Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ ν. Ιουλία Κούρου, Αρ. Αίτησης: 405/08, 21/12/2015

(1)(α)(β)(γ)(δ), άρθρο 4 και 92 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5 και στους Κανονισμούς 1,7,16 και 17 των Θεσμών Πτωχεύσεως (BANKRUPTCY RULES) και επί των Συμφυών Εξουσιών του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την αίτηση η αιτήτρια αναφέρει ότι στις 20/11/08 εκδόθηκε εναντίον της Διάταγμα Παραλαβής και επειδή έχουν περάσει περισσότερο από πέντε χρόνια θεωρεί ότι δεν υπάρχει κανένα κώλυμα για ακύρωση του πιο πάνω Διατάγματος. Επίσης απ' ότι γνωρίζει έχουν περάσει τα 2 χρόνια που προνοεί ο Νόμος από την καταχώρηση της Έκθεσης της κατάστασης των περιουσιακών της στοιχείων. Ο κύριος Χριστάκης (Κρις) Ιακωβίδης, Διαχειριστής της περιουσίας της Αιτήτριας καταχώρησε ένσταση στην αίτηση της αιτήτριας. Η ένσταση βασίζεται στους πιο κάτω λόγους:

1. Η υπό κρίση Αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή χωρίς πιθανότητες επιτυχίας
2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Περί Πτωχεύσεως Νόμου και/ή των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών για την επιτυχία της υπό κρίση Αίτησης
3. Η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και/ή το διάταγμα παραλαβής ημερομηνίας 20/11/2008 που εκδόθηκε στα πλαίσια της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (κυρίως) Αίτησης δεν μπορεί και/ή δεν πρέπει να ακυρωθεί ούτως ώστε να παρασχεθεί χρόνος για την ολοκλήρωση της πτωχευτικής διαδικασίας της περιουσίας της Αιτήτριας, όπως προβλέπεται στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο.
4. Η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και/ή το διάταγμα παραλαβής ημερομηνίας 20/11/2008 που εκδόθηκε στα πλαίσια της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (κυρίως) Αίτησης δεν μπορεί και/ή δεν πρέπει να ακυρωθεί καθ' ότι η Αιτήτρια έχει διαπράξει αδικήματα που προβλέπονται στα άρθρα 116 έως 126 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου
5. Η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και/ή το διάταγμα παραλαβής ημερομηνίας 20/11/2008 που εκδόθηκε στα πλαίσια της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (κυρίως) Αίτησης δεν μπορεί και/ή δεν πρέπει να ακυρωθεί καθ' ότι ο διαχειριστής της περιουσίας της Αιτήτριας (κύριος Ιακωβίδης) γνωρίζει ότι η Αιτήτρια έχει περιουσία και δεν την έχει δηλώσει
6. Η Αιτήτρια δεν συνεργάστηκε με τον διαχειριστή της περιουσίας της με οποιονδήποτε τρόπο κατά την διάρκεια της πτωχευτικής περιουσίας. 7.Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή επιπόλαιη.
7. Η Αιτήτρια λανθασμένα αιτείται την ακύρωση του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της ημερομηνίας 20/11/2008, ενώ από την 20/11/2012 εκδόθηκε εναντίον της Αιτήτριας διάταγμα κήρυξης σε πτώχευση της, το οποίο δεν προσβάλλει.
8. Από την έκδοση διατάγματος κήρυξης σε πτώχευση ενός προσώπου το διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του χάνει το αντικείμενο του και/ή δεν υφίσταται πλέον 10.Το Αρθρο 35Α του Περί Πτωχεύσεως Νόμου είναι αντισυνταγματικό Η αίτηση βασίζεται στο Σύνταγμα, στα Άρθρα 4, 9

(1), 19, 20

(1)-

(4), 23

(1)-

(4), 26

(1)-

(6), 31Α, 32, 34-43, 46, 47, 49-51, 54, 56, 57-65, 71-86, 92, 116 - 126 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5, στους θεσμούς 1, 7, 16, 17 και 123

(1)-

(3)των Περί Πτωχεύσεων Θεσμών και στην συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιέχονται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση του κου Χριστάκη (Κρις) Ιακωβίδη διαχειριστή της περιουσίας της αιτήτριας ημερομηνίας 04/11/2014, και στο φάκελο του Δικαστηρίου. Όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών στις 20/2/12 επικυρώθηκε από το Δικαστήριο η πτώχευση της αιτήτριας και ο διορισμός του ως διαχειριστής της περιουσίας της. Αναφέρει επίσης επί της ουσίας, ως τον ενημερώνει ο δικηγόρος του αλλά και ως ο ίδιος θεωρεί εκ της εμπειρίας του και γνώσεων του ότι η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Κατά πρώτον υπάρχει ουσιαστικό ελάττωμα στο αιτητικό της. Η Αιτήτρια αιτείται την ακύρωση του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της, ημερομηνίας 20/11/

1. Παρ' όλα αυτά, όπως προκύπτει από τα όσα ανέφερε πιο πάνω αλλά και από το φάκελο του Δικαστηρίου, από την 20/02/2012 εκδόθηκε ήδη διάταγμα το οποίο την κηρύττει σε πτώχευση. Η Αιτήτρια δεν ζητά με οποιονδήποτε τρόπο την ακύρωση του διατάγματος που την κηρύσσει σε πτώχευση, με αποτέλεσμα η παρούσα διαδικασία να είναι αλυσιτελής και χωρίς οποιοδήποτε νόημα. Ως τον ενημερώνει ο δικηγόρος του και ως αληθώς πιστεύει, από την έκδοση διατάγματος κήρυξης σε πτώχευση ενός προσώπου (ως συνέβη με την Αιτήτρια) το διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του χάνει το αντικείμενο του. Η Αιτήτρια θα έπρεπε να ζητά την ακύρωση του διατάγματος που την κηρύσσει σε πτώχευση και όχι του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της. Ναι μεν στο Άρθρο 35Α του Περί Πτωχεύσεως Νόμου δίδεται η δυνατότητα σε ένα χρεώστη ή πτωχεύσαντα να προσβάλει είτε το διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του είτε το διάταγμα που τον κηρύσσει σε πτώχευση, αλλά η επιλογή αυτή δεν πρέπει με οποιονδήποτε τρόπο να εκληφθεί ότι ο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να προσβάλει οποιοδήποτε διάταγμα επιθυμεί. Εάν για παράδειγμα εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας ενός χρεώστη, πριν την έκδοση του διατάγματος που τον κηρύσσει σε πτώχευση, μπορεί να προσβάλει (ήτοι ζητήσει ακύρωση) με την διαδικασία του Άρθρου 35Α του Περί Πτωχεύσεως Νόμου μόνο το διάταγμα παραλαβής. Εάν όμως η πτωχευτική διαδικασία προχώρησε σε σημείο έκδοσης διατάγματος κήρυξης σε πτώχευση ενός προσώπου, τότε το μόνο διάταγμα που μπορεί να προσβληθεί με την διαδικασία του Άρθρου 35Α του Περί Πτωχεύσεως Νόμου είναι το διάταγμα που κηρύσσει κάποιον σε πτώχευση. Στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο είναι διακριτές τόσο οι συνέπειες όσο και οι διαδικασίες μετά από την έκδοση διατάγματος παραλαβής και την έκδοση διατάγματος που κηρύσσει κάποιον σε πτώχευση. Πέραν όμως και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και το διάταγμα παραλαβής ημερομηνίας 20/11/2008 που εκδόθηκε στα πλαίσια της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (κυρίως) Αίτησης δεν μπορεί και δεν πρέπει να ακυρωθεί ούτως ώστε να παρασχεθεί χρόνος για την ολοκλήρωση της πτωχευτικής διαδικασίας της περιουσίας της Αιτήτριας, όπως προβλέπεται στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο. Ήταν η ίδια η Αιτήτρια με τις ενέργειες της και τις προσπάθειες παραπλάνησης τόσο του Επίσημου Παραλήπτη, όσο και του ιδίου που συνέβαλε στην καθυστέρηση ολοκλήρωσης της πτωχευτικής της διαδικασίας. Ήταν η ίδια που ψευδώς δήλωνε στο Τεκμήριο 2 που επισυνάπτεται ότι στα διαμερίσματα ιδιοκτησίας της διαμένουν τα εγγόνια της, ενώ σε ένα από αυτά διαμένει τρίτο πρόσωπο το οποίο και καταβάλλει από το 2005 ενοίκιο στην Αιτήτρια. Ήταν η Αιτήτρια που δεν μεσολάβησε ούτως ώστε η εγγονή της να μην καρπώνεται πτωχευτική περιουσία χωρίς να δίδει οποιοδήποτε αντάλλαγμα και ήταν η ίδια που εισέπραττε (παράνομα) από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος παραλαβής ενοίκια - πτωχευτική περιουσία, χωρίς να την καταθέτει με οποιοδήποτε τρόπο στους λογαριασμού της διαχείρισης της περιουσίας της. 'Οπως προκύπτει από το φάκελο της πτωχευτικής διαδικασίας της Αιτήτριας, η Αιτήτρια εργοδοτείτο στην Εκπαιδευτική Υπηρεσία και είναι δικαιούχος σύνταξης βάσει του περί Συντάξεως Νόμου του 1997, ο οποίος προβλέπει ρητά ότι η σύνταξη, το εφάπαξ και οποιαδήποτε άλλα φιλοδωρήματα, δε μεταβιβάζονται ούτε και υπόκεινται σε κατάσχεση, επίσχεση ή κράτηση για οποιοδήποτε χρέος. Για το λόγο αυτό δεν ζήτησε από την Αιτήτρια να καταβάλλει μηνιαίες δόσεις προερχόμενες από την σύνταξη της στον λογαριασμό της διαχείρισης. Παρ' όλο όμως που από μόνη της η Αιτήτρια προθυμοποιήθηκε να καταβάλλει στη διαχείριση το μηνιαίο ποσό των €200, μέχρι σήμερα, έχει πληρώσει μόνο το συνολικό ποσό των €1,
2. Λόγω της μη συνεργασίας της Αιτήτριας μαζί του και της προσπάθειας της παραπλάνησης του, δεν έχει ρευστοποιηθεί μέχρι σήμερα με οποιονδήποτε τρόπο η περιουσία της (ούτε καν έχει λάβει κατοχή της περιουσίας της ως ο Περί Πτωχεύσεως Νόμος επιβάλλει), και δεν έχουν εξασφαλιστεί χρήματα για την ικανοποίηση των πιστωτών της Αιτήτριας. Ως εκ τούτου η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, ούτως ώστε να παρασχεθεί χρόνος για την ολοκλήρωση της πτωχευτικής διαδικασίας της περιουσίας της Αιτήτριας, όπως προβλέπεται στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο, χρόνος ο οποίος θα εξαρτηθεί και από την συμβολή της ίδιας της Αιτήτριας και την πρόθεση της να συνεργαστεί με ειλικρίνεια μαζί του. Πέραν και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και το διάταγμα παραλαβής ημερομηνίας 20/11/2008 που εκδόθηκε στα πλαίσια της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (κυρίως) Αίτησης δεν μπορεί και δεν πρέπει να ακυρωθεί καθ' ότι η Αιτήτρια έχει διαπράξει αδικήματα που προβλέπονται στα άρθρα 116 έως 126 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, ως ακολούθως: i Με την απόκρυψη (εκ μέρους της Αιτήτριας) από τον ίδιο και τον Επίσημο Παραλήπτη ότι λαμβάνει ενοίκιο ύψους €515 μηνιαίως από το ένα εκ των δύο διαμερισμάτων ιδιοκτησίας της, διέπραξε το αδίκημα του Άρθρου 116(α) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου. ii. Με την είσπραξη από την ίδια, και την κατακράτηση του ποσού των €515 τον μήνα από την ενοικίαση του ενός εκ των δύο διαμερισμάτων ιδιοκτησίας της, διέπραξε και διαπράττει το αδίκημα του Άρθρου 116(β) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου. iii. Με την απόκρυψη (εκ μέρους της Αιτήτριας) και την μη παρουσίαση σ' αυτόν και στον Επίσημο Παραλήπτη του ενοικιαστηρίου εγγράφου του ενός εκ των δύο διαμερισμάτων της, το οποίο ενοικιάζεται από τον Νίκο Παπαδόπουλο (βλ. ανωτέρω αλλά και Τεκμήριο αρ. 5) διέπραξε και διαπράττει το αδίκημα του Άρθρου 116(γ), 116(δ) και 116(ζ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου. Επιπρόσθετα η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και το διάταγμα παραλαβής ημερομηνίας 20/11/2008 που εκδόθηκε στα πλαίσια της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (κυρίως) Αίτησης δεν μπορεί και δεν πρέπει να ακυρωθεί καθ' ότι γνωρίζει ότι η Αιτήτρια έχει περιουσία και δεν την έχει δηλώσει κατά την διαδικασία της πτωχευτικής της διαδικασίας. Συγκεκριμένα είναι ξεκάθαρο ότι η Αιτήτρια, από το 2005 εισπράττει ενοίκιο ύψους €515 μηνιαίως το οποίο συνέχισε να εισπράττει και από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της μέχρι και πρόσφατα, το οποίο όχι μόνον δεν δήλωσε στον διαχειριστή της περιουσίας της (ήτοι τον ίδιο και προηγουμένως στον Επίσημο Παραλήπτη), αλλά και δεν το χρησιμοποίησε με οποιονδήποτε τρόπο για την αποπληρωμή των χρεών της. Πέραν και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, είναι ξεκάθαρο ότι η Αιτήτρια στην προκαταρκτική εξέταση της δήλωσε ψευδώς ότι τα δύο διαμερίσματα της κατοικούνται από τα εγγόνια της, ενώ γνώριζε ότι εισπράττει για το ένα από τα δύο διαμερίσματα ενοίκιο από το 2005, για τους λόγους που σημειώθηκαν ανωτέρω. Για τον ίδιο είναι ξεκάθαρο ότι η παρούσα Αίτηση αποτελεί αντίδραση της Αιτήτριας στο γεγονός ότι ενημερώθηκε την 28/01/2014 (βλ. Τεκμήριο 6) πως για ένα εκ των δύο διαμερισμάτων της εισπράττει ενοίκια, τα οποία παράνομα κατακρατεί και αποκρύπτει από την πτωχευτική διαδικασία. Εξ' ου και η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε μόλις 6 μέρες μετά. Τέλος, επισυνάπτει ως Τεκμήριο αρ. 8 την Ενημερωτική Έκθεση που ετοίμασε τον Φεβρουάριο του 2014 (και έδωσε στην δημοσιότητα τον ίδιο μήνα) προς ενημέρωση των πιστωτών της Αιτήτριας. Στο Τεκμήριο αρ. 8 καταγράφονται σε συντομία τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση (αυτονόητα μέχρι τον Φεβρουάριο του 2014). Ας διευκρινιστεί στο σημείο αυτό ότι ενώ στο Τεκμήριο 8 (στο σημείο 3) καταγράφει ότι επαλήθευσαν χρέος (κατά της Αιτήτριας) τρεις πιστωτές ενώ ανωτέρω καταγράφει ότι επαληθεύτηκε χρέος από δύο πιστωτές. Η εκ πρώτης όψεως «αντίφαση» (σε εισαγωγικά διότι δεν υπάρχει αντίφαση) σε αυτές της δηλώσεις του έγκειται στο γεγονός ότι η Νέα ΣΠΕ Καϊμακλίου υπέβαλε στην πτωχευτική διαδικασία δύο επαληθεύσεις χρέους. Ως εκ τούτου παρατηρείται η υποβολή τριών επαληθεύσεων χρέους από δύο πιστωτές. Προτού προχωρήσω στην ουσία της αίτησης κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το μέρος του άρθρου 31Α το οποίο μας αφορά: 31 Α

(1)(α) Τόσο το διάταγμα παραλαβής όσο και το διάταγμα κήρυξης του χρεώστη σε πτώχευση ακυρώνεται μετά από σχετική αίτηση και αφού παρέλθουν πέντε χρόνια από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος παραλαβής. (β) Η αίτηση ακύρωσης γίνεται στο Δικαστήριο από το χρεώστη ή τον πτωχεύσαντα ή από οποιοδήποτε πιστωτή του, με επίδοση στον επίσημο παραλήπτη και διεχειριστή, εάν υπάρχει. .....................

(2)Ο επίσημος παραλήπτης ή ο διαχειριστής θα δύναται να καταχωρήσει ένσταση στην ακύρωση τόσο του διατάγματος παραλαβής όσο και του διατάγματος κήρυξης του χρεώστη σε πτώχευση, για τους πιο κάτω λόγους: (α) Για να παρασχεθεί χρόνος για την ολοκλήρωση της πτωχευτικής διαδικασίας, όπως προβλέπεται στον παρόντα Νόμο. (β) Όταν εκκρεμεί εναντίον του χρεώστη ή του πτωχεύσαντα νομική διαδικασία που αφορά καταδολίευση. (γ) Όταν εκκρεμεί οποιαδήποτε πτωχευτική διαδικασία εκποίησης και διανομής περιουσίας. (δ) Όταν ο χρεώστης ή ο πτωχεύσας έχει διαπράξει οποιοδήποτε από τα αδικήματα που προβλέπονται στα άρθρα 116 έως 126 του παρόντος Νόμου. (ε) Όταν ο επίσημος παραλήπτης ή ο διαχειριστής γνωρίζει ότι ο χρεώστης ή ο πτωχεύσας έχει περιουσία και δεν την έχει δηλώσει. Οι συνήγοροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Έχω θέσει ενώπιον μου όσα ανέφεραν και θα σταθώ σε αυτά στη συνέχεια όπου κρίνω αναγκαίo. Θ' αρχίσω από το λόγο ένστασης ότι η αίτηση είναι παράτυπη. Ήταν η θέση του καθ' ου η αίτηση διαχειριστή της περιουσίας πως παρά το ότι στις 2/2/12 εκδόθηκε διάταγμα κύρηξης της αιτήτριας σε πτώχευση η αιτήτρια αιτείται ακύρωση του διατάγματος παραλαβής που εκδόθηκε στις 20/11/08. Με όλο το σέβας στη δικηγόρο της αιτήτριας αδυνατώ να συμμεριστώ τη θέση ότι είναι άνευ σημασίας ποιού διατάγματος ζητείται ακύρωση επειδή σε περίπτωση ακύρωσης του Διατάγματος Παραλαβής «η βάση στην οποία στηρίζεται το διάταγμα καταρρέει». Παραμένει το γεγονός ότι ζητείται ακύρωση άλλου διατάγματος που προηγήθηκε του ισχύοντος. Το διαζευκτικό του νόμου δεν θεωρώ ότι παρέχει επιλογή σε περιπτώσεις όπως η παρούσα όπου η διαδικασία προχώρησε σε διάταγμα κύρηξης σε πτώχευση. Θεωρώ την προσθήκη του διαζευκτικού συνδέσμου «η» στο νόμο ως ατυχή. Θα απέρριπτα συνεπώς την αίτηση μόνο γι' αυτό το λόγο. Παρόλα ταύτα θεωρώ πως θα πρέπει να προχωρήσω και σε εξέταση των άλλων λόγων ένστασης, σε περίπτωση που η πιο πάνω θέση μου είναι λανθασμένη. Θεωρώ ότι ευσταθεί και ο λόγος ότι θα πρέπει να παρασχεθεί χρόνος για ολοκλήρωση της πτωχευτικής διαδικασίας (βλ. άρθρο 31Α

(2)(α), πιο πάνω). Τα όσα αναφέρει ο καθ' ου η αίτηση στην ένσταση του σε σχέση με ότι δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία (βλ. παρ. 24,25,26) δεν αντικρούστηκαν από την αιτήτρια με αντεξέταση του η άλλως πως (βλ. IRENA KNITTING v Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(2006)1ΑΑΔ 816. Θεωρώ ότι δεν αρκεί η αιτήτρια να διερωτάται στην αγόρευση της τι απαιτείται για ολοκλήρωση της διαδικασίας. Δεν έχει αμφισβητήσει τους ισχυρισμούς του διαχειριστή και ειδικότερα ότι η διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί λόγω και των ενεργειών της αιτήτριας και την μη συνεργασίας της. Ως εκ των πιο πάνω κρίνω πως παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης. Τελειώνοντας κρίνω σκόπιμο να τονίσω πως η γενική αρχή είναι ότι η εξουσία του Δικαστηρίου για ακύρωση η μη Διατάγματος Παραλαβής είναι ευρεία (Βλ. Blue Arrow General Trading Co Ltd v Νικήτα Μικρού

(2000)1Β ΑΑΔ 1427. Θα ασκήσω συνεπώς τη διακριτική μου εξουσία εναντίον της ακύρωσης του διατάγματος παραλαβής. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της αιτήτριας, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ).......... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο