Arricano Real Estate Plc ν. Assofit Holdings Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 5514/14, 18/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A483 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5514/14 Μεταξύ: Arricano Real Estate Plc Εναγόντων και
- Assofit Holdings Limited
- Νίκος Κυριακίδης, προσωρινός παραλήπτης της εναγομένης 1
- Stockman Interhold SA
- Andrey Adamovskyi
- Alexander Granovskyi
- Liudmyla Parkhomenko
- Torsem Co Limited
- PETRON HOLDING CORP Εναγομένων Ημερομηνία: 18 Νοεμβρίου,
- Αίτηση Ημερομηνίας 6.10.14 Για Έκδοση/Οριστικοποίηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: Ο κ. Σ. Κώστα, για Στέλιος Αμερικάνος & Σία ΔΕΠΕ (Δ.Θ.452). Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: Οι κ.κ. Χρ. Φρακάλας και Λ. Παπακωνσταντίνου, για Ιωαννίδης Δημητρίου ΔΕΠΕ (Δ.Θ.211). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Απευθείας Από Την Έδρα) Ζητείται από τους ενάγοντες/αιτητές ο (προσωρινός) διορισμός ενδιάμεσου παραλήπτη της περιουσίας των εναγομένων 7/ καθ' ων η αίτηση (Torsem Co Ltd), ως το αιτητικό (Α) της παρούσας αίτησης και η παράδοση σε αυτόν, όλων των μητρώων, βιβλίων και εγγράφων των εναγομένων 7/καθ' ων η αίτηση, ως το αιτητικό (Β). Η ακριβής διατύπωση των διαταγμάτων καταγράφεται στο σώμα της αίτησης. Τα διατάγματα αυτά, σε αντίθεση με εκείνα που αφορούν στο αιτητικό (Γ) και (Δ) της αίτησης, δεν εκδόθηκαν μονομερώς όταν η αίτηση είχε αχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στις 8.10.
- Τα διατάγματα (Γ) και (Δ), ως εκδόθηκαν και συντάχθηκαν στις 13.10.14, απαγορεύουν - και αναφέρομαι στο γενικό τους περιεχόμενο - στους εναγόμενους 7/ καθ' ων η αίτηση από του να προβούν σε οιαδήποτε αλλαγή στη μετοχική τους δομή ή να αποξενώσουν οποιαδήποτε περιουσιακά τους στοιχεία, χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση των εναγόντων/αιτητών (το αιτητικό (Γ)), ενώ διατάζουν συγχρόνως τους εναγόμενους 7/καθ' ων η αίτηση, όπως προβούν (σε καθορισμένο χρόνο), σε ένορκη αποκάλυψη εγγράφων και πληροφοριών για τα περιουσιακά τους στοιχεία, χρέη, υποχρεώσεις, εμπορικές συναλλαγές, τραπεζικούς λογαριασμούς, αλληλογραφία και δάνεια. Το αίτημα, που εδράζεται νομικώς (και) στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Kalev Aavik. Εκεί (με παραπομπή σε πληθώρα τεκμηρίων), περιγράφονται οι συνθήκες και γεγονότα που (κατά την άποψη του ομνύοντα), επιρρώνουν το αίτημα. Υπάρχει ένσταση στην έκδοση των διαταγμάτων (Α) και (Β) και στη συνέχιση ισχύος των διαταγμάτων (Γ) και (Δ). Οι λόγοι, εξειδικεύονται στη συνοδευτική ένορκη δήλωση του Kostiantyn Likarchuk. Δεν προσφέρθηκε προφορική μαρτυρία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων/αιτητών προέταξε πως τα γεγονότα δικαιολογούν την έκδοση/οριστικοποίηση των διαταγμάτων. Ο κ. Κώστα, με επίγνωση ότι παρέρευσε αρκετό χρονικό διάστημα από τη μονομερή έκδοση των διαταγμάτων (Γ) και (Δ), αλλά και συναρτώμενου τούτου, με τη μη καταχώρηση Έκθεσης Απαίτησης από μέρους των εναγόντων/αιτητών, υποστήριξε περαιτέρω πως τα πράγματα θα πρέπει να διαφοροποιηθούν εν σχέσει με την εμβέλεια (ή καλύτερα με τα παρεπόμενα), που κατά κανόνα απορρέουν σε παρόμοιες περιπτώσεις ένεκα της παράληψης προώθησης της αγωγής, κατά τα πρότυπα τού σκεπτικού στη Louis Vuitton ν Δέρμοσακ Λτδ και Άλλης
(1992)1(Β) ΑΑΔ 1453 (στην οποία με λεπτομέρεια αναφέρθηκε και ο κ. Φρακάλας, για να πείσει όμως περί του αντιθέτου). Ο κ. Κώστα, με δόρυ τη Melouskia Commercial Ltd και Άλλων ν Chumachenko Alisa και Άλλων, ΠΕ 71/13, ημ. 30.9.14, ανέπτυξε ότι η παραδρομή των εναγόντων/αιτητών να καταχωρήσουν την Έκθεση Απαίτησης δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως ο μοναδικός ή ως ο αποφασιστικός παράγοντας για την κρίση του αιτήματος. Εισηγήθηκε προσέτι, πως η εν γένει συμπεριφορά των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση (ως λεπτομερώς την περιέγραψε), καθιστά αναγκαία την έκδοση των διαταγμάτων (Α) και (Β), εφόσον συντρέχουν και οι απαραίτητες προς νομοθετικές και νομολογιακές προϋποθέσεις. Σε ό,τι αφορά στις τοποθετήσεις των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση (και στην έκταση που δεν έτυχαν ήδη ενδεικτικής αναφοράς), ο κ. Φρακάλας υπέβαλε πως δεν ικανοποιούνται τα προνοούμενα στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 είτε για την έκδοση είτε για την οριστικοποίηση των διαταγμάτων. Με υπόψη την επιχειρηματολογία των δικηγόρων και το περιεχόμενο της αίτησης, της ένστασης, των συνοδευτικών ενόρκων δηλώσεων και των επισυνημμένων τεκμηρίων - πλην μιας εξαίρεσης στην οποία θα αναφερθώ σε λίγο - συγκλίνω με τις θέσεις που εξέφρασε ο κ. Φρακάλας και αποκλίνω (με κάθε σεβασμό), από εκείνες του κ. Κώστα. Προτού επεκταθώ, λέγω ότι προσεγγίζοντας τα συζητούμενα, είχα διαρκώς κατά νουν (εν είδει αυτοκαθοδήγησης), τη νομολογία που ερμήνευσε το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν14/60, όπως για παράδειγμα, τη Hellenic Bank Public Company Limited v Alpha Panareti Public Limited, ΠΕ 145/11, ημ. 13.6.13, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο συνόψισε τις αρχές που ενδιαφέρουν, ως εξής: «. Όσον αφορά τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, αυτές ορθά επισημάνθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο και είναι οι ακόλουθες: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Ενάγουσα σε θεραπεία και (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motoria Ltd
(1987)1 C.L.R. 303 Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453). Επιπρόσθετα των πιο πάνω, θα πρέπει εντέλει το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο, υπό τις συνθήκες, είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί το διάταγμα. (Βλ. Bacardi v. Vinco
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, Ζωντίλης v. Αντρέου
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1603 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπρές Λτδ v. C.Kokkouris Trading
(1998)1 A.A.Δ. 149). Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, το πρωτόδικο Δικαστήριο επισημαίνει ότι αυτή «. έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα». Περαιτέρω, το Δικαστήριο, αναφερόμενο στις ζητούμενες θεραπείες, διαπιστώνει ότι «. όπως διατυπώνονται στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, αποκαλύπτουν, κατά την κρίση μου, σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση». Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εφεσειόντων εισηγήθηκε ότι η πιο πάνω κατάληξη, που βασίζεται μόνο στα δικόγραφα, είναι εσφαλμένη, καθόσον, σύμφωνα με τη νομολογία, θα έπρεπε κατά την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής να λαμβάνονται υπόψη και τα στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με τις ένορκες δηλώσεις. Προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης, παρέπεμψε στην υπόθεση Σοφοκλέους v Ταβελούδη κ.ά.
(2002)1 ΑΑΔ 92, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Ανεξάρτητα όμως από την κατάληξη μας υπήρχε το υλικό να θεμελιώσει και τις δύο προϋποθέσεις. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Cayne v. Global Natural Resources Plc [1984] 1 All Ε.R.225, σοβαρό θέμα προς εκδίκαση (serious question to be tried) θεωρείται «one for which there is some supporting material».Ο όρος είναι ο ίδιος και στο άρθρο 32». Επί του θέματος αυτού παρατηρούμε τα ακόλουθα. Στην Α/φοί Μυλωνά κ.ά. v. Michalakis Avraamides & Co. Ltd,
(1998)1 ΑΑΔ 1513, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 1516: «Ερμηνευτική των προϋποθέσεων, που θέτει το Άρθρο 32 του Ν. 14/60, για τη χορήγηση ενδιάμεσης θεραπείας, είναι η Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, στην οποία παραπέμπει το πρωτόδικο Δικαστήριο. Ενώ, όπως εξηγεί στην απόφασή του, η αποκάλυψη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κρίνεται αντικειμενικά, με αναφορά στη διατυπωθείσα από τον εφεσείοντα θέση στην αγωγή του, η πιθανότητα επιτυχίας, μικρή έστω στο βαθμό που να είναι ορατή, πρέπει να αποδειχθεί με τη μαρτυρία που προσάγεται προς υποστήριξη της αίτησης». Επίσης, στην υπόθεση Eurocypria v. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά., ΠΕ 170/2011, ημερ. 20.10.2011, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/1960 έχουν περαιτέρω επεξηγηθεί σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μεταξύ των οποίων στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates & Others (ανωτέρω) και Πουργουρίδη v. Θέμιδος Μέζου κ.ά. [1994] 1 ΑΑΔ 201. Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη επεξηγήθηκε ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα». Υποστήριξη της πιο πάνω θέσης μπορεί να αντληθεί και από την απόφαση Τσιολάκκη κ.ά. v. Στυλιανίδη,
(1992)1 ΑΑΔ 782, όπου κρίθηκε ότι ο όρος «καλή αιτία αγωγής» (good cause of action) που προσδιορίζει βάσει του άρθρου 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το βάσιμο της αγωγής για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος αναφορικά με μη επίδικο θέμα της αγωγής, έχει την ίδια έννοια με τον όρο «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση» που τίθεται στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)των περί Δικαστηρίων Νόμων. Τη θέση αυτή αποδεχόμεθα ως ορθή και δεχόμαστε ότι, εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής, τότε τούτο είναι αρκετό για ικανοποίηση της πρώτης προϋπόθεσης. Ακολούθως, το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρεί στην εξέταση της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας του Ενάγοντα, με βάση τη μαρτυρία και τα στοιχεία που έχει ενώπιον του. Περαιτέρω, όσον αφορά αυτή τη δεύτερη προϋπόθεση, με βάση τη νομολογία την οποία παραθέτει το πρωτόδικο Δικαστήριο, ο Ενάγοντας είναι αρκετό για να επιτύχει έκδοση διατάγματος αν πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας, αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, κάτι που θα έχει το καθήκον να πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας». Στο μόνο σημείο που συμφωνώ με τον κ. Κώστα, είναι στο ότι κατά το περιεχόμενο τού Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος φαίνεται να υπάρχει καλή βάση αγωγής των εναγόντων/αιτητών εναντίον των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση. Κατά τα άλλα, καμιά από τις υπόλοιπες προϋποθέσεις του άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν14/60 ικανοποιείται, μια και η μαρτυρία που παρουσιάστηκε, απέχει (από απόψεως λεπτομέρειας και επάρκειας), από το να δύναται να ταξινομηθεί (όπως ευστόχως ανέπτυξε ο κ. Φρακάλας), στην κατηγορία εκείνη που αρμόζει και απαιτείται σε τέτοιας φύσης ενδιάμεσες διαδικασίες, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στα περί δόλου, απάτης και συνωμοσίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Hellenic Bank Public Company Limited v Alpha Panareti Public Limited, ΠΕ 145/11, ημ. 13.6.13), αλλά και στα έτερα επίδικα στην αγωγή (με όμοια κίνητρα και αποδιδόμενη πρόθεση στους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση), σε σχέση με τις επίμαχες μεταβιβάσεις και εκχωρήσεις δανείων, περί των οποίων οι ενάγοντες/αιτητές συνάγεται ότι ήξεραν πολύ πριν από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Αναφέρθηκε περιπλέον από τους ενάγοντες/αιτητές, ότι η έκδοση των διαταγμάτων (Α) και (Β), θα πρέπει να επιτύχει, ειδάλλως τα πράγματα θα γίνουν τόσο δυσμενή για αυτούς, που θα καταστεί σχεδόν αδύνατη (ή πολύ δύσκολη), η επιτυχία των όσων πιστεύουν πως πρέπει να αποκομίσουν με την αγωγή τους. Μολαταύτα, χαρακτηριστικό και αυτής της θεματικής είναι η αοριστία και η ανεπάρκεια της σχετικής μαρτυρίας. Ξέχωρα τούτου, έχει (ας μη λησμονείται), παρέλθει περισσότερο από ένα έτος από την καταχώρηση της αίτησης και τη μονομερή έκδοση των διαταγμάτων (Γ) και (Δ), δίχως να καταδειχθεί κάτι που να δημιουργεί αντικειμενική ανησυχία πώς η υφιστάμενη κατάσταση θα ανατραπεί αν δεν εκδοθούν - τα τόσο δραστικά κατά την JSC BTA Bank v Ablyazov (No 3)
(2010)EWHC 1779 (στην οποία αναφέρθηκε ο κ. Φρακάλας) και άλλες παρόμοιες αποφάσεις - διατάγματα (Α) και (Β), ή ότι θα παραβλαφθούν τα δικαιώματα των εναγόντων/αιτητών. Μια απλή ανάγνωση της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση το αποδεικνύει τούτο άνευ ετέρου. Όπως και το ότι οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση έχουν συμμορφωθεί πλήρως και ικανοποιητικώς (όπως δηλώθηκε στις αγορεύσεις), με τα διατάγματα (Γ) και (Δ). Δεν διαφεύγει την προσοχή πως προ ολίγου απορρίφθηκε αίτημα των εναγόντων/αιτητών για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε σχέση με την παρούσα διαδικασία, ωστόσο αξίζει υπογράμμισης πως τούτο έγινε για καλούς λόγους και κατά τρόπο που τελικώς (και εκ των πραγμάτων), δεν επηρεάζει τα τρέχοντα. Παραμένει συνεπώς πως οι ενάγοντες/αιτητές δεν καταχώρησαν Έκθεση Απαίτησης, αποτυγχάνοντας έτσι να λειτουργήσουν με την αναμενόμενη επιμέλεια (οι ίδιοι, όχι οι δικηγόροι τους), και να εφοδιάσουν τους τελευταίους με τα απαιτούμενα. Οι αιτιάσεις που προώθησαν δεν αρκούν για τα όσα τώρα επιδιώκουν και οπωσδήποτε ποσώς αμβλύνουν την υποχρέωση που είχαν να χρησιμοποιήσουν καταλλήλως τη δικονομία ώστε να αποκομίσουν τα δέοντα και προχωρήσουν στη σύνταξη και καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης και κατ' ακολουθίαν στη γρήγορη εκδίκαση της αγωγής, καθώς ορίζει η νομολογία. Μπορεί μάλιστα να γίνει επί τούτω σχετική μνεία (εννοείται, χωρίς ίχνος εφετειακής διάθεσης), στην Αναφορικά με την Αίτηση της Εταιρίας Quantum Telecommunications Ltd
(2005)1(B) ΑΑΔ 901, αλλά, κυρίως, στην προαναφερθείσα Louis Vuitton ν Δέρμοσακ Λτδ και Άλλης
(1992)1(Β) ΑΑΔ 1453 και επιπλέον, στην Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ ν C Koukkouris Trading Co Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 149, αναφορικώς με το καθήκον του διαδίκου που έτυχε προσωρινής ενδιάμεσης θεραπείας (ή που εξακολουθεί να την επιζητεί), να προλειάνει το ταχύτερο το έδαφος για εκδίκαση της αξίωσης. Δεν ενήργησαν τοιουτοτρόπως οι ενάγοντες/αιτητές στην προκειμένη περίπτωση. Η διαπίστωση τούτη υπό τις περιστάσεις - και στην απουσία ικανών λόγων που να εντάσσουν την περίπτωση εντός των παραμέτρων αρχής που αναπτύχθηκαν στη Melouskia Commercial Ltd και Άλλων ν Chumachenko Alisa και Άλλων, ΠΕ 71/13, ημ. 30.9.14 - αποβαίνει καταλυτική για την τύχη της αίτησης, στο σύνολο της. Το αίτημα απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων/αιτητών, ως τούτα θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. Η εκδίκαση της ουσίας της αγωγής χρονίζει. Επιβάλλεται η δικονομική της ώθηση. Προς τούτο, διατάζεται όπως η Έκθεση Απαίτησης καταχωρισθεί εντός 14 ημερών από σήμερα. Ακολούθως, να τηρηθούν αυστηρώς (από όλους τους διαδίκους), οι αφορούντες Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί. Η αγωγή ορίζεται για οδηγίες στις 18.12.15 και ώρα 9.00 πμ. (Υπ.) .......... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο