Συνεργατικό Ταμιευτήριο Υπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών Ενέργειας και Τραπεζών Λτδ ν. Λουκά Ευγενίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 6485/2014, 27/11/2015

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίζεται η Αίτηση, προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.

(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510, αναφέρεται ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μία αίτηση ενδιάμεσης φύσης εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. ΙΙ. Δυνατότητα Καταχώρισης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Βασικός λόγος ένστασης των Εναγομένων - Καθ΄ ων είναι πως δεν επιτρέπεται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες το Δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία στα πλαίσια εξέτασης μονομερούς αίτησης, κάτι το οποίο έγινε και στην προκειμένη περίπτωση. H νομολογία στην οποία γίνεται παραπομπή από τον δικηγόρο των Καθ΄ ων η Αίτηση προσφέρει χρήσιμη καθοδήγηση επί του θέματος. Η υπόθεση Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453 αφορούσε ακριβώς το ίδιο θέμα, ήτοι την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων εκ μέρους του αιτητή σε ενδιάμεση αίτηση για προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε μονομερώς. Στην εν λόγω υπόθεση αποφασίστηκε ότι η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας μονομερώς αποτελεί εξαιρετικό μέτρο και γι΄ αυτό τα γεγονότα που θεμελιώνουν την αίτηση πρέπει να αποκαλύπτονται στην αίτηση. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον δεν είναι επιτρεπτή η προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας εκ μέρους του αιτητή. Αξίζει να σημειωθεί ότι η εν λόγω υπόθεση κρίθηκε πριν την προσθήκη της νέας Δ.48 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σύμφωνα με την οποία η ακρόαση ενδιάμεσης αίτησης διεξάγεται πλέον στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, με τη δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος - Δ.48 θ.4

(2). Η ίδια όμως νομική αρχή υιοθετήθηκε και μεταγενέστερα της νέας Δ.48 θ.4 στην υπόθεση Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του πλοίου LIPA

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1976, η οποία αφορούσε μονομερή αίτηση δυνάμει της οποίας εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα σύλληψης του πλοίου και στην οποία αναφέρθηκε ότι σε αιτήσεις όπου η προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς «δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο». Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει το ακόλουθο απόσπασμα: «Δέχομαι την εισήγηση ότι η αρχή που εφαρμόστηκε στις υποθέσεις στις οποίες βασίστηκε ο δικηγόρος του πλοίου είναι ευρύτερης εμβέλειας. Δεν περιορίζεται σε αιτήσεις για άδεια επίδοσης αγωγής στην αλλοδαπή. Το κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων των περιπτώσεων είναι η εξασφάλιση προσωρινής προστασίας μονομερώς. Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο. Η θέση που διατύπωσε υποστηρίζεται, πιστεύω, από την απόφαση Luis Vuitton, ανωτέρω. Στη σελ. 1453 αναφέρεται ότι: "Ενδιάμεση αίτηση - Τα γεγονότα που την θεμελιώνουν πρέπει να αποκαλύπτονται σε ένορκη ή ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση - Δεν είναι επιτρεπτή η προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας ή απαντητικής μαρτυρίας εκ μέρους του αιτητή, ή η καταχώρηση πρόσθετων ενόρκων δηλώσεων." Ομοίως στην υπόθεση Sons of Afif Yamout, ανωτέρω, υπογραμμίστηκε ότι υπό παρόμοιες συνθήκες (σελ. 191): "Δεν μπορεί η μαρτυρία να συμπληρωθεί από μαρτυρία που προσκομίζει ο αντίδικος για υποστήριξη ένστασης του στην έκδοση ή συνέχιση του διατάγματος." Τέλος, χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην υπόθεση Demstar Limited, ανωτέρω, στη σελ. 603: "Το πρωτόδικο Δικαστήριο επελήφθη της αίτησης για τον παραμερισμό του διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό με αναφορά όχι μόνο στα γεγονότα που στοιχειοθέτησαν την αρχική αίτηση αλλά και στα γεγονότα που είχαν προσκομιστεί στο πλαίσιο της αίτησης για παραμερισμό. Αυτό συνιστά σφάλμα. Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου τονίζεται ότι τα μόνα σχετικά γεγονότα είναι εκείνα που υποστηρίζουν την αίτηση για τη χορήγηση άδειας για επίδοση στο εξωτερικό. (Βλέπε Salt Electronic S.A. από Βρυξέλλες ν. The Ship "Dominique" & 2 others

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 365· Amathus Navigation Co Ltd (ανωτέρω)." Η υπό κρίση αίτηση, αν κοιταχθεί υπό το πρίσμα του κανόνα που υιοθέτησε η νομολογία, δεν μπορεί να πετύχει. Δεν παρέχεται η ευχέρεια για την προσαγωγή της προτεινόμενης μαρτυρίας. Αυτό, όπως προειδοποιεί η υπόθεση Demstar, ανωτέρω, θα ήταν σφάλμα.» Με μία προσεκτική ανάγνωση των νομικών αρχών που καθιερώθηκαν στη νομολογία, είναι σαφές πως η μαρτυρία η οποία λαμβάνεται υπ΄ όψιν στα πλαίσια εξέτασης αίτησης στη βάση της οποίας εκδόθηκαν μονομερώς προσωρινά διατάγματα περιορίζεται σε αυτήν που συνόδευε την αίτηση. Και τούτο καθότι τέτοιας φύσης αιτήσεις είναι υψίστης πίστεως, δηλαδή ο αιτητής έχει καθήκον πλήρους αποκάλυψης και το βάρος να καταδείξει το επείγον για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ότι ενήργησε χωρίς καθυστέρηση. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1179, 2015, Χριστοδούλου ν. Vraets

(1999)1 A.A.Δ. 1475, και Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.ά.

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015. Είναι εντός αυτού του πλαισίου που δεν είναι επιτρεπτό στον αιτητή να προσκομίσει επιπρόσθετη μαρτυρία υπό μορφή είτε συμπληρωματικής είτε απαντητικής ένορκης δήλωσης για να υποστηρίξει εκ των υστέρων την αίτηση. Ο αιτητής είχε την υποχρέωση να αποσείσει το βάρος απόδειξης που είχε κατά τον χρόνο εξέτασης της μονομερούς αίτησης και έκδοσης μονομερώς προσωρινού διατάγματος από το Δικαστήριο, με βάση την τότε υπάρχουσα μαρτυρία, και δεν μπορεί μεταγενέστερα να συμπληρώνει τα όποια κενά. Κατά το στάδιο εξέτασης της οριστικοποίησης ή όχι του εν λόγω διατάγματος, το Δικαστήριο οφείλει να αξιολογήσει πλέον τις θέσεις και των δύο πλευρών, όμως και πάλι δεν δύναται να επιτρέψει στον αιτητή να προσκομίσει εκ των υστέρων επιπρόσθετη μαρτυρία για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πράγματι συνέτρεχαν οι λόγοι οι οποίοι δικαιολογούσαν την έκδοση του διατάγματος και την οποία όφειλε να παρουσιάσει στο στάδιο εξέτασης της μονομερούς αίτησης. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου δεν οδηγούν σε συμπέρασμα ότι τέτοια απαγόρευση είναι καθολική και απόλυτη. Εξακολουθεί να παρέχεται η ευχέρεια στον αιτητή να παρουσιάσει επιπρόσθετη μαρτυρία όσον αφορά αμφισβητούμενα γεγονότα, εις απάντηση των ισχυρισμών του καθ΄ ου η αίτηση, νοουμένου βεβαίως ότι τέτοια μαρτυρία δεν καταστρατηγεί τα όσα αναφέρονται ανωτέρω και ότι δεν κρίνεται εκ προοιμίου ανεπίτρεπτη. Αυτή η ερμηνεία συνάδει και με το λεκτικό αλλά και με τον σκοπό της νέας Δ.48 θ.4

(2), η οποία δίδει τη δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής και απαντητικής ένορκης δήλωσης γενικά σε ενδιάμεσες αιτήσεις, χωρίς οποιοδήποτε περιορισμό και ή ρητή απαγόρευση σε αιτήσεις στις οποίες εκδόθηκε μονομερώς προσωρινό διάταγμα. Άλλωστε δεν πρέπει να διαφεύγει την προσοχή ότι και υπό το δικονομικό καθεστώς που ίσχυε πριν την τροποποίηση της Δ.48, ήτοι στην υπόθεση Louis Vuitton (ανωτέρω), λέχθηκε περαιτέρω ότι εφόσον αμφισβητούνται γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την αίτηση, επιβάλλεται η απόδειξη τους από τον διάδικο ο οποίος φέρει το βάρος απόδειξης όπως ορίζεται στη Δ.48 θ.4. Το αποδεικτικό μέσο, εκτός όπου γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου, ήταν (τότε) η προφορική μαρτυρία. Κατ΄ αναλογίαν λοιπόν θα μπορούσε να λεχθεί πως εκείνο που παλαιότερα έπρεπε να επιτευχθεί με προφορική μαρτυρία, σήμερα υπό το νέο δικονομικό πλαίσιο δύναται να γίνει μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (ή και αντεξέτασης). ΙΙΙ. Προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Με βάση όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, καθίσταται αναγκαία η ενασχόληση του Δικαστηρίου με το περιεχόμενο της προτεινομένης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να καταδειχθεί κατά πόσον αυτό είναι επιτρεπτό ή όχι. Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επισυνάπτεται αυτούσια στην ένορκη δήλωση της κας Ολίβιας Πάρπα, γραμματέως και διευθύντριας των Εναγόντων, ως Τεκμήριο 1 και προέρχεται από την ίδια. Τέτοια πρακτική είναι επιθυμητή όπως λέχθηκε στην υπόθεση Παπακόκκινου κ.ά. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 643. Αρχικά επισημαίνεται πως η αγωγή αφορά ισχυριζόμενη δόλια συμπεριφορά και ή παράβαση εμπιστευτικής σχέσης και ή υπεξαίρεση περιουσιακών στοιχείων των Εναγόντων από τους Εναγόμενους, οι οποίοι διετέλεσαν, ο μεν Εναγόμενος 1 γραμματέας και εκτελεστικό μέλος της επιτροπείας των Εναγόντων, οι δε Εναγόμενοι 2-8 μέλη της επιτροπείας των Εναγόντων. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποσκοπεί στο να ασχοληθεί με τους ακόλουθους ισχυρισμούς των Εναγομένων οι οποίοι περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση: (

1. i)Οι Αιτητές σκόπιμα επέλεξαν να μην συμπεριλάβουν (ως Εναγόμενους) τους υπαλλήλους του πρώην Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Τραπεζικών Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ («εφεξής «ΣΤΤΥΚ») Οι Εναγόμενοι προβάλλουν αυτό τον ισχυρισμό για να καταδείξουν ότι δεν είναι δυνατή η ύπαρξη συνωμοσίας των Εναγομένων χωρίς ανάμειξη των πρώην υπαλλήλων, και ότι το γεγονός της μη συμπερίληψης των πρώην υπαλλήλων στην αγωγή αποσκοπεί στο να πλήξει συγκεκριμένα πρόσωπα. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι Ενάγοντες επιθυμούν να αναφερθούν στη λήψη νομικής συμβουλής για το ότι οι πρώην υπάλληλοι δεν έχουν εμπλοκή στις αδικοπραξίες και για την εφαρμογή των Ν.104(Ι)/00και 39(Ι)/03 που προνοούν για τη διατήρηση και διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβίβασης επιχείρησης. Το Δικαστήριο θεωρεί πως οι θέσεις των Εναγομένων αφορούν τα κίνητρα των Εναγόντων στην έγερση της αγωγής και στην καταχώριση της μονομερούς αίτησης. Οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί των Εναγόντων αποσκοπούν στο να απαντήσουν σε αυτές τόσο επί γεγονότων (π.χ. η λήψη νομικής συμβουλής) όσο και επί του σκοπού λήψης νομικών μέτρων εναντίον των Εναγομένων στην προσπάθεια αντίκρουσης των θέσεων των Εναγομένων. Τέτοιοι ισχυρισμοί μπορούν να περιληφθούν σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση εις απάντηση θέματος που ήγειραν οι Εναγόμενοι. (
2. ii)Καθυστέρηση στην καταχώριση και προώθηση των απαιτήσεων των Εναγόντων Οι ισχυρισμοί των Εναγόντων αφορούν εξ ολοκλήρου σε γεγονότα τα οποία προηγήθηκαν της καταχώρισης της μονομερούς αίτησης και με τα οποία οι ίδιοι επιχειρούν να δικαιολογήσουν τον χρόνο που διέρρευσε μέχρι την καταχώριση της αγωγής για να καταδείξουν πως δεν υπήρχε αδικαιολόγητη και ή οποιαδήποτε καθυστέρηση στη λήψη νομικών μέτρων. Σύμφωνα με τις προαναφερόμενες υποθέσεις, είναι ξεκάθαρο πως αυτά θα μπορούσαν να περιληφθούν εγκαίρως στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση και είναι παντελώς ανεπίτρεπτο να εισαχθεί σε αυτό το στάδιο επιπρόσθετη μαρτυρία επί του θέματος της καθυστέρησης. (iii) Οι Αιτητές απέκρυψαν ότι το όχημα είχε πωληθεί Οι Ενάγοντες, με τους προτεινόμενους ισχυρισμούς, παραδέχονται το προβληθέν από τους Εναγόμενους γεγονός της πώλησης του οχήματος, επομένως αυτό δεν είναι αναγκαίο να περιληφθεί σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Επίσης επιδιώκουν να αναφέρουν τον λόγο για τον οποίο δεν το αποκάλυψαν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση, κάτι το οποίο δεν είναι επιτρεπτό σύμφωνα με τις νομικές αρχές που εκτίθενται ανωτέρω. Ακόμη παραπέμπουν σε τεκμήριο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση αναφορικά με την αξία του (για την οποία γίνεται λόγος και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση). Δεν υφίσταται οποιοσδήποτε λόγος εκ νέου παραπομπής σε αυτό με συμπληρωματική ένορκη δήλωση εφόσον αποτελεί ήδη μέρος της μαρτυρίας που προσέφεραν στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης. (
3. iv)Οι Αιτητές σκόπιμα επέλεξαν να αναφερθούν σε γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά το 2005 Οι Ενάγοντες επιθυμούν να ισχυριστούν πως ήταν εξ υπαιτιότητας του Εναγομένου 1 που δεν μπόρεσαν να λάβουν επαρκή γνώση για τα γεγονότα αυτά, εφόσον απέστειλαν και δύο επιστολές προς αυτόν ζητώντας του να τους εφοδιάσει με το αρχείο του ΣΤΤΥΚ χωρίς ανταπόκριση από τον τελευταίο. Οι επιστολές φέρουν ημ. 31.1.14 και 13.2.14 και είναι επισυνημμένες ως τεκμήρια στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Επιπλέον γίνεται παραπομπή σε φωτογραφίες οι οποίες επισυνάπτονται ως τεκμήριο προς απόδειξη των ισχυρισμών των Εναγόντων και του χάους που επικρατούσε στο γραφείο του ΣΤΤΥΚ εξ υπαιτιότητας του Εναγομένου 1. Οι Εναγόμενοι προέβαλαν αυτόν τον ισχυρισμό υποστηρίζοντας πως αυτή η στάση των Εναγόντων αποτελεί κατάχρηση της όλης διαδικασίας, τόσον όσον αφορά την αγωγή όσο και τη μονομερή αίτηση. Σε αυτή τη βάση το Δικαστήριο θεωρεί πως οι Ενάγοντες έχουν το δικαίωμα να απαντήσουν σε αυτό τον ισχυρισμό, ανεξαρτήτως του ότι αναφέρονται σε γεγονότα προγενέστερα της καταχώρισης της μονομερούς αίτησης. (
4. v)Το επιτρεπόμενο όριο δανεισμού από το ΣΤΤΥΚ προς τα μέλη του ανήρχετο στις €90,000 και όχι στις €70,000 Οι Ενάγοντες παραπέμπουν και πάλι σε τεκμήριο της αρχικής ένορκης δήλωσης. Επομένως, ισχύουν τα όσα αναφέρονται στο σημείο υπ΄ αρ. (iii) ανωτέρω για το συγκεκριμένο ζήτημα. (
5. vi)Οι Αιτητές έλαβαν παράνομα πληροφορίες από το Κτηματολόγιο αναφορικά με την ακίνητη περιουσία των Εναγομένων Οι Ενάγοντες επιχειρούν να περιλάβουν ισχυρισμό ότι για τον σκοπό της έρευνας καταχώρισαν αίτηση στο Κτηματολόγιο ημ. 11.11.14 και να παρουσιάσουν ως τεκμήριο σχετική απόδειξη του Κτηματολογίου στο όνομα των δικηγόρων των Εναγόντων ίδιας ημερομηνίας. Το Δικαστήριο κρίνει επί του παρόντος ότι οι Ενάγοντες αποσκοπούν στην απάντηση και αντίκρουση των προβαλλόμενων ισχυρισμών των Εναγομένων. Ως εκ τούτου αυτές οι θέσεις μπορούν να περιληφθούν σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. (vii) Ο Εναγόμενος 1 ουδέποτε ενημερώθηκε για τη διεξαγόμενη έρευνα Επί τούτου οι Ενάγοντες παραπέμπουν στην προγενέστερη αναφορά τους (η οποία περιέχεται στο σημείο υπ΄ αρ. (
6. ii)ανωτέρω) περί πλήρους ενημέρωσης του Εναγομένου 1 για την έρευνα από τους Ενάγοντες και την Εσωτερική Ελέγκτρια. Έχει ήδη αποφασισθεί πως δεν επιτρέπεται η συμπερίληψη σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση των όσων αφορούν το εν λόγω σημείο. Εντούτοις η αναφορά στο σημείο (
7. ii)σε ενημέρωση από την Εσωτερική Ελέγκτρια γίνεται με παραπομπή σε Έκθεση της ημ. 18.2.14, τεκμήριο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση, και η οποία κατ΄ ισχυρισμό των Εναγόντων διαψεύδει τον Εναγόμενο 1. Επομένως, αυτή ήδη αποτελεί μέρος της μαρτυρίας προς υποστήριξη της αίτησης και δεν υπάρχει ανάγκη επανάληψης της. Όσον αφορά την ενημέρωση από τους Ενάγοντες, στο σημείο (
8. ii)γίνεται εκτενής παραπομπή σε δύο ηλεκτρονικά μηνύματα και δύο επιστολές των Εναγόντων προς τον Εναγόμενο 1 στα οποία ο τελευταίος ουδέποτε ανταποκρίθηκε. Αναφέρεται επίσης πως ενόψει της μη συνεργασίας του Εναγομένου 1, οι Ενάγοντες έλαβαν τα κλειδιά του γραφείου του ΣΤΤΥΚ στο οποίο επικρατούσε χαώδης κατάσταση ως απεικονίζεται στις φωτογραφίες, οι οποίες επισυνάπτονται ως τεκμήριο. Οι δύο επιστολές και οι φωτογραφίες περιέχονται και στους ισχυρισμούς που αφορούν το σημείο υπ' αρ. (
9. iv)ανωτέρω και οι οποίοι έχουν ήδη γίνει δεκτοί από το Δικαστήριο όπως περιληφθούν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Τέλος, επί αυτού του θέματος οι Ενάγοντες επιθυμούν να αναφέρουν πως λόγω της άρνησης συνεργασίας του Εναγομένου 1 καθυστέρησε η ολοκλήρωση της έρευνας εφόσον αυτός επιχειρούσε να αποκρύψει τη δική του εμπλοκή στις ατασθαλίες. Παρόλο που οι Ενάγοντες, σε αυτό το κεφάλαιο, επιθυμούν να παρουσιάσουν εκτενέστερη μαρτυρία η οποία περιέχεται στο σημείο (ii), εντούτοις το Δικαστήριο θα επιτρέψει τη συμπερίληψη αυτών των ισχυρισμών (στον καθορισθέντα περιορισμένο βαθμό) εφόσον και αυτοί ουσιαστικά αποσκοπούν στην απάντηση και αντίκρουση των θέσεων των Εναγομένων. Με βάση όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω το Δικαστήριο καταλήγει πως η παρούσα Αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Ως εκ τούτου δίδεται άδεια για καταχώριση από τους Ενάγοντες συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση ημ. 12.11.14, εις απάντηση της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση ημ. 16.2.15. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα είναι ως το Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης της παρούσας Αίτησης πλην των παρ. 6, 7 και 9 οι οποίες να αφαιρεθούν και οι υφιστάμενες παράγραφοι 8, 10 και 11 να αναριθμηθούν σε 6, 7 και 8 αντίστοιχα. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωριστεί εντός 10 ημερών από σήμερα και αντίγραφο να δοθεί στην άλλη πλευρά αυθημερόν. Ενόψει του αποτελέσματος θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως τα έξοδα της Αίτησης επιδικαστούν υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση στο ½, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, συν Φ.Π.Α. και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) Έ. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής E.E./Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο