Ζωοτροφές Πελαργός Λτδ ν. Κώστας Ιακώβου, Αρ. Αγωγής: 2973/1995, 27/11/2015

(9),4 Δ.5Α των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών ,στο άρθρο 23 του Συντάγματος και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγομένου ο οποίος αναφέρει ότι για σκοπούς απονομής δικαιοσύνης ο Νικόλας Ζορλάκκης πρέπει να αντεξεταστεί σε σχέση με το περεχόμενο των παραγράφων 1,4,5,6,8,10,12 και 14 της ένορκης δήλωσης του. Ειδικότερα τα γεγονότα επί των οποίων ο Εναγόμενος - Αιτητής ζητά να αντεξετασθεί ο Νικόλας Ζορλάκκη αφορούν α) την ιδιότητα του Νικόλα Ζορλάκκη ως διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας β) σε σχέση με την υποβολή αίτησης και εξασφάλισης άδειας για υποκατάστατο επίδοση της παρούσας αγωγής γ) σε σχέση με τον ισχυρισμό του ότι ο Εναγόμενος δεν παρουσίασε αποδεικτικά στοιχεία ότι απουσίαζε στην Αυστραλία δ) σε σχέση με ισχυρισμούς ότι το χρέος που αφορά η παρούσα αγωγή προκύπτει από ακάλυπτες επιταγές ε) σε σχέση με την πεποίθηση του Ζορλάκκη ότι ο Εναγόμενος - Αιτητής δεν έχει καλή υπεράσπιση στ) σε σχέση με το ότι ο Εναγόμενος έλαβε γνώση της εναντίον του δικαστικής διαδικασίας τον Αύγουστο του 2014 και όχι τον Νοέμβριο του 2014 και ζ) σε σχέση με την πεποίθηση του Ζορλακκή ότι έχει τηρηθεί η νόμιμη διαδικασία και δικονομική πρακτική για έκδοση της επίδικης απόφασης. Η Αίτηση καταχωρήθηκε στις 15.9.2015 και ορίστηκε για ακρόαση στις 25.9.

1. Εκείνη την ημέρα όμως ήταν ορισμένη η κυρίως Αίτηση για ακρόαση. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων - Αιτητών δεν έφερε ένσταση στην αναβολή της κυρίως Αίτησης νοουμένου ότι θα της δοθεί η ευκαιρία να εγείρει Ένσταση στην αίτηση για αντεξέταση για την οποία έλαβε γνώση την ίδια ημέρα. Δόθηκαν ως εκ τούτου οδηγίες για καταχώρηση Ένστασης στην παρούσα Αίτηση. Στις 29.10.2015 καταχωρήθηκε η Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης στην υπό κρίση Αίτηση. Στηρίζεται στη Δ.39 και Δ.48 Θ.Θ. 1-4,7,8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Νικόλα Ζορλάκκη. Με την Ένσταση εγείρονται σωρεία λόγων Ένστασης που μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: - Δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε εξαιρετική ή ειδική περίσταση για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος αντεξέτασης ούτε και υπάρχει επίκληση τέτοιων περιστάσεων. Εν πάση περιπτώσει ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει όλο το απαραίτητο υλικό υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και τεκμηρίων που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να αποφασίσει. Επομένως τυχόν έκδοση διατάγματος αντεξέτασης δε θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και/ή θα οδηγούσε σε εκτροπή από τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. (Λόγοι Ένστασης α, β, δ, ζ και θ) - Το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει περιέχει μόνο γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς και ο αιτητής δεν καταδεικνύει οτιδήποτε που να δείχνει ότι καθίσταται πρόδηλη η αναγκαιότητα έκδοσης τους διατάγματος αντεξέτασης. (Λόγοι Ένστασης γ και ε) - Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική καθότι ο εναγόμενος στις 17.6.2015 καταχώρησε την ίδια αίτηση την οποία απέσυρε την ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη για εκδίκαση και στις 15.9.2015 καταχώρησε την παρούσα. (Λόγος Ένστασης στ) - Οι Ενάγοντες/Καθ' ων η αίτηση λέγουν ότι η παρούσα αίτηση αποτελεί προσπάθεια κωλυσιεργίας, και συνεπακόλουθα πιθανόν να αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας εκ μέρους του Αιτητή. (ΛόγοςΈνστασης η) Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση ο Νικόλας Ζορλάκκης αναφέρει ότι διαφωνεί πλήρως με το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει. Υποστηρίζει ότι ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει όλο το απαραίτητο υλικό, υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και Τεκμηρίων που επιτρέπει την εξέτασης της Αίτησης του εναγομένου ημερομηνίας 22.5.
2. Ισχυρίζεται επίσης ότι η αίτηση είναι καταχρηστική καθότι ο εναγόμενος στις 17.6.2015 καταχώρησε την ίδια αίτηση την οποία απέσυρε την ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη για εκδίκαση και καταχώρησε την παρούσα προσπαθώντας να διορθώσει μέσα από την ένσταση λάθη της αίτησης του. Είναι ισχυρισμός του ότι αναφέρε με σαφή τρόπο ποια είναι η θέση του στην ενάγουσα ότι δηλαδή είναι διευθυντής αυτής. Περαιτέρω αναφέρει ότι είναι αναρμόδιος να αντεξεταστεί επί των ισχυρισμών που αφορούν την έκδοση διατάγματος υποκάτάστατου επίδοσης της αγωγής. Επίσης ισχυρίζεται ότι όλα τα έγγραφα που αποδεικνύουν το χρέος του αιτητή είναι επισυνημμένα επί της ένστασης και εν πάση περιπτώσει δεν τίθεται θέμα αντεξέτασης επί νομικών σημείων και απλών αρνήσεων ούτε επί γεγονότων για τα οποία δεν είναι γνώστης. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση στις 4.11.2015 κατά την οποία οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν παραθέτοντας τις αντίστοιχες θέσεις τους τις οποίες έχω μελετήσει και όπου κρίνω σκόπιμο θα αναφερθώ σε αυτές στην συνέχεια της απόφασής μου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.48 θ. 4

(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών προνοεί μεταξύ άλλων ότι η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39. Ο θεσμός 1 της εν λόγω Δ.39 των Κανονισμών, προβλέπει ότι: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross - examination» Ως προς το πώς ασκείται αυτή η εξουσία του Δικαστηρίου σχετικά είναι όσα αναφέρονται στο Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418 - 419, παρ. 878, κάτω από τον τίτλο «Discretionary power of Court as to evidence»: «The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion.». Επίσης, στο Annual Practice 1958, σελ 921 αναφέρεται ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)

(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1660, που αφορούσε αίτηση για έκδοση Habeas Corpus αναφέρθηκε ότι άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων δίδεται πολύ σπάνια και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ενώ η αίτηση πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Στην Μήλου Λευτέρης και Άλλος,

(2008)1 Α.Α.Δ. 280, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να μην εκδώσει διάταγμα για αντεξέταση έστω κι αν υπάρχει η σύμφωνη γνώμη του αντιδίκου. Η Δ.39, θ.1 παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της. (γίνεται παραπομπή στο Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ. 878).» Στην πρωτόδικη απόφαση στην Αγωγή αρ. 7123/2008, Balraj Singh Samra ν Ναταλίας Πατσαλίδου, ημερ. 9.4.2009 ο έντιμος Κώστας Κληρίδης Π.Ε.Δ όπως ήταν τότε, ανέφερε ότι τα θέματα επί των οποίων μπορεί να αντεξετάσει ένας διάδικος θα πρέπει να είναι περιορισμένα και να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι να εκτείνονται επί οποιουδήποτε θέματος ήθελε υπάρχει διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των μερών ή απλά προς το σκοπό της μείωσης της γενικότερης αξιοπιστίας ενός διαδίκου ή της ενίσχυσης της αξιοπιστίας άλλου. Το θέμα σχετίζεται και με τις νομικές και δικονομικές συνέπειες σε περίπτωση που δεν δοθεί άδεια για αντεξέταση. Η γενική αρχή είναι ότι εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες τμήμα της μαρτυρίας του, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε. Σε σχέση με τις διαδικασίες ενδιάμεσων αιτήσεων στην υπόθεση Marketrends Finance Ltd v. Χριστοδουλίδη

(2007)1Α Α.Α.Δ. 624, που αφορούσε αίτηση επαναφοράς αγωγής που είχε απορριφθεί λόγω μη εμφάνισης των Εναγόντων κατά την ακρόαση, λέχθηκε ότι «Ο ισχυρισμός ότι η άλλη πλευρά δεν αμφισβήτησε τα γεγονότα της ένορκης δήλωσης των εφεσειόντων ή ότι δεν υπήρχε περί του αντιθέτου μαρτυρία, δεν οδηγεί, άνευ ετέρου σε αποδοχή τους». Στην υπόθεση Irena Knitting Ltd κ.α. ν Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(2006)1Β ΑΑΔ 816 που αφορούσε αίτηση για παραμερισμό απόφασης λέχθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφεύγει να υπεισέρχεται σε εύρημα αξιοπιστίας των δύο προσώπων που είχαν προβεί σε ένορκες δηλώσεις. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω συνάγεται κατά πρώτον ότι η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το βάρος απόδειξης ότι επιβάλλεται να εκδοθεί διάταγμα αντεξέτασης το φέρει ο αιτών διάδικος ο οποίος πρέπει να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους επιθυμεί να αντεξετάσει. Αυτοί πρέπει να σχετίζονται και να αφορούν θέματα αναγκαία για την επίλυση του θέματος που αφορά η εκάστοτε υπό κρίση αίτηση. Δεν θα πρέπει να επιτρέπεται η επέκτασή της σε επουσιώδη ζητήματα, ή ζητήματα αχρείαστα για την εξέταση της υπό κρίση αίτησης. Για να επιτύχει αίτηση για αντεξέταση, θα πρέπει στην ουσία να καταδειχθεί ότι, με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, η κυρίως αίτηση δεν μπορεί να διεκπεραιωθεί ή αποφασιστεί ορθά και δίκαια, εκτός εάν δοθεί άδεια για αντεξέταση. Επομένως κρίσιμης σημασίας για την έκβαση της παρούσας είναι η αίτηση ημερομηνίας 22.5.2015 με την οποία ζητείται ο παραμερισμός απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του Εναγομένου. Παραμερισμός απόφασης δυνάμει την Δ.17 Θ.10 είναι δυνατός σε περιπτώσεις όπου: (α) η επίδοση της αγωγής κριθεί ως κακή οπότε το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο ex debito justitiae να παραμερίσει την απόφαση και δεν τίθεται θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Έκαστος έχει το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα να πληροφορηθεί για τα δικαστικά μέτρα εναντίον του, τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβάλει τους ισχυρισμούς του. (βλ. Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου (Ττόμη)

(1997)1 Α.Α.Δ. 247. (β) η απόφαση εκδόθηκε νομότυπα. Απόλυτα σχετική με τις περιπτώσεις του δεύτερου αυτού είδους είναι η πολύ πρόσφατη απόφαση NSM Democars Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πoλιτική ΄Εφεση αρ. 121/2010 ημερομηνίας 14.10.2015 όπου λέχθηκε ότι το Δικαστήριο στη βάση της Δ.17 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας πρέπει να εξετάσει δύο παράγοντες: (α) καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και (β) επαρκή αιτιολόγηση για την παράλειψη εμφάνισης, όπως καθορίστηκε από τη σχετική νομολογία. Επαναλήφθηκε η διαχρονική θέση στη νομολογία ότι η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης, συνιστά τον πρωταρχικό παράγοντα ο οποίος λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.17 θ.10 προκειμένου να επιτύχει η αίτηση για παραμερισμό, απόφασης ληφθείσας ερήμην. Χαρακτηρίζεται δε «συζητήσιμη» μια υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Αρκεί δηλαδή να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση πράγμα που κρίνεται χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο, δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης (Μαρία Λευκίδου v. Κανναουρίδης

(1999)1(A) Α.Α.Δ.528. Στην Merkis v. Yiannoukas and another

(1994)1 AAA 736) λέχθηκε ότι: «Ο πρωτόδικος Δικαστής εσφαλμένα αποφάσισε ότι εφόσον τα γεγονότα της ένορκης δήλωσης του εφεσείοντα είχαν αμφισβητηθεί από την πλευρά των εφεσιβλήτων με την ένσταση και την ένορκη δήλωσή τους, έθεσαν τον εφεσείοντα στην αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του και ότι η εκ μέρους του παράλειψη να καλέσει προφορική μαρτυρία για να αποδείξει τους ισχυρισμούς του και τα αμφισβητούμενα γεγονότα και να υποβάλει σε αντεξέταση τα πρόσωπα που ορκίστηκαν από την αντίθετη πλευρά κατέστησε την αίτησή του νομικά αβάσιμη» Μετά την πιο πάνω ανάλυση της νομικής πτυχής προχωρώ να εξετάσω την παρούσα Αίτηση. Εξ αρχής παρατηρώ ότι αυτή δεν εξειδικεύει καθόλου τα σημεία επί των οποίων επιδιώκεται η αντεξέταση. Το λεκτικό της αίτησης είναι γενικό και αόριστο. Στο σώμα της αίτησης δεν αναφέρονται καθόλου τα σημεία στα οποία υπάρχει πρόθεση να αντεξεταστεί ο Νικόλας Ζορλακκής. Στη δε ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση εντελώς γενικά αναφέρεται ότι «για σκοπούς απονομής δικαιοσύνης ο Νικόλας Ζορλακκής πρέπει να αντεξεταστεί σε σχέση με το περιεχόμενο των παραγράφων 1,4,5,6,8,10,12 και 14 της ένορκης δήλωσης του» . Ούτε ο συνήγορος του Εναγομένου - Αιτητή στην αγόρευση του προς υποστήριξη της παρούσας Αίτησης προσέθεσε κάτι σχετικό. Αρκέστηκε στο να υιοθετήσει το περιεχόμενο της Αίτησης και της Ένορκης Δήλωσης που την συνοδεύει. Προκύπτει λοιπόν από τα πιο πάνω ότι ενώ ο Αιτητής καθορίζει μεν τα σημεία επί των οποίων ζητείται η αντεξέταση, δεν εξειδικεύει λόγους για τους οποίους αυτή ζητείται. Επίσης ζητείται πολύ γενικά και αόριστα η αντεξέταση επί ισχυρισμών κατά τρόπο που εάν επιτραπεί θα οδηγήσει σε εκτροπή της διαδικασίας. Κρίνω ότι η γενική και αόριστη εκδήλωση επιθυμίας αντεξέτασης δεν αποτελεί ικανοποιητικό λόγο για έκδοση διατάγματος αντεξέτασης. Εξάλλου στην υπόθεση Rana Wahed Ali (Αρ.1) (ανωτέρω) ο Καλλής Δ. ανέφερε ότι η αίτηση πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των περιπτώσεων που πρέπει να δοθεί άδεια για αντεξέταση. (σχετικοί είναι οι λόγοι Ένστασης υπό (γ) και (ε)). Η Αίτηση επομένως πρέπει να απορριφθεί μόνο και μόνο για τον λόγο αυτό. Σε κάθε περίπτωση από όσα μπόρεσα να κατανοήσω και να συμπεράνω από το γενικό και αόριστο αίτημα του Εναγομένου - Αιτητή θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση δεν εντάσσεται στις περιπτώσεις στις οποίες επιβάλλεται η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης. Ειδικότερα σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Νικόλα Ζορλάκκη ότι το χρέος του αιτητή προκύπτει από ακάλυπτες επιταγές και την πεποίθηση του ότι ο Εναγόμενος - Αιτητής δεν έχει καλή υπεράσπιση δεν τίθεται θέμα αντεξέτασης καθότι όπως αναφέρθηκε πιο πάνω το Δικαστήριο δεν θα προβεί σε ευρήματα αξιοπιστίας ανάμεσα σε αντικρουόμενες εκδοχές. Αυτό που θα εξεταστεί είναι κατά πόσον ο Ενάγοντας Αιτητής παρουσιάζει μια λογικοφανή υπεράσπιση βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς που αφορούν την έκδοση διατάγματος υποκατάστατου επίδοσης και ότι έχει τηρηθεί η νόμιμη διαδικασία και δικονομική πρακτική για έκδοση της επίδικης απόφασης ο ίδιος ο Ζορλάκκης αναφέρει ότι είναι αναρμόδιος να αντεξεταστεί. Διερωτούμαι μετά από αυτή τη δήλωση του κ. Ζορλακκή ότι είναι αναρμόδιος για αυτά τα θέματα ποιος ο λόγος να εκδοθεί διάταγμα προς αντεξέτασή του. Επίσης δεν τίθεται θέμα αντεξέτασης επί νομικών σημείων και απλών αρνήσεων ούτε επί γεγονότων για τα οποία δεν είναι γνώστης. Σε σχέση με ισχυρισμό ότι ο Εναγόμενος έλαβε γνώση της εναντίον του δικαστικής διαδικασίας τον Αύγουστο του 2014 και όχι τον Νοέμβριο του 2014 θεωρώ ότι η αντιδικία στο συγκεκριμένο σημείο έχει ελάχιστη έως μηδαμινή σημασία επομένως δεν βλέπω καλό λόγο για να επιτρέψω αντεξέταση επί του εν λόγω σημείου. Ενόψει των ανωτέρω η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων -Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον του Εναγομένου-Αιτητή όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας εκδίκασης της αίτησης ημερομηνίας 22.5.2015 για παραμερισμό και/ή ακύρωση της απόφασης. [Υπ.] Χ. Ρασπόπουλος, πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο