Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. ARCHIMIDES & PAVLOS PARASKEVAIDES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2536/09, 28/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A348 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2536/09 Μεταξύ: Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων και
- ARCHIMIDES & PAVLOS PARASKEVAIDES LTD
- SANDY KITIUM COMPANY LTD Εναγομένων Αίτηση Ημ. 29.1.15 Για Έκδοση Απαγορευτικού Διατάγματος Ημερομηνία: 28 Σεπτεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: Ο κ. Α. Τσάρκατζιης, για Χρίστος Πατσαλίδης ΔΕΠΕ. Για τους Εναγόμενους 1/Καθ' ων η Αίτηση: Η κ. Μ. Κατσελλή, για Κυριάκος Θ. Μιχαηλίδης & Σία. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Απευθείας Από Την Έδρα) Οι ενάγοντες/αιτητές αιτούνται: «Α. Ενδιάμεσο Προσωρινό Διάταγμα που να απαγορεύει στην Εναγομένη αρ.1 είτε προσωπικά, είτε δια των αντιπροσώπων της και/ή είτε μέσω οποιουδήποτε τρίτου προσώπου από του να μεταβιβάσει, πωλήσει, επιβαρύνει, αποξενώσει και/ή διαθέσει κατά οιονδήποτε τρόπο το διαμέρισμα αρ.40, με αρ. εγγραφής 2/508, Φ/Σχ. 0/1-2900-3735, Τμήμα 12, Τεμάχιο 11, τοποθεσία Δήμος Αγίας Νάπας και το διαμέρισμα αρ.56, με αρ. εγγραφής 2/517, Τμήμα 12, Φ/Σχ 0/1-2900-3735, Τεμάχιο 11, τοποθεσία Δήμος Αγίας Νάπας, μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την αποπεράτωση της παρούσας αγωγής». Η αίτηση - που εδράζεται (μεταξύ άλλων) στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 - υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου, υπαλλήλου των εναγόντων/αιτητών. Σε αυτή, επισυνάπτεται σειρά τεκμηρίων και επεξηγούνται οι (κατά την άποψη του ομνύοντα), συνθήκες και γεγονότα που δικαιολογούν την έκδοση του επιζητούμενου διατάγματος. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση και τα ακόλουθα σχετικά: «.
- Προ ολίγων ημερών και συγκεκριμένα στις 16/1/2015, λάβαμε επιστολή ημερ.9/1/2015 από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας δια της οποίας "ενημερωθήκαμε επισήμως από το κτηματολόγιο ότι το ακίνητο το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 17 ανωτέρω και το οποίο είναι υποθηκευμένο προς όφελος των Εναγόντων, μετά από εξωτερική οριοθέτηση διαπιστώθηκε ότι το εγγεγραμμένο εμβαδόν 177,900 τ.μ, που φαίνεται στον τίτλο είναι λανθασμένο και το σωστό εμβαδόν του τεμαχίου είναι 155,846 τετραγωνικά μέτρα. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο αρ.11 σχετική επιστολή του κτηματολογίου με επισυνημμένη γραπτή συγκατάθεση που υπέγραψε η Εναγόμενη αρ.2 ότι αποδέχεται τη διόρθωση του εμβαδού του τεμαχίου. 19.H πιο πάνω απρόσμενη εξέλιξη σαφώς δημιουργεί προβλήματα εις την τράπεζα καθότι το εμβαδόν του μοναδικού ακινήτου που εξασφαλίζει το χρέος των Εναγομένων προς τους Ενάγοντες είναι κατά 22,414 τετραγωνικά μέτρα μικρότερο σε εμβαδόν, κάτι που σε μεγάλο βαθμό επηρεάζει την αγοραστική του αξία του ακινήτου και κατ' επέκταση την εξασφάλιση του χρέους των Εναγομένων προς τους Ενάγοντες.
- Όπως συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους των Εναγόντων, η υπογραφή ή όχι σχετικής συγκατάθεσης από μέρους των Εναγόντων ουδεμία σημασία έχει, καθότι το εμβαδόν του τεμαχίου είτε υπογραφτεί η σχετική συγκατάθεση είτε όχι δεν πρόκειται να διαφοροποιηθεί, η επιτόπου κατάσταση θα παραμείνει ως έχει, επίσης σύμφωνα με την επιστολή του κτηματολογίου εάν δεν υπογραφεί από την τράπεζα εντός 30 ημερών θα προχωρήσουν με την εγγραφή και τέλος η ίδια η Εναγόμενη αρ.2 συγκατατέθηκε στο να γίνει η εγγραφή με το νέο εμβαδόν. Επίσης, όπως έχω πληροφορηθεί από την κ. Άννα Χριστοφή αρμόδια κτηματολογικό λειτουργό, το εμβαδόν μετά από τη νέα οριοθέτηση του ακινήτου είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ορθό καθότι μετρήθηκε με νέες σύγχρονες μεθόδους, μέσω δορυφόρων δηλαδή και ως εκ τούτου δεν χωρεί οποιαδήποτε αμφισβήτηση της απόφασης του διευθυντή του κτηματολογίου που σε κάθε περίπτωση αυτή θα πρέπει να γίνει από την Εναγόμενη αρ.1 η οποία αποδέχθηκε το νέο εμβαδόν του ακινήτου ή οποιαδήποτε αμφισβήτηση της απόφασης του διευθυντή του κτηματολογίου δεν θα έχει νόημα αφού, σύμφωνα με την κ. Άννα Χριστοφή, η νέα μέτρηση είναι πέρα για πέρα ορθή.
- Μετά από τα πιο πάνω, δώσαμε οδηγίες εις τον εκτιμητή Αντώνη Λοϊζου για να ετοιμάσει μια νέα εκτίμηση του ακινήτου, ούτως ώστε να γνωρίζουμε επ' ακριβώς πως επηρεάζεται η αγοραστική αξία του ακινήτου μετά από τα νέα δεδομένα. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο αρ.12 εκτίμηση ημερ. 19/1/2015 από τον εκτιμητή κ. Αντώνη Λοΐζου σύμφωνα με την οποία η αγοραστική αξία του ακινήτου μετά από την νέα εξωτερική του οριοθέτηση και τη μείωση του εμβαδού του είναι €6,000,000, ήτοι €1,000,000 μικρότερη από την αξία του σύμφωνα με το αναγραφόμενο εμβαδόν επί του τίτλου του ακινήτου. Ως εκ της πιο πάνω εκτίμησης προκύπτει ότι οι υποθήκες που οι Ενάγοντες έχουν εγγράψει επί του ακινήτου προς εξασφάλιση του χρέους των Εναγομένων δεν εξασφαλίζουν το χρέος των Εναγομένων ή τέλος πάντων εξασφαλίζουν μικρότερο ποσό χρέους-κατά €1,000,000-από αυτό που θα εξασφάλιζαν εάν το εμβαδόν του ακινήτου επί του τίτλου ανταποκρινόταν στην επί τόπου κατάσταση.
- Εξ' όσων γνωρίζω αλλά και από έρευνα που διεξήγαγαν οι Ενάγοντες, η Εναγόμενη αρ.1 είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια δύο διαμερισμάτων εις την Αγία Νάπα, με αρ. εγγραφής 2/508, Φ/Σχ 0/1-2900-3735 και με αρ. εγγραφής 2/517, Φ/Σχ 0/1-2900-3735 τα οποία αποτελούν τα μοναδικά ακίνητα που έχει υπό την ιδιοκτησία της, εντός των ελεύθερων περιοχών, και που δεν είναι επιβαρυμένα με οιονδήποτε εμπράγματο βάρος. Επίσης, εξ' όσων γνωρίζω αλλά και από έρευνα που διεξήγαγαν οι Ενάγοντες, η μοναδική περιουσία που η Εναγόμενη αρ.2 διαθέτει, πέραν του ακινήτου, είναι υποθηκευμένη σε άλλες τράπεζες.
- Επαναλαμβάνω ότι εξ 'όσων γνωρίζω, οι Εναγόμενες αρ.1 και 2 δεν έχουν οποιοδήποτε άλλο ακίνητο ελεύθερο από εμπράγματα βάρη εκτός από τα πιο πάνω διαμερίσματα και τυχόν επιβάρυνση ή πώληση τους θα καταστήσει δύσκολη έως αδύνατη την ικανοποίηση της αξίωσης των Εναγόντων και της τυχόν απόφασης που δυνατόν να εκδοθεί υπέρ τους.
- Οι Εναγόμενοι αδυνατούν να πληρώσουν το χρέος τους προς τους Ενάγοντες για αυτό άλλωστε η παρούσα αγωγή ευρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως φαίνεται και από την Υπεράσπιση τους, δεν αρνούνται την ύπαρξη οφειλής προς τους Ενάγοντες αυτής καθ' εαυτής αλλά αμφισβητούν το ύψος αυτής. Οι Εναγόμενοι αρ.1 και 2, όπως προκύπτει ξεκάθαρα από τη μέχρι σήμερα πορεία των τραπεζικών λογαριασμών της Εναγομένης αρ.1 στους Ενάγοντες, αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες και αδυνατούν να πληρώσουν τα χρέη τους αφού δεν έχουν καταβάλει ούτε μια δόση στην τράπεζα εδώ και χρόνια, πριν να εγερθεί καν η παρούσα αγωγή, με αποτέλεσμα τα πολλά οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν δεν τους επέτρεψαν μέχρι σήμερα και δεν τους επιτρέπουν εις το παρόν στάδιο να αποπληρώσουν την οφειλή τους προς τους Ενάγοντες. Άλλωστε, οι ίδιοι οι Εναγόμενοι παραδέχονται την ύπαρξη οικονομικών δυσκολιών στην παράγραφο 11 της Υπεράσπισης τους.
- Επειδή όπως έχω αναφέρει πιο πάνω οι Εναγόμενοι, με δεδομένη την ύπαρξη οικονομικών προβλημάτων και δυσκολιών που αντιμετωπίζουν, με δεδομένο ότι το σημερινό χρέος των Εναγομένων προς τους Ενάγοντες είναι μεγαλύτερο από την αξία του ακινήτου που είναι υποθηκευμένο προς όφελος των Εναγόντων, γίνεται αντιληπτό ότι σε περίπτωση που με οιονδήποτε τρόπο η Εναγόμενη αρ.1 αποξενώσει τα δύο ως άνω αναφερόμενα διαμερίσματα, θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης και αληθής δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εάν το αιτούμενο Διάταγμα δεν εκδοθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο, είναι πολύ πιθανόν ή δυνατόν οποιαδήποτε μεταγενέστερη απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου να παραμείνει ανικανοποίητη.
- Επιπρόσθετος παράγοντας που κάνει πιο επιβεβλημένη την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος είναι το γεγονός ότι ανά πάσα στιγμή η Εναγόμενη αρ.1 μπορεί να πωλήσει ή επιβαρύνει τα μοναδικά περιουσιακά στοιχεία που έχει χωρίς οποιαδήποτε επιβάρυνση και σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ των Εναγόντων στα πλαίσια της παρούσας αγωγής να μην υπάρχει ελεύθερη περιουσία των Εναγομένων επί της οποίας να μπορούν οι Ενάγοντες να εκτελέσουν.
- Όπως συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους των Εναγόντων, στην υπόθεση αυτή πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και η νομολογία για την έκδοση προσωρινού διατάγματος καθότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη διαδικασία επί ακροατηρίου, υπάρχει ορατή πιθανότητα οι Ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία και, εκτός εάν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση που η Εναγόμενη αρ.1 επιβαρύνει ή αποξενώσει τα εν λόγω διαμερίσματα τα οποία αποτελούν τα μόνα περιουσιακά στοιχεία που έχει υπό την ιδιοκτησία της, απαλλαγμένα από οποιαδήποτε εμπράγματα βάρη.
- βεβαιώ ότι με την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος σύμφωνα και με τις εκτιμήσεις του κτηματολογίου αναφορικά με την αγοραία αξία των διαμερισμάτων, δεν θα δεσμευθεί περιουσία της Εναγόμενης αρ.1 μεγαλύτερης αξίας συνυπολογίζοντας και την αξία του υποθηκευμένου ακινήτου, από το σημερινό οφειλόμενο ποσό των Εναγομένων προς τους Ενάγοντες. Αυτό το γνωρίζω
- Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει σαφέστερα υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος για να προστατευθούν και να εξασφαλισθούν οι Ενάγοντες-Αιτητές, οι οποίοι μετά την επαναοριοθέτηση του ακινήτου από το κτηματολόγιο διαφάνηκε ότι το εμβαδόν του ακινήτου είναι μικρότερο από το αναγραφόμενο στον τίτλο ιδιοκτησίας και κατ' επέκταση μικρότερη και η αγοραία του αξία με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος της απαίτησης των Εναγόντων να καταστεί ανεξασφάλιστη με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να κινδυνεύουν να μην ικανοποιήσουν την απαίτηση τους σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ τους». Οι εναγόμενοι 1/καθ' ων η αίτηση ενίστανται στην έκδοση του διατάγματος, με τους λόγους γι' αυτό να διατυπώνονται στο σώμα της Ειδοποίησης για Πρόθεση Ένστασης (υπό 1-5), ως ακολούθως: «
- Για να εκδοθή ένα προσωρινό διάταγμα, απαιτείται να πληρούνται και να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και των σχετικών άρθρων του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ.6, και δη των άρθρων 5 και 9, οι οποίες στην προκειμένη περίπτωση δεν πληρούνται. Το δε ισοζύγιο της ευχέρειας είναι υπέρ της Εναγομένης
- Οι Ενάγοντες δεν εμποδίζονται από το να ικανοποιήσουν ενδεχόμενη δικαστική απόφαση υπέρ των εις την αγωγήν εάν δεν εκδοθεί το παρόν απαγορευτικό διάταγμα, αφού αναφορικά με τα επίδικα δάνεια και/ή πιστωτικές διευκολύνσεις υπάρχουν ήδη υποθηκευμένα ακίνητα των Εναγομένων προς όφελος των Εναγόντων, η εκτιμημένη αξία των οποίων, κατά τον ίδιο τον εκτιμητή των Εναγόντων, υπερβαίνει κατά πολύ την αξίωση των Εναγόντων στα πλαίσια της αγωγής υπό τον ως άνω τίτλον και αριθμόν.
- Τα ακίνητα για τα οποία ζητείται το απαγορευτικό διάταγμα στην παρούσα αίτηση έχουν ήδη πωληθεί από την Εναγόμενη 1 εδώ και δεκαετίες σε τρίτα πρόσωπα τα οποία έχουν αποπληρώσει το σχετικό τίμημα και απλά δεν μεταβιβάστηκαν οι τίτλοι ιδιοκτησίας και ούτε κατετέθησαν τα πωλητήρια στο Κτηματολόγιο από τους αγοραστές. Ως εκ τούτου, και αφού η όποια οφειλή υπερκαλύπτεται από τις υπάρχουσες υποθήκες, τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα έπληττε το αίσθημα δικαίας απονομής της δικαιοσύνης.
- Περαιτέρω λόγοι εκτίθενται εν λεπτομερεία εις την επισυνημμένην Ένορκον Δήλωσιν του κ. Μιχάλη Κανάρη, οι οποίοι υιοθετούνται και θεωρούνται ως ενσωματωθέντες εις την παρούσαν Ένστασιν και εις τους οποίους θα γίνη αναφορά κατά την ακρόασιν.
- Εν όψει των ως άνω και των αναφερομένων εις την προρηθείσαν Ένορκον Δήλωσιν του κ. Μιχάλη Κανάρη το αιτούμενο διάταγμα δέον όπως απορριφθή». Δεν προσφέρθηκε προφορική μαρτυρία. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν με αναφορά (και) στο κείμενο της αγόρευσης τους με το οποίο εφοδίασαν το Δικαστήριο, κάτι που υποβοήθησε πολύ στην καλύτερη κατανόηση των θέσεων τους και στην έκδοση της απόφασης απευθείας από την Έδρα. Έλαβα υπόψη όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου. Το πλαίσιο εντός του οποίου εξετάζονται αιτήσεις όπως η παρούσα, επεξηγούνται περιεκτικά στη Hellenic Bank Public Company Limited ν Alpha Panareti Public Limited, ΠΕ 145/11, ημ. 13.6.13, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο (διά του Αρτέμη, Π.), ανέφερε πως: «. Όσον αφορά τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, αυτές ορθά επισημάνθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο και είναι οι ακόλουθες: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Ενάγουσα σε θεραπεία και (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motoria Ltd
(1987)1 C.L.R. 303 Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453). Επιπρόσθετα των πιο πάνω, θα πρέπει εντέλει το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο, υπό τις συνθήκες, είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί το διάταγμα. (Βλ. Bacardi v. Vinco
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, Ζωντίλης v. Αντρέου
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1603 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπρές Λτδ v. C.Kokkouris Trading
(1998)1 A.A.Δ. 149). Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, το πρωτόδικο Δικαστήριο επισημαίνει ότι αυτή «. έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα». Περαιτέρω, το Δικαστήριο, αναφερόμενο στις ζητούμενες θεραπείες, διαπιστώνει ότι «. όπως διατυπώνονται στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, αποκαλύπτουν, κατά την κρίση μου, σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση». Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εφεσειόντων εισηγήθηκε ότι η πιο πάνω κατάληξη, που βασίζεται μόνο στα δικόγραφα, είναι εσφαλμένη, καθόσον, σύμφωνα με τη νομολογία, θα έπρεπε κατά την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής να λαμβάνονται υπόψη και τα στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με τις ένορκες δηλώσεις. Προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης, παρέπεμψε στην υπόθεση Σοφοκλέους v Ταβελούδη κ.ά.
(2002)1 ΑΑΔ 92, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Ανεξάρτητα όμως από την κατάληξη μας υπήρχε το υλικό να θεμελιώσει και τις δύο προϋποθέσεις. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Cayne v. Global Natural Resources Plc [1984] 1 All Ε.R.225, σοβαρό θέμα προς εκδίκαση (serious question to be tried) θεωρείται «one for which there is some supporting material».Ο όρος είναι ο ίδιος και στο άρθρο 32». Επί του θέματος αυτού παρατηρούμε τα ακόλουθα. Στην Α/φοί Μυλωνά κ.ά. v. Michalakis Avraamides & Co. Ltd,
(1998)1 ΑΑΔ 1513, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 1516: «Ερμηνευτική των προϋποθέσεων, που θέτει το Άρθρο 32 του Ν. 14/60, για τη χορήγηση ενδιάμεσης θεραπείας, είναι η Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, στην οποία παραπέμπει το πρωτόδικο Δικαστήριο. Ενώ, όπως εξηγεί στην απόφασή του, η αποκάλυψη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κρίνεται αντικειμενικά, με αναφορά στη διατυπωθείσα από τον εφεσείοντα θέση στην αγωγή του, η πιθανότητα επιτυχίας, μικρή έστω στο βαθμό που να είναι ορατή, πρέπει να αποδειχθεί με τη μαρτυρία που προσάγεται προς υποστήριξη της αίτησης». Επίσης, στην υπόθεση Eurocypria v. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά., ΠΕ 170/2011, ημερ. 20.10.2011, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/1960 έχουν περαιτέρω επεξηγηθεί σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μεταξύ των οποίων στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates & Others (ανωτέρω) και Πουργουρίδη v. Θέμιδος Μέζου κ.ά. [1994] 1 ΑΑΔ 201. Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη επεξηγήθηκε ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα». Υποστήριξη της πιο πάνω θέσης μπορεί να αντληθεί και από την απόφαση Τσιολάκκη κ.ά. v. Στυλιανίδη,
(1992)1 ΑΑΔ 782, όπου κρίθηκε ότι ο όρος «καλή αιτία αγωγής» (good cause of action) που προσδιορίζει βάσει του άρθρου 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το βάσιμο της αγωγής για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος αναφορικά με μη επίδικο θέμα της αγωγής, έχει την ίδια έννοια με τον όρο «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση» που τίθεται στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)των περί Δικαστηρίων Νόμων. Τη θέση αυτή αποδεχόμεθα ως ορθή και δεχόμαστε ότι, εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής, τότε τούτο είναι αρκετό για ικανοποίηση της πρώτης προϋπόθεσης. Ακολούθως, το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρεί στην εξέταση της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας του Ενάγοντα, με βάση τη μαρτυρία και τα στοιχεία που έχει ενώπιον του. Περαιτέρω, όσον αφορά αυτή τη δεύτερη προϋπόθεση, με βάση τη νομολογία την οποία παραθέτει το πρωτόδικο Δικαστήριο, ο Ενάγοντας είναι αρκετό για να επιτύχει έκδοση διατάγματος αν πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας, αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, κάτι που θα έχει το καθήκον να πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας». Με βάση τα συζητούμενα στις ένορκες δηλώσεις - και σε σύμπνοια με αυτά που ανέπτυξε ο κ. Τσάρκατζιης - συμφωνώ ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Υπάρχει, δηλαδή, σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, πιθανότητα να δικαιούνται οι ενάγοντες/αιτητές σε θεραπεία και δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος. Η θέση των εναγομένων 1/καθ' ων η αίτηση πως το τι επιζητείται να δεσμευτεί με το επίδικο διάταγμα, δεν αποτελεί περιουσιακό τους στοιχείο και ότι, απλώς, τούτοι εμφανίζονται τυπικώς ως ιδιοκτήτες, καθόλου δεν αρκεί για να θεμελιώσει τις θέσεις που συζήτησαν οι τελευταίοι. Θα έλεγα μάλιστα πως η αναφορά αυτή των εναγομένων 1/καθ' ων η αίτηση ενισχύει παρά αποδυναμώνει τις τοποθετήσεις των εναγόντων/αιτητών περί σύνδεσης των εναγομένων 1/καθ' ων η αίτηση με την προς δέσμευση περιουσία και την εμπλοκή των δεύτερων σε αυτά που τους αποδίδονται στην αγωγή. Το ίδιο, ισχύει και σε ό,τι αφορά στους (εύλογους) φόβους των εναγόντων/αιτητών περί πιθανότητας αποξένωσης της επίδικης ακίνητης περιουσίας σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το επιδιωκόμενο διάταγμα κάτι που, περαιτέρω (σε συνδυασμό με όσα άλλα έτυχαν ανάλυσης ανωτέρω), γέρνει το ισοζύγιο της ευχέρειας/δικαιοσύνης υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται παρεμπίπτον διάταγμα, ως το Α στην επίδικη αίτηση. Οι ενάγοντες/αιτητές να παράσχουν χρηματική εγγύηση ύψους €50.000,00, για πλήρη κάλυψη οιονδήποτε ζημιών και εξόδων ήθελαν υποστεί οι εναγόμενοι 1/καθ' ων η αίτηση από την έκδοση του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων/αιτητών και εναντίον των εναγομένων 1/καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. Η αγωγή ορίζεται για ακρόαση στις 29.9.15 και ώρα 10.30 πμ. (Υπ.) .......... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο