Επί τοις αφορώσι τη Φαίδρα Πολυκάρπου ή Κ. Σαββίδου ή Σ. Καμμίτση, Αρ. Αιτ. 199/2001, 30/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A600 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΠΙΚΥΡΩΣΕΩΣ ΔΙΑΘΗΚΩΝ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αιτ. 199/2001 Επί τοις αφορώσι τη Φαίδρα Πολυκάρπου ή Κ. Σαββίδου ή Σ. Καμμίτση Αποβιώσασα ----------------- Αίτηση υπό ΣΑΒΒΑ, ΣΟΦΟΚΛΗ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑΣ Κ. ΣΑΒΒΙΔΟΥ ΕΚ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ημερομηνίας 17.11.
- ΑΙΤΗΤΩΝ ---------------- 30 Δεκεμβρίου, 2015 Eμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Κ. Σαββίδης Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Σ. Ανθρακιώτης ------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι πιο πάνω Αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο όπως: «α) Δοθεί άδεια παρατάσεως χρόνου 7 ημερών από το Σεβαστό Δικαστήριο για να καταχωρήσουν ένσταση στην αίτηση του κληρονόμου Δημήτρη Πολυκάρπου για τη Διαχείριση 199/2001 που καταχωρήθηκε στις 5.12.13 και είναι ορισμένη για Ακρόαση και Αγόρευση στις 27.11.15.» Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.
- κ.2, Δ.57,1, 2, 3, 4 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται η αίτηση φαίνονται στην επισυνημμένη σ΄ αυτήν ένορκη δήλωση των τέκνων της αποβιώσασας, νόμιμων κληρονόμων και αιτητών Σάββα, Σοφοκλή και Μαρίας Κ. Σαββίδου εκ Λευκωσίας. Λέγουν στην ένορκη τους δήλωση ότι είναι οι νόμιμοι κληρονόμοι της αποβιωσάσης και ζητούν από το Δικαστήριο παράταση χρόνου 7 ημερών για να υποβάλουν ένσταση στην αίτηση του κληρονόμου Δημήτρη Πολυκάρπου που καταχωρήθηκε στις 5.12.2013 στη διαχείριση 199/01 και η οποία ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 27.11.
- Η αίτηση ημερ. 5.12.13 επιδόθηκε λανθασμένα στο δικηγόρο Κυριάκο Σαββίδη αντί σ΄ αυτούς προσωπικά. Συνεπεία αυτής της παράλειψης έλαβαν γνώση καθυστερημένα και δεν ενήργησαν δεόντως και καταχωρήθηκε ένσταση ανακοπής αντι κανονικής ένστασης με συνημμένη ένορκη δήλωση. ΄Ηταν δηλαδή λανθασμένη η υποβληθείσα ένσταση και ζητούν να υποβάλουν νομότυπη ένσταση συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση. Ο Δημήτρης Πολυκάρπου καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση την οποία βάσισε στον Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμο Κεφ. 189, άρθρο 31, 33
(1),
(2),
(3), 37, άρθρο 52
(1)(α)(β), 55, 57 και 58 καθώς και τους περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμούς του 1955 και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 και Δ.48 θ.1, 2, 3, 4
(1), 5- 7 Δ.9 Κ.13, στη Διαταγή 52 Θ.1, 2, 3,
- Ο Καθ΄ ου η Αίτηση καταγράφει αριθμών λόγων ένστασης, ένας από τους οποίους είναι ο ακόλουθος: «
- Δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Υπάρχει καταχωρημένη ΄Ενσταση ήδη άρα το Δικαστήριο δεν κέκτηται αρμοδιότητος να δώσει άδεια παρατάσεως χρόνου 7 ημερών για να καταχωρηθεί η Ένσταση.» Η ένσταση βασίζεται πάνω στα γεγονότα όπως αυτά φαίνονται μέσα από το φάκελο της υπόθεσης. Η αίτηση του Δημήτρη Πολυκάρπου για διορισμό ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Φαίδρας Πολυκάρπου, του Χρίστου Κληρίδη καταχωρήθηκε στις 5.12.2013 πριν 2 χρόνια, δηλαδή, και οι Αιτητές στην παρούσα αίτηση καταχώρησαν έγγραφο με τον τίτλο «΄Ενσταση», στην αίτηση αυτή, ημερ. 10.1.
- Την ένσταση αυτή υπογράφουν οι δικηγόροι Κυριάκος και Παναγιώτης Σαββίδης και δήλωσαν ως διεύθυνση επιδόσεως το δικηγορικό γραφείο του Κυριάκου Σαββίδη και την επίδωσαν στους δικηγόρους του Δημήτρη Πολυκάρπου: Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Η αίτηση ημερ. 5.12.2013 ορίστηκε για ακρόαση στις 4.4.2014 και ο δικηγόρος των Αιτητών στην παρούσα αίτηση εμφανίστηκε και επιχειρηματολόγησε και επεφυλάχθηκε η απόφαση η οποία όμως δεν δόθηκε μέχρι σήμερα. Στο ενδιάμεσο ο δικηγόρος των Αιτητών εμφανίστηκε στις 13.1.2014 και στις 24.1.2014 χωρίς να υποβάλει οποιοδήποτε αίτημα. Στις 2.4.2014 οι Αιτητές στην παρούσα αίτηση καταχώρησαν νέα αίτηση μέσω των ιδίων δικηγόρων τους με την οποία ζητούσαν όπως χορηγηθούν έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας της πιο πάνω αποβιωσάσης στους Παναγιώτη Σαββίδη δικηγόρο και Σάββα Σαββίδη κληρονόμο, η οποία εκκρεμεί μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 10.11.2015 αποφάσισε όπως η αίτηση ημερ. 5.12.2013 ακουστεί πρώτη και ακολούθως καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. Νομική πτυχή Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Κ.
- Ο Κανονισμός 2 προβλέπει ότι κάθε Αίτηση στο Δικαστήριο πρέπει να γίνεται γραπτή και να εκθέτει τη φύση του διατάγματος ή οδηγίας που ζητούνται και να αναφέρει το ειδικό άρθρο ή κανόνες του Δικαστηρίου στους οποίους στηρίζεται. Επίσης προβλέπει τον τύπο της Αίτησης και εάν η Αίτηση θα πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Αίτηση να εκθέτονται σ΄ αυτή. Εάν δεν απαιτείται ένορκη δήλωση τα γεγονότα θα εκθέτονται στην ίδια την αίτηση. Η Αίτηση βασίζεται επίσης στη Δ.57 Κ.1, 2, 3,
- Πράγματι η Δ.57 Θ.2 προβλέπει ή χορηγεί εξουσία στο Δικαστήριο να επεκτείνει ή να μειώνει τον χρόνο που καθορίζεται από τους κανονισμούς ή ορίζεται από οιονδήποτε διάταγμα για να γίνει κάτι ή να αρχίσει κάποια διαδικασία. Οι Αιτητές με την παρούσα Αίτηση ζητούν παράταση του χρόνου για 7 μέρες για να καταχωρήσουν ένσταση στην αίτηση του κληρονόμου Δημήτρη Πολυκάρπου που καταχωρήθηκε στις 5.12.13, στη Διαχείριση 199/
- Στις 10.1.2014, προ διετίας, καταχώρησαν έγγραφο με τον τίτλο «ΕΝΣΤΑΣΗ» στην Αίτηση ημερ. 5.12.13 και επειδή τόσο ο Αιτητής Δημήτρης Πολυκάρπου, όσο και οι Αιτητές στην παρούσα, θεωρούσαν το έγγραφο αυτό ως ένσταση, ορίστηκε η υπόθεση αρκετές φορές για ακρόαση. Συνεπώς, εφόσον οι Αιτητές καταχώρησαν ένσταση στην Αίτηση ημερ. 5.12.13, δεν μπορούν να ζητούν τώρα παράταση του χρόνου για καταχώρηση ένστασης, για δεύτερη φορά. Η Αίτηση αυτή των Αιτητών είναι καταχρηστική και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί. Στην απόφαση ΤΖΕΝΑΡΟ ΠΕΡΕΛΛΑ
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 επαναλήφθηκαν και υιοθετήθηκαν αρχές από προηγούμενη νομολογία. Η άσκηση δικονομικών δικαιωμάτων μπορεί να περισταλεί εφόσον ασκούνται για σκοπούς άλλους από εκείνους για τους οποίους παρέχονται και απολήγουν σε κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου. Τα Δικαστήρια έχουν εξουσία να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής διαδικασίας. Η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές, ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Η έγερση ή η προώθηση περισσότερων της μιας διαδικασιών για την επίτευξη στόχων που μπορεί και έπρεπε να επιδιωχθούν σε μια διαδικασία, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Το σχετικό απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση έχει ως εξής, στη σελίδα 223: «Στην Constantides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, αποφασίστηκε ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά δικαστήρια, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής διαδικασίας. Η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές. Ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Από τα πολύ παλιά χρόνια έγινε δεκτό ότι η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μιας διαδικασιών για την επίτευξη στόχων που μπορεί και έπρεπε να επιδιωχθούν σε μια διαδικασία, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας [βλ. Williams v. Hunt [1905] 1 K.B. 512]. Στην Πολιτική ΄Εφεση 8894 (αποφασίστηκε στις 28.4.93), η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου διαπίστωσε ότι: «.. Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου». Εάν οι Αιτητές ήθελαν να διορθώσουν την παρατυπία, θα έπρεπε να καταχωρήσουν Αίτηση με το ανάλογο αίτημα και βασισμένη στους ορθούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ούτως ώστε να ενεργοποιείται η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να το εξετάσει λαμβάνοντας υπόψη όλες τις παραμέτρους. Η Δ.64 δεν παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να προβαίνει αυτεπάγγελτα σε διορθωτικές κινήσεις, FEDERAL BANK OF LEBANON (SAL) v. ΝΙΚΟΣ Κ. ΣΙΑΚΟΛΑΣ, Πολ. Εφ. Αρ. Ε21/2013, 11.11.2015. Εάν οι Αιτητές ήθελαν διόρθωση της παρατυπίας όφειλαν να βασίσουν την Αίτηση τους στους Θεσμούς που στοιχειοθετούν το νομικό βάθρο. ΄Εχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις ο καθορισμός του νομικού βάθρου με αναφορά στο άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και των θεσμών που το στοιχειοθετούν, αποτελεί, σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όρο απαράβατο για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου (βλ. Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδης κ.ά.
(1990)1 ΑΑΔ 965. Επομένως, η επίκληση της Δ.64 ήταν επιβεβλημένη για την έγκυρη στοιχειοθέτηση της επίδικης αίτησης και τη διατύπωση του ορθού ή κατάλληλου αιτήματος. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ΄ ου η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο