Αναφορικά με την αίτηση του Κωνσταντίνου Παναγή, Αίτηση Νομικής Αρωγής Αρ. 13/2015, 24/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A497 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ρασπόπουλου, πρ. Ε. Δ. Αίτηση Νομικής Αρωγής Αρ. 13/2015 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 2002 (Ν. 165(Ι)/2002) Αναφορικά με την αίτηση του Κωνσταντίνου Παναγή Αιτητή Ημερομηνία: 24 Νοεμβρίου 2015 Εμφανίσεις Αιτητής προσωπικά Για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας: κα Νιόβη Πετρίδου Α Π Ο Φ Α Σ Η (δοθείσα αυθημερόν) Ο Αιτητής υπέβαλε στο αναγκαίο έντυπο (Τύπος 1), αίτηση για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής σε σχέση με την αγωγή αρ. 856/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η Αίτηση συνοδεύεται από σχετική δήλωση σε σχέση με την οικονομική κατάσταση του Αιτητή (Τύπος 2). Σε αυτή αναφέρονται τα στοιχεία του Αιτητή και ότι αυτός λαμβάνει από την εργασία του το ποσό των €1.495 μηνιαίως καθώς και επίδομα αναπηρίας €
- Αναφέρεται επίσης ότι είναι ιδιοκτήτης μιας κατοικίας, ενός οικοπέδου και ενός αναπηρικού οχήματος. Έχει επίσης καταθέσεις σε τραπεζικά ιδρύματα ύψους €90.000 τα οποία όπως ανέφερε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου φυλάει για κάλυψη εκτάκτων αναγκών. Πέραν των πιο πάνω, τόσο στην Αίτηση όσο και στην δήλωση οικονομικής κατάστασης, δεν αναφέρεται οτιδήποτε το συγκεκριμένο όσον αφορά την ουσία της αγωγής υπ' αρ. 856/
- Η Αίτηση επιδόθηκε στον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με τη σύμφωνη γνώμη του Αιτητή και της εκπροσώπου του Γενικού Εισαγγελέα το κλητήριο Ένταλμα της αγωγής. Παρατηρώ ότι, ενώ στην όψη του φαίνεται να πρόκειται για κλητήριο με ειδική οπισθογράφηση στο πίσω μέρος του δεν παρατίθενται λεπτομέρειες γεγονότων. Η πλευρά του Γενικού Εισαγγελέα καταχώρησε στο Δικαστήριο Σημείωμα προβάλλοντας λόγους για τους οποίους η Αίτηση δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή λόγω του ότι δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που δικαιολογείται η παροχή Νομικής Αρωγής με βάση το νόμο. Από την άλλη ο Αιτητής ανέφερε ότι εμπίπτει στις περιπτώσεις που μπορεί να δοθεί νομική αρωγή. Παρέπεμψε στην Οδηγία 2003/08/ΕΚ. Το Δικαστήριο ζήτησε κατά την προφορική εξέταση της Αίτησης να δοθούν λεπτομέρειες σε σχέση με την ουσία της αγωγής. Αναφέρθηκε ότι αυτή αφορά επίθεση την οποία δέχτηκε ο Αιτητής κατά το 1988 ενώ περπατούσε αμέριμνα με φίλους του. Η επίθεση, όπως ισχυρίζεται ο Αιτητής, προήλθε από άτομα της παράταξης ΕΔΟΝ που, όπως ανέφερε ο Αιτητής, πρόσκειται στο πολιτικό κόμμα ΑΚΕΛ. Ο Αιτητής παρουσίασε επίσης ενώπιον του Δικαστηρίου κάποια έγγραφα που αφορούν τον τραυματισμό του. Παρατηρώ τέλος ότι η αγωγή στρέφεται κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατά του Αρχηγού Αστυνομίας καθώς και εναντίον του ΑΚΕΛ. Νομική πτυχή Το δικαίωμα σε νομική αρωγή κατοχυρώνεται από το Άρθρο 30.3(δ) του Συντάγματος το οποίο προνοεί ότι: «Έκαστος έχει το δικαίωμα: .................................... (δ) να έχη συνήγορον της ιδίας αυτού εκλογής και να έχη δωρεάν νομικήν αρωγή, οσάκις το συμφέρον της δικαιοσύνης απαιτή τούτο και όπως ο νόμος ορίζει,». Ο Νόμος που έχει θεσπιστεί και ορίζει το δικαίωμα για νομική αρωγή είναι ο περί Νομικής Αρωγής Νόμος του 2002 (Νόμος 165(I)/2002). Σύμφωνα με το άρθρο 3 του εν λόγω νόμου, δωρεάν νομική αρωγή παρέχεται, μόνο στις περιπτώσεις των διαδικασιών που εξειδικεύονται στα Άρθρα 4, 5, 6, 6Α, 6Β και 6Γ αυτού και στην έκταση και υπό τους όρους που καθορίζονται σ' αυτόν. Στην υπόθεση Χαράλαμπος Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2006)1 Α.Α.Δ. 927 το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο Άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το οποίο διασφαλίζει το δικαίωμα πρόσβασης στα δικαστήρια (βλ. Golder v. U.K. A18 [1975], καθώς και στις προεκτάσεις του εν λόγω δικαιώματος που εξετάστηκαν στην υπόθεση Airey v. Irland A32 [1979]. Λέχθηκαν τα εξής σημαντικά: «Σε πολιτικές υποθέσεις η παροχή νομικής αρωγής δικαιολογείται μόνο στις περιστάσεις εκείνες που ένας διάδικος δεν μπορεί να προβάλει αποτελεσματικά τις θέσεις του και όταν ο νόμος προβλέπει την παροχή νομικής αρωγής. Όμως, ακόμα και σε τέτοιες περιπτώσεις, η νομική αρωγή δεν μπορεί να καλύπτει όλα τα «πολιτικά δικαιώματα και υποχρεώσεις» (civil rights and obligations). Στην υπόθεση Munro v. U.K.
(10594)83, 52 DR 158 [1987] η οποία αφορούσε αγωγή για λίβελλο και η οποία εξετάστηκε με τις αρχές της υπόθεσης Airey v. Irland (πιο πάνω) κρίθηκε ότι η υπόληψη ενός ανθρώπου δεν έχει την ίδια σημασία όπως έχουν οι οικογενειακές σχέσεις που εξετάζονται σε μια αίτηση διαζυγίου καθώς ο εφεσείων δεν ικανοποιεί τις νομοθετικές προϋποθέσεις για να τύχει της παροχής νομικής αρωγής.» Επομένως πριν προχωρήσει η διαδικασία με οδηγίες για ετοιμασία κοινωνικοοικονομικής έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας που προνοείται στο άρθρο 7(α) του ν. 165(Ι)/2002 πρέπει να αποφασιστεί κατά πόσον η παρούσα περίπτωση εμπίπτει εντός της εμβέλειας του νόμου. Η παρούσα περίπτωση θα εξεταστεί υπό το πρίσμα του άρθρου 5 του ν. 165(Ι)/2002 το οποίο αφορά το δικαίωμα νομικής αρωγής σε πολιτικές υποθέσεις σε άτομα που διαμένουν στην δημοκρατία. Ειδικότερα το εν λόγω άρθρο προνοεί ότι: «5.-
(1)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού, «διαδικασίες για καθορισμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων» σημαίνει οποιαδήποτε- (α) Πολιτική διαδικασία ενώπιον Δικαστηρίου σε οποιοδήποτε στάδιο, που εγείρεται εναντίον της Δημοκρατίας για ζημιά που υπέστη πρόσωπο συνεπεία καθορισμένων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων» Σύμφωνα με τις πρόνοιες του πιο πάνω Νόμου, νομική αρωγή σε πολιτικές υποθέσεις μπορεί να δοθεί όταν αποδεικνύεται ότι,
(1)Η διαδικασία στρέφεται κατά της Δημοκρατίας,
(2)Ότι ο αιτητής έχει υποστεί ζημία και.
(3)Η ζημία να οφείλεται σε καθορισμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σύμφωνα με το ερμηνευτικό άρθρο 2 του ιδίου νόμου «καθορισμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων» σημαίνει τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οποία εκτίθενται στον Πίνακα. Ενδεικτικά αναφέρω ότι ο πίνακας αναφέρεται σε ανθρώπινα δικαιώματα που διασφαλίζονται από το Μέρος II του Συντάγματος, τον περί της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Κυρωτικό) Νόμο του 1962 κ.α Στην παρούσα περίπτωση όπως ήδη ελέχθη δεν προκύπτει από το κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ποια είναι η παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων την οποία προτίθεται να προωθήσει ο Αιτητής καθότι δεν αναφέρονται σε αυτό λεπτομέρειες. Ο Αιτητής ανέφερε ότι η αγωγή αφορά επίθεση που δέχτηκε κατά το
- Από όσα μπόρεσα να αντιληφθώ από τα λεγόμενα του Αιτητή η Κυπριακή Δημοκρατία και ο Αρχηγός Αστυνομίας προστίθενται ως διάδικοι γιατί ο Αιτητής θεωρεί ότι δεν κατόρθωσαν να του παρέχουν προστασία και δεν προσήγαγαν ενώπιον της δικαιοσύνης αυτούς που ευθύνονται για την επίθεση που εδέχθη. Εχω την άποψη ότι το αγώγιμο δικαίωμα που ο Αιτητής επιθυμεί να προωθήσει δεν καλύπτεται από το Νόμο, αφού δεν αφορά αγωγή για αποζημιώσεις στη βάση παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του. Τουλάχιστον δεν έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου κάτι τέτοιο. Η οδηγία 2002/8/ΕΚ που με παρέπεμψε ο Αιτητής σχετίζεται με πρόσβαση στη δικαιοσύνη επί διασυνοριακών διαφορών. Η παρούσα δεν αφορά διασυνοριακή διαφορά. Ο Αιτητής διαμένει στην Κύπρο και η αγωγή αφορά αποζημιώσεις βασιζόμενες στο αστικό αδίκημα της επίθεσης και/ή της αμέλειας και ως τέτοια δεν εμπίπτει στην εμβέλεια του νόμου ν. 165(Ι)/
- Συνεπώς παρέλκει η περαιτέρω εξέταση της Αίτησης η οποία απορρίπτεται. [Υπ.] Χ. Ρασπόπουλος, πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο