Vitaly Ivanovich Smagin ν. Kalken Holdings Limited κ.α., Γενική Αίτηση αρ.: 1117/2014, 25/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A344 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ.: 1117/2014 Αναφορικά με τον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο του 1987 (Ν. 101/87) -και- Αναφορικά με το άρθρο 31 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις -και- Αναφορικά με τη Διαιτησία με αριθμό υπόθεσης 101721 του Δικαστηρίου Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου (London Court of International Arbitration) -και- Αναφορικά με την Αίτηση Διαιτησίας (Arbitration Claim) ημερομηνίας 9/12/14 με αριθμό 2014 FOLIO 1479 του High Court of Justice, Queen's Bench Division, Commercial Court της Αγγλίας η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση και που καταχωρήθηκε αναφορικά με, και με σκοπό την, ακύρωση της απόφασης ημερομηνίας 11/11/2014 που εκδόθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω Διαιτησίας -και- Αναφορικά με την αίτηση μεταξύ των: Vitaly Ivanovich Smagin Αιτητή -και-
- Kalken Holdings Limited
- Ashot Yegiazaryan Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση για ασφάλεια εξόδων ημερ. 19.5.2015 Ημερομηνία: 25 Σεπτεμβρίου 2015 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ. Λ. Χαβιαράς για Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε Για Καθ'ου η Αίτηση: κ. Χ. Χρυσάνθου για Μ. Κυπριανού και Σία Δ.Ε.Π.Ε. ------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο καθ'ου στην παρούσα αίτηση καταχώρισε την πιο πάνω εναρκτήρια αίτηση στις 29.12.2014, στα πλαίσια της οποίας εξασφάλισε προσωρινά διατάγματα, προς υποβοήθηση της διαιτητικής διαδικασίας που εκκρεμεί στο Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου. Ο αιτητής (καθ'ου 2 στην κυρίως αίτηση), αφού καταχώρησε ένσταση, υπέβαλε την εξεταζόμενη αίτηση με την οποία επιδιώκει την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται ο καθ'ου (αιτητής στην κύρια αίτηση) όπως καταθέσει ασφάλεια για τα έξοδα, ύψους €7.598,
- Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, η οποία υπογράφεται από δικηγόρο του δικηγορικού οίκου που εκπροσωπεί τον αιτητή, γίνεται αναφορά σε προηγηθείσες δικαστικές διαδικασίες μεταξύ των διαδίκων στις οποίες ο καθ'ου καταδικάστηκε στα έξοδα. Επεσύναψε προς τούτο, αντίγραφα των καταλόγων εξόδων όπως υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή, για τα ποσά των €6.433 πλέον φ.π.α. και €5.059 πλέον φ.π.α., Τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα. Οι υπό αναφοράν καταλόγοι, αναφέρει στη συνέχεια, κοινοποιήθηκαν προς τους πρώην και νυν δικηγόρους του καθ'ου για εξόφληση, χωρίς οποιαδήποτε ανταπόκριση. Ενόψει της παράλειψης του καθ'ου να εξοφλήσει τα έξοδα που έχουν επιδικαστεί εις βάρος του στις αναφερθείσες διαδικασίες που προηγήθηκαν, εισηγείται πως θα πρέπει το Δικαστήριο να διατάξει τον καθ'ου να καταθέσει ασφάλεια για τα έξοδα που θα υποστεί ο αιτητής στην παρούσα διαδικασία, τα οποία υπολόγισε στο ποσό των €7.598,25 (βλ. Τεκμήριο 1). Αναγνωρίζοντας την ύπαρξη διμερούς σύμβασης μεταξύ της Κύπρου και της Ρωσίας στην οποία υπάρχει πρόνοια για απαλλαγή των υπηκόων τους από την υποχρέωση κατάθεσης εγγυοδοσίας για τα έξοδα, υποστηρίζει πως οι περιστάσεις της υπόθεσης, ως έχουν αναφερθεί πιο πάνω, δικαιολογούν το αίτημα. Ο καθ'ου καταχώρισε ένσταση, υποστηρίζοντας πως δεν δικαιολογείται το αίτημα, ενόψει κυρίως των προνοιών του Κυρωτικού Νόμου της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Δημοκρατιών για παροχή νομικής συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου (Ν. 172/1986, στη συνέχεια «η Συνθήκη»). Σε κάθε περίπτωση, υποστηρίζει ο καθ'ου, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση του ζητούμενου διατάγματος. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων με παραπομπές στη γνωστή νομολογία που διέπει το υπό εξέταση θέμα της παροχής ασφάλειας για τα έξοδα. Δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Με αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι ο καθ' ου είναι πολίτης της Ρωσίας, τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 17 της Συνθήκης, που δεν παρέχει τη δυνατότητα ικανοποίησης του αιτήματος. Το άρθρο 17 της Συνθήκης, έχει ως ακολούθως: «Απαλλαγή από Εγγυοδοσία έναντι των Δικαστικών Εξόδων. Οι πολίτες ενός Συμβαλλόμενου Μέρους, οι οποίοι εμφανίζονται ενώπιον των Δικαστηρίων του άλλου Συμβαλλόμενου Μέρους, δεν μπορούν να διαταχθούν να παράσχουν εγγύηση για τα δικαστικά έξοδα αποκλειστικά για το λόγο ότι είναι αλλοδαποί ή ότι δεν έχουν τη μόνιμη ή προσωρινή διαμονή τους στο έδαφος του Συμβαλλόμενου Μέρους ενώπιον του Δικαστηρίου του οποίου εμφανίζονται». Το γεγονός ότι η Συνθήκη συνεχίζει να ισχύει και τυγχάνει εφαρμογής δεν τελεί υπό αμφισβήτηση. Το ζήτημα εξάλλου εξετάστηκε και αποφασίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε αρκετές υποθέσεις (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Αρ. 3)
(1995)1 Α.Α.Δ. 363, Vladimir Petrov
(1996)1 A.A.Δ. 535, Ιvanov Igor Borisovich
(2000)1 A.A.Δ. 1899 και Romir Monitoring v. MB. Romir Holdings Ltd
(2008)1 A.A.Δ. 106). Η εισήγηση του συνηγόρου του αιτητή πως, παρά την εφαρμογή της Συνθήκης, παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα έκδοσης του διατάγματος επειδή ο καθ'ου παρουσιάζεται αφερέγγυος, λόγω της παράλειψης του να πληρώσει τα έξοδα στα οποία έχει καταδικαστεί σε άλλες υποθέσεις, δεν είναι βάσιμη. Η Δ.60 επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση, θέτει ως βασική προϋπόθεση για την ενεργοποίηση των προνοιών της, τη μόνιμη/συνήθη κατοικία των Εναγόντων εκτός Κύπρου ή/και εκτός της επικράτειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο μετά από την διαπίστωση αυτή, μπορούν να εξεταστούν οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παροχή ασφάλειας εξόδων (βλ. Alahmari v. Alia Airline
(1990)1 A.A.Δ. 434). Ενόψει της εφαρμογής της Συνθήκης είναι σαφές πως δεν είναι επιτρεπτή η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Το ζήτημα έχει επιλυθεί νομολογιακά, αφού τα όσα σχετικά αναφέρθηκαν στην υπόθεση Romir Monitoring -πιο πάνω- δεν αφήνουν περιθώριο για άλλη προσέγγιση. Ειδικότερα, στη σελίδα 110 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Από τη στιγμή που η Συνθήκη θεωρείται ότι εξακολουθεί να ισχύει, το Άρθρο 17 δεν επιτρέπει την έκδοση διατάγματος για παροχή εγγύησης για τα δικαστικά έξοδα, εναντίον πολιτών των συμβαλλομένων μερών». Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον του αιτητή (καθ'ου στην κυρίως αίτηση) όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο