Υ&P Fresca Imports Exports Ltd ν. Αιμίλιος Χ'' Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Αγωγής: 1052/14, 30/11/2015

(2012)Ltd (η «Εταιρεία»), εμού και του Λένου Σκιτίνη, συμφωνία, δυνάμει της οποίας μεταξύ άλλων, εγγυηθήκαμε αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα την πληρωμή από την Gr. V του προαναφερόμενου χρέους της, πλέον τόκους (η "Συμφωνία"). iii. Κατά την προαναφερόμενη περίοδο, τόσο εγώ όσο και ο Εναγόμενος 2, ήμασταν 2 εκ των διευθυντών της Εταιρείας. Ο Εναγόμενος 2, παραιτήθηκε από την 11.06.2013 και έκτοτε ουδεμία σχέση έχει με την λειτουργία ή τις δραστηριότητες της Εταιρείας. iv. Για σκοπούς διασφάλισης της είσπραξης του προαναφερόμενου χρέους της Gr. V από την Ενάγουσα, η Εταιρεία παρείχε στην Ενάγουσα, το δικαίωμα να συμμετάσχει στο 20% επί του εκδομένου μετοχικού κεφαλαίου της, ως επίσης και στο Διοικητικό Συμβούλιο αυτής. v. Η Εταιρεία επίσης για σκοπούς διασφάλισης από την Ενάγουσα της είσπραξης του χρέους της Gr. V, υπέγραψε με την Ενάγουσα συμφωνία αποκλειστικής προμήθειας εισαγόμενων φρούτων από την τελευταία, ενώ η Εταιρεία θα κατέβαλλε επιπρόσθετα στην Ενάγουσα 5% επί του ποσού των εκδοθέντων τιμολογίων έναντι της οφειλής. vi. Εγώ και ο Εναγόμενος 2, εγγυηθήκαμε αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα την Gr. V για την αποπληρωμή του χρέους της προς την Ενάγουσα υπογράφοντας την Συμφωνία και το επίδικο έγγραφο για το οποίο ουδέποτε λάβαμε οιοδήποτε ποσό ως αντάλλαγμα, σε αντίθεση με τα όσα αναφέρει ο ομνύοντας στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της Ενάγουσας ημερομηνίας 5.5.

1. vii. Στην Ενάγουσα, παραχωρήθηκε επίσης το δικαίωμα να διορίζει 1 από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας, να ψηφίζει σε ετήσια ή έκτακτη γενική συνέλευση της, καθώς και δικαίωμα σε μερίσματα και κέρδη της Εταιρείας. Επισυνάπτω σχετικά ως Τεκμήριο 1 της παρούσας, αντίγραφο της Συμφωνίας. Το πρωτότυπο δεν κατέστη δυνατό να το εντοπίσω.
2. Με βάση τα προαναφερόμενα, η Ενάγουσα, εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω συνεργαζόταν με την Εταιρεία και αποκόμιζε μεγάλα κέρδη από αυτήν, τόσο δυνάμει της Συμφωνίας Αποκλειστικής προμήθειας εισαγόμενων φρούτων και λαχανικών, όσο και από το δικαίωμα της να συμμετάσχει στα κέρδη και μερίσματα της Εταιρείας, με αποτέλεσμα το αξιούμενο υπό της Ενάγουσας χρέος να έχει εξοφληθεί ή να έχει μειωθεί στο ελάχιστο. Επιπρόσθετα, επ' ονόματι της Ενάγουσας ενεγράφη το 20% του μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας έναντι ή ακόμα και προς εξόφληση του χρέους για το οποίο δόθηκε ως εξασφάλιση και που αφορά το ίδιο χρέος το οποίο η Ενάγουσα παράλληλα αξιοί από εμάς στα πλαίσια της με τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, η αξία έκαστης μετοχής της Εταιρείας έχει από την ημερομηνία υπογραφής της Συμφωνίας αυξηθεί κατά πολύ, με αποτέλεσμα σήμερα, το χρέος το οποίο αξιοί η Ενάγουσα από εμένα και τον Εναγόμενο 2 να έχει εξοφληθεί ή να έχει μειωθεί στο ελάχιστο. Τόσο εγώ, όσο και ο Εναγόμενος 2, εγγυηθήκαμε δεδομένων των προαναφερόμενων εξασφαλίσεων που είχε και εξακολουθεί να έχει η Ενάγουσα, την αποπληρωμή του χρέους της Gr. V, η οποία είναι ο πρωτοφειλέτης της επίδικης αξίωσης της Ενάγουσας, την οποία η Ενάγουσα επέλεξε να μην συμπεριλάβει ως διάδικο στα πλαίσια της με τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Το εν λόγω χρέος, εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, αποπληρώνετο και ενδεχομένως να εξακολουθεί να αποπληρώνεται μέχρι και σήμερα, ως οι όροι των μεταξύ της Ενάγουσας και της Εταιρείας συμφωνιών και ως οι πρόνοιες της Συμφωνίας, η οποία ουδέποτε τερματίστηκε». Κατόπιν σχετικής αδείας του Δικαστηρίου, οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία ο Αιμίλιος Χατζηχαραλάμπους προβαίνει σε αναφορά ζητημάτων που σχετίζονται με την υπογραφή της κατ' ισχυρισμόν επίδικης συμφωνίας και που δεν ήσαν δυνατόν (ως εκ παραδρομής), να δηλωθούν ευθύς εξ αρχής. Πάλι με άδεια του Δικαστηρίου - και ένεκα της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Αιμίλιου Χατζηχαραλάμπους - οι ενάγοντες/αιτητές καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση (του Παναγιώτη Συμεωνίδη), ενός εκ των διευθυντών των εναγόντων/αιτητών, όπου διασαφηνίζονται κάποιες εκφάνσεις που αφορούν στη βάση της αγωγής και στην αμφισβήτηση της προτασσόμενης υπεράσπισης των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση. Κατά τις αγορεύσεις, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγόντων/αιτητών ανέπτυξε τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει, κατά την άποψη του, να θεωρηθεί πως συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για έκδοση της επιζητούμενης συνοπτικής απόφασης και να απορριφθούν ως αβάσιμες οι θέσεις περί ύπαρξης υπεράσπισης των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση αντέτεινε, πως δεν στοιχειοθετούνται τα προαπαιτούμενα για την έκδοση συνοπτικής απόφασης διότι, ανάμεσα σε άλλα, οι ενάγοντες/αιτητές δεν κατόρθωσαν να παρουσιάσουν το αίτημα τους κατά τρόπο συνάδοντα με τις αυστηρές προϋποθέσεις που θέτει επί τούτω η Δ.18 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της έκδοσης συνοπτικής απόφασης είναι καλώς εμπεδωμένες στο δίκαιο μας. Συνοψίζονται περιεκτικώς στη Νεάρχου και Άλλου ν Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ

(2005)1(Β) ΑΑΔ 818, 824-826, ως ακολούθως: «Ο σκοπός της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση είναι κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή να λαμβάνει ο ενάγων έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του είναι τόσο καθαρή που να μην χρειάζεται κανονική δίκη, ενώ αντίθετα να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή όμως η διαδικασία αυτή αποστερεί ουσιαστικά τον εναγόμενο από του να υπερασπίσει την υπόθεση σε κανονική δίκη, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης ασκείται πολύ προσεκτικά, σπάνια και με βάση ορισμένα κριτήρια τα οποία περιέχονται στη Δ.18 κκ.1-5, όπως αυτά εξηγήθηκαν τόσο σε αγγλική νομολογία όσο και σε νομολογία του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων Robert v. Plant [1895] 1 Q.B.597, το Αγγλικό Σύγγραμμα The Annual Practice 1970 σελ. 126, Κυπριανίδης ν. Ιωάννου

(1966)1 Α.Α.Δ. 265, Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.

(1972)1 C.L.R. 130, Hermes Insurance Co Ltd v. Joulios Theodorides

(1983)1 C.L.R. 333, Trans Middle East Trading (T.M.E.T) Limited v. Abdul Aziz Tlais

(1991)1 A.A.Δ. 239, Αθηνούλλα Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782, Rck Sports v. Persona Advertising Ltd.

(1996)1 A.A.Δ. 1074, Subotic v. Στυλιανίδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 22, Ευάγγελος Λαζάρου και άλλος ν. Γιάννη Π. Μακεδόνα

(1999)1 Α.Α.Δ. 817 και πιο πρόσφατα Παναγιώτης Ζερβός ν. Euroinvestment &Finance Ltd.,

(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1968 και Sigma Radio T.V. Ltd. ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2005)1 A.A.Δ. 408). Τα εν λόγω κριτήρια, όπως εξάγονται τόσο από το λεκτικό της Δ.18 όσο και από τις πιο πάνω αυθεντίες, περιληπτικά είναι τα εξής:- (α) Το κλητήριο πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο σε Δ.2, Κ.6. (β) Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή. (γ) Η ένορκη δήλωση για υποστήριξη της αίτησης για συνοπτική απόφαση πρέπει να συμμορφώνεται προς ορισμένα κριτήρια π.χ. να είναι από τον ίδιο τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, και τη βάση της αγωγής και περαιτέρω να δηλώνει ρητά ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο Αιτητής είναι νομικό πρόσωπο τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο άλλο πρόσωπο που εργοδοτείται από την εταιρεία το οποίο όμως να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει την βάση της αγωγής και το αιτούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει. (Βλ. Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Banka S.A. πιο πάνω, σελ. 136-138) όπου γίνεται αναφορά και σε αγγλική νομολογία). Αυτές είναι βασικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να ικανοποιήσει ο ενάγων-αιτητής προτού το Δικαστήριο ασκήσει την εξουσία αν θα εκδώσει ή όχι συνοπτική απόφαση. Με το ίδιο θέμα δηλαδή το τι πρέπει να περιέχει μια ένορκη δήλωση για συνοπτική απόφαση, ιδιαίτερα εκεί που ο ενάγων είναι νομικό πρόσωπο, είναι και τα όσα αναφέρονται στη προαναφερθείσα υπόθεση Αθηνούλλα Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ σελ. 790-794 (απόφαση πλειοψηφίας) όπου δίνονται και παραδείγματα (με αναφορά σε αγγλικές αποφάσεις) πότε μια ένορκη δήλωση κρίθηκε ικανοποιητική και πότε όχι. Από πλευράς Εναγομένου (εκτός από το θέμα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου που μπορεί να εγερθεί σε όλες τις περιπτώσεις), και νοουμένου ότι ο ενάγων ικανοποιεί τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις, θα πρέπει και αυτός να ικανοποιήσει το Δικαστήριο με τα ακόλουθα: (α) ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή (β) ότι αποκαλύπτονται τέτοια γεγονότα που του δίνουν το δικαίωμα να υπερασπισθεί ή τουλάχιστον η υπεράσπιση να μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή. (Λαζάρου ν. Μακεδόνας, πιο πάνω). Επίσης ο Εναγόμενος/καθού η αίτηση πρέπει να διευκρινίζει αν η υπεράσπιση του αφορά ολόκληρο ή μέρος της απαίτησης και αν αφορά μέρος, να καθορίζει ποιό μέρος από την απαίτηση του Ενάγοντα αμφισβητεί. (Βλ. γενικά τη Δ.18, Κ.3 και την υπόθεση Hermes Ins. Co Ltd v. Julios Theodorides πιο πάνω, σελ. 338-339 όπου φαίνονται με λεπτομέρεια τα κριτήρια τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει υπόψη του). Από τη στιγμή που ο Ενάγων/Αιτητής ικανοποιεί τα κριτήρια για να ζητήσει συνοπτική απόφαση τότε (όπως ήδη αναφέραμε) το βάρος μετατοπίζεται στον Εναγόμενο/καθού η αίτηση να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση και/ή ότι υπάρχουν τέτοια γεγονότα που να του δίνουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί. (Βλ. επίσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Ν. Χατζηνέστωρος,

(1989)1 A.A.Δ. 204, Καζαμίας ν. Ρωμαϊκά Κεραμουργεία

(1990)1 Α.Α.Δ., σελ. 752, Trans Middle East Trading (T.M.E.T.)) Limited v. Abdul Aziz Tlais

(1991)1 Α.Α.Δ., σελ. 239). Στην προαναφερθείσα υπόθεση Rck Sports v. Persona Advertising Ltd ο Δικαστής Καλλής με αναφορά στο Αγγλικό σύγγραμμα The Annual Practice 1967 διατύπωσε τις αρχές ως εξής: «Αρχές που διέπουν την έκδοση συνοπτικής απόφασης: Συνοψίζονται ως πιο κάτω στο Annual Practice, 1967, σελ. 121: «H εξουσία έκδοσης συνοπτικής απόφασης, δυνάμει της Δ.14, εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει εύλογη αμφιβολία ότι ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση και όπου είναι απρόσφορο να επιτραπεί στον εναγόμενο να υπερασπισθεί απλώς για λόγους καθυστέρησης (Jones v. Stones [1984] A.C. 122). Αποτελεί γενική αρχή ότι οσάκις ο εναγόμενος αποδεικνύει ότι έχει μια καλόπιστη υπεράσπιση πρέπει να του δοθεί άδεια να υπερασπισθεί (Saw v. Hakim, 5 T.L.R. 72, Ironclad, etc., Co. v. Gardner, 4 T.L.R. 18, Ward v. Plumbley, 6 T.L.R. 198, Yorkshire Banking Co. v. Beatson, 4 C,P.D. 213, Ray v. Banker, 4 Ex.D.279)». «Πρέπει να δίδεται άδεια για υπεράσπιση εκτός εάν είναι καθαρό ότι δεν υπάρχει ουσιώδες ζήτημα για εκδίκαση (Godd v. Delap [1905] 92 L.T. 510, H.L.), και ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση σε σχέση με πραγματικά ή νομικά ζητήματα τα οποία εγείρουν εύλογη αμφιβολία κατά πόσο ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση (Jones v. Stone [1894] A.C. 122, Thompson v. Marshall, 41 L.T. 720, C.A. Jacobs n. Booth' s Distillery Co. [1901] 85 L.T. 262 H.L., Lindsay v. Martin, 5 T.L.R. 322)»». Είχα κατά νουν την πιο πάνω καθοδήγηση κατά την πραγμάτευση των εδώ εγειρόμενων ζητημάτων. Έλαβα υπόψη τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, καθώς και την επιχειρηματολογία των δικηγόρων. Συγκλίνω με τις θέσεις που προώθησαν οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση και αποκλίνω, με κάθε σεβασμό, από εκείνες των εναγόντων/αιτητών. Εξηγώ, αφού πρώτα παρεμβάλλω ότι, ως παραδεκτώς προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρίσθηκε στις 21.2.14, επιδόθηκε στις 25.2.14 (στον εναγόμενο 1/καθ' ου η αίτηση) και στις 19.3.14 (στον εναγόμενο 2/καθ' ου η αίτηση), με το σημείωμα εμφάνισης των δικηγόρων, να καταχωρείται στις 5.3.14 (για τον εναγόμενο 1/καθ' ου η αίτηση) και στις 28.3.14 (για τον εναγόμενο 2/καθ' ου η αίτηση). Μοναδικό ουσιαστικό σημείο αναφοράς των εναγόντων/αιτητών στη μαρτυρία και στις αγορεύσεις των δικηγόρων τους ήταν πως το έγγραφο-Τεκμήριο 1, αποτελεί αναπόδραστα γραμμάτιο συνήθους τύπου κατά τα προνοούμενα στο άρθρο 78 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, με συνακόλουθο (το περιεχόμενο του εγγράφου), να συνιστά αμάχητη απόδειξη των γεγονότων που αποτυπώνονται εκεί. Εκτός τούτου (ισχυρίζονται οι ενάγοντες/αιτητές), οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση ποσώς ενέταξαν τις υπερασπίσεις που προβάλλουν στην ένσταση εντός των διατάξεων των άρθρων 80 και 81 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Οι δικηγόροι των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση προέταξαν πως το έγγραφο-Τεκμήριο 1, δεν αποτελεί γραμμάτιο συνήθους τύπου, δίχως όμως να προσδιορίζουν συγκεκριμενοποιημένα και με σαφήνεια τους λόγους που συνθέτουν την άποψη τους αυτή. Οι ενάγοντες/αιτητές είχαν υποχρέωση να αποδείξουν αυστηρώς, όλα τα προαπαιτούμενα στο άρθρο 78 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 και τούτο έπρεπε να λάβει χώραν μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, μια και δεν υπάρχει εν προκειμένω παραδοχή των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση (ή άλλη κοινή συνισταμένη μεταξύ των διαδίκων), που να δύναται να οδηγήσει τα πράγματα προς άλλη κατεύθυνση. Οι ενάγοντες/αιτητές φαίνεται να εξέλαβαν ως εκ των ων ουκ άνευ πως οι δύο μάρτυρες που παρουσιάζονται ως υπογραφείς επί του εγγράφου-Τεκμήριο 1, παρίσταντο ταυτοχρόνως με την υπογραφή του (εγγράφου) από τους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση. Εντούτοις, πουθενά δεν διατυπώνεται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν το αίτημα (ή συνάγεται από οποιαδήποτε άλλη ένορκη ή γραπτή μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου), πως, τωόντι, οι δύο φερόμενοι μάρτυρες βρίσκονταν παρόντες (την ίδια στιγμή), κατά την υπογραφή του εγγράφου-Τεκμήριο 1, από τους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση. Το ότι στο έγγραφο-Τεκμήριο 1, φαίνεται να υπάρχει η υπογραφή δύο μαρτύρων (ή δύο υπογραφές), δεν εξυπακούει απαρεγκλίτως πως οι μάρτυρες αυτοί (έστω), υπέγραψαν στην παρουσία των Αιμίλιου Χατζηχαραλάμπους και Λένου Σκιτίνη και ότι οι δύο τελευταίοι υπέγραψαν στην παρουσία των δύο μαρτύρων. Οι υπογραφές των μαρτύρων μπορεί να τέθηκαν πριν από τις κατ' ισχυρισμόν υπογραφές των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση, ή μεταγενέστερα αυτών. Δεν υφίσταται νομικό τεκμήριο ότι οι υπογραφές των παρουσιαζόμενων ως μαρτύρων στο έγγραφο-Τεκμήριο 1, θα πρέπει να εκληφθεί πως τέθηκαν στην παρουσία των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση (ή αντιστρόφως), μόνο και μόνο επειδή αυτές αποτυπώνονται στο εν λόγω έγγραφο, ή επειδή οι εναγόμενοι/αιτητές το ταξινομούν ως Γραμμάτιο Συνήθους Τύπου. Οι ενάγοντες/αιτητές απέτυχαν να καταδείξουν με την αναμενόμενη επάρκεια το συζητούμενο. Αυτό, κρίνεται καταλυτικό για τη σταχυολόγηση του εγγράφου-Τεκμήριο 1, ως γραμματίου συνήθους τύπου (βλ. κατ' αναλογίαν, Papastratis v Economou

(1970)1 CLR 11, 14-16). Kατά τα άλλα, οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση κατέδειξαν - ως φαίνεται αυτοδήλως και από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την ένσταση (μέρος των οποίων παρατίθεται αυτούσιο πιο πάνω) - πως πράγματι υπάρχουν επίδικα θέματα μεταξύ των διαδίκων τα οποία θα πρέπει να εκδικαστούν στο πλαίσιο της δίκης, αφού παρασχεθεί (σε πρώτο στάδιο), η δυνατότητα (στους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση), να τα δικογραφήσουν ως Υπεράσπιση. Εν κατακλείδι. Ποσώς αναφύεται ως αναμφίβολο στην προκειμένη περίπτωση, πως οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση στερούνται υπεράσπισης στην αγωγή (βλ. κατ' αναλογίαν, New Orchidea Fashion Ltd v Εργοληπτικής Εταιρείας Βαρνάβας Χ' Κυπριανού Λτδ

(1998)1(Α) ΑΑΔ 202, 207). Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ εναγομένων/καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων/αιτητών, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. Η Υπεράσπιση των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση, να καταχωρισθεί εντός δεκατεσσάρων ημερών από σήμερα. Η αγωγή ορίζεται για οδηγίες στις 15.12.15 και ώρα 9.00 π.μ.. (Υπ.) .......... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο