← Κύπρος

Άγγελου Καζέλα ν. Γιαννάκη Ιωάννου, Αρ. Αγωγής: 1621/2005, 29/10/2015

Άγγελου Καζέλα ν. Γιαννάκη Ιωάννου, Αρ. Αγωγής: 1621/2005, 29/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A441 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ρασπόπουλου, πρ. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1621/2005 Μεταξύ: Άγγελου Καζέλα Ενάγοντα και Γιαννάκη Ιωάννου Εναγομένου και Επί τοις αφορόσι των περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο ΚΕΦ. 262 και Επί τοις αφορόσι την αίτηση του Άγγελου Καζέλα Αιτητή και 1) Γιαννάκη Ιωάννου 2) Σταυρούλλας Κύρου - Ιωάννου Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου 2015 Για - Αιτητή: κ. N. Παπαμιχαήλ για Α. Βρυωνίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων η Αίτηση : κ. Π. Μιχαήλ για Πέτρος Α. Μιχαήλ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 15.4.2014 ο Ενάγοντας - Αιτητής καταχώρισε αίτηση με την οποία ζητά ακύρωση της μεταβίβασης και εγγραφής της ακίνητης περιουσίας με αριθμό Εγγραφής 10/1462 Φ/Σχ 30/24W1, Τεμάχιο 1574 στον Δήμο Γερίου, ½ μερίδιο, η οποία έγινε από τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση 1 προς την Καθ' ης η Αίτηση 2 δυνάμει δωρεάς, δόλια και με πρόθεση να εμποδίσει τον Ενάγοντα - Αιτητή στην εκτέλεση της δικαστικής αποφάσεως ημερομηνίας 5.8.2011 για το ποσό των £21.000 Αγγλίας πλέον τόκο και έξοδα. Ζητά επίσης διάταγμα για επανεγγραφή της πιο πάνω περιγραφόμενης περιουσίας επ' ονόματι του Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση

  1. Η Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Δ.48 ΘΘ 1-4, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 91Α και 91Γ , στον περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο Κεφ. 262, άρθρα 2-5 και στην πρακτική των Δικαστηρίων. Η Αίτηση ορίστηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 2.6.
  2. Μεσολάβησε η επίδοση της Αίτησης στην Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 ενώ εκκρεμούσε η επίδοση στον Καθ' ου η Αίτηση
  3. Ακολούθησαν αλλεπάλληλες αναβολές της Αίτησης και κάθε φορά δίδονταν οδηγίες για επίδοση της Αίτησης στον Καθ' ου η Αίτηση αρ.
  4. Στις 21.4.2015 ο συνήγορος του Αιτητή ανέφερε στο Δικαστήριο ότι έχει βρει νέα διεύθυνση του Καθ' ου η Αίτηση 1 και ζήτησε χρόνο για επίδοση της Αίτησης σε αυτόν. Το αίτημα εγκρίθηκε και η υπόθεση ορίστηκε για επίδοση στις 2.6.
  5. Ακολούθησε η εξασφάλιση από τον Αιτητή διατάγματος ημερομηνίας 1.7.2015 για υποκατάστατο επίδοση της Αίτησης δια διπλοσυστημένης επιστολής σε κάποια διεύθυνση στην Ρουμανία. Τελικά όμως ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 ανευρέθηκε και του επιδόθηκε προσωπικά η Αίτηση στις 9.8.
  6. Στις 26.8.2015 ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Ταυτόχρονα ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 καταχώρησε Αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η επίδοση προς αυτόν της Αίτησης ημερομηνίας 15.4.
  7. Η Αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων και στον φάκελο του Δικαστηρίου από τον οποίο προκύπτει σαφώς ότι η Αίτηση ημερομηνίας 15.4.2014 επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση 1 σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 12 μηνών από την καταχώρηση της Αίτησης. Η Αίτηση παραμερισμού προβάλλει διάφορους λόγους για τον παραμερισμό όμως τα μέρη συμφώνησαν όπως αγορεύσουν πρώτα σε σχέση με το κατά πόσον η Δ.4 Θ
  8. των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών που προνοεί ότι κάθε κλητήριο ένταλμα έχει ισχύ για 12 μήνες από την ημέρα έκδοσής του εκτός εάν πριν την λήξη των 12 μηνών ο Ενάγοντας αιτηθεί την ανανέωσή του εφαρμόζεται κατ' αναλογίαν και στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης. Σημειώνεται ότι ο κ. Μιχαήλ που εκπροσωπεί τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, εκπροσωπεί και τον Καθ' ου η Αίτηση αρ.2 και είχε επισημάνει το σημείο τούτο πριν καν επιδοθεί η Αίτηση στον Καθ' ου η Αίτηση αρ.
  9. Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν στην προκειμένη περίπτωση είναι δύο. Πρώτον, κατά πόσον η Δ.
  10. Θ.1 εφαρμόζεται σε άλλα εναρκτήρια δικονομικά μέσα εκτός από κλητήριο ένταλμα και εάν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον η Αίτηση ημερομηνίας 15.4.2014 είναι ενδιάμεση ή πρωτογενής/εναρκτήρια αίτηση. Είχα την ευκαιρία να ακούσω τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Ο κ. Μιχαήλ με παρέπεμψε στην υπόθεση Κιταλίδης ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ

(2000)1 Α.Α.Δ. 1759 όπου λέχθηκε ότι κάθε αίτηση για εκτέλεση αποφάσεως Επαρχιακού Δικαστηρίου στα πλαίσια του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, είναι αυτοτελής και όχι ενδιάμεση. Η θέση αυτή επαναλήφθηκε στην πρόσφατη υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Κυριακής Χατζηκωνσταντά, ECLI:CY:AD:2015:A127, Πολιτική Έφεση Αρ. 167/2013, 25/2/2015. Τόσο στην Κιταλίδης όσο και στην Χατζηκωνσταντά το θέμα είχε εξεταστεί ώστε να αποφασιστεί κατά πόσον το θέμα της δικαιοδοσίας ενός Δικαστή να επιληφθεί και να εκδικάσει μια τέτοια αίτηση θα κριθεί με βάση το άρθρο 22
(3)(α) ή από το άρθρο 22
(4)(β) του Ν.14/1960. Περαιτέρω ο κ. Μιχαήλ με παρέπεμψε στο σύγγραμα Chitty and Jacob's Queen's Bench Forms Twentieth Edition του 1969 και ειδικότερα στην σελίδα 295 όπου αναφέρεται ότι: "The issue of an originating summons is effected in the same way as a writ of summons (Ord.7, r.5
(3)), and the duration and renewal of an originating summons are governed by the same provisions as apply to a writ (Ord. 7 r.6)" Παραπέμπει επίσης στο The Supreme Court Practice 1982 Centenary Edition Vol. 1 και ειδικότερα στην σελίδα 62 όπου στα πλαίσια της Δ.7 Θ. 6 των αγγλικών θεσμών όπως ίσχυαν τότε λέχθηκε ότι «An originating Summons like a writ, must be served within twelve months beginning with the date of issue.» Ξεκινώ από την εξέταση του πρώτου εκ των ερωτημάτων που πρέπει να απασχολήσουν, ήτοι κατά πόσον η Δ.
  1. Θ.1 εφαρμόζεται σε άλλα εναρκτήρια δικονομικά μέσα εκτός από το Κλητήριο Ένταλμα. Με όλο τον σεβασμό προς τον ευπαίδευτο συνήγορο του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 οι αναφορές στα συγγράμματα στα οποία με παρέπεμψε δεν μπορούν να έχουν οποιαδήποτε ερμηνευτική ή καθοδηγητική αξία σε σχέση με το δικονομικό καθεστώς που ισχύει σήμερα στην Κύπρο. Και τούτο διότι οι εν λόγω αναφορές έγιναν αφότου οι Αγγλικοί Δικονομικοί κανόνες (Rules of the Supreme Court) τροποποιήθηκαν κατά τρόπο ώστε να αναφέρεται ρητά ότι η Δ.6 Θ.8 των τότε αγγλικών θεσμών η οποία αφορούσε την εκπνοή του κλητηρίου εντάλματος, εφαρμόζεται και σε πρωτογενείς αιτήσεις. Ειδικότερα η Δ.7 Θ.6 των Rules of the Supreme Court 1965 ορίζει τα εξής: "Order 6, Rule 8 shall apply in relation to an originating summons as it applies in relation to a writ" Επομένως κατά τον χρόνο συγγραφής των συγγραμμάτων στα οποία με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος, ήταν σαφές μέσα από τους ίδιους τους Αγγλικούς κανονισμούς ότι η εναρκτήρια κλήση όπως και το κλητήριο ένταλμα εκπνέει για σκοπούς επίδοσης μετά από δώδεκα μήνες από την καταχώρηση της. Αν ανατρέξουμε όμως στο The Annual Practice 1958 στη σελίδα 91, πριν δηλαδή γίνει η τροποποίηση των κανονισμών στην Αγγλία, κάτω από τον τίτλο «Originating Summons» αναγράφεται ότι «This rule applies only to a writ of summons. The duration of an originating summons is not limited». Η Δ.8 Θ.1 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών όπως ίσχυαν το 1958 ήταν πανομοιότυπη με την Δ.4 Θ.1 που ισχύει σήμερα στην Κύπρο. Το 1958 δεν υπήρχε πρόνοια στους αγγλικούς κανονισμούς ότι η πρόνοια Δ.8 Θ.1 των Αγγλικών θεσμών εφαρμόζεται και στις πρωτογενείς Αιτήσεις. Αυτή η πρόνοια στην Αγγλία προστέθηκε όπως ήδη λέχθηκε το
  2. Για την ιστορία, η αναθεώρηση των Διαδικαστικών Κανονισμών στην Αγγλία άρχισε μετά από προτροπές για αναθεώρηση που είχαν γίνει από ειδική επιτροπή που είχε συσταθεί ακριβώς για αυτό τον σκοπό (Evershed Committee). Οι προσπάθειες κατέληξαν στην έκδοση των Rules of The Supreme Court 1965 οι οποίοι τέθηκαν σε ισχύ στις 1.10.
  3. Στους νέους αυτούς κανονισμούς γίνεται ειδική πρόνοια για τις πρωτογενείς αιτήσεις στην Δ.
  4. (βλ. πιο πάνω). Στην Κύπρο δεν έγινε αντίστοιχη τροποποίηση. Στο σημείο αυτό παραθέτω αυτούσιο απόσπασμα από την Δ.4 Θ.
  5. « No writ of summons shall be in force for more than 12 months from the day of its issue including that day;» Μια δικαστική διαδικασία μπορεί να αρχίσει με action ,petition, motion, και summons (βλ .Δ1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην ερμηνεία του όρου Plaintiff). Στην Δ. 1 Θ.2 αναφέρεται ότι "action" means a civil proceeding commenced by writ or in such other manner as may be prescribed by any law or Rules of court». Η Δ.2 Θ.1 των Θεσμών ορίζει ότι: «Save where other provision is made, any action before a District Court shall be commenced by a writ of summons. (Forms 1 and 2.) Θεωρώ ότι εάν ο συντάκτης των κανονισμών ήθελε να επεκτείνει τις πρόνοιες της Δ.4 Θ.1 και σε άλλα εναρκτήρια δικονομικά μέσα πέρα από το κλητήριο ένταλμα θα το είχε αναφέρει ρητά στους κανονισμούς. Εξάλλου είναι βασική αρχή ότι όπου το λεκτικό του νόμου είναι σαφές τότε αποδίδεται στις λέξεις η φυσική και συνήθης έννοια τους. (Βλέπε: Μακεδόνας ν. Δημοκρατίας
(1998)3 Α.Α.Δ. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας
(1998)3 Α.Α.Δ. 348). Δεν μου διαφεύγει ότι η νομολογία έχει υποδείξει σκοπός της Δ.4 Θ.1 είναι η χωρίς περισπασμούς προώθηση της δικαστικής διαδικασίας και αποτροπή του Ενάγοντος από του να επιλέγει κατά το δοκούν τον χρόνο επίδοσης μιας αγωγής. (βλ. Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Λάκη) Στυλιανού κ.α.
(2005)1 ΑΑΔ 273)). Από την άλλη όμως το λεκτικό της Δ.4 Θ.1 είναι σαφές και αναφέρεται μόνο σε κλητήριο ένταλμα. Οποιαδήποτε προσπάθεια ανεύρεσης οποιουδήποτε νοήματος πίσω από τις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν θα ήταν επισφαλής. Στην ΚΟΤ ν. Παπαδόπουλος
(1990)2 Α.Α.Δ. 86, στη σελίδα 89 αναφέρονται και τα εξής:- "Η τελεολογική μέθοδος ερμηνείας των νόμων (teleological, purposive interpretation) επιτρέπει οποτεδήποτε το κείμενο της νομοθεσίας παρέχει την ευχέρεια, την απόδοση της ερμηνείας που αποτελεσματικότερα προωθεί την ευόδωση των κατά τα άλλα έκδηλων σκοπών του νομοθέτη. Δεν δικαιολογεί όμως η τελεολογική μέθοδος ερμηνείας, ούτε καθιστά εφικτή, ούτε επιτρέπει την απόκλιση από τις ρητές διατάξεις της νομοθεσίας ή τη μεταβολή του κειμένου της. Όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς το κείμενο της αποτελεί το μόνο αυθεντικό οδηγό για τους συγκεκριμένους σκοπούς του νομοθέτη." Δέστε επίσης και την απόφαση L.S.A. Packers & Forwarders Ltd. v. Φράγκου κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 392 (απόφαση πλειοψηφίας) που αφορούσε την ερμηνεία των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του
  1. Επίσης στο Halsbury's Laws of England, 3ηέκδοση, Τόμος 36, παραγ. 578-79 αναφέρονται τα ακόλουθα: "The object of all interpretation of a written instrument is to discover the intention of the author as expressed in the instrument. The dominant purpose in construing a statute is to ascertain the intention of the legislature as so expressed. This intention, and therefore the meaning of the statute, is primarily to be sought in the words used in the statute itself, which must, if they are plain and unambiguous, be applied as they stand, however strongly it may be suspected that the result does not represent the real intention of Parliament.
  2. Construction where statute is unambiguous. If the words of a statute are clear and unambiguous, they themselves indicate what must be taken to have been the intention of Parliament, and there is no need to look elsewhere to discover their intention or their meaning." Κατ' αναλογίαν, τα πιο πάνω εφαρμόζονται και κατά την ερμηνεία των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Από την στιγμή που το κείμενο των Κανονισμών είναι σαφές δεν χωρεί τελεολογική ερμηνεία ώστε να επεκταθεί η εφαρμογή του κανονισμού σε περιοχές που οι συντάκτες τους δεν προέβλεψαν. Επομένως κρίνω ότι η Δ.4 Θ.1 δεν εφαρμόζεται σε άλλο δικονομικό μέσο πλην του Κλητηρίου Εντάλματος. Εν όψει της πιο πάνω κατάληξης θεωρώ ότι παρέλκει η εξέταση και απόφαση επί του κατά πόσον η αίτηση ημερομηνίας 15.4.2014 είναι ενδιάμεση ή πρωτογενής/εναρκτήρια. Το θέμα καθίσταται πλέον ακαδημαϊκό σε σχέση με την παρούσα απόφαση καθότι δεν θα έχει καμιά συνέπεια για τους διαδίκους. Για μια ενδιαφέρουσα απόφαση σε σχέση με την διάκριση ανάμεσα σε ενδιάμεσες και εναρκτήριες αιτήσεις δέστε την απόφαση Hji Chambis Paniccos v Attorney-General of the Republic and Others
(1986)1 CLR
  1. Συνεπώς το αίτημα για παραμερισμό της επίδοσης για τον λόγο ότι η αίτηση ημερομηνίας 15.4.2014 επιδόθηκε μετά την πάροδο των 12 μηνών από την καταχώριση της δεν μπορεί να επιτύχει. Τα έξοδα που προέκυψαν από την ακρόαση επί του σημείου αυτού επιφυλάσσονται. Θα αποφασιστούν μετά την αποπεράτωση της Αίτησης ημερομηνίας 26.8.
  2. [Υπ.] Χ. Ρασπόπουλος, πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.