ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ν. ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 7454/14, 22/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A587 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7454/14 Μεταξύ: ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ Ενάγοντες και ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ Εναγομένη Ημερομηνία: 22/12/15 Αίτηση για αναστολή ημερ. 27/3/15 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια-εναγομένη: κ. Κυριακίδης για Χάρη Κυριακίδη ΔΕΠΕ Για τους καθ' ων η αίτηση-ενάγοντες: κα Λοϊζίδου για Λέλλο Δημητριάδη ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με αυτή την αίτηση η αιτήτρια ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η παρούσα αγωγή. Η αίτηση βασίζεται στον περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμο του 2000 (96(Ι)/2000), στη Βασική Συμφωνία μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ταμείου Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων, στη Διάταξη 12 της Εσωτερικής Συμφωνίας μεταξύ του Ταμείου Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων και καθεμιάς από τις Ασφαλιστικές Εταιρείες και τους Ασφαλιστές Λλόϋδς, στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ.4, και στους περί Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 Θ. 1-4 και Θ.
- Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Χρίστου Αντωνίου Γραμματέα και Νομικού Συμβούλου της Εναγόμενης Εταιρείας, εξουσιοδοτημένου από την Εναγόμενη να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση ο οποίος αναφέρει γεγονότα για τα οποία έχει προσωπική γνώση, ενώ σε σχέση με τη νομική πτυχή της υπόθεσης λαμβάνει συμβουλή από τους δικηγόρους της Εναγόμενης. Έχει αναγνώσει το γενικώς οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα των Εναγόντων. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζει και πιστεύει, τα επίδικα θέματα που αναφέρονται σε αυτό υπάγονται και ρυθμίζονται από έγκυρη συμφωνία για παραπομπή σχετικών διαφορών σε διαιτησία, στη βάση των προνοιών της Εσωτερικής Συμφωνίας μεταξύ Εναγόντων και αριθμού ασφαλιστικών εταιρειών (περιλαμβανομένης της Εναγόμενης), αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει ως Τεκμήριο
- Στις 8/7/2014 οι δικηγόροι των Εναγόντων απέστειλαν επιστολή στους δικηγόρους της Εναγόμενης (Τεκμήριο 2), στην οποία ουσιαστικά επιβεβαίωσαν ότι τα θέματα αυτά θα πρέπει να παραπεμφθούν σε διαιτησία και δια της οποίας αξίωσαν την παραπομπή της επίδικης διαφοράς σε διαιτησία. Έκτοτε και επειδή δεν έχει συμφωνηθεί κοινός διαιτητής, οι Ενάγοντες θα έπρεπε, σύμφωνα με σχετική πρόνοια του Τεκμηρίου 1 (Διάταξη 12), να αποταθούν στον Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για να υποδείξει διαιτητή. Εντούτοις, κατά παράβαση των προνοιών δεσμευτικής συμφωνίας διαιτησίας, επέλεξαν να καταχωρίσουν την παρούσα αγωγή. Η Εναγόμενη ήταν και είναι πάντοτε πρόθυμη και έτοιμη να προχωρήσει στη διαιτησία και είναι πρόθυμη και έτοιμη να ακολουθηθούν όλες οι πρόνοιες για διορισμό διαιτητή, ως άλλωστε η ίδια η συμφωνία προνοεί. Δεν υπάρχει ικανοποιητικός λόγος για μη παραπομπή των επιδίκων θεμάτων σε διαιτησία ή για άρνηση της αιτούμενης αναστολής. Πιστεύει ότι υπό τις περιστάσεις είναι προς το συμφέρον της ορθής και ουσιαστικής απονομής της δικαιοσύνης όπως το Δικαστήριο αποδεχθεί την παρούσα αίτηση και εκδώσει το αιτούμενο σε αυτήν διάταγμα. Οι ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης ήταν οι ακόλουθοι: "(Α) Οι Ενάγοντες εγείρουν Ένσταση για τον λόγο ότι οι αιτούμενες θεραπείες που αναφέρονται με Αρ. (Α) και (Β) στην Αίτηση της Εναγομένης-Αιτήτριας δεν θα μπορούν να παρασχεθούν από το Δικαστήριο καθ' ότι η Εναγόμενη Αιτήτρια δεν ετήρησε τους όρους της Εσωτερικής Συμφωνίας αναφορικά με την ρήτρα Διαιτησίας, και την διαδικασία για πληρωμή απαιτήσεων που παραπέμπουμε σε Διαιτησία. (Β) Άνευ επηρεασμού των όσων αναφέρονται πιο πάνω το Σεβαστό Δικαστήριο δεν θα πρέπει να εκδώσει τα αιτούμενα Διατάγματα καθ' ότι η Εναγόμενη - Αιτήτρια με τις πράξεις ή παραλείψεις της είναι φανερό ότι δεν είναι έτοιμη αλλά ούτε και πρόθυμη να διεξάγει Διαιτησία και εν πάσει περιπτώσει κωλύεται από του να αιτείται αναστολή της διαδικασίας ή παραπομπή σε Διαιτησία". Η Ένσταση βασίζεται στον περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμο του 2000 (96(Ι)/2000), στην Βασική Συμφωνία μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ταμείου Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων, στις Διατάξεις 12 και 14 της Εσωτερικής Συμφωνίας μεταξύ του Ταμείου Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων και καθεμιάς από τις Ασφαλιστικές Εταιρείες και τους Ασφαλιστές Λλόυδς, στον Περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, και στους Περί θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 Θ. 1-4 και Θ.
- Bασίζεται σε Ένορκη Δήλωση του Άκη Παπαχριστοδούλου, Γενικού Διευθυντή των Εναγόντων - Αιτητών ο οποίος γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης, έτυχε νομικής συμβουλής και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες να προβεί στην παρούσα Ένορκο Δήλωση. Έχει διαβάσει το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του κ. Χρίστου Αντωνίου, χωρίς ημερομηνία, και εκτός όπου ρητά παραδέχεται το περιεχόμενο αυτής το απορρίπτει. Αναφορικά με την παράγραφο 4 της Ένορκης Δήλωσης παραδέχεται ότι έχει υπογραφτεί μεταξύ των Εναγόντων και αριθμού Ασφαλιστικών Εταιρειών μεταξύ αυτών και η Εναγόμενη η Εσωτερική Συμφωνία, Τεκμήριο 1 στην Ένορκη Δήλωση του Χρίστου Αντωνίου, στην οποία γίνεται αναφορά σε παραπομπή Διαιτησίας εφ' όσον τηρηθούν οι σχετικές προϋποθέσεις. Αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της Ένορκης Δήλωσης, οι Ενάγοντες παραδέχονται ότι μέσω των Δικηγόρων τους απέστειλαν την επιστολή, Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση του Χρίστου Αντωνίου. Αναφορικά με το περιεχόμενο των παραγράφων 6 και 7 της Ένορκης Δήλωσης πιστεύει ότι είναι ορθό να θέσει και τα ακόλουθα ενώπιον του Δικαστηρίου για να έχει πλήρη εικόνα των γεγονότων. Οι Ενάγοντες απέστειλαν επιστολές στην Εναγόμενη στις 14.11.2013, 19.12.2013, αντίγραφα των επιστολών επισυνάπτονται ως Τεκμήρια «1» και «2» αντίστοιχα. Στις 6.2.2014 οι Δικηγόροι τους απέστειλαν διπλοσυστημένη επιστολή στην Εναγομένη, αντίγραφο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο «3». Στις 17.2.2014 οι Δικηγόροι της Εναγόμενης απέστειλαν επιστολή στο Ταμείο, Τεκμήριο «4» σε απάντηση της επιστολής των Δικηγόρων τους ημερομηνίας 14.11.2013, Τεκμήριο «1» πιο πάνω. Με βάση τον Όρον 12 της Εσωτερικής Συμφωνίας, Τεκμήριο 1 στην Ένορκο Δήλωση του Χρίστου Αντωνίου, η Εναγόμενη και ή οι Δικηγόροι τους δεν επικοινώνησαν με τους Δικηγόρους τους, ως τους εζητήθη και ή ως ώφειλαν δια εξεύρεση κοινού Διαιτητή όπως προνοεί ο Όρος 12 της Εσωτερικής Συμφωνίας και μόνο αν δεν υπήρχε τέτοια αμοιβαία συμφωνία θα καταχωρείτο Αίτηση στο Δικαστήριο δια διορισμό Διαιτητή. Περαιτέρω η Εναγόμενη εφ' όσον ισχυρίζεται ότι ήταν πάντοτε έτοιμη δια παραπομπή της διαφοράς σε Διαιτησία αυτή αρνήθηκε να πληρώσει το 1/2 της απαίτησης, ως όφειλε, σύμφωνα με τον Όρον 14 της Εσωτερικής Συμφωνίας και ως εκ τούτου ευσεβάστως υποβάλλει ότι εμποδίζεται να απαιτεί όπως η διαφορά παραπεμφθεί τώρα σε Διαιτησία εφ' όσον δεν εξεπλήρωσε τις υποχρεώσεις της. Ως εκ τούτου ευσεβάστως υποβάλλει ότι η Εναγόμενη δεν μπορεί σ' αυτό το στάδιο να επικαλείται τον Όρο 12 της Συμφωνίας, καθ' ότι η ίδια με τις πράξεις της και ή παραλείψεις της, απεμπόλισε το δικαίωμα της και ως εκ τούτου αιτείται την απόρριψη της Αίτησης με έξοδα. Προτού προχωρήσω σε εξέταση των λόγων ένστασης θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω για εύκολη αναφορά το λεκτικό των διατάξεων 12-14 του τεκμηρίου
- Διάταξη 12 - ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ - ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ Όλες οι διαφορές ή διαφωνίες οποιασδήποτε φύσης που μπορεί να αναφυούν οποτεδήποτε στο μέλλον, είτε κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης εφαρμογής της Συμφωνίας αυτής είτε ταυτόχρονα ή μετά από την ακύρωση ή τερματισμό της, μεταξύ του Ταμείου και ενός ή περισσοτέρων από τους Ασφαλιστές που σχετίζονται ή αφορούν τη Συμφωνία αυτή ή την ερμηνεία ή το αποτέλεσμα της ή όσον αφορά οποιοδήποτε άλλο θέμα που σχετίζεται κατά οποιοδήποτε τρόπο με, ή εγείρεται από ή σε σχέση με το περιεχόμενο της Συμφωνίας αυτής, η οποία διαφορά ή διαφωνία δεν μπορεί να διευθετηθεί με συμφωνία των μερών, μπορεί να παραπέμπεται σε ένα και μόνο Διαιτητή που Θα διορίζεται με αμοιβαία συμφωνία μεταξύ του Ταμείου και του Ασφαλιστή ή των Ασφαλιστών που αφορά η διαφορά ή διαφωνία ή, σε περίπτωση μη ύπαρξης τέτοιας αμοιβαίας συμφωνίας, θα κατονομαστεί από Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας σύμφωνα με τις Πρόνοιες του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, ή οποιασδήποτε Νομοθετικής τροποποίησης που βρίσκεται σε ισχύ και η απόφαση τέτοιου Διαιτητή που, είτε διορίστηκε με συμφωνία, είτε από Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας όπως αναφέρεται πιο πάνω, θα είναι τελική και δεσμευτική για τα μέρη. Διάταξη 13 - ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ - ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ δύο ή περισσοτέρων Ασφαλιστών που εγείρεται ως αποτέλεσμα ή που αφορά την εφαρμογή της Συμφωνίας αυτής, θα παραπέμπεται σε ένα Διαιτητή που θα διορίζεται από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου και η απόφαση τέτοιου Διαιτητή θα είναι τελική και δεσμευτική για όλα τα μέρη. Για το σκοπό αποφυγής τέτοιων διαφορών και τη διευκόλυνση της διευθέτησης τους, τα μέρη στη Συμφωνία συμφωνούν ότι όλα τα θέματα ερμηνείας της Συμφωνίας που εγείρονται μεταξύ των Ασφαλιστών (που συμπεριλαμβάνουν και τέτοια θέματα που εγείρονται κατά τη διάρκεια Διαιτησίας μεταξύ Ασφαλιστών) θα υποβάλλονται στο Συμβούλιο του οποίου η απόφαση θα είναι τελική και δεσμευτική για όλα τα μέρη της Συμφωνίας. Διάταξη 14 - ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΑ ΠΛΗΡΩΜΗ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΠΕΜΠΟΝΤΑΙ ΣΕ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ Σε περίπτωση που μια Δικαστική Απόφαση εκδοθεί, είτε πριν μια διαφορά ή διαφωνία παραπεμφθεί σε Διαιτησία, όπως προνοούν οι ως άνω αναφερόμενες Διατάξεις 12 και 13 της Συμφωνίας, ή κατά τη διάρκεια τέτοιας Διαιτησίας, τέτοια Απόφαση πρέπει να πληρωθεί από τα μέρη στη διαφορά μετά τη λήξη της περιόδου των 45 ημερών, καταβάλλοντος κάθε μέρος ίση αναλογία του ποσού που επιδίκασε το Δικαστήριο. Εντός 7 ημερών από την έκδοση της απόφασης του Διαιτητή, θα πραγματοποιηθεί διακανονισμός, με τέτοιο τρόπο, ώοτε η απόφαση του Διασητή να ικανοποιηθεί πλήρως. Το τελικό ποσό που θα καταβληθεί από το ένα μέρος στο άλλο, θα περιλαμβάνει τόκο που θα υπολογίζεται με βάση επιτόκιο 8% για την περίοδο, αρχίζοντας από τη συγκεκριμένη μέρα που πληρώθηκε το πρόσωπο υπέρ του οποίου εκδόθηκε αρχικά Δικαστική Απόφαση, μέχρι την πλήρη αποπληρωμή στο μέρος που έχει επιτύχει. Όσα αναφέρονται πιο πάνω θα ισχύουν, τηρουμένων των αναλογιών, και σε περιπτώσεις όπου οποιοδήποτε ποσό πληρωθεί σε ένα απαιτητή με συμφωνία των διαδίκων, πριν εκδοθεί η Δικαστική Απόφαση. Η διαδικασία διεξήχθη στη βάση αγορεύσεων. Έχω θέσει υπόψη μου όσα οι συνήγοροι ανέφεραν και θα σταθώ σ' αυτά στη συνέχεια, όπου κρίνω αναγκαίο. Ο λόγος ένστασης ότι δεν τηρήθηκε η εσωτερική συμφωνία Ήταν η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι δεν τηρήθηκε ο όρος 14 πιο πάνω. Για να μπορεί, εισηγήθηκε η κα Λοϊζίδου να παραπεμφθεί η διαφορά σε διαιτησία με βάση τη διάταξη 12 κάθε μέρος στη διαφορά πρέπει να καταβάλει το 50% του ποσού που επιδίκασε το Δικαστήριο. Περαιτέρω ήταν η θέση τους ότι λόγω της μη συμμόρφωσης με τη διάταξη 14 εμποδίζονται να ζητούν εφαρμογή της ρήτρας διαιτησίας. Είναι γεγονός ότι φαίνεται πως με βάση τον όρο 14 η πληρωμή του 50% είναι επιτακτική. Δεν προκύπτει όμως από το πιο πάνω λεκτικό ότι η πληρωμή συνιστά προϋπόθεση για την παραπομπή σε διαιτησία. (Βλ. τη φράση «κατά τη διάρκεια τέτοιας Διαιτησίας» στον όρο 14) ούτε και προκύπτει σαφής χρονικός προσδιορισμός της εν λόγω πληρωμής. Ο ισχυρισμός για μη ετοιμότητα και προθυμία της αιτήτριας για διεξαγωγή διαιτησίας. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της αναστολής έχουν καθιερωθεί από τη Νομολογία. Όπως προκύπτει αυτές έχουν ως εξής:
(1)Τα Δικαστήρια αποκλίνουν σε στήριξη των συμφωνιών διαιτησίας, που εκφράζουν καθαρά τη βούληση και επιλογή των συμβαλλομένων να χρησιμοποιήσουν το θεσμό της διαιτησίας.
(2)Τα Δικαστήρια δεν είναι υπόχρεα να αναστείλουν την διαδικασία, αλλά έχουν διακριτική ευχέρεια να το πράξουν ή όχι.
(3)Η διακριτική αυτή ευχέρεια πρέπει να ασκηθεί υπέρ της αναστολής εκτός αν υπάρχει πολύ καλός λόγος για απόρριψη του σχετικού αιτήματος. Όπου διαπιστωθεί η ύπαρξη ρήτρας ως δεδομένη, το βάρος τίθεται στο διάδικο που επικαλείται τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να καταδείξει ότι υπάρχουν καλοί λόγοι, ή ότι είναι ορθό και δίκαιο, ότι η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου δεν θα πρέπει να ασκηθεί προς όφελος της αναστολής της διαδικασίας.
(4)Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπ' όψιν όλες τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. (βλ. Yalta Sea Trade Port v. Emed Chartering Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ. 7, The Eleftheria
(1969)2 All E.R. 641, Russell on Arbitration, 20th Edition, σελ. 172, 187, 190 και 217), Balkancarimpex v Leasco
(1994)1 AΑΔ 815. Σύμφωνα με το άρθρο 8 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.4 ο αιτητής πρέπει να είναι έτοιμος και πρόθυμος να πράξει οτιδήποτε το αναγκαίο για την κανονική διεξαγωγή της διαδικασίας (Βλ. επίσης Bulfracht v Third World Steel Company Ltd
(1993)1 AAΔ 148). Στο σύγγραμμα Halsbury's Law of England (τόμος 2, 4η έκδοση, σελ. 564) αναφέρεται το εξής: The applicant must satisfy the court not only that he is, but also that he was at the commencement of the proceedings, ready and willing to do everything necessary for the proper conduct of the arbitration. He must also file an affidavit to this effect in support of his application for a stay, and unless the court is satisfied on the point the application to stay must be dismissed. Στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση αναφέρεται ότι η εναγομένη ήταν και είναι πάντοτε πρόθυμη και έτοιμη να προχωρήσει στη διαιτησία και είναι πρόθυμη και έτοιμη να ακολουθηθούν όλες οι πρόνοιες για διορισμό διαιτητή, ως άλλωστε η ίδια η συμφωνία προνοεί. Αυτό δεν αντικρούστηκε στην ουσία του. Είναι δε γεγονός πως με την επιστολή τους στις 8/7/14 οι δικηγόροι των καθ' ων η αίτηση φαίνεται να επιβεβαιώνουν την ετοιμότητα της αιτήτριας για τη διεξαγωγή της διαιτησίας. Παραθέτω το απόσπασμα: Απ' ότι με έχουν πληροφορήσει οι πελάτες μου κ.κ Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχήματων, μετά από συνάντηση με την διεύθυνση και τους υπεύθυνους του Τμήματος Απαιτήσεων των πελατών σας κ.κ Μινέρβα Ασφαλιστική, οι πελάτες σας αποδέχονται όπως η διαφορά που έχει προκύψει μεταξύ των πελατών μου και της Μινέρβα παραπεμφθεί σε διαιτησία σύμφωνα με την Διάταξη 12 της εσωτερικής συμφωνίας. Είναι γεγονός πως δεν φαίνεται η αιτήτρια να επικοινώνησε με ονόματα για εξεύρεση κοινού διαιτητή. Όμως θεωρώ πως η Διάταξη 12 δίνει λύση στο πρόβλημα της μη ύπαρξης αμοιβαίας συμφωνίας. Το πιο πάνω γεγονός δεν θεωρώ πως από μόνο του προσδίδει ικανοποιητικό υπόβαθρο για να λεχθεί πως δεν ήταν έτοιμοι και πρόθυμοι να κάνουν ότι ήταν απαραίτητο για την διεξαγωγή της διαδικασίας. Ενόψει των πιο πάνω η αίτηση εγκρίνεται με έξοδα υπέρ της αιτήτριας και σε βάρος των καθ' ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ).......... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο