Μαρία Μαυρομμάτη ν. Κλεάνθη Βασιλείου, Αρ. Αγωγής: 8111/07, 27/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A421 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛEYΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8111/07 Μεταξύ: Μαρία Μαυρομμάτη Ενάγουσα -και- Κλεάνθη Βασιλείου Εναγομένου ____________________ Αίτηση Μηνιαίων Δόσεων ημερομηνίας: 17/4/14 Ημερομηνία: 27 Οκτωβρίου, 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τoν Αιτητή: κ. Ματθαίου και κα Ηλιοφώτου Για τον Καθ΄ ου η αίτηση : Παρουσιάζεται αυτοπροσώπως. ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 29/2/12 εκδόθηκε απόφαση μετά από ακροαματική διαδικασία εναντίον του εναγομένου για €50 (ονομαστικές αποζημιώσεις) πλέον νόμιμο τόκο, διατάχθηκε δε όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδα της. Τα έξοδα υπερ του κ. Χρ. Ματθαίου και εναντίον του εναγομένου ψηφίστηκαν σε €3685 πλέον €626,45 ΦΠΑ πλέον €348,65 πραγματικά έξοδα πλέον νόμιμο τόκο 5,5% ετησίως μέχρι εξοφλήσεως. Με την παρούσα αίτηση ο Χριστάκης Ματθαίου ζητά όπως ο εναγόμενος εξεταστεί σε σχέση με την οικονομική του δυνατότητα για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του και όπως διαταχθεί να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 2, 3, 8 και 9, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6. μέρος VIII και ΙΧ όπως έχει τροποποιηθεί από τον Νόμο 134 (Ι)/44. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Χριστάκη Ν. Ματθαίου στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο εναγόμενος απ' ότι γνωρίζει και πιστεύει μπορεί να πληρώνει €500 μηνιαίως. Το ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας του επεστράφη ανεκτέλεστο στις 11/4/14 και ο εναγόμενος δεν έχει καταβάλει μέχρι σήμερα έναντι των εξόδων. Ο καθ΄ ου η αίτηση δεν έκανε χρήση του δικαιώματος του για καταχώρηση ένστασης. Κατά την ακρόαση της αίτησης εξετάστηκε ενόρκως από το συνήγορο των εναγόντων και από το Δικαστήριο. Ο σκοπός της παρούσας διαδικασίας, όπως έχει λεχθεί στην απόφαση Φιλίππου v. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Παλλουριώτισσας
(1997)1 Α.Α.Δ. 1755, "είναι για τον προσδιορισμό των μέσων του εξ αποφάσεως χρεώστη. Το μέρος ΙΧ του Κεφ. 6 έχει εξεταστικό χαρακτήρα και εστιάζεται στη διαπίστωση των πόρων και μέσων του χρεώστη". Από την εξέταση του καθ' ου η αίτηση προέκυψαν τα ακόλουθα: Είναι άνεργος. Παρουσίασε σχετική επιστολή του Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων τεκμήριο Α, καθώς και άλλο έγγραφο τεκμήριο Β με βάση το οποίο υπογράφει σαν άνεργος στις ημερομηνίες που αναφέρονται σ' αυτό. Το ανεργιακό του έχει λήξει και τα εισοδήματα του συνίστανται στο ¼ των €330 το μήνα που είναι μερίδιο ενοικίων που λαμβάνει και €200 διατροφή από τη σύζυγο του. Έχει καταφέρει να επιβιώσει μέχρι στιγμής χρησιμοποιώντας κάποιες οικονομίες. Πληρώνει €33.15 σε τηλέφωνα και €23 για την cablenet που περιλαμβάνει ίντερνετ και σταθερό τηλέφωνο. Δεν καπνίζει, δεν πάει σε καφενεία, δεν έχει ιδιαίτερες ή σταθερές κοινωνικές υποχρεώσεις, αυτή την περίοδο δεν είχε ούτε ένα γάμο ούτε κάποια άλλη υποχρέωση. Δεν τρώει έξω σε εστιατόρια αφού προσαρμόζεται, όπως έχει πει, «στις ευχέρειες του». Εδώ δε και αρκετό καιρό δεν έχει αγοράσει είδη ένδυσης μόνο 2 παντελονάκια της γυμναστικής αξίας €10 που χρειάζεται ο γιος του για το σχολείο. Εδώ και πολλύ καιρό δεν έχει αγοράσει παπούτσια. Δεν επισκέπτεται κουρέα γιατί τα μαλλιά του έχουν αραιώσει και κουρεύεται μια φορά το εξάμηνο που του στοιχίζει €
- Στην κατοχή του έχει μόνο ένα αυτοκίνητο μάρκας Toyota Corolla ΚΒΥ
- Για την ακίνητη του ιδιοκτησία, το σπίτι του και ¼ μερίδιο στην Αγλαντζιά του έχει επιβληθεί φόρος ακίνητης περιουσίας €
- Το σπίτι του κτίστηκε με δάνειο, το ίδιο και τα διαμερίσματα. Παρουσίασε ως τεκμήριο Γ το υπόλοιπο του δανείου του €95.548,80 και του τρεχουμένου €2.143,
- Αυτή τη στιγμή δεν πληρώνει τίποτε στο δάνειο. Παλαιότερα που είχε ζητήσει αναδιάρθρωση, πριν 8 μήνες περίπου, η δόση είχε μειωθεί στα €800 και την πλήρωνε κανονικά διότι είχε ακυρώσει μια ασφάλεια η οποία ήταν αξίας €5.
- Τα λεφτά αυτά τα έβαλε στο δάνειο για να μειωθεί το επιτόκιο από 6% σε 4%. Πλήρωσε τη δόση του μέχρι τις 20/5/
- Προηγουμένως εργαζόταν σε μια εταιρεία που πουλούσε είδη για υδραυλικά και κλιματισμό κλπ. Το πελατολόγιο δεν ήταν δικό του και δεν έχει σήμερα πελατεία. Έχει γραφτεί στις κοινωνικές ασφαλίσεις για να βρει δουλειά, έχει ψάξει αλλά δεν υπάρχουν δουλειές, δεν υπάρχουν νέες οικοδομές για να «ανοίξουν οι δουλειές», όπως είπε. Τα έξοδα του γιου του τα πληρώνει η γυναίκα του με τα €200 διατροφή. Σε κατάσταση λογαριασμού τεκμήριο Δ που του ζητήθηκε να παρουσιάσει κάποια έξοδα ήταν των Χριστουγέννων. Δεν παίρνει οποιοδήποτε άλλο επίδομα ούτε το ΕΕΕ. Για την κόρη του δεν καταβάλλει κανένα ποσό. Η ίδια δουλεύει. Κατά τις αγορεύσεις ο κ. Ματθαίου εισηγήθηκε ότι τα ποσά που πληρώνει ο καθ' ου για το τηλέφωνο και το internet δεν είναι αναγκαία έξοδα και ότι υπάρχει δυνατότητα εργοδότησής του. Ο καθ' ου η αίτηση παρουσίασε ανακοίνωση της Υπηρεσίας Αφερεγγυότητας που αναφέρει τα λογικά έξοδα διαβίωσης. Στην απόφαση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1034, τονίστηκε ότι: "Τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο κράτους δικαίου" Η γενική αρχή την οποία πρέπει να ακολουθεί το Δικαστήριο είναι ότι η αποπληρωμή των εξ αποφάσεως οφειλών πρέπει να συναρτάται άμεσα με την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686, επιβεβαιώθηκε η αυστηρή προσήλωση στη γενική αρχή ότι η πληρωμή εξ αποφάσεως οφειλών πρέπει να εντάσσεται μέσα στα όρια που να επιτρέπουν ταυτόχρονα και την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Λέχθηκε ότι η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή χρέους με δόσεις συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση, στέγαση, διατροφή, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση παιδιών και ευχέρεια για οικονομική διακίνηση του οφειλέτη. Δαπάνες για τσιγάρα, ποτά, διασκέδαση, καφενεία κ.λ.π. θεωρούνται ως μη αναγκαία έξοδα (βλ. Rolandis Louca & Soteriades Ltd v. Koutsiou
(1970)1 C.L.R. 25, Chrysostomou v. Athanassiou
(1981)1 C.L.R. 669). Όμως, έχει νομολογηθεί ότι δεν είναι ανεκτή η δημιουργία υποχρεώσεων άλλων από τις ουσιαστικά αναγκαίες και η επίκληση τους ως δικαιολογία για την αποφυγή πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Βλ. Anestos Adamou v. Xenophon Ioannides
(1963)2 C.L.R. 468. Μάλιστα, δε, στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v. Ιακώβου
(1999)1 Α.Α.Δ. 2032 αποφασίσθηκε ότι η οικονομική ικανότητα της οφειλέτιδας να πληρώνει χρέος το οποίο δεν ήταν αναγκαίο για την διαβίωση της και της οικογένειας της υποδηλούσε ικανότητα της να πληρώνει το ισάξιο ποσό προς αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Δεν μπορεί να επιτραπεί σε οφειλέτη να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις απαραίτητες για την αντιμετώπιση ουσιωδών αναγκών του ιδίου και της οικογένειας του και στη συνέχεια να τις προβάλλει ως δικαιολογία για την αδυναμία του να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος του. Η εκούσια πληρωμή του ποσού των Λ.Κ.50,00 στην οποία η εφεσίβλητη παραδέχτηκε ότι προέβαινε μηνιαίως, εξυπακούει, χωρίς να παρίσταται ανάγκη για συζήτηση άλλων λεπτομερειών, ικανότητα της να καταβάλλει αυτό το ποσό προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους της." Έχει νομολογηθεί, περαιτέρω, πως άλλα χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών, ή μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα στο εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου, ανωτέρω και Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 207). Σε περίπτωση φυσικών προσώπων, το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές και προσωπικές του ανάγκες, μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι το περίσσευμα από τις απολαβές, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του (βλ. Gesico Photographic v. J.K. Video
(1991)1 Α.Α.Δ. 134). Η δυνατότητα εργοδότησης είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Το γεγονός ότι κάποιος δεν εργάζεται δεν επαρκεί από μόνο του για να οδηγήσει στη μη έκδοση διατάγματος αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι ο χρεώστης έχει τη δυνατότητα να εργαστεί αλλά ότι αυτό που ελλείπει στην περίπτωση είναι η βούληση του να εξεύρει εργασία (βλ. Παναγιώτου v. Μιχαήλ,
(1998)1 Α.Α.Δ. 422). Στην παρούσα υπόθεση η μόνη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου είναι εκείνη του καθ΄ ου η αίτηση και συνεπώς το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει αυτά που ο καθ΄ ου η αίτηση κατάθεσε για να καταλήξει στην οικονομική του ευχέρεια για αποπληρωμή του χρέους του με δόσεις. Διαπιστώνω ότι ο καθ΄ ου η αίτηση κατάθεσε με απλό και φυσικό τρόπο και αυθορμητισμό. Έχω τη γνώμη πως ανέφερε γενικά την αλήθεια στο Δικαστήριο σε σχέση με την οικονομική του κατάσταση και αποδέχομαι τη μαρτυρία του όσον αφορά τα έξοδα και τις υποχρεώσεις του, καθώς και τα εισοδήματα του, τα οποία υποστηρίχτηκαν μερικώς με σχετικά έγγραφα. Εξάλλου δεν τέθηκε ενώπιον μου οτιδήποτε που να αντικρούει τα όσα κατάθεσε ούτε και αμφισβητήθηκαν αυτά που κατέθεσε. Αποδέχομαι επίσης, αφού αυτή δεν έχει αμφισβητηθεί τη θέση του ότι ψάχνει για δουλειά ανεπιτυχώς. Έχω ικανοποιηθεί ότι τα εισοδήματα του καθ' ου είναι αυτά που έχει αναφέρει στη μαρτυρία του και ότι όσα ανέφερε σε σχέση με τα έξοδα του είναι λογικά και δεν περιλαμβάνουν ποσά τα οποία η νομολογία κατηγοριοποιεί ως μη αναγκαία για αξιοπρεπή διαβίωση. Με τα πιο πάνω δεδομένα καταλήγω ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν έχει τη δυνατότητα αφού δεν υπάρχει κανένα περιθώριο καταβολής οποιουδήποτε ποσού έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους. Δράττομαι εδώ της ευκαιρίας να αναφέρω ότι η οικονομική εξέταση δεν είναι αυτοσκοπός ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου η οικονομική κατάσταση του καθ' ου είναι πολύ κακή και η πλευρά του αιτητή το γνωρίζει αλλά επιμένει να προχωρήσει, όπως συνέβη στην παρούσα. Συνεπώς η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Παρά την αποτυχία της αίτησης δεν θεωρώ πως θα ήταν ορθό να επιβαρυνθεί ο αιτητής με τα έξοδα. Θεωρώ ότι η καταχώρηση της αίτησης έγινε καλή τη πίστη ενώ ο καθ' ου η αίτηση δεν εφοδίασε έγκαιρα το Δικαστήριο με τα έγγραφα τα οποία τελικά παρουσίασε ως τεκμήριο. Καταλήγω ότι η κάθε πλευρά θα πρέπει να επιβαρυνθεί με τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ....................................... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ . cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο