← Κύπρος

Αίτηση εκ μέρους της Interlife Insurance Company Ltd ν. Μαρία Κυπριανού, Αρ. Αίτησης: 545/10, 26/10/2015

Αίτηση εκ μέρους της Interlife Insurance Company Ltd ν. Μαρία Κυπριανού, Αρ. Αίτησης: 545/10, 26/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A413 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 545/10 Επί της αφορώσι την Μαρία Κυπριανού εκ Μενελάου 5, Συνοικισμός Στρόβολος ΙΙΙ, Λευκωσία Αίτηση εκ μέρους της Interlife Insurance Company Ltd Αίτηση ημερομηνίας 2/6/15 για αντεξέταση Ημερομηνία: 26/10/15 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Λιασίδου για Λ. Παπαφιλίππου & Σία ΔΕΠΕ Για την Καθ' ης η αίτηση: κ. Τσιναρέλης για Ν. Ροτσίδης & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 26/11/10 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής εναντίον της Μαρίας Κυπριανού. Στις 21/5/14 μέσω του δικηγόρου της καταχώρησε αίτηση για Διάταγμα που να διατάσσει την ακύρωση και/ή παραμερισμό και ή/αναστολή της εκτέλεσης του εν λόγω διατάγματος μέχρι την εκδίκαση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης. Στην αίτηση η πιστωτής Interlife Insurance Co Ltd καταχώρησε ένσταση στις 5/11/

  1. Στις 2/6/15 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση με την οποία η αιτήτρια ζητά: « Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την παρουσία της Μαρίας Κυπριανού εκ Λευκωσίας, ενόρκως δηλούσας στην αίτηση ημερομηνίας 21/05/2014 για ακύρωση και/ή παραμερισμό και/ή αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος Παραλαβής ημερομηνίας 26/11/2010 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτηση, για αντεξέταση σε ότι αφορά το περιεχόμενο της ένορκης της δήλωσης ημερομηνίας 21/05/2014 κατά τη δικάσιμο της πιο πάνω υπόθεσης». Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.37, Θ.1, Δ.39,Θ.1, Δ.48, Θ.1, 2.1, 3, 4, 5, 6, 7 και 9 και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η αίτηση φαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης και στην ένορκο δήλωση της Λύτιας Λιασίδη. Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας στην αίτηση των ενάγοντων ημερομηνίας 11/02/2015 είναι οι ακόλουθοι:
  2. Η αμφισβήτηση της αλήθειας του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης της Μαρίας Κυπριανού ημερομηνίας 21/05/
  4. Σχετικά με τις παραγράφους 3, 20, 21, 22, 27, 31, 32, 36, 39, 40, 41,44, 47,48, 50 και 51, η Μαρία Κυπριανού που ορκίζεται την ένορκη δήλωση σε υποστήριξη της αίτησης ορκίζεται σε ότι αφορά νομικά ζητήματα κατά τρόπο παράνομο και κατά τρόπο που την καθιστά δικονομικά απαράδεκτη.
  5. Η ένορκη δήλωση της Μαρίας Κυπριανού προς υποστήριξη της αίτησης της ημερομηνίας 21/5/14 περιέχει παραπλανητικές και/ή ψευδείς δηλώσεις και/ή γεγονότα. Στην ένορκη δήλωση της η Λύτια Λιασίδη αναφέρει τα ακόλουθα: Είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Λ. Παπαφιλίππου & Σία Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων της Αιτήτριας στην παρούσα αίτηση, γνωρίζει τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης από μελέτη του φακέλου και από πληροφορίες που έλαβε από το δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση και είναι πλήρως και δεόντως εξουσιοδοτημένη από την Ενάγουσα να προβεί στην παρούσα Ένορκο Δήλωση. Ειλικρινά πιστεύει ότι η αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας στην αίτηση ημερομηνίας 21/05/2014 για ακύρωση και/ή παραμερισμό και/ή αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος Παραλαβής ημερομηνίας 26/11/2010 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτηση είναι απαραίτητη ούτως ώστε να διαφανούν όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν την αίτηση. Η Ενόρκως Δηλούσα ορκίζεται σε θέματα νομικής φύσεως τα οποία δεν μπορεί να γνωρίζει, ορκίζεται για γεγονότα για τα οποία δεν έχει προσωπική γνώση χωρίς να αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησης της ως επίσης και για τα οποία καλείται το Σεβαστό Δικαστήριο να αποφασίσει. Τα θέματα για τα οποία ζητείται η αντεξέταση αφορούν την ουσία της αίτησης και η αντεξέταση της Μαρίας Κυπριανού είναι απαραίτητη ώστε να μπορέσει το Σεβαστό Δικαστήριο να αποφασίσει επί των θεμάτων και όλων των ουσιαστικών περιστατικών που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Θ.1 -21, Δ.9 Θ.1 - 13, Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, στα άρθρα 5, 6

(2), 31, 87, 88
(1), 92 και 97 του περί Πτωχεύσεως Νόμου ΚΕΦ 5, Καν. 2, 4, 6-8, 16, 44, 46, 47, 50, 60, 63, 71, 187 και 188 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών - ΚΕΦ 6, στο άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: (τους παραθέτω αυτολεξεί).
  1. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση γίνεται από δικηγόρο υπό περιστάσεις ανεπίτρεπτες νομικά και ως εκ τούτου θα πρέπει το δίχως άλλο να απορριφθεί.
  2. Η Αίτηση υποβάλλεται από ανύπαρκτο διάδικο.
  3. Η Αίτηση είναι παράτυπη και / ή αντικανονική και / ή λανθασμένη και / ή πάσχει νομικά.
  4. Η Αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας καθώς και της νομολογίας που διέπουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  5. Δεν έχει στοιχειοθετηθεί η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων και / ή ικανοποιητικών λόγων που να καθιστούν πρόδηλη την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
  6. Η Αιτήτρια με την υπό εκδίκαση Αίτηση επιχειρεί, στην ουσία, να αντεξετάσει την Καθ' ης η Αίτηση σε ολόκληρη την ένορκη δήλωση της.
  7. Το Δικαστήριο έχει ήδη ενώπιον του την απαραίτητη μαρτυρία ούτως ώστε να αποφασίσει στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  8. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη, δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας και / ή προωθείται για αλλότριους σκοπούς». Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Κυπριανού, ημερομηνίας 9/9/2015 η οποία αναφέρει ότι ορκίζεται από γεγονότα που ανάγονται σε προσωπική της γνώση από προσωπικές εμπειρίες και πληροφορίες τις οποίες έχει συλλέξει, εκτός όπου αναφέρει διαφορετικά. Προβαίνει στην παρούσα ένορκη δήλωση εξ' όσων κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει. Υιοθετά και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης που εκτίθενται στην Ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης της. Εξ όσων την πληροφορούν οι δικηγόροι της η υπό εκδίκαση αίτηση έχει καταχωριστεί από ανύπαρκτο διάδικο και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί ως παράτυπη. Στον τίτλο της αίτησης αντεξέτασης αναγράφεται ότι η αίτηση είναι της Interlife Insurance Ltd αντί της Interlife insurance Company Ltd. Η υπό εκδίκαση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί αφού η Αιτήτρια στην ένορκη της δήλωση που συνοδεύει την υπό εκδίκαση Αίτηση δεν αναφέρει τους λόγους που να καθιστούν απαραίτητη την αντεξέταση της. Avτ' αυτού αναφέρει κατά τρόπο γενικό ότι ορκίζεται σε θέματα νομικής φύσεως που δεν γνωρίζει. Αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Απλή μελέτη της ένορκης δήλωσης της καταδεικνύει ότι αναφέρει ρητά ότι αυτά τα ζητήματα τα αναφέρει κατόπιν συμβουλής που έλαβε από τους δικηγόρους της. Εξ όσων την πληροφορούν οι δικηγόροι της η Αιτήτρια δεν παραθέτει μαρτυρία που με την οποία να εξειδικεύει τους λόγους που η ίδια θεωρεί επιτακτική ανάγκη στο παρόν στάδιο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος για αντεξέταση της, κάτι που είναι αντίθετο με τις σχετικές νομολογιακές αρχές. Περαιτέρω, εξ όσων την πληροφορούν οι δικηγόροι της, η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αντεξέτασης της γίνεται από δικηγόρο χωρίς να επεξηγείται στο σεβαστό δικαστήριο ο λόγος που ορκίζεται δικηγόρος από το γραφείο της Αιτήτριας. Επίσης, η Αιτήτρια αιτείται την αντεξέταση της στις ακόλουθες παραγράφους: 3,20,21,22,27,31,32,36,39,40,41,44,47,48,50 και
  9. Δηλαδή από τις 53 παραγράφους από τις οποίες αποτελείται η συμπληρωματική της ένορκη δήλωση, η Αιτήτρια αιτείται να την αντεξετάσει στις
  10. Στην πραγματικότητα οι υπόλοιπες παράγραφοι της συμπληρωματικής της ένορκης δήλωσης αναφέρονται ως επί το πλείστον σε διαδικαστικά θέματα της υπόθεσης. Επομένως, η Αιτήτρια επί της ουσίας ζητά την αντεξέταση της σε ολόκληρη τη συμπληρωματική της ένορκη δήλωση, εφ' όλης της ύλης, κάτι το οποίο από ότι την ενημερώνουν οι δικηγόροι της είναι ανεπίτρεπτο. Ιδιαίτερα μάλιστα αφού δεν έχει αναφερθεί στους λόγους που η αντεξέταση της είναι επιτακτικής ανάγκης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.39 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «Upon an application evidence may be given by affidavit, but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross examination). Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοϊζου, αίτηση αρ. 18/2008, 14.3.2008 ο Ναθαναήλ Δ. αποφάσισε τα ακόλουθα στη σελ. 8: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ'ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39 θ. 1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της. (δέστε Annual Practice 1958, σελ. 865 και Halsbury's Laws of England, 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418 - 419 παρ. 878)». Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, πιο πάνω αναφέρονται τα εξής: «Discretionary power of the Court as to evidence. The Court has a discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay, or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion». Τέθηκε ως εξής το ζήτημα από το Δικαστή Κληρίδη, τότε ΠΕΔ, στην αγωγή 7123/2008, Balraj Singh Samra ν Ναταλίας Πατσαλίδου, ημερ. 9/4/
  11. «Υπενθυμίζεται το ότι η αντεξέταση δεν διεξάγεται αυτοδίκαια, αλλά σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.39 Κ.1, το Δικαστήριο μπορεί μόνο κατόπιν αιτήματος διαδίκου να διατάξει την παρουσία ενός ομνύοντα για αντεξέταση. Τα θέματα δε επί των οποίων μπορεί να αντεξετάσει ένας διάδικος θα πρέπει να είναι περιορισμένα και να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι να εκτείνονται επί οποιουδήποτε θέματος ήθελε υπάρχει διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των μερών ή απλά προς το σκοπό της μείωσης της γενικότερης αξιοπιστίας ενός διαδίκου ή της ενίσχυσης της αξιοπιστίας άλλου.» Οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηοίου είναι η στοιχειοθέτηση κάποιου είδους εξαιρετικής περίστασης ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Έχοντας υπόψη μου τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα, τα γεγονότα και τα επιχειρήματα που τέθηκαν ενώπιον μου σημειώνω τα πιο κάτω: · Οι παραγράφοι 1 και 3 της αίτησης διέπονται από γενικότητα και αοριστία, χωρίς να εξειδικεύουν τα σημεία που περιέχουν αναλήθειες ή παραπλανητικά γεγονότα. Υπενθυμίζω ότι δεν παρέχεται απεριόριστο δικαίωμα αντεξέτασης εφ' όλης της ύλης. · Δεν θεωρώ αναγκαία ή δικαιολογημένη την αντεξέταση της καθ' ης σε σχέση με νομικές θέσεις που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση της. Θεωρώ ότι δεν θα εξυπηρετήσει την υπόθεση της αιτήτριας κάτι τέτοιο. Δεν έχει εξάλλου τεθεί ενώπιον μου πραγματική ή νομική δικαιολόγηση του αιτήματος. Εξάλλου οι τυχόν νομικές θέσεις της ίδιας της καθ' ης δεν αποτελούν μέρος της μαρτυρίας. Συνεπώς θεωρώ ότι δεν πρέπει να επιτραπεί η αντεξέταση της καθ' ης σε σχέση με τις παραγράφους 20,22,27,31,32,39,47,50,
  12. · Όσον αφορά τις παραγράφους 36,40,41,44 αυτές θεωρώ ότι είναι άσχετες με το ζητούμενο της κυρίως αίτησης. Υπενθυμίζω ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να διερευνήσει την εγκυρότητα ή ορθότητα του οφειλόμενου ποσού στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας (βλ. Re a Debtor (30 of 1956), 1957 ch. 381 και σύγγραμμα «The Law and Practice in Bankruptcy" των William and Muir Hunter, 19η έκδοση, σελ.
  13. · Έχοντας υπόψη ότι η προσωπική επίδοση της αίτησης πτώχευσης που είναι προϋπόθεση της έκδοσης διατάγματος παραλαβής (βλ. άρθρο 6
(2)του Κεφ.5) και το γεγονός ότι η εν λόγω επίδοση αμφισβητείται από την καθ' ης η αίτηση θα ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης σε σχέση με τις παραγράφους 3, 21 και 45 της ένορκης δήλωσης της καθ' ης η αίτηση, μόνο. · Οι υπόλοιποι λόγοι έντασης δεν προωθήθηκαν επαρκώς ή καθόλου κατά την ακρόαση και κατά την άποψη μου δεν χρήζουν εξέτασης. Η αίτηση εγκρίνεται ως προς τις πιο πάνω παραγράφους. Επιδικάζονται €200 έξοδα αίτησης υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ' ης η αίτηση πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ).......... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.