C.P.H INVESTMENTS LIMITED ν. Μιχάλης Χαϊλής κ.α., Αρ. Αγωγής: 3357/12, 9/10/2015

(1997)1 Α.Α.Δ. 1755, "είναι για τον προσδιορισμό των μέσων του εξ αποφάσεως χρεώστη. Το μέρος ΙΧ του Κεφ. 6 έχει εξεταστικό χαρακτήρα και εστιάζεται στη διαπίστωση των πόρων και μέσων του χρεώστη". Από την εξέταση του καθ΄ ου η αίτηση προέκυψαν τα ακόλουθα: Σύμφωνα με την κατάσταση μισθοδοσίας του για την περίοδο 2013-2014 (Τεκμήριο Α) οι καθαρές αποδοχές του ήταν €1195,95 ενώ για την περίοδο του Ιανουαρίου του 2015 (Τεκμήριο Β) ήταν €1140,

1. Στην ποινική υπόθεση 16869/14 σύμφωνα με επιστολή τεκμήριο Γ του δικηγορικού γραφείου Ανδρέα Κλεάνθους στις 16/9/14 εκδόθηκε καταδικαστική απόφαση εναντίον του και του επιβλήθηκε πρόστιμο €10 σε κάθε κατηγόρια και ένταλμα πληρωμής των καθυστερημένων δόσεων €2700 πλέον έξοδα. Οι πιο πάνω δόσεις αφορούσαν την περίοδο από 1/4/12 μέχρι 1/6/
2. Σύμφωνα με τα τεκμήρια Ε και Στ που έχει καταθέσει χρωστά τα ακόλουθα ποσά: α. Υπόλοιπο Τρεχούμενου Λογαριασμού €5783,91 β. Δάνειο €1904,96 γ. i Δάνειο στο οποίο είναι εγγυητής €11.848,90 ii Δάνειο στο οποίο είναι εγγυητής €19.642,40 δ. Δάνειο για αγορά διαμερίσματος €248.177,29 ε. Τρεχούμενος €27.830 στ. Δάνειο €16.535,23 Το τεκμήριο Δ που έχει καταθέσει αφορά διάταγμα της αδελφού μου Δικαστού Α. Πανταζή με βάση το οποίο ο καθ' ου η αίτηση διατάχθηκε να πληρώνει €100 μηνιαίως από 30/11/14 το οποίο δεν είναι σε θέση να πληρώσει. Υπάρχει επίσης διάταγμα διατροφής του παιδιού του για €300 μηνιαίως, υποχρέωση για την οποία δεν είναι σε θέση να εκπληρώσει κάθε μήνα και βρίσκει κατανόηση από τη πρώην σύζυγο του η οποία «ξέρει τις καταστάσεις του». Ο πατέρας του δεν μπορεί να τον βοηθήσει γιατί είναι ανάπηρος, έχει χάσει το ένα του πόδι σε ατύχημα. Ανάπηρη είναι και η μητέρα του η οποία έχει μόνο ένα νεφρό και δεν μπορεί να δουλέψει μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Ο πατέρας του και η μητέρα του ζουν με ένα επίδομα €560 περίπου. Το τηλέφωνο του αξίζει €
3. Ο ίδιος εργάζεται ως Ειδικός Αστυφύλακας στην κλίμακα Α
4. Απαγορεύεται να κάμει δεύτερη εργασία αλλά ούτε και υπάρχουν τέτοιες δουλείες. Είναι χωρισμένος και το παιδί του είναι 10 χρονών. Ο ίδιος διαμένει με τον πατέρα του και τη μητέρα του και όπως έχει προαναφέρει δεν τηρεί το διάταγμα διατροφής του. Δεν τρώει σε εστιατόρια μόνο μέσα-μέσα αγοράζει κανένα γύρο ή κανένα σάντουιτς. Κάθε 2 ή 3 μήνες πηγαίνει σε γάμους, όταν δεν έχει λεφτά για γάμους ή βαφτίσια δεν πηγαίνει. Αλκοόλ δεν καταναλώνει, μια φορά την βδομάδα μπορεί να πιει καμμιά μπύρα και δεν καπνίζει. Παρά το ότι σταμάτησε να καπνίζει οι υποχρεώσεις συνεχίζουν να είναι απλήρωτες. Λόγω της δουλειάς του οικονομικά χρειάζεται €20 το μήνα για κάρτα τηλεφώνου so easy. Δεν ασχολείται με τυχερά παιγνίδια, ασχολείτο παλιά γι' αυτό και έφτασε σε αυτή τη κατάσταση. Δεν έχει άλλα εισοδήματα εκτός από το μισθό του. Δεν έχει δικό του αυτοκίνητο, χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο του πατέρα του και πληρώνει περίπου €100 το μήνα πεζίνα. Δεν πληρώνει τις δόσεις του στα δάνεια του. Υπάρχουν δε και άλλα εξ αποφάσεως χρέη. Στην ουσία ο μάρτυρας είχε έντονη αγωνία για το γεγονός ότι μπορεί να καταλήξει στη φυλακή για τα χρέη του και τόνιζε επανειλημμένα το γεγονός ότι «μινίσκουμε νηστιτζιοί αυτές τις μέρες, δεν έχω να φάω πλέον και έχω και το μωρό μου που πρέπει να πληρώσω διατροφή». Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ερμηνεύοντας τις καταργηθείσες διατάξεις του Κεφ. 6 έχει καθορίσει τις βασικές αρχές που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην έκδοση διαταγμάτων μηνιαίων δόσεων. Το Δικαστήριο, αφού εξεταστεί ο οφειλέτης θα πρέπει να ισοζυγίσει την αναγκαιότητα το τυχόν διάταγμα για μηνιαίες δόσεις να είναι τέτοιο ώστε να είναι στα πλαίσια της πραγματικότητας, δίνοντας τη δυνατότητα στον ίδιο το χρεώστη να πληρώνει, ενώ από την άλλη θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η αξίωση ενός πιστωτή που αναμένει να λάβει το προϊόν της εξ αποφάσεως οφειλής του το συντομότερο δυνατόν. Στην απόφαση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1034, τονίστηκε ότι: "Τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο κράτους δικαίου" Η γενική αρχή την οποία πρέπει να ακολουθεί το Δικαστήριο είναι ότι η αποπληρωμή των εξ αποφάσεως οφειλών πρέπει να συναρτάται άμεσα με την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686, επιβεβαιώθηκε η αυστηρή προσήλωση στη γενική αρχή ότι η πληρωμή εξ αποφάσεως οφειλών πρέπει να εντάσσεται μέσα στα όρια που να επιτρέπουν ταυτόχρονα και την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Λέχθηκε ότι η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή χρέους με δόσεις συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση, στέγαση, διατροφή, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση παιδιών και ευχέρεια για οικονομική διακίνηση του οφειλέτη. Δαπάνες για τσιγάρα, ποτά, διασκέδαση, καφενεία κ.λ.π. θεωρούνται ως μη αναγκαία έξοδα (βλ. Rolandis Louca & Soteriades Ltd v. Koutsiou

(1970)1 C.L.R. 25, Chrysostomou v. Athanassiou

(1981)1 C.L.R. 669). Όμως, έχει νομολογηθεί ότι δεν είναι ανεκτή η δημιουργία υποχρεώσεων άλλων από τις ουσιαστικά αναγκαίες και η επίκληση τους ως δικαιολογία για την αποφυγή πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Βλ. Anestos Adamou v. Xenophon Ioannides

(1963)2 C.L.R. 468. Μάλιστα, δε, στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v. Ιακώβου

(1999)1 Α.Α.Δ. 2032 αποφασίσθηκε ότι η οικονομική ικανότητα της οφειλέτιδας να πληρώνει χρέος το οποίο δεν ήταν αναγκαίο για την διαβίωση της και της οικογένειας της υποδηλούσε ικανότητα της να πληρώνει το ισάξιο ποσό προς αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Δεν μπορεί να επιτραπεί σε οφειλέτη να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις απαραίτητες για την αντιμετώπιση ουσιωδών αναγκών του ιδίου και της οικογένειας του και στη συνέχεια να τις προβάλλει ως δικαιολογία για την αδυναμία του να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος του. Η εκούσια πληρωμή του ποσού των Λ.Κ.50,00 στην οποία η εφεσίβλητη παραδέχτηκε ότι προέβαινε μηνιαίως, εξυπακούει, χωρίς να παρίσταται ανάγκη για συζήτηση άλλων λεπτομερειών, ικανότητα της να καταβάλλει αυτό το ποσό προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους της." Έχει νομολογηθεί, περαιτέρω, πως άλλα χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών, ή μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα στο εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου, ανωτέρω και Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ

(2005)1 Α.Α.Δ. 207). Σε περίπτωση φυσικών προσώπων, το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές και προσωπικές του ανάγκες, μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι το περίσσευμα από τις απολαβές, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του (βλ. Gesico Photographic v. J.K. Video

(1991)1 Α.Α.Δ. 134). Η δυνατότητα εργοδότησης είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Το γεγονός ότι κάποιος δεν εργάζεται δεν επαρκεί από μόνο του για να οδηγήσει στη μη έκδοση διατάγματος αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι ο χρεώστης έχει τη δυνατότητα να εργαστεί αλλά ότι αυτό που ελλείπει στην περίπτωση είναι η βούληση του να εξεύρει εργασία (βλ. Παναγιώτου v. Μιχαήλ,

(1998)1 Α.Α.Δ. 422). Στην παρούσα υπόθεση η μόνη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου είναι εκείνη του καθ΄ ου η αίτηση και συνεπώς το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει αυτά που ο καθ΄ ου η αίτηση κατάθεσε για να καταλήξει στην οικονομική του ευχέρεια για αποπληρωμή του χρέους του με δόσεις. Διαπιστώνω ότι ο καθ΄ ου η αίτηση κατάθεσε με απλό και φυσικό τρόπο και αυθορμητισμό. Έχω τη γνώμη πως ανέφερε γενικά την αλήθεια στο Δικαστήριο σε σχέση με την οικονομική του κατάσταση και αποδέχομαι τη μαρτυρία του όσον αφορά τα έξοδα και τις υποχρεώσεις του, καθώς και τα εισοδήματα του, τα οποία υποστηρίχτηκαν μερικώς με σχετικά έγγραφα. Εξάλλου δεν τέθηκε ενώπιον μου οτιδήποτε που να αντικρούει τα όσα κατάθεσε ούτε και αμφισβητήθηκαν αυτά που κατέθεσε. Έχω ικανοποιηθεί ότι τα εισοδήματα του καθ' ου είναι αυτά που έχει αναφέρει στη μαρτυρία του και ότι όσα ανέφερε σε σχέση με τα έξοδα του είναι λογικά και δεν περιλαμβάνουν ποσά τα οποία η νομολογία κατηγοριοποιεί ως μη αναγκαία. Με τα πιο πάνω δεδομένα καταλήγω ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν έχει τη δυνατότητα αφού δεν υπάρχει κανένα περιθώριο καταβολής οποιουδήποτε ποσού έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους. Ο καθ' ου η αίτηση βρίσκεται σε άσχημη οικονομική και ψυχολογική κατάσταση και η περίπτωση του είναι θλιβερή από κάθε άποψη. Δράττομαι εδώ της ευκαιρίας να αναφέρω ότι η οικονομική εξέταση δεν είναι αυτοσκοπός ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου η οικονομική κατάσταση του καθ' ου είναι πολύ κακή και η πλευρά του αιτητή το γνωρίζει αλλά επιμένει να προχωρήσει, όπως συνέβη στην παρούσα. Συνεπώς η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται σε σχέση με τον εναγόμενο 2. Παρά την αποτυχία της αίτησης δεν θεωρώ πως θα ήταν ορθό να επιβαρυνθούν οι ενάγοντες με τα έξοδα. Θεωρώ ότι η καταχώρηση της αίτησης έγινε καλή τη πίστη ενώ ο καθ' ου η αίτηση δεν εφοδίασε έγκαιρα το Δικαστήριο με τα έγγραφα τα οποία τελικά παρουσίασε ως τεκμήριο. Καταλήγω ότι η κάθε πλευρά θα πρέπει να επιβαρυνθεί με τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ....................................... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ . cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο