Παναγιώτας Γεωργιάδου, μέσω της μητέρας της Μαρίας Γαβριηλίνας, η οποία ασκεί την γονική μέριμνα ν. Δαβίδ Γεωργίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2256/2013, 11/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A324 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2256/2013 ΜΕΤΑΞΥ: Παναγιώτας Γεωργιάδου, μέσω της μητέρας της Μαρίας Γαβριηλίνας, η οποία ασκεί την γονική μέριμνα Ενάγουσα -και-
- Δαβίδ Γεωργίου
- Σχολικής Εφορείας Στροβόλου
- Υπουργείου Παιδείας μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
- Βέρας Νεοφύτου Εναγομένων Αίτηση για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου 11 Σεπτεμβρίου, 2015 Για την αιτήτρια: κα Κοζάκου. Για τον καθ' ου η αίτηση: κα Παπαστεφάνου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην προκείμενη περίπτωση επιβάλλεται, πριν οτιδήποτε άλλο, να παρατεθεί σύνοψη της δικογραφίας, έστω σε αδρές γραμμές, ώστε να διευκολυνθεί η αντίληψη του αναγνώστη για εκείνο που εδώ απασχολεί. Η αγωγή λοιπόν καταχωρίστηκε την 08.04.
- Δικογραφημένος ισχυρισμός της ενάγουσας είναι πως υπέστη ζημία συνεπεία ατυχήματος που οφείλεται σε αμέλεια των εναγομένων. Το δυστύχημα, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο δικόγραφο της ενάγουσας, έλαβε χώρα στο δημοτικό σχολείο Πεύκιος Γεωργιάδης. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο η ενάγουσα ήταν ανήλικη και μαθήτρια στο εν λόγω σχολείο. Ήταν όμως και άτομο με ειδικές ικανότητες. Συγκεκριμένα ήταν καθηλωμένη σε τροχοκάθισμα. Λόγω τούτου συνοδευόταν στο σχολείο από υπεύθυνο συνοδό, υποχρέωση του οποίου ήταν η ασφαλής μεταφορά της. Την 21.09.2011, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, ο συνοδός της ενάγουσας επέτρεψε σε τρίτη μαθήτρια να σπρώξει το τροχοκάθισμα που επέβαινε. Λόγω όμως της επιφάνειας της αυλής του σχολείου και/ή της απειρίας και/ή αδεξιότητας της μαθήτριας που ανέλαβε να σπρώξει το τροχοκάθισμα που επέβαινε η ενάγουσα, αποτέλεσμα ήταν η τελευταία να πέσει στο έδαφος και να υποστεί κάταγμα δεξιάς κνήμης. Αυτό λοιπόν είναι το ατύχημα και ο παρεπόμενος τραυματισμός που επικαλείται η ενάγουσα, διά τα οποία επιρρίπτει ευθύνη στους εναγομένους. Τώρα, η αγωγή που καταχώρισε η ενάγουσα στρεφόταν, αρχικά, εναντίον του συνοδού (εναγόμενος 1), της σχολικής εφορείας Στροβόλου (εναγομένη 2), του υπουργείου παιδείας μέσω του Γενικού Εισαγγελέα (εναγόμενος 3) και της διευθύντριας του σχολείου (εναγομένη 4). Στην πορεία όμως, συγκεκριμένα την 23.10.2013, η ενάγουσα απέσυρε την αγωγή εναντίον του εναγομένου 3, δηλαδή του υπουργείου παιδείας μέσω του γενικού εισαγγελέα. Αυτή η ενέργεια της ενάγουσας, δηλαδή η απόσυρση της αγωγής, είναι ό,τι πυροδότησε την υπό κρίση αίτηση. Και εξηγώ. αιτητής εδώ είναι η εναγομένη 2 (στη συνέχεια η σχολική εφορία). Η αίτηση στρέφεται εναντίον του τέως εναγομένου 3 (στη συνέχεια το υπουργείο παιδείας) και με αυτή ζητά να καταστήσει τούτον τριτοδιάδικο. Το ακριβές διάταγμα που αιτείται η σχολική εφορία, έχει ως ακολούθως: «Α. Άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η έκδοση και καταχώριση και/ή επίδοση Ειδοποίησης Τριτοδιάδικου, στην παρούσα διαδικασία και ειδικά στο Υπουργείο Παιδείας (μέχρι πρόσφατα Εναγομένου 3) μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ώστε να καταστεί τριτοδιάδικος στην με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Β. Οποιαδήποτε περαιτέρω ή/και άλλη θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη ή/και εύλογη υπό τις περιστάσεις». Συνεπώς εκείνο που το δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι κατά πόσο δικαιολογείται η επαναφορά του υπουργείου παιδείας ως διαδίκου, αυτή όμως τη φορά όχι ως εναγομένου αλλά ως τριτοδιαδίκου που εγκαλείται από τη σχολική εφορία. Η αίτηση εδράζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, συγκεκριμένα Δ.9 κ.10, Δ.10 κ.1, Δ.48 κκ1,
(1),
(2),
(3)(sic), 6, 7 και 9 και Δ.
- Τέλος, επικαλείται και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία εδράζεται η αίτηση αναφέρονται σε ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει και την οποία ομνύει ο πρόεδρος της σχολικής εφορίας. Η θέση του ομνύοντα την ένορκη δήλωση της σχολικής εφορίας επικεντρώνεται στις προϋποθέσεις πρόσληψης και καθήκοντα τέτοιου συνοδού. Υποστηρίζει εν προκειμένω, καίτοι ο συνοδός εργοδοτείται από τη σχολική εφορία, τούτη δεν είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για τις πράξεις του. Υποστηρίζει συναφώς ότι η πρόσληψη καθώς και απόλυση συνοδού επιτυγχάνεται από επιτροπή που καλείται επιτροπή πρόσληψης και απαρτίζεται από μέλη της σχολικής εφορίας, του υπουργείου παιδείας και άλλων υπηρεσιών. Μάλιστα, τούτη η επιτροπή, σύμφωνα με τον ομνύοντα, είναι που αποφασίζει τους όρους, ή την τροποποίηση τούτων, που διέπουν την εργοδότηση του συνοδού. Το υπουργείο παιδείας, υποστηρίζει η σχολική εφορία, καταρτίζει κατάλογο με προσόντα και άλλες προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί ο συνοδός. Μόνο στην περίπτωση που ο συνοδός πληροί τούτες τις προϋποθέσεις το υπουργείο εγκρίνει το διορισμό του και επιχορηγεί τη σχολική εφορία σε σχέση με την αμοιβή του. Τέλος, το υπουργείο είναι εκείνο που αναλαμβάνει και την επιμόρφωση του συνοδού. Στην προκείμενη περίπτωση, αναφέρει ο ομνύων, ο συνοδός, δηλαδή ο εναγόμενος 1, έτυχε της έγκρισης του υπουργείου παιδείας. Συνεπώς, αν ήθελε κριθεί ότι η σχολική εφορία είναι υπεύθυνη για την όποια πράξη ή παράλειψη του συνοδού, εξίσου υπεύθυνο είναι, σύμφωνα με τη σχολική εφορία, και το υπουργείο παιδείας. Το υπουργείο παιδείας αντιτίθεται στην αίτηση εξ ου και καταχώρισε τη νενομισμένη ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης. Οι λόγοι που προτάσσονται από το υπουργείο παιδείας έχουν ως ακολούθως: «
- Η αίτηση είναι ουσία και νόμω αβάσιμη.
- Η sub judice Αίτηση καταχωρείται καθυστερημένα και σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας.
- Δεν δίδεται επαρκής αιτιολογία για την καθυστερημένη υποβολή του αιτήματος.
- Η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος δεν είναι αναγκαία για σκοπούς αποκρυστάλλωσης των ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων.
- Η αιτούμενη τροποποίηση έχει αλλότριο σκοπό ή/και καταχωρείται καταχρηστικά.
- Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν είναι αναγκαίος διάδικος στην υπό τον ως άνω υπ' αριθμό και τίτλο Αγωγή». Δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω όσα αναφέρει η ομνύουσα τη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Αρκούμαι μόνο να υποδείξω ότι η ομνύουσα επικεντρώνεται στην καθυστέρηση που παρατηρείται στην υποβολή του αιτήματος, καθώς και το ανυπόστατο της αίτησης, τόσο δικονομικά όσο και ουσιαστικά. Απ' όλα τα πιο πάνω είναι φανερό ότι δεν αμφισβητείται πως το δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Και ορθά βεβαίως δεν αμφισβητείται εφόσον ο κ.1 της Δ.10 καθιστά σαφές ότι το δικαστήριο είναι εξοπλισμένο με σχετική εξουσία. Εντούτοις η έκδοση του διατάγματος είναι υποκείμενη στην περιπτωσιολογία που ρητά αναφέρεται στον κ.1 της σχετικής διαταγής. Το διάταγμα εκδίδεται μόνο στις περιπτώσεις που ο αιτητής αποδεικνύει, εκ πρώτης όψεως, ότι η υπόθεσή του εμπίπτει σε μια από τις τρεις κατηγορίες του κ.1 της Δ.10 (βλ. Ιωάννου ν. Κώστας Βιολάρης & Υιοι Λτδ
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1414, 1429 και Annual Practice 1958, O.16A σελίδες 381 έως 400). Στην υπό κρίση περίπτωση όμως είμαι της γνώμης ότι η αίτηση επιλύεται άλλως πως. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η αίτηση καταχωρίστηκε μετά που η ενάγουσα απέσυρε την αγωγή εναντίον του υπουργείου παιδείας. Από το φάκελο της διαδικασίας αποκαλύπτεται ότι τον κρίσιμο χρόνο, δηλαδή την ημερομηνία καταχώρισης της επίδικης αίτησης, είχε ήδη εκπνεύσει η προθεσμία που τάσσει ο κ.1 της Δ.
- Συγκεκριμένα η σχολική εφορία καταχώρισε υπεράσπιση την 28.11.2013, ενώ η αίτηση υποβλήθηκε την 03.10.
- Δεν παραγνωρίζω βεβαίως ότι η ενάγουσα απέσυρε την αγωγή εναντίον του υπουργείου παιδείας την 23.10.
- Με αυτό έτι περισσότερο αναδεικνύεται το εκπρόθεσμο της υποβολής του αιτήματος. Από την 23.10.2013, ημερομηνία απόσυρσης της αγωγής εναντίον του υπουργείου παιδείας, μέχρι την 03.10.2014, ημερομηνία καταχώρισης της επίδικης αίτησης, διέρρευσε ένα, σχεδόν, έτος. Περιπλέον, αξιοσημείωτο είναι ότι πρώτα αποσύρθηκε η αγωγή εναντίον του υπουργείου παιδείας (23.10.2013), και μετά καταχωρίστηκε η υπεράσπιση της σχολικής εφορίας (28.11.2013). Γιατί δεν αξιοποιήθηκε η προθεσμία του ενός μηνός που προβλέπει ο κ.1
(2)της Δ.10, δοθέντος ότι γνωστή ήταν η απαλλαγή του υπουργείου παιδείας, δεν επεξηγείται στην αίτηση. Εν πάση όμως περιπτώσει δεν υπεισέρχομαι στην ουσία του πράγματος. Για ό,τι αφορά αυτό το ζήτημα η προσοχή μου επικεντρώνεται στη δικονομική πτυχή της αίτησης και βεβαίως στη νομική βάση που την αναδεικνύει. Παρατηρώ εν προκειμένω, μολονότι δεδομένο είναι ότι η αίτηση καταχωρίστηκε εκπρόθεσμα, η σχολική εφορία δεν αιτείται παράταση του χρόνου καταχώρισης της αίτησης και ούτε επικαλείται τη Δ.57. Εντούτοις, γεγονός είναι ότι η εξουσία του δικαστηρίου για παράταση οποιασδήποτε προθεσμίας διέρχεται μέσα από την εν λόγω διαταγή, δηλαδή τη Δ.57. Είμαι της γνώμης ότι στην προκείμενη περίπτωση τυγχάνει εφαρμογής ο λόγος της υπόθεσης Φλουρέντζου ν. Cashgrove Betting Ltd
(2007)1A A.A.Δ. 393, όπου στη σελίδα 397 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965, Σάββα ν. Κυπριακές Αερογραμμές
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146 και Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λ. Ιορδάνους Λτδ.
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 743) μια ενδιάμεση αίτηση πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζει τις δικονομικές διατάξεις πάνω στις οποίες βασίζεται. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει η αίτηση να στηρίζεται στην ορθή δικονομική και/ή νομική διάταξη. Αν η διάταξη στην οποία στηρίζεται είναι εντελώς άσχετη, τότε η νομική της βάση είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη. Στην παρούσα περίπτωση η αίτηση δεν έχει στηριχθεί στην ορθή δικονομική διάταξη και επομένως αυτός είναι αρκετός λόγος για απόρριψή της». Εν όψει όλων των ανωτέρω καταλήγω ότι εφόσον η αίτηση δεν επικαλείται τη Δ.57 και επιπλέον, δεν αιτείται παράταση χρόνου καταχώρισης, είναι δικονομικά αβάσιμη και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Εντούτοις, δια αποφυγή τυχόν παρερμηνείας του rationale της απόφασης και ενδεχομένως και πρόκλησης αδικίας, τονίζω ότι η αίτηση δεν εξετάστηκε στην ουσία της και συνεπώς το ζήτημα δεν έχει αποφασιστεί. Ανοικτό λοιπόν παραμένει το θέμα αν οιοσδήποτε ήθελε επανέλθει με ανάλογο αίτημα, στην ορθή πλέον διάσταση. Για όλους τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εις βάρος του αιτητή. (Υπ)...................................... Λ.Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ/ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο