← Κύπρος

ΟΙΚΟΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. OLYMPIC INSURANCE COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 5307/11, 21/12/2015

ΟΙΚΟΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. OLYMPIC INSURANCE COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 5307/11, 21/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A572 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5307/11 ΟΙΚΟΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόντων και OLYMPIC INSURANCE COMPANY LIMITED Εναγομένων Ημερομηνία: 21 Δεκεμβρίου,

  1. Αίτηση Ημερομηνίας 16.10.15 Για Εκδίκαση Προδικαστικού Νομικού Σημείου ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Εναγόμενους/Αιτητές: Η κ. Μ. Καραολιά, για Μ. Ηλιάδης & Συνεταίροι ΔΕΠΕ (Δ.Θ.404). Για τους Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση: Ο κ. Γ. Παγιάσης, για κ. Α. Παπαντωνίου (Δ.Θ.215). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι εναγόμενοι/αιτητές αιτούνται όπως: «. το νομικό σημείο (προδικαστική ένσταση) που ηγέρθηκε στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης της Εναγομένης προδικαστεί και/ή αποφασισθεί από το Δικαστήριο προδικαστικά και πριν την ακρόαση της αγωγής». Η περί ης ο λόγος παράγραφος 1 της Υπεράσπισης, έχει ως ακολούθως: «
  2. Η Εναγόμενη εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα κωλύεται και/ή εμποδίζεται και/ή αποκλείεται από του να εγείρει την παρούσα αγωγή καθότι στο Ασφαλιστήριο Πυρός με αριθμό FR0030819, υπάρχει ρήτρα που αναφέρει ότι σε περίπτωση διαφωνίας ως προς το ποσό της ζημιάς ή βλάβης, παραπέμπεται σε διαιτησία». Η αίτηση εδράζεται (μεταξύ άλλων), στη Δ.27 θθ1-3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου Έλενας Σταύρου, στην οποία η τελευταία εξηγεί τους λόγους που πλαισιώνουν το αίτημα. Οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση ενίστανται στην έκδοση του επιζητούμενου διατάγματος προτάσσοντας προς τούτο δέκα διαφορετικούς λόγους ένστασης στο σώμα της Ειδοποίησης για Πρόθεση Ένστασης. Οι λόγοι τούτοι επεξηγούνται στη συνοδευτική ένορκη δήλωση του Μιχάλη Χρυσοστόμου, υπαλλήλου των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση και συνίστανται σε θέσεις που αφορούν στο νομικώς και πραγματικώς αβάσιμο της αίτησης καθώς και στην ύπαρξη υπέρμετρης καθυστέρησης στην υποβολή της. Αποτίμησα καθετί που τέθηκε ενώπιον μου, συμπεριλαμβανομένων των Παραδεκτών Γεγονότων-Έγγραφα Α και Α1 και της μελετημένης επιχειρηματολογίας των ευπαίδευτων δικηγόρων. Συγκλίνω με το απαύγασμα των θέσεων του δικηγόρου των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση (πως η αίτηση δεν μπορεί να εγκριθεί) και αποκλίνω με κάθε σεβασμό από εκείνες της ευπαίδευτης συνηγόρου των εναγομένων/αιτητών. Εξηγώ. Προκύπτει από το περιεχόμενο της μαρτυρίας (αλλά και από τις αγορεύσεις των δικηγόρων), πως δεν υφίσταται μια κοινώς παραδεκτή και διασαφηνισμένη θεμελίωση τού κατά πόσο οι διάδικοι συμφωνούν (ή ότι αναδύεται επί τούτω ως αμοιβαίως συμφωνημένο μεταξύ τους), πως η επίδικη διαφορά σχετίζεται μόνο με την όποια ενυπάρχουσα διαφωνία ως προς το ποσό της ζημιάς ή βλάβης που φερόμενα υπέστησαν οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση κατά/ή περί την 25.12.10 - οπόταν και ως ισχυρίζονται, για λόγους άγνωστους σε αυτούς, ξέσπασε πυρκαγιά στην ασφαλισμένη περιουσία τους, με απόληξη την πρόκληση ολοκληρωτικής καταστροφή της περιουσίας αυτής - έτσι ώστε το ζήτημα να δύναται να ενταχθεί εντός των κρίσιμων προνοιών του επίδικου ασφαλιστηρίου πυρός FR0030819, ημερομηνίας 2.4.09 («το ασφαλιστήριο»). Εισηγούνται οι εναγόμενοι/αιτητές πως σύμφωνα με τον Όρο 18 του ασφαλιστηρίου, σε περίπτωση διαφωνίας ως προς το ποσό της καλυπτόμενης ζημιάς ή βλάβης, η αντιγνωμία (ανεξαρτήτως κάθε άλλου ζητήματος), θα υποβάλλεται σε διαιτητική κρίση. Θέση των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση είναι πως, προτού καν συζητηθεί ζήτημα ζημιών ή βλαβών, επιβάλλεται να αποφασιστεί η ύπαρξη ευθύνης από μέρους των εναγομένων/αιτητών (ή ακόμη και των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση), διότι μόνο τότε θα μπορούσε κανείς να ενασχοληθεί με τη θεματική των βλαβών και ζημιών που φέρεται να προκλήθηκαν από την επίμαχη πυρκαγιά. Στη βάση αυτή λέγουν οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση (στη γραπτή τους αγόρευση), μια «απλή ανάγνωση των δικογράφων της Αγωγής καταδεικνύει ότι το ενώπιον σας ζήτημα δεν αφορά διαφωνία ως προς το ποσό της ζημιάς ή βλάβης. Όπως αναντίλεκτα προκύπτει, η Εναγόμενη απέρριψε την απαίτηση της Ενάγουσας εξ' ολοκλήρου ισχυριζόμενη δήθεν παράβαση των όρων του ασφαλιστηρίου εγγράφου. Ενισχυτικό των προαναφερομένων είναι και το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 στην Ένσταση (δέσμη της σχετική αλληλογραφίας που ανταλλάχθηκε πριν την καταχώρηση της υπό αναφορά Αγωγής) που βεβαιώνει ότι ουδεμία σχέση έχουν τα όσα σήμερα ισχυρίζεται η Εναγόμενη με τα όσα ανέφερε τότε, αρνούμενη να καλύψει την Ενάγουσα. Ποιο είναι συνεπώς το ζήτημα που θα αποφασιστεί με την παρούσα αίτηση; Δέχεται σήμερα η Εναγόμενη ότι το επίδικο ζήτημα αφορά μόνο το ύψος της αποζημίωσης της Ενάγουσας; Και αν είναι καταφατική η απάντηση, τούτη η θέση δεν θα βρίσκεται σε πλήρη διάσταση με τους δικογραφημένους της ισχυρισμούς; Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της Εναγόμενης δεν τίθεται καν ισχυρισμός από την Εναγόμενη ότι το ποσό της ζημιάς ή βλάβης της Ενάγουσας ανέρχεται σε συγκεκριμένο ποσό. Υπάρχει μόνο μια γενική άρνηση. Πως είναι δυνατόν σήμερα να ομιλεί για «διαφωνία ως προς το ποσό της ζημιάς» χωρίς η ίδια η Εναγόμενη να έχει καθορίζει στα δικόγραφά της σε ποίο ποσό έχει εκτιμήσει η ίδια τη ζημιά της Ενάγουσας; Ούτε έχει τεθεί ενώπιον σας οποιαδήποτε άλλη αναντίλεκτη μαρτυρία από την οποία να προκύπτει σε ποιο ποσό έχει καθορίσει τη ζημία της Ενάγουσας η Εναγόμενη». Οι εναγόμενοι/αιτητές αντιτείνουν πως μια απλή ανάγνωση του Όρου 18 του ασφαλιστηρίου, αποκαλύπτει τις συμβατικές υποχρεώσεις των μερών επί της αναλυόμενης πτυχής «. ανεξάρτητα από κάθε άλλο ζήτημα .». Επομένως (στη γραπτή τους αγόρευση), περαίνουν πως «. αν αυτό που επιχειρεί να ισχυριστεί η Ενάγουσα είναι πως δεν ήταν μόνο το ζήτημα της διαφωνίας ως προς το ποσό της ζημιάς ή βλάβης, αφού η Εναγομένη αρνήθηκε ότι είχε υποχρέωση αποζημίωσης στη βάση του ασφαλιστηρίου, αυτό απαντάται εύκολα από τις πιο πάνω αναφερόμενες σχετικές πρόνοιες της ρήτρας διαιτησίας. Η φράση «ανεξάρτητα από κάθε άλλο ζήτημα» δεν μπορεί να ερμηνευθεί παρά να σημαίνει πως ανεξάρτητα με οποιοδήποτε άλλο ζήτημα ή οποιαδήποτε άλλη διαφωνία που μπορεί να υφίσταται μεταξύ των μερών στη βάση του Ασφαλιστηρίου, το ζήτημα της διαφωνίας ως προς το ποσό της ζημιάς ή βλάβης θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να υποβάλλεται στην κρίση ενός διαιτητού». Δίχως πολλά, αναδύεται από τα πιο πάνω μια σαφής ασυμφωνία μεταξύ των διαδίκων ως προς το τι ακριβώς είναι που συμφώνησαν βάσει του ασφαλιστηρίου, πώς είναι που θα πρέπει (ή θα έπρεπε), να εφαρμοστούν εν πάση περιπτώσει αυτά που συμφώνησαν (ή που νομίζουν ότι συμφώνησαν), αλλά, ακόμη, και σε σχέση με την ακριβή φύση και έκταση της αντιδικίας τους, ως τούτη προσδιορίζεται από τις έγγραφες προτάσεις. Σε όλα αυτά, θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η κατ' αρχήν δυνατότητα των διαδίκων να παρουσιάσουν (κατά τη δίκη) - και νοουμένου πως ικανοποιούνται οι προς τούτο προϋποθέσεις - εξωγενή μαρτυρία αποσκοπούσα στην ερμηνεία των κρίσιμων συμβατικών όρων του ασφαλιστηρίου αλλά και άλλων πτυχών του (βλ. κατ' αναλογίαν, Γεωργική Εταιρεία ΔΓ Φούτας ν Εταιρεία Βάσος, Έμποροι Γεωργικών Προϊόντων Λτδ

(1993)1 ΑΑΔ 168, Georghiades v Georghiades
(1988)1 CLR 428, Xenopoulos v Thomas Nelson (Insurance) Ltd and Others
(1982)1 CLR 674). Προτείνουν, επιπλέον, οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση (στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση), ότι η ομνύουσα (στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση) «. χωρίς να έχει την παραμικρή προσωπική γνώση των ουσιαστικών γεγονότων για τα οποία ορκίζεται, προβαίνει σε διάφορους αναληθείς, ανυπόστατους ισχυρισμούς και εικασίες, στο όνομα της εναγομένης», αμφισβητώντας τοιουτοτρόπως (οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση) και το αξιόπιστο των ισχυρισμών της ομνύουσας Έλενας Σταύρου, πέραν και ασύνδετα της δικηγορικής ιδιότητας της τελευταίας. Τούτη η κατάσταση πραγμάτων (με ενδεικτικές και μόνο τις πτυχές που αναλύθηκαν ανωτέρω), εξανδραποδίζει δίχως άλλο την κυριότερη παράμετρο κρίσης του αιτήματος, το οποίο, ως και άλλα παρόμοια αιτήματα, πρέπει να εγκρίνονται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι όπου τα εγειρόμενα θέματα (λόγω της ασάφειας των αφορούντων γεγονότων ή ακόμη και του νόμου), επιβάλλουν πραγμάτευσης στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας, πόσω δε μάλλον όταν τα γεγονότα αυτά τελούν και υπό αμφισβήτηση, όπως εδώ (βλ. κατ' αναλογίαν, Χ'' Οικονόμου ν Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1(Β) ΑΑΔ 949, 956). Καμιά από τις τοποθετήσεις της δικηγόρου των εναγομένων/αιτητών δεν μπορεί να περισώσει το αίτημα, ακριβώς επειδή, τούτο δεν περιστοιχίζεται από την κατάλληλη επίρρωση. Κατ' ακολουθίαν, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων/αιτητών, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) .......... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.