← Κύπρος

Κυριακής Παπαχριστοφόρου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 211/2013, Αρ. Αγωγής: 186/2013, 30/11/2015

Κυριακής Παπαχριστοφόρου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 211/2013, Αρ. Αγωγής: 186/2013, 30/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A517 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 211/2013 Μεταξύ: Κυριακής Παπαχριστοφόρου Ενάγουσας v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (πρώην Cyprus Popular Bank Public Co Ltd) Εναγομένων --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αρ. Αγωγής: 186/2013 Μεταξύ:

  1. L & N Motors (Latsia) Ltd
  2. Νικόλα Παπαχριστοφόρου
  3. Λάζαρου Παπαχριστοφόρου Εναγόντων v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (πρώην Cyprus Popular Bank Public Co Ltd) Εναγομένων --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημ. 9 Μαρτίου 2015 για Συνένωση Αγωγών Ημερομηνία: 30 Νοεμβρίου 2015 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κα Ε. Μιχαήλ Για τους Ενάγοντες - Καθ΄ων η Αίτηση: κ. Κ. Γεωργίου για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση οι Εναγόμενοι - Αιτητές ζητούν τη συνένωση των αγωγών αρ. 211/13 και 186/13 δυνάμει της Δ.14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση καθότι, όπως αναφέρεται, αυτή στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία φαίνονται από τα δικόγραφα των δύο αγωγών, ήτοι ότι οι απαιτήσεις και ανταπαιτήσεις περιέχουν κοινά νομικά και ή πραγματικά σημεία τα οποία καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση. Οι Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρισαν ένσταση, οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως ακολούθως: 1) Οι δύο αγωγές αφορούν διαφορετικούς διαδίκους, στηρίζονται σε διαφορετική βάση και δεν έχουν κοινά πραγματικά ή νομικά θέματα και επομένως τυχόν συνένωση τους θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα. 2) Η Αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και αποσκοπεί στην επιβράδυνση στη διαδικασία. 3) Η Αίτηση είναι καταχρηστική καθότι δεν ζητείται η συνένωση και της αγωγής 9014/12, η οποία ηγέρθη από τους Εναγόμενους, περικλείει τα ίδια νομικά και πραγματικά γεγονότα και είναι σαφώς πιο σχετική όσον αφορά τα επίδικα θέματα με την αγωγή 186/
  4. 4) Αντιθέτως η Αίτηση υποβλήθηκε εν γνώσει των Εναγομένων - Αιτητών πως στην αγωγή 9014/12 εγείρεται ως προδικαστική ένσταση ότι οι ίδιοι (ως Ενάγοντες) σε εκείνη την αγωγή κωλύονται από του να την προωθούν πριν την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην αγωγή 186/13 η οποία αφορά τους ίδιους διαδίκους (vice versa) και τα ίδια νομικά και πραγματικά θέματα. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση στην οποία ουσιαστικά αναλύονται οι πιο πάνω λόγοι ένστασης και επισυνάπτονται τα δικόγραφα της αγωγής 9014/12, ήτοι η έκθεση απαίτησης και η υπεράσπιση. Κατά την ακρόαση της Αίτησης οι διάδικοι περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις. Αναφορά σε αυτές θα γίνεται όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο στα πλαίσια εξέτασης της Αίτησης. Ι. Νομική Ανάλυση Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.14 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σύμφωνα με την οποία όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών περιλαμβάνουν κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας εν σχέσει με τα υπόλοιπα ζητήματα τα οποία περιλαμβάνονται σε αυτές τις αγωγές, ούτως ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τη συνένωση τους. Στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ. ν. Apak Agro Industries κ.ά.

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1721, γίνεται μια διαφωτιστική ανάλυση των σχετικών νομικών αρχών με αναφορά και σε προγενέστερη σχετική νομολογία. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το ακόλουθο απόσπασμα: «Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Healy and Others v. A. Waddington and Sons Ltd. and Others
(1954)1 All E.R. 861.» Οι ίδιες νομικές αρχές επαναλήφθηκαν στην υπόθεση C & S Betton Ltd κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφ. αρ. 74/11, ημ. 20.3.14. Στην υπόθεση Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 γίνεται αναφορά σε Αγγλική νομολογία, και ειδικότερα στην υπόθεση Payne v. British Time Recorder Co.
(1921)2 K.B. 1, όπου λέχθηκε ότι το Δικαστήριο πρέπει να κοιτάζει το λεκτικό των Θεσμών και να τους ερμηνεύει φιλελεύθερα και ότι όπου υπάρχουν κοινά νομικά ζητήματα ή γεγονότα που εμπλέκουν τα διαφορετικά αγώγιμα δικαιώματα, θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται όλοι οι διάδικοι σε μια αγωγή. Ειδικότερα, αναφέρονται τα ακόλουθα: «It is impossible to lay down any rule as to how the discretion of the Court ought to be exercised. Broadly speaking, where claims by or against different parties involve or may involve a common question of law or fact bearing sufficient importance in proportion to the rest of the action to render it desirable that the whole of the matters should be disposed of at the same time the Court will allow the joinder of plaintiffs or defendants, subject to its discretion as to how the action should be tried.» Στην υπόθεση Μακρίδης v. Μιχαηλίδου
(1990)1 Α.Α.Δ. 416, η οποία αφορούσε συνένωση εφέσεων όπου ισχύουν οι ίδιες νομικές αρχές με αγωγές, το Εφετείο έθεσε τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως εξής: «Άλλος παράγοντας που άπτεται του ίδιου θέματος, όχι ήσσονος σημασίας, είναι η σφαιρική κατανόηση των επίδικων θεμάτων. Η συνένωση για τους σκοπούς της Δ.35 κ. 28 δε συνεπάγεται ούτε τη συγχώνευση, ούτε την εξομοίωση των επίδικων θεμάτων που εγείρονται σε κάθε μια από τις εφέσεις που θα συνεκδικαστούν. Τα επίδικα θέματα της κάθε έφεσης διατηρούν την αυτοτέλεια τους. Η περίσωση χρόνου και δαπάνης, η αποφυγή επαναλήψεων καθώς και η ευχερέστερη κατανόηση των επίδικων θεμάτων με τον αποκλεισμό κάθε δυσχέρειας που θα μπορούσε να προκύψει από το διαχωρισμό τους, αποτελούν τους κυριότερους παράγοντες που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου να διατάξει τη συνεκδίκαση εφέσεων.» Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των M.T.P. Trading Ltd κ.ά., Πολ. Έφ. αρ. 345/14, ημ. 11.3.15, επαναλήφθηκε η αρχή πως «η Δ.14 που ρυθμίζει τη συνένωση αγωγών δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο εκδικάζον δικαστήριο να προβεί σε συνένωση . γνώμονας είναι πάντοτε η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθώς και η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών». ΙΙ. Εξέταση της Αίτησης Στα πλαίσια εξέτασης της Αίτησης, επισημαίνεται αρχικά πως όντως δεν είναι αναγκαίο όπως αυτή συνοδεύεται από ένορκη δήλωση από τη στιγμή που τα σχετικά γεγονότα προκύπτουν από τους φακέλους των αγωγών οι οποίοι βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτή η διαπίστωση του Δικαστηρίου βρίσκει έρεισμα στη Δ.48 θ.9(e). Σύμφωνα με την υπόθεση Samata Enterprises Ltd. v. Σταύρου
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1877, το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος όταν αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Επομένως, οι υπερασπίσεις δεν μπορούν να ληφθούν υπ΄ όψιν στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο κατά πόσον θα διατάξει την συνένωση. Σημειώνεται όμως ότι οι ανταπαιτήσεις και στις δύο αγωγές όντως αφορούν κοινά σημεία και περιέχουν τις ίδιες αξιώσεις. Με βάση το περιεχόμενο των γενικώς οπισθογραφημένων κλητηρίων ενταλμάτων και των εκθέσεων απαιτήσεων που έχουν καταχωριστεί στις δύο υπό συζήτηση αγωγές, προκύπτει σαφώς ότι στις δύο αγωγές οι Ενάγοντες είναι διαφορετικά πρόσωπα ενώ οι Εναγόμενοι είναι οι ίδιοι, καθώς επίσης ότι η Ενάγουσα στη μιαν αγωγή και οι Ενάγοντες στην άλλη εκπροσωπούνται από τον ίδιο δικηγόρο και κατά παρόμοιο τρόπο και η Τράπεζα και στις δύο αγωγές εκπροσωπείται από τον ίδιο δικηγόρο. Η Ενάγουσα στην αγωγή 211/13 είναι ενυπόθηκος οφειλέτης και παρέσχε επιπλέον προσωπική εγγύηση ως εξασφάλιση των υποχρεώσεων της εταιρείας L & N Motors (Latsia) Ltd προς τους Εναγόμενους. Με την αγωγή αξιώνει τα ακόλουθα:
  1. i)Tην ακύρωση των υποθηκών και της προσωπικής της εγγύησης, ως · συνομολογηθεισών δυνάμει δόλου και ή απάτης και ή ψευδών παραστάσεων και ή ψυχικής πίεσης και ή εικονικά και ή χωρίς καλή πίστη, και ή · κατά παράβαση των νομίμων καθηκόντων και ή της σχέσης εμπιστοσύνης των Εναγομένων ως τραπεζικού ιδρύματος, και ή · ως υπογραφεισών χωρίς αντάλλαγμα και ή χωρίς νόμιμο αντάλλαγμα και ή χωρίς αντιπαροχή, και ή · υπογραφεισών υπό συνθήκες στις οποίες τυγχάνει εφαρμογής το δόγμα Non Est Factum, καθότι § υποχρεώθηκε να υπογράψει τα έγγραφα τελώντας σε σχέση εμπιστοσύνης η επηρεασμού από τους Εναγομένους, § δεν της δόθηκε το δικαίωμα να λάβει ανεξάρτητη νομική συμβουλή, και § δεν γνώριζε ούτε αντιλήφθηκε τι ακριβώς υπέγραφε.
  2. ii)Άνευ βλάβης και ή περαιτέρω και ή διαζευκτικά με τα πιο πάνω, Διάταγμα με το οποίο οι Εναγόμενοι να διατάσσονται να παραδώσουν στην ίδια πλήρεις και αναλυτικές καταστάσεις λογαριασμών αναφορικά με όλες τις συμφωνίες μεταξύ της εταιρείας L & N Motors (Latsia) Ltd και των Εναγομένων, για τις οποίες (η Ενάγουσα) προσέφερε εξασφάλιση, καθώς επίσης και αντίγραφα όλων των σχετικών εγγράφων των υποθηκών, των παρεχόμενων εγγυήσεων και οποιωνδήποτε άλλων εξασφαλίσεων. iii) Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται και ή διαγράφονται παράνομες και ή αδικαιολόγητες και ή αντισυμβατικές και ή μη επιτρεπτές χρεώσεις στις οποίες οι Εναγόμενοι προέβησαν σχετικά με οποιεσδήποτε συμφωνίες και ή λογαριασμούς για τους οποίους (η Ενάγουσα) πρόσφερε εγγύηση ή εξασφάλιση ή υποθήκη.
  3. iv)Διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι η κοινοποίηση από τους Εναγομένους στην εταιρεία Άρτεμις Τραπεζικά Συστήματα Πληροφοριών Λτδ οποιωνδήποτε προσωπικών δεδομένων και ή οικονομικών πληροφοριών για την ίδια αναφορικά με εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες και ή μη τελεσίδικες αποφάσεις χωρίς τη ρητή συγκατάθεση της είναι παράνομη και άκυρη.
  4. v)Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγομένους τέτοια κοινοποίηση στην εν λόγω εταιρεία.
  5. vi)Γενικές και ή ειδικές και ή εύλογες αποζημιώσεις για τις προαναφερόμενες παράνομες ενέργειες των Εναγομένων εις βάρος της Ενάγουσας. Στην έκθεση απαίτησης γίνεται αναφορά στις τραπεζικές διευκολύνσεις οι οποίες παραχωρήθηκαν προς την εταιρεία L & N Motors και συγκεκριμένα σε: α) χρηματοδότηση αποθεμάτων με αρ. λογαριασμού 201-11-001168 για το ποσό των €120.000 β) συμφωνία παροχής τρεχούμενου λογαριασμού με αρ. λογαριασμού 055-11-014842, και γ) καλυπτικό δάνειο με αρ. λογαριασμού 055-12-532693 για το ποσό των €32.000. Ακολουθεί παράθεση των στοιχείων των υποθηκών και της προσωπικής εγγύησης οι οποίες παραχωρήθηκαν από την Ενάγουσα ως εξασφάλιση των προαναφερόμενων διευκολύνσεων. Η Ενάγουσα προβάλλει ισχυρισμούς περί ακυρότητας και ή παρανομίας των εν λόγω εξασφαλίσεων για τους λόγους οι οποίοι περιέχονται στις αξιώσεις στη γενική οπισθογράφηση (και παρατίθενται ανωτέρω) και παραθέτει λεπτομέρειες απάτης και ή ψευδών παραστάσεων και ή κατάχρησης εμπιστοσύνης και ή δόλου και λεπτομέρειες παράβασης των νομίμων καθηκόντων και συμβατικών υποχρεώσεων των Εναγομένων. Η αγωγή 186/13 ηγέρθη από την Ενάγουσα 1, εταιρεία L & N Motors, ως πρωτοφειλέτιδα, και τους Ενάγοντες 2 και 3 οι οποίοι παρείχαν προσωπικές εγγυήσεις και προέβησαν σε εκχωρήσεις ασφαλιστηρίων προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Ενάγουσας 1 εταιρείας. Με την εν λόγω αγωγή οι Ενάγοντες αξιώνουν τα εξής: i. Απόφαση με την οποία να ακυρώνονται και ή κηρύσσονται άκυρα: i. η χρηματοδότηση αποθεμάτων με αρ. λογαριασμού 201-11-001168 για το ποσό των €120.000 ii. η συμφωνία παροχής τρεχούμενου λογαριασμού με αρ. λογαριασμού 055-11-014842 iii. το καλυπτικό δάνειο με αρ. λογαριασμού 055-12-532693 για το ποσό των €32.000 iv. οι προσωπικές εγγυήσεις και οι εκχωρήσεις ασφαλιστηρίου συμβολαίου από τους Ενάγοντες 2 και 3 που δόθηκαν ως εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Ενάγουσας 1 προς τους Εναγόμενους, και v. η κυμαινόμενη επιβάρυνση επί του ενεργητικού της Ενάγουσας 1 για εξασφάλιση των υποχρεώσεων της προς τους Εναγόμενους. 2. Άνευ βλάβης και ή περαιτέρω και ή διαζευκτικά με τα πιο πάνω i. Διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι τα ποσά τα οποία αξιώνονται από τους Εναγόμενους δυνάμει της χρηματοδότησης αποθεμάτων, του τρεχούμενου λογαριασμού και του καλυπτικού δανείου δεν ανταποκρίνονται στα πραγματικά οφειλόμενα ποσά αλλά είναι αποτέλεσμα παράνομων και ή αντισυμβατικών και ή αδικαιολόγητων χρεώσεων και ή ανατοκισμών και ή άλλων μη επιτρεπτών χρεώσεων. ii. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται και ή διαγράφονται παράνομες και ή αδικαιολόγητες και ή αντισυμβατικές και ή μη επιτρεπτές χρεώσεις στις οποίες οι Εναγόμενοι προέβησαν σχετικά με τις προαναφερόμενες συμφωνίες. iii. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και η κηρύσσεται άκυρος ο τερματισμός των τριών προαναφερόμενων διευκολύνσεων. iv. Διάταγμα με το οποίο οι Εναγόμενοι να διατάσσονται να παραδώσουν στους Εναγόμενους πλήρεις και αναλυτικές καταστάσεις λογαριασμών αναφορικά με όλες τις προαναφερόμενες συμφωνίες, καθώς επίσης και αντίγραφα όλων των σχετικών εγγράφων, των παρεχόμενων εγγυήσεων και οποιωνδήποτε άλλων εξασφαλίσεων. v. Διατάγματα όπως τα υπό αρ. (iv), (
  6. v)και (
  7. vi)της αγωγής 211/13 ανωτέρω. Στην έκθεση απαίτησης γίνεται αναφορά στις τρεις συμφωνίες παροχής των προαναφερόμενων διευκολύνσεων από τους Εναγόμενους στην Ενάγουσα 1 και στους όρους αυτών, και στις εξασφαλίσεις οι οποίες παραχωρήθηκαν από τους Ενάγοντες 2 και 3. Ακολούθως προβάλλονται ισχυρισμοί περί της ύπαρξης ρητών και ή εξυπακουόμενων όρων των συμφωνιών εγγύησης, ως επίσης και ότι οι ουσιώδεις όροι των συμφωνιών εγγύησης και ή των συμφωνιών δανείων είναι αόριστοι και ασαφείς και ή τέθηκαν καταχρηστικά εις βάρος των Εναγόντων από τους Εναγόμενους και κατά συνέπειαν είναι άκυροι και ή ακυρώσιμοι και ή ανεφάρμοστοι. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι προέβησαν στον τερματισμό και των τριών συμφωνιών δανείων παράνομα και ή αντισυμβατικά και ή καταχρηστικά και ή αδικαιολόγητα. Περαιτέρω οι Ενάγοντες δίδοντας λεπτομέρειες ισχυρίζονται ότι τόσο τα δάνεια όσο και οι συμφωνίες εγγύησης είναι εξ υπαρχής άκυρα και ή ακυρώσιμα καθότι: · συνομολογήθηκαν χωρίς εύλογο αντάλλαγμα και ή εικονικά και ή εξασφαλίστηκαν ως αποτέλεσμα δόλου και ή απάτης και ή ψευδών παραστάσεων, και · όσον αφορά τις συμφωνίες εγγύησης οι Εναγόμενοι ενήργησαν καταχρηστικά και ή παράνομα και ή αντισυμβατικά και ή αμελώς. Ακόμη είναι η θέση των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι παράνομα και ή αντισυμβατικά χρέωσαν ποσά τα οποία οικειοποιήθηκαν, και παραθέτουν λεπτομέρειες παρανομίας και ή παράβασης συμφωνίας και ή κατάχρησης εμπιστοσύνης των Εναγομένων. Έτσι οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι υπέστησαν ζημιά την οποία και απαιτούν. Είναι γεγονός ότι από αυστηρής ή τυπικής νομικής πλευράς οι δύο αγωγές αφορούν διαφορετικές συμφωνίες με διαφορετικές ημερομηνίες σύναψης. Όμως και οι δύο αγωγές έχουν ως βάση τις συμφωνίες παροχής των διευκολύνσεων στην L & N Motors, για τις οποίες (διευκολύνσεις) δόθηκαν όλες οι εξασφαλίσεις τόσο από την Ενάγουσα στην παρούσα όσο και από τους Ενάγοντες 2 και 3 στην αγωγή 186/13. Οι αιτούμενες στην αγωγή 186/13 θεραπείες αναφορικά με την ακύρωση των συμφωνιών παροχής των διευκολύνσεων προς την L & N Motors και ή την αναγνώριση ως άκυρου του τερματισμού των εν λόγω συμφωνιών αναπόφευκτα επηρεάζουν και συνδέονται άμεσα με τις αιτούμενες θεραπείες που αφορούν όλες τις συμφωνίες παροχής εγγυήσεων. Περαιτέρω οι ισχυρισμοί των Εναγόντων στις δύο αγωγές όσον αφορά την ακυρότητα των συμφωνιών παροχής εγγυήσεων συμπίπτουν σε κάποιο βαθμό. Είναι πρόδηλο από όσα αναφέρονται πιο πάνω ότι και η Ενάγουσα στην παρούσα και οι Ενάγοντες 2 και 3 στην αγωγή 186/13 επικαλούνται δόλο και ή απάτη και ψευδείς παραστάσεις από τους Εναγομένους προς αυτούς. Οι δε λεπτομέρειες αυτών περιέχουν ταυτόσημους ισχυρισμούς, όπως · η μη παροχή δικαιώματος στη λήψη ανεξάρτητης νομικής συμβουλής · οι Εναγόμενοι υποχρέωσαν τους Ενάγοντες να υπογράψουν εκμεταλλευόμενοι τη σχέση εμπιστοσύνης που είχαν οι Ενάγοντες προς αυτούς · οι Εναγόμενοι κυριάρχησαν στη θέληση των Εναγόντων και επωφελήθηκαν τη θέση τους εξασφαλίζοντας αθέμιτο όφελος το οποίο συνίστατο στην υπογραφή των συμφωνιών εγγύησης · οι Εναγόμενοι εκμεταλλεύτηκαν την ιδιάζουσα οικονομική ισχύ που είχαν ως τραπεζικό ίδρυμα έναντι των Εναγόντων · οι Εναγόμενοι ενήργησαν χωρίς καλή πίστη και χωρίς να εφαρμόσουν τα συναλλακτικά ήθη και ή θέσμια και ή τους σχετικούς Κανόνες Συμπεριφοράς, και · οι Εναγόμενοι γενικά ενήργησαν με τρόπο ο οποίος δεν θεωρείται νόμιμος και ή εύλογος και ή δίκαιος. Οι λεπτομέρειες παράβασης των νομίμων καθηκόντων και ή συμβατικών υποχρεώσεων επίσης περιέχουν κοινές θέσεις στις δύο αγωγές, ήτοι: § τη μη παροχή δικαιώματος στη λήψη ανεξάρτητης νομικής συμβουλής § τη μη επεξήγηση της φύσης των εγγράφων που υπέγραφαν § τη χρήση της ιδιάζουσας οικονομικής ισχύος και ή αποστέρηση του δικαιώματος της ελεύθερης διαπραγμάτευσης με αποτέλεσμα την υπογραφή των συμφωνιών, και § τη συμπεριφορά των Εναγομένων κατά παράβαση του περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμου. Δεν διαφεύγει την προσοχή του Δικαστηρίου ότι προφανώς η μαρτυρία επί γεγονότων όσον αφορά τις συνθήκες υπογραφής των συμφωνιών παροχής εγγύησης διαφέρει μεταξύ της Ενάγουσας στην παρούσα και των Εναγόντων στην αγωγή 186/13, πλην όμως τα γεγονότα αυτά τελικώς θα τύχουν κοινής εξέτασης όσον αφορά το νομικό πλαίσιο αυτών. Άλλωστε στην αγωγή 186/13 (παρ. 18) οι Ενάγοντες, βασιζόμενοι στα όσα αναφέρονται ανωτέρω, ισχυρίζονται ότι δικαιούνται σε Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται και ή να κηρύσσονται άκυρες και ή να στερούνται έννομου αποτελέσματος «οι φερόμενες συμφωνίες Δανείων ως επίσης και/ή φερόμενες Υποθήκες και άλλες εξασφαλίσεις». Παρόλο που οι αξιώσεις στην αγωγή 186/13 δεν καλύπτουν τις υποθήκες, εντούτοις είναι πρόδηλο ότι οι προβαλλόμενοι σε εκείνη την αγωγή ισχυρισμοί επηρεάζουν και την εγκυρότητα των υποθηκών και της προσωπικής εγγύησης της Ενάγουσας, οι οποίες είναι το αντικείμενο της παρούσας αγωγής. Η κρίση του Δικαστηρίου στα πλαίσια εκδίκασης εκείνης της αγωγής όσον αφορά την εγκυρότητα είτε των συμφωνιών δανείων είτε των συμφωνιών εγγύησης αναπόφευκτα επηρεάζει και την εγκυρότητα των υποθηκών και της προσωπικής εγγύησης που παρέσχε η Ενάγουσα στην παρούσα. Με βάση όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι οι δύο αγωγές περιέχουν θέματα (όπως η εγκυρότητα των συμφωνιών δανείων και η εγκυρότητα του τερματισμού αυτών) τα οποία έχουν τέτοια σχέση μεταξύ τους που καθιστούν επιθυμητή την κοινή εκδίκαση τους. Επίσης προβάλλονται κοινοί νομικοί ισχυρισμοί οι οποίοι άπτονται της εγκυρότητας όλων των συμφωνιών παροχής εγγυήσεων έτσι ώστε να κρίνεται ορθόν και δίκαιον όπως αυτά εκδικαστούν μαζί και εκδοθεί μία απόφαση επί τούτων. Περαιτέρω και στις δύο αγωγές προβάλλονται κοινές αξιώσεις αναφορικά με την παράδοση από τους Εναγομένους στους Ενάγοντες καταστάσεων των λογαριασμών και τη διαγραφή τυχόν παράνομων, αντισυμβατικών και μη επιτρεπτών χρεώσεων. Αυτές έχουν τη σημασία τους όσον αφορά ενδεχομένως το όποιο τελικό υπόλοιπο ήθελε διαφανεί ως οφειλόμενο στους Εναγόμενους από την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία και κατ΄ επέκταση καταστεί πληρωτέο και απαιτητό από όλους τους εγγυητές. Δεν χωρεί αμφιβολίας πως η σχετική μαρτυρία και η βασιμότητα αυτών των αξιώσεων είναι κοινή και στις δύο αγωγές. Επί τούτου κρίνεται σκόπιμη η ειδική αναφορά στην παρ. 19 της αγωγής 186/13, στην οποία αναφέρεται πως «άνευ βλάβης και ή διαζευκτικά προς τα προαναφερόμενα και ή εφόσον ήθελε αποφασισθεί ότι τα φερόμενα Δάνεια και/ή υποθήκες και/ή άλλες εξασφαλίσεις αποτελούν έγκυρα και δεσμευτικά έγγραφα, είναι ισχυρισμός των Εναγόντων, ότι οι Εναγόμενοι παράνομα και/η αντισυμβατικά απαιτούν τα ακόλουθα ποσά..» Μετά την αναγραφή των ποσών, προβάλλεται ο ισχυρισμός περί παράνομων και ή αντισυμβατικών και η αδικαιολόγητων χρεώσεων στα ποσά των διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν από τους Εναγόμενους στην εταιρεία L & N Motors. Η περίληψη αυτού του ισχυρισμού στην έκθεση απαίτησης της αγωγής 186/13 επιβεβαιώνει με ισχυρό τρόπο πως αυτές οι θέσεις σχετίζονται άμεσα και επηρεάζουν την Ενάγουσα στην παρούσα όσον αφορά τη δική της υποχρέωση ως εγγυήτριας έναντι των Εναγομένων. Τέλος, ταυτόσημες στις δύο αγωγές είναι οι αξιώσεις οι οποίες αφορούν την εταιρεία Άρτεμις και οι αξιώσεις για αποζημιώσεις, οι οποίες εμπεριέχουν κοινά νομικά σημεία. Επομένως, προκύπτει επίσης ότι οι δύο αγωγές περιέχουν κοινές αξιώσεις για κάποιες εκ των οποίων η μαρτυρία θα είναι κοινή ως επίσης ότι αυτές αφορούν και κοινά νομικά σημεία. Όσον αφορά την αγωγή 9014/12, την οποία επικαλούνται οι Καθ΄ ων η Αίτηση, το Δικαστήριο αρχικά επισημαίνει ότι αυτή καταχωρίστηκε πριν τις δύο υπό συζήτηση αγωγές και είναι vice versa της αγωγής 186/13. Επίσης η εν λόγω αγωγή αφορά μόνο τον λογαριασμό αρ. 201-11-001168. Το Δικαστήριο θεωρεί πως το γεγονός ότι οι Αιτητές δεν ζητούν τη συνένωση της αγωγής 9014/12 δεν ενέχει σημασία για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης και, εν πάση περιπτώσει, δεν είναι ικανό αφ΄ εαυτού να καταστήσει την Αίτηση καταχρηστική. Η προβαλλόμενη σε εκείνη την αγωγή προδικαστική ένσταση, η οποία αναφέρεται στον λόγο ένστασης υπ΄ αρ.
(4)ανωτέρω, δεν επηρεάζεται με οποιονδήποτε τρόπο εφόσον αυτή εξακολουθεί να υφίσταται είτε η αγωγή 186/13 εκδικαστεί ξεχωριστά είτε μαζί με την παρούσα. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Μακρίδης v. Μιχαηλίδου (ανωτέρω), η συνένωση αγωγών δεν συνεπάγεται την συγχώνευση ή εξομοίωση των επιδίκων θεμάτων που εγείρονται σε καθεμία εξ αυτών, τα οποία διατηρούν την αυτοτέλεια τους. Με γνώμονα τις πιο πάνω νομικές αρχές και όσα αναλύονται ανωτέρω, το Δικαστήριο θεωρεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του προς έγκριση του αιτήματος για συνένωση. Αυτή θα είναι προς το συμφέρον των διαδίκων αφού θα εξοικονομηθεί χρόνος και έξοδα, ενώ με τη συνένωση αποφεύγεται η πολλαπλότητα των διαδικασιών. Όσον αφορά τον χρόνο καταχώρισης της Αίτησης, είναι γεγονός πως αυτή θα μπορούσε να καταχωριστεί ενωρίτερα, ειδικότερα αν ληφθεί υπ΄ όψιν πως η έκθεση απαίτησης στην παρούσα καταχωρίστηκε στις 10.1.13 και στην αγωγή 186/13 στις 9.1.13. Αυτό όμως δεν αποτελεί λόγο για την απόρριψη της Αίτησης από τη στιγμή που το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι η συνένωση είναι επιθυμητή και με δεδομένο ότι η ακρόαση των αγωγών δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Χρήσιμη καθοδήγηση επί τούτου προσφέρει επίσης η υπόθεση Μακρίδης v. Μιχαηλίδου (ανωτέρω),στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής: «Στην υπόθεση Fruit and Vegetables Industry Etc. v. Halco Ltd & Another
(1975)11 J.S.C. 1611 επισημαίνεται ότι αίτηση για τη συνεκδίκαση εφέσεων μπορεί να υποβληθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, συνεπώς δεν προκύπτει κώλυμα στην έγκριση της αίτησης από το γεγονός ότι η ακρόαση μιας από τις δύο εφέσεις έχει ήδη αρχίσει. Η περίπτωση εξόδων είναι ένας από τους παράγοντες που εξειδικεύεται στην υπόθεση Hiddingh (ανωτέρω) ότι συμβάλλει στους σκοπούς που αποβλέπει να εξυπηρετήσει η συνένωση.» III. Κατάληξη Σύμφωνα με όσα αναφέρονται ανωτέρω, η Αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα συνένωσης των αγωγών 211/13 και 186/
  1. Με βάση τις πρόνοιες της Δ.14 θ.
  2. ο ενάγων που ήγειρε πρώτος την αγωγή, θα έχει τη διεύθυνση των συνενωμένων αγωγών, εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι περί του αντιθέτου. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των M.T.P. Trading Ltd κ.ά. (ανωτέρω) «η συγκεκριμένη διάταξη κωδικοποιεί ένα χρήσιμο κανόνα πρακτικής, ο οποίος στηρίζεται στη λογική των πραγμάτων». Το Δικαστήριο παρατηρεί ότι η αγωγή 186/13 προηγείται μεν χρονικά πλην όμως η παρούσα αφορά μεγαλύτερη κλίμακα. Με αυτό το τελευταίο δεδομένο, τη διεύθυνση των συνενωμένων αγωγών θα έχει η Ενάγουσα στην παρούσα. Τα έξοδα της Αίτησης θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. (Υπ.) ......... Έ. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.