ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ ανήλικου, μέσω των γονέων του και φυσικών κηδεμόνων του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΗ και ΝΙΚΗ ΤΟΛΜΑ ν. ΠΑΥΛΟΣ ΧΑΤΖΗΠΑΥΛΗΣ, Αγ. Αρ. 5421/14, 22/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A407 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου Ε.Δ Αγ. Αρ. 5421/14 ΜΕΤΑΞΥ:- ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ ανήλικου, μέσω των γονέων του και φυσικών κηδεμόνων του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΗ και ΝΙΚΗ ΤΟΛΜΑ ΕΝΑΓΟΝΤΑΣ - και - ΠΑΥΛΟΣ ΧΑΤΖΗΠΑΥΛΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΣ ---------------------------- Ημερομηνία: 22 Οκτωβρίου, 2015 Αίτηση ημερ. 12/12/14 για έκδοση διατάγματος διαγραφής μέρους των ισχυρισμών της Υπεράσπισης Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: κος Β. Μπίσσας Για τον Εναγόμενο - Καθ΄ου η Αίτηση: κος Χρ. Νεοφύτου ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση, ο Ενάγοντας - Αιτητής ζητά εναντίον του Εναγομένου - Καθ΄ου η Αίτηση την έκδοση διατάγματος, με το οποίο να διαγράφονται διάφορες λέξεις, φράσεις και/ή παράγραφοι της Υπεράσπισης, ως τούτες προσδιορίζονται ειδικά στο κυρίως σώμα της Αίτησης. Επειδή το περιεχόμενο και/ή η έννοια των διαφόρων λέξεων, φράσεων και/ή παραγράφων, των οποίων ζητείται η διαγραφή, υπέχει ουσιαστικής σημασίας για την εξέταση της υπό κρίσης αίτησης, κρίνω ορθότερο να τις παραθέσω αυτούσιες, ως τούτες αναφέρονται στην υπεράσπιση και στο κυρίως σώμα της αίτησης. Στην ουσία, ζητείται η διαγραφή, στην ολότητα τους, των παραγράφων 5.4, 5.5, 5.6 και 6.3, της υπεράσπισης και δη οι ακόλουθες: «5.
- Περαιτέρω ο Εναγόμενος λέγει ότι, εξ' όσων μπορεί να γνωρίζει, η οικογένεια του συμμαθητή του Ενάγοντα, Σωκράτη Χριστοδούλου, προέβη πέρυσι σε καταγγελία στον Αστυνομικό Σταθμό Λατσιών εναντίον του Ενάγοντα, ή/και των γονέων του. Αποτέλεσμα της καταγγελίας αυτής ήταν να εκδοθεί εναντίον του πατέρα του Ενάγοντα περιοριστικό διάταγμα. Λεπτομέριαι θα δοθούν κατά τη δικάσιμο. 5.5 Περαιτέρω ο Εναγόμενος λέγει ότι, εξ' όσων μπορεί να γνωρίζει, η μητέρα της συμμαθήτριας και γειτόνισσας του Ενάγοντα, Δημητριάνας, κα Γιάννα, έχει δηλώσει στον Εναγόμενο ότι πρόσφατα ο Ενάγοντας είχε χειροδικήσει επί της Δημητριάνας με αποτέλεσμα η μητέρα της να επισκεφθεί πολύ ανήσυχη την οικία του Ενάγοντα και να τους προειδοποιήσει σε πολύ αυστηρό ύφος να μην επαναληφθεί αυτό. Λεπτομέριαι θα δοθούν κατά τη δικάσιμο. 5.6 Περαιτέρω, ο Εναγόμενος λέγει ότι για την προβληματική συμπεριφορά του Ενάγοντα ή/και των γονέων του έχει ενημερωθεί τόσο η Αστυνομία όσο και το Γραφείο Ευημερίας για να τύχουν αρωγής και ψυχολογικής ή/και άλλης βοήθειας ώστε να μη συνεχίζει ο Ενάγοντας την εκφοβιστική συμπεριφορά του ή/και την κακοποίηση εναντίον των συμμαθητών του, ή/και εναντίον άλλων προσώπων. Λεπτομέριαι θα δοθούν κατά τη δικάσιμο. 6.3 Ο Εναγόμενος περαιτέρω λέγει ότι σαν οικογένεια διακατέχονται από φόβο για επίθεση από τον πατέρα του Ενάγοντα αφού γνωρίζει ότι πέρσι εκδόθηκε περιοριστικό διάταγμα εναντίον του μετά από σχετική καταγγελία στον Αστυνομικό Σταθμό Λατσιών και επειδή ο Εναγόμενος έχει δει τον πατέρα του Ενάγοντα να κυκλοφορεί στην οδό όπου διαμένει ο Εναγόμενος. Λεπτομέριαι θα δοθούν κατά τη Δικάσιμο.» Επίσης ζητείται και από την παράγραφο 5.7 η διαγραφή της ακόλουθης φράση: «Ο εναγόμενος σημειώνει την παραδοχή του ενάγοντα ότι οι σχέσεις του με τον υιό του εναγόμενου είχαν ψυχραθεί ακριβώς λόγω της προβληματικής, εχθρικής και επιθετικής συμπεριφοράς του ενάγοντα προς τον υιό του εναγόμενου (bullying) προκαλώντας του σοβαρούς σωματικούς τραυματισμούς ή/και ψυχολογικά προβλήματα.», από την παράγραφο 5.10 της ακόλουθης φράσης: «...σημειώνει δε την παραδοχή του ενάγοντα ότι ήταν τεταμένες ακριβώς ένεκα της επιθετικής και παραβατικής συμπεριφοράς του ιδίου,....», από την παράγραφο 6.7 της ακόλουθης φράσης: «.παραδοχή του ενάγοντα ότι επιτέθηκε στον υιό του και....» και από την παράγραφο 7.2 της ακόλουθης φράσης: «Ο εναγόμενος σημειώνει την εκ νέου παραδοχή του ενάγοντα ότι επιτέθηκε εναντίον του υιού του και χειροδικώντας του απέσπασε το παγούρι του, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μια φορά την παραβατική συμπεριφορά του ενάγοντα ενώ...» Η αίτηση βασίζεται στη Δ.19 θ 26, Δ.26, Δ.27 θθ 1-3, Δ.39 θθ.1 και 11, Δ.48 θθ.1-4, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του Παναγιώτη Λαζαρίδη ημερ. 28.01.
- Ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση, αναφέρει ότι είναι ο πατέρας του ανηλίκου Ενάγοντα. Επιπροσθέτως, σημειώνει ότι θεωρεί τις αναφορές της Υπεράσπισης, των οποίων ζητά την διαγραφή, άσχετες με τα επίδικα θέματα της αγωγής, καθώς επίσης και ότι προκαλούν αμηχανία, είναι αχρείαστες και σκανδαλώδεις και ότι προσβάλλουν, θίγουν και δημιουργούν παραπλανητικές και αρνητικές εντυπώσεις για τον ίδιο τον ομνύοντα, ο οποίος δεν είναι διάδικος, υπό την προσωπική του ιδιότητα στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής, αλλά μόνο υπό την ιδιότητα του γονέα του ανήλικου Ενάγοντα. Επίσης, ισχυρίζεται ότι κάποιες από τις αναφορές της Υπεράσπισης δεν αληθεύουν, ενώ άλλες είναι παραπλανητικές καθότι προωθούν ισχυρισμούς περί δήθεν παραδοχών του Ενάγοντα στο δικόγραφο του και δη στην Έκθεση Απαίτησης, ενώ, πουθενά στην Έκθεση Απαίτησης του Ενάγοντος δεν υπάρχουν τέτοιας μορφής (ως οι στην Υπεράσπιση αναφερόμενες) παραδοχές. Τέλος, αφού επαναλαμβάνει ότι όλες οι παράγραφοι και/ή οι φράσεις και/ή λέξεις των οποίων ζητά την διαγραφή, είναι σκανδαλώδεις, αχρείαστες, άσχετες και/ή παραπλανητικές, ζητά την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ο Καθ΄ ου η αίτηση - Εναγόμενος καταχώρησε ένσταση στις 12/2/15, η οποία βασίζεται στου Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 θ. 2, Δ.48 θ.1-4 και 9, στον «Περί Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρο 9», περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32 και στις Γενικές και Συμφυείς εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης που προβάλλονται είναι οι εξής:- «Α. Τα γεγονότα τα οποία επικαλείται ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Β. Η αίτηση του Ενάγοντα - Αιτητή είναι επιπόλαια ή/και ενοχλητική και χωρίς νομικό ή/και ουσιαστικό έρεισμα. Γ. Τα θέματα αυτά έχουν άμεση σχέση με τα επίδικα γεγονότα. Δ. Η Ένορκη Δήλωση της αίτησης δεν συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της μητέρας του Ενάγοντα - Αιτητή ούτε από έγγραφο εξουσιοδότησης όπως αναφέρεται στο περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης. Ε. Ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση και προσπαθεί να το πράξει τεχνηέντως δια της πλαγίας οδού για να δημιουργήσει εντυπώσεις υπέρ του και εναντίον του Εναγόμενου στο Δικαστήριο. ΣΤ. Ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που αντιμετωπίζει όσον αφορά την ύπαρξη, εκ πρώτης όψεως, υπεράσπισης, στην πιο πάνω υπόθεση. Ζ. Οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα - Αιτητή είναι ψευδείς και κακόπιστοι με μοναδικό σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και την προς όφελος του έκδοση του Διατάγματος. Η. Η αίτηση είναι καταχρηστική. Θ. Η αίτηση στερείται τόσον ουσιαστικής όσον και νομικής βάσεως. I. Η αίτηση είναι ανυπόστατος και δεν μπορεί να πετύχει σε καμίαν περίπτωσιν. Κ. Η αίτηση δεν θεωρείται αναγκαία για την διεκπεραίωση του πραγματικού ζητήματος. Λ. Η αίτηση είναι παράτυπη ή/και παράνομη, και πρέπει να κριθεί ως άκυρη και να απορριφθεί με έξοδα εναντίον του Ενάγοντα - Αιτητή. Μ. Η αίτηση δυσχεραίνει ή/και επιβραδύνει την εκδίκαση της υπόθεσης. Ν. Η αίτηση δημιουργεί αχρείαστη καθυστέρηση και περιττά έξοδα, τα οποία, σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υποστεί ο Ενάγοντας - Αιτητής. Ξ. Η αίτηση είναι υστερόβουλη.» Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση Παύλου Χατζηπαυλή. Σε αυτή, στην ουσία, ο Καθ΄ου η Αίτηση επαναλαμβάνει με πιο λεπτομερή τρόπο και με σχετική επιχειρηματολογία, τους λόγους ένστασης, εισηγούμενος ότι οι διάφορες λέξεις, φράσεις και/ή παράγραφοι, των οποίων ζητείται η διαγραφή, όχι απλά δεν πρέπει να διαγραφούν, αλλά, είναι τόσο σχετικές με τα επίδικα θέματα, που στην ουσία, με την συμπερίληψη τους, ο Καθ΄ου η Αίτηση θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου διάφορα σχετικά γεγονότα, ώστε να έχει μια πιο ξεκάθαρη και εμπεριστατωμένη εικόνα των επιδίκων θεμάτων. Κανένας εκ των ενόρκων δηλούντων δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του και αμφότερες οι πλευρές ετοίμασαν και παρέδωσαν γραπτές αγορεύσεις στο Δικαστήριο στις 10/9/
- Έχω αναγνώσει με προσοχή την αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Με τον ίδιο τρόπο ενήργησα και αναφορικά με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης του Εναγομένου. Έχω ακόμα διεξέλθει με μεγάλη προσοχή το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων αμφοτέρων των πλευρών. Προτού προχωρήσω στην εξέταση των ενώπιον μου εγειρόμενων επιδίκων θεμάτων, κρίνω ορθότερο, να σημειώσω ότι η αναφερόμενη, επί της ειδοποίησης πρόθεσης ένστασης, νομική βάση, με εξαίρεση την Δ.48 θ.4, κρίνεται άσχετη με τα επίδικα θέματα. Είναι δε οι πρόνοιες της Δ.48 θ. 4 που καθιστούν αναγκαία την επί του προκειμένου παρατήρηση του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48 θ.4.
(1)«Αν πρόσωπο προς το οποίο επιδίδεται αίτηση προτίθεται να ενστεί, τουλάχιστο δύο ημέρες πριν από την ημερομηνία κατά την οποία ορίζεται η αίτηση για πρώτη εμφάνιση, θα καταχωρεί ειδοποίηση αυτής της πρόθεσής του σύμφωνα με τον Τύπο 47 και θα αφήνει αντίγραφο της για τον αιτητή στη διεύθυνση επίδοσής του. Η ειδοποίηση αυτή θα αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου ή στους συγκεκριμένους Διαδικαστικούς Κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται η ένσταση[1] και θα εξειδικεύει του συγκεκριμένους λόγους της ένστασης. Οποιαδήποτε γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση τα οποία δεν είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας θα αναφέρονται σε μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις οι οποίες θα συνοδεύουν την ειδοποίηση. Αντίγραφα αυτών των ένορκων δηλώσεων θα αφήνονται στον αιτητή μαζί με την ειδοποίηση.» Επομένως καθίσταται έκδηλο ότι, οι πρόνοιες της πιο πάνω διαταγής καθιστούν επιβεβλημένη την συμπερίληψη στο κυρίως σώμα της ειδοποίησης πρόθεσης ένστασης, αναφοράς στο άρθρο και/ή άρθρα του Νόμου και/ή των κανονισμών επί των οποίων βασίζεται. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Εναγόμενος αναφέρεται σε διάφορα άρθρα Νόμων και/ή Κανονισμών τα οποία άπτονται θεμάτων αιτήσεων για έκδοση περιπιπτόντων προσωρινών διαταγμάτων, και ουδεμία σχέση έχουν με την υπό εξέταση αίτηση και/ή ένσταση, η δε Δ.39 θ.2, που επίσης αναφέρεται, αφορά και πάλι σε άσχετα με την ένσταση θέματα, μιας και καταπιάνεται με τον τρόπο που τίθενται, μέσω μιας αίτησης, τα γεγονότα που την περιβάλλουν. Κατά ακολουθία, κρίνεται, ότι, η ενώπιον μου ένσταση του Εναγομένου, δεν πληροί την προϋπόθεση που επιβάλλουν οι πρόνοιες της Δ.48 θ.4
(1). Με βάση την πιο πάνω κρίση μου, το δικόγραφο της ειδοποίησης πρόθεσης ένστασης του Εναγομένου θα αγνοηθεί. Εκ του περισσού δε, σημειώνω ότι, η υπό εξέταση περίπτωση δεν μπορεί θεωρηθεί κατάλληλη για αυτεπάγγελτη, από το δικαστήριο, διόρθωση της παρατυπίας δυνάμει της Δ.64. Και τούτο γιατί δεν πρόκειται περί μιας απλής τυπικής παρατυπίας αλλά περί ουσιαστικής παρατυπίας, μιας και καμία σχετική με το υπό εξέταση θέμα νομική βάση δεν παρατίθεται στο κυρίως σώμα της ένστασης. Παρά την πιο πάνω κρίση μου, συνεπεία και του γεγονότος ότι αμφότερες οι πλευρές έχουν καταθέσει γραπτές αγορεύσεις, σημειώνω ότι, στο βαθμό που η αγόρευση του συνηγόρου του Εναγομένου καταπιάνεται με θέματα που άπτονται των προϋποθέσεων που πρέπει να ικανοποιήσει ο αιτητής, τούτη δεν θα αγνοηθεί. Τουναντίον, της δίδεται η δέουσα βαρύτητα. Επομένως, εκείνο που παραμένει για εξέταση είναι το κατά πόσο, η αίτηση κατατέθηκε νομότυπα, πληροί τις προϋποθέσεις που επιβάλλουν οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και η μαρτυρία που προσκομίστηκε μέσω της ενόρκου δηλώσεως που την συνοδεύει και η επιχειρηματολογία που ακολούθησε, δικαιολογούν ή όχι, την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Νομική Πτυχή Σχετικές με την υπό εξέταση αίτηση, είναι οι πρόνοιες της Δ.19 Θ.26 οι οποίες είναι οι ακόλουθες: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action." Στην υπόθεση Παγκύπριος Εταιρείας Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1 ΑΑΔ 685, αναφέρθηκε ότι, τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης. Η δε σύνταξη τους, διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες που ενσωματώνονται στη Δ.19 και οι οποίοι σκοπό έχουν, να διασφαλίσουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Ειδικότερα από τον Θεσμό 4, σύμφωνα με τον οποίο, μόνο τα ουσιώδη γεγονότα πρέπει να δικογραφούνται. Επίσης, στη σελίδα 690, της εν λόγω απόφασης, σχετικα με το πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηριστεί «embarrassing» εν τη έννοια της Δ.19 Θ. 26, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηρισθεί ως embarrassing, σύμφωνα με του παραπάνω κανονισμό, αναφέρει με καθαρότητα στη σελ. 147 ο εκδότης των Bullen & Leake, ανωτέρω: "Accordingly, a pleading is embarrassing which is ambiguous or unintelligible or which states immaterial matter and so raises irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay and thus will prejudice the fair trial of the action, and so is a pleading which contains unnecessary or irrelevant allegations." Η πεμπτουσία είναι oτι η διατύπωση και η παρουσίαση της υπόθεσης πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς. Το λόγο γι' αυτό μας δίνει η British Airways Pension Trustees Ltd v. Sir Robert McAlpine
(1994)72 B.L.R. 26: «The basic purpose of pleadings is to enable the opposing party to know what case is being made in sufficient detail to enable that party properly to prepare to answer it, .............................. Pleadings are not a game to be played at the expense of the litigants, they are not an end in themselves, but a means to the end, and that end is to give eachparty a fair hearing. » Όπως επεξηγείται στην Cyber Group Ltd ν. Κ. Χαραλαμπίδης
(2004)ΙΓ Α.Α.Δ. 1852, η Δ.19 Θ. 26 επιτρέπει τη διαγραφή δικογράφου το οποίο είναι μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταλάβει ή επηρεάσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής και έχει ως κύριο σκοπό τη συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Όμως, ένα δικόγραφο δεν είναι ενοχλητικό απλώς γιατί οι ισχυρισμοί που περιέχει δυνατό να αποδειχθούν τελικά αναληθείς (βλ. Turquand v. Fearon 48 J.J. Q.B. 703) ή γιατί τα νομικά σημεία που εγείρονται μπορεί να αποδειχθούν ανεφάρμοστα ή να απορριφθούν στο τέλος της υπόθεσης ή διότι παρατίθενται διαζευκτικές βάσεις αγωγής. Η τάση του Δικαστηρίου είναι να διατάσσει τη διαγραφή ενός δικογράφου μόνον όταν εγείρεται θέμα άσχετο ή μη αναγκαίο και το γεγονός τούτο είναι ξεκάθαρο. (Βλ. London Corporation v. Homer
(1914)111 L.T. 512 C.A.). Στην υπόθεση Kemsley v. Foot
(1951)2 K.B. 34 C.A., αποφασίστηκε ότι είναι ορθότερο να αφήνεται ένα δικόγραφο όπως έχει, εκτός αν είναι ξεκάθαρα ενοχλητικό για τον άλλο διάδικο. Στρέφομαι τώρα, με γνώμονα τις πιο πάνω νομικές αρχές, να εξετάσω αν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Σημειώνεται αρχικά, πως ο ενόρκως δηλών για λογαριασμό του Ενάγοντα, δεν έχει αντεξεταστεί και συνεπώς οι σχετικοί με την αίτηση ισχυρισμοί του, παρέμειναν αναντίλεκτοι . Ως προς την αίτηση, είμαι της γνώμης ότι με την συμπερίληψη, στην νομική βάση τούτης, της Δ.19 θ.26 καθώς επίσης και της Δ.39 θθ.1-11 ως και της Δ.48 θθ.1-4, τούτη (η αίτηση), πληροί την σχετική επιταγή των προνοιών της Δ.48 θ.1. Σε σχέση πάντα με την εν λόγο επιταγή, σημειώνω ότι, τα αιτούμενα διατάγματα, αναφέρονται με κάθε σαφήνεια στο κυρίως σώμα της αίτησης. Αναφορικά τώρα με την ουσία της αίτησης, παρατηρώ τα εξής: Με το περιεχόμενο των παραγράφων 5.4, 5.5, 5.6 και 6.3 της Υπεράσπισης, εγείρονται ισχυριζόμενα γεγονότα, εντελώς άσχετα με τη βάση της αγωγής, την οποία ο Εναγόμενος, με την Υπεράσπιση του, επιθυμεί να αντικρούσει. Πρόκειται στην ουσία για ισχυριζόμενα γεγονότα που σχετίζονται, είτε με τις σχέσεις του Ενάγοντα με τρίτα πρόσωπα (όχι τον εναγόμενο), είτε με τις σχέσεις του πατέρα του Ενάγοντα (ομνύοντα της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση) με τρίτα πρόσωπα (όχι τον εναγόμενο) και τούτα, αναφορικά με χρόνο και περιστάσεις, εντελώς διάφορες και άσχετες με τον χρόνο και τις περιστάσεις της επίδικης αγωγής. Επιπροσθέτως με τον τρόπο που είναι συνταγμένες οι συγκεκριμένες παράγραφοι της Υπεράσπισης, στην ουσία, μέσω του περιεχομένου τους, ο Εναγόμενος επιχειρεί να προωθήσει λεπτομερή μαρτυρία και όχι να προωθήσει απαραίτητο γενικό ισχυρισμό προς Υπεράσπιση του. Με τον τρόπο αυτό, στην ουσία καθιστά το δικόγραφο του, ως το τελικό του διάβημα για σκοπούς προώθησης της υπεράσπισης του και όχι ως το μέσο για να προωθήσει, μέσω μιας δίκαιης ακροαματικής διαδικασίας, την υπεράσπιση του (British Airways Pension Trustees Ltd, (ανωτέρω)). Όσο τώρα αφορά στις αναφορές (ως τούτες προσδιορίζονται ειδικώς στο κυρίως σώμα της αίτησης) των παραγράφων 5.7, 5.10, 6.7 και 7.2 της Υπεράσπισης, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τούτες είναι παραπλανητικές και απολήγουν στο να είναι και ενοχλητικές για τον ενάγοντα. Και τούτο, για τον απλούστατο λόγο ότι, πουθενά στο δικόγραφο της Έκθεσης Απαίτησης, δεν γίνονται οι αναφερόμενες στις πιο πάνω παραγράφους της Υπεράσπισης, παραδοχές από πλευράς του Ενάγοντα. Ο Ενάγοντας στην Έκθεση Απαίτησης του, περιορίζεται απλά στο να αποδεχθεί ότι οι σχέσεις του ιδίου και του υιού του Εναγομένου, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή, χρόνο, είχαν ψυχραθεί και ότι έκτοτε οι σχέσεις τους παρέμειναν τεταμένες (παράγραφο 3 Έκθεσης Απαίτησης). Παραδέχεται ακόμα ότι, «έπιασε» το παγούρι από την τσάντα του υιού του Εναγομένου (παράγραφος 5 Έκθεσης Απαίτησης). Πουθενά στις εν λόγω παραδοχές, ο Ενάγοντας παραδέχεται επιπλέον οποιαδήποτε ευθύνη και/ή επιθετική συμπεριφορά για τις εν λόγω τεταμένες σχέσεις του με τον υιό του Εναγόμενου (ως οι παράγραφοι 5.7 και 5.10 της Υπεράσπισης αναφέρουν) ή για την ενέργεια του να «πιάσει» το παγούρι από τον υιό του Εναγομένου, ως οι παράγραφοι 6.7 και 7.2 της Υπεράσπισης αναφέρουν. Με βάση τις πιο πάνω νομικές αρχές και με γνώμονα την μόλις πιο πάνω κρίση μου αναφορικά με το περιεχόμενο των παραγράφων και/ή φράσεων της υπεράσπισης, των οποίων επιδιώκεται η διαγραφή και δη ότι πρόκειται, είτε περί εντελώς άσχετων με την επίδικη αγωγή ισχυρισμών, είτε αναφέρονται σε μαρτυρία και όχι σε απαραίτητες, για σκοπούς σύνταξης της υπεράσπισης, θέσεις, είτε ακόμα ότι πρόκειται για παραπλανητικές και ενοχλητικές για τον αντίδικο αναφορές, κρίνω ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι πλήρως αιτιολογημένη και το αιτούμενο διάταγμα διαγραφής, δικαιολογημένο. Είμαι ακριβώς της γνώμης και ως εκ τούτου κρίνω ότι, η υπό εξέταση υπόθεση, αποτελεί την κατάλληλη περίπτωση, για να διαταχθεί η διαγραφή, εν΄όλω, του περιεχομένου των παραγράφων 5.4, 5.5, 5.6 και 6.3 της υπεράσπισης. Όσο αφορά στις ειδικώς προσδιοριζόμενες, στα υπό στοιχεία Α) 2, 3, 4 και 5 του αιτητικού της αίτησης, αναφορές των παραγράφων 5.7, 5.10, 6.7 και 7.2 της Υπεράσπισης, αναφορικά με τις δυο πρώτες, είμαι της γνώμης ότι τούτες θα πρέπει να διαγραφούν ως ειδικώς αναφέρονται στα υπό στοιχεία Α) 2 και 3 του αιτητικού της αίτησης. Ως προς τις δυο τελευταίες, και για σκοπούς ορθής διατύπωσης, σύνταξης και δυνατότητας απόδοσης ερμηνείας του δικογράφου της Υπεράσπισης, η διαταγή για διαγραφή, θα πρέπει να περιοριστεί, ως ακολούθως: α) Αναφορικά για την παράγραφο 6.7 της Υπεράσπισης, πρέπει να διαγραφεί η εξής φράση: «επιτέθηκε στον υιό του και» και β) Αναφορικά με την παράγραφο 7.2 της Υπεράσπισης, πρέπει να διαγραφεί η εξής φράση: «σημειώνει την εκ νέου παραδοχή του Ενάγοντα ότι επιτέθηκε εναντίον του υιού του και χειροδικώντας του απέσπασε το παγούρι του, επιβεβαιώνοντας για ακόμα μια φορά την παραβατική συμπεριφορά του Ενάγοντα ενώ». Κατάληξη Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διαγράφονται από το δικόγραφο της Υπεράσπισης οι παράγραφοι 5.4, 5.5, 5.6 και 6.3 στην ολότητα τους. Επίσης, διαγράφονται και οι υπό στοιχεία Α 2 και 3 του αιτητικού της αίτησης ειδικώς προσδιοριζόμενες αναφορές των παραγράφων 5.7 και 5.10 της Υπεράσπισης. Τέλος, διαγράφονται και οι, στην μόλις πιο πάνω παράγραφο της παρούσας απόφασης, υπό στοιχεία α) και β) αναφερόμενες φράσεις σχετικά με τις παραγράφους 6.7 και 7.2 της υπεράσπισης, αντίστοιχα. Έξοδα Ως προς τα έξοδα, δεν βρίσκω κανένα λόγο γιατί τούτα να μην ακολουθήσουν το κανόνα, με αποτέλεσμα να κρίνω ότι τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα - Αιτητή και εναντίον του Εναγομένου - Καθ΄ου η Αίτηση, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλην όμως τούτα θα καταβληθούν στο τέλος της δίκης. (Υπ)................................. Δ. Θεοδώρου Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΨ [1] Υπογράμμιση δική μου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο