοθεί η επίδικη οικοδομή καθ' ον χρόνο συνέβη το επίδικο συμβάν. Αντεξεταζόμενη, η ΜΕ2 διευκρίνισε ότι δεν ήταν δική της ευθύνη η παράδοση της οικοδομής στους Ενάγοντες. Δεν ήταν δική της ευθύνη να παραδώσει πιστοποιητικό προσωρινής ή τελικής παραλαβής του έργου, ούτε γνωρίζει αν εκδόθηκε. Την ευθύνη αυτή είχε η αρχιτέκτονας του έργου, που είναι θυγατέρα των Εναγόντων. Όμως, η ίδια η ΜΕ2, ως η πολιτικός μηχανικός που είχε την ευθύνη να επιβλέπει την κατασκευή του σκελετού του έργου και που ήταν επίσης παρούσα προς το τέλος της διαδικασίας για τον εντοπισμό τυχόν κακοτεχνιών για την προσωρινή παραλαβή, λέγει ότι το Φεβρουάριο 2009 η επίδικη οικία ήταν έτοιμη για παράδοση και ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο δεν παραδόθηκε τότε ήταν επειδή συνέβη το επίδικο συμβάν. Η παράδοση της οικοδομής στους Ενάγοντες έγινε τελικά μετά την τοποθέτηση του ξύλινου δαπέδου περί το Μάη του
  22. Δεύτερον, αναφορικά με το ποιοι ήταν οι όροι εντολής της ΜΕ2 βάσει των οποίων ετοίμασε την έκθεσή της. Η ΜΕ2 σημείωσε κατά την κυρίως εξέτασή της ότι την κάλεσε ο Ενάγων αρ. 1 να πάει στην επίδικη οικοδομή για να καταγράψει τις ζημιές που έγιναν από τη διαρροή νερού. Η πρώτη επιτόπια επίσκεψή της έγινε «μια δυο μέρες μετά που αφαιρέθηκε το νερό από το πάτωμα» και ξαναεπισκέφθηκε την οικοδομή αρκετές φορές για να διενεργήσει μετρήσεις της υγρασίας. Εξήγησε η ΜΕ2 ότι από τη στιγμή που η Πυροσβεστική Υπηρεσία αφαίρεσε το νερό, για να επανέλθει η οικοδομή στην κατάσταση που ήταν την ημέρα πριν την πλημμύρα έπρεπε να γίνουν κάποιες εργασίες αποκατάστασης ζημιών. Έπρεπε να αφαιρεθεί το κατεστραμμένο πάτωμα, να διορθωθούν οι υδραυλικές εγκαταστάσεις και στη συνέχεια να αποκατασταθούν οι ζημιές στους τοίχους που απορρόφησαν την υγρασία. Και επειδή η υγρασία τούτη δεν φεύγει ούτε εύκολα ούτε γρήγορα και χρειάζεται να μετριέται το ποσοστό υγρασίας στο πάτωμα για να ξανακολληθεί ξύλινο δάπεδο, γι' αυτό χρειάστηκε επανάληψη μετρήσεων. Αντεξεταζόμενη, η ΜΕ2 διευκρίνισε ότι ο λόγος που επισκέφθηκε την επίδικη οικοδομή μετά την πλημμύρα αλλά και πιο πρόσφατα δεν ήταν για να μετρήσει ούτε τα σημεία όπου έγιναν υδραυλικές εργασίες ούτε για να ελέγξει τη δουλειά του υδραυλικού και να διαπιστώσει τυχόν κακοτεχνίες του ούτε για να διατυπώσει άποψη για το πώς προκλήθηκε η διαρροή, αλλά για να αποτιμήσει τις ζημιές από τις συνέπειες των κακοτεχνιών του υδραυλικού. Όσον αφορά τα αίτια της διαρροής, η ΜΕ2 επανέλαβε απλώς αυτό που σημείωσε στην έκθεσή της, ότι δηλαδή η ενημέρωση που είχε ήταν ότι το σημείο διαρροής είχε εντοπισθεί από την Πυροσβεστική Υπηρεσία και ήταν στο σημείο της σωλήνας παροχής νερού στην τουαλέτα ισογείου. Συμφώνησε η ΜΕ2 με τη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ο μόνος που θα είχε εμπειρογνωμοσύνη για να πει αν ο υδραυλικός έκανε καλά τη δουλειά του ήταν ένας μηχανολόγος μηχανικός και επεσήμανε ότι γι' αυτό άλλωστε κλήθηκε ο κ. Κωνσταντίνος Κωνστναντίνου. Πρόσθεσε η ΜΕ2 ότι αυτή ενημερώθηκε από τους Ενάγοντες ότι διόρισαν νέο υδραυλικό μετά την πλημμύρα για να διεξαγάγει υδραυλικές εργασίες μέσα στο σπίτι. Επανέλαβε όμως η ΜΕ2 ότι την αρμοδιότητα να ελέγξει και να επιβλέψει τον νέο υδραυλικό, την είχε ο μηχανολόγος μηχανικός, κ. Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου και όχι η ίδια. Ισχυρίστηκε η ΜΕ2 ότι αυτή δεν μίλησε ποτέ με τον κ. Κωνσταντίνου για να της πει τους λόγους για τους οποίους προέκυψε η πλημμύρα. Αντεξετάζοντας τη ΜΕ2 ως προς αυτή την τελευταία της δήλωση, ο συνήγορος Υπεράσπισης παρουσίασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο, ως το Έγγραφο Δ, ένα άλλο κείμενο τεχνικής έκθεσης, την οποία, ως ανέφερε, του είχε παραδώσει ο συνήγορος των Εναγόντων στο στάδιο της αποκάλυψης εγγράφων και η οποία, αν και είναι υπογεγραμμένη - κατά παραδοχή της ΜΕ2 - από την ίδια και παρά το ότι φέρει την ίδια ημερομηνία σύνταξης με εκείνην του Εγγράφου Γ (8.5.2014), εντούτοις έχει διαφορετικό περιεχόμενο από το Έγγραφο Γ. Συγκεκριμένα, όπως η ΜΕ2 παραδέχθηκε, διαφέρει η τελευταία παράγραφος του Εγγράφου Γ από την τελευταία παράγραφο του Εγγράφου Δ. Παραθέτω τις δύο παραγράφους꞉ Έγγραφο Γ «Αξίζει να σημειωθεί ότι ο νέος τεχνικός υδραυλικός Κώστας Σάββα ο οποίος ανέλαβε τη νέα εγκατάσταση κάτω από την επίβλεψη του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου υπέδειξε ότι η αντλία ανακύκλωσης νερού ήταν ελαττωματική. Όπως διαπιστώθηκε και από την Πυροσβεστική Υπηρεσία, η πλημμύρα προήλθε από διαρροή νερού από το σωληνάκι της τουαλέτας το οποίο δεν είχε βιδώσει όπως έπρεπε ο υδραυλικός. Όλοι οι χώροι, πατώματα και τοιχοποιείες ήσαν πολύ υγροί και ακατάλληλοι να κατοικηθούν για πολλούς μήνες μετά.». Έγγραφο Δ «Αξίζει να σημειωθεί ότι ο νέος τεχνικός υδραυλικός Κώστας Σάββα ο οποίος ανέλαβε τη νέα εγκατάσταση κάτω από την επίβλεψη του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου υπέδειξε ότι η αντλία ανακύκλωσης νερού ήταν ελαττωματική όπως επίσης και τα σωληνάκια και τα διάφορα εξαρτήματα σύνδεσης wc. Όλοι οι χώροι, πατώματα και τοιχοποιείες ήσαν πολύ υγροί και ακατάλληλοι να κατοικηθούν για πολλούς μήνες μετά.». Ισχυρίστηκε η ΜΕ2 ότι η γνωμάτευση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας σχετικά με την αιτία της διαρροής ήταν η πρώτη πληροφορία που περιήλθε σε γνώση της και σ' αυτήν βασίστηκε όταν ετοίμασε το Έγγραφο Γ. Αυτό που καταγράφεται στο Έγγραφο Δ, αναφορικά με τη γνωμάτευση του νέου υδραυλικού, κ. Κώστα Σάββα, ότι τα σωληνάκια και τα διάφορα εξαρτήματα σύνδεσης της τουαλέτας ήταν ελαττωματικά, περιήλθε σε γνώση της ΜΕ2 «έμμεσα, αργότερα», μέσω του μηχανολόγου μηχανικού, αφού η ίδια δεν επέβλεπε τον υδραυλικό. Όσον αφορά τη θέση που καταγράφει στην έκθεσή της ότι το πάτωμα αντικαταστάθηκε τέλος Μαίου 2010, η ΜΕ2 διευκρίνισε ότι αυτό το κατέγραψε βάσει ενημέρωσης που είχε από τον εργοδότη του έργου, δηλαδή τους Ενάγοντες. Η ίδια δεν είχε προσωπική γνώση για το πότε τοποθετήθηκε, αφού δεν ήταν παρούσα στην τοποθέτηση του πατώματος. Τέταρτον, αναφορικά με την κοστολόγηση των ζημιών Τα εξοδα που δαπανηθήκαν για την επιδιόρθωση των ζημιών στην επίδικη οικία ανέρχονται στην τάξη των €5000- περίπου. Η ΜΕ2 δεν γνώριζε το ακριβές ποσό των εξόδων, καθώς ως εξήγησε δεν έπαιρνε αυτή τις προσφορές για την αποκατάσταση των ζημιών. Η μαρτυρία του ΜΚ3 Ο ΜΕ3 είναι υδραυλικός από το
  23. Περιέγραψε τις συνθήκες υπό τις οποίες γνώρισε τον Ενάγοντα αρ.
  24. Η γνωριμία τους έγινε λίγες ημέρες μετά από το επίδικο συμβάν, μέσω του κ. Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου ο οποίος τυγχάνει να είναι γείτονας με τον Ενάγοντα αρ. 1 και κουμπάρος του ΜΕ
  25. Ο κ. Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου είναι συγχρόνως ο μηχανολόγος μηχανικός που, ως η δήλωση της ΜΕ2, επέβλεπε τις εργασίες του ΜΕ3 για την επιδιόρθωση και ολοκλήρωση των υδραυλικών εργασιών μετά το επίδικο συμβάν. Για τις εργασίες που διεκπεραίωσε ο ΜΕ3 δήλωσε ότι πληρώθηκε από τους Ενάγοντες το ποσό ως αναγράφεται στο Τεκμήριο 4 υπό το Έγγραφο Α. Αναφορικά με τη γνώμη του ΜΕ3 για τα αίτια της διαρροής και για το αν ευθύνεται η ποιότητα του επίδικου εξαρτήματος ή αμέλεια κατά την τοποθέτηση. Οι διαπιστώσεις του ΜΕ3 ως προς τα αίτια του επίδικου συμβάντος περιγράφηκαν από τον ίδιο ως εξής꞉ «Κλήθηκα για να δω τη ζημιά και να δω αν μπορώ να την επιδιορθώσω. Εντόπισα ζημιά στο ισόγειο στην τουαλέτα, νομίζω ήταν η τουαλέτα. Είχε φύγει το flexible από το σωληνάκι. Εγώ αφαίρεσα τελείως το σωληνάκι από πάνω και ένωσα απευθείας το flexible στο ρουπινέτο της παροχής για να μην ξανασυμβεί το ίδιο πράγμα. Εγώ είδα ότι είναι μια ένωση η οποία ενώνει το σωληνάκι με το flexible. Από την πίεση του νερού υποχώρησε, με συνέπεια να πλημμυρίσει το σπίτι.». Ήταν η θέση του ΜΕ3 ότι - «Εάν ο τεχνίτης που το τοποθετήσει [αναφέρεται στο σωληνάκι] το σφίξει καλά, δεν υπάρχει περίπτωση να υποχωρήσει.». Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ3 εξήγησε ότι - «το flexible είναι μια σωλήνα πλαστική που περνά νερό από μέσα. Υπάρχει άλλη σωλήνα που έρχεται από το πιεστικό στον τοίχο. Μεσολαβεί ρουπινέτο ή διακόπτης και μετά μπαίνει το flexible που διοχετεύει το νερό στο σημείο που θέλουμε να το διοχετεύσουμε». Ανετεξετασθείς και ερωτηθείς να πει αν είναι σωστή πρακτική να τοποθετείται το επίδικο σωληνάκι, ο ΜΕ3 εξήγησε τα εξής: «Η άποψη η δική μου είναι να ενώνεται απευθείας το flexible στο ρουπινέτο ή σε διακόπτη στον τοίχο. Ορθό είναι να αποφεύγεται το ενδιάμεσο σωληνάκι το οποίο είναι σκληρό μέταλλο. Είναι διαφορετική η φύση του από το flexible.». Επί του ιδίου θέματος, ο ΜΕ3 πρόσθεσε σε μετέπειτα στάδιο της αντεξέτασης του ότι ο λόγος που αυτός δεν συστήνει να ενώνεται το επίδικο σωληνάκι με το flexible είναι - «διότι η ένωση που μεσολαβά από το σωληνάκι στο flexible, κρατίζεται από ένα πλαστικό δακτυλίδι, το οποίο αν δεν σφικτεί καλά, μπορεί να υποχωρήσει». Κληθείς να απαντήσει στην ερώτηση «Αν έρθει κάποιος πελάτης και σας δώσει τα υλικά και μέσα σε αυτά συμπεριλαμβάνονται και τα σωληνάκια και θέλει ο πελάτης να μπουν, εν να τα βάλετε;», η απάντηση του ΜΕ3 ήταν ως εξής꞉ «Οφείλω να συμβουλεύσω τον πελάτη μου ότι δεν είναι σωστό να μπουν. Ότι δεν είναι καλή δουλειά. Αν δεν με ακούσει ο πελάτης μου, μπορεί από μόνος μου να αποφύγω τη χρήση τους. Αν αναγκαστώ να τα βάλω, θα προσέξω τουλάχιστον να τα εφαρμόσω σωστά.». Ερωτήθηκε ο ΜΕ3 αν, όταν αυτός έφθασε στο επίδικο σημείο, πρόσεξε να ήταν αποσυνδεδεμένο το σωληνάκι από την ένωση και απάντησε «Ναι». Συγκεκριμένα, παρατήρησε ότι «είχε φύγει η ένωση από το σωληνάκι και έμεινε πάνω στο flexible». Ερωτηθείς να πει αν παρατήρησε κατά πόσον ήταν βιδωμένο ή αν είχαν φαγωθεί τα γρανάζια του και βγήκε, ο ΜΕ3 απάντησε λέγοντας «Το αφαίρεσα από πάνω στο flexible. Από το σωληνάκι είχε ήδη αφαιρεθεί από την πίεση. Αλλά δεν παρατήρησα τί ζημιά είχε υποστεί.». Δόθηκαν στο μάρτυρα δύο εργαλεία από το συνήγορο Υπεράσπισης꞉ το σωληνάκι και το ρουπινέτο. Ούτε ένωση ούτε flexible. Του ζητήθηκε να σχεδιάσει με ποιο τρόπο ήταν συνδεδεμένο το σωληνάκι και ακολούθως να προβεί σε αναπαράσταση της ένωσης με τη χρήση των δύο εργαλείων που είχε στη διάθεσή του. Το σχέδιο που έφτιαξε κατατέθηκε ως τεκμήριο σημειωθέν ως Έγγραφο Ε. Κατά την αναπαράσταση έδωσε την εξής περιγραφή꞉ «Σωληνάκι σκληρό από μέταλλο συνδέεται με δακτυλίδι πλαστικό που ανάφερα προηγουμένως, το οποίο δακτυλίδι μπαίνει μέσα στο παξιμάδι και βιδώνεται ελαφριά κατ΄ αρχήν πάνω στο ρουπινέτο. Μετά περνάμε το ρουπινέτο μέσα στο παξιμάδι και το δακτυλίδι και μετά βιδώνουμε σφικτά με ειδικό εργαλείο. Το κόβουμε όσο το θέλουμε και με την ένωση που εσχεδίασα το ενώνουμε πάνω σε flexible ή πάνω σε παρόμοιο σωληνάκι. Ενώνετουν στη μια άκρη του σωλήνα πάνω στο flexible και πάει πάνω στην τουαλέτα. Εδώ μπροστά μας δεν έχουμε την ένωση ούτε το flexible. Η ένωση συνδέεται με το flexible με παρόμοιο τρόπο όπως συνδέεται το ρουπινέτο με το σωληνάκι ή με άλλο σωληνάκι. Με δακτυλίδι και παξιμάδι. Ήταν θέμα τοποθέτησης του μηχανισμού.». Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο ΜΕ3 δήλωσε ότι δεν υπάρχουν διαφορετικά είδη από σωληνάκια στην αγορά. Όσον αφορά τα παξιμάδια με δακτυλίδια, εξ' όσων γνώριζε μπορεί κανείς να βρεις στην αγορά ακόμα ένα ή δύο είδη απ' αυτά. Δεν θυμόταν να πει αν αυτά που είδε να χρησιμοποιήθηκαν στην επίδικη οικοδομή ήταν καλής ποιότητας ή κακής. Επέμεινε, όμως, ότι «και η καλύτερη ποιότητα να είναι, αν δεν σφικτεί καλά, πάλι θα φύγει από την πίεση» και εξήγησε ότι «η πίεση που εξασκεί το παξιμάδι πάνω στο πλαστικό την ώρα που σφίγγει, δημιουργεί κανάλι στο σωληνάκι το οποίο βοηθά στο να μείνει στον τόπο του και να μην έχει απώλειες νερού». Τέλος, ερωτηθείς να πει αν συμφωνεί με τη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης «ότι για να αποσυνδεθεί αυτός ο μηχανισμός, είτε δεν θα τοποθετηθεί καλά είτε θα υπάρξει αστοχία του υλικού, δηλαδή θα υπάρχει προβληματική κατασκευή του μηχανήματος», ο ΜΕ3 δήλωσε ότι κατά τη γνώμη του η αποσύνδεση θα οφείλεται «περισσότερο στην κακή εφαρμογή, διότι αν υπάρχει αστοχία υλικού, με το που θα ανοίξω νερό σε μικρό, σχεδόν ελάχιστο διάστημα, θα μου δείξει». Αναφορικά με το αν τεκμηριώνεται ως αληθές το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 υπό Έγγραφο Α. Ο επόμενος κύκλος ερωτήσεων που τέθηκαν στον ΜΕ3 στόχευαν, ως αντιλήφθηκε το Δικαστήριο σε έλεγχο της αξιοπιστίας της δήλωσής του ότι αυτός μετέβηκε πράγματι στην επίδικη οικοδομή και εκτέλεσε τις εργασίες που περιγράφονται στο Τεκμήριο 4 υπό Έγγραφο Α. Ερωτήθηκε ο ΜΕ3 αν έχει απόδειξη για το ότι πληρώθηκε το ποσό που αναγράφεται στο Τεκμήριο 4 υπό Έγγραφο Α. Εξήγησε ότι δεν έλαβε εκείνος απόδειξη πληρωμής, αφού αντίθετα εκείνος είναι που την εξέδωσε. Δεν είχε στην κατοχή του το βιβλιάριο αποδείξεων από το οποίο την εξέδωσε, λόγω του ότι έχει χρόνια που σταμάτησε να κάνει τη δουλειά του υδραυλικού. Τώρα ασχολείται με τα υδραυλικά ως εργαζόμενος στην Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία του Κράτους. Επιβεβαίωσε ο ΜΕ3 ότι όπως αναγράφεται στο Τεκμήριο 4 υπό Έγγραφο Α, αυτός τοποθέτησε τις βρύσες νερού στην πίσω αυλή του σπιτιού και ότι έκανε έλεγχο της υδραυλικής εγκατάστασης σε 11 σημεία, περιλαμβανομένου του επίδικου σημείου, όπου αποσυνδέθηκε το σωληνάκι από το flexible, καθώς επίσης ότι επιδιόρθωσε τις 3 τουαλέτες της οικίας. Θυμόταν, βάσει της ημερομηνίας έκδοσης του τιμολογίου για τις εργασίες που εκτέλεσε, ότι αυτές πρέπει να ολοκληρώθηκαν γύρω στις 17.3.
  26. Ο ίδιος πρέπει να επισκέφθηκε την οικοδομή μια βδομάδα προηγουμένως. Του είχε αναφερθεί από τον Ενάγοντα αρ. 1 ότι η ζημιά έγινε λίγες μέρες πριν. Πότε ακριβώς δεν γνώριζε ο ΜΕ
  27. Δεν γνώριζε αν εκλήθηκε να δει την οικία οποιοσδήποτε άλλος υδραυλικός πριν από τον ίδιο. Δεν θυμόταν να πει πόσες βούρνες είχε το σπίτι, δεν θυμόταν να πει τί μάρκας ήταν η αντλία επιστροφής νερού που άλλαξε ο ίδιος. Δεν γνώριζε ο ΜΕ3 κατά πόσον η βούρνα της κουζίνας, δηλ. το στοιχείο αρ. 4 στο Τεκμήριο 4 μαζί με τις βρύσες νερού, που είναι στοιχεία αρ. 6 και 7 ήταν εργασίες που εσυμφωνήθηκε να μην τις κάνει η Εναγόμενη εταιρεία. Δεν κράτησε ο ίδιος τα υλικά που αφαίρεσε, καθ' ότι δεν το συνηθίζει. Ή τα πετάει ή τα αφήνει στον ιδιοκτήτη του σπιτιού. Αναφορικά με το τί ανέφερε ο ΜΕ3 στην ΜΕ2 ως προς τα αίτια της διαρροής. Ο ΜΕ3 ισχυρίστηκε ότι αυτός δεν γνώρισε ποτέ την ΜΕ2, ούτε μίλησε μαζί της. Περαιτέρω ο ΜΕ3 διευκρίνισε ότι αυτός ουδέποτε ανέφερε ότι τα σωληνάκια ήταν ελαττωματικά και θα έπρεπε να αντικατασταθούν. Ανέφερε απλώς ότι έπρεπε να αποφευχθούν ευθύς εξαρχής. Ότι δηλαδή έπρεπε το flexible να μπει απευθείας στο ρουπινέτο. Επανέλαβε ο ΜΕ3 τη θέση του, ότι αν ήταν ο ίδιος στη θέση του ΜΥ1, και ελάμβανε οδηγίες από τους Ενάγοντες να τοποθετήσει τα σωληνάκια που του προμήθευσαν, «θα υποδείκνυα στον πελάτη μου ότι δεν ήταν σωστός ο δρόμος για τη δουλειά. Αν επέμενε, εμπορούσα να έπαιρνα εγώ το ρίσκο και να μην το έβαζα». Δήλωσε επίσης ότι έτυχε και στον ίδιο στο παρελθόν να βάλει το σωληνάκι και να το πετάξει, αλλά ευτυχώς ήταν ο ίδιος παρών και έτσι απέφυγε τα χειρότερα. Δέχθηκε ο ΜΕ3 ότι εν προκειμένω είναι «εικασία» δική του το ότι δεν σφίχτηκε καλά το σωληνάκι και γι' αυτό έφυγε με την πίεση του νερού. Αν ήταν καλής ποιότητας ή όχι το σωληνάκι ή το παξιμάδι δεν μπορούσε να πει. Ήταν βέβαιος ο ΜΕ3 ότι για να αντικατέστησε αυτός την αντλία επιστροφής νερού, σημαίνει ότι πρέπει βρήκε ότι χρειαζόταν επιδιόρθωση, ότι ήταν χαλασμένη. Β.
  28. Η μαρτυρία του MY1 Ο ΜΥ1 δηλώνει Διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας και υδραυλικός στο επάγγελμα. Ασκεί το επάγγελμα από το 1985 μέχρι σήμερα. Ερωτηθείς να πει πού έμαθε τη δουλειά του υδραυλικού, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι «Μετά το σχολείο και το στρατιωτικό μου, εργάστηκα στο εμπορικό ναυτικό σαν μηχανικός, το οποίο είναι συναφή με τα υδραυλικά.». Διευκρίνισε τη δήλωση αυτή λέγοντας ότι «Ασχολούμουν με τη συντήρηση των υδραυλικών, κλιματισμό του πλοίου και τα μηχανικά του πλοίου. Το 1985 εγκαταστάθηκα στην Κύπρο και ξεκίνησα να εργάζομαι ως υδραυλικός.». Δήλωσε επίσης ότι αυτός είχε εκτελέσει πριν το επίδικο συμβάν πολλές υδραυλικές εργασίες και μεγάλα έργα, όπως πολυκατοικίες, και ποτέ δεν είχε κανένα πρόβλημα. Δεν έχει κατηγορηθεί ποτέ και έχει λευκό ποινικό μητρώο. Είδε και αναγνώρισε ο ΜΥ1 το έγγραφο της προσφοράς που είχε κατατεθεί από τον ΜΕ1 ως το Τεκμήριο 1 υπό το Έγγραφο Α και επιβεβαίωσε ότι αυτό εξεδόθη από την Εναγόμενη εταιρεία, αφού αναγνώρισε ότι φέρει τη σφραγίδα της εταιρείας και την υπογραφή του. Κατά την κυρίως εξέταση του ΜΥ1 ήταν η θέση του ότι όλα τα υλικά προς εκτέλεση του έργου, πλην των εξαρτημάτων για τη σύνδεση των νιπτήρων και αποχωρητηρίων και βούρνων, θα τα προμήθευε ο ιδιοκτήτης. Όπως ειδικότερα το έθεσε, τις διασωληνώσεις, οι οποίες μπαίνουν στην τοιχοποιεία, θα τις αγόραζε ο ίδιος, ενώ όλα τα υπόλοιπα ήταν ευθύνη του ιδιοκτήτη. Ισχυρίστηκε επίσης κατά την κυρίως εξέταση του ότι αυτός τελείωσε τις υδραυλικές εργασίες στην επίδικη οικία των Εναγόντων στις 5.2.2009, ημέρα Παρασκευή, και ότι έλεγξε τις εργασίες στην παρουσία του ΜΕ1 και βεβαιώθηκε ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε διαρροή. Ισχυρίστηκε, ειδικότερα ότι προτού αυτός φύγει από την οικοδομή, έκανε τον εξής έλεγχο: «Άνοιξα όλα τα νερά, κάθε σημείο ξεχωριστά και έλεγξα κατά πόσον λειτουργεί το σύστημα σωστά. Παρουσία του ιδιοκτήτη. Και παρέδωσα την εργασία μου.». Ήταν η θέση του ΜΥ1 κατά την κυρίως εξέτασή του ότι, όταν έγινε η διαρροή, τον ειδοποίησε ο ιδιοκτήτης το βράδυ της Κυριακής και επισκέφθηκε το χώρο της κατοικίας. Εκεί διαπίστωσε ότι ένα σωληνάκι στην τουαλέτα κάτω, το οποίο του είχε προμηθεύσει ο ιδιοκτήτης, είχε φύγει από τη θέση του. Και από εκεί προήλθε η πλημμύρα. Άφησε το σωληνάκι ως είχε, για να έρθει σε συνεννόηση με τον ιδιοκτήτη τί να κάνει. Μετά από παρέλευση τριών ημερών, ο εργολάβος της οικοδομής κάλεσε τον ΜΥ1 στην οικοδομή, καθώς επίσης τον ΜΕ1, στην παρουσία και της αρχιτέκτονος του έργου, η οποία τυγχάνει να είναι η κόρη του ΜΕ
  29. Μετά την επιτόπια εξέταση, η αρχιτέκτονας συνέταξε ένα έγγραφο το οποίο επέρριπτε ευθύνες στον ΜΥ1 για τη διαρροή και του ζητούσε να το υπογράψει, αλλά αυτός αρνήθηκε και εισηγήθηκε την προσέλευση μηχανολόγου μηχανικού, για να επιθεωρήσει την εργασία του. Όταν αρχικά διεξήγαγε τις υδραυλικές εργασίες ο ΜΥ1 (ήτοι πριν το επίδικο συμβάν), δεν υπήρχε κανένας μηχανολόγος μηχανικός για να επιβλέψει ή επιθεωρήσει την εργασία του. Εκ των υστέρων, ήτοι μετά την εισήγησή του ΜΥ1 για διορισμό μηχανολόγου μηχανικού, δεν τον ενημέρωσαν για οτιδήποτε. Δεν κλήθηκε ο ίδιος οποτεδήποτε στην οικοδομή, ούτως ωστε να ελεγχθεί η εργασία του από μηχανολόγο μηχανικό. Παρόλο που αυτός ουδέποτε αρνήθηκε να παράσχει τις υπηρεσίες του προς τους Ενάγοντες, εντούτοις αυτοί δεν τον κάλεσαν για να επιδιορθώσει οτιδήποτε μετά από το επίδικο συμβάν και τη συνάντηση που είχαν με τον εργολάβο στην οικοδομή. Την ίδια εκδοχή επανέλαβε και κατά την αντεξέτασή του. Η εκτίμηση του ΜΥ1 ήταν ότι η διαρροή οφειλόταν στα κακής ποιότητας υλικά τα οποία του είχε προμηθεύσει ο ιδιοκτήτης προς εγκατάσταση. Ήταν η θέση του ότι αυτός είχε προειδοποιήσει τον ΜΕ1 ότι δεν ήταν καλής ποιότητας τα υλικά, αλλά παρά ταύτα ο ΜΕ1 του είπε να τα τοποθετήσει. Δόθηκε η ευκαιρία στον ΜΥ1 να δει το τιμολόγιο που εξέδωσε ο ΜΕ3 προς τον ΜΕ1 (ήτοι το Τεκμήριο 4 υπό Έγγραφο Α) και να σχολιάσει αν οι εργασίες που τιμολογήθηκαν είχαν ή δεν είχαν διεκπεραιωθεί από τον ίδιο προηγουμένως και αν καλύπτονταν ή όχι από την προσφορά ως το Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α. Σχολίασε ένα προς ένα τα τιμολογούμενα στοιχεία ως εξής: 1) «Έλεγχος υδραυλικής εγκατάστασης σε 11 σημεία - Την είχα κάνει και την έλεγξα. 2) Έλεγχος αποτεχεύσεως σε 11 σημεία - Αποχετεύσεις εγώ δεν είχα τοποθετήσει, ούτε στην προφορά μου είχα.[1] 3) Τοποθέτηση αντλίας επιστροφής - Εγώ είχα τοποθετήσει αντλία και η οποία καλυπτόταν από εγγύηση 2 ετών. 4) Τοποθέτηση γούρνας[2] κουζίνας και ενσωμάτωσης αποχετευσης - Εγώ είχα τοποθετήσει τη γούρνα. Δεν είχα εσνωματώσει την αποχέτευση. 5) Επιδιόρθωση και τριών τουαλέτων της οικίας - Εγώ είχα τοποθετήσει τις τουαλέτες. Τώρα τί είχε επιδιορθώσει ο κ. Σάββα δεν γνωρίζω. 6) Τοποθέτηση βρύσης νερού (1/2 λέει εδώ), δεν γνωρίζω. Μισής ίντζας λέμε εμεις οι υδραυλικοί. Είχα τοποθετήσει μόνο μια βρύση έξω στην αυλή. Τις άλλες 2 μου είπε να μην τις τοποθετήσω και θα τις έβαζε ο ίδιος. 7) Τοποθέτηση βρύσης νερού ¾ ίντζας. Δεν την τοποθέτησα αυτή τη βρύση.». Ειδικά όσον αφορά τις βρύσες έξω στην αυλή, ήταν η θέση του ΜΥ1 ότι του ζητήθηκε από τον ΜΕ1 να μην τις τοποθετήσει, γιατί γινόντουσαν οι επιχωματώσεις στην αυλή και δεν μπορούσαν να τοποθετηθούν. Περαιτέρω, όσον αφορά την αντλία επιστροφής νερού, ήταν η θέση του ΜΥ1 ότι δεν του ζητήθηκε από τους Ενάγοντες να επιδιορθώσει την αντλία επιστροφής του νερού. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 δέχθηκε ότι πληρώθηκε από τον ΜΕ1 για τις υδραυλικές εργασίες που εκτέλεσε στην επίδικη οικία τα ποσά ως αναφέρονται στις αποδείξεις πληρωμής που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2 και 3 υπό το Έγγραφο Α, αλλά αρνήθηκε ότι έδωσε εξοφλητική απόδειξη. Επέμεινε στη θέση του ότι τα υλικά των υδραυλικών εγκαταστάσεων, δηλ. αυτά που είναι στην τοιχοποιεία και στα πατώματα, θα τα παρείχε εκείνος, τα οποία και είχαν εργοστασιακή εγγύηση, ενώ τα εξαρτήματα που αφορούσαν τις συνδέσεις των ειδών υγειινής όπως ρουπινεττάκια, σωληνάκια διασύνδεσης, θα τα παρείχε ο ιδιοκτήτης. Δήλωσε ότι τα υλικά αυτά του παραδόθηκαν από το ΜΕ1 περί τα τέλη Ιανουαρίου
  30. Το μόνο που έκανε ο ΜΥ1 ήταν να πει προφορικά στον ΜΕ1 πόσα ρουπινετάκια χρειάζονταν για τη σύνδεση των ειδών υγειινής και πόσα σωληνάκια, χωρίς να του υποδείξει τί μάρκας ή τί ποιότητας ή από ποιο κατάστημα να τα προμηθευτεί. Υποβλήθηκε στον ΜΥ1 από το συνήγορο των Εναγόντων ότι ο ΜΕ1 αγόρασε τα υλικά από το κατάστημα των Νίκο και Πολύδωρου Πολυδώρου στα Λατσιά. Η αντίδραση του ΜΥ1 ήταν ότι αυτός δεν γνώριζε από πού τα προμηθεύτηκε ο ΜΕ
  31. Αναγνώρισε ο ΜΥ1 ότι υπάρχουν διάφορες ποιότητες από τέτοια εξαρτήματα στην αγορά. Εξωτερικά μπορεί να φαίνονται τα ίδια, αλλά ποιοτικά να μην είναι τα ίδια. Για παράδειγμα, ένα σωληνάκι αντέχει σε μια άλφα πίεση ενώ το άλλο δεν μπορεί να αντέξει σε τέτοιες πιέσεις. Ήταν συγχρόνως η θέση του ΜΥ1 ότι αυτός έλεγξε τα συγκεκριμένα υλικά που του έφερε ο ΜΕ1 και έβγαλε το συμπέρασμα ότι δεν είναι καλής ποιότητας. Επέμεινε ότι αυτός ενημέρωσε τον ΜΕ1 ότι δεν ήταν καλής ποιότητας, αλλά εφόσον αυτά του έφερε και αυτά του είπε να τοποθετήσει, δεν ήταν δική του επιλογή. Ο ΜΥ1 υιοθέτησε ως ορθή τη θέση που εξέφρασε ο ΜΕ3 ότι αυτά τα σωληνάκια πρέπει να αποφεύγονται και ότι δεν πρέπει να τοποθετούνται για συστήματα που έχουν ψηλές πιέσεις. Παραταύτα, δεν αρνήθηκε ότι ο ίδιος προχώρησε και τα τοποθέτησε. Κληθείς από το συνήγορο των Εναγόντων να απαντήσει στην ερώτηση «Καλά, θέλετε να πιστέψω ότι ένας ζωγράφος όπως είναι ο κ. Δημήτρης [εννοεί τον ΜΕ1] είχε άποψη πάνω στα υλικά που θα χρησιμοποιούσατε εσείς;», η απάντηση του ΜΥ1 ήταν ότι ο ΜΕ1 όφειλε να είχε μηχανολόγο να επιβλέπει τις εργασίες που εγίνοντο και να συμβουλευθεί τον άνθρωπο το δικό του. Συγκεκριμένα, απέδωσε ο ΜΥ1 τη διαρροή σε «αστοχία υλικού», εξηγώντας ότι το συγκεκριμένο σωληνάκι ήταν πιο λεπτό από ό,τι ένα καλής ποιότητας σωληνάκι και έτσι όταν αυτός το τοποθέτησε και το έσφιξε αυτό παραμορφώθηκε. Ενώ αν ήταν ένα σωληνάκι καλής ποιότητας θα μπορούσε να αντέξει χωρίς να πάθει οποιαδήποτε αλλοίωση. Ισχυρίστηκε όμως ο ΜΥ1 ότι την ώρα που το τοποθετούσε, ο ίδιος δεν μπορούσε να γνωρίζει ότι το σωληνάκι παραμορφώθηκε διότι είναι κλειστό το σωληνάκι. Δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «Έχει εξάρτημα από κάτω, το οποίο σφίγγω. Δεν μπορώ να δω από μέσα τί γίνεται.». Απλώς, αυτός το είδε να είναι παραμορφωμένο όταν επισκέφθηκε την επίδικη οικία μετά τη διαρροή. Αρνήθηκε ο ΜΥ1 την υποβληθείσα σε αυτόν θέση ότι ο ίδιος ουδέποτε έλεγξε το συγκεκριμένο σωληνάκι μετά τη διαρροή. Κατά την επανεξέτασή του, ο ΜΥ1 διευκρίνισε ότι αν ο ΜΕ1 του έλεγε να μην τοποθετήσει τα συγκεκριμένα υλικά, αυτός δεν θα τα έβαζε. Διευκρίνισε επίσης ότι για τις δύο βρύσες που προβλέπονταν στο έγγραφο τις προσφοράς και τις οποίες αυτός δεν τοποθέτησε, ουδέποτε πληρώθηκε από τον ΜΕ
  32. Είχε πληρωθεί μέχρι του σημείου που έκαμε την εργασία του. Γ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η μαρτυρία εξετάζεται από τo Δικαστήριο συνολικά και όχι αποσπασματικά (Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της Μιχαηλίδου, Δ., ημερ. 8.4.2014, στην Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 273/2010, Βαρβάρα (Ρίτσα) Mason ν. Αντώνη Αντωνίου κ.α). Σκοπός της αξιολόγησης της μαρτυρίας είναι να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και, στη βάση των δικών του ευρημάτων ως προς τα γεγονότα, να εξετάσει στη συνέχεια κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης, το έχει αποσείσει στον βαθμό που απαιτείται. Η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.

(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138). Το νομικό ή γενικό βάρος δεν πρέπει να συγχέεται με το αποδεικτικό βάρος απόδειξης. Το γενικό βάρος είναι πάντοτε στους ώμους του Ενάγοντος και δεν μεταφέρεται. Σύμφωνα με πάγια νομολογία, η οποία ερμηνεύει το γενικό βάρος απόδειξης που έχει στους ώμους του ο Ενάγων, ο Ενάγων οφείλει να αποδείξει, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Η αρχή αυτή έχει επαναληφθεί στην πρόσφατη απόφαση Χρυσάνθη Χρύσανθου και Σταύρος Φραντζή ν Αντρέα Φραντζή
(2010)1Β Α.Α.Δ.1295. Όπως διευκρινίσθηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001), 1(B) Α.Α.Δ 1858 - «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». Από την άλλη, το ειδικό βάρος απόδειξης υποδηλώνει το βάρος που έχει ένας διάδικος να παρουσιάσει ικανοποιητική μαρτυρία για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός θέματος που είναι σχετικό, έτσι ώστε το Δικαστήριο να καλέσει την άλλη πλευρά να απαντήσει. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεως, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη) - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Έλαβα υπόψη μου μία εξίσου βασική παράμετρο꞉ ότι η κρίση του δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας δεν πρέπει να κρίνεται με μόνο οδηγό την εξωτερική εντύπωση του προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά θα πρέπει να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, το περιεχόμενο της μαρτυρίας θα πρέπει να υποβάλλεται στη «βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής». Στην υπόθεση Αυξεντίου v. Δίγκλη
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1367) λέχθηκε ότι «Επέμβαση επίσης δικαιολογείται όταν οι διαπιστώσεις του δικαστηρίου αντιστρατεύονται την κοινή λογική και δεν δικαιολογούνται από τη μαρτυρία (Αντωνίου ν. Γεστάμη & Σια Λτδ κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1070), ή όταν τα συμπεράσματα είναι εξ αντικειμένου ανυπόστατα, παράλογα ή αυθαίρετα και δεν υποστηρίζονται από τη μαρτυρία που έχει αποδεχθεί το πρωτόδικο δικαστήριο (Παπαδόπουλος ν. Χριστοφόρου
(2002)1 Α.Α.Δ. 2004, 2008 και A.S. Air Control Ltd v. Ερωτοκρίτου κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1056). Ο ΜΕ1 μου έδωσε την εντύπωση ενός μάρτυρα που προσήλθε στο Δικαστήριο με διάθεση να εξιστορήσει το επίδικο συμβάν ως ένα βίωμα που θυμόταν πολύ έντονα, καθ' ότι συντάραξε τόσο τον ίδιο όσο και τη σύζυγό του. Ο λόγος του ήταν αυθεντικός, ζωηρός σε παραστάσεις, τις οποίες αποτύπωνε με νεύρο, αλλά και με έκφραση που δεν άφηνε αμφιβολία ότι είχε προσωπική γνώση για όσα έλεγε και ότι έλεγε την αλήθεια. Όπως δήλωσε, συνηθίζει να κρατεί ημερολόγιο για κάθε ημέρα της ζωής του πολλά χρόνια τώρα και έτσι μπορούσε με βεβαιότητα να πει τί ημερομηνία ήταν που πήγε ο ΜΥ1 στην επίδικη οικία για να ενώσει το σωληνάκι της κάτω τουαλέτας, όπως επίσης και τί ημερομηνία διαπιστώθηκε από τον ίδιο για πρώτη φορά το επίδικο συμβάν της πλημμύρας στην επίδικη οικία και τί ημέρα έγιναν αυτά τα δύο. Δεν αντικρούστηκε ο ΜΕ1 ως προς τον τόπο και χρόνο που έλαβαν χώρα τα συμβάντα που εξιστόρησε. Δεν απέκρυψε ο ΜΕ1 το γεγονός ότι πολύ προτού συμβεί το επίδικο συμβάν οι σχέσεις του με τον ΜΥ1 δεν ήσαν καλές και τούτο διότι ο ΜΕ1 δεν τον θεωρούσε τυπικό στα ραντεβού που έδιναν. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο ΜΕ1, ήταν πάρα πολλά τα τηλέφωνα που έκανε ο ίδιος στον ΜΥ1 για να έρθει να ενώσει τα σωληνάκια στους νιπτήρες και τις τουαλέτες και έφτασε αυτός στο σημείο να αναζητεί άλλο υδραυλικό για να διεκπεραιώσει την εργασία αυτή, αλλά μεσολάβησε ο εργολάβος, κ. Κουμενής για να εντοπίσει τον ΜΥ1, ο οποίος και του υποσχέθηκε ότι θα πήγαινε για κάνει την εν λόγω εργασία στις 6.2.2009 το πρωί. Ακόμη και εκείνη την ημερομηνία, δεν ήταν τυπικός στο ραντεβού του ο ΜΥ
  1. Αντί να πάει το πρωί, πήγε περί τις 2꞉30 μ.μ.. Όλα αυτά τα λεγόμενα του ΜΕ1 αποδεικνύουν ότι αυτός δεν προσπάθησε να ωραιοποιήσει τις σχέσεις του με τον ΜΥ1 προκειμένου να προσδώσει αντικειμενικότητα στα λεγόμενά του. Συγκρίνοντας τη μαρτυρία του ΜΕ1 επί της ουσίας της με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων, διαπιστώνω ότι αυτός, αντεξεταζόμενος, προέβη μία πολύ ουσιώδη παραδοχή, η οποία αντιστρατεύεται μία επωφελή για τους Ενάγοντες θέση, την οποία είχαν δικογραφήσει στην Απάντηση. Αναφέρομαι ειδικότερα στη ρητή και απερίφραστη παραδοχή του ΜΕ1 ότι αυτός ήταν που αγόραζε τα υλικά και εξαρτήματα που θα εγκαθιστούσε ο ΜΥ1, η οποία παραδοχή συγκρούεται με την παρα. 2 της Απάντησης. Παρατηρώ ότι ο συνήγορός του, αντεξετάζοντας τον ΜΥ1, ακολούθησε την παραδοχή του ΜΕ1 και προχώρησε να υποβάλλει στον ΜΥ1 τη θέση ότι το επίδικο εξάρτημα αγοράστηκε από συγκεκριμένο κατάστημα στα Λατσιά. Αν και παρατηρώ ότι ο ΜΕ1 μίλησε για το κατάστημα Βάσος Λεπτός, ενώ ο συνήγορος των Εναγόντων μίλησε για το κατάστημα των Νίκου και Πολύδωρου Πολυδώρου στα Λατσιά, εντούτοις δεν θεωρώ αναγκαίο να προσδώσω σημασία στην αντίφαση αυτή, αφού το όνομα του καταστήματος αυτό καθ' εαυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Εκείνο που έχει σημασία είναι η παραδοχή από τον ΜΕ1 μίας θέσης που συνάδει με την εκδοχή της Υπεράσπισης ως δικογραφήθηκε στην παρα. 4(δ) της Ε/Υ και απαντά στο πρώτο επίδικο θέμα, ως το έχω προσδιορίσει στο Μέρος Γ της απόφασης μου ανωτέρω. Κρίνω συγχρόνως πως η συγκεκριμένη τοποθέτηση του ΜΕ1 ενισχύει τη δική του εικόνα φιλαλήθειας, έστω και αν απογυμνώνει ένα μέρος της δικογραφημένης εκδοχής των Εναγόντων. Κρίνω ότι ως προς τις λοιπές λεπτομέρειες της μαρτυρίας του ΜΕ1, αυτός επιβεβαιώθηκε από τα λεγόμενα του ΜΥ
  2. Επισημαίνω ειδικότερα ότι δεν επιχείρησε σε κανένα στάδιο της μαρτυρίας του ο ΜΥ1 να αρνηθεί είτε τον ισχυρισμό ότι η οικοδομή ήταν ουσιαστικά έτοιμη για παράδοση κατά ή περί τις 6.2.2009 αλλά εκκρεμούσε η ολοκλήρωση των υδραυλικών εργασιών από την Εναγόμενη ούτε ότι αυτός πήγε στις 6.2.2009 για να διεξαγάγει τις συγκεκριμένες υδραυλικές εργασίες, ήτοι να ενώσει τα σωληνάκια. Αντίθετα προς το συνήγορο Υπεράσπισης, ο οποίος υπέβαλλε στον ΜΕ1 ότι ο ΜΥ1 είχε ολοκληρώσει τις υδραυλικές εργασίες από 5.2.2009 και ότι στις 6.2.2009 επισκέφθηκε την οικία απλώς και μόνο για να «παραδώσει» τις εργασίες αυτές στον ΜΕ1, ήτοι για να τις ελέγξει στην παρουσία του, ο ΜΥ1 παραδέχθηκε ότι στις 6.2.2009 ήταν που ένωσε το επίδικο σωληνάκι της τουαλέτας. Πολύ σημαντικό κρίνω το γεγονός ότι ο ΜΕ1 δεν διαψεύσθηκε από τον ΜΥ1 για το γεγονός ότι ήταν ο ίδιος ο ΜΥ1 που άνοιξε την παροχή νερού στην οικοδομή αφού προτού εκείνος ολοκληρώσει την ένωση της υδραυλικής εγκατάστασης δεν παρεχόταν νερό εντός της οικοδομής. Ουδέποτε ισχυρίσθηκε ο ΜΥ1 είτε ότι οι Ενάγοντες άνοιξαν την παροχή του νερού είτε ότι το έπραξαν χωρίς τη δική του συγκατάθεση. Δεν διαψεύσθηκε ο ΜΕ1 ούτε ως προς τον ισχυρισμό ότι ήταν ευθύνη του ΜΥ1 να ελέγξει ότι όλα τα σημεία των υδραυλικών εγκαταστάσεων που έκανε, είχαν κανονική ροή νερού, χωρίς διαρροές. Εξίσου σημαντικό κρίνω το γεγονός ότι ο ΜΥ1 παραδέχθηκε ότι ήταν καθ' υπόδειξη του ιδίου που ο ΜΕ1 αγόραζε τα εξαρτήματα για τις υδραυλικές εγκαταστάσεις. Δηλαδή, εκείνος του έλεγε ποια εξαρτήματα χρειαζόταν και πόσα. Τούτο ενισχύει ως ορθή και αληθή τη θέση που υπέβαλε ο συνήγορος των Εναγόντων στον ΜΥ1 ότι ο ΜΕ1, όντας ζωγράφος στο επάγγελμα, δεν είχε την εμπειρογνωμοσύνη για να αποφασίζει εκείνος και να επιλέγει τί εξαρτήματα να προμηθεύει στον υδραυλικό. Το σπουδαιότερο είναι ότι δεν αμφισβητήθηκαν τα λεγόμενα του ΜΕ1 από τα λεγόμενα του ΜΥ1 ως προς το ότι - το σημείο της διαρροής ήταν εκεί που τοποθετήθηκε το επίδικο σωληνάκι, το επίδικο σωληνάκι δεν κρατήθηκε σταθερό στο σημείο της ένωσης, αλλά αντίθετα έφυγε από πάνω και άφηνε το νερό να φεύγει με πίεση. Τα πιο πάνω επιβεβαιώθηκαν και με τη μαρτυρία του ΜΕ
  3. Αποδέχομαι στο σύνολό της τη μαρτυρία του ΜΕ1 ως ειλικρινή, αληθή και αξιόπιστη. Κρίνω ότι η κατάληξη μου αυτή δικαιολογείται όχι μόνον από την εξωτερική εντύπωση που μου δημιούργησε ως μάρτυρας στην οποία αναφέρθηκα πιο πάνω, αλλά και από την ποιότητα του περιεχομένου της μαρτυρίας του. Όσον αφορά τη ΜΕ2, αποδέχομαι ως αληθή τη μαρτυρία της ως προς το ότι αυτή όντως επισκέφθηκε την οικοδομή και έχει προσωπική γνώση για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η οικοδομή συνεπεία της πλημμύρας, στοιχεία που αποδείχθηκαν από την ετοιμότητά της να απαντήσει αντεξεταζόμενη σε λεπτομερείς ερωτήσεις για τον αριθμό δωματίων όπου έγιναν οι διάφορες υδραυλικές εγκαταστάσεις. Ωστόσο, σημειώνω ότι η έκθεση που ετοίμασε η ΜΕ2 και παρουσίασε ως Έγγραφο Γ, δεν αποδείχθηκε να έχει τεχνικό χαρακτήρα, ως ήταν ο τίτλος της. Δεν κατέγραψε σε αυτήν επιστημονικά ευρήματα ως πολιτικός μηχανικός είτε για τις μετρήσεις υγρασίας που διενεργήθηκαν στην οικία είτε για οποιεσδήποτε άλλες βλάβες. Αντίθετα περιέχει ισχυρισμούς γεγονότων, για τους οποίους αντεξεταζόμενη παραδέχθηκε ότι δεν ήταν στους όρους εντολής της να τους διερευνήσει ούτε έχει προσωπική γνώση για να τους εγείρει. Για παράδειγμα, ενώ στην τεχνική της έκθεση η ΜΕ2 παρουσίαζε ως θετικό γεγονός την παράδοση της οικίας το Φεβρουάριο του 2009, εντούτοις αντεξεταζόμενη παραδέχθηκε ότι δεν ήταν αρμόδια να πιστοποιήσει είτε την προσωρινή είτε την τελική παράδοση της οικίας. Δεν διατύπωσε εν πάση περιπτώσει γνώμη για το αν είχαν ολοκληρωθεί και παραδοθεί πριν το επίδικο συμβάν οι υδραυλικές εργασίες, που ήταν το κυρίως ζητούμενο στην αγωγή. Συνεπώς, ως προς αυτή την πτυχή, η τεχνική έκθεση δεν έχει οποιαδήποτε αποδεικτική αξία. Περαιτέρω, επισημαίνω ότι στην τεχνική της έκθεση αναφέρθηκε η ΜΕ2 σε ισχυριζόμενη ταλαιπωρία και ψυχική οδύνη που υπέστησαν οι Ενάγοντες από το γεγονός ότι δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την οικία τους. Ουδεμία ωστόσο θεραπεία επιζητείται από τους Ενάγοντες για τέτοια ταλαιπωρία ή ψυχική οδύνη. Η μόνη διεκδίκηση από μέρους των Εναγόντων σε σχέση με την οποία να μπορεί να συσχετιστεί το περιεχόμενο της τεχνικής έκθεσης της ΜΕ2 αφορά στο κόστος τοποθέτησης νέου δαπέδου laminate στο ισόγειο της κατοικίας. Θυμίζω ότι ο συνήγορος Υπεράσπισης είχε αμφισβητήσει τη σχετικότητα του τιμολογίου αγοράς του νέου δαπέδου με το επίδικο συμβάν, παρατηρώντας ότι η αντικατάσταση πατώματος έγινε το 2010 ενώ το τιμολόγιο ήταν του
  4. Ήρθε η ΜΕ2 για να επεξηγήσει ουσιαστικά με την τεχνική της έκθεση το λόγο που καθυστέρησε η αντικατάσταση του πατώματος. Απέδωσε την καθυστέρηση στην ανάγκη αφαίρεσης των υγρασιών. Ως προς αυτή τη πτυχή θα μπορούσε να έχει αποδεικτική αξία η τεχνική της έκθεση. Υπάρχει ωστόσο ένας ουσιώδης λόγος για τον οποίο δεν είμαι διατεθειμένη να αποδεχθώ ως αντικειμενική και αμερόληπτη την τεχνική έκθεση της ΜΕ2, γι' αυτό και δεν την αποδέχομαι ως αξιόπιστη μαρτυρία. Ο λόγος αυτός συναρτάται με το γεγονός ότι παρουσιάστηκαν ενώπιον μου διαφορετικά κείμενα τεχνικής έκθεσης ίδιας ημερομηνίας. Χαρακτήρισε το Έγγραφο Δ ως αυτό που περιέχει πληροφόρηση που περιήλθε πιο πρόσφατη σε γνώση της, ενώ το Έγγραφο Γ ως αυτό που στηριζόταν σε αρχική πληροφόρηση. Εντούτοις, η ΜΕ2 δεν διευκρίνισε αν αυτή υιοθετεί το περιεχόμενο του πιο πρόσφατου κειμένου, ήτοι του Εγγράφου Δ, και αν ναι, τότε για ποιο λόγο κατέθεσε στο Δικαστήριο το προηγούμενο προσχέδιο του, ως το Έγγραφο Γ, αντί να καταθέσει το Έγγραφο Δ. Πρόκειται για ουσιώδες ζήτημα, αφού το περιεχόμενο του Εγγράφου Γ αποδίδει ευθύνη στον ΜΥ1 για αμελή άσκηση του επιτηδεύματος του υδραυλικού λόγω του ότι δεν βίδωσε ως έπρεπε το σωληνάκι της τουαλέτας και συμφέρει κατ' αυτόν τον τρόπο στους Ενάγοντες, ενώ το Έγγραφο Δ αποδίδει την αιτία της διαρροής σε ελαττωματικά εξαρτήματα, κάτι που συμφέρει την εκδοχή της Εναγομένης. Έστω και αν δεν ήταν στους όρους εντολής της να διαγνώσει την αιτία της διαρροής, το γεγονός ότι στην τεχνική της έκθεση παρουσίασε επιλεκτικά ένα μόνο μέρος της πληροφόρησης που είχε στη διάθεσή της, αποκαλύπτει ότι η ΜΕ2 προσήλθε στο Δικαστήριο με διάθεση να πει αυτό που συμφέρει στους Ενάγοντες αντί να παρουσιάσει την πλήρη εικόνα για όσες πληροφορίες ή/και γνωματεύσεις τρίτων περιήλθαν σε γνώση της όσον αφορά τα αίτια της διαρροής. Καταλήγω να μην μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία της ΜΕ2 και να απορρίπτω το περιεχόμενο των τεκμηρίων ως τα Έγγραφα Γ και Δ. Όσον αφορά τον ΜΕ3, αυτός μου έκανε ιδιαίτερα θετική εντύπωση ως μάρτυρας. Υπήρξε σαφής στις απαντήσεις του, απαντούσε με ετοιμότητα και με σιγουριά. Δεν άφησε κανένα περιθώριο να αμφισβητηθούν τα λεγόμενά του σε ότι αφορά το γεγονός ότι αυτός μετέβη στην οικία και είδε το επίδικο σωληνάκι σε τί κατάσταση ήταν μετά τη διαρροή. Επεξήγησε ο ΜΕ3 για ποιο λόγο δεν συστήνει να χρησιμοποιείται το σωληνάκι, ως το επίδικο, με τον τρόπο που χρησιμοποιήθηκε από τον ΜΥ1, καθώς επίσης δήλωσε ότι είναι καλό να αποφεύγεται η χρήση του. Ως προς αυτή την ουσιωδέσταστη πτυχή της μαρτυρίας του, ήρθε ο ίδιος ο ΜΥ1 και υιοθέτησε τα λεγόμενα του ΜΕ3 παρά να τα αντικρούσει. Επομένως, παρέμεινε αναντίλεκτη η μαρτυρία γνώμης που έδωσε ο ΜΕ3 ως υδραυλικός. Τα λεγόμενα του ΜΕ3 ως προς τις εργασίες που αυτός κλήθηκε από τον ΜΕ1 να διεξαγάγει και τις οποίες λέγει ότι διεξήγαγε, παρέμειναν εξίσου αναντίλεκτα. Ο ΜΥ1 δεν αρνήθηκε ότι ο ΜΕ3 έκανε αυτά για τα οποία εξέδωσε το τιμολόγιο ως το Τεκμήριο 4 υπό το Έγγραφο Α, παρά μόνο παραπονέθηκε ότι θα μπορούσε να είχε ο ίδιος κληθεί από τους Ενάγοντες να κάνει εκείνες τις εργασίες αντί του ΜΕ3 ή οποιουδήποτε άλλου υδραυλικού. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΕ3 ως αληθή και αξιόπιστη. Όσον αφορά τον ΜΥ1, αυτός ήταν ιδιαίτερα ήπιος καθώς έδιδε μαρτυρία και απάντησε ευγενικά σε όλες τις απαντήσεις που του τέθηκαν κατά την αντεξέτασή του. Κρίνω όμως ότι για τους λόγους που εξήγησα αντιπαραβάλλοντας τη μαρτυρία του ΜΕ1 και του ΜΕ3 με τη μαρτυρία του ΜΥ1, η μαρτυρία του τελευταίου δεν αποδυνάμωσε την εκδοχή των Εναγόντων. Πρώτον, επιβεβαίωσε ότι μέχρι τις 7.2.2009 δεν είχε προσφέρει όλες τις εργασίες ως απαριθμούνταν στην προσφορά (ως το Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α), αφού εκκρεμούσε η τοποθέτηση των βρυσών στην αυλή. Δεύτερον, παραδέχθηκε ότι πληρώθηκε για όλες τις εργασίες που διεκπεραίωσε ως οι αποδείξεις πληρωμής που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2 και 3 υπό Έγγραφο Α και δεν διεκδικεί οποιαδήποτε άλλη αμοιβή για την εργασία που εκτέλεσε στις 6.2.
  5. Τρίτον, δέχθηκε ότι η διαρροή προκλήθηκε μετά που αυτός τοποθέτησε στις 6.2.2009 το επίδικο σωληνάκι και άνοιξε την παροχή νερού. Τέταρτον, παραδέχθηκε ότι η διαρροή προκλήθηκε επειδή το σωληνάκι έφυγε από το σημείο της ένωσης καθ' ότι παραμορφώθηκε κατά την τοποθέτησή του. Πέμπτον, παραδέχθηκε ότι δεν είναι καλή πρακτική να χρησιμοποιείται σωληνάκι κατά τον τρόπο που το τοποθέτησε ο ίδιος. Συνεπώς, η μαρτυρία του ΜΥ1 συνάδει στα ουσιώδη σημεία με τη μαρτυρία που έδωσαν οι ΜΕ1 και ΜΕ3 των οποίων τη μαρτυρία αποδέχθηκα ως αληθή. Ως προς αυτά τα σημεία, την αποδέχομαι ως αληθή. Αξιολογώντας το σύνολο της δοθείσας μαρτυρίας με σκοπό να εξαγάγω συμπέρασμα ως προς τρίτο επίδικο θέμα, ως το προσδιόρισα στο Μέρος Γ της απόφασής μου, έχω να παρατηρήσω τα εξής꞉ Το μόνο σημείο που δεν ξεκαθάρισε με τη μαρτυρία του ο ΜΕ3 αφορά στο αν το επίδικο σωληνάκι ήταν ελαττωματικό ή όχι. Αρνήθηκε ότι αυτός τοποθετήθηκε οποτεδήποτε επί του θέματος δηλώνοντας στην ΜΕ2 ή σε άλλο άτομο ότι ήταν ελαττωματικό (πράγμα που κατέγραψε η ΜΕ2 στο Έγγραφο Δ, το οποίο έγγραφο εν πάση περιπτώσει δεν αποδέχθηκα ως αξιόπιστη μαρτυρία). Δεν θεωρώ όμως ότι το κενό που άφησε ο ΜΕ3 με τη μαρτυρία του όσον αφορά το ποιας ποιότητας ήταν το επίδικο σωληνάκι βλάπτει την υπόθεση των Εναγόντων. Ήταν η Εναγόμενη που δικογράφησε την εκδοχή ότι το σωληνάκι ήταν «κάκιστης ποιότητας» (βλ. την παρα. 5(γ) της Ε/Υ) ή «κακής ποιότητας» (βλ. την παρα. 5(δ) της Ε/Υ) και συνεπώς αυτή είχε το ειδικό βάρος να αποδείξει το συγκεκριμένο ισχυρισμό της. Είναι η Εναγόμενη που όφειλε να προσκομίσει μαρτυρία, όπως για παράδειγμα να φέρει ενώπιον του Δικαστηρίου ένα σωληνάκι όπως εκείνο με το οποίο ο ΜΕ1 εφοδίασε τον ΜΥ1 και ένα άλλο σωληνάκι το οποίο ο ΜΥ1 θα θεωρούσε αποδεκτής ποιότητας για να αναδείξει σε τί υστερούσε το επίδικο σωληνάκι. Τέτοια όμως μαρτυρία δεν προσέφερε η Εναγόμενη και είναι τη δική της εκδοχή που αδυνατίζει ή/και απογυμνώνει εξαιτίας του κενού αυτού. Ο ισχυρισμός που δικογράφησαν οι Ενάγοντες στην παρα. 3(ε) της Απάντησης, ότι η Εναγόμενη «ενήργησε επιπολαίως και βιαστικώς και χρησιμοποίησε ακατάλληλα υλικά» θα πρέπει να ειδωθεί υπό το φως της δικογραφημένης θέσης της Εναγομένης ότι τα υλικά ήταν ακατάλληλα. Δηλαδή αυτό το οποίο οι Ενάγοντες έλεγαν με την Απάντησή τους είναι ότι αν τα υλικά ήταν όντως ακατάλληλα, τότε και η Εναγόμενη ήταν αμελής που επιπόλαια ή/και βιαστικά τα χρησιμοποίησε. Συνεπώς, το ειδικό βάρος κατά πάντα χρόνο ήταν στους ώμους της Εναγόμενης να αποδείξει την εκδοχή της ότι το επίδικο σωληνάκι ήταν ακατάλληλο και εφόσον το αποδείκνυε οι Ενάγοντες είχαν το γενικό βάρος να αποδείξουν ότι η χρήση του συνιστούσε αμέλεια εκ μέρους της Εναγομένης. Αξίζει ίσως να θυμίσω ότι στην Ε/Υ, ο ισχυρισμός περί κάκιστης ποιότητας ηγέρθηκε από την Εναγόμενη σε συσχετισμό με το ότι τα επίδικα υλικά «δεν έφεραν οποιοδήποτε σήμα ποιότητας» (βλ. παρα. 5(γ) της Ε/Υ). Απεναντίας, ο ΜΥ1 μίλησε κατά την ένορκη μαρτυρία του για αστοχία του υλικού υπό την έννοια του ότι το επίδικο σωληνάκι ήταν πιο λεπτό από ένα αντίστοιχο υλικό καλής ποιότητας. Πρόκειται για εντελώς διαφορετικό ισχυρισμό από τον δικογραφημένο. Ισχυρίσθηκε επίσης ο ΜΥ1 ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να γνωρίζει για την παραμόρφωση που υπέστη το σωληνάκι καθώς το βίδωνε, γιατί ήταν κάτι που συνέβαινε μέσα στο σωληνάκι, στοιχείο μαρτυρίας που επίσης συγκρούεται με τη δικογραφημένη εκδοχή, η οποία αφορούσε σε οφθαλμοφανή ακαταλληλότητα υλικού, τέτοια που ώθησε κατ' ισχυρισμόν τον ΜΥ1 να ενημερώσει τον ΜΕ1 περί τούτης. Καταλήγω να μην αποδέχομαι ως αξιόπιστη την εκδοχή περί ακαταλλήλότητας των υλικών που προμήθευσε ο ΜΕ1 στον ΜΥ1, ούτε αποδέχομαι ότι ο ΜΥ1 ενημέρωσε τον ΜΕ1 για τυχόν ακαταλληλότητα αυτών και να αποδέχομαι ως αξιόπιστη την εκδοχή του ΜΕ3 ότι η ευθύνη για την πρόκληση της διαρροής θα πρέπει να αποδοθεί στον τρόπο με τον οποίο βιδώθηκε το επίδικο σωληνάκι, ήτοι σε σφάλμα ή μη επαρκή έλεγχο κατά την τοποθέτηση του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει της προεκτεθείσας αξιολόγησης της μαρτυρίας, αποτελεί εύρημά μου ότι꞉ · Οι Ενάγοντες συνήψαν συμφωνία με την Εναγόμενη για εκτέλεση από την τελευταία υδραυλικών εργασιών στην ανεγειρόμενη οικία τους, ως η προσφορά που είναι Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α. · Βάσει της μεταξύ τους συμφωνίας, την ευθύνη αγοράς των υλικών που θα εγκαθιστούσε η Εναγόμενη, περιλαμβανομένου του επίδικου εξαρτήματος, είχαν οι Ενάγοντες. · Το επίδικο εξάρτημα το αγόρασε ο ΜΕ1 καθ΄υπόδειξη του ΜΥ1 ως προς το πόσα και ποια εξαρτήματα ήθελε να τον προμηθεύσει, και του το παρέδωσε. · Το εγκατέστησε ο ΜΥ1, ο οποίος είναι διευθυντής και υπηρέτης της Εναγόμενης, στις 6.2.2009, ημέρα Παρασκευή, και άνοιξε την παροχή νερού. Έφυγε βιαστικά από την οικοδομή διαβεβαιώνοντας τον ΜΕ1 ότι είχε διεκπεραιώσει επιτυχώς την εργασία του και λέγοντας του ότι θα περνούσε την προσεχή Δευτέρα για έλεγχο όλης της εργασίας του και για να τοποθετήσει τις βρύσες στην εξωτερική αυλή. Έφυγε και ο ΜΥ1 μετά από αυτόν. · Η οικία δεν κατοικείτο από τους Ενάγοντες καθ' ον χρόνο συνέβη το επίδικο συμβάν κατά ή περί τις 7.2.
  6. · Περνώντας από την οικία του στις 7.2.2009, ο ΜΕ1 διαπίστωσε ότι είχε πλημμυρίσει το ισόγειο. · Κάλεσε ο ΜΕ1 στη σκηνή την Πυροσβεστική Υπηρεσία για να αντλήσει το νερό. Υποβλήθηκε σε κόστος για να λάβει αντίγραφο της έκθεσης της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας ως το Τεκμήριο 7 υπό Έγγραφο Α. · Διαπιστώθηκε κατόπιν επιθεώρησης του χώρου ότι το σημείο της διαρροής νερού ήταν το σημείο όπου τοποθετήθηκε από τον ΜΥ1 το επίδικο σωληνάκι. · Το σωληνάκι δεν βιδώθηκε ορθά ή/και παραμορφώθηκε εσωτερικά κατά την τοποθέτησή του από τον ΜΥ1, γι' αυτό και δεν άντεξε στην πίεση του νερού, με αποτέλεσμα να υποχωρήσει και να προκληθεί διαρροή, η οποία οδήγησε σε πλημμύρα στο ισόγειο της οικίας. · Δεν τεκμηριώθηκε ότι η παραμόρφωση που υπέστη το σωληνάκι ή/και η αποσύνδεσή του οφειλόταν σε κακή ποιότητα του υλικού του. · Είναι δεκτό από τον ΜΥ1 ότι ο τρόπος με τον οποίο αυτός χρησιμοποίησε ή /και τοποθέτησε ή/και ένωσε το επίδικο σωληνάκι είναι καλό να αποφεύγεται από τους υδραυλικούς. · Για να αποκαταστήσουν τη ζημιά τους, οι Ενάγοντες κάλεσαν τον ΜΕ3 στη σκηνή για να αντικαταστήσει το επίδικο σωληνάκι και να ολοκληρώσει τις άλλες μη γενόμενες υδραυλικές εργασίες, τις οποίες και εκτέλεσε ως περιγράφονται στο Τεκμήριο 4 υπό Έγγραφο Α, έναντι αμοιβής την οποία κατέβαλε ο ΜΕ
  7. · Περαιτέρω, οι Ενάγοντες κατέβαλαν τα έξοδα αντικατάστασης του πατώματος τύπου laminate στο ισόγειο της οικίας, το οποίο παραγγέλθηκε το 2009 έναντι τιμολογίου και πληρωμής ως φαίνεται στα Τεκμήρια 5 και 6 υπό Έγγραφο Α και τοποθετήθηκε το 2010 λόγω της εναπομείνασας στο χώρο υγρασίας ως επεξηγείαι από την προμηθεύτρια εταιρεία στο Έγγραφο Β. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ενόψει της ανωτέρω αξιολόγησης της μαρτυρίας και των καταγεγραμμένων ευρημάτων μου ως προς τα γεγονότα, καταλήγω να αποδέχομαι ότι η εκδοχή της Ενάγουσας είναι πιο αληθής παρά να μην είναι. Προχωρώ να προσδιορίσω τη νομική πτυχή της. Η υποχρέωση επίδειξης δεξιότητας και επιμέλειας από ένα προσοντούχο επαγγελματία στα πλαίσια άσκησης του επαγγέλματος, είτε υπό τη μορφή εκτέλεσης εργασιών είτε από την παροχή υπηρεσιών, προκύπτει μέσα από το περιεχόμενο του άρθρου 51(β) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε. Προσδιορίζοντας την αμέλεια το πιο πάνω άρθρο προνοεί, ανάμεσα σ' άλλα, τα εξής: «
  8. Αμέλεια συνίσταται— (α) στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε- ή (β) στην παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιμέλειας για την άσκηση επαγγέλματος, επιτηδεύματος ή ασχολίας όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού, επιτηδεύματος ή ασχολίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, και στην πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής: Νοείται ότι για αυτή δύναται να τύχει αποζημίωσης μόνο το πρόσωπο έναντι του οποίου ο υπαίτιος της αμέλειας υπείχε υποχρέωση, υπό τις περιστάσεις, να μην επιδείξει αμέλεια." Επιπλέον, το άρθρο 51
(2)(ε) του Κεφ. 148 προνοεί τα ακόλουθα: «Πρόσωπο που ασκεί με αμοιβή ή άλλως πως επάγγελμα ή επιτήδευμα ή ασχολία ή παρέχει υπηρεσίες σε άλλο πρόσωπο υπέχει τέτοια υποχρέωση έναντι κάθε προσώπου επί του οποίου, ή επί της ιδιοκτησίας του οποίου ασκεί το επάγγελμα ή επιτήδευμα ή ασχολία ή προς τον οποίον παρέχει την υπηρεσία.» Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, κρίνω ότι η αμέλεια του ΜΥ1 συνίσταται στο γεγονός ότι εφάρμοσε το επίδικο εξάρτημα (ήτοι το σωληνάκι) κατά τρόπο που ένα άλλο λογικό και συνετό πρόσωπο που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος του υδραυλικού θα απέφευγε να υιοθετήσει ή ακολουθήσει, γνωρίζοντας ότι είναι καλό να αποφεύγεται η χρήση του εξαρτήματος με τον τρόπο που το χρησιμοποίησε ο ίδιος. Περαιτέρω, ο ΜΥ1 υπήρξε αμελής υπό την έννοια ότι, ενώ άνοιξε την παροχή νερού, εντούτοις δεν άσκησε ενδελεχή έλεγχο την ίδια ημέρα για να απομακρύνει τον κίνδυνο να υπάρχει διαρροή από το επίδικο εξάρτημα. Η αιτιώδης συνάφειας μεταξύ της δικής του αμελούς πράξης ή παράλειψης και της ζημιάς που οι Ενάγοντες υπέστηκαν, είναι πρόδηλη. Αν ο ΜΥ1 είχε αποφύγει τη χρήση του συγκεκριμένου εξαρτήματος ή αν έκανε αυθημερόν ενδελεχή έλεγχο για τυχόν διαρροή νερού μετά την εφαρμογή του εξαρτήματος ή αν έκλεινε την παροχή νερού μέχρι να διενεργήσει τέτοιο έλεγχο, τότε δεν θα προκαλείτο η διαρροή, κατ΄επέκταση η πλημμύρα και η ζημιά στο πάτωμα. Όσον αφορά το προβλεπτό της ζημιάς, κρίνω ότι ο τύπος της προκληθείσας ζημιάς (διαρροή και εν συνεχεία πλημμύρα σε όλο το ισόγειο) δεν αποτελεί υπό τις περιστάσεις απομακρυσμένο ενδεχόμενο. Ήταν λογικό να προκληθεί η συγκεκριμένη ζημιά σε μια συνήθη πορεία πραγμάτων, ανεξαρτήτως της έκτασης της. Παραπέμπω στο σύγγραμμα Clerk & Lind sell on Torts, 16η έκδοση, παρ.10-144, όπου το κριτήριο για το προβλεπτό της ζημιάς τίθεται ως ακολούθως: "In cases of physical damage.as long as there is foreseeability of some damage to the plaintiff of the kind of which he complains, no matter how slight it may be, there need not also be foreseeability as to the extent of the damage. A person who creates a source of potential danger owes a duty to such persons who are likely to be within the area of foreseeable injury when the danger materializes" Το ερώτημα που ακολουθεί είναι για ποια έξοδα από αυτά που αξιώνουν οι Ενάγοντες δύνανται να αποζημιωθούν από την Εναγόμενη. Είμαι ικανοποιημένη, στη βάση των προεκτεθέντων ευρημάτων μου, ότι υπάρχει αιτιώδης συνάφεια ανάμεσα στην αμέλεια του ΜΥ1 ως υπηρέτη της Εναγομένης και στη ζημιά που υπέστη το πάτωμα του ισογείου συνεπεία της πλημμύρας, γι' αυτό και οι Ενάγοντες δικαιούνται να αποζημιωθούν για το σύνολο των εξόδων ως αξιώνονται υπό τις παρα. 10(β) και (γ) της Έκθεσης Απαίτησης. Είμαι επίσης ικανοποιημένη ότι η κλήση της Πυροσβεστικής υπηρεσίας στη σκηνή, ήταν αναγκαίο επακόλουθο εφόσον πλημμύρησε η οικία, άρα υπάρχει η αιτιώδης συνάφεια και δικαιολογείται να αποδοθούν στους Ενάγοντες τα έξοδα ως η παρα. 10(δ) της Έκθεσης Απαίτησης. Όσον αφορά τα έξοδα που αξιώνουν για τις υδραυλικές εργασίες που διεξήγαγε ο ΜΕ3, ήτοι το ποσό ως η παρα. 10(α) της Έκθεσης Απαίτησης, παρατηρώ ότι στην πορεία της δίκης εγκαταλείφθηκε από τους Ενάγοντες η αξίωση για το στοιχείο αρ. 4 του Τεκμηρίου 4 υπό το Έγγραφο Α, ήτοι το κόστος της τοποθέτησης γούρνας στην κουζίνα και ενσωμάτωσης αποχέτευσης, το οποίο ανέρχετο στο ποσό των €200- και ως εκ τούτου αυτό θα πρέπει να αφαιρεθεί από το ποσό των €1265 που αξιώνεται στην παρα. 10(α). Ομοίως, όσον αφορά το κόστος για τις δύο βρύσες που τοποθέτησε ο ΜΕ3, ως τα στοιχεία αρ. 6 και 7 του Τεκμηρίου 4 υπό το Έγγραφο Α, εφόσον η ανάγκη τοποθέτησης αυτών δεν συσχετίζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο με την αμέλεια της Εναγομένης, η οποία ουδέποτε είχε εγκαταστήσει βρύσες και εφόσον η παρούσα αγωγή δεν στηρίζεται σε παράβαση σύμβασης, ήτοι ότι η Εναγόμενη όφειλε να τις είχε εγκαταστήσει, ούτε σε αθέμιτο πλουτισμό, π.χ. ότι πληρώθηκε η Εναγόμενη για την τοποθέτησή τους και παρέλειψε να το πράξει, κρίνω ότι το κόστος αυτών (σύνολο €100) αυτών θα πρέπει επίσης να αφαιρεθεί από το αξιούμενο ποσό των €1265 που αξιώνεται στην παρα. 10(α). Όσον αφορά τα υπόλοιπα έξοδα του Τεκμηρίου 4 υπό Έγγραφο Α, είμαι ικανοποιημένη ότι αυτά προέκυψαν κατά τον έλεγχο από μέρους του ΜΕ3 των υδραυλικών εγκαταστάσεων που έκανε ο ΜΥ1 και ο οποίος κατέστη αναγκαίος συνεπεία του επίδικου συμβάντος το οποίο οφείλεται στην αμέλεια της Εναγομένης λόγω πράξεων ή παραλείψεων του υπηρέτη της (ΜΥ1) και συνεπώς υπάρχει η απαιτούμενη αιτιώδης συνάφεια, ώστε να μπορούν να αποδοθούν στους Ενάγοντες. Καταλήγω ότι το ποσό που οι Ενάγονται δικαιούνται να λάβουν υπό την παρα. 10(α) της Έκθεσης Απαίτησης και στη βάση του Τεκμηρίου 4 υπό Έγγραφο Α, ανέρχεται σε €965. Συνοψίζοντας τα ανωτέρω, το συνολικό ποσό που δικαιούνται να λάβουν οι Ενάγοντες από την Εναγόμενη ανέρχεται σε €4960,46 (ήτοι, €5.260,46 - €300). ΚΑΤΑΛΗΞΗ Επιδικάζω υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης το ποσό των €4.960,46, πλέον τα δικηγορικά έξοδα της αγωγής ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης. (υπ.)...................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ [1] Με τον όρο «αποχετεύσεις» ο ΜΥ1 διευκρίνισε ότι εννοούσε τις σωλήνες που διοχετεύουν το νερό από τις λεκάνες τουαλέτας, νιπτήρα και ντους προς το αποχετευτικό σύστημα. [2] Διευκρίνισε ο ΜΥ1 ότι υπήρχε μία γούρνα στην κουζίνα και μία στο πλυσταριό αλλά αυτός εγκατέστησε μόνο τη γούρνα στην κουζίνα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.