Αναφορικά με τον Χρίστο Σαβεριάδη, Αρ. Aιτ: 225/14, 11/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A326 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, A.Ε.Δ. Δικαιοδοσία Επικυρώσεως Διαθηκών Αρ. Aιτ: 225/14 Αναφορικά με τον Χρίστο Σαβεριάδη, τέως από τη Λευκωσία ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 11.9.15 Αίτηση ημερομηνίας 25/8/06 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον αιτητή: κ. Κ. Σαβεριάδης Για καθ' ων η αίτηση: κα Η. Καραβιώτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 2.7.15 κατόπιν αιτήσεως του αιτητή Κώστα Σαβεριάδη εκδόθηκε ερήμην διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο παύθηκαν οι διαχειριστές της εν τίτλω υποθέσεως και διόρισε στην θέση αυτών τον αιτητή. Στην συνέχεια υπεβλήθη μονομερής αίτηση εκ μέρους των παυθέντων διαχειριστών για την αναστολή του διατάγματος του δικαστηρίου μέχρι εκδίκασης έφεσης που θα υποβληθεί, ενώ στην συνέχεια υπεβλήθη και αίτηση για ακύρωση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Το δικαστήριο εξέδωσε το διάταγμα αναστολής επί του οποίου οι καθ' ων η αίτηση έφεραν ένταση. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση με αντίστοιχες γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων της κάθε πλευράς. Το δικαστήριο δεν θα αναφερθεί σε λεπτομέρειες του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων και αν χρειαστεί θα γίνει ειδική αναφορά στη συνέχεια. Μόνο, κρίνεται αναγκαίο να αναφερθεί εδώ, ότι οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί, όπως και οι αγορεύσεις των δικηγόρων αφορούν περισσότερο την ουσία του αιτήματος για παραμερισμό της απόφασης, ή και της Έφεσης, παρά το αίτημα για την αναστολή εκτελέσεως του διατάγματος του δικαστηρίου. Η εξουσία του δικαστηρίου προς αναστολή εκτέλεσης μιας απόφασης πηγάζει, στην περίπτωση υποβολής Έφεσης από την Δ.35 Θ. 18, με την νομολογία να υποδεικνύει (δες για παράδειγμα τις υποθέσεις Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ 1147 και ABR Holdings Ltd κ.ά ν. Κιταλίδη κ.ά (Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287) ότι ο επιτυχόν διάδικος δεν θα πρέπει να αποστερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας του από την μια, αλλά και αφετέρου το ένδικο μέσο της έφεσης δεν θα πρέπει να χάνει την αποτελεσματικότητα του. Η προοπτική επιτυχίας μια έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός αλλά η σημασία του είναι οριακή, εκτός όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή μη της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση. Εξουσία περαιτέρω για την αναστολή εκτέλεσης μιας απόφασης, πηγάζει από την Δ.40 Θ.7(b) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σύμφωνα με την οποία: « The court or judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay of execution until such time as they or shall think fit» Σχετικό επίσης είναι και το Αρ.47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60 που παρέχει πλατιά εξουσία στο δικαστήριο να αναστέλλει εκδοθείσα ερήμην απόφαση. Σύμφωνα με την υπόθεση Νικολάου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1422 η πιο πάνω διάταξη παρέχει σαφώς διακριτική εξουσία στο δικαστήριο για την αναστολή εκτέλεσης απόφασης ή διατάγματος, στην περίπτωση που υποβάλλεται αίτηση για ακύρωση ερήμην εκδοθείσης δικαστικής απόφασης, με δυο περαιτέρω σημαντικές υποδείξεις. Πρώτο, εξάγεται ότι σε τέτοια περίπτωση εφαρμόζονται οι αρχές που εφαρμόζονται επί προσωρινών διαταγμάτων και δεύτερο, ότι εν σχέση με το κατεπείγον, ανάλογα με την φύση της κάθε υπόθεσης, αυτό εξαρτάται από τις ιδιαίτερες περιστάσεις και την φύση της κύριας αίτησης, ως προς το κατά πόσο υπαγορεύεται η εκδίκαση της αίτησης αναστολής πριν από την κύρια αίτηση. Σύμφωνα με την υπόθεση Anderson and Colman Ltd Sonco Canning Ltd
(1982)2 J.S.C 325, οι αρχές που εφαρμόζονται κάτω από την Δ.35 Θ.18 παρέχουν χρήσιμη καθοδήγηση ως προς την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου και κάτω από την Δ.40 Θ.7(b). Το δικαστήριο δεν πρόκειται να προβεί σε διεξοδική αναφορά των αρχών που εφαρμόζονται επί προσωρινών διαταγμάτων, τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών επί των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, ούτε και να προβεί σε ευρήματα ή διαπιστώσεις απτόμενες της ουσίας της κυρίως αίτησης, αρκεί στο παρόν στάδιο να λεχθεί ότι η διατήρηση της κατάστασης πραγμάτων (status quo ante) μέχρι εκδίκασης της κυρίως αίτησης για ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος συνιστά ικανό λόγο προς οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος. Να σημειωθεί ότι η αίτηση δια κλήσεως είναι ορισμένη σήμερα και θα τροχοδρομηθεί η άμεση και χωρίς καθυστέρηση εκδίκαση της ώστε να δοθεί τέλος στην κρινόμενη διαφορά. Για τους πιο πάνω λόγους και ανεξάρτητα αν υπεβλήθη ή όχι Έφεση εναντίον της εκδοθείσης ερήμην απόφασης, εκκρεμεί ως λέχθηκε αίτηση ακύρωσης της απόφασης, και έχοντας υπόψη ότι η διαφορά επί της ουσίας εντοπίζεται στην μη υποβολή εκ μέρους των διαχειριστών απογραφής και λογαριασμών, κρίνει ότι το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να οριστικοποιηθεί μέχρι εκδίκασης της αιτήσεως δια κλήσεως προς ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος του δικαστηρίου. Τα έξοδα θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα εν σχέση με την αίτηση δια κλήσεως. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο