← Κύπρος

Μάριος Γαβριηλίδης κ.α. ν. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 426/14, 5/10/2015

Μάριος Γαβριηλίδης κ.α. ν. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 426/14, 5/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A369 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γερολέμου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 426/14 Μεταξύ: 1. Μάριος Γαβριηλίδης 2. Ευαγγελία Γαβριηλίδου 3. Κωνσταντίνα Γαβριηλίδου 4. Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης 5. Αθανασία Γαβριηλίδου Ενάγοντες Και 1. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD 2. Χαράλαμπος Σταύρου 3. Αντώνης Σιακαλλής 4. Δήμητρα Αντωνιάδου 5. Ανδρέας Κυθραιώτης Εναγόμενοι ---------------------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 29/01/2015 ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΔΥΝΑΜΕΙ ΠΑΡΑΔΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 05/10/2015 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Ενάγοντες: κα Χαραλάμπους για Προύντζος & Προύντζος ΔΕΠΕ Για Καθ' ων η Αίτηση-Εναγόμενους 1, 3, 4 και 5: κα Πολυβίου για Χρυσαφίνη & Πολυβίου ΔΕΠΕ ---------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex-tempore) Οι Ενάγοντες, με Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα (Δ.2 θ.6), το οποίο καταχωρήθηκε στις 24/01/14, αξιώνουν εναντίον όλων των Εναγομένων συγκεκριμένο ποσό, στη βάση του αθέμιτου πλουτισμού, παράβασης σύμβασης, απάτης, δόλου και/ή επιστροφής του ποσού, πλέον τόκο, ως απώλεια κερδών, από 15/03/13, για απώλεια και απομείωση της περιουσίας τους που ήταν κατατεθειμένη στην Εναγόμενη 1, σε λογαριασμό προθεσμιακής κατάθεσης. Οι Εναγόμενοι 1, 3, 4 και 5 καταχώρησαν ξεχωριστές Υπερασπίσεις στις 31/10/14, στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 02/07/14. Στην παράγραφο 5 των Υπερασπίσεών τους αναφέρονται και τα ακόλουθα: «5. Οι εναγόμενοι αρνούνται κατηγορηματικά το περιεχόμενο των παραγράφων 12 και 13 της Έκθεσης Απαίτησης των εναγόντων και θέτουν αυτούς σε αυστηρή απόδειξη των όσων ισχυρίζονται στις εν λόγω παραγράφους. Ειδικότερα, οι εναγόμενοι αναφέρουν ότι κατά ή περί τις 22/9/08 δόθηκαν εντολές από τον ενάγοντα 1 για να καταχωρηθεί προειδοποίηση 3 μηνών στο λογαριασμό 0120-05-027916 και στη λήξη της προειδοποίησης ο λογαριασμός να γινόταν γραμμάτιο για 1 χρόνο στα ίδια ονόματα. Κατά ή περί τις 5/1/09, και αφού έληξε η προθεσμία των 3 μηνών, ανοίχτηκε εμπρόθεσμη κατάθεση στο όνομα του ενάγοντα 1 με διάρκεια 1 έτους και μεταφέρθηκε ποσό €520.000 από το λογαριασμό με αριθμό 0120-05-027916 στην εμπρόθεσμη κατάθεση με αριθμό 0151-07-002135 στο όνομα του ενάγοντα 1. Στην πορεία, έγινε ανάληψη του ποσού των €140.000 από το λογαριασμό με αριθμό 0151-07-002135 και δημιουργήθηκε νέο γραμμάτιο με αριθμό 0151-07-002615 στο όνομα του ενάγοντα 1 για εξασφάλιση δανείου που είχε χορηγηθεί στον ενάγοντα 1. Στην πορεία από τις 2 πιο πάνω αναφερόμενες εμπρόθεσμες καταθέσεις, είχαν γίνει διάφορες μεταφορές χρημάτων και σαν αποτέλεσμα, ανοίχτηκαν νέες εμπρόθεσμες καταθέσεις πάντοτε σε λογαριασμούς στο όνομα μόνο του ενάγοντα 1 και υπογεγραμμένα από τον ενάγοντα 1. Ο ενάγοντας 1 λάμβανε πάντοτε ειδοποίηση για όλες τις κινήσεις των προαναφερόμενων λογαριασμών μέσω καταστάσεων λογαριασμού που αποστέλλονταν στον τελευταίο, ενώ για κάθε ανανέωση γραμμάτιου, ο ενάγοντας 1 επικοινωνούσε με το κατάστημα αφού λάμβανε ταχυδρομικώς ειδοποίηση λήξης του σχετικού γραμματίου. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι ενάγοντες κωλύονται από το να προβαίνουν στις αναφορές που περιέχονται στις εν λόγω παραγράφους καθότι ο ενάγοντας 1 έχει υπογράψει και ως εκ τούτου αποδεχτεί το περιεχόμενο και ένα έκαστο των όρων των σχετικών εντύπων ανοίγματος λογαριασμών. Περαιτέρω, θα πρέπει να σημειωθεί και να τονιστεί ότι σε κανένα στάδιο δεν τέθηκε από τον ενάγοντα 1 ή από τους λοιπούς εναγομένους οποιονδήποτε θέμα σε σχέση με τους δικαιούχους των εν λόγω λογαριασμό (estoppel by deed and by conduct). Οι εναγόμενοι επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους όπως αναφερθούν πλήρως κατά τη δικάσιμο στα πιο πάνω έντυπα ανοίγματος λογαριασμού, στις διάφορες εντολές που είχαν κατά καιρούς δοθεί από τον ενάγοντα 1 καθώς και στις καταστάσεις λογαριασμού που αποστέλλονταν στον τελευταίο.» Βασιζόμενοι επί της πιο πάνω παραγράφου, οι Ενάγοντες, με την υπό κρίση αίτηση, ημερομηνίας 29/01/15, εξαιτούνται: «Α. Απόφαση εναντίον των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση («οι Καθ' ων η Αίτηση» ) και υπέρ των Εναγόντων-Αιτητών σύμφωνα με την παραδοχή τους στην παράγραφο 5 των Εκθέσεων Υπεράσπισης των Καθ' ων η Αίτηση αρ.1, αρ.3, αρ.4 και αρ.5 ως οι αιτούμενες αξιώσεις και θεραπείες των Αιτητών στις παραγράφους Α-ΣΤ της Έκθεσης Απαίτησης τους. Β. Διαζευκτικά, Δήλωση και/ή Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Καθ' ων η Αίτηση να επιστρέψουν το ποσό των Ευρώ 274.419,95 πλέον τόκους από 15.03.2013 ως απώλεια και απομείωση περιουσίας των Αιτητών που ήταν κατατεθειμένη στους Καθ' ων η Αίτηση αρ.1 σε λογαριασμό Προθεσμιακής Κατάθεσης με αριθμό 0120-05-027916 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, αρ.1, αρ.3, αρ.4 και αρ.5 σύμφωνα με την παραδοχή τους στην παράγραφο 5 των Εκθέσεων Υπεράσπισης τους. Γ. Διαζευκτικά, Δήλωση και/ή Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Καθ' ων η Αίτηση να επιστρέψουν το ποσό των Ευρώ 274.419,95 πλέον τόκους από 15.03.2013 στους Αιτητές ένεκα παράλειψης και/ή αμέλειας και/ή παράβασης καθήκοντος των Καθ' ων η Αίτηση αρ.1, αρ.3, αρ.4 και αρ.5 σύμφωνα με την παραδοχή τους στην παράγραφο 5 των Εκθέσεων Υπεράσπισης τους. Δ. Διαζευκτικά, Δήλωση και/ή Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Καθ' ων η Αίτηση να επιστρέψουν το ποσό των Ευρώ 274.419,95 πλέον τόκους από 15.03.2013 στους Αιτητές ένεκα δόλου και/ή απάτης και/ή αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή παράνομου πλουτισμού των Καθ' ων η Αίτηση αρ.1, αρ.3, αρ.4 και αρ.5 σύμφωνα με την παραδοχή τους στην παράγραφο 5 των Εκθέσεων Υπεράσπισης τους. Ε. Διαζευκτικά, Δήλωση και/ή Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προχώρησαν χωρίς τις γραπτές οδηγίες των Αιτητών και/ή κατά παράβαση των εντολών των Αιτητών σε άνοιγμα εμπρόθεσμης κατάθεσης μόνον στον όνομα του Αιτητή αρ.1 και συνεπεία τούτου οι Αιτητές είχαν απώλεια και απομείωση της περιουσίας τους στο ποσό των Ευρώ 274.419,95. ΣΤ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή και/ή δίκαιη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ζ. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου Φ.Π.Α: 10261075Η), πλέον έξοδα επίδοσης.» Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.19 θ.11 και 16, Δ.21 θ.12, Δ.24 θ.6, Δ.48 θ1-4, 6, 8 και 9(
  2. m)και Δ.64 θ.1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 31 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο φάκελο του Δικαστηρίου, επί των γενικών και συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Μάριου Γαβριηλίδη, Ενάγοντα 1, με την οποία επισυνάπτονται δύο Τεκμήρια. Παρατίθεται αυτούσια η ένορκη δήλωση: «Ο πιο κάτω υπογεγραμμένος Μάριος Γαβριηλίδης από τη Λευκωσία ορκίζομαι και λέω τα ακόλουθα: 1. Είμαι ο Ενάγων αρ.1 - Αιτητής αρ.1 («ο Αιτητής») και είμαι πλήρως και δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες αρ.2,αρ.3,αρ.4 και αρ.5 - Αιτητές αρ.2, αρ.3,αρ.4 και αρ.5 («οι Αιτητές αρ.2, αρ.3, αρ.4 και αρ.5») να προβώ στην παρούσα Ένορκο Δήλωση στα πλαίσια της ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης. 2. Επιβεβαιώνω ότι, εκτός όπου υποδηλώνω το αντίθετο, τα θέματα στα οποία αναφέρομαι στην παρούσα ένορκο δήλωση τα γνωρίζω πολύ καλά και προσωπικά και είναι αληθινά. Όσον αφορά τα θέματα τα οποία δεν γνωρίζω προσωπικά, προσδιορίζω την πηγή πληροφόρησης μου που σε όλες τις περιπτώσεις πιστεύω ως αληθινά και ακριβή. 3. Κατά ή περί το 2000, μετέβηκα στο Υποκατάστημα της Εναγομένης αρ.1 («Καθ' ης η Αίτηση αρ.1») και άνοιξα για λογαριασμό μου την Κατάθεση Προθεσμίας η οποία έφερε τότε τον αριθμό 0120-05-027916-00 και την οποία διατηρούσα επ' ονόματι μου μέχρι κατά ή περί το έτος 2007. 4. Κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2007 έδωσα γραπτή οδηγία στους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή λειτουργούς εξυπηρέτησης του Υποκαταστήματος να προσθέσουν ως δικαιούχους της Κατάθεσης Προθεσμίας την οικογένεια μου, ήτοι τους Αιτητές αρ.2, αρ.3, αρ.4,αρ.5. 5. Η ανωτέρω γραπτή εντολή εφαρμόσθηκε άμεσα από τους υπάλληλους και/ή αντιπρόσωπους και/ή λειτουργούς εξυπηρέτησης του Υποκαταστήματος και ως εκ τούτου η Κατάθεση Προθεσμίας ήταν πλέον εξ αδιαιρέτου και/ή από κοινού επ' ονόματι των Αιτητών αρ.1, αρ.2, αρ.3, αρ.4 και αρ.5. 6. Έκτοτε απέστελλα με την λήξη της Κατάθεσης Προθεσμίας γραπτή εντολή στην Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 με την οποία ζητούσα την ανανέωση της Κατάθεσης Προθεσμίας επ' ονόματι όλων των Αιτητών. Σημειώνω και επισυνάπτω στην παρούσα Ένορκο Δήλωση ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της εντολής ανανέωσης του 2009. 7. Οι Αιτητές και εγώ είχαμε την εντύπωση μέχρι και τον Μάρτιο του 2013 ότι η Κατάθεση Προθεσμίας ήταν προς όφελος όλων μας αφού αυτή ήταν και η μοναδική οδηγία μου προς την Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1. 8. Η Κατάθεση Προθεσμίας ήταν χρεωστικός λογαριασμός στον οποίον κατέθετα τις αποταμιεύσεις μου και ως εκ τούτου, περί τον Μάρτιο του 2013, η Κατάθεση Προθεσμίας είχε διαθέσιμα κεφάλαια της τάξης του ποσού των Ευρώ 544.015,89. 9. Ένεκα των εξελίξεων με τα «Γιουρογκρουπς» μετέβηκα κατά τον Μάρτιο του 2013 και αφού επανεκκίνησαν οι τραπεζικές εργασίες της Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 και ενημερώθηκα πως ήμουν ο μοναδικός δικαιούχος και καταθέτης στην Κατάθεση Προθεσμίας και ως εκ τούτου η Κατάθεση Προθεσμίας θα υπόκειτο σε «κούρεμα» για ποσά πέραν των Ευρώ 100.000,00 σύμφωνα με τις αποφάσεις και/ή διατάγματα της Αρχής Εξυγίανσης, ήτοι του Υπουργού Οικονομικών, της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου και του Προέδρου του Συμβουλίου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου, που είχαν παρθεί και/ή νομοθεσίες που είχαν θεσπιστεί για σκοπούς διάσωσης της Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 με ίδια μέσα καθώς και σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 (17(Ι)/2013). 10. Οι Αιτητές και εγώ ουδέποτε δώσαμε γραπτή εντολή προς τους Καθ' ων η Αίτηση για να μετατρέψουν την Κατάθεση Προθεσμίας μόνο επ' ονόματι μου και να αφαιρέσουν τα ονόματα μας από δικαιούχους της Κατάθεσης Προθεσμίας και ουδέποτε οι Αιτητές όρισαν ως τον μόνο δικαιούχο και καταθέτη στην Κατάθεση Προθεσμίας. 11. Επίσης, ενημερώθηκα πως η Κατάθεση Προθεσμίας είχε αλλάξει επανειλημμένα Αριθμό Λογαριασμού από την ημέρα ανοίγματος της μέχρι και σήμερα, γεγονός που είναι αδικαιολόγητο και παράτυπο. 12. Η κατ' ισχυρισμό μετατροπή της Κατάθεσης Προθεσμίας προς όφελος μου μόνο από τους Καθ' ων η Αίτηση έγινε σε άγνωστη ημερομηνία τόσο για εμένα προσωπικά όσο και για τους υπόλοιπους Αιτητές χωρίς οιανδήποτε οδηγία και συγκατάθεση μας. 13. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι η Κατάθεση Προθεσμίας θα παρέμεινε σχεδόν άθικτη και η συντριπτική πλειοψηφία του ποσού που ήταν κατατεθειμένο στην Κατάθεση Προθεσμίας θα προστατευόταν αφού, σύμφωνα με τις αποφάσεις που είχαν παρθεί και/ή νομοθεσίες που είχαν θεσπιστεί κατά την περίοδο αυτή, σε περιπτώσεις καταθετικών λογαριασμών που ήταν προς όφελος περισσότερων από του ενός ατόμου τότε έκαστος καταθέτης θα διασφάλιζε το ποσό των Ευρώ 100.000,00. 14. Συνεπεία τούτου, οι Αιτητές έχουν υποστεί απώλεια για το ποσό των Ευρώ 274.419,95. 15. Όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, η Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 και οι Εναγόμενοι αρ.3, αρ.4 και αρ.5 («οι Καθ' ων η Αίτηση αρ.3, αρ.4 και αρ.5») καταχώρησαν πανομοιότυπη Έκθεση Υπεράσπισης στις 31.10.2014. Στις Εκθέσεις Υπεράσπισης τους στην παράγραφο 5 αναγράφονται τα εξής: «Ειδικότερα οι εναγόμενοι 1 αναφέρουν ότι κατά η περί τις 22/09/08 δόθηκαν εντολές από τον ενάγοντα 1 για να καταχωρηθεί προειδοποίηση 3 μηνών στο λογαριασμό 0120-05-027916 και στη λήξη της προειδοποίησης ο λογαριασμός να γινόταν γραμμάτιο για 1 χρόνο στα ίδια ονόματα. Κατά η περί τις 5/1/09, και αφού έληξε η προθεσμία των 3 μηνών, ανοίχτηκε εμπρόθεσμη κατάθεση στο όνομα του ενάγοντα 1 με διάρκεια 1 έτους και μεταφέρθηκε ποσό €520.000 από το λογαριασμό με αριθμό 0120-05-027916 στην εμπρόθεσμη κατάθεση με αριθμό 0151-07-002135 στο όνομα του ενάγοντα 1.» 16. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου και πιστεύω, οι Καθ' ων η Αίτηση στην παράγραφο 5 των Εκθέσεων Υπεράσπισης τους ανωτέρω παραδέχονται ρητά, ανέκκλητα και ανεπιφύλακτα ότι ενώ εγώ είχα δώσει εντολές να καταχωρήσουν προειδοποίηση 3 μηνών στο λογαριασμό 0120-05-027916 και στη λήξη της προειδοποίησης ο λογαριασμός να γινόταν γραμμάτιο για 1 χρόνο στα ίδια ονόματα ήτοι στα ονόματα όλων των Αιτητών και το δικό μου, οι Καθ' ων η Αίτηση προχώρησαν χωρίς να δικαιολογούν γιατί, κατά η περί τις 5/1/09 ήτοι με τη λήξη της προειδοποίησης των 3 μηνών και κατά παράβαση της γραπτής εντολής μου στο άνοιγμα εμπρόθεσμης κατάθεσης μόνον στο όνομα μου με διάρκεια 1 έτους στην οποία και μετέφεραν ποσό €520.000 από το λογαριασμό με αριθμό 0120-05-027916 στην εμπρόθεσμη κατάθεση με αριθμό 0151-07-002135 στο όνομα μου. 17. Ως εκ των ανωτέρω, και όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου και πιστεύω το Σεβαστό Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει απόφαση για το ποσό των Ευρώ 274.419,95 εφόσον οι Καθ' ων η Αίτηση ρητά, ανέκκλητα και ανεπιφύλακτα παραδέχθηκαν στην παράγραφο 5 των Εκθέσεων Υπεράσπισης τους ότι παρέβησαν τις γραπτές οδηγίες μου και προχώρησαν χωρίς τη λήψη οδηγιών από τους Αιτητές και εμένα και συνεπεία τούτου οι Αιτητές και εγώ είχαμε απώλεια και απομείωση περιουσίας στο ποσό των Ευρώ 274.419,95. Σημειώνω και επισυνάπτω στην παρούσα Ένορκο Δήλωση ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο κατάστασης λογαριασμού στην οποία φαίνεται η απομείωση του ποσού των Ευρώ 274.419,95. 18. Περαιτέρω, και με βάση τα όσα ανέφερα πιο πάνω και όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου και πιστεύω ότι οι Αιτητές και εγώ δικαιούμαστε την έκδοση Απόφασης υπέρ μας ως οι παράγραφοι Α-ΣΤ της παρούσας Αίτησης χωρίς να αναμένουμε την τελική εκδίκαση της Αγωγής. 19. Ως εκ των ανωτέρω πιστεύω ότι είναι προς όφελος της ορθής απονομής της δικαιοσύνης όπως εκδοθεί η απαιτούμενη Απόφαση.» Οι Εναγόμενοι-Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Αίτηση περί Πρόθεσης Ένστασης στις 15/06/15 η οποία βασίζεται στη Δ.19 θ.11 και 16, Δ.24 θ.6, Δ.48 θ.1-4, 6, 8 και 9 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: «1. Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. 2. Η παρούσα αίτηση δεν ικανοποιεί τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 3. Η αίτηση είναι παράτυπη, αντικανονική, έκδηλα αβάσιμη και ανυπόστατη. 4. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ανεπαρκής, ασαφής και αόριστη δεν εκτίθενται σε αυτή επαρκή γεγονότα για να στηρίξουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 5. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η φύση των παραδοχών στην οποία είναι θεμιτό να βασιστεί το Δικαστήριο για την έκδοση απόφασης πρέπει να είναι τέτοιο που να κλείνει κάθε δρόμο για την προβολή υπεράσπισης, κάτι το οποίο δεν παρατηρείται στην παρούσα περίπτωση. 6. Οι εναγόμενοι/καθ'ών η αίτηση έχουν αρνηθεί με την Υπεράσπιση τους στο σύνολο τους και ένα έκαστο τους ισχυρισμούς που έχουν προβάλει οι ενάγοντες στην Έκθεση Απαίτησης τους και ουδέποτε προέβηκαν είτε άμεσα είτε έμμεσα σε οποιεσδήποτε παραδοχές σε σχέση με το υπό κρίση ζήτημα που προβάλλεται στην παρούσα αίτηση τους. 7. Το βάρος απόδειξης παραμένει στους ώμους των εναγόντων να αποδείξουν την απαίτηση τους καθώς και την αλήθεια σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα τόσο μέσα από τα δικόγραφα τους όσο και μέσα από την προφορική μαρτυρία που θα προσκομίσουν κατά τη ακροαματική διαδικασία. 8. Είναι εύλογο και δίκαιο και προς το δημόσιο συμφέρον όπως απορριφθεί η παρούσα αίτηση.». Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Μαλβίνας Ναθαναήλ, δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των Εναγομένων, η οποία αναφέρει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Με την ένορκη δήλωση ουσιαστικά επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης εν εκτάσει και με περισσότερες λεπτομέρειες. Η δικηγόρος των Εναγόντων στην αγόρευσή της αφού αναφέρεται αρχικά στην αίτηση που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, στη συνέχεια κάνει αναφορά στους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων και των Εναγομένων και ειδικότερα στην παράγραφο 5 των Εκθέσεων Υπερασπίσεων των Εναγομένων, από την οποία καταγράφηκε το απόσπασμα που αναφέρεται στη σελίδα 2 της απόφασης. Ακολούθως, αφού κάνει αναφορά στους λόγους ένστασης, παραθέτει τη Δ.24 θ.6 και τη Δ.19 θ.11 για τις οποίες προβαίνει σε νομική ανάλυση, παραθέτοντας νομολογία για να καταλήξει με αναφορές στα γεγονότα που κατά την άποψή της δημιουργούν και πληρούν τις προϋποθέσεις έκδοσης απόφασης δυνάμει παραδοχών. Στη συνέχεια, αντικρούει έναν προς έναν τους λόγους ένστασης και τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη των λόγων ένστασης. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο γεγονός ότι, την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση υπογράφει δικηγόρος χωρίς να δίνεται εξήγηση γιατί να μην είναι ένας από τους Εναγόμενους, επικαλούμενος νομολογία περί αυτού του θέματος με βάσει την οποία, κατά την εισήγησή της, θα πρέπει να αγνοηθεί. Από την άλλη, η συνήγορος των Εναγομένων στην αγόρευσή της ουσιαστικά προβαίνει σε επανάληψη των όσων αναφέρονται στους λόγους ένστασης και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, προβάλλοντας τη θέση ότι ουδεμία παραδοχή γίνεται στις Υπερασπίσεις των Εναγομένων έτσι ώστε να δικαιούνται οι Ενάγοντες σε απόφαση με βάση τη Δ.24 θ.6 παραθέτοντας σχετική νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.24 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «Οιοσδήποτε διάδικος μπορεί, σε οιονδήποτε στάδιο θέματος ή ζητήματος που έγιναν παραδοχές γεγονότος είτε στα δικόγραφα ή διαφορετικά, να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για τοιαύτη απόφαση ή διάταγμα που θα δικαιούται σύμφωνα με τις τοιαύτες παραδοχές, χωρίς να περιμένει την αποπεράτωση οιουδήποτε άλλου ζητήματος μεταξύ των διαδίκων και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί μετά από τέτοια αίτηση να εκδόσει τέτοιο διάταγμα ή να δώσει τέτοια απόφαση που να κρίνει δικαία». Επικουρικά επικαλείται τη Δ.19 θ.11, η οποία προβλέπει τα εξής: «Κάθε ισχυρισμός γεγονότος σε κάθε δικόγραφο αν δεν αποκρούεται ειδικά ή δια αναγκαίου συμπεράσματος ή αν δεν αναφέρεται ότι είναι μη παραδεκτός στα δικόγραφα της άλλης πλευράς θα θεωρείται σαν παραδεκτός, εκτός σε περίπτωση ανηλίκου ή προσώπου πνευματικά ανίκανου». Στην υπόθεση Ελληνίδης κ.α. ν. Καζαντζιάν,

(1990)1 ΑΑΔ 128, 132, το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε τα πιο κάτω: «Η αντιμετώπιση του ουσιαστικού θέματος που εγείρεται με την Έφεση δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία. Οι διατάξεις της Πολιτικής Δικονομίας δεν παρέχουν ευχέρεια για τον προσδιορισμό παραδοχής γεγονότων ή τη διαπίστωση ευρημάτων έξω από το πλαίσιο της δίκης και ανεξάρτητα από την υποβολή Αίτησης για την έκδοση Απόφασης για οποιοδήποτε μέρος της απαίτησης γίνεται παραδεκτό (Δ.24, θ.6). ...Τα επίδικα θέματα είναι εκείνα τα οποία προσδιορίζονται στη δικογραφία. Η διαπίστωση γεγονότος έξω από το πλαίσιο της δίκης και ανεξάρτητα από την ετυμηγορία του Δικαστηρίου δεν είναι επιτρεπτή εκτός εκεί που γίνεται ειδική πρόβλεψη από τους δικονομικούς θεσμούς όπως είναι η περίπτωση της Δ.24, θ.6.» Στην υπόθεση Τσιμεντοποιία Βασιλικού Λτδ ν. Μακαρίου,
(1993)1 ΑΑΔ 370, 372, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: «Η Δ.24 θ.6 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού παρέχει την ευχέρεια σε διάδικο - οποτεδήποτε κατά την εκκρεμοδικία αγωγής - να αποταθεί για την έκδοση απόφασης κατά αντιδίκου του κατόπιν παραδοχών του τελευταίου, είτε στις έγγραφες προτάσεις είτε διαφορετικά, στην οποία ο διάδικος δικαιούται με βάση τέτοιες παραδοχές. Αυτό μπορεί να συμβεί χωρίς να παρίσταται ανάγκη να αναμένει την έκβαση οποιουδήποτε διαμφισβητούμενου στην υπόθεση ζητήματος. Είναι μια από τις δικονομικές διατάξεις που αποσκοπούν στην ταχεία διάγνωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων με την επίσπευση των σχετικών μηχανισμών που ισχύουν για τα αμφισβητούμενα επίδικα θέματα που, φυσικά, διατηρούνται εν ζωή μέχρι την τελική ετυμηγορία του δικαστηρίου.» Στη συνέχεια λέχθηκαν τα εξής στη σελίδα 375: «Η φύση των παραδοχών κάτω από τη Δ.24 θ.6 στην οποία είναι θεμιτό να βασισθεί δικαστήριο για την έκδοση απόφασης πρέπει να είναι τέτοια που να κλείνει κάθε δρόμο για την προβολή υπεράσπισης. Αυτό είναι το πνεύμα της σχετικής νομολογίας: Ellis v. Allen (1911-1913) All E.R. Rep. 906, Technistudy Ltd v. Kelland
(1976)3 All E.R. 632 και Murphy v. Culhane
(1976)3 All E.R.
  1. Βλέπε επίσης την απόφαση του Γ. Νικολάου, Π.Ε.Δ. στην υπόθεση 878/89 Νίκος Χριστοφή ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ & Άλλου, ημερομηνίας 6/2/
  2. Η εφεκτικότητα στη χρήση της διάταξης για πρόωρη απόφαση, εκτός φυσικά στην περίπτωση που μια παραδοχή δεν αφήνει περιθώρια υπεράσπισης, υπογραμμίζει εμφαντικά και την ανάγκη για προσεκτική στάθμιση των δεδομένων της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης.» Στην Αγγλική υπόθεση Murphy v. Calhane,
(1976)3 All E.R. 533 στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση Τσιμεντοποιία Βασιλικού
(1993)πιο πάνω, ο τότε Denning M.R. ανέφερε ότι εάν από τους ισχυρισμούς στα Δικόγραφα δεν μπορούν να διαφανούν τα πραγματικά γεγονότα χωρίς περαιτέρω διερεύνηση, τότε δεν είναι ορθό να εκδίδεται Απόφαση. Στο Annual Practice του 1958 καταγράφονται τα κατωτέρω σε σχέση με την Δ.32, θ.6, αντίστοιχη της Κυπριακής Δ.24, θ.6: «O.32, r.6: Judgment or order upon admissions of facts: Admissions must be Clear. - The Court will not allow final judgment to be signed upon admissions in a pleading or affidavit, unless the admissions are clear and unequivocal (Landergan v. Feast, 34 W. R. 691; Hughes v. London, etc., Assurance Co., 8 T.L.R. 81; cf Ellis v. Allen, [1914] 1 Ch. 904). The plaintiff must have a clear case, and the mere admission or non-denial by the defendant of a right asserted by plaintiff, but which in fact has no existence in law, is not sufficient to entitle the plaintiff to a judgment establishing the right (Chilton v. Corporation fo London, 7 Ch. D. 735; and see Gilbert v. Smith, 2 Ch. D. 686, judgment of Melish, L.J.; Rutter v. Tregent, 12 Ch. D. 758; Landergan v. Feast, 34 W.R. 691).» Από τις αναφερθείσες νομικές αρχές εξάγεται ότι η Δ.24, θ.6 παρέχει τέτοια διακριτική ευχέρεια, που το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί με φειδώ και προσεκτικά και μόνο σε ξεκάθαρες περιπτώσεις παραδοχών, να εκδίδει απόφαση. Ξεκινώντας από τη θέση που εκφράστηκε μέσα από την αγόρευση της δικηγόρου των Εναγόντων ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση έγινε από δικηγόρο και θα πρέπει να αγνοηθεί, παρατηρώ τα ακόλουθα. Πράγματι στην υπόθεση Thanos Hotels Ltd v. Δημητρίου Ιωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036, επισημάνθηκε το ανεπιθύμητο της πρακτικής την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση να γίνεται από δικηγόρο και αναμένετο, ένεκα προηγούμενης νομολογίας, το φαινόμενο αυτό να είχε εκλείψει. Μάλιστα στην Προσφυγή 104/05, Dulal v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 27.10.05, με μονομελή σύνθεση, η μη επεξήγηση γιατί η ένορκη δήλωση έγινε από δικηγόρο αν και θεωρήθηκε επαρκής λόγος για απόρριψη της αίτησης, εντούτοις εξετάστηκε η ουσία και απορρίφθηκε για άλλους λόγους. Ίδια ήταν η προσέγγιση, αν και δεν είχε το ίδιο αποτέλεσμα και στην Προσφυγή αρ. 869/05, Svetlana Shalaeva v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 24.3.06, καθώς και στην Αίτηση της LI XIN
(2010)1 ΑΑΔ 743 από τον ίδιο Εφέτη, όπως και στην Προσφυγή αρ. 925/10, Hinfu Huang v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 20.8.10 με μονομελή σύνθεση, από άλλο εφέτη. Όμως η ορθή διάσταση της αρχής επί του θέματος τούτου διατυπώνεται στην υπόθεση Dmitry Rybolovlev v. Elena Rygolovlena κ.α.
(2010)1 ΑΑΔ 82, υπό τριμελή σύνθεση ως Εφετείο και στην υπόθεση INVESTYLIA PUBLIC COMPANY LTD v. ΤΖΟΖΕΦΙΝ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΟΥ, Πολιτική Έφεση 236/2010, ημερ. 13.6.13 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο με τριμελή σύνθεση ως Εφετείο ανέφερε τα κατωτέρω: «Όσον αφορά την όμνυση της υποστηρικτικής δήλωσης από δικηγόρο χωρίς να εξηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν ορκίστηκε διοικητικός σύμβουλος ή γραμματέας της ίδιας της εφεσείουσας, αναμφίβολα η νομολογία έχει κατ' επανάληψη επισημάνει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, αλλά δεν έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση, (Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva
(2010)1 ΑΑΔ 82). Η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης, (In re Efthymiou
(1987)1 CLR 319 και Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036). Επί όλου του θέματος της εκ μέρους δικηγόρου όρκισης ένορκης δήλωσης, σχετική είναι και η εντελώς πρόσφατη απόφαση στη Nikitin Alexander v. Grigorey Alexander, Πολιτική ΄Εφεση 66/2011, ημερ. 28.5.2013).» Με βάση την πιο πάνω νομολογία δεν θα ήταν δυνατό εκ μόνου του λόγου ότι την ένορκη δήλωση κάνει δικηγόρος, χωρίς να δίνεται κάποια εξήγηση γιατί δεν γίνεται από διάδικο, να αποτελεί λόγο για αντεξέταση, κυρίως στην παρούσα περίπτωση όπου αναφέρεται ότι οι εκπρόσωποι της Ενάγουσας βρίσκονται στο εξωτερικό. Ως εκ τούτου η θέση αυτή απορρίπτεται. Όσον αφορά τον πρώτο λόγο ένστασης, ότι η αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας, δεν με βρίσκει σύμφωνο, αφού τίποτα δεν προκύπτει με βάσει αυτά τα οποία επικαλούνται οι Εναγόμενοι, αλλά απεναντίας οι Ενάγοντες στηριζόμενοι σε έναν ισχυρισμό που καταγράφεται στην Έκθεση Υπεράσπισης θεώρησαν ότι δικαιούνται σε απόφαση και γι' αυτό προχώρησαν με την αίτηση. Δεν είναι η περίπτωση όπου υστερόβουλα ή με αλλότρια κίνητρα, όπως η παρακώλυση της διαδικασίας, επιδιώκεται η καθυστέρηση της υπόθεσης, αφού αν επείγει για κάποιους να τελειώνει η υπόθεση, είναι οι Ενάγοντες που κατά την άποψή τους δικαιούνται στην επιστροφή χρημάτων από τους Εναγόμενους. Επομένως αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Ούτε με βρίσκει σύμφωνο ότι η αίτηση είναι παράτυπη, αντικανονική, έκδηλα αβάσιμη και ανυπόστατη, αφού στηρίζεται στη Δ.24 θ.6, συνοδεύεται από ένορκη δήλωση και περιέχει κάποιο γεγονός που κατά την άποψη των εναγόντων αποτελεί παραδοχή εκ μέρους των Εναγομένων ούτως ώστε να δικαιούνται, πάλι κατά την άποψή τους, απόφαση. Ως εκ τούτου απορρίπτεται και αυτός ο λόγος ένστασης. Ως προς τους υπόλοιπους λόγους, ως θα διαφανεί κατωτέρω, εξετάζονται ενιαία. Έχοντας κατά νου τον ισχυρισμό επί του οποίου οι Ενάγοντες βασίζονται και αιτούνται έκδοσης απόφασης, όπως αναφέρεται ανωτέρω, και από την άλλη το σύνολο των ισχυρισμών των Εναγομένων που καταγράφονται στην Έκθεση Υπεράσπισής τους, δεν με βρίσκει σύμφωνο ότι το συγκεκριμένο μέρος από την παράγραφο 5 των Εκθέσεων Υπερασπίσεων των Εναγομένων αποτελεί μια ξεκάθαρη παραδοχή χωρίς περαιτέρω διερεύνηση, αλλά απεναντίας διαφαίνεται ότι αποτελεί ένα γεγονός στα πλαίσια του συνόλου των γεγονότων που αποτελούν την άρνηση στα όσα τους καταλογίζονται από τους Ενάγοντες. Για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται με €800 συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση-Εναγομένων και εναντίον των Αιτητών-Εναγόντων. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.