ΕΥΔΟΜΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΛΤΔ κ.α. ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD, Αρ. Αγωγής: 2895/13, 22/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A583 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2895/13 Μεταξύ:
- ΕΥΔΟΜΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΛΤΔ
- ΚΩΣΤΑ ΜΟΥΓΙΑΝΝΟΥ
- ΝΤΑΝΙΕΛΛΑ ΜΟΥΓΙΑΝΝΟΥ
- ΧΡΙΣΤΙΑ ΠΙΣΤΕΝΤΗ
- ΜΑΡΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΥ Εναγόντων και HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Εναγομένων Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου,
- Αίτηση Ημερομηνίας 9.12.15 για Παράταση Χρόνου Αποκάλυψης Εγγράφων ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: Ο κ. Γ. Παγιάσης, για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου ΔΕΠΕ (Δ.Θ.215). Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: Ο κ. Γ. Κούμας, για Γεωργιάδης & Πελίδης ΔΕΠΕ (Δ.Θ.16). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Απευθείας Από Την Έδρα) Ζητείται, με νομική βάση τη Δ.28 και Δ.57 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η έκδοση διατάγματος διά του οποίου να παρατείνεται ο χρόνος καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων των εναγόντων/αιτητών για περίοδο τριών ημερών από σήμερα ή για οποιαδήποτε άλλη προθεσμία ήθελεν κριθεί εύλογη από το Δικαστήριο. Αντικείμενο της αίτησης, αποτελεί η έκδοση δικαστικού διατάγματος αποκάλυψης εγγράφων στις 18.9.15 (για αμφότερες τις διάδικες πλευρές). Βάσει του διατάγματος εκείνου, ο χρόνος αποκάλυψης είχε προσδιοριστεί σε είκοσι μέρες από τη 18.9.
- Για λόγους που εξηγούνται στη συνοδευτική της παρούσας αίτησης ένορκη δήλωση τής δικηγόρου Ελίνας Γιάλλουρου, οι ενάγοντες/αιτητές παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τις πρόνοιες του διατάγματος. Οι λόγοι για τούτο, πέραν του ότι αποτυπώνονται στην ένορκη δήλωση της ομνύουσας, συνοψίστηκαν και από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγόντων/αιτητών στις αγορεύσεις. Είπε ο κ. Παγιάσης πως, εξαιτίας των αδιάπτωτων προσπαθειών για εξώδικο συμβιβασμό της υπόθεσης, ως συνήγοροι δεν συμμορφώθηκαν με το διάταγμα λόγω παραδρομής. Τουτέστιν, κατά την άποψη του, η έγκριση του αιτήματος δικαιολογείται. Επικαλέστηκε προσέτι, πως η έκδοση του επιδιωκόμενου διατάγματος θα συντείνει στη δικαιότερη διεξαγωγή της ακροαματικής διαδικασίας και θα αποβεί προς όφελος της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση ενίστανται στην έκδοση του διατάγματος προτάσσοντας επί τούτω επτά διαφορετικούς λόγους ένστασης. Αυτοί, αποτυπώνονται στο σώμα της Ειδοποίησης Περί Προθέσεως Ενστάσεως. Απαύγασμα τους, η θέση πως το αίτημα υποβάλλεται καθυστερημένα, επί ανεπαρκών λόγων και καταχρηστικώς, με τυχόν αποδοχή του να ενδέχεται να επηρεάσει και το δικαίωμα των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση για δίκαιη δίκη επειδή, εκ των πραγμάτων, θα απολήξει σε αναβολή της σημερινής ακροαματικής διαδικασίας. Άκουσα με προσοχή καθετί που αναπτύχθηκε από τους ευπαίδευτους συνηγόρους. Αξιολόγησα, στον επιτρεπτό βαθμό για ενδιάμεση διαδικασία, το περιεχόμενο της αίτησης, της ένστασης και της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση (μαζί με το εκεί επισυνημμένο τεκμήριο). Το ότι η ένσταση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, δεν ακυρώνει το διάβημα. Τους λόγους, τους ανέπτυξε ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση με επάρκεια και δεν χρειάζεται να προσθέσω επί τούτω οτιδήποτε, παρά μόνο να υπενθυμίσω πως στη Yugos Finance BV και Άλλων ν Halebay Holdings Limited, ΠΕ 180/09, ημ. 8.3.13 (στην οποία παρέπεμψε ο κ. Κούμας), υπογραμμίστηκε ότι δεν είναι απαραίτητο μια ένσταση να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Μα όπου καταχωρίζεται μια τέτοια ένορκη δήλωση, αναμένεται να παρατίθενται εκεί τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται η ένσταση αυτή. Εντούτοις, είναι άλλο πράγμα οι λόγοι ένστασης και άλλο τα γεγονότα που τους συνθέτουν, με την παράλειψη καταχώρησης ένορκης δήλωσης, να μην καθίσταται απαρεγκλίτως μοιραία εφόσον, ασφαλώς, τα γεγονότα που θα μπορούσαν να θεμελιώσουν την ένσταση είναι εμφανή από το φάκελο της αγωγής. Όπως εδώ. Άρα, η ένσταση διατηρεί στην προκειμένη περίπτωση τη δυναμική της. Η αίτηση, κρίνω, χρήζει απόρριψης. Ήταν θνησιγενής από καταχωρήσεως. Οι λόγοι για αυτό επισημάνθηκαν από τον δικηγόρο των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση και προκύπτουν, τωόντι, από το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης. Εξηγώ. Δεν τίθεται στην κανονική πορεία των πραγμάτων θέμα παράτασης του χρόνου συμμόρφωσης σε διάταγμα του οποίου οι πρόνοιες σχετικώς με τα εκεί προβλεπόμενα χρονικά περιθώρια έχουν εκπνεύσει. Η αίτηση για επιμήκυνση του χρόνου συμμόρφωσης (σε ό,τι προβλέπεται στα διατάγματα αυτά), θα πρέπει κατά κανόνα να λαμβάνει χώραν πριν από την παρέλευση των αφορούντων χρονικών προθεσμιών. Εδώ, ο χρόνος συμμόρφωσης με το διάταγμα αποκάλυψης παρήλθε από πολλού, με την επίδικη αίτηση να καταχωρίζεται σε χρόνο πέραν των δύο μηνών μετά από την εκπνοή του διατάγματος αποκάλυψης. Τούτο - συμφώνως και του κατ' αναλογίαν εφαρμοζόμενου εδώ σκεπτικού στη Federal Bank of Lebanon v Σιακόλας, ΠΕ 21/13, ημ. 11.11.15 - καθιστά το διάταγμα ipso facto άκυρο σε σχέση με τους ενάγοντες/αιτητές (και τα όσα συναφώς τούτο διαλαμβάνει αναφορικώς με τους τελευταίους). Βεβαίως, η υπό αναφορά απόφαση, αφορούσε σε αίτηση τροποποίησης (με τις δικές τις ως γνωστόν ιδιάζουσες κανονιστικές προβλέψεις), πλην όμως, η πεμπτουσία του δικαστικού λόγου της απόφασης, δεν μπορεί παρά να εφαρμοστεί και τώρα ως εκ της φύσης της αναλυόμενης θεματικής. Ιδιαίτερα δε, όταν δεν υφίστανται εν προκειμένω και λόγοι για ενάσκηση της όποιας διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς αντίθετη κατεύθυνση. Αυτό, με φέρνει στην έτερη ένσταση των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση μολονότι ο προηγούμενος λόγος ένστασης, από μόνος του, θα ήταν αρκετός για απόρριψη του αιτήματος. Μπορεί, μολαταύτα, να υπάρξει αποκλίνουσα άποψη επί της απόφανσης αυτής. Γι' αυτό θα συνδυάσω τις δύο υπό εντρύφηση ενστάσεις για να πω, σε σύμπνοια ξανά με αυτά που ανέφερε ο κ. Κούμας, πως η αίτηση υποβλήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Το ζήτημα της χρονικής δικονομικής καθυστέρησης - σε ό,τι αφορά στη σταχυολόγηση και εμβέλεια της - δεν υπόκειται, εννοείται, σε ανελαστικές παραμέτρους και προσεγγίσεις. Άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η κάθε περίπτωση αποφασίζεται στη βάση των δικών της γεγονότων. Έτσι θα γίνει και εδώ. Η επίδικη αίτηση καταχωρίσθηκε λοιπόν χθες, μια μέρα δηλαδή πριν από την ημερομηνία (της σημερινής) ακρόασης, δίχως παροχή κατά το δίκαιον ικανοποιητικού λόγου για τη χρονική παρασπονδία. Σε μια αγωγή, σημειωτέον, που εκκρεμεί από την 10.5.
- Υπό αυτές τις περιστάσεις και ασχέτως αν η ακρόαση δεν έχει ακόμη αρχίσει, θεωρώ ότι η παρατηρούμενη καθυστέρηση είναι αδικαιολόγητη και πράγματι υπέρμετρη ή εν πάση περιπτώσει τέτοιας έκτασης, ώστε να δικαιολογείται η απόρριψη του αιτήματος για αυτό το λόγο (ή και για αυτό το λόγο). Το γεγονός ότι, ως ελέχθη από τον δικηγόρο των εναγόντων/αιτητών, διεξάγονται εδώ και καιρό προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης της υπόθεσης, αποτελεί μια απολύτως θεμιτή παράμετρο. Και επιβαλλόμενη. Ωστόσο, οι διαβουλεύσεις με σκοπό το συμβιβασμό δεν πρέπει ποτέ να αφήνονται να αμβλύνουν ή, τελικώς, να ακυρώνουν τις υποχρεώσεις των διαδίκων ως τούτες εκπηγάζουν από τους περί πολιτικής δικονομίας θεσμούς. Διαφορετική προσέγγιση - και αυτό είναι το λιγότερο - θα οδηγούσε τις δικαστικές διαδικασίες σε δικονομική απορρύθμιση. Κάτι το απαράδεκτο. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων/αιτητών όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) .......... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο