Arricano Real Estate Plc ν. Assofit Holdings Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 5514/14, 18/11/2015

(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών - συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Γιώργου Αντρέου, στην οποία παρατίθενται οι λόγοι που, κατά την άποψη του τελευταίου, επιρρώνουν το αίτημα. Λέγει ο ομνύων, πως έχουν μεταφερθεί προς το Δικαστήριο μέσω της ένορκης δήλωσης των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 11.3.15 - στο πλαίσιο ένστασης τους σε μονομερή αίτηση των εναγόντων/αιτητών ημερομηνίας 6.10.14 βάσει της οποίας το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε στις 13.10.14 σειρά μονομερών διαταγμάτων (η οριστικοποίηση των οποίων εκκρεμεί) - άκρως παραπλανητικά γεγονότα με στόχο τη δημιουργία εντυπώσεων και ότι αυτά (τα γεγονότα), απαιτούν απάντησης προκειμένου το Δικαστήριο να αποκτήσει πλήρη εικόνα των πραγμάτων πριν από την εκδίκαση της αίτησης ημερομηνίας 6.10.14 (που είναι σήμερα ορισμένη για ακρόαση). Οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση ενίστανται στην έκδοση του διατάγματος για δώδεκα ξεχωριστούς λόγους που διατυπώνονται στο σώμα της Ειδοποίησης για Πρόθεση Ένστασης και συνοψίζονται (με αναφορά και στο περιεχόμενο της συνοδευτικής ένορκης δήλωσης τού δικηγόρου Θεόδουλου Δημητρίου) - η οποία, παρεμπιπτόντως, εμπεριέχει (ανεπίτρεπτα), νομική επιχειρηματολογία (κατά το σκεπτικό στην Alfred Dunhill Ltd v Sunoptics SA

(1979)FSR 337) - στο ότι δεν συντρέχει καμιά απολύτως περίσταση κατά νόμο ή και πραγματικό γεγονός, που να δικαιολογεί την αποδοχή του αιτήματος. Στο στάδιο των αγορεύσεων, που ήσαν εμπεριστατωμένες - και τις οποίες αποτίμησα με προσοχή ως και καθετί άλλο τέθηκε ενώπιον μου ως μαρτυρία (στον επιτρεπτό βαθμό για το ενδιάμεσο τούτο στάδιο) - οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ο δικηγόρος των εναγόντων/αιτητών με ειλικρίνεια και ευθύτητα και χωρίς ουσιώδη απόκλιση από τη συνοδευτική του αιτήματος ένορκη δήλωση τόνισε ότι κυριότερο μέλημα των εναγόντων/αιτητών αποτελεί τώρα η απάλειψη της πιθανότητας δημιουργίας λανθασμένων εντυπώσεων ως εκ των αναφορών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση (στην αίτηση ημερομηνίας 6.10.14) και πως, κατ' ουσίαν, δεν θα προστεθεί κατιτί το καινούργιο στο αίτημα, ιδιαίτερα μετά και από την απόσυρση (πριν από λίγο), των παραγράφων 15-42 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης-Τεκμήριο Α (που επισυνάπτεται στην αίτηση). Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση προέταξε ότι, μόλο που το ζήτημα της φερόμενης καθυστέρησης υφίσταται ως υπολογίσιμος παράγοντας για ό,τι εδώ συζητείται, η εν λόγω μεταβλητή έρχεται σε δεύτερη μοίρα καθότι, πρωτίστως, η αίτηση είναι απογυμνωμένη επαρκούς υπόβαθρου. Συμφωνώ, και θα επεκταθώ επί αυτής της παραμέτρου σε λίγο. Υπογράμμισε προσέτι (και ορθώς) ο κ. Φρακάλας, ότι είναι ανεπιθύμητη η παρουσίαση νέας μαρτυρίας που να μετατοπίζει χρονικώς (ή έστω να αποσαφηνίζει υποτίθεται) τα γεγονότα που συνέθεσαν το εφαλτήριο έκδοσης των διαταγμάτων στο μονομερές στάδιο. Η εισήγηση είναι σωστή και ερείδεται επί καλώς εμπεδωμένης νομολογίας, όπως η Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v Του Πλοίου LIPA

(2000)1(Γ) AAΔ 1976, στην οποία παρέπεμψε ο δικηγόρος και στην οποία επαναλήφθηκε η αρχή πως αποτελεί κανόνα καθολικής εφαρμογής ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί (ως σκοπείται εδώ υπό την πρόφαση των διευκρινήσεων), η εικόνα που δόθηκε αρχικώς στο Δικαστήριο κατά την έκδοση ενός ενδιάμεσου διατάγματος. Με βάση τη Δ.48 θ4

(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και ως μας πληροφορεί η συναφής επί τούτω νομολογία, όπως φερ' ειπείν, η A Messios & Sons Ltd και Άλλου v Λεωνίδα και Άλλων (Αρ 1)

(2010)1(Α) ΑΑΔ 195, για να εγκριθεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης πρέπει να καταδειχθούν καλοί λόγοι και ότι αυτοί οι λόγοι δεν πρέπει να αφορούν σε παρουσίαση ανεπίτρεπτης μαρτυρίας ή σε επανάληψη αρχικών ισχυρισμών, παρά μόνο σε διευκρινίσεις και θέσεις που κρίνονται επιθυμητό να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου για να αποκτήσει τούτο μια σφαιρική εικόνα των γεγονότων που επιδίκως ενδιαφέρουν, με την τελική απόφανση - ως αποτυπώνεται και στην Αναφορικά με την Αίτηση των Φιλόκυπρου Ματθαίου και Άλλων

(2008)1(Α) ΑΑΔ 510 - να εξαρτάται πάντοτε από την ενάσκηση της δικαστικής του ευχέρειας. Στην προκειμένη, δεν υπάρχουν καλοί λόγοι για έγκριση του αιτήματος αλλά μόνο γενικόλογες τοποθετήσεις και ισχυρισμοί των εναγόντων/αιτητών ως προς το γιατί νομίζουν πως θα πρέπει να γίνει δεκτό τα αίτημα τους, δίχως δηλαδή αναφορά σε γεγονότα που θα μπορούσαν να δομήσουν αρκούντως μια τέτοια θέση, χώρια από το ότι τα στοιχεία που σκοπείται να παρουσιαστούν, παραβιάζουν και την προειρημένη αρχή στη Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v Του Πλοίου LIPA

(2000)1(Γ) AAΔ 1976. Έρχομαι στο ζήτημα της καθυστέρησης. Γνωρίζουμε από το σκεπτικό στην Πελετιές ν Ataya

(1990)1 ΑΑΔ 535, ότι η καθυστέρηση στην υποβολή ενδιάμεσου αιτήματος μπορεί από μόνη της (και υπό τις εκάστοτε δοσμένες περιστάσεις), να αποτελέσει αίτιο απόρριψης του. Τέτοια είναι και περίπτωση εδώ. Ο χρόνος που διέρρευσε από την καταχώρηση της μονομερούς αίτησης στις 6.10.14 μέχρι την καταχώρηση της παρούσας (στις 12.10.15), είναι υπέρμετρα μακρύς, ασχέτως εάν στο μεσοδιάστημα (ήτοι στις 19.6.15), αποσύρθηκαν οι προηγούμενοι δικηγόροι των εναγόντων/αιτητών και αντικαταστάθηκαν από τους από τους υφιστάμενους, με την αίτηση που εν προκειμένω απασχολεί, να καταχωρείται και αυτή με καθυστέρηση τεσσάρων τόσων μηνών. Η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων/αιτητών όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) .......... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο