Δήμητρας Ρομποτή ν. Γιώργου Νικολάου κ.α., Αρ. Αγωγής: 20/2015, 9/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A457 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ρασπόπουλου, πρ. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 20/2015 Μεταξύ: Δήμητρας Ρομποτή Αιτήτρια και
- Γιώργου Νικολάου
- Παύλου Δημητριάδη Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 9 Νοεμβρίου 2015 Για Αιτήτρια: κ. Π. Κωνσταντίνου για Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σια Δ.Ε.Π.Ε Για Καθ' ων η Αίτηση : κ. Α. Ενταφιανός ΑΠΟΦΑΣΗ Αίτηση ημερομηνίας 22.1.2015 (αναφορικά με τα έξοδα) Με πρωτογενή Αίτηση (Originating Summons) που καταχωρήθηκε στις 22.1.2015 η Αιτήτρια αξίωνε την έκδοση οδηγιών και/ή διάταγμα διατάσσον τους καθ'ων η Αίτηση όπως προχωρήσουν άμεσα, ως διαχειριστές της περιουσίας της αποβιωσάσης Ζωής Ανδρέα Πετρίδη στην διανομή της ακίνητης και κινητής περιουσίας της αποβιωσάσης στους νόμιμους κληρονόμους της. Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Προσώπων Κεφ. 189 και στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ.Θ. 1,2,3,4 και Δ.
- Η Αίτηση επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι εμφανίστηκαν δια δικηγόρου και καταχώρησαν Ένσταση. Στις 5.11.2015 που ήταν ορισμένη η Αίτηση, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας ζήτησε να αποσύρει την αίτηση άνευ βλάβης δικαιώματος καταχώρησης νέας ζητώντας όπως τα έξοδα να βαρύνουν την περιουσία της αποβιωσάσης Ζωής Ανδρέα Πετρίδη. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση αποδέκτηκε όπως αποσυρθεί η Αίτηση άνευ βλάβης δικαιωμάτων, προέβαλε όμως ένσταση στο να επιδικασθούν έξοδα εις βάρος της περιουσίας της αποβιωσάσης. Έτσι τα μέρη εξέφρασαν τις θέσεις τους μόνο επί του θέματος των εξόδων. Αν και δεν αναφέρθηκε ρητώς, προφανώς ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας ζητώντας όπως τα έξοδα βαρύνουν την περιουσία της αποβιωσάσης έχει υπόψη του το άρθρο 55 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών νόμου Κεφ. 189 το οποίο ορίζει τα εξής: «Σε κάθε διαδικασία πoυ αφoρά τηv κληρονομιά απoθαvόvτoς πρoσώπoυ, τo Δικαστήριo δύvαται vα διατάξει όπως τα έξoδα ή μέρoς αυτώv καταβληθoύv από την κληρονομιά.» Η χρήση του ρήματος «δύναται» στην εν λόγω διάταξη δεν αφήνει αμφιβολία ότι το θέμα τούτο αφήνεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής αυτής ευχέρειας έχω την άποψη ότι το Δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψην τις νομολογιακές αρχές που αφορούν την επιδίκαση εξόδων σε όλες τις περίπτωσεις αφού λάβει επίσης υπόψη τη φύση της διαδικασίας. Επιπρόσθετα το Δικαστήριο πρέπει να κρίνει κατά πόσον είναι ορθό και δίκαιο η κληρονομία να επιβαρυνθεί, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, με έξοδα. Γενικά είναι νομολογημένο ότι η επιδίκαση εξόδων ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η συνήθης πορεία των πραγμάτων επιβάλλει όπως, τα έξοδα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα μιας δικαστικής διαδικασίας, εκτός εάν συντρέχουν ειδικοί λόγοι περί του αντιθέτου. Παραπέμπω σχετικά επί του θέματος στην υπόθεση Χαψή ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1 Α.Α.Δ. 1403: "Είναι παγιωμένο ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς τα έξοδα, ασκείται δικαστικά. Γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνιστά το αποτέλεσμα. Η δικαίωση δεν πρέπει, όπως επισημαίνεται στην Χάσικος κ.ά. ν. Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 389, να επάγεται την καταβολή δαπάνης. Δεν χωρεί στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υποδεικνύεται στην Georgios E. Glykys ν. Ioannis Stylianou Ioannides 24C.L.R. 220, η επίδραση παραγόντων άλλων από εκείνων που σχετίζονται με την ουσία του αποτελέσματος. Διατυπώνεται η θέση ότι, "feelings of kindness are not, of course, the correct criterion in deciding the question of costs". To ακόλουθο απόσπασμα από την Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 12, τείνει να διαφωτίσει το πλαίσιο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. "Είναι θεμελιωμένο ότι ο βασικός παράγοντας που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα, είναι το αποτέλεσμα της δίκης. Θεωρείται ασύννομο ο δικαιωθείς διάδικος να επωμίζεται τα έξοδα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του και εύλογο να τα επωμίζεται ο αποτυχών διάδικος, η αδικαιολόγητη προσφυγή του οποίου στο Δικαστήριο (όπως τεκμηριώνεται από το αποτέλεσμα) αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία των εξόδων." Στη παρούσα περίπτωση η αίτηση δεν έχει εκδικαστεί ώστε να υπάρξει αποτέλεσμα το οποίο τα έξοδα θα ακολουθήσουν. Επομένως το θέμα των εξόδων θα κριθεί μέσα από το σύνολο των διαπιστώσεων του Δικαστρίου. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου σε σχέση με τα έξοδα πρέπει να ασκείται δικαστικά. Γενικά θεωρώ, ότι η πλευρά που αποσύρει μια δικαστική διαδικασία, οφείλει να επωμιστεί τη δικαστική δαπάνη του αντιδίκου της εκτός εάν δείξει στο Δικαστήριο ή προκύπτουν από τον φάκελο της διαδικασίας ικανοποιητικοί λόγοι που να δικαιολογούν την παρέκκλιση. Στην προκειμένη περίπτωση ήταν επιλογή της Αιτήτριας να αποσύρει την Αίτηση. Δεν αναφέρθηκε οποιαδήποτε επαρκής αιτιολογία για την μη προώθηση της Αίτησης και κατά συνέπεια γιατί τα έξοδα πρέπει να βαρύνουν την περιουσία της αποβιωσάσης. Με άλλα λόγια, δεν έχω οτιδήποτε ενώπιον μου που να με πείθει ότι είναι ορθό και δίκαιο τα έξοδα να βαρύνουν την περιουσία. Στην υπόθεση Ορφανίδης v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματ.) Λτδ
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 874, την ημέρα που ορίστηκε για την ακρόαση αίτησης για παρακοή διατάγματος του Δικαστηρίου, οι εφεσίβλητοι - αιτητές την απέσυραν. Το Ανώτατο Δικαστήριο επιτρέποντας την έφεση αποφάσισε ότι ήταν ευθύνη των εφεσιβλήτων (αιτητών στην πρωτόδικη διαδικασία) η στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος που επιδίωκαν με την Αίτηση τους. Από την στιγμή που κρίθηκε ότι η Αίτηση που καταχώρησαν δεν ήταν δυνατό να επιτύχει δεν έπρεπε να είχαν επιδικαστεί έξοδα ουσιαστικά, υπέρ του αποτυχόντος αντί υπέρ του επιτυχόντος διαδίκου. Ανατράπηκε η πρωτόδικη απόφαση και επιδικάστηκαν τα έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας υπέρ του Εφεσείοντα (Καθ' ου η Αίτηση στην πρωτόδικη διαδικασία). Στην παρούσα αίτηση η Αιτήτρια είναι ουσιαστικά ο αποτυχών διάδικος καθότι επέλεξε να αποσύρει την Αίτηση χωρίς οποιαδήποτε αιτιολογία. Η παρούσα φαίνεται να διαφέρει από περιπτώσεις όπου μια Αίτηση αποσύρεται ενώ είχε σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας, λόγω ακριβώς συμπεριφοράς ή αλλαγής στάσης των Καθ' ων η Αίτηση ή διότι έχει απωλέσει το αντικείμενο της λόγω συμμόρφωσης των καθ' ων η Αίτηση με τις απαιτήσεις των Αιτητών. Ελλείψει δεδομένων που να συνηγορούν στο αντίθετο δεν τίθεται θέμα να επιδικαστούν έξοδα εις βάρος της περιουσίας της αποβιωσάσης. Απεναντίας είναι η Αιτήτρια που έχει προκαλέσει αχρείαστα έξοδα εις βάρος της περιουσίας της αποβιωσάσης τα οποία θεωρώ ότι πρέπει να επωμιστεί. Λαμβάνοντας υπόψη τα ενώπιον μου δεδομένα κρίνω ότι δεν υπάρχει άλλη οδός από την επιδίκαση εξόδων εναντίον της Αιτήτριας. Συνεπώς η Αίτηση απορρίπτεται ως αποσυρθείσα άνευ βλάβης του δικαιώματος καταχώρισης νέας. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστών της αποβιωσάσης Ζωής Ανδρέα Πετρίδη. Αυτά να υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)..................................... Χρ. Ρασπόπουλος, πρ. Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο