Μαρίας Αντωνίου Χρίστου, άλλως Μαρίας Αχιλλέως άλλως Μαρίας Αχιλλέως Έκτωρος κ.α. ν. Ελένης Κώστα Κουκκίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 6473/08, 21/9/2015

Μαρίας Αντωνίου Χρίστου, άλλως Μαρίας Αχιλλέως άλλως Μαρίας Αχιλλέως Έκτωρος κ.α. ν. Ελένης Κώστα Κουκκίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 6473/08, 21/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A337 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6473/08 Μεταξύ:

1. Μαρίας Αντωνίου Χρίστου, άλλως Μαρίας Αχιλλέως άλλως Μαρίας Αχιλλέως Έκτωρος
2. Ευτυχίας Χριστάκη Ποταμίτη Ενάγουσες και 1.Ελένης Κώστα Κουκκίδη 2.Κώστα Κυριάκου άλλως Κώστα Κυριάκου Στουππα Εναγομένοι Ημερομηνία: 21/9/15 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τις Ενάγουσες: κ. Κ. Χατζηϊωάννου για Α.Κ. Χατζηϊωάννου & Σία Για τους Εναγομένους: κα Ε. Παπαδημητρίου ΑΠΟΦΑΣΗ Με αυτή την αγωγή οι ενάγουσες ζητούν ειδική εκτέλεση της συμφωνίας ημερ. 22/1/98 διαχωρισμού του κατά τον ουσιώδη χρόνο τεμαχίου 479 στα Λαγουδερά, μεταξύ της ενάγουσας 1 και εναγομένης 1, Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους εναγομένους να παύσουν να επεμβαίνουν χωρίς δικαίωμα στα τεμάχια 786 και 56 Φ/Σχ 38/33, ιδιοκτησίας των εναγουσών και Διάταγμα που να διατάσσει άρση της επέμβασης στα ακίνητα των εναγουσών υπ' αριθμό 786 και 56 Φ/Σχ38/
3. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η ενάγουσα 1 και η εναγομένη 1 οι οποίες ήταν συνιδιοκτήτριες εξ' αδιαιρέτου στο τεμ.479 κατά την επίσκεψη του Κτηματολογίου προς επιτόπιο εξέταση το 1998 κατέληξαν σε έγγραφη συμφωνία διαχωρισμού ημερ. 22/1/98 την οποία υπέγραψαν με το συνημμένο σε αυτή τοπογραφικό που ετοίμασε το κτηματολόγιο. Με βάση τη συμφωνία τα 2 τεμάχια αρχικά αριθμίστηκαν 479Α και 479Β και αργότερα έγιναν 785 και
4. Το τεμάχιο 786 δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας πήρε η ενάγουσα 1 και το τεμάχιο 785 η εναγομένη 1 και στα εν λόγω τεμάχια βρίσκονταν καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο οι οικίες των μερών. Βάσει του εν λόγω διαχωρισμού το Κτηματολόγιο εξέδωσε τίτλους ιδιοκτησίας του κάθε μέρους με αρ.5465 για την ενάγουσα 1 και αρ. 5464 για την εναγομένη
5. Κατά ή περί το έτος 2002 η Ελένη Κώστα Κουκκίδη υπέβαλε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας της αίτηση υπ' αριθμό 2383 για κατ' ισχυρισμό συνοριακή διαφορά του τεμαχίου της 785 μετά του τεμαχίου 786 της ενάγουσας
6. Κατά την επιτόπια εξέταση το Κτηματολόγιο αποφάσισε τα σύνορα των εν λόγω τεμαχίων βάσει των τίτλων και της πιο πάνω συμφωνίας 22/1/98 που έγινε μεταξύ των μερών ότι ήσαν τα ίδια που αναφέρονται στο φάκελο Α700/97 και έστειλε σχετική επιστολή ημ. 13/6/05 προς την Ελένη Κώστα Κουκκίδη. Κατόπιν των ανωτέρω, τα σύνορα των τεμαχίων 785, 786 και 56 βεβαιώθηκαν στους τίτλους ιδιοκτησίας και επίσης καθορίστηκαν και προσδιορίστηκαν επί τόπου από τη σχετική ως άνω επιστολή του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος που το επιβεβαιώνει ημ. 13/6/
7. Περί τις αρχές Αυγούστου 2005 οι εναγομένοι 1 και 2 εισήλθαν στα τεμάχια 786 και 56 χωρίς την άδεια των εναγουσών και προέβηκαν σε πράξεις οι οποίες αναφέρονται στις παραγράφους 19-21 της Έκθεσης Απαίτησης με αποτέλεσμα οι εναγόμενοι 1 και 2 να έχουν υποστεί ζημιά. Στην αγόρευση του ο συνήγορος των εναγουσών απέσυρε την αξίωση του για αποζημιώσεις. Στην Έκθεση Υπεράσπισης τους οι εναγόμενοι αναφέρουν ότι οι ενάγουσες αμφισβητούσαν τα ακριβή σύνορα και κατακρατούσαν μέρος της έκτασης του τεμαχίου 785 που ανήκε στην εναγόμενη 1 για δέκα τουλάχιστο χρόνια και συνεχώς προκαλούσαν ένταση και προστριβές με τους εναγομένους, οι οποίοι αναγκάστηκαν να καταγγείλουν τις ενάγουσες στην αστυνομία. Οι εναγόμενοι, εν όψει της άκρως ενοχλητικής γι' αυτούς κατάστασης, προσέφυγαν, όπως υπάρχει και η παραδοχή των εναγουσών στην παράγραφο 16 της Εκθέσεως Απαιτήσεως στο διευθυντή του κτηματολογίου και ζήτησαν Αναγκαστικό Καθορισμό Συνόρων των δύο τεμαχίων. Κατόπιν επιτόπιας έρευνας που έγινε στις 12/2/03 και 27/7/04 στην παρουσία των εναγομένων τοποθετήθηκαν «ροθέσια» με αποτέλεσμα τη λύση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων. Με τον καθορισμό των συνόρων διαπιστώθηκε και επίσημα ότι οι ενάγουσες κατακρατούσαν και εκμεταλλεύονταν παράνομα το μέρος της περιουσίας των εναγομένων που οι ίδιες σήμερα με την παρούσα αγωγή διεκδικούν και επικαλούνται ότι δήθεν καταπατούν και/ή ότι επεμβαίνουν οι εναγόμενοι. Οι εναγόμενοι αρνούνται ότι επενέβησαν καθ' οιονδήποτε χρόνο ή με οποιονδήποτε τρόπο εντός της περιουσίας των εναγουσών ή ότι προκάλεσαν οποιαδήποτε ζημιά σε οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο ΜΕ1 ήταν ο Κώστας Λειβαδιώτης Κτηματολογικός Λειτουργός ο οποίος κατέθεσε ότι έχει στη κατοχή του τους φακέλους του Κτηματολογίου που αφορούν τα επίδικα τεμάχια στο χωριό Λαγουδερά. Τα τεμάχια 785 και 786 ήταν αρχικά ένα τεμάχιο με αριθμό 479 συνιδιοκτήτριες του οποίου ήταν εξ αδιαιρέτου η ενάγουσα 1 και η εναγομένη
8. Το τεμάχιο 479 διαχωρίστηκε με αίτηση Α700/97 και από αυτό προέκυψαν τα τεμάχια 785 εγγεγραμμένο επ' ονόματι της εναγομένης 1 με αριθμό εγγραφής 5464 και το 786 επ' ονόματι της ενάγουσας 1 με αριθμό εγγραφής
9. Την επιτόπια έρευνα για το διαχωρισμό του αρχικού τεμαχίου 479(φάκελος Α700/97) τη διενήργησε ο ίδιος. Ο διαχωρισμός επετεύχθη μετά από συμφωνία 22/1/98 την οποία παρουσίασε ως τεκμήριο 1, το περιεχόμενο της οποίας μιλά από μόνο του. Ετοίμασε σχεδιάγραμμα Τεκμήριο 1 Α στο οποίο φαίνονται οι αποστάσεις που καταμετρήθηκαν επί τόπου με τις οποίες συμφώνησε η ενάγουσα και η εναγομένη 1 προσυπογράφοντας τη συμφωνία και το σχέδιο. Ο μάρτυρας τοποθέτησε επίσης ορόσημα επί τόπου. Στη συνέχεια εκδόθηκαν ξεχωριστοί τίτλοι. Το 2002 η εναγόμενη 1 υπέβαλε αίτηση για διευθέτηση συνοριακής διαφοράς μεταξύ του τεμαχίου 785 και μεταξύ άλλων του
10. Με βάση την απόφαση του διευθυντή η οποία κοινοποιήθηκε Τεκμήριο 2, η διαφιλονικούμενη λωρίδα ανήκε στην ενάγουσα
11. Την επιτόπια έρευνα διενήργησε χωρομέτρης. Το τεμάχιο 56 του Φ.Σχ.38/33 είναι εγγεγραμμένο εξ αδιαιρέτου στο όνομα των εναγουσών 1 και 2 και συνορεύει με τα τεμάχια 785 και
12. Η εναγόμενη 1 στα πλαίσια της πιο πάνω αίτησης για διευθέτηση συνοριακής διαφοράς δήλωνε διαφορά του τεμαχίου 785 με το τεμάχιο
13. Στις 13/6/05 εκδόθηκε απόφαση του διευθυντή τεκμήριο 3 με βάση την οποία φιλονικούμενη λωρίδα ανήκε στο τεμάχιο
14. Την έρευνα δημιούργησε χωρομέτρης. Εναντίον των πιο πάνω αποφάσεων δεν καταχωρήθηκαν εφέσεις. Ήταν η θέση του ότι, το αποτέλεσμα των πιο πάνω διαφορών δεν συμφωνεί με τις αποστάσεις του σχεδιαγράμματος στο τεκμήριο 1 και 1Α, παρά το ότι ο ίδιος δεν μπορεί να εξηγήσει τη χωρομετρική εργασία. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στην επιτόπια έρευνα για σκοπούς διαχωρισμού ήταν παρούσες και οι 2 συνιδιοκτήτριες. Τις μετρήσεις τις έκανε μόνος του με τη βοήθεια των 2 αιτητριών. Υπήρχαν και αρκετά άτομα από τις 2 οικογένειες. Αφού έγινε από τον ίδιο επιτόπια έρευνα έγινε διαχωρισμός σύμφωνα με την επί τόπου κατάσταση. Τοποθέτησε 2 ορόσημα που όριζαν την γραμμή διαχωρισμού. Εκεί κατέληξε μετά από τη συμφωνία σύμφωνα με τις υποδείξεις των ιδίων. Σε υποβολή ότι η εναγομένη δεν του υπέδειξε που να βάλει τα ροθέσια απάντησε πως αναφερόταν στην γραμμή διαχωρισμού, που ήταν η αυλή του ενός και του άλλου, έκαναν τις μετρήσεις. Δουλειά του ήταν να επιφέρει τον διαχωρισμό που επέφερε κατόπιν της συμφωνίας. Σε ερώτηση αν μετά έκανε τη συμφωνία απάντησε πως ετοίμασε το σχεδιάγραμμα και τη σχετική συμφωνία, μέτρησε από σταθερά σημεία που συσχέτισε με το σχέδιο. Η χωρομετρική εργασία έγινε σε άλλο φάκελο. Ο ΜΕ2 ήταν ο Φίλιππος Σέππος πτυχιούχος Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Είναι εγγεγραμμένος μέλος στο Ε.Τ.Ε.Κ. με αριθμό μητρώου Α101414 και στο Συμβούλιο Κτηματογράφησης Κύπρου με αριθμό μητρώου 0030-
15. Έλαβε εντολή από την ενάγουσα 1 ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 786 στα Λαγουδέρα στο Φ/Σχ. 38/33 κλίμακας 1:5000 με αριθμό εγγραφής 5465 καθώς επίσης και από τον συνήγορο της κύριο Κώστα Χατζηιωάννου όπως εξακριβώσει κατα πόσο υπάρχει ταύτιση του σχεδιαγράμματος που βρίσκεται στον φάκελο Α700/97 (τεκμήριο 1) με τα καταχωρημένα (εγγεγραμμένα) σύνορα του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και κατα πόσον υπάρχει επέμβαση του τεμαχίου 785 στο τεμάχιο 786 βάση των αποστάσεων που αναφέρονται στον πιο πάνω φάκελο. Μετά απο επιστολή του κύριου Κώστα Χατζηιωάννου, συνηγόρου της κυρίας Μαρίας Αντωνίου Χρίστου προς το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, έλαβε στις 13/10/2014 τα ψηφιακά δεδομένα (εγγεγραμμένα σύνορα) του τεμαχίου 786 και στις 17/10/2014 μετά από νέα επιστολή του κύριου Χατζηιωάννου τα στοιχεία που αφορούν τα τεμάχια 56 και
16. Οι επι τόπου μετρήσεις έγιναν στις 14, 16 και 18 Οκτωβρίου 2014 στην παρουσία του συζύγου της αιτήτριας, κύριου Αχιλλέα Έκτωρος. Οι μετρήσεις έγιναν με τη χρήση GPS Leica μοντέλου System1200 με ρύθμιση καταγραφής τρισδιάστατης ακρίβειας (3D) 5 εκατοστών και Total Station Leica μοντέλου TCR1203+ γωνιακής ακρίβειας 3 δευτερολέπτων. Ως σημείο αναφοράς χρησιμοποιήθηκε ο μόνιμος σταθμός CYPOS του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Εντός του τεμαχίου 785 δεν έγινε οιαδήποτε μέτρηση και υιοθετήθηκαν όλα τα στοιχεία όπως του χορηγήθηκαν από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Επίσης για τα τεμάχια 56 και 786 υιοθετήθηκαν επακριβώς τα στοιχεία των εγγεγραμμένων συνόρων και έγινε αποτύπωση του κτιρίου στο τεμάχιο 786 και της ανώγειας οικίας στο τεμάχιο
17. Το σημείο του παλαιού κτιρίου του λάκκου, το οποίο αποτελεί και σύνορο, υιοθετήθηκε επακριβώς όπως του δόθηκε στα ψηφιακά δεδομένα δια το λόγο ότι αποτελεί σημείο του εγγεγραμμένου συνόρου μεταξύ των τεμαχίων 56 και
18. Οι αποστάσεις μεταξύ των κορυφών των τεμαχίων οι οποίες αναφέρονται και στο σχεδιάγραμμα του φακέλου Α700/97 παρουσιάζονται με μαύρη διαστασιολόγηση στο σχεδιάγραμμα του που ετοίμασε και κατέθεσε ως Τεκμήριο
19. Οι κορυφές των αποστάσεων σημειώνονται με μπλέ σημείο και αριθμό. Παρέθεσε κατάλογο αποστάσεων των εγγεγραμμένων συνόρων σε αντιπαραβολή με τις αποστάσεις του σχεδιαγράμματος του φακέλου Α700/
20. Βάση του Πίνακα 1 που ετοίμασε διαπίστωσε ότι δεν παρατηρείται ταύτιση των αποστάσεων του σχεδιαγράμματος του φακέλου με τις αποστάσεις των ψηφιακών δεδομένων που του χορηγήθηκαν. Συγκεκριμένα η απόσταση μεταξύ των σημείων 1-2 σε μέτρα με βάση τα ψηφιακά δεδομένα ήταν 17,83 αντί 17,35 με βάση το φάκελο Α700/97, των σημείων 2-3 36.65 αντί 38,65, των σημείων 4-5 38,29 αντί 33.85 και των σημείων 5-6 16.72 αντί 18.
21. Επίσης, στο σχεδιάγραμμα του φακέλου Α700/97 αναφέρεται και μια απόσταση ευθυγραμμίας 4,90μ. (straight) απο το υφιστάμενο κτίριο στο τεμάχιο
22. Στο σχεδιάγραμμα του, παρουσιάζεται η αποτύπωση του κτιρίου στο υπόγειο από όπου ορίζεται το 4,90 με μώβ χρώμα. Η απόσταση βάση των ψηφιακών δεδομένων του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ανέρχεται στα 4,09μ. και όχι στα 4,90μ. που είναι καταγεγραμμένη στο φάκελο Α700/
23. Επι τόπου υπάρχει συρματοπερίφραξη που σημειώνεται με πορτοκαλί χρώμα στο σχεδιάγραμμα του που διαχωρίζει το τεμάχιο 785 με το τεμάχιο 786 και το τεμάχιο 785 με το τεμάχιο
24. Από την υφιστάμενη συρματοπερίφραξη, η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση και δεν παρουσιάζει ταύτιση με τα εγγεγραμμένα σύνορα, η πιο πάνω απόσταση ανέρχεται στο 3,90μ. σήμερα. Στη συνέχεια έγινε μια προσπάθεια εφαρμογής του σχεδιαγράμματος του φακέλου Α700/97 στα εγγεγραμμένα σύνορα που του χορηγήθηκαν, η οποία παρουσιάζεται στο σχεδιάγραμμα με κόκκινα γράμματα και το σύνορο του φακέλου Α700/97 με κόκκινη γραμμή καθώς και οι προκύπτων διαστάσεις με γκρίζα διαστασιολόγηση. Κατ' αρχήν βάση του σχεδιαγράμματος του φακέλου Α700/97, σταθερό σημείο το οποίο μπορεί να οριστεί βάση της υφιστάμενης οικίας (της οποίας το υπόγειο όπου έγινε η μέτρηση χρονολογείται περί το 1930 σύμφωνα με την ιδιοκτήτρια), είναι η ευθυγραμμία 4,90μ. Επίσης, σύμφωνα με το σχεδιάγραμμα του φακέλου Α700/97, το νότιο σύνορο του τεμαχίου 786 διέρχεται επακριβώς από το νότιο μέρος της υφιστάμενης οικίας. Παρουσίασε ως τεκμήριο 5 παλαιό τοπογραφικό σχέδιο στο οποίο παρουσιάζεται το προαναφερθέν. Το σημείο Α το οποίο παρουσιάζεται στο σχεδιάγραμμα του δημιουργήθηκε από την τομή της προέκτασης του εγγεγραμμένου δρόμου μπροστά από την υφιστάμενη οικία με την νότια ευθυγραμμία της υφιστάμενης οικίας. Ακολούθως, το σημείο Β ορίστηκε σε απόσταση 17,35μ. (βάση σχεδιαγράμματος φακέλου Α700/97) από το σημείο Α στο σύνορο του εγγεγραμμένου δρόμου (η ολική απόσταση των σημείων 1 με 3 δεν συμφωνεί, σχεδιάγραμμα με ψηφιακά δεδομένα). Το σημείο Γ ορίστηκε στα 4,90μ. βάση της αποτύπωσης του υφιστάμενου υπογείου. Στη συνέχεια ενώθηκε το σημείο Β με το σημείο Γ και έγινε προέκταση στο εγγεγραμμένο σύνορο στο σημείο Δ. Η πιο πάνω διαδικασία έχει ως αποτέλεσμα τμήμα 23,68τ.μ. του τεμαχίου 785 να διανέμεται στο τεμάχιο 786 και τμήμα 1,38 τ.μ. του τεμαχίου 786 να διανέμεται στο τεμάχιο
25. Επίσης, διαπιστώνεται βάση σύγκρισης των αποστάσεων των ψηφιακών δεδομένων με τις αποστάσεις του σχεδιαγράμματος του φακέλου Α700/97 ότι δεν εφαρμόστηκαν αναλογίες των οποίων η εφαρμογή θα τροποποιούσε το σχεδιάγραμμα του και θα δημιουργούσε δύο νέες ευθείες Β-Γ και Γ-Δ καθώς επίσης και τα εμβαδά που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Με βάση τα ευρήματα του, η επι τόπου συρματοπερίφραξη που διαχωρίζει το τεμάχιο 785 από το τεμάχιο 786 και το τεμάχιο 785 από το τεμάχιο 56 ευρίσκεται σε μέγιστη απόκλιση 30 εκ. εντός των τεμαχίων 786 και 56 με βάση τα εγγεγραμμένα σύνορα (αμελητέα απόσταση). Με βάση τις αποστάσεις του φακέλου Α700/97, το σύνορο ευρίσκεται 2,90μ. στη βόρεια πλευρά εντός του τεμαχίου 785 ενώ στη νότια πλευρά ευρίσκεται 0,62μ εντός του τεμαχίου 786, με αποτέλεσμα να υπάρχει επέμβαση του τεμαχίου 785 στο τεμάχιο 786 έκτασης 23,68τ.μ και του τεμαχίου 786 στο 785 έκτασης 1,38 τ.μ αν υιοθετηθούν τα σύνορα του φακέλου Α700/
26. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η εντολή που πήρε από την ενάγουσα 1 ήταν να πάρει από το Κτηματολόγιο τα σημερινά εγγεγραμμένα σύνορα και να διαπιστώσει κατά πόσο υπάρχει ταύτιση τους με το σχεδιάγραμμα του φακέλου Α700/97 και επέμβαση του τελιού με βάση το σχεδιάγραμμα. Δεν πήγε για έρευνα στο Κτηματολόγιο, δεν είδε τους φακέλους πήρε μόνο τα ψηφιακά δεδομένα. Θα ήταν πιο ορθό αν έβλεπε τους φακέλους, δεν το έκανε γιατί η εντολή αφορούσε το συγκεκριμένο κομμάτι. Ο ίδιος δεν είδε ροθέσια. Είτε δεν τα είδε είτε ταυτίζονται με το τέλι. Κατέληξε σε παράνομη επέμβαση επειδή δεν υπάρχει ταύτιση των αποστάσεων με τα ψηφιακά δεδομένα. Το ιστορικό της υπόθεσης δεν το γνωρίζει. Ο ΜΕ3 ήταν ο Αχιλλέας Έκτωρος, σύζυγος της ενάγουσας 1 και πατέρας της ενάγουσας 2 και γνωρίζει καλά τα γεγονότα της υπόθεσης εφ' οσον εκπροσωπούσε τις ενάγουσες. Η ενάγουσα 1 είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αρ. εγγραφής 5464 τεμάχιο 786 Φύλλο/Σχέδιο38/33 στα Λαγουδερά Επαρχίας Λευκωσίας. Στο εν λόγω τεμάχιο 786 η ενάγουσα διατηρεί την οικία της όπου κατοικεί με την οικογένεια της. Οι ενάγουσες 1 και 2 είναι συνιδιοκτήτριες εξ' αδιαιρέτου ανά ½ έκαστη της ακίνητης ιδιοκτησίας με αρ. εγγραφής 4309, Τεμ.56, Φ/ΣΧ.38/33 στα Λαγουδερά, Επαρχίας Λευκωσίας. Στο τεμάχιο 56 υπάρχει οικοδομή όπου κατοικεί η ενάγουσα 2 με την οικογένεια της. Η εναγομένη 1 είναι η ιδιοκτήτρια της ακίνητης ιδιοκτησίας με αριθμό εγγραφής 5646 τεμάχιο 785 Φ/Σχ. 38/33 στα Λαγουδερά. Η Ενάγουσα 1 είναι η μητέρα της ενάγουσας
27. Ο Εναγόμενος 2 είναι ο σύζυγος της εναγομένης
28. Τα τεμάχια 785 και 786 και το τεμάχιο 56 εφάπτονται συνορεύουν μεταξύ τους και/ή έχουν κοινά σύνορα. Οι διάδικοι ενάγουσα αρ.1 και η Εναγόμενη 1 ήταν καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο συνιδιοκτήτριες εξ'αδιαιρέτου στο τεμάχιο 479 Φ/ΣΧ. 38/33 στο Χωριό Λαγουδέρα. Οι ως άνω διάδικοι αποφάσισαν και ήρθαν σε συμφωνία διαχωρισμού κατά η περί το έτος 1998 αφού η Εναγομένη Ελένη Κουκκίδη υπέβαλε την αίτηση Α700/1997 για αναγκαστικό διαχωρισμό του τεμ.
29. Κατά την επίσκεψη του Κτηματολογίου προς επιτόπιο εξέταση οι πιο πάνω διάδικοι συνιδιοκτήτριες του ως άνω τεμαχίου 479 κατέληξαν σε έγγραφη συμφωνία διαχωρισμού ημερομηνίας 22.1.98 του όλου τεμαχίου 479 την οποία υπέγραψαν μαζί με το συνημμένο σε αυτή τοπογραφικό σχεδιάγραμμα που ετοίμασε ο Κτηματολόγος, Τεκμήριο 1 και ΙΑ. Βάσει της εν λόγω συμφωνίας και του δυνάμει αυτής γενομένου επί τόπου διαχωρισμού του κοινόκτητου τεμ. 479 ο Κτηματολόγος διεχώρησε το εν λόγω τεμάχιο εις δύο τεμάχια τα οποία αρίθμησε στο σχεδιάγραμμα που ετοίμασε με αριθμούς καταρχή 479 Α Και 479 Β που αργότερα έγιναν 785 και 786 του Φ/ΣΧ. 38/33 , Λαγουδέρα. Κατά την επιτόπου επίσκεψη του ο Κτηματολόγος τοποθέτησε και ορόσημα (ροθέσια) στα σημεία που συμφωνούσαν οι ενάγουσα 1 και η εναγόμενη 1 να διαχωρισθεί το κτήμα. Ακόμη ο εν λόγω Κτηματολόγος τοποθέτησε ορόσημα στα κοινά σύνορα του τεμ. 479 με το τεμ.
30. Το τεμάχιο 786 δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας πήρε η Ενάγουσα 1 και το Τεμάχιο 785 η Εναγομένη 1 και στα εν λόγω τεμάχια ευρίσκονταν καθ'όλο τον ουσιώδη χρόνο οι οικίες των μερών. Η οικία της ενάγουσας 1 (παλαιά) απείχε 4,90 μέτρα από το σύνορο με το κομμάτι που έπαιρνε η εναγόμενη η δε κατοικία της ενάγουσας 2 ανηγέρθη σε απόσταση 3 μέτρων από το ροθέσι που έβαλε ο Κτηματολόγος όπως απαιτείτο από την άδεια οικοδομής και αυτό στη μικρότερη απόσταση από το σύνορο. Το Κτηματολόγιο εξέδωσε τίτλους ιδιοκτησίας του κάθε μέρους με αρ. 5465 για την ενάγουσα 1 Μαρία Αντωνίου Χρήστου και αρ. 5464 για την εναγόμενη 1 Ελένη Κώστα Κουκκίδη. Αυτοί πίστευαν ότι ο διαχωρισμός έγινε όπως η συμφωνία Τεκμήριο 1 και ΙΑ. Εξάλλου η Εναγομένη 1 αποδέχτηκε και υπέγραψε τη συμφωνία διαχωρισμού και/ή διανομής ημερ. 22.1.98 και το συνημμένο σ'αυτήν σχεδιάγραμμα που ετοιμάστηκε από τον Κτηματολόγο κατόπιν αιτήσεως της εναγομένης 1 Α700/
31. Αργότερα το 2003 ή το 2004 επισκέφθηκε το ακίνητο Χωρομέτρης και πληροφορήθηκαν ότι η εναγόμενη είχε υποβάλει αίτηση για συνοριακή διαφορά. Κατά την πρώτη επίσκεψη η χωρομέτρης εφαίνετο ότι συμφωνούσε με τα ροθέσια που είχε τοποθετήσει ο Κτηματολόγος το
32. Κατά τη δεύτερη επίσκεψη τοποθέτησε ροθέσια σε άλλα σημεία πιο κοντά στην οικία της ενάγουσας 1 και της ενάγουσας
33. Συγκεκριμένα η απόσταση από την οικία της ενάγουσας 1 μέχρι το ροθέσι έγινε 3,90 μέτρα και η απόσταση από το πλησιέστερο σημείο στο σύνορο της οικίας της ενάγουσας 2 έγινε 2,57 μέτρα. Αυτοί διαφώνησαν και υπόδειξαν που ήταν το σύνορο τους με βάση τη συμφωνία τους και ότι επέμειναν σε αυτό. Αρνήθηκαν να υπογράψουν οτιδήποτε. Τους είχε ζητηθεί και προηγουμένως περί το 2000 να υπογράψουν σχέδια αλλά αρνήθηκαν λέγοντας ότι υπόγραψαν τη συμφωνία. To 2005 οι ενάγουσες έλαβαν τις ειδοποιήσεις Τεκμήρια 2 και 3 με βάση τις οποίες φαίνετο ότι οι διαφιλονικούμενες λωρίδες γης ανήκαν σε αυτές. Ρώτησε και κάποιο Κτηματολόγο και του είπε ότι η απόφαση είναι υπέρ των εναγουσών έτσι δεν έλαβαν οποιοδήποτε μέτρο. Πίστευαν ότι η απόφαση ήταν σύμφωνη με τη συμφωνία Τεκμήριο 1 και ΙΑ. Περί την 1.9.05 οι εναγόμενοι απέκοψαν 1 συκιά ηλικίας 80 ετών και 1 αμυγδαλιά ηλικίας 35 ετών που βρίσκονταν στο Τεμάχιο 786 της ιδιοκτησίας της Ενάγουσας 1 σε σημεία εντός της έκτασης που με βάση τη συμφωνία ανήκε στην ενάγουσα 1 και ανήγειραν περίφραξη στα σημεία περίπου που είχε υποδείξει ο χωρομέτρης το 2004 τόσο προς την πλευρά του τεμ. 786 όσο και στην πλευρά του τεμ.
34. Οι εναγόμενοι προέβηκαν ακολούθως σε κόψιμο των δέντρων που απέκοψαν στην παρουσία των Εναγουσών και των οικογενειών τους. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω πράξεων οι ενάγουσες έχουν υποστεί ταλαιπωρίες άγχος και πικρία και έχουν υποστεί ζημιά, ενώ η ενάγουσα 1 έχει αποστερηθεί και απωλέσει την κάρπωση και το όφελος των δέντρων της και επίσης την ηρεμία και απόλαυση της κατοικίας και ιδιοκτησίας της. Οι λεπτομέρειες της ζημιάς της ενάγουσας 1 ήταν: (α) Ενοικιαστική αξία 22,50 τ.μ. Τεμαχίου 786 (με βάσημετρήσεις του κ. Φ. Σέπου όταν αφαιρεθεί αυτό που κατέχουν) προς ΛΚ.3.00 το τετραγωνικό μέτρο μηνιαίως από τον Σεπτέμβριο 2005 σύνολο ΛΚ.67,5 ή €115,33 μηνιαίως μέχρι άρσης της επέμβασης. (β) Αξία Δέντρων Συκιά ΛΚ 500.00 ή €854.30 Αμυγδαλιά ΛΚ 500.00 ή €854,30 --------------------------- ΛΚ 100.00 ή €1708,60 Η ενάγουσα 1 συνεχίζει να υφίσταται ζημιά λόγω της κατοχής 22,5 τ.μ. του Τεμ. 786 από τους εναγόμενους προς ΛΚ.67,5 ή €115,33 μηνιαίως ως ενοικιαστική αξία μέρους του Τεμαχίου που κατέχεται από Σεπτέμβριο 2005 και εντεύθεν το οποίο η Ενάγουσα 1 απαιτεί. Ο ενάγουσες 1 και 2 συνεχίζουν να υφίστανται ζημιά λόγω της κατοχής 0,50 εκ καθ' όλο το μήκος του συνόρου του Τεμαχίου 56 από τους Εναγόμενους ήτοι 9,50 μ (17 μ Χ 0,5) προς Λ.Κ. 2.20 ή €3.76 μηνιαίως ήτοι σύνολο ΛΚ.20,90 ή €35,70 μηνιαίως ως ενοικιαστική αξία του μέρους του τεμαχίου που κατέχεται από Σεπτέμβριο 2005 και εντεύθεν το οποίο οι ενάγουσας 1 και 2 απαιτούν. Διαμαρτυρήθηκαν επανειλημμένα στο Κτηματολόγιο διεκδικώντας τα σύνορα ως η συμφωνία στην Α700/97 αλλά πάντα τους έλεγαν ότι επειδή δεν έκαναν έφεση στις αποφάσεις Τεκμήρια 2 και 3 δεν μπορούσε να γίνει οτιδήποτε. Οι ενάγουσες διεκδικούν την εφαρμογή της συμφωνίας ως το Τεκμ. 1 και ΙΑ και να σταματήσουν οι εναγόμενοι να επεμβαίνουν στα κτήματα τους και αποζημιώσεις. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο ίδιος τα ανακάλυψε όλα, είδε ότι άλλαξαν τα σχέδια η χωρομετρία με την άλλη πλευρά. Οι 480 μοίρες τους άνηκαν και οι 600 στην εναγομένη. Το ακίνητο χωρίστηκε το 1998, ο ίδιος έλειπε, η γυναίκα του του είπε «ήρθε ο Κώστας Λειβαδιώτης και χωρίσαμε το κτήμα και βάλαμε ροθέσια και υπογράψαμε». Το τεκμήριο 1 είναι η συμφωνία της γυναίκας του και της Ελένης. Την αίτηση για διαχωρισμό την έκαμε η εναγομένη
35. Το 785 στο τεκμήριο 1Α είναι της εναγομένης 1 και το 786 της ενάγουσας
36. Στα ακίνητα υπάρχει το σπίτι τους που κτίστηκε το 1930 και της εναγομένης 1 που κτίστηκε το
37. Σε υποβολή ότι ο ΜΕ1 δεν έβαλε ροθέσια με το 56 ως αναφέρει στη δήλωση του απάντησε πως υπάρχει σημάδι. Δεν υπάρχει στο τεκμήριο 1Α γιατί το κτηματολόγιο δεν το έγραψε. Του υπεβλήθη ότι δεν έκανε ροθέσια με το 56 γιατί ήρθε για διαχωρισμό του
38. Το 786 συνορεύει με το
39. Το Κτηματολόγιο ξαναπήγε το
40. Το 2009 πήγε ο Αιμίλιος μέτρησε και έβαλε τα ροθέσια στον τόπο τους βάσει του τεκμηρίου 1Α και τους ζητούσαν υπογραφή. Όταν δεν υπόγραψαν πήγε ο Ρομπέρτος και τα έβγαλε δείχνοντας το διαχωρισμό του
41. Το 2001 βγήκε απόφαση του διευθυντή να μείνει ο καθένας στον τόπο του. Η απόφαση του 1998 ήταν σωστή, το ίδιο και τα ροθέσια το
42. Το 2004 εβγήκαν, τα έβγαλε ο Ροβέρτος και τα έβαλε όπως το
43. Σήμερα είναι εκεί. Η περίφραξη είναι στο δικό τους. «Τους έπιασαν μέτρα, ζητούν να εφαρμοστεί η συμφωνία». Η ΜΕ4 ήταν η Μαρία Αντωνίου Χρίστου, η ενάγουσα 1, μητέρα της ενάγουσας 2 και σύζυγος του ΜΕ
44. Είναι απόφοιτος της δευτέρας τάξης του Δημοτικού Σχολείου. Τα γράμματα της είναι λίγα. Υιοθέτησε δήλωση στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα: Είναι η ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 786 ΦΣ 38/33 στα Λαγουδέρα και συνιδιοκτήτρια με την ενάγουσα 2 ανά μισό εξ' αδιαιρέτου μερίδια του τεμ. 56 του ΦΣ 38/33 στα Λαγουδέρα που συνορεύει με το τεμ. 786 και το τεμάχιο
45. Η εναγόμενη 1 είναι ιδιοκτήτρια του τεμ.785 του ΦΣ 38/33 στα Λαγουδέρα. Ο εναγόμενος 2 είναι σύζυγος της. Τα τεμάχια 786 και 785 προηγουμένως ήταν ένα τεμάχιο το 479 στο οποίο ήταν συνιδιοκτήτριες με την εναγόμενη
46. Στο τεμ. 786 είναι κτισμένη η κατοικία της που είναι παλαιά και στο τεμ. 785 είναι κτισμένη η κατοικία της εναγόμενης
47. Η εναγόμενη 1 είχε υποβάλει αίτηση με αριθμό Α700/97 για αναγκαστικό διαχωρισμό του τεμ.
48. Προηγουμένως νομίζει είχε υποβάλει και άλλη αίτηση. Την επιτόπια έρευνα για την Α700/96 την έκαμε ο ΜΕ
49. Ήταν παρούσα στην επιτόπια έρευνα. Ο ΜΕ1 μέτρησε από διάφορα σημεία και στο τέλος έβαλε τρία ροθέσια. Το ένα στην πλευρά του δρόμου το άλλο στην πλευρά του τεμ. 56 και το άλλο στο μέσον περίπου της απόστασης μεταξύ του δρόμου και του τεμ.
50. Θυμάται ότι της ζήτησε να κρατά την κουρτέλα του όταν μετρούσε την απόσταση από την κατοικία της για να τοποθετήσει το ροθέσι που έβαλε στο μέσο περίπου της απόστασης μεταξύ του δρόμου και του τεμ.
51. Η απόσταση ήταν 4,90 μέτρα. Όταν έβαλε τα τρία ροθέσια τους τα έδειξε, ρώτησε την ίδια και την εναγόμενη 1 αν συμφωνούν να διαχωριστεί το κτήμα (τεμ.479) με βάση τη γραμμή που δημιουργείτο από τα ροθέσια και συμφώνησαν. Τους εξήγησε ακόμη ότι η ίδια μπορεί να παίρνει περισσότερη γη από ότι δικαιούται με βάση τα μερίδια όμως συμφώνησαν με την εναγόμενη 1 ότι σε αξία η μοιρασιά ήταν όπως τα μερίδια. Στη συνέχεια ο ΜΕ1 ετοίμασε μια συμφωνία, τους τη διάβασε και την υπογράψαν τόσο η ίδια όσο και η εναγόμενη
52. Υπόγραψαν επίσης ότι συμφωνούν να γίνει ο διαχωρισμός όπως σε σχεδιάγραμμα που τους έδειξε, Τεκμήρια 1 και 1Α. Ο σύζυγος της δεν ήταν παρών στην επιτόπια εξέταση και όταν πήγε το βράδυ σπίτι του είπε ότι συμφώνησαν και του έδειξε τα ροθέσια. Μετά από ένα ή δύο χρόνια έμαθαν ότι πήγε το Κτηματολόγιο και μετρούσε στην απουσία τους. Ύστερα την ειδοποίησε το Κτηματολόγιο να υπογράψει άλλα σχέδια όμως αρνήθηκε αφού είχαν ήδη υπογράψει με την εναγόμενη
53. Ύστερα τους έστειλαν τα κοτσιάνια. Κατέθεσε φωτοαντίγραφο του κοτσιανιού που τους στάληκε, Τεκμήριο
54. Στις 12.2.03 πήγε ξανά η Χωρομετρία και έβαλε ροθέσια. Τους είπαν ότι είχε κάμει αίτηση η εναγόμενη 1 για φιλονικία συνόρων του τεμ. 785 με το τεμ. 786 και με το τεμ.
55. Τα ροθέσια τα έβαλαν στα ίδια σημεία που τα έβαλε ο ΜΕ
56. Ξαναπήγε η Χωρομετρία το 2004 και έβαλε ροθέσια σε άλλα σημεία από αυτά του ΜΕ
57. Η ίδια και ο σύζυγος της που ήταν παρόντες και στις δύο αυτές επισκέψεις τους υπόδειξαν ότι το σύνορο τους ήταν στο σημείο που έβαλε ροθέσια ο ΜΕ1 και επέμειναν ότι εκεί ήταν που συμφωνήσαν. Μετά τους στάληκαν οι αποφάσεις του Διευθυντή Τεκμήρια 2 και 3 που όπως τους εξήγησαν ήταν υπέρ της. Δηλαδή η λωρίδα που διεκδικούσε η εναγόμενη 1 από το τεμ. 786 και από το τεμ.56 ήταν δική της. Αυτό το επιβεβαίωσε και ο κ. Αθηνοδώρου που υπογράφει την απόφαση, στο σύζυγο της. Τον Σεπτέμβριο του 2005 οι εναγόμενοι άρχισαν να επεμβαίνουν στο κτήμα της και να διεκδικούν ότι το σύνορο τους ήταν όπως το έβαλε η Χωρομετρία το 2004 γι' αυτό υπέβαλε αίτηση στο Κτηματολόγιο με αρ. ΑΧ.2773/06 αλλά όταν πήγαν της υπέδειξαν σύνορα όπως τα έβαλε η Χωρομετρία το
58. Διαμαρτυρήθηκε στον Υπουργό Εσωτερικών και έλαβε απάντηση ημερ. 3.5.07, Τεκμήριο
59. Οι εναγόμενοι απέκοψαν μια συκιά 80 περίπου χρόνων και μια αμυγδαλιά 35 χρόνων περίπου και ανήγειραν περίφραξη στα σημεία που υπέδειξε η Χωρομετρία το 2004 τόσον από την πλευρά του τεμ. 785 όσο και από την πλευρά του τεμ. 56 που ήταν περίπου μισό μέτρο πιο μέσα στο τεμ. 56 από ότι υπέδειξε ο ΜΕ
60. Υποψιάζεται ότι όλα αυτά προκλήθηκαν από την εναγομένη 1 και την αδελφή της που ήταν υπάλληλος στο Σχεδιαστήριο του Κτηματολογίου. Διεκδικεί και θέλει να εφαρμοστεί η συμφωνία Τεκμήριο 1 και 1Α και να σταματήσουν να επεμβαίνουν στα κτήματα της οι εναγομένοι. Στο σημείο αυτό κατατέθηκαν τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: · To 479 ανήκε στους γονείς των διαδίκων εξ' αδιαιρέτου · Κληρονομήθηκε από διάφορους κληρονόμους και οι διάδικοι αγόραζαν μερίδια από τους άλλους με αποτέλεσμα να καταλήξει η ενάγουσα 1 με 480/1080 μερίδια και η εναγόμενη 1 με 600/1080 εξ αδιαιρέτου μερίδια. Αντεξεταζόμενη της υπεβλήθη ότι λέει ψέματα και ότι ο ΜΕ1 δεν έκαμε μετρήσεις προς τη μεριά του
61. Ο ΜΕ1 μια φορά πήγε στο χωριό, το
62. Ακολούθως πήγε στο Κτηματολόγιο το 2003 και η χωρομετρία το 2004 και τους έδειξαν άλλα σύνορα που δεν αποδέκτηκαν. «Ούτε ροθέσια έμειναν ούτε δέντρα», είπε χαρακτηριστικά. Αρνήθηκε υποβολή ότι το «τέλιασμα» έγινε με βάση τη χωρομετρία. Δεν ήταν «σύμφωνα με τις υπογραφές». Μετά έβγαλε σχέδια η χωρομετρία γι' αυτό δεν τα δέκτηκε. Σε υποβολή ότι δεν γίνεται επέμβαση στο χωράφι της απάντησε «να πάμε να δούμε». Στο 56 έκτισε η κόρη της. Της άφησε 3 μέτρα για αντιστήριξη, έχει 10 χρόνια που έκτισε και έβαλαν βαρέλλες και δεν μπορεί να κάνει τοίχο αντιστήριξης. Ο Ροβέρτος Διόλα (ΜΥ1) είναι Ανώτερος Χωρομέτρης στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λευκωσίας. Έχει στην κατοχή του όλους τους φακέλους που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του είναι να ενημερώνεται και να ελέγχει τις χωρομετρικές και άλλες εργασίες που διεκπεραιώνονται από τους υφιστάμενους του. Ο κάθε υπάλληλος του Τμήματος, αφού διεκπεραιώσει την εργασία του, καταγράφει όλη την διεξαχθείσα χωρομετρική εργασία σε ηλεκτρονική μορφή (παλιά σε χωρομετρικό βιβλίο) ως επίσης και σχετικό σημείωμα επί του φακέλου της υπόθεσης και με αυτό τον τρόπο λαμβάνει γνώση όλων των γεγονότων. Γνωρίζει πολύ καλά τους διαδίκους, οι οποίοι είναι από τα Λαγουδέρα και απασχολούν για χρόνια με διάφορες αιτήσεις το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λευκωσίας. Με αίτηση Α1464/96 που υπεβλήθη από την Ελένη Κώστα Κουκκίδη στις 10/5/1996 ζητούσε τον κάθετο διαχωρισμό του τεμαχίου 479 Φ/Σχ.38/33 με αριθμό εγγραφής 4724, στην τοποθεσία «ΣΥΝΑΡΚΑ» στο χωριό Λαγουδέρα. Από τα σημειώματα του εν λόγω φακέλου φαίνεται ότι την υπόθεση εξέτασε ο Κτηματολόγος Χαράλαμπος Πογιατζιής στις 28/10/
63. Ο Λειτουργός αυτός αναφέρει ότι συμπλήρωσε την έρευνα του και ετοίμασε σχετικό σχεδιάγραμμα το οποίο βρίσκεται στο φάκελο αυτό. Στις 6/3/2000 με οδηγίες του Λειτουργού του Κτηματολογίου Κώστα Μακαρίτη ο φάκελος Α1464/96 παραμερίστηκε καθ' ότι υπεβλήθη η αίτηση Α700/97 για αναγκαστική διανομή του τεμαχίου. Την αίτηση Α700/97 υπέβαλε η Ελένη Κώστα Κουκκίδου στις 27/3/1997 και εξέτασε ο Λειτουργός του Κτηματολογίου Κώστας Λειβαδιώτης (ΜΕ1). Κατά την επιτόπιον εξέταση που έγινε στις 22/1/1998 συμφωνήθηκε ο διαχωρισμός του τεμαχίου 479 σε δύο οικόπεδα. Ο ΜΕ1 ετοίμασε στις 22/1/1998 Δήλωση - Συμφωνία την οποία υπέγραψαν και τα δύο μέρη εναγομένη και ενάγουσα αρ. 1 και ετοίμασε και σχεδιάγραμμα Τεκμήριο 1 και 1Α. Αργότερα έγινε εισήγηση από τον κ. Λειβαδιώτη να σταλεί η αίτηση Α700/97 στην Χωρομετρία για ορθή Χωρομέτρηση, μετά από την διαπίστωση διαφορών μεταξύ του εν χρήσει σχεδίου και της επιτόπου κατάστασης. Την υπόθεση τότε αναλαμβάνει ο ίδιος σε συνεργασία με τον ΜΕ1 και κάνει τον Οκτώβριο του 1999 επιτόπιο εξέταση στο τεμάχιο 479 στο χωρίο Λαγουδέρα. Μετά από χωρομετρική εργασία και σύμφωνα με την Δήλωση -Συμφωνία των διαδίκων ημερομηνίας 22/1/1998 και σύμφωνα με τα μερίδια που κατείχαν στο αρχικό τεμάχιο, έγινε ο διαχωρισμός του κτήματος 479 σε δύο οικόπεδα. Η κ. Ελένη Κώστα Κουκκίδου κατείχε 600/1080 μερίδια και η Μαρία Αντωνίου Χρίστου 480/
64. Τα δύο οικόπεδα που προέκυψαν από τον διαχωρισμό ήταν το 785 με αριθμό εγγραφής 5464 και ενεγράφη επ' ονόματι της Ελένης Κώστα Κουκκίδου εναγομένης αρ. 1 και το 786 με αριθμό εγγραφής 5465 και ενεγράφη επ' ονόματι της Μαρίας Αντωνίου Χρίστου, ενάγουσας αρ.
65. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 10 τις σελίδες 42 και 43 του χωρομετρικού βιβλίου Μ1182 που τηρείται στα γραφεία τους όπου φαίνεται όλη η χωρομετρική εργασία που διεξήγαγε. Επίσης υπέδειξε στους διαδίκους που να τοποθετηθούν τα ροθέσια στην διαχωριστική γραμμή. Συγκεκριμένα η χωρομετρική εργασία που έκανε βασίστηκε στα σταθερά χωρομετρικά σημεία της περιοχής τα οποία φαίνονται επί του Τεκμηρίου με αριθμούς 1318 1317, 1,3,5 και 6 , στον φάκελο Α 3692/51 καθώς επίσης και στο εν χρήσει σχέδιο. Μετά το πέρας της χωρομετρικής εργασίας που αφορούσε την εξωτερική οριοθέτηση του τεμαχίου 479 προχώρησε στην υπόδειξη της διαχωριστικής γραμμής των δύο νέων τεμαχίων σύμφωνα με τα μερίδια που αρχικά κατείχαν οι συνιδιοκτήτριες ήτοι η Μαρία Αντωνίου Χρίστου, ενάγουσα αρ.1 και η Ελένη Κώστα Κουκκίδη, εναγομένη αρ.
66. Η διεξαχθείσα χωρομετρική εργασία δεν συμφωνούσε με το σχεδιάγραμμα που ετοίμασε ο ΜΕ1 γιατί με το σχεδιάγραμμα του δεν αποδίδοντο σωστά τα μερίδια που κατείχαν αμφότερα τα μέρη. Μετά από αυτή την χωρομετρική εργασία που διεξήγαγε και αφού ελέχθηκε και εγκρίθηκε αυτή από τον Διευθυντή του Τμήματος εκδόθηκαν στις 24/6/2000 οι σχετικοί τίτλοι για το κάθε τεμάχιο. Στις 11/7/2002 η Ελένη Κώστα Κουκκίδη υπέβαλε αίτηση ΑΧ2383/02 για επίλυση συνοριακής διαφοράς που αφορούσε το τεμάχιο της 785 και 786 καθώς επίσης και το τεμάχιο
67. Όπως φαίνεται από τον σχετικό φάκελο την παρούσα αίτηση εξέτασε η Χωρομέτρης Γιόλα Χατζηχριστοφόρου μαζί με τον Κτηματολόγο Αιμίλιο Τσίγκη. Αφού δόθηκαν οι σχετικές ειδοποιήσεις από το Τμήμα του προς τους διαδίκους για την ημερομηνία και ώρα της επιτόπιας έρευνας, αυτή έγινε στις 2/02/2003 όπου οι πιο πάνω λειτουργοί πήγαν επιτόπου στα Λαγουδέρα. Φαίνεται από τα Σημειώματα του σχετικού φακέλου ΑΧ2383/02 ότι στις 12/02/2003 οι Λειτουργοί του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας αφού έκαναν την απαραίτητη χωρομετρική εργασία (μετρήσεις και υποδείξεις για την τοποθέτηση των ροθεσιών) υπέδειξαν στους διαδίκους τα κοινά εγγεγραμμένα σύνορα του ακινήτου της Ελένης Κώστα Κουκκίδου, εναγομένης αρ.1 τεμ.785 με τα ακίνητα της Μαρίας Αντωνίου Χρίστου τεμ. 786 και 56, τα οποία σύνορα ήταν στην ίδια θέση που υπέδειξε ο ίδιος. Η ενάγουσα αρ.1 δεν τα αποδέχτηκε και δεν υπόγραψε τα σχετικά έντυπα του Κτηματολογίου που ετοιμάστηκαν για την εξέταση της αίτησης. Μετά από παράπονα που υποβλήθηκαν από την ενάγουσα αρ.1, στο Τμήμα τους, Κτηματολογικοί Λειτουργοί και Χωρομέτρες επισκέφθηκαν αρκετές φορές τα επίδικα τεμάχια 785, 786, 56 στο χωριό Λαγουδέρα. Κάθε φορά, το αποτέλεσμα ήταν ότι η Χωρομετρική εργασία που διενεργήθηκε από όλους τους Λειτουργούς της Χωρομετρίας να είναι η ίδια με αυτή που διεξήγαγε ο ΜΥ1 δηλαδή επιβεβαιώθηκε ότι ήταν εξ 'αρχής ορθή και τα ροθέσια τοποθετήθηκαν σωστά. Έτσι στις 13/06/2005 εκδίδονται οι αποφάσεις του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με τις οποίες επιβεβαιώνουν την ορθότητα της χωρομετρικής εργασίας τόσο της δικής του όσο και των άλλων Λειτουργών Τεκμ. 2 και
68. Οι πιο πάνω αποφάσεις του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας δεν έχουν εφεσιβληθεί από κανένα και είναι τελεσίδικες. Η ενάγουσα αρ.1 εξακολουθεί να υποβάλλει παράπονα στο Τμήμα τους και αμφισβητεί τις αποφάσεις του Διευθυντή του Τμήματος του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Συγκεκριμένα στις 16/03/2009 με επιστολή της, υποβάλλει παράπονο στον Υπουργό Εσωτερικών και ζητά ξανά την διεξαγωγή έρευνας. Συνεπεία αυτού του παραπόνου της δόθηκαν ξανά οδηγίες σε Λειτουργούς του Τμήματος μας για επανατοποθέτηση των ορόσημων στην διαχωριστική γραμμή μεταξύ των τεμαχίων της ενάγουσας αρ.1 και της εναγομένης αρ.
69. Συγκεκριμένα στις 23/07/2009 η Χωρομέτρης Σούλλα Λουκά και ο Ανώτερος Χωρομέτρης Ανδρέας Ζεμπύλας έκαναν ξανά χωρομετρική εργασία της οποίας τα αποτελέσματα αναγράφονται στο Σημείωμα 41 του φακέλου, Τεκμήριο 11, σύμφωνα με το οποίο έγινε επανατοποθέτηση των ορόσημων τα οποία ανευρέθηκαν και είναι ορθά. Ο διαχωρισμός του αρχικού τεμαχίου 479 από τον οποίο προέκυψαν τα τεμάχια 785 και 786 έγινε με τον φάκελο Α700/97 και σύμφωνα με την σελίδα αρ.12 ( Δήλωση - Συμφωνία) του ιδίου φακέλου στην οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη υπόγραψαν και δέχθηκαν να γίνει ο διαχωρισμός σύμφωνα με τα μερίδια τα οποία κατείχαν. Το εμβαδά του τεμαχίου 786 είναι σύμφωνα με τον με τον τίτλο εγγραφής του. Κατέχει 20 τετραγωνικά μέτρα περισσότερο απ' ότι έπρεπε σύμφωνα με την δήλωση Συμφωνία στον φάκελο Α700/
70. Κατόπιν τούτου εστάλη στις 29/07/2009 επιστολή του Κτηματολογικού Λειτουργού Ιωάννη Χατζηιωσήφ προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών στην οποία εκθέτει όλα τα γεγονότα της υπόθεσης, Τεκμ
71. Η Ενάγουσα αρ.1 επιμένει μέχρι σήμερα ότι είναι δήθεν λάθος η χωρομετρική εργασία που διεξήγαγε τόσο ο ΜΥ1 όσο και οι άλλοι Λειτουργοί Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Η χωρομετρική εργασία που διεξήχθηκε από όλους είναι ορθή και σύμφωνα με τα αρχικά μερίδια που κατείχαν η Ενάγουσα αρ.1 και η Εναγομένη αρ.
72. Η συμφωνία ημερομηνίας 22/1/1998 έχει εφαρμοστεί όπως και η επιθυμία των διαδίκων ενάγουσας αρ. 1 και εναγομένης αρ.
73. Αυτό που δεν μπορεί να εφαρμοστεί είναι το σχεδιάγραμμα που ετοίμασε ο ΜΕ1 γιατί θα είναι άδικο για την εναγομένη αρ.1 που είχε αρχικά περισσότερα μερίδια (600/1080) από την ενάγουσα αρ.1 να κατέχει μικρότερη έκταση γης και η ενάγουσα αρ.1 με 480/1080 μερίδιο, να κατέχει μεγαλύτερη έκταση γης. Ως εκ των ανωτέρω η χωρομετρική εργασία που διεξήχθηκε τόσο από το ΜΥ1 όσο και από άλλους Λειτουργούς της Χωρομετρίας είναι ορθή και τα ροθέσια έχουν τοποθετηθεί από την εναγόμενη 1 στην διαχωριστική γραμμή που τους υποδείχθηκε και καμία επέμβαση δεν υπάρχει στο τεμάχιο
74. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι χρειάστηκε να πάει στο χώρο γιατί υπεβλήθη ο φάκελος λόγω των διαφορών μεταξύ της επί τόπου κατάστασης και των εν χρήσει σχεδίων. Η οικοδομή της ενάγουσας ήταν σε λάθος θέση στο εν χρήσει σχέδιο και υπήρχε διαφορά μεταξύ δρόμου και τεμαχίου. Πήγαν για να «εφαρμόσουν τον διαχωρισμό» επί τούτου με τα μερίδια, τη συμφωνία του τεκμ.
75. Όταν εφάρμοσαν το σχέδιο του ΜΕ1 είδαν ότι έπαιρνε πιο πολύ χώρο η ενάγουσα 1 από τα μερίδια της και εισηγήθηκε να τον μειώσουν, να φέρουν το σύνορο πιο κοντά στο σπίτι της ενάγουσας και το εμβαδό πιο κοντά στα μερίδια που κατείχαν. Σε υποβολή ότι «και αυτό σήμαινε ότι δεν θα εφαρμοζόταν το τεκμήριο 1Α» απάντησε επί λέξει «ναι ήταν και πιο δίκαιο και είχα διαβουλεύσεις συνεχώς με τον κ. Λειβαδιώτη». Σε ερώτηση αφού οι ίδιοι συμφωνούσαν ότι εκείνος ο διαχωρισμός αντιπροσώπευε σε αξία τα μερίδια ποιος του έδωσε το δικαίωμα να διαφωνήσει, απάντησε ότι η εργασία του ελέγχθηκε από τους ανωτέρους του. «Διαφώνησα με τη συμφωνία και σε αξία να πάω δεν ήταν σε ξεχωριστό μέρος τα 2 τεμάχια και οι οδηγίες ήταν σαφέστατες. Έπρεπε να αποδώσουν τα μερίδια που κατείχε ο κάθε ιδιοκτήτης με βάση τον τίτλο εγγραφής». Οι οδηγίες σ' αυτόν δεν ήταν γραπτές. Δεν φαίνονται στο φάκελο. Μετά το τεκμήριο 10 έγινε διόρθωση του εν χρήση σχεδίου. Σε ερώτηση αν ακολουθήθηκε η διαδικασία διόρθωσης απάντησε πως δεν έγινε αλλαγή περιμετρικής οριοθέτησης του αρχικού τεμαχίου, ήταν εσωτερική διόρθωση και δεν επηρέαζε κανένα. Δέχθηκε όμως υποβολή πως το σπίτι της ενάγουσας ήρθε πιο κοντά στο δρόμο. Δέχθηκε επίσης πως η ενάγουσα έπρεπε να ειδοποιηθεί. Δεν ενημέρωσε κάποιος την ενάγουσα πως δεν εφαρμόστηκε το σχέδιο που συμφώνησε, δεν ήταν της αρμοδιότητας τους αλλά του ΜΕ
76. Ο ΜΕ1 δεν ήξερε ότι θα άλλαζαν τα δεδομένα. Τη μέρα της διεξαγωγής συνοριακής διαφοράς υποδείχθηκε η αλλαγή συνόρων και στα δύο μέρη. Η ενάγουσα (Αντωνίου) δεν συμφωνούσε. Του υπεβλήθη ότι παραπλάνησαν την ενάγουσα αφού της έδειξαν άλλη λωρίδα. Δεν τα εξέτασε ο ίδιος. Ρωτηθείς σε σχέση με την αναφορά του Τεκμηρίου 11 ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη «δέχτηκαν να γίνει ο διαχωρισμός σύμφωνα με το μερίδιο το οποίο κατείχαν» απάντησε ότι αυτό δεν το λέει η συμφωνία Τεκμήριο 1Α. Δέχθηκε πως ήταν παραπλανητική η αναφορά στο τεκμήριο 11 ότι λήφθηκαν υπόψη οι αποστάσεις του Τεκμηρίου 1Α υποδηλώνοντας ότι έγινε με βάση τη συμφωνία αντί τα μερίδια. Δέχθηκε ότι γι' αυτό προέκυψε η επιστολή τεκμήριο
77. Η Πηνελόπη Κουκκίδου, πρώην συνάδελφος του στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο είναι αδελφή της εναγομένης. Του υπεβλήθη ότι αυτή προκάλεσε τη διαδικασία για να μην εφαρμοστεί το Τεκμήριο 1 και 1Α. Ο ΜΥ2 ήταν ο Κώστας Κυριάκου εναγόμενος αρ.
78. Η εναγόμενη αρ.1 είναι η σύζυγος του και είναι συνταξιούχοι. Κατάγεται από τα Λαγουδέρα και εκεί κατοικούν. Η Μαρία Αντωνίου Χρίστου και η Ευτυχία Χριστάκη Ποταμίτη, ενάγουσες αρ. 1 και 2 είναι από τα Λαγουδέρα. Η ενάγουσα αρ. 1 μένει μαζί με τον σύζυγο της στα Λαγουδέρα ενώ η Ευτυχία ενάγουσα αρ. 2 μένει στο χωριό Μένοικο. Οι σχέσεις του και της συζύγου του, με τις ενάγουσες και τον σύζυγο της ενάγουσας αρ. 1 κ. Αχιλλέα Έκτωρος ήταν πολύ καλές παλιά. Σε σημείο που η γυναίκα του εναγομένη αρ. 1, της βάπτισε ένα παιδί της και έγιναν κουμπάροι. Τα σπίτια τους ( αυτούς και ενάγουσας αρ. 1) κτίστηκαν από πολύ παλιά από το 1960 και ίσως και πιο πριν, στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 4724, Φ/Σ XXXVIII 33, τεμάχιο 479 στην τοποθεσία «Συναρκά» του χωριού Λαγουδέρα της Επαρχίας Λευκωσίας, γιατί η σύζυγος του εναγομένη αρ.1 ήταν εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτήτρια μαζί με άλλα πρόσωπα. Τόσο η σύζυγος του εναγομένη αρ.1 όσο και η ενάγουσα αρ.1 αγόρασαν τα μερίδια των άλλων συνιδιοκτητών ώστε στο τέλος κατά ή περί το 1981 να παραμείνουν συνιδιοκτήτριες του εν λόγω τεμαχίου, η σύζυγος του με 600/1080 μερίδια και η ενάγουσα αρ.1 με 480/1080 μερίδια. Το 1996 άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα στις σχέσεις τους με την ενάγουσα αρ.1, με αφορμή ποιό μέρος γης δικαιούτο η κάθε συνιδιοκτήτρια. Έτσι η σύζυγος του αποτάθηκε στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας και έκανε την αίτηση Α 1464/96 για διαχωρισμό του τεμαχίου 479 και πλήρωσε τα σχετικά τέλη. Για εξέταση της αίτησης, ήλθε στα Λαγουδέρα ο Λειτουργός του Κτηματολογίου, ο οποίος έκανε μετρήσεις με κορδέλα και ετοίμασε σχεδιάγραμμα. Δεν είχαν όμως απόφαση του κτηματολογίου και σε επίσκεψη τους στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας τους πληροφόρησαν ότι η πιο πάνω αίτηση δεν προχώρησε και παραμερίστηκε. Επειδή τα προβλήματα συνεχίζονταν, η σύζυγος του Εναγομένη αρ.1 ξαναέκανε νέα αίτηση στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας, για αναγκαστικό διαχωρισμό του τεμαχίου 479, με αριθμό φακέλου Α700/97 και πλήρωσε τα σχετικά τέλη. Κατά την εξέταση της πιο πάνω αίτησης, πήγε επιτόπου στα Λαγουδέρα, στις 22/1/1998, ο Λειτουργός του Κτηματολογίου ΜΕ
79. Μετά από αρκετή συζήτηση με τον ΜΕ1 η σύζυγος του εναγομένη αρ.1 και η ενάγουσα αρ.1 ήλθαν σε συμφωνία. Ο Λειτουργός του Κτηματολογίου έγραψε με το χέρι την Δήλωση - Συμφωνία, τεκμήριο 1 και τοποθέτησε ροθέσια στην γη. Με τη συμφωνία αυτή, συμφωνήθηκε όπως το κτήμα