Πρόδρομος Πετρίδης, Ειδ. Πτωχ. αρ: 117/2014, 4/12/2015

(2)του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5. Αν ο χρεώστης παραλείψει να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση πτώχευσης, τότε θεωρείται ότι έχει διαπράξει πράξη πτώχευσης, εκτός φυσικά και αν έχει επιτύχει προηγουμένως τον παραμερισμό της. Οι λόγοι τους οποίους μπορεί να επικαλεστεί ο χρεώστης για να επιτύχει παραμερισμό της Ειδοποίησης, αναφέρονται στο άρθρο 3

(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, όπως υποδείχθηκε επανειλημμένα από τη νομολογία. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Re Kostas Loucas

(1986)2 J.S.C. 365, Νίκος Λάρκου ν. Ελένης Κατσιαρή

(2000)1 Α.Α.Δ. 1694 και Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημητρίου

(2008)1 Α.Α.Δ. 425. Οι λόγοι τους οποίους μπορεί να επικαλεστεί, συνεπώς, περιορίζονται σε ζητήματα σχετιζόμενα με ανταξίωση, συμψηφισμό ή ανταπαίτηση και κανένας άλλος λόγος μπορεί να προβληθεί στην ένορκη δήλωση, με την οποία, όπως αναφέρθηκε, μπορεί ο χρεώστης να παραμερίσει την Ειδοποίηση Πτώχευσης. Όπου ο χρεώστης επιθυμεί να εγείρει οποιοδήποτε άλλο θέμα, πέραν από αυτά που αναφέρονται στο άρθρο 3

(1)(ε) του Κεφ.5, που σχετίζονται, επαναλαμβάνω, με ανταπαίτηση, ανταγωγή ή συμψηφισμό, όπως για παράδειγμα εξόφληση, αναστολή, κατάχρηση ή οποιοδήποτε άλλο παρεμφερές θέμα, τότε είναι δυνατό να καταχωρίσει αίτηση για παραμερισμό της Ειδοποίησης και όχι ένορκη δήλωση που προβλέπεται στο συγκεκριμένο άρθρο του περί Πτωχεύσεως Νόμου. Τότε, μάλιστα, η προθεσμία των τριών ημερών, μέσα στην οποία πρέπει να καταχωρηθεί η ένορκη δήλωση, η οποία επενεργεί ως μέτρο ακύρωσης, δεν ισχύει. (Βλ. επίσης Αλωνεύτης ν. Alpha Bank Ltd

(2010)1 A.A.Δ. 475 και Αναφορικά με τον Κώστα Αριστείδη, ECLI:CY:AD:2015:A355, Πολ. Έφεση Αρ. 199/2010, ημερ. 20.5.2015). Στην κρινόμενη υπόθεση ο Αιτητής επέλεξε να καταχωρίσει αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης. Οι λόγοι που δικαιολογούν, με βάση τους ισχυρισμούς του Αιτητή, τον παραμερισμό της ειδοποίησης αναφέρονται με λεπτομέρεια στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την αίτηση. Όπως αναφέρει, εναντίον του είχε εκδοθεί διάταγμα παραλαβής στις 22.6.2008, στα πλαίσια της αίτησης αρ. 150/2008 που είχε καταχωρίσει η ίδια Τράπεζα (Τεκμήριο 1). Στα πλαίσια των υποχρεώσεων του, συνεχίζει, κλήθηκε από τον Επίσημο Παραλήπτη και συμπλήρωσε έκθεση καταστάσεως της περιουσίας του (Τεκμήριο 4) και την ίδια ημέρα (8/7/2008) διεξήχθη από τον Επίσης Παραλήπτη η προκαταρκτική του εξέταση (Τεκμήριο 5). Η Τράπεζα, προσθέτει, έχει επαληθεύσει το χρέος της, όπως προκύπτει από την επιστολή του Επίσημου Παραλήπτη, ημερ. 15.9.2014 (Τεκμήριο 6). Μετά από την παρέλευση πέντε χρόνων από την ημερομηνία που εκδόθηκε το διάταγμα παραλαβής, υπέβαλε αίτηση για ακύρωση του διατάγματος, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 31(Α) του Κεφ. 5 (πριν από την Πρόσφατη Τροποποίηση) και στις 23.6.2013, το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο ακύρωσε το διάταγμα παραλαβής ημερ. 22.5.2008. Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα, υποστηρίζει πως η παρούσα ειδοποίηση καταχωρίστηκε από την Τράπεζα καταχρηστικά και ζητά τον παραμερισμό της, αφού δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε σκοπό η κήρυξη του σε πτώχευση. Ουδεμία περιουσία, σημειώνει, αποκτήθηκε από τον ίδιο μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής και την αποκατάσταση του και θα ήταν άδικο και αδικαιολόγητο να κηρυχθεί εκ νέου σε πτώχευση τη στιγμή που καταβάλλει προσπάθειες να επαναδραστηριοποιηθεί για να μπορέσει να εξοφλήσει τα χρέη του. Η Τράπεζα καταχώρισε ένσταση, υποστηρίζοντας πως ο Αιτητής δεν έχει προβάλει οποιοδήποτε ουσιαστικό λόγο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης, η οποία εισήχθη νομότυπα, στηριζόμενη στο αδιαμφισβήτητο εξ αποφάσεως χρέους του Αιτητή προς την Τράπεζα. Κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, ο Αιτητής καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, επεξηγώντας τις προσπάθειες που κατέβαλε (και συνεχίζει να καταβάλλει) για να επαναδραστηριοποιηθεί. Όπως υποστηρίζει, μετά από την ακύρωση του διατάγματος παραλαβής (13.6.2013), εργοδοτήθηκε από την εταιρεία IRIS CORPORATE SERVICES LTD με μηνιαίες απολαβές €2.303,81, ενώ από τον Δεκέμβριο του έτους 2013 εκλέγηκε Πρόεδρος του Δ.Σ. της εταιρείας ΑΠΟΕΛ Ποδόσφαιρο (Δημόσια) Λτδ, χωρίς όμως να έχει οποιοδήποτε επιπλέον εισόδημα. Αναφέρει, περαιτέρω, πως υπέβαλε, κατά καιρούς, διάφορες προτάσεις προς την Τράπεζα για διευθέτηση των οφειλών του αλλά δεν έγιναν αποδεκτές. Υποστηρίζει, τέλος, πως κάποιος συνεγγυητής του στην οικογενειακή εταιρεία «Champion», η οποία έχει εκκαθαριστεί, έχει απαλλαγεί από την Τράπεζα, λόγω των εξασφαλίσεων που είχε η Τράπεζα σε δύο ακίνητα. Όπως πληροφορήθηκε, το ένα εκ των δύο ακινήτων πωλήθηκε, χωρίς όμως να γνωρίζει πως έχει διαμορφωθεί το χρέος του, μετά από την υπό αναφοράν εκποίηση. Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν διαμετρικά αντίθετες θέσεις. Ο συνήγορος του Αιτητή εισηγήθηκε πως δεν είναι δυνατό να προωθηθεί νέα πτωχευτική διαδικασία σε σχέση με χρέος το οποίο έχει επαληθευθεί. Η θέση αυτή, κατά το συνήγορο, συνάγεται από τις πρόνοιες του άρθρου 27(Α)

(8)του Κεφ. 5, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 61

(1)/2015 ή και προγενέστερα. Υποδεικνύοντας, περαιτέρω, πως με βάση τις μεταβατικές διατάξεις του Τροποποιητικού Νόμου του 2015(Ν.61

(1)/2015) τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του νέου Νόμου, εισηγήθηκε πως δεν παρέχεται δυνατότητα για έναρξη νέας πτωχευτικής διαδικασίας εναντίον του Αιτητή, δεδομένου ότι πρόκειται για χρέος που έχει επαληθευθεί. Ο συνήγορος των πιστωτών, υποστήριξε πως δεν έχει καταδειχθεί λόγος που να δικαιολογεί τον παραμερισμό της Ειδοποίησης. Δεδομένου, εισηγήθηκε, ότι το χρέος δεν έχει εξοφληθεί, η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι καθόλα έγκυρη και επιτρεπτή. Η εισήγηση του συνηγόρου του Αιτητή, ότι με βάση τις μεταβατικές διατάξεις του Ν. 61

(1)/2015, η παρούσα διαδικασία, η οποία καταχωρίστηκε πριν από την δημοσίευση του Τροποποιητικού Νόμου του 2015, συνεχίζεται με βάση τις πρόνοιες του νέου αυτού Νόμου, κρίνεται βάσιμη. Στο άρθρο 128(α) του Ν. 161

(1)/2015, αναφέρονται τα ακόλουθα: «128. Από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Πτώχευσης (Τροποποιητικού) Νόμου 2015, ισχύουν οι ακόλουθες μεταβατικές διατάξεις: (α) Οποιαδήποτε διαδικασία αίτησης για έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον χρεώστη, οποία άρχισε αλλά δεν έχει συμπληρωθεί πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Πτώχευσης (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015, συνεχίζεται ως διαδικασία αίτησης για έκδοση διατάγματος πτώχευσης δυνάμει του παρόντος Νόμου, χωρίς οποιαδήποτε τροποποίηση σχετικών δικογράφων.» Με βάση τη μαρτυρία που προσκόμισε ο Αιτητής με την αίτηση του, μετά από την ακύρωση του διατάγματος παραλαβής που είχε εκδοθεί εναντίον του (βλ. Τεκμήρια 1 και 2), οι πιστωτές έχουν προβεί σε επαλήθευση των εξ αποφάσεως χρεών του χρεώστη, όπως επιμαρτυρείται και από τη σχετική βεβαίωση/επιστολή του Επίσημου Παραλήπτη ημερ. 15.9.2014 (Τεκμήριο 6). Κρίνεται ορθή η εισήγηση του Αιτητή πως με βάση τις πρόνοιες της παραγράφου 8 του άρθρου 27Α και των παραγράφων 1, 2, 3 και 5 του άρθρου 30, δεν εδικαιολογείο η έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης. Οι υπό αναφοράν πρόνοιες διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: «27Α.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων

(2)και

(3), ο πτωχεύσας αποκαθίσταται αυτοδικαίως κατά την ημερομηνία συμπλήρωσης τριών

(3)ετών από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος πτώχευσης, εκτός εάν αυτός έχει ήδη αποκατασταθεί προηγουμένως ή εάν το εν λόγω διάταγμα έχει ήδη ακυρωθεί: Νοείται ότι, απαραίτητη προϋπόθεση για την αυτοδίκαιη αποκατάσταση του πτωχεύσαντα, αποτελεί η υποβολή από τον πτωχεύσαντα της Έκθεσης Καταστάσεως της περιουσίας του και της προκαταρκτικής του κατάθεσης κατά τον καθορισμένο τύπο στον Επίσημο Παραλήπτη ή τον διαχειριστή τουλάχιστο ένα έτος πριν την αυτοδίκαιη αποκατάσταση. ...........................

(8)Τηρουμένων, κατ' αναλογίαν, των διατάξεων των εδαφίων

(1),

(2),

(3)και

(5)του άρθρου 30 του παρόντος Νόμου, η αυτοδίκαιη αποκατάσταση πτωχεύσαντα, που επέρχεται δυνάμει του παρόντος άρθρου ή που επήλθε πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Πτώχευσης (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015, επιφέρει πλήρη απαλλαγή του εν λόγω προσώπου από όλα τα επαληθεύσιμα χρέη, νοουμένου ότι το πρόσωπο αυτό ενεργεί με καλή πίστη και συνεργάζεται πλήρως, είτε με τον Επίσημο Παραλήπτη είτε με τον διαχειριστή, ανάλογα με την περίπτωση, για την εκποίηση και διανομή της πτωχευτικής περιουσίας: Νοείται ότι, η αυτοδίκαιη αποκατάσταση πτωχεύσαντα δεν απαλλάσσει οποιοδήποτε πρόσωπο, από τα χρέη τα οποία προκύπτουν από: (α) φόρο, τέλος ή άλλη χρέωση παρόμοιας φύσης ή υποχρεώσεις οφειλόμενες ή καταβλητέες στη Δημοκρατία. (β) οποιοδήποτε ποσό καταβλητέο από τον πτωχεύσαντα δυνάμει του περί Δήμων Νόμου και οποιωνδήποτε δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών, όπως αυτοί εκάστοτε τροποποιούνται ή αντικαθίστανται. (γ) οποιοδήποτε ποσό καταβλητέο από τον πτωχεύσαντα δυνάμει του περί Κοινοτήτων Νόμου και οποιωνδήποτε δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών, όπως αυτοί εκάστοτε τροποποιούνται ή αντικαθίστανται.» Τα εδάφια

(1),

(2),

(3)και

(5)του άρθρου 30 έχουν ως ακολούθως: «30.-

(1)Το διάταγμα αποκατάστασης δεν απαλλάσσει τον πτωχεύσαντα από χρέος που οφείλεται από γραπτή εγγύηση προς το Δικαστήριο, ούτε από χρηματική ποινή ή χρέος με το οποίο ο πτωχεύσας ενδέχεται να επιβαρυνθεί μετά από αξίωση της Δημοκρατίας (ή οποιουδήποτε προσώπου) για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα κατά παράβαση οποιουδήποτε Νόμου ή από χρέος βάσει εγγυητηρίου που υπογράφτηκε με σκοπό την εμφάνιση προσώπου που διώκεται για ποινικό αδίκημα και ο πτωχεύσας δεν απαλλάσσεται των εξαιρουμένων αυτών χρεών εκτός αν ο Υπουργός Οικονομικών παρέχει γραπτώς με την υπογραφή του, τη συναίνεση του στην απαλλαγή του από τα χρέη αυτά.

(2)Το διάταγμα αποκατάστασης δεν απαλλάσσει τον πτωχεύσαντα από χρέος ή υποχρέωση που προέκυψε από απάτη ή δόλια κατάχρηση εμπιστοσύνης στην οποία συμμετείχε, ούτε από χρέος ή υποχρέωση για την οποία εξασφάλισε άφεση από απάτη στην οποία συμμετείχε.

(3)Το διάταγμα αποκατάστασης δεν θα απαλλάσσει οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατά την ημερομηνία του διατάγματος πτώχευσης ήταν συνέταιρος ή συνδιαχειριστής με τον πτωχεύσαντα ή ήταν αλληλέγγυα υπόχρεος με αυτόν ή συνήψε κοινή σύμβαση με αυτόν, ή οποιοδήποτε πρόσωπο που ήταν εγγυητής ή τελούσε σε σχέση εγγυητή προς αυτόν.

(4).........................

(5)Το διάταγμα αποκατάστασης συνιστά αναμφισβήτητη μαρτυρία του γεγονότος της πτώχευσης και της εγκυρότητας της πτωχευτικής διαδικασίας και σε οποιαδήποτε διαδικασία που εγείρεται εναντίον του πτωχεύσαντα ο οποίος εξασφάλισε διάταγμα αποκατάστασης σε σχέση με χρέος από το οποίο απαλλάχτηκε με το διάταγμα, ο πτωχεύσας δύναται να ισχυριστεί ότι το αγώγιμο δικαίωμα προέκυψε πριν από την αποκατάσταση του.» Είναι, κατά την αντίληψη του Δικαστηρίου, σαφές πως με το νέο νομοθέτημα δεν επιτρέπεται η προώθηση νέας πτωχευτικής διαδικασίας εναντίον προσώπου το οποίο έχει κηρυχθεί σε πτώχευση και εν συνεχεία αποκαταστάθηκε, για χρέη που είχαν προηγηθεί της ημερομηνίας αποκατάστασης τα οποία επαληθεύτηκαν. Στην προκειμένη υπόθεση, οι πιστωτές με την ειδοποίηση πτώχευσης που έχουν εισαγάγει, επιδιώκουν ακριβώς το αντίθετο. Ενώ έχουν επαληθεύσει τα χρέη τους στα πλαίσια της προηγηθείσας πτωχευτικής διαδικασίας, την οποία, ας σημειωθεί, οι ίδιοι είχαν επιτύχει, επιδιώκουν την εκ νέου πτώχευση του Αιτητή. Με βάση τις αναφερθείσες πρόνοιες του νέου νομοθετήματος, δεν επιτρέπεται η προώθηση της πτωχευτικής διαδικασίας, στη βάση των χρεών που έχουν ήδη επαληθευθεί. Η αίτηση, κατά συνέπεια, επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της Ειδοποίησης Πτώχευσης, με έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ'ων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο