PJSC BANK SAINT PETERSBURG κ.α. ν. ΑLBINA LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2548/2015, 27/10/2015

(2), 8 και 9, στη Δ.39 και στη Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, καθώς και στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, συνοδεύεται δε, από ένορκη δήλωση της δικηγόρου Ιωάννας Μιχαήλ, όπου η τελευταία παραθέτει τους λόγους που (κατά την άποψη των εναγόντων - αιτητών), δικαιολογούν το αίτημα και την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς την κατεύθυνση που επιθυμούν. Πιο συγκεκριμένα, η Ιωάννα Μιχαήλ λέγει (και) τα ακόλουθα στην παράγραφο 7 της υπό αναφορά ένορκης δήλωσης: «Έντιμα και ειλικρινά πιστεύω ότι η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι αναγκαία για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου οι εν λόγω πληροφορίες και στοιχεία, ενόψει, μεταξύ άλλων, και του αιτήματος των αιτητών για διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη με σκοπό να λάβει την φύλαξη και την κατοχή των εν λόγω μετοχών, προς υποβοήθηση των απαγορευτικών διαταγμάτων. Η εκδίκαση του αιτήματος για διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη εκκρεμεί ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου, καθώς διατάχθηκε η επίδοση του. Συγκεκριμένα οι εν λόγω ισχυρισμοί και στοιχεία αποδεικνύουν ότι υπάρχει ανάγκη διορισμού ενδιάμεσου παραλήπτη καθώς τα απαγορευτικά διατάγματα από μόνα τους δεν φαίνεται να είναι αρκετά για την προστασία των περιουσιακών στοιχείων που καλύπτονται από τα ενδιάμεσα διατάγματα». Οι εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση ενίστανται στην έκδοση του διατάγματος για τέσσερεις συγκεκριμένους λόγους που αποτυπώνονται στο σώμα της Ειδοποίησης για Πρόθεση Ένστασης. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «

1. Δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη «καλού λόγου» ούτως ώστε να δικαιολογείται η παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
2. Οι αιτητές με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επιζητούν να τους επιτραπεί να καταχωρήσουν επιχειρούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που καλύπτεται από προνόμιο και/ή δεν συνίσταται σε δηλώσεις και/ή επικοινωνίες που κατ' ισχυρισμόν δόθηκαν κατά τη διάρκεια, στα πλαίσια και για τους σκοπούς διαπραγματεύσεων που αποσκοπούσαν στον εξώδικο συμβιβασμό της παρούσας υπόθεσης.
3. Δεν επιτρέπεται η εισαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας όταν αυτή τείνει να μεταβάλει και/ή αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο όταν οι Ενάγοντες - Αιτητές αποτάθηκαν στο Δικαστήριο μονομερώς επιτυγχάνοντας την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων ημερομηνίας 11.6.
5. Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα συνεπάγεται με εκτροπή της διαδικασίας σε τέτοιο βαθμό που θα σπαταληθεί πολύτιμος χρόνος του Δικαστηρίου». Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου Μαρίας Μακρίδου. Εκεί, επεξηγείται ότι: «
6. Όπως προκύπτει από τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Ιωάννας Μιχαήλ ημερομηνίας 21.10.15, με την αίτηση τους ημερομηνίας 22.10.15, οι Αιτητές επιδιώκουν να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση ούτως ώστε να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου συγκεκριμένη μαρτυρία η οποία αφορά δηλώσεις που κατ΄ ισχυρισμόν έγιναν ή και πληροφορίες που κατ΄ ισχυρισμόν δόθηκαν από εκπροσώπους των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση σε εκπρόσωπο των Εναγόντων μετά την έκδοση των μονομερών διαταγμάτων ημερομηνίας 11.6.14 και συγκεκριμένα «κατά ή περί την 8.10.15». Όπως έχω πληροφορηθεί από την κα Καλασνίκοβα, όλες οι προφορικές και γραπτές επικοινωνίες που έγιναν μεταξύ εκπροσώπων των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση και εκπροσώπων των Εναγόντων - Αιτητών (συμπεριλαμβανομένων των νομικών συμβούλων των Εναγόντων - Αιτητών κ.κ. Sergey Daneikin και Sergey Kosarev που κατονομάζονται στην ένορκη δήλωση της Ιωάννας Μιχαήλ ημερομηνίας 21.10.2015) κατά την περίοδο από τα τέλη Αυγούστου του 2015 μέχρι και σήμερα, έγιναν στα πλαίσια και για τους σκοπούς διαπραγματεύσεων που αποσκοπούσαν στον εξώδικο συμβιβασμό της παρούσας υπόθεσης. Όπως έχω επίσης πληροφορηθεί από την κα Καλασνίκοβα, οι σχετικές διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν περί τα τέλη Αυγούστου - αρχές Σεπτεμβρίου του 2015 και συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Περαιτέρω, όπως έχω πληροφορηθεί από τους Κύπριους δικηγόρους της Εναγομένης - Καθ΄ ης η Αίτηση 1 που χειρίζονται προσωπικά την υπόθεση κ. Χρίστο Π. Κινάνη και κα Ανδριάνα Σολομωνίδου, το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται και από τα πρακτικά του σεβαστού Δικαστηρίου (συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών ημερομηνίας 2.9.2015, 12.10.2015 και 16.10.2015) στα οποία καταγράφονται σαφείς αναφορές των δικηγόρων των διαδίκων σε διαπραγματεύσεις που διεξάγονται μεταξύ των διαδίκων για σκοπούς εξώδικης διευθέτησης της υπόθεσης». Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι, στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, εισηγήθηκαν (ο καθένας για το τι εκπροσωπούσε), πως το Δικαστήριο θα πρέπει να αποδεχθεί τη δική του επιχειρηματολογία ως τούτη περιστράφηκε (κατά πειθαρχημένο τρόπο), γύρω από τους λόγους που εκ πρώτης όψεως θεμελιώνουν το αίτημα και εδραιώνουν τους λόγους ένστασης. Έλαβα υπόψη καθετί που τέθηκε και συζητήθηκε ενώπιον μου. Συγκλίνω με τις θέσεις που ανέπτυξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των εναγομένων - καθ΄ ων η αίτηση και αποκλίνω, με κάθε σεβασμό, από εκείνες των ευπαίδευτων δικηγόρων των εναγόντων - αιτητών. Εξηγώ. Η έκδοση διαταγμάτων όπως το επιδιωκόμενο - και ως μας υπενθυμίζει το σκεπτικό στην Α Μessios & Sons Ltd και Άλλου ν Λεωνίδα και Άλλων (Αρ 1)

(2010)1(Α) ΑΑΔ 195 - εναπόκειται στην ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Για να καταστεί επιτρεπτή η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, τούτη θα πρέπει να μην αφορά σε παρουσίαση ανεπίτρεπτης μαρτυρίας ή σε επανάληψη αρχικών ισχυρισμών του αιτητή, αλλά σε διευκρινήσεις και θέσεις που κρίνονται επιθυμητό να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου ώστε το τελευταίο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική άποψη των γεγονότων που επιδίκως ενδιαφέρουν. Οι ενάγοντες - αιτητές είχαν συνεπώς υποχρέωση να καταδείξουν καλό λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθεί το διάταγμα. Εξήγησαν λοιπόν επί τούτω (στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση), πως η ανάγκη για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προέκυψε «.περί τις 08/10/15 ενόψει πληροφοριών και στοιχείων που ήλθαν στην προσοχή των Αιτητών. Σύμφωνα με αυτές τις πληροφορίες μεγάλο μέρος των ανώνυμων μετοχών (bearer shares) των Εναγόμενων στην εταιρεία ILIM TIMBER CONTINENTAL SA έχουν αποξενωθεί, κατά παράβαση του Ενδιάμεσου Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 11/06/2015 το οποίο εκδόθηκε από το Σεβαστό Δικαστήριο κατόπιν της Αίτησης ημερομηνίας 03/06/2015». Ορθώς επεσήμανε ο κ. Γαβριηλίδης, πως η θέση αυτή των εναγόντων - αιτητών (ως παρατίθεται, παρεμπιπτόντως, στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση), δεν έχει ταυτιστεί με οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη των εναγομένων - καθ΄ ων η αίτηση, εφόσον απουσιάζει παντελώς σχετική προς τούτο μαρτυρία, ακόμη και αν ήθελαν ενταχθεί τα πράγματα στην ευρύτερη σφαίρα του περιεχομένου των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων ημερομηνίας 11/06/

1. Οι όποιοι συνειρμοί θα μπορούσαν να διαμορφωθούν, ή οι όποιες εικασίες θα μπορούσαν να διατυπωθούν, αναφορικώς με το τι δύναται να συναχθεί από το συνδυασμό του λεκτικού των εν λόγω διαταγμάτων με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, δεν μπορεί θεμιτώς (στο ενδιάμεσο τούτο στάδιο), να αποτελέσουν βάση για την εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος. Κατ΄ ακολουθίαν, όφειλαν οι ενάγοντες - αιτητές να δείξουν καλό λόγο για την επιθυμία τους να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, συναρτώντας εννοείται τους λόγους αυτούς με το περιεχόμενο της αίτησης ημερομηνίας 03/06/
2. Δεν το έπραξαν, για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω. Ένεκα της κατάληξης αυτής, καθίσταται εναργές, θεωρώ, πως η παρούσα αίτηση χρήζει απόρριψης. Υπάρχει όμως και μια δεύτερη πτυχή που (αυστηρώς ομιλούντες), δεν μπορεί να αποτμηθεί από τη συζήτηση που προηγήθηκε (αμέσως πιο πάνω), αναφορικώς με την κατάδειξη καλών λόγων από μέρους των εναγόντων - αιτητών για την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επεξηγώ. Εύστοχα υπέδειξε ο κ. Γαβριηλίδης, με παραπομπή και στην Rush & Tompkins v Greater London Council

(1988)3 All ER 737 - ότι η μαρτυρία που οι ενάγοντες - αιτητές θα επιχειρήσουν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου διά της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, φαίνεται να καλύπτεται από προνόμιο και να αποτελεί, συνακολούθως, απαράδεκτη μαρτυρία καθότι τούτη συνίσταται από κατ΄ ισχυρισμόν δηλώσεις και επικοινωνίες που έγιναν (και σε πληροφορίες που φερόμενα δόθηκαν), στο πλαίσιο διαπραγματεύσεων μεταξύ των διαδίκων και οι οποίες αποσκοπούσαν στον εξώδικο συμβιβασμό της παρούσας αγωγής. Υποθέτω, πως καθίσταται απολύτως κατανοητό ότι η διαπίστωση περί εκ πρώτης όψεως ύπαρξης προνομίου που διέπει αυτά που θέλουν οι ενάγοντες - αιτητές να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν αποτελεί εύρημα μήτε και τελεσίδικη απόφαση επί της αναλυόμενης θεματικής, αφού τα πράγματα κρίνονται εδώ στη βάση των στοιχείων στις ένορκες δηλώσεις, με απώτερο σκοπό την ένταξη τους εντός των παραμέτρων ύπαρξης (ή όχι), καλών λόγων για την έγκριση του αιτήματος. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από αυτό. Τα περί παραβίασης των επίδικων διαταγμάτων στην αίτηση ημερομηνίας 03/06/15 και της πιθανότητας έναρξης διαδικασίας καταφρόνησης εναντίων των υποτιθέμενων παραβατών, καθόλου δεν επηρεάζουν τα όσα τώρα μικροσκοπικά απασχολούν αναφορικώς με το επίδικο αίτημα. Αφορούν σε ενδεχόμενα δικονομικά διαβήματα, που αφήνουν εκ των πραγμάτων ανεπηρέαστα τα τρέχοντα. Η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των εναγομένων - καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) .......... Ν. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο