← Κύπρος

Παναγιώτας Νεοκλέους ν. Agecare (Cyprus), Αρ.Αγωγής: 3401/13, 11/12/2015

Παναγιώτας Νεοκλέους ν. Agecare (Cyprus), Αρ.Αγωγής: 3401/13, 11/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A556 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ.Χριστοδούλου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 3401/13 Μεταξύ: Παναγιώτας Νεοκλέους, από Λευκωσία Ενάγουσας και Agecare (Cyprus), από Λευκωσία Εναγόμενης ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 23/6/2015 ΓΙΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ Ημερομηνία: 11 Δεκεμβρίου 2015 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ. Χ. Μαμαντόπουλος. Για την Εναγόμενη- Καθ'ης η Αίτηση: κα Α. Καλλένου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή καταχωρήθηκε στις 30.5.13 σε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο και με αυτή η ενάγουσα αξιώνει έναντι της εναγομένης γενικές και ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία δυστυχήματος το οποίο προκλήθηκε όταν στις 8.1.12 η ενάγουσα επισκέφθηκε συγγενικό της πρόσωπο στο κέντρο αποκατάστασης της εναγομένης και έπεσε σε ανάχωμα δεξιά και αριστερά ράμπας κοντά στην είσοδο του κέντρου αποκατάστασης. Είναι η θέση της ενάγουσας ότι η εναγομένη ευθύνεται αποκλειστικά για την πρόκληση του δυστυχήματος και αναφέρει στο δικόγραφο τις λεπτομέρειες αμέλειας που καταλογίζει στην εναγομένη. Αναφέρει επίσης τις ζημιές της τόσο σωματικές όσο και υλικές καθώς και τα προβλήματα υγείας που είχε συνεπεία του ατυχήματος. Η αγωγή επιδόθηκε στην εναγομένη η οποία καταχώρισε μέσω δικηγόρου σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 17.6.

  1. Σημειώνω ότι στο σημείωμα εμφάνισης ως εναγομένη αναγράφεται η εταιρεία AGECARE (CYPRUS) LIMITED. Στις 23.6.15 η ενάγουσα καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα τροποποίησης του τίτλου του κλητηρίου εντάλματος, ουσιαστικά αυτό που ζητά είναι να προστεθεί η λέξη «LIMITED» δίπλα από το όνομα της εναγομένης ούτως ώστε να διαβάζεται και αναφέρεται η εναγομένη ως «ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED». Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25 θ.1 και θ.6 και Δ.48 θ.1, 2, 8 και
  2. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της Ονησιφόρας Νεοκλέους, δικηγόρου στο γραφείο Σάββας Μαμαντόπουλος & Συνεταίροι ΔΕΠΕ, συνηγόρων της ενάγουσας η οποία αναφέρει ότι είναι δεόντως πληροφορημένη από την ενάγουσα και τους δικηγόρους της για να προβεί σε αυτή. Εϊναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι εκ λάθους και εκ παραδρομής η αγωγή εγέρθηκε εναντίον της εναγομένης χωρίς να προστεθεί μετά από το όνομα ΑGECARE (CYPRUS) η λέξη «LIMITED». Αναφέρει ότι η εναγομένη εταιρεία έχει εμφανιστεί στην διαδικασία υπό τη διαμαρτυρία με το ορθό όνομα της, δηλαδή ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED, αναφέρει ότι η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί γιατί εάν δεν αναφερθεί ορθά το όνομα της εναγομένης, η ενάγουσα δεν θα μπορέσει να προωθήσει και παρουσιάσει ορθά την υπόθεση της, σε ότι αφορά το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει είναι η θέση της ότι αυτό οφείλεται στο ότι γινόντουσαν εξώδικες διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών που δεν καρποφόρησαν και ότι πρόσφατα εντοπίστηκε το λάθος. Στις 30.6.15, δηλαδή μετά την καταχώριση της αίτησης υπό κρίση, η εναγόμενη καταχώρησε Υπεράσπιση στην οποία εγείρει προδικαστικές ενστάσεις και προβάλλει την ουσία της υπεράσπισης της. Οι προδικαστικές ενστάσεις αφορούν το ότι η αγωγή απευθύνεται σε ανύπαρκτο νομικά πρόσωπο και επομένως λανθασμένα και αντικανονικά έχει εγερθεί και επιδοθεί προς την εταιρεία ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED και είναι περαιτέρω η θέση της ότι η ενάγουσα εμποδίζεται από του να καταχωρήσει και να προωθήσει την παρούσα αγωγή γιατί από την ημέρα του κατ΄ ισχυρισμό τραυματισμού της μέχρι την καταχώριση της παρούσας αγωγής δεν προέβηκε σε κανένα γραπτό ή προφορικό αίτημα ή ενημέρωση προς την ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED για το ισχυριζόμενο ατύχημα τραυματισμό και ζημιών της και επέδειξε υπερβολική καθυστέρηση στην καταχώριση της αγωγής. Σε ότι αφορά την ουσία της Υπεράσπισης είναι η θέση της ότι την επίδικη ημερομηνία δεν έγινε κανένα ατύχημα, που να αφορά την εναγομένη, αγνοεί όλους τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, ιδιαίτερα τις λεπτομέρειες αμέλειας και είναι η θέση της ότι για να διατηρεί η εναγόμενη εταιρεία την ετήσια άδεια της ακολουθείται μια σειρά απαιτούμενων επιθεωρήσεων και ελέγχων από διάφορα τμήματα της Κυπριακής Δημοκρατίας τα οποία και πιστοποιούν την καταλληλότητα των υποστατικών της και επομένως όλοι οι ισχυρισμοί της ενάγουσας είναι προϊόν δεύτερης σκέψης. Στις 26.10.15 η εναγόμενη καταχώρισε ένσταση στην υπό κρίση αίτηση. Η ένσταση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς (Civil Procedure Rules), Δ.25 θθ 1-5 και Δ.48 θθ1-4 και στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «(α)Η καθυστέρηση (latches) και/ή υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση υπό τις περιστάσεις στην υποβολή της παρούσας αίτησης για τροποποίηση του τίτλου του κλητηρίου εντάλματος της παρούσας αγωγής, για γεγονότα που είναι γνωστά ή/και θα έπρεπε να είναι γνωστά από τα έτη 2012 και 2013, προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας (abuse of the process of the court). (β) Η παρούσα αίτηση για τροποποίηση είναι αντινομική και εκφεύγει των επιτρεπτών ορίων έγκρισης της, καθότι έχει υποβληθεί με μακράν και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, ήτοι το 2013 κατεχωρήθη η παρούσα αγωγή με λανθασμένο τίτλο και απευθύνετο σε ανύπαρκτο πρόσωπο. Στις 11/6/2013 επεδόθη προς την εταιρεία ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED, η οποία κατεχώρησε εμφάνιση μέσον δικηγόρου στις 17/6/2013 με αναγραφή επί του σημειώματος εμφανίσεως του ορθού ονόματος της εταιρείας ήτοι ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED. Στις 18/11/2013, έγινε συνάντηση μεταξύ των δικηγόρων των δύο διαδίκων πλευρών στην παρουσία της Διευθύντριας ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED, ονόματι Μαρίνας Πολυκάρπου, και έγινε πάλι γνωστό στον συνήγορο της Ενάγουσας ότι η παρούσα αγωγή επεδόθη στην εταιρεία ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED, και ότι ουδεμία σχέση έχουν με την Εναγόμενη στον τίτλο της παρούσας αγωγής, η Ενάγουσα και οι Συνήγοροι της εγνώριζαν από τις 17/6/2013 και εκ νέου στις 18/11/2013 την ύπαρξη λαθών στον τίτλο του κλητηρίου εντάλματος, καθότι τους είχε επισημανθεί το εν λόγω λάθος και οι παραλείψεις από τις 17/6/2013 και ακολούθως στις 18/11/2013, γεγονός που αποκαλύπτει πρόθεση κωλυσιεργίας και/περαιτέρω καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης. Ως εκ τούτου, η Ενάγουσα εμποδίζεται (estopped) από το να καταχωρεί την παρούσα αίτηση. (γ) Η παρούσα αίτηση για τροποποίηση είναι αντινομική και εκφεύγει των επιτρεπτών ορίων έγκρισης της, καθότι η ομνύουσα στην παρούσα αίτηση Ονησιφόρα Νεοκλέους , δεν αποκαλύπτει την αλήθεια στις παραγράφους 2,3 και ειδικότερα 4 της Ενόρκου Δηλώσεως της, και δεν προβαίνει σε καμία αληθοφανή αιτιολογία, περί της καταχωρήσεως της παρούσας αίτησης, και ειδικότερα δεν διασαφηνίζει και/ή ουδεμία αιτιολογία δίδει στις εν λόγω παραγράφους και ειδικότερα στην παράγραφο 4 της Ενόρκου Δηλώσεως της, για την χρονική περίοδο που μεσολάβησε από τις 17/6/2013 (που κατεχωρήθη το σημείωμα εμφάνισης, και από τις 18/11/2013 που έγινε συνάντηση αμφοτέρων των διαδίκων πλευρών), και/ή από την ημέρα που ηγέρθη η ανάγκη τροποποίησης μέχρι σήμερα, και/ή να θέτει το υπόβαθρο για την καταχώρηση της υπό εκδίκαση αίτησης μετά από 2 έτη και ενώ οι συνήγοροι της επανειλημμένα είχαν αναφέρει στην συνήγορο της εταιρείας ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED, φερόμενης Εναγόμενης, ότι θα απέσυραν την παρούσα αγωγή, και προς τούτο δεν κατεχωρείτο Έκθεση Υπεράσπισης, παρά μόνο όταν επεδόθη σχετική ειδοποίηση του Δικαστηρίου στις 11/6/2015, εκρίθη αναγκαία η καταχώρηση πλέον Έκθεσης Υπεράσπισης στις 30/6/
  3. Ως εκ τούτου, η Ενάγουσα/Αιτήτρια εμποδίζεται (estopped) από το να καταχωρεί την παρούσα αίτηση, καθότι με τη συμπεριφορά της έχει προβεί όχι απλά σε κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου, αλλά σε πλήρη άλωση αυτών. (δ) Η αίτηση της Ενάγουσας/Αιτήτριας συνοδεύεται από την Ένορκο Δήλωση της δικηγόρου κας Ονησιφόρας Νεοκλέους, εκ των δικηγόρων της Ενάγουσας του δικηγορικού οίκου που την εκπροσωπεί. (ε) Η παρούσα αίτηση για τροποποίηση είναι αντινομική και εκφεύγει των επιτρεπτών ορίων έγκρισης της, καθότι με την επιζητούμενη τροποποίηση του τίτλου του κλητηρίου εντάλματος δια της απαλείψεως του τίτλου εισάγεται νέος διάδικος, νέος Εναγόμενος στην παρούσα αγωγή και δεν πρόκειται περί διόρθωσης τυπικού λάθους εκ παραδρομής, αλλά πρόκειται περί διόρθωσης τυπικού λάθους εκ παραδρομής, αλλά πρόκειται περί παντελώς νέου κλητηρίου εντάλματος κάτω από νέο τίτλο με αριθμό της παρούσας αγωγής. (στ) Η Εναγόμενη/Καθ΄ης η αίτηση ακολούθησε πάντοτε την ορθή και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία, και επομένως το αίτημα της Ενάγουσας/Αιτήτριας δέον όπως απορριφθεί.» Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της Μαρίνας Πολυκάρπου εκ των διευθυντών της ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED στην οποία αναφέρει ότι η ενάγουσα έδειξε υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης, ότι οι δικηγόροι της ενάγουσας γνώριζαν τουλάχιστον από τις 17.6.13 όταν καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης ότι η ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED είναι λανθασμένο και ανύπαρκτο πρόσωπο και τίποτε δεν έκαμαν, στις 18.11.13 έγινε συνάντηση μεταξύ των δικηγόρων των δύο πλευρών και της ίδιας όπου και πάλι έγινε γνωστό στο συνήγορο της ενάγουσας το θέμα και έρχονται τώρα μετά από 2 χρόνια να καταχωρίσουν την αίτηση χωρίς να προβάλλουν καμία δικαιολογία. Θέση της είναι ότι η αίτηση είναι αντινομική και εκφεύγει των επιτρεπτών ορίων έγκρισης καθότι η αιτήτρια επιδιώκει να εισάξει νέο διάδικο, νέο εναγόμενο στην παρούσα αγωγή και δεν πρόκειται περί τυπικού λάθους. Αναφέρει επίσης ότι χωρίς να δοθεί δικαιολογία την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν την ορκίζεται η ίδια η ενάγουσα - αιτήτρια όπως θα έπρεπε αλλά δικηγόρος. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση κατά την οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών με γραπτές εμπεριστατωμένες αγορεύσεις προώθησαν ο καθένας τη θέση του αντίστοιχα και παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε νομολογία. Ήταν η θέση του κ. Μαμαντόπουλου ότι η σύγχρονη τάση της νομολογίας είναι όπως τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες προϋποθέσεις ακόμα και αν η αιτούμενη τροποποίηση υποβάλλεται με καθυστέρηση νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι η αιτούμενη τροποποίηση αναγκαία για να αποδοθεί ορθά δικαιοσύνη και για να μπορεί η ενάγουσα να προωθήσει ορθά την υπόθεση της και ότι η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να ενεργήσει σαν κώλυμα γιατί αυτό θα καταστρατηγούσε τα Συνταγματικά Δικαιώματα της ενάγουσας. Αναφέρει δε ότι η αίτηση είναι καλόπιστη, γνήσια και ότι η άλλη πλευρά μπορεί να αποζημιωθεί για την οποιαδήποτε δυσχέρεια προκαλείται σε αυτήν με αντίστοιχη διαταγή για έξοδα. Επίσης προβάλλει τη θέση ότι δεν τίθεται θέμα αντικατάστασης διαδίκου αλλά λανθασμένη περιγραφή ονόματος διαδίκου (misnomer) που θα πρέπει να εγκριθεί από το Δικαστήριο. Αντίθετα η κα Καλλένου υιοθετεί όλους τους λόγους ένστασης και δίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στο ότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση υποβολής της αίτησης, δεν προβάλλονται καλόπιστα και με αλήθεια οι λόγοι καθυστέρησης γι΄ αυτό και θα πρέπει να απορριφθεί και αναλύει τη θέση της ότι δεν πρέπει να δοθεί βαρύτητα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση γιατί η ενόρκως δηλούσα δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο να την ορκίσει. Υπάρχει ευρεία νομολογία σχετική με το θέμα της τροποποίησης δικογράφων. Η έγκριση ή όχι τέτοιων αιτημάτων εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχουν αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρήστου ν. Ανδρέα Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ. 704, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 707: "Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απορροίας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια." Περαιτέρω στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναΐδος Χριστοδούλου και άλλη
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, στην σελ. 939 λέχθηκαν τα εξής: "Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co. ν. A & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, λέχθηκε στις σελίδες 730-731 σχετικά με το θέμα της καθυστέρησης ότι: "Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον καθένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντας ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης." Η σημασία της καθυστέρησης σε συνδυασμό και με άλλους σχετικούς παράγοντες σχολιάσθηκε και στην υπόθεση Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)A.A.Δ. 426: "Μένει το ερώτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης. Η σημασία ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς την γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει γίνει τέτοιος ή άλλος ανάλογος ισχυρισμός και δεν συμφωνούμε πως καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή." Περαιτέρω στην Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα Πολιτική Έφεση αρ. 10341 ημερομηνίας 19/01/99, το Ανώτατο Δικαστήριο μετά από εκτενή αναφορά στη σχετική νομολογία προέβη στην επαναβεβαίωση της πιο πάνω κατευθυντήριας αρχής και των σχετικών παραγόντων αναφορικά με την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αίτηση για τροποποίηση δικογράφου. Ένα σημαντικό στοιχείο στην ως άνω υπόθεση το οποίο διαδραμάτισε κάποιο ρόλο στη διαμόρφωση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, χωρίς όμως αρνητικές συνέπειες για την αίτηση, ήταν ότι αυτή είχε υποβληθεί με καθυστέρηση δεκατριών περίπου χρόνων. Τέλος έχει νομολογηθεί ότι κατά την εξέταση του παράγοντα της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η συμπεριφορά των μερών, παρόλο που η ευθύνη για τη διασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος, βαρύνει το Δικαστήριο (Βλ. Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς ν. Σωτηρούλλας Χαριλάου Χαρικλείδη και Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζίας ν. 1. Ζήνωνα Ποφαϊδη κ.α., Πολ. Εφέσεις 10719 και 10786 ημερ. 24/10/01, Καυκαρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 203, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 84, Λυσιώτη ν. Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση 10515 ημερ. 22/3/00, Union Alimentaria Sanders S.A. v. Spain, Series A, 157, Publication of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989)). Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, η νομολογία δείχνει ότι η σύγχρονη τάση είναι τα δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα της τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934). Το θέμα παραμένει όμως στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου και ασκείται με βάση το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Εξηγείται ακόμα από τη νομολογία, Saba and Co (T.M.P.) v. T.M.P Agents (ανωτέρω) ότι καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν απορρίπτεται ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο επειδή η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Σιακόλα ανωτέρω, εξηγήθηκε ότι τροποποίηση που επιφέρει συγκεκριμενοποίηση και θέτει τα δικόγραφα σε τάξη, καθιστώντας έτσι ευχερέστερη τη διεξαγωγή της δίκης είναι επιτρεπτή. Στη Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 (E) Α.Α.Δ. 33) συνοψίζονται οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε σχέση με την τροποποίηση των δικογράφων ως εξής: "
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη." Σε σχέση με όλες τις πιο πάνω αρχές, είναι ενδεικτικά τα όσα αναφέρθηκαν στην υπ. Νικολάου ν. 1. Ζωή Μιλτιάδους κ.ά., Πολ. ΄Εφ. 96/06, ημερ. 27.7.2007 στην οποία διατάχθηκε επανεκδίκαση ολόκληρης της αγωγής αφού δόθηκε άδεια για τροποποίηση, κατ'έφεση: «Η εξουσία για έκδοση άδειας για τροποποίηση περιέχεται στην Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, όπου προνοείται ότι, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας μπορεί να δοθεί η άδεια, ούτως ώστε να γίνουν όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις για να εκδικαστούν όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Κατά την εξέταση του θέματος, το δικαστήριο βασίζεται σε διάφορους παράγοντες, αλλά τελικά ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια, αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, μέχρι και το τελικό της διαδικασίας, αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων.» Ειδικά σε ότι αφορά το θέμα τροποποίησης του τίτλου μιας αγωγής, αναφέρω ότι στην υπόθεση Final Line Security Services Ltd v. Enikon D.D. Construction Cyprus Ltd, αρ. Αγωγής 812/14 ημερ. 28.1.2014 αναφέρθηκε: «The test must be: How would a reasonable person receiving the document take it? If, in all the circumstances of the case and looking at the document as a whole he would say to himself: "Of course it must mean me, but they have got my name wrong", then there is a case of mere misnomer. If, on the other hand, he would say: "I cannot tell from the document itself whether they mean me or not and I shall have to make inquiries", then it seems to me that one is getting beyond the realm of misnomer. One of the facts which must operate on the mind of the recipient of a document, and which operates in this case, is whether there is or is not another entity to whom the description on the writ might refer». Στην υπόθεση Νικήτας Ιωάννου κ.α. ν. Μύριαμ Σαββίδου, αρ. αγωγής 3565/13 ημερ. 24.11.14 αναφέρθηκε: «Στην υπόθεση Williams & Glyn´s Bank Ltd v. The Ship "María"
(1983)1(A) AAΔ.106 το Ανώτατο Δικαστήριο αφού προέβη σε εκτενή αναφορά σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα παρέπεμψε στην Αγγλική υπόθεση Nittan v. Solent Steel
(1981)L1. L.R. vol.1, 633 όπου στη σελίδα 637 λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Λόρδο Denning: «In this Court, we are very used to dealing with misnomers. We do not allow people to take advantage of a misnomer when everyone knows what was intended».» Με βάση τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ να εξετάσω την επιδιωκόμενη αίτηση αλλά και τους λόγους ένστασης. Αυτό που θα πρέπει να τύχει εξέτασης πρώτα είναι η θέση της εναγομένης-καθ΄ης η αίτηση ότι η αίτηση είναι αντικανονική λόγω του ότι συνοδεύεται από ένορκη δήλωση που είναι παράτυπη και σε αντίθεση με την νομολογία αφού η ενόρκως δηλούσα προς υποστήριξη της αίτησης είναι δικηγόρος που συνεργάζεται με το γραφείο δικηγόρων της αιτήτριας και δεν παρέχεται καμιά δικαιολογία για την παράλειψη της ίδιας της αιτήτριας να προβεί σ΄αυτήν. Ο λόγος αυτός προβάλλεται σαφώς στην ένσταση. Το Ανώτατο Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να εξετάσει το ζήτημα δικηγόρου που προβαίνει σε ένορκη δήλωση σε διάφορες υποθέσεις. Στην προσφυγή Dulal Dulal v. Δημοκρατίας κ.α. 1045/2005, ημερ. 27.10.2005 το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομερή σύνθεση το οποίο επιλαμβανόταν ενδιάμεσης αίτησης στο πλαίσιο προσφυγής για να αναστολή εκτέλεσης διαταγμάτων απέλασης και κράτησης έκρινε ότι θα έπρεπε ο ομνύων δικηγόρος να δώσει κάποια εξήγηση γιατί προέβηκε αυτό στην ένορκη δήλωση και όχι ο ίδιος ο αιτητής. Κατέληξε δε "είμαι της άποψης ότι αυτός είναι αρκετός λόγος για απόρριψη της αίτησης." Η υπόθεση Dulal ακολουθήθηκε και στην υπόθεση Hinfu Huang ν. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α. Προσφυγή 925/10 ημερ. 20.8.10 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή επίσης σύνθεση έκρινε ότι ήταν επαρκής λόγος για απόρριψη της αίτησης το γεγονός ότι τα γεγονότα προς υποστήριξη της μεταφέροντο όχι από τον αιτητή αλλά από δικηγόρο και καμία εξήγηση δόθηκε γιατί ήταν δύσκολο να γίνει από τον ίδιο η ένορκος δήλωση. Στην Προσφυγή αρ. 869/05 Svetlana Shalaeva ν. Δημοκρατίας ημερ. 24.3.06 Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου επιλαμβανόμενος αίτησης της Δημοκρατίας για παροχή ασφάλειας εξόδων από την αλλοδαπή αιτήτρια δέχτηκε ένσταση που στηριζόταν σε ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ πλευράς της η οποία είχε απελαθεί και βρισκόταν στο εξωτερικό. Στην απόφαση Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolobleva Πολιτικές Εφέσεις 130 και 131/09 ημερ. 29.1.12 ο Δικαστής Κληρίδης έχει πραγματευθεί ενδελεχώς το θέμα κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο. Στην απόφαση του ο Δικαστής Κληρίδης καταλήγει ".Με αυτά ως δεδομένα μπορούμε να δεχτούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ο ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών." Σύμφωνα λοιπόν με τη νομολογία, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης σε κάθε περίπτωση που δικηγόρος προβαίνει σε ένορκο δήλωση όπου δεν προκύπτει οποιοσδήποτε εμφανής λόγος ο οποίος και δεν θα επέτρεπε στον διάδικο να καταρτίσει την ένορκη δήλωση. Βεβαίως, η αρχή ότι δεν είναι επιθυμητό όπως οι δικηγόροι εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο εκτός εάν καταστεί αναγκαίο εξακολουθεί να ισχύει. Το Ανώτατο Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων, αναφέρω ενδεικτικά της υποθέσεις Ahapittas v. Roc Chic Ltd
(1968)1 CLR 1, In re Efthymiou
(1987)1 CLR 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036, έχει τονίσει αυτή την αρχή. Στη παρούσα περίπτωση η κα Ονησιφόρα Νεοκλέους η οποία προβαίνει στη ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση αναφέρει στη παράγραφο 1 αυτής τα ακόλουθα: «Είμαι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Σάββας Μαμαντόπουλος και Συνεταίροι ΔΕΠΕ, δικηγόροι της ενάγουσας. Γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν στο φάκελλο του γραφείου μας και με βάση των οδηγιών και πληροφοριών που έχω πάρει από την ενάγουσα και είμαι πλήρως και δεόντως εξουσιοδοτημένη από την ενάγουσα να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση». Προχωρεί δε και αναφέρει ότι λόγω λάθους και εκ παραδρομής του δικηγορικού γραφείου η αγωγή ηγέρθη εναντίον της εναγομένης ΑGECARE (CYPRUS) χωρίς να προστεθεί η λέξη «LIMITED». Συνεπώς προκύπτει ότι η κα Νεοκλέους έχει καταστεί μάρτυρας γεγονότων που αφορούν το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την ενάγουσα και βασικά νομικών ισχυρισμών τους οποίους και θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου για να υποστηρίξει το αίτημα της. Είναι η θέση μου ότι αυτό το γεγονός διαφοροποιεί την παρούσα υπόθεση από άλλες και δεν τίθεται συνεπώς θέμα ότι η αιτήτρια-ενάγουσα θα έπρεπε η ίδια να ορκιστεί την ένορκη δήλωση όπως μπορεί να πρέπει να γίνει σε άλλες υποθέσεις. Η τροποποίηση, σύμφωνα πάντα με την θέση της κας Ονησιφόρου, προέκυψε η ανάγκη να γίνει λόγω λαθών των δικηγόρων της ενάγουσας. Κατά την άποψη μου αυτή η ειδοποιός διαφορά στη παρούσα περίπτωση έχει ως αποτέλεσμα να μην θεωρείται η ένορκη δήλωση ως παράτυπη επειδή ορκίζεται αυτή δικηγόρος χωρίς να αναφέρει τον λόγο που δεν την ορκίζεται η ενάγουσα αφού τα όσα ορκίζεται και προβάλλει δεν αφορούν το πρόσωπο της ενάγουσας αλλά τους δικηγόρους της και επομένως είναι δικηγόρος το κατάλληλο πρόσωπο που θα πρέπει να την ορκιστεί. Επίσης η κα Νεοκλέους δεν παρουσιάζεται στην υπόθεση ως δικηγόρος της ενάγουσας και συνεπώς έχω την θέση ότι η παρούσα περίπτωση δεν είναι από τις περιπτώσεις όπου το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση γίνεται από δικηγόρο την καθιστά ως ανυπόστατη και/ή ότι πάσχει με αποτέλεσμα να πρέπει να αγνοηθεί ή να απορριφθεί, όπως οι αρχές αυτές έχουν επεξηγηθεί στα πλαίσια της υπόθεσης Dimitry Rybolovlev v. Elena Rybolovlena (ανωτέρω). Συνεπώς αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Έχω ήδη αναφέρει ότι η εναγόμενη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία με το ορθό όνομα, δηλαδή ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED στις 17.6.13. Μετά την καταχώριση του σημειώματος υπό διαμαρτυρία ουδέν άλλο δικονομικό διάβημα έλαβε π.χ. αίτηση για παραμερισμό κλητηρίου και επίδοσης με αποτέλεσμα το σημείωμα εμφάνισης της να έχει γίνει καταστεί απόλυτο δηλαδή δεν είναι πλέον υπό διαμαρτυρία. Σχετικές είναι οι υποθέσεις G.J Magdon Ltd v. A.L. Trading Ltd
(2001)1 AAΔ 2064 και η απόφαση ημερ.5.10.2011 στα πλαίσια της αγωγής αρ.1661/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Ιωάννη Βασιλείου κ.α. ν. Ουρανία Γεωργίου Λευτέρη κ.α. Περαιτέρω, με βάση το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου είναι φανερό όταν η αγωγή επιδόθηκε στην εναγομένη εταιρεία, αυτή αντιλήφθηκε ότι αφορά το πρόσωπο της και όχι οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο. Αυτό συνάγεται από το ότι η αγωγή καταχωρήθηκε μεν εναντίον της ΑGECARE (CYPRUS) αλλά επιδόθηκε στην ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED η οποία αμέσως εξουσιοδότησε δικηγόρο να εμφανιστεί. Στον τύπο διορισμού δικηγόρου υπό εναγομένου αναγράφεται ότι η εταιρεία που εξουσιοδοτεί συνήγορο να εμφανιστεί είναι η ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED η οποία και καταχώρισε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία το οποίο όμως τώρα όπως έχω αναφέρει έχει καταστεί απόλυτο. Επίσης, από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδέυουν αίτηση και ένσταση είναι φανερό ότι έγινε συνάντηση με τα μέρη για το θέμα της παρούσας αγωγής. Επομένως έχω τη θέση ότι ολοφάνερα τίθεται θέμα λανθασμένης περιγραφής ονόματος (misnomer) και ότι ορθά η αγωγή επιδόθηκε στην ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED και συνεπώς δικαιολογείται η τροποποίηση του τίτλου. Οι άλλοι ισχυρισμοί/ενστάσεις της εναγομένης-καθ΄ης η αίτηση αφορούν όπως έχει ήδη αναφερθεί σε υπέρμετρη καθυστέρηση που έχει επιδειχθεί στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης η οποία είναι, σύμφωνα πάντα με την ένσταση, υπό τις περιστάσεις αδικαιολόγητη και αποτελεί ουσιαστικά κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου αλλά και την θέση ότι δεν δίνεται επαρκής δικαιολογία για την καθυστέρηση αυτή. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 30.5.
  1. Επιδόθηκε στις 11.6.13 και η εναγομένη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 17.6.
  2. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε 2 χρόνια μετά την καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης αφού εν τω μεταξύ έχει μεσολαβήσει μία τουλάχιστον συνάντηση στις 18.11.13 μεταξύ των δικηγόρων τους. Είναι φανερό δηλαδή ότι η αίτηση έχει καταχωρηθεί 2 περίπου χρόνια μετά την επίδοση της αγωγής. Δεν μπορώ να δεχθώ εκ των πραγμάτων τη θέση της ενόρκως δηλούσας ότι μόλις πρόσφατα έγινε αντιληπτό το λάθος αφού αποτελεί εύρημα μου ότι ήταν σε γνώση της ενάγουσας τουλάχιστον από την ημερομηνία καταχώρισης του σημειώματος εμφάνισης στις 17.6.
  3. Εκείνο όμως το οποίο είναι δεδομένο είναι ότι η υπό κρίση αίτηση έχει καταχωρηθεί πριν να ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία, στην παρούσα υπόθεση. Σημειώνω το γεγονός ότι η εναγομένη δεν είχε λάβει κανένα διάβημα στην διαδικασία, ιδιαίτερα μετά την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, καταχώρησε την υπεράσπιση της μετά από ειδοποίηση που έλαβε από το πρωτοκολλητείο ημερομηνίας 28.5.15 στις 30.6.15 ενώ ήδη είχε καταχωρηθεί η υπό κρίση αίτηση από την ενάγουσα στις 23.6.
  4. Θεωρώ επίσης, λαμβάνοντας υπόψη μου το περιεχόμενο της αίτησης και την επιδιωκόμενη τροποποίηση ότι δεν πρόκειται για μεταβολή της ήδη υπάρχουσας βάσης αγωγής και της θέσης της ενάγουσας όπως προβάλλεται σ΄αυτή. Θεωρώ έτσι υπό τις περιστάσεις ότι η καθυστέρηση που έχει προκληθεί, λαμβάνοντας υπόψη μου και την στάση της άλλης πλευράς, δεν θα προκαλέσει καμμιά ανυπέρβλητη ζημιά στην εναγομένη λαμβάνοντας υπόψη ότι θα αποζημιωθεί και με την ανάλογη διαταγή για έξοδα. Ενόψει των ανωτέρω θεωρώ ότι κανένας από τους λόγους ένστασης δεν μπορεί να επιτύχει και η ένσταση απορρίπτεται. Εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου επιτρέπεται η τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος δια της αντικατάστασης του ονόματος της εναγομένης ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED με το όνομα ΑGECARE (CYPRUS) LIMITED. Τροποποιημένο κλητήριο να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από σήμερα. Τροποποιημένη υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 21 ημερών από την επίδοση του τροποποιημένου κλητηρίου. Τυχόν απάντηση στην υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης υπεράσπισης. Η αγωγή ορίζεται για οδηγίες, στις 29.2.2016 και ώρα 9.00π.μ. για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχει συμμόρφωση με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Σε ό,τι αφορά τα έξοδα τόσο της αίτησης όσο και αυτά που θα σπαταληθούν συνεπεία της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ της καθ΄ης η αίτηση-εναγόμενης και εναντίον της αιτήτριας-ενάγουσας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.).................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.