ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ν. BELLAPAIS SUPPLIERS LTD, Αίτηση αρ.: 1996/13, 23/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A589 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ.Α. Παντελή, Ε.Δ. Αίτηση αρ.: 1996/13 Μεταξύ: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ Αιτητής και BELLAPAIS SUPPLIERS LTD Καθ΄ ου η Αίτηση Αίτηση για πώληση ακίνητης περιουσίας που βαρύνεται με ΜΕΜΟ Ημερομηνία: 23 Δεκεμβρίου, 2015 Για τον αιτητή: κα Ρούσου Για την καθ ΄ης η αίτηση: κος Μάγος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την επίδικη αίτηση ο αιτητής ζητά έκδοση των ακόλουθων δύο διαταγμάτων. A. Διάταγμα για την πώληση της ακίνητης περιουσίας της καθ΄ ης η αίτηση που περιγράφεται στο ΜΕΜΟ αρ. ΕΒ 228/13, ημ. 25/12/20103 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους της καθ΄ ης η αίτηση σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/12/2012 στην αίτηση του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Λευκωσίας η οποία έχει εγγραφεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 21/11/
(2011)1Γ Α.Α.Δ 2342, 2348, όπου αναφέρθηκε ότι· Κατά την εκτίμηση μας η πρωτόδικη απόφαση είναι λανθασμένη. Το λάθος ουσιαστικά ξεκίνησε από τη διαπίστωση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι η κατάθεση του προσωρινού διατάγματος αποτελεί εμπράγματο βάρος επί του ακινήτου στο οποίο αναφέρεται. Το προσωρινό διάταγμα δεν συνιστά εμπράγματο βάρος επί του ακινήτου (in rem) στο οποίο αναφέρεται, αλλά συνιστά προσωποπαγή υποχρέωση του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται το διάταγμα, στο οποίο (πρόσωπο) απαγορεύει από του να πράξει κάτι (in personam). Τα δύο δικαιώματα, που δημιουργήθηκαν (α) από την εγγραφή της απόφασης του δικαστηρίου υπέρ του εφεσείοντα, υπό μορφή ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του εφεσιβλήτου, που είναι εμπράγματο βάρος και (β) το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα που εκδόθηκε εις βάρος του εφεσίβλητου προσωπικά και υπέρ της εφεσίβλητης-καθ' ης η αίτηση 8, το οποίο ήταν προσωποπαγές βάρος, δεν έχουν την ίδια νομική ισχύ και το ίδιο νομικό αποτέλεσμα και επομένως δεν τίθεται θέμα εφαρμογής της αρχής ότι το δικαίωμα που προηγείται χρονικά είναι το ισχυρότερο. Το αξίωμα εκείνο ισχύει όταν τα δύο δικαιώματα που συγκρίνονται έχουν την ίδια φύση και την ίδια νομική συνέπεια, όπως συνέβαινε στις δύο προαναφερόμενες αποφάσεις από τις οποίες λανθασμένα καθοδηγήθηκε το πρωτόδικο δικαστήριο, πράγμα όμως που στην προκείμενη περίπτωση δεν ισχύει. Λόγω της διαφορετικής φύσης (α) του ζητηθέντος διατάγματος για εκποίηση ΜΕΜΟ, με το οποίο δεσμεύονταν τα δύο κτήματα, και (β) του παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος που απαγόρευε προσωπικά στον εναγόμενο-εφεσίβλητο να αποξενώσει τα προαναφερόμενα δύο κτήματα, κρίνουμε ως λανθασμένη την πρωτόδικη διαπίστωση ότι «σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος θα υπάρχουν δύο αντιφατικά διατάγματα επί του ιδίου ακινήτου». Το παρεμπίπτον διάταγμα δεν είναι διάταγμα «επί του ακινήτου» (in rem), αλλά διάταγμα που επενεργεί επί του συγκεκριμένου προσώπου μόνο (in personam). Από τα πιο πάνω περαίνεται ότι αν και το απαγορευτικό διάταγμα δεσμεύει την καθ΄ ης η αίτηση, δεν δεσμεύει την εταιρεία Grand Futur VII Holdings Ltd. Πέραν όμως των πιο πάνω πλέον σημαντικό είναι και το εξής. Το απαγορευτικό διάταγμα δεν αφορά τον αιτητή στην επίδικη αίτηση, αλλά τρίτο πρόσωπο. Το γεγονός και μόνο ότι τα δυο πρόσωπα, δηλαδή ο αιτητής στην επίδικη αίτηση και το πρόσωπο που εξέδωσε το απαγορευτικό διάταγμα, φαίνεται να έχουν τον ίδιο συνήγορο, δεν διαφοροποιεί τα πράγματα. Αν είναι κάποιος που δικαιούται να εγείρει ζήτημα παρακοής του απαγορευτικού διατάγματος, αυτός δεν είναι ο αιτητής αλλά ο συνάδελφος του που εξέδωσε το διάταγμα. Αυτό γιατί όπως έχει ήδη υποδειχθεί το απαγορευτικό διάταγμα είναι προσωποπαγές και όχι ευρέως δεσμευτικό. Η πιο πάνω κατάληξη οδηγεί στο αταλάντευτο πραγματικό γεγονός ότι το πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε στο κτηματολόγιο την 27/4/2012, ενώ το memo του αιτητή κατατέθηκε την 25/1/2013, δηλαδή μετά την πώληση. Η σημασία του εν λόγω πραγματικού γεγονότος αναφύεται μέσα από τις πρόνοιες του άρθρου 58 του Κεφ.
- Ο,τι εκεί αναφέρεται είναι πως Εγγραφή δικαστικής απόφασης που έγινε μετά τη διενέργεια δήλωσης μεταβίβασης ή υποθήκης δεν επηρεάζει καθόλου το συμφέρο επί του ακινήτου στο οποίο αναφέρεται η δήλωση μεταβίβασης ή υποθήκης:- (α) του δικαιοπαρόχου· ή ανάλογα με την περίπτωση, (β) του ενυπόθηκου οφειλέτη, κατά προτεραιότητα έναντι της υποθήκης που δηλώθηκε: Νοείται ότι όταν διενεργείται εγγραφή δικαστικής απόφασης μετά τη δήλωση της μεταβίβασης ή της υποθήκης αλλά πριν από την καταβολή των τελών και δικαιωμάτων τα οποία είναι δυνάμει των διατάξεων του εκάστοτε σε ισχύ νόμου εισπρακτέα με την εγγραφή της εν λόγω μεταβίβασης ή υποθήκης οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρμόζονται εκτός αν τα τέλη αυτά και δικαιώματα καταβληθούν κατά την ημέρα που διενεργείται η δήλωση μεταβίβασης ή ανάλογα με την περίπτωση, η δήλωση υποθήκης. Οι διατάξεις του άρθρου 58(α), πιο πάνω, δεν χωρούν πολλαπλών ή διαζευτικών ερμηνειών. Η πώληση δεν επηρεάζεται από μεταγενέστερες εγγραφές, ήτοι memo. Αναλλοίωτο παραμένει το συμφέρον του ιδιοκτήτη, εδώ της καθ΄ ης η αίτηση, έναντι εγγραφών που έπονται της πώλησης, ως μια προσπάθεια διαφύλαξης των συμφερόντων του αγοραστή στον οποίο δεν έχει μεταβιβαστεί ακόμη το ακίνητο. Ας λεχθεί περαιτέρω πως ο αιτητής δεν υποστήριξε ότι δυνατό να ισχύει η επιφύλαξη του άρθρου 58 και ούτε τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου γεγονότα που να δικαιολογούν τέτοιο συμπέρασμα. Υπό το φως των πιο πάνω καταλήγω ότι εφόσον η εγγραφή του memo έπεται της κατάθεσης του πωλητηρίου εγγράφου, δεν μπορεί να δικαιολογήσει έκδοση διατάγματος αναγκαστικής πώλησης του ακινήτου, καθ΄ ότι κάτι τέτοιο συνιστά διατάραξη των συμφερόντων του αγοραστή που προστατεύεται από τις πρόνοιες του άρθρου 58 του Κεφ.
- Για όλους τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο, υπερ της καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον του αιτητή. (Υπ.) .............. Λ.Α. Παντελή, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο