Shaban Halil/Tumer Halil ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Παραπομπής: 44/2013, 23/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A491 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Α.Ε.Δ. Αρ. Παραπομπής: 44/2013 Μεταξύ: Shaban Halil/Tumer Halil (Πληρεξούσιος Αντιπρόσωπος) Αιτητή και Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Γενικού Εισαγγελέα Αποζημιούσας Αρχής ------------------ Αίτηση ημερομηνίας 23 Οκτωβρίου 2015 23 Νοεμβρίου,
- Αιτητής (Tumer Halil) παρών προσωπικά Για την Αποζημιούσα Αρχή: κα Ε. Φλωρέντζου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Ηγέρθη θέμα από το δικαστήριο κατά πόσο τρίτο πρόσωπο μπορεί να υπογράψει Ειδοποίηση Παραπομπής εκ μέρους ενός Αιτητή, όταν κατά την προηγούμενη δικάσιμο διαφάνηκε ότι ο υπογράφων την Ειδοποίηση Παραπομπής όσο και την ενδιάμεση αίτηση δεν είναι δικηγόρος. Η υπόθεση ορίστηκε σήμερα για να ακουστούν οι δυο πλευρές. Ο κ. Tumer Halil καταχώρισε αγόρευση, πλην όμως αυτή αφορά την ουσία της Παραπομπής και όχι το εγερθέν θέμα. Διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο της Πρωτογενούς Αιτήσεως - Ειδοποίηση Παραπομπής - έχει ως τίτλο SHABAN HALIL/TUMER HALIL (πληρεξούσιος αντιπρόσωπος) και υπογράφεται από τον Tumer Halil ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος (δες σελ. 2). Υπάρχει ο ισχυρισμός εκ μέρους του Tumer Halil ότι είναι πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του πατέρα του και αυτό του δίνει το δικαίωμα να καταχωρήσει και να υπογράψει την εν τίτλω Ειδοποίηση Παραπομπής. Είναι επίσης σαφές ότι ο Tumer Halil δεν είναι ιδιοκτήτης του επίδικου τεμαχίου. Αποτελεί διαπίστωση, μετά από έρευνα του δικαστηρίου εντός του φακέλου, ότι υπάρχει τέτοιο γενικό πληρεξούσιο έγγραφο. Διαπιστώνεται περαιτέρω ότι ο ρηθείς πληρεξούσιος αντιπρόσωπος έχει καταχωρίσει και υπογράψει διάφορες αιτήσεις, μεταξύ αυτών και αίτηση ημερ. 23.10.15, με την οποία αιτείται διάταγμα για τροποποίηση του τίτλου της Παραπομπής, δια της απαλείψεως ουσιαστικά του δικού του ονόματος από τον τίτλο, ώστε να παραμείνει αυτό του πατέρα του. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο είναι επιτρεπτό για τον Tumer Halil να υπογράψει την εν τίτλω Παραπομπή εκ μέρους του πατέρα του. Η Δ.2 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει ότι το κλητήριο ένταλμα (writ), υπογράφεται από τον ενάγοντα ή το δικηγόρο του. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την Δ.1, Θ.2 αγωγή περιλαμβάνει και Πρωτογενή Αίτηση, ως είναι η παρούσα περίπτωση. Η καταχώριση αγωγής εκ μέρους του ιδίου του ενάγοντα προσωπικά και ο χειρισμός κατ' ιδίαν της υπόθεσης του, αποτελεί Συνταγματικό του δικαίωμα. Τούτο είναι σαφές και ξεκάθαρο, υπάρχει δε και ειδική περί τούτου πρόνοια στον Περί Δικηγόρων Νόμο Κεφ. 2 ως έχει τροποποιηθεί. Σχετικό είναι το άρθρο 30 του Νόμου που προβλέπει ότι: «
- Αvεξάρτητα από oπoιαδήπoτε διάταξη πoυ περιέχεται στo Νόμo αυτό, κάθε διάδικoς σε oπoιαδήπoτε πoλιτική ή πoιvική διαδικασία δύvαται vα εμφαvίζεται αυτoπρoσώπως και vα διευθύvει τηv υπόθεση τoυ. Και όταv υπάρχoυv διάφoρoι διάδικoι σε πoλιτική διαδικασία oι oπoίoι έχoυv κoιvά συμφέρovτα, oπoιoσδήπoτε από τoυς διάδικoυς αυτoύς δύvαται vα εξoυσιoδoτηθεί γραπτά από τov άλλo ή τoυς άλλoυς vα εμφαvίζεται εκ μέρoυς τoυς και vα διευθύvει τηv υπόθεση. Και τo δικαστήριo πoυ επιλαμβάvεται πoλιτικής διαδικασίας δύvαται, όταv κρίvει αυτό πρέπov, με πρoσωπική αίτηση oπoιoυδήπoτε διάδικoυ, vα επιτρέπει σε oπoιoδήπoτε πρόσωπo, τo oπoίo είvαι στεvός συγγεvής τoυ διάδικoυ αυτoύ, vα εμφαvίζεται εκ μέρoυς τoυ και vα διευθύvει τηv υπόθεση για λoγαριασμό τoυ.» Το ερώτημα που εγείρεται στα γεγονότα της παρούσης υποθέσεως είναι κατά πόσο το ρηθέν άρθρο εκτείνεται, ώστε να παρέχει δικαίωμα καταχώρισης και υπογραφής αγωγής εκ μέρους προτιθέμενου ενάγοντος - διαδίκου υπό στενού του συγγενούς. Το δικαστήριο είναι της άποψης, από την ορθή ερμηνεία του ρηθέντος Άρ. 30 του Περί Δικηγόρων Νόμου, Κεφ. 2, ότι στενός συγγενής, όπως εδώ ο ενάγων είναι κατ' ισχυρισμό πατέρας του υπογράφοντος την Παραπομπή, τότε μόνο μπορεί να εξουσιοδοτηθεί να εμφανίζεται και να διευθύνει την υπόθεση για λογαριασμό του, αν υπάρχει ήδη καταχωρηθείσα αγωγή που ευρίσκεται σε εκκρεμοδικία. Το πρόσωπο που εξουσιοδοτεί θα πρέπει κατ' αρχήν να έχει την ιδιότητα του διαδίκου - εδώ του Αιτητή- και μετά να αιτηθεί προς το δικαστήριο για τέτοια άδεια. Το ρηθέν δικαίωμα δεν επεκτείνεται σε δικαίωμα υπογραφής αγωγής από πρόσωπο άλλο από τον ίδιο το διάδικο, ή το δικηγόρο του. Η πρόνοια στο ρηθέν άρθρο για την προσωπική αίτηση οποιουδήποτε διαδίκου προς το δικαστήριο για να εμφανιστεί εκ μέρους του συγγενής του, και υποδεικνύεται εδώ, τούτο μόνο κατόπιν αδείας του δικαστηρίου, υποδηλώνει αλλά και εξυπακούει ως αναγκαία προϋπόθεση την ύπαρξη Παραπομπής στην οποία ο αιτητής να είναι υφιστάμενος διάδικος και όχι πριν καν καταστεί διάδικος - Αιτητής. Σχετική προς τούτο είναι η υπόθεση Φελλάς κ.ά ν. Νικοδήμου (Αρ.2)
(1999)1 Α.Α.Δ. 835, που το δικαστήριο κατ' εφαρμογή του Άρ.30 του Περί Δικηγόρων Νόμου επέτρεψε στον εφεσείοντα να υποστηρίξει αιτήσεις ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου και στη συνέχεια να καταχωρίσει έφεση. Ο αιτητής ήταν γιος της μιας εκ των αιτητριών και στενός συγγενής της άλλης σε εκκρεμούσα διαδικασία, ως εμφαίνεται στην υπόθεση Φελλά κ.ά
(1997)1 Α.Α.Δ.1312. Ούτε στον Περί Δικηγόρων Νόμο, ούτε και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας υπάρχει πρόνοια που να επιτρέπει στο δικαστήριο να δίνει άδεια πριν την καταχώριση της αγωγής ώστε αυτή να καταχωρηθεί από στενό συγγενή του προτιθέμενου ενάγοντος. Άδεια για καταχώριση μιας αγωγής είναι βέβαια επιτρεπτή στους Θεσμούς, αλλά για άλλους και εντελώς διαφορετικούς λόγους. Κατά συνέπεια η υπογραφή της αγωγής εκ μέρους του Tumer Halil ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου του πατέρα του παραβιάζει το Άρ. 2 του Περί Δικηγόρων Νόμου, Κεφ. 2 και την έννοια που αποδίδεται στον όρο «ασκείν την δικηγορία» όπως αυτή ερμηνεύεται στο πιο πάνω άρθρο. Περαιτέρω, η καταχωρηθείσα Ειδοποίηση Παραπομπής δεν διασώζεται και τούτο γιατί, ως υπεδείχθη στην υπόθεση Ιωαννίδης ν. Καραβιώτης κ.ά
(1999)1 Α.Α.Δ. 1160, η αντιπροσωπευτική ιδιότητα, δυνάμει της Δ.2, θ.4, καλύπτει μόνο περιπτώσεις όπου η ιδιότητα αυτή περιβάλλεται δια νόμου με αυτοτελές δικαίωμα διεκδίκησης. Για παράδειγμα ο διαχειριστής της περιουσίας αποβιώσαντος, ή ο εκκαθαριστής μιας εταιρείας. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει εδώ. Αλλά και πάλι άλλο είναι το ζητούμενο, ήτοι κατά πόσο πλην του ενάγοντα ή του δικηγόρου, για τον οποίο σύμφωνα με την Δ.2, Θ.14, απαιτείται διορισμός από τον πελάτη του σύμφωνα με τον προβλεπόμενο τύπο διορισμού κατά τα εκεί διαλαμβανόμενα, μπορεί κάποιος τρίτος να υπογράψει αγωγή, έστω και συγγενής του φερόμενου ως ενάγοντα. Η κατάληξη είναι ότι δεν υπάρχει ούτε και προβλέπεται τέτοιο δικαίωμα. Κρίνεται συνεπώς ότι ο Πρωτοκολλητής δεν έπρεπε να αποδεχθεί και να καταχωρίσει την Ειδοποίηση Παραπομπής, αλλά όφειλε να την επιστρέψει στον υπογράφοντα. Το δικαστήριο έχει προβληματιστεί ως προς την υπόσταση της Παραπομπής αλλά και στα δημιουργηθέντα εξ αυτής έξοδα. Στη βάση όσων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί, η καταχωρηθείσα αγωγή δεν μπορεί παρά να είναι ανυπόστατη και ανύπαρκτη ως καταχωρηθείσα κατά παράβαση της Δ.2, Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ως εκ τούτου απορριπτέα. Εν κατακλείδι, η Ειδοποίηση Παραπομπής απορρίπτεται. Εν όψει της θέσης της κας Φλωρέντζου, καμία διαταγή για έξοδα. [Υπ.] Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο