CYFIELD DEVELOPMENT PUBLIC LIMITED ν. ΜΟΝΙΚΑ ΒΟΥΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 7614/12, 30/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A528 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7614/12 Μεταξύ: CYFIELD DEVELOPMENT PUBLIC LIMITED Εναγόντων και ΜΟΝΙΚΑ ΒΟΥΡΟΥ Εναγομένης Ημερομηνία: 30 Νοεμβρίου, 2015. Αίτηση Παραμερισμού Ημερομηνίας 30.11.15 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Εναγόμενη/Αιτήτρια: Ο κ. Μ. Χριστοδούλου, για Δικηγορικό Γραφείο Γιάννη Πολυχρόνη (Δ.Θ. 460). Για τους Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση: Οι κ.κ. Π. Μακρίδης και Μ. Νικολάου, για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (Δ.Θ.18). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Απευθείας από την Έδρα) Ζητείται η έκδοση διατάγματος παραμερισμού της απόφασης που εκδόθηκε στην παρούσα αγωγή (και ερήμην της εναγόμενης/αιτήτριας), στις 23.10.15 Η αίτηση εδράζεται νομικώς (και μεταξύ άλλων), στη Δ.33 θ5 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, συνοδεύεται δε από ένορκες δηλώσεις της αδελφής της εναγομένης/αιτήτριας και του δικηγόρου Γιάννη Πολυχρόνη. Οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση ενίστανται στην έκδοση του διατάγματος για σειρά λόγων που καταγράφονται στις παραγράφους 1-9 στο σώμα της Ειδοποίησης Περί Προθέσεως Ένστασης. Τούτη, συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Βίκυς Ξήτα (υπεύθυνης νομικών υποθέσεων των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση), όπου και διασαφηνίζονται οι προρρηθέντες λόγοι ένστασης. Δεν προσφέρθηκε προφορική μαρτυρία. Οι συνήγοροι κατά τις αγορεύσεις πρότειναν αποδοχή των θέσεων τους με αναφορά στο περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων και του φακέλου. Παρεμβάλλω, όπως έπραξα πριν από λίγο και στην προγενέστερη αίτηση τροποποίησης του σώματος της παρούσας αίτησης, πως οι συνήγοροι επέδειξαν επιμέλεια και εγρήγορση στο να προωθηθεί αμέσως και αυτό το αίτημα σήμερα. Στο διά ταύτα - και έχοντας λάβει υπόψη καθετί που τέθηκε και συζητήθηκε συναφώς ενώπιον μου - θεωρώ ορθή (από απόψεως γεγονότων), την επισήμανση του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση πως μια από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση δεν έχει καταχωρισθεί από την εναγομένη/αιτήτρια προσωπικώς. Βεβαίως, ο συνήγορος ενέταξε το γεγονός στο ευρύτερο πλαίσιο της συμπεριφοράς της εναγομένης/αιτήτριας και της από μέρους της προτασσόμενης (από τους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση), έλλειψης σεβασμού στη δικαστική διαδικασία. Μολαταύτα, ανακύπτει ένα πιο κεφαλαιώδες θέμα που αφορά στο ότι η ομνύουσα Μαρία Βούρου (φερόμενα αδελφή της εναγομένης/αιτήτριας), δεν φαίνεται να είναι καθοιονδήποτε τρόπο εξουσιοδοτημένη από την τελευταία να προβεί στην ένορκη δήλωση. Τούτο, εξανδραποδίζει δίχως άλλο το περιεχόμενο της δήλωσης, με παρεπόμενο να μην μπορεί να ληφθεί υπόψη. Συνοδεύεται όμως το αίτημα και από την (αποδεκτή) ένορκη δήλωση του Γιάννη Πολυχρόνη. Δεν υπάρχει ανελαστική υποχρέωση όπως η συνοδευτική ένορκη δήλωση σε αιτήματα όπως το επίδικο προέρχεται από τον διάδικο και όχι από δικηγόρο ή άλλο άτομο δεόντως εξουσιοδοτημένο με πρωτογενή ή άλλη αποδεκτή γνώση των αφορούντων γεγονότων, υπό τις αιρέσεις ασφαλώς νομολογίας (όπως η απόφαση Rybolovlev και Άλλων v Rybolovleva
(2010)1(Α) AAΔ 82, 92-94), αναφορικώς με το ανεπιθύμητο καταχώρησης ένορκων δηλώσεων από δικηγόρους των διαδίκων. Το ανεπιθύμητο τούτο, δεν σταχυολογείται ως απαγορευτικό, δεδομένου μάλιστα του γεγονός πως, εδώ, ο συνήγορος έχει απευθείας γνώση των γεγονότων που αφορούν στο αίτημα. Σε ό,τι αφορά στις αρχές που διέπουν το ζήτημα του παραμερισμού υπό περιστάσεις όπως οι παρούσες, ορθώς είναι που τούτες παρατέθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση με αναφορά (και) στην Ανδρέου ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1596, 1599-1600, στην οποία σημειώθηκαν και τα εξής: «Στην περίπτωση παράλειψης του εναγομένου να εμφανιστεί κατά τη δίκη, δεν εγείρεται θέμα αποκάλυψης της υπεράσπισής του εφόσον αυτή έχει καταχωριστεί. Το κρίσιμο ερώτημα στην περίπτωση εκείνη είναι κατά πόσο η απουσία του υποδηλώνει εγκατάλειψη της υπεράσπισής του ή αδιαφορία για την προώθησή της. Γύρω από αυτά τα ζητήματα περιστρέφεται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, ως αποκαλύπτει η αποδοθείσα από τα αγγλικά δικαστήρια ερμηνεία του αγγλικού θεσμού της Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος αποτέλεσε και το πρότυπο για τη διαμόρφωση της Δ.33 θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. (Βλ. Οrd.36 r.33 των παλαιών αγγλικών θεσμών. The Annual Practice 1958, σελ. 831.) Αυτό είναι λογικό εφόσον η υπεράσπιση έχει προβληθεί στην έκθεση υπεράσπισης. Τα κρίσιμα γεγονότα για τον παραμερισμό της απόφασης είναι εκείνα που άπτονται του λόγου της μη εμφάνισης του εφεσείοντος κατά τη δίκη». Είναι γεγονός ότι υπήρξε εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την κρίσιμη ημερομηνία που η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 23.10.
- Είναι επίσης γεγονός πως για κάποιο άγνωστο λόγο και επειδή τούτο καθόλου δεν είναι η πρακτική του Δικαστηρίου (και προφανώς εκ παραδρομής του τελευταίου), δεν ορίστηκε ώρα για την έναρξη ακροαματικής διαδικασίας στις 23.10.
- Είναι επίσης γεγονός (και τούτο έχω την ταπεινή άποψη απαντά σε όλες τις ανησυχίες και τα κατά τα άλλα εύστοχα ερωτήματα του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση), ότι μετά τον ορισμό της υπόθεσης για ακρόαση και πιο συγκεκριμένα στις 22.10.15, καταχωρίσθηκε αίτηση διά κλήσεως από μέρους της εναγομένης/αιτήτριας για αναβολή της ακρόασης που ήταν ορισμένη την επομένη μέρα. Η αίτηση αυτή για κάποιο λόγο ορίστηκε για ακρόαση πολύ μεταγενέστερα της 23.10.15 και δη στις 19.11.15, αντί τη μέρα της ακρόασης, με αυτονόητο το οξύμωρο του πράγματος. Αυτή η ανεπιθύμητη εξέλιξη, δημιούργησε μια αλυσίδα γεγονότων που σε κάποια στιγμή (και έκταση), ξέφυγαν του ελέγχου των δικηγόρων της εναγομένης/αιτήτριας, όχι όμως πλήρως επειδή τούτοι είχαν παρά ταύτα υποχρέωση να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 23.10.
- Ωστόσο, στη βάση του συνόλου των γεγονότων που έχουν τεθεί (και δίχως να με βρίσκει σύμφωνο η αυστηρή γλώσσα στις ένορκες δηλώσεις της εναγομένης/αιτήτριας αναφορικώς με τους χειρισμούς του Πρωτοκολλητείου επί του θέματος), καταλήγω πως το αίτημα χρήζει έγκρισης και εγκρίνεται. Δεν υπήρξε εν προκειμένω εσκεμμένη καταφρόνηση ή ασέβεια στη δικαστική διαδικασία από μέρους της εναγομένης/αιτήτριας. Τα έξοδα της αίτησης (και αυτά που προκύπτουν ως εκ του παραμερισμού), επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση και εναντίον της εναγομένης/αιτήτριας. Η εναγόμενη/αιτήτρια, να καταβάλει τα έξοδα σε μετρητά στους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση ή να παράσχει τραπεζική εγγύηση υπέρ των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση (για το αντίστοιχο ποσό), εντός 30 ημερών από τη σύνταξη του σχετικού διατάγματος. (Υπ.) .......... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο