Δήμου Στροβόλου ν. Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού, Αρ. Αγωγής: 3669/2011, 22/12/2015

Δήμου Στροβόλου ν. Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού, Αρ. Αγωγής: 3669/2011, 22/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A586 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3669/2011 Μεταξύ: Δήμου Στροβόλου Ενάγοντος v. Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού Εναγόμενου Αίτηση ημ. 21 Νοεμβρίου 2012 για Συνοπτική Απόφαση Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου 2015 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Χριστοδούλου για Γ. Λεοντίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο - Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Κουντούρη με κ. Πούρο για Χριστοφίδης, Σαμψών & Σία Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση ο Ενάγων - Αιτητής ζητά την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον του Εναγόμενου ως η έκθεση απαίτησης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε μετά τη συμπλήρωση της δικογραφίας, ήτοι την καταχώριση της υπεράσπισης του Εναγόμενου και την καταχώριση απάντησης στην υπεράσπιση από πλευράς του Ενάγοντος. Ι. Έκθεση Απαίτησης Σύμφωνα με το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης ο Ενάγων έχει εξουσία να επιβάλλει τέλος θεάματος επί όλων των πληρωμών οι οποίες γίνονται από το κοινό και εισπράττονται για την είσοδο του σε οποιοδήποτε δημόσιο θέαμα λαμβάνει χώρα εντός των δημοτικών ορίων Στροβόλου, περιλαμβανομένων και των ποδοσφαιρικών αγώνων στο Στάδιο ΓΣΠ. Ο Εναγόμενος διεξάγει αθλητικές δραστηριότητες επί Παγκύπριας κλίμακας, μεταξύ των οποίων είναι η διοργάνωση και ή η επίβλεψη και ή ο έλεγχος των ποδοσφαιρικών αγώνων. Για τους ποδοσφαιρικούς αγώνες εκδίδονται και πωλούνται στο κοινό εισιτήρια εισόδου, καθορισμένης αξίας η οποία καταβάλλεται από τον θεατή. Στην αξία κάθε πωλούμενου εισιτηρίου περιλαμβάνεται ο φόρος (ή τέλος) θεάματος τον οποίο εισπράττει ο Εναγόμενος ή οι εκπρόσωποι του για λογαριασμό του Ενάγοντος. Το προϊόν των πωληθέντων εισιτηρίων εκκαθαρίζεται και ή διατίθεται από ή εκ μέρους του Εναγόμενου σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες του και υπό τον έλεγχο του. Κατά την περίοδο 1.1.09-24.10.10, μέσα στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του Εναγόμενου, διεξήχθη αριθμός ποδοσφαιρικών αγώνων στο Στάδιο ΓΣΠ. Για κάθε τέτοιο ποδοσφαιρικό αγώνα ο Ενάγων εξέδιδε και παρέδιδε λεπτομερή και αναλυτική χρεωστική σημείωση την οποία ο Εναγόμενος αποδεχόταν ως ορθή. Για κάθε πληρωμή που γινόταν από τον Εναγόμενο, ο Ενάγων εξέδιδε και τον προμήθευε με απόδειξη την οποία και πάλι αποδεχόταν ως ορθή. Επίσης ο Ενάγων απέστελλε περιοδικές και τελικές καταστάσεις λογαριασμού τις οποίες ο τελευταίος αποδέχετο χωρίς ένσταση. Αναφορικά με τους εν λόγω ποδοσφαιρικούς αγώνες, ο Εναγόμενος εισέπραξε ή είχε υποχρέωση να εισπράξει για λογαριασμό του Ενάγοντος τέλη θεάματος, ανερχόμενα συνολικά σε €1.335.584,60. Ο Εναγόμενος κατέβαλε το ποσό των €381.658,37 και έτσι παραμένει οφειλόμενο υπόλοιπο εξ €953.926,23, το οποίο αξιώνεται με την παρούσα αγωγή. Ο Ενάγων αξιοί επιπλέον το ποσό των €95.392,62 ως νόμιμη επιβάρυνση και το ποσό των €104.931,89 ως νόμιμη προσεπιβάρυνση. Ο Ενάγων αξιώνει τα εν λόγω ποσά ως χρέος οφειλόμενο λόγω παράβασης νόμιμου καθήκοντος και ή υποχρέωσης και ή ως αποζημίωση για παράβαση εμπιστεύματος και ή δυνάμει υπολοίπου εκκαθαρισμένου λογαριασμού. ΙΙ. Αίτηση για Συνοπτική Απόφαση Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Μιχάλη Αναστασιάδη, οικονομικού διευθυντή του Ενάγοντος. Σε αυτή ουσιαστικά επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης και προσθέτει πως η απόφαση για επιβολή του τέλους θεάματος αποτελεί διοικητική πράξη την οποίαν ο Εναγόμενος δεν αμφισβήτησε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με αποτέλεσμα το οφειλόμενο ποσό να έχει καταστεί άμεσα απαιτητό καθότι η νομιμότητα της απόφασης δεν μπορεί να αμφισβητηθεί στα πλαίσια αγωγής. Επίσης ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην παρούσα αγωγή και ότι οι προβαλλόμενες στην υπεράσπιση του θέσεις, όσον αφορά την εγκυρότητα της διοικητικής πράξης, δεν εμπίπτουν εντός της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου αλλά του Ανωτάτου. ΙΙΙ. Ένσταση Στην ένσταση εγείρονται βασικά τρεις λόγοι και συγκεκριμένα ότι: (
2. i)Ο Εναγόμενος έχει καλή υπεράσπιση ή υπάρχουν ζητήματα τα οποία πρέπει να εκδικαστούν, (
3. ii)Υπάρχουν ουσιώδη γεγονότα τα οποία δεν αποκαλύπτονται στην ένορκη δήλωση της Αίτησης, και (iii) Η ένορκη δήλωση της Αίτησης είναι παράτυπη και άκυρη και ή περιέχει αντιφατικούς ισχυρισμούς. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Βάσου Κουτσιούντα, λογιστή και υπεύθυνου λογιστηρίου στην υπηρεσία του Εναγόμενου. Η ένορκη δήλωση ουσιαστικά περιορίζεται στην άρνηση του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης της Αίτησης και στην προβολή της υπεράσπισης του Εναγόμενου, όπως αυτή περιέχεται και στο δικόγραφο του. Η βασική θέση του Εναγόμενου είναι ότι αυτός δεν διοργανώνει ποδοσφαιρικούς ή άλλους αγώνες, δεν εκδίδει ούτε πωλεί εισιτήρια εισόδου και ουδέποτε εισέπραξε ή εισπράττει φόρο θεάματος για λογαριασμό του Ενάγοντος. Όσον αφορά το τέλος θεάματος ο Εναγόμενος δεν έχει οποιαδήποτε υποχρέωση είτε συμβατική είτε άλλη έναντι του Ενάγοντος. Ο Εναγόμενος έχει μόνο την υποχρέωση η οποία πηγάζει από τον περί του Κυπριακού Αθλητισμού Ν.41/69, ήτοι να καθορίζει τις τιμές των εισιτηρίων εισόδου σε αθλητικούς χώρους και το αθλητόσημο, το οποίο είναι αποκλειστικά δικό του τέλος. Με βάση την περιγραφόμενη διαδικασία έκδοσης και διάθεσης εισιτηρίων και οικονομικού ελέγχου στο ΓΣΠ, είναι η θέση του Εναγόμενου ότι ο ίδιος ουδέποτε εισέπραξε ή έχει υποχρέωση να εισπράττει φόρο θεάματος, και λανθασμένα η αξίωση αυτού στρέφεται εναντίον του. Περαιτέρω ο κ. Αναστασιάδης ισχυρίζεται πως ο φόρος θεάματος επιβάλλεται από τον Ενάγοντα στον φορολογούμενο και επομένως ο Εναγόμενος στερείται έννομου συμφέροντος να προσβάλει τη σχετική διοικητική πράξη. Έτσι, προβάλλει τη θέση πως το θέμα του ποιο πρόσωπο έχει την υποχρέωση να καταβάλει τον φόρο στον Ενάγοντα εμπίπτει στα πλαίσια αγωγής. IV. Νομική Ανάλυση Η Δ.18 θ.1(α) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, στην οποία στηρίζεται η Αίτηση, προνοεί τα ακόλουθα: «Where the defendant appears to a writ of summons specially indorsed under Order 2 rule 6 the plaintiff may on affidavit made by himself, or by any other person who can swear positively to the facts, verifying the cause of action, and the amount claimed (if any), and stating that in his belief there is no defence to the action, apply for judgment for the amount so indorsed, together with interest (if any), or for the recovery of the land (with or without rent), or for the delivering up of a specific chattel, as the case may be, and costs. And judgment for the plaintiff may be given thereupon, unless the defendant shall satisfy the Court that he has a good defence to the action on the merits, or disclose such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend.» Η αντίστοιχη Αγγλική πρόνοια είναι η Δ.14 θ.1. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice 1958, σελ.243, ο σκοπός της είναι να δώσει την ευχέρεια στον ενάγοντα να εξασφαλίσει συνοπτική απόφαση χωρίς δίκη αν αποδείξει την απαίτηση του ξεκάθαρα, ή αν ο εναγόμενος δεν μπορεί να προβάλει καλόπιστη υπεράσπιση ή να εγείρει κάποιο θέμα έναντι της απαίτησης το οποίο πρέπει να εκδικαστεί. Επίσης αναφέρεται ότι η συνοπτική ευχέρεια που παρέχεται στο Δικαστήριο με βάση την εν λόγω Διαταγή πρέπει να χρησιμοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή και ένας εναγόμενος δεν πρέπει να στερείται της ευκαιρίας να προβάλει υπεράσπιση εκτός στις περιπτώσεις που είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχει υπόθεση στην υπό κρίση αγωγή. Συνοπτική απόφαση δεν εκδίδεται όπου υπάρχει σοβαρή διαφωνία σε θέμα γεγονότος ή εγείρεται σοβαρό νομικό ζήτημα. Ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η υπόθεση Μεττή κ.ά. v. Τράπεζας Κυπρου Λτδ