← Κύπρος

Δημοσθένης Δημοσθένους ν. Σταύρου Ιωαννίδη, Αγωγή αρ. 6337/2008, 10/11/2015

Δημοσθένης Δημοσθένους ν. Σταύρου Ιωαννίδη, Αγωγή αρ. 6337/2008, 10/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A459 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Θεοκλήτου, Προσ. Ε. Δ. Συνενωμένες Αγωγές αρ. 6337/2008 και 9779/2010 Αγωγή αρ. 6337/2008 ΜΕΤΑΞΥ: Δημοσθένης Δημοσθένους Ενάγοντος και Σταύρου Ιωαννίδη Εναγομένου Αγωγή αρ. 9779/2010 ΜΕΤΑΞΥ: Σταύρου Ιωαννίδη Ενάγοντος και Δήμου Δημοσθένους Εναγομένου ------------------------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 10 Νοεμβρίου, 2015 Για τον Ενάγοντα στην Αγωγή αρ. 6337/08 και Εναγόμενο στην Αγωγή αρ. 9779/10: κ. Χάρης Παπαχριστοδούλου για Παπαδόπουλο, Λυκούργο & Σία ΔΕΠΕ. Για τον Ενάγοντα στην Αγωγή αρ. 9779/10 και Εναγόμενο στην Αγωγή αρ. 6337/08: κα Αυγή Κατσούρη για Ζήνων Χρ. Κατσούρη & Συνεργάτες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ως προς τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί κατά την εκδίκαση των Συνενωμένων Αγωγών) Στις 2.5.2014 καταχωρήθηκε από τον κ. Δ. Δημοσθένους (ενάγοντα στην αγωγή αρ. 6337/08 και εναγόμενο στην αγωγή αρ. 9779/10) αίτηση με την οποία ζητείτο διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο οι δύο αγωγές συνενώνονται (are consolidated). Στις 28.11.2014 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα συνένωσης των δύο αγωγών. Στις 8.10.2015 καθορίστηκε ότι οδηγός θα είναι η παλαιότερη υπόθεση, ήτοι η αγωγή 6337/08, και ότι οι συνενωμένες αγωγές θα ακουστούν μαζί, δηλαδή, έκαστος μάρτυρας θα δίδει μαρτυρία σε σχέση και με τις δύο αγωγές. Στις 27.10.2015, ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση ήταν ορισμένη για να αρχίσει η ακρόαση, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του κ. Δ. Δημοσθένους ήγειραν θέμα εν σχέσει με τη διαδικασία που θα ακολουθείτο κατά την εκδίκαση των δύο αγωγών, αναπτύσσοντας περαιτέρω τις θέσεις τους στις 30.10.

  1. Στις 4.11.2015, οι συνήγοροι των διαδίκων εφοδίασαν το Δικαστήριο με αυθεντίες προς υποστήριξη των θέσεων τους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κ. Δ. Δημοσθένους δηλώνει ότι συμφωνεί όπως οι μάρτυρες της κάθε πλευράς δίδουν μαρτυρία αναφορικά και με τις δύο υποθέσεις στο βαθμό που η μαρτυρία αυτή αφορά σε επίδικα θέματα που είναι κοινά στις δύο αγωγές. Όμως, επειδή οι διάδικοι στις δύο αγωγές έχουν αντίστροφες ιδιότητες, οι αγωγές συνεκδικάζονται ως εάν η μία να ήταν ανταπαίτηση της άλλης, και ο κ. Δ. Δημοσθένους και οι μάρτυρες του θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να δώσουν μαρτυρία όσον αφορά την αγωγή αρ. 9779/10, αφότου θα έχει δώσει μαρτυρία η πλευρά του κ. Σ. Ιωαννίδη (εναγόμενος στην αγωγή αρ. 6337/08 και ενάγοντας στην αγωγή αρ. 9779/10), στο βαθμό που τα επίδικα θέματα διαφοροποιούνται. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κ. Σ. Ιωαννίδη διαφωνεί με την πιο πάνω εισήγηση, σημειώνοντας κατ' αρχάς ότι η διαδικασία καθορίστηκε από το εκδοθέν διάταγμα συνένωσης και στις 8.10.
  2. Είναι επιπλέον η θέση της ότι καίτοι θεωρητικά η μία αγωγή θα μπορούσε να είναι ανταπαίτηση της άλλης (και είναι γι αυτό το λόγο που ήταν δυνατό να εκδοθεί διάταγμα συνένωσης) δεν εκδόθηκε διάταγμα που να καθιστά τη μια αγωγή ανταπαίτηση της άλλης και οι δύο αγωγές παραμένουν αυτοτελείς. Είναι η θέση της ότι θα πρέπει να δοθεί αρχικά μαρτυρία από τον κ. Δ. Δημοσθένους (και τους μάρτυρες του) η οποία θα καλύπτει και τις δύο αγωγές, και εν συνεχεία να δοθεί μαρτυρία από τον κ. Σ. Ιωαννίδη (και τους μάρτυρες του) η οποία και πάλι θα καλύπτει και τις δύο αγωγές. Είναι τέλος η θέση της ότι, εάν επιτραπεί σε μάρτυρες να προσέλθουν δύο φορές για να καταθέσουν, καταστρατηγείται το όλο πνεύμα της συνεκδίκασης των δύο αγωγών. Νομική πτυχή Όπως προαναφέρθηκε, προέκυψε διαφωνία ως προς τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί κατά την ακρόαση των συνενωμένων αγωγών. Το θέμα αυτό δεν ρυθμίστηκε στο διάταγμα συνένωσης[1], τούτο, όμως, δεν δημιουργεί πρόβλημα, αφού ως ζήτημα διαδικαστικό μπορεί να ρυθμιστεί πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας (Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως κ.α. ν. Apak Agro Industries Ltd κ.α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 1721). Περαιτέρω, όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Korallis v. Christoforou and others Vol. 22 C.L.R. 159, στη σελ. 163 « . it is a matter almost entirely in the discretion of the trial court to regulate within the compass of the Rules of Court the hearing of a case and to make rulings touching the mode of trial.». Αρχίζοντας από το γεγονός ότι στις 8.10.2015 δηλώθηκε ότι οι δύο αγωγές θα δικαστούν μαζί, δηλαδή, έκαστος μάρτυρας θα δίδει μαρτυρία σε σχέση και με τις δύο αγωγές, σημειώνω ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος του κ. Δημοσθένους δεν επιδιώκει αλλαγή αυτής της διαδικασίας. Συμφωνεί, δηλαδή, όπως οι συνενωμένες αγωγές ακουστούν μαζί. Αυτό που επιδιώκει είναι να επιφυλάξει το δικαίωμα του κ. Δημοσθένους να προσκομίσει μαρτυρία σε σχέση με την υπεράσπιση του στην αγωγή αρ. 9779/10. Επειδή το θέμα εγέρθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κ. Δημοσθένους πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, θεωρώ ότι το θέμα που ήγειρε μπορεί να εξεταστεί. Η συνένωση των δύο αγωγών έγινε στη βάση της δικονομικής δυνατότητας που προσφέρει η Δ.14 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προβλέπει τα εξής: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίσταται επιθυμητό οι αγωγές να πρέπει να συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται να διατάξει τη συνένωση τους.»[2],[3] Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Μενελάου κ.α. ν. Ξενοφώντος κ.α.
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371, 374 «Βασικός σκοπός της πιο πάνω πρόνοιας είναι ασφαλώς η αποφυγή της πολλαπλότητας στη δικαστική διαδικασία και έτσι να εξοικονομείται χρόνος και έξοδα.».. Και στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως κ.α. ν. Apak Agro Industries Ltd κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721 λέχθηκε ότι «το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος.». Πιο πρόσφατα, στην απόφαση ημερ. 11.3.2015 στην Πολ. Έφ. 345/14, Αναφορικά με την αίτηση των M.T.P. TRADING LTD και Μιχάλη Πιττάτζη, το Δικαστήριο αναφερόμενο στον τρόπο με τον οποίο το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική ευχέρεια που του παρέχει η Δ.14 Θ.2, επανέλαβε ότι «γνώμονας είναι πάντοτε η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθώς και η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών.». Ως προς το ότι η συνένωση αγωγών ή η συνεκδίκαση απαίτησης και ανταπαίτησης δεν καταργεί τη ξεχωριστή φύση των απαιτήσεων, σχετικό είναι το κάτωθι απόσπασμα από την υπόθεση Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257, 264: «The consolidation of the hearing of separate actions that may be directed under Ord. 14 of the Civil Procedure Rules and the hearing together of a claim and counterclaim that may be sanctioned under Ord. 33, r.9, are procedural expedients designed to avoid multiplicity of proceedings and thereby save time and costs. The conjunction does not fuse separate actions into one nor does it obliterate the separateness of the actions or the distinct burden cast on either party.» Στο περιθώριο της Δ.14 αναφέρεται, ως πρότυπο το O.49 r.8[4] των παλαιών Rules of the Supreme Court. Το παλαιό O.49 r.8 αντικαταστάθηκε μετέπειτα από το O.10 r.4[5] (The Supreme Court Practice 1982, σελ. 30). Μελέτη του λεκτικού των δύο αγγλικών προνοιών αποκαλύπτει ότι οι πρόνοιες του μεταγενέστερου O.10 r.4 είναι πιο λεπτομερείς και αναλυτικές, όπως, όμως αναφέρεται στη σελ. 30 του The Supreme Court Practice 1982 στα σχόλια για το O.4 r.10 «Taken from R.S.C. (Rev.) 1962, O.4, r.10, which was new but replaced the former O.49, r.8, which had only provided that the practice of the Superior Common Law Courts before 1875 should continue. The new Rule does not change the practice.». Συνεπώς, ο τρόπος με τον οποίο έχει ερμηνευθεί τόσο το παλαιό O.49 r.8, όσο και το μεταγενέστερο O.4 r.10, είναι χρήσιμοι. Στο The Supreme Court Practice 1982, στη σελ. 31 καταγράφονται περιπτώσεις στις οποίες αντενδείκνυται η συνένωση αγωγών: «There may, however, be further circumstances which will militate against an order being made. Two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action, unless one action can be ordered to stand as a counterclaim or third party proceedings in another action.» Παρομοίως, στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παρ. 69, αναφέρονται τα εξής: «On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus, two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action.». Στην παρούσα υπόθεση, ο ενάγοντας στην αγωγή αρ. 6337/08 είναι ο εναγόμενος στην αγωγή αρ. 9779/10 και ο εναγόμενος στην αγωγή αρ. 6337/08 είναι ο ενάγοντας στην αγωγή αρ. 9779/10. Σε τέτοιες περιπτώσεις αντενδείκνυται η συνένωση των αγωγών, εκτός αν η μία αγωγή μπορεί να θεωρηθεί ανταπαίτηση της άλλης ή αν η μία αγωγή μπορεί να θεωρηθεί διαδικασία τριτοδιαδίκου στην άλλη. Με βάση τα δικόγραφα, και δεν έχω αντιληφθεί να υπάρχει διαφωνία επί τούτου μεταξύ των μερών, η αγωγή αρ. 9779/10 δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως διαδικασία τριτοδιαδίκου στην αγωγή αρ. 6337/08. Θα μπορούσε, όμως, να θεωρηθεί ανταπαίτηση στην αγωγή αρ. 6337/08. Η διαδικασία που ακολουθείται κατά την ακρόαση ρυθμίζεται στη Δ.33 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που τιτλοφορείται «Proceedings at trial». Η διαδικασία που πρέπει ν' ακολουθείται εκεί όπου υπάρχει ανταπαίτηση ή εκεί όπου αγωγή και ανταγωγή ακούγονται μαζί, καθορίζεται στη Δ.33 Θ.9. Η Δ.33 Θ.9 (
  1. c)καθορίζει συγκεκριμένα τις περιπτώσεις όπου τα μέρη δηλώνουν ότι θα προσκομιστεί μαρτυρία τόσο σε σχέση με την απαίτηση όσο και σε σχέση με την ανταπαίτηση. Σύμφωνα με την τελευταία παράγραφο της Δ.33 Θ. 9: «Subject to the foregoing provisions, the Court may modify, and regulate the proceedings in such manner as it may consider expedient so as to enable the claim and the counter-claim to be fully heard, regard being had to the principles underlying the procedure laid down in Rule 7 of this Order.» Η Δ.33 Θ.7, στο βαθμό που εδώ ενδιαφέρει, προβλέπει τα εξής: «(
  2. ii)(
  3. a)The first party may open his case and adduce his evidence; after he has done so, the second party shall be asked whether he intends to adduce evidence and if he states that he does not so intend, then the first party may address the Court for the purpose of summing up the evidence; and finally the second party may address the Court. If the second party states that he does intend to call evidence, then this party may open his case and adduce his evidence and after he has done so, he may sum up the evidence, and finally the first party may reply.». Με έχει προβληματίσει κατά πόσο θα έπρεπε στην παρούσα διαδικασία να ακολουθηθούν οι πρόνοιες της Δ.33 Θ.9 (
  4. c)(
  5. ii)(
  6. b)(δεδομένου ότι και οι δύο πλευρές επιθυμούν να προσκομίσουν μαρτυρία και για τις δύο υποθέσεις). Θεωρώ, όμως, ότι αφού οι δύο αγωγές συνενώθηκαν, προφανώς και για σκοπούς εξοικονόμησης δικαστικού χρόνου και εξόδων, και έχοντας υπόψη ότι με βάση τα δικόγραφα των δύο αγωγών διάφορα επίδικα θέματα είναι κοινά στις δύο αγωγές, και λαμβάνοντας περαιτέρω σοβαρά υπόψη τη συναίνεση των δύο μερών όπως οι δύο αγωγές ακουστούν μαζί και ο κάθε μάρτυρας να δίνει μαρτυρία αναφορικά και με τις δύο αγωγές, η εκδίκαση των δύο αγωγών συμφώνως των προνοιών της Δ.33 Θ.9 (
  7. c)(
  8. ii)(b), δεν είναι η προσφορότερη υπό τις περιστάσεις. Ούτε, όμως, μπορεί να δοθεί απεριόριστο δικαίωμα στον κ. Δημοσθένους να προσκομίσει μαρτυρία σε σχέση με τις θέσεις που προβάλλει στην αγωγή αρ. 9779/10 μετά τη μαρτυρία του κ. Ιωαννίδη (και των μαρτύρων του), καθότι τούτο θα άφηνε ανοικτό το ενδεχόμενο να επιτραπεί στον ενάγοντα στην αγωγή αρ. 6337/08 να προσκομίσει μαρτυρία σε σχέση με την απαίτηση του, μετά που θα προσκομίζετο η μαρτυρία από μέρους του εναγόμενου στην αγωγή αρ. 6337/08, δεδομένου ότι, όπως προανέφερα, διάφορα επίδικα θέματα είναι κοινά στις δύο αγωγές. Κάτι τέτοιο δεν θα συνήδε με τις πρόνοιες της Δ.33 Θ.7, η οποία περιορίζει τις περιπτώσεις όπου το πρώτο μέρος, δηλαδή το μέρος που φέρει το βάρος απόδειξης εν σχέσει με την απαίτηση, μπορεί να προσφέρει απαντητική μαρτυρία (evidence in reply) (Δ.33 Θ.7 (
  9. ii)(b)). Θεωρώ, λοιπόν, ορθό να επιτραπεί στον ενάγοντα στην αγωγή αρ. 6337/08 να επιφυλάξει το δικαίωμα του και να διατηρήσει τη δυνατότητα να προσκομίσει μαρτυρία προς υπεράσπιση του στην αγωγή αρ. 9779/10, σε σχέση, όμως, με θέματα που δεν σχετίζονται με την απαίτηση του στην αγωγή αρ. 6337/08, δηλαδή, σε σχέση με θέματα που δεν είναι επίδικα στην αγωγή αρ. 6337/08. Συνεπώς η διαδικασία, συμφώνως της ευχέρειας που παρέχει η Δ.33 Θ.9, τελευταία παράγραφος, καθορίζεται ως ακολούθως: (α) θα αρχίσει η πλευρά του κ. Δ. Δημοσθένους (ενάγοντας στην αγωγή αρ. 6337/08 και εναγόμενος στην αγωγή αρ. 9779/10), προσκομίζοντας μαρτυρία που αφορά και στις δύο αγωγές, (β) ακολούθως, η πλευρά του κ. Σ. Ιωαννίδη (εναγόμενος στην αγωγή αρ. 6337/08 και ενάγοντας στην αγωγή αρ. 9779/10), θα προσκομίσει μαρτυρία που αφορά και στις δύο αγωγές, (γ) μετά, αν η πλευρά του κ. Δ. Δημοσθένους (εναγόμενος στην αγωγή αρ. 9779/10) επιθυμεί, μπορεί να προσκομίσει μαρτυρία σε σχέση με θέματα που δεν σχετίζονται με την απαίτηση του στην αγωγή αρ. 6337/08, δηλαδή, σε σχέση με θέματα που δεν είναι επίδικα στην αγωγή αρ. 6337/08, (δ) οι αγορεύσεις θα γίνουν στο τέλος. Νοείται ότι, ζήτημα παροχής άδειας για προσκόμιση απαντητικής μαρτυρίας (evidence in reply) θα εξετασθεί, εάν εγερθεί, συμφώνως των Θεσμών και της ερμηνεύσασας αυτούς νομολογίας. Με την πιο πάνω διαδικασία επιτυγχάνεται, πιστεύω, ο σκοπός της συνένωσης των δύο αγωγών, οι δύο διάδικοι θα έχουν την ευκαιρία να προσκομίσουν το σύνολο της μαρτυρίας που επιθυμούν σε σχέση και με τις δύο αγωγές, και ο εναγόμενος σε κάθε μία από αυτές θα είναι σε θέση να προσκομίσει τη μαρτυρία που επιθυμεί αφού ακούσει το σύνολο της μαρτυρίας που ο ενάγοντας θα έχει προσκομίσει, ως η Δ.33 Θ.7, αλλά και οι αρχές της δίκαιης δίκης, επιτάσσουν. Τα έξοδα ν' ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της δίκης. (Υπ.) .............. Μ. Θεοκλήτου, Προσ. Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Το οποίο διαλαμβάνει τα εξής: «Το Δικαστήριο τούτο διά του παρόντος διατάττει όπως οι υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγές συνενωθούν και δη διά του παρόντος συνενώνονται.». [2] Η μετάφραση είναι από την απόφαση στην υπόθεση Μενελάου κ.α. ν. Ξενοφώντος κ.α.
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371, 374. [3] «2. When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.». [4] «Causes or matters pending in the same division may be consolidated by order of the Court or a Judge in the manner in use immediately before November 1, 1875, in the Superior Courts of Common Law.» [5] «Where two or more causes or matters are pending in the same Division, then, if it appears to the Court- (
  1. a)that some common question of law or fact arises in both or all of them, or (
  2. b)that the rights to relief claimed therein are in respect of or arise out of the same transaction or series of transactions, or (
  3. c)that for some other reason it is desirable to make an order under this rule the Court may order those causes or matters to be consolidated on such terms as it thinks just or may order them to be tried at the same time, or one immediately after another, or may order any of them to be stayed until after the determination of any other of them.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.