← Κύπρος

Ανδρούλλα Θεοχαρίδη Δημητρίου ν. Μαρούλα Θεοχαρίδου, ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Παντελή Θεοχαρίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 5394/15, 25/

Ανδρούλλα Θεοχαρίδη Δημητρίου ν. Μαρούλα Θεοχαρίδου, ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Παντελή Θεοχαρίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 5394/15, 25/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A502 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5394/15 Μεταξύ: Ανδρούλλα Θεοχαρίδη Δημητρίου Ενάγουσα Και

  1. Μαρούλα Θεοχαρίδου, ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Παντελή Θεοχαρίδη (Αρ. Διαχ. 790/2008)
  2. Ανδρέας Θεοχαρίδης
  3. Κωνσταντίνος Θεοχαρίδης Εναγομένων --------------------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 03/11/2015 ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 09/11/2015 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 25/11/2015 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια-Ενάγουσα: Κα Ζαχαρίου για Σπ. Α. Σπύρου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Καθ' ων η Αίτηση-Εναγόμενους 1, 2 και 3: κος Καραολής για Γ. Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ --------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex-tempore) Με κλητήριο ένταλμα γενικά οπισθογραφημένο (Δ.2 θ.1) που καταχωρήθηκε στις 03/11/2015 η Ενάγουσα αξιώνει: «Α) Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να ακυρώνεται ο διορισμός της Διαχειρίστριας Εναγόμενης 1 και να διορίζεται η Ενάγουσα ως μοναδικός διαχειριστής και/ή συνδιαχειριστής στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντος Παντελή Θεοχαρίδη στην Αίτηση Διαχείρισης με αρ. 790/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Β) Παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης, σε σχέση με την Αίτηση Διαχείρισης με αρ. 790/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Ενάγουσα. Γ) Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα δικαιούται στην επ' ονόματι της εγγραφή ¼ μεριδίου των ακινήτων υπο στοιχεία:
  4. Αρ. Εγγραφής 7220, Αρ. Τεμαχίου 218, Φ/Σχ XL 1/10, Εμβαδό: 1.342 τμ., Περιοχή Πύλα, Μερίδιο: όλο
  5. Αρ. Εγγραφής Ε119, Αρ. Τεμ 119, Φ/Σχ XXI/22W2, Εμβαδό : 15.497 τμ, Περιοχή : Τράχωνας, Μερίδιο: 6/16,
  6. Αρ. Εγγραφής 7578, Αρ. Τεμ 209, Φ/Σχ XL/27, Εμβαδό : 8.696 τμ, Περιοχή : Λύμπια, Μερίδιο: όλο
  7. Αρ. Εγγραφής 7225, Αρ. Τεμ 223, Φ/Σχ XL 1/10, Εμβαδό : 1.462τμ, Περιοχή : Πύλα, Μερίδιο: όλο
  8. Αρ. Εγγραφής 7579, Αρ. Τεμ 211, Φ/Σχ XL/27, Εμβαδό : 2.007 τμ, Περιοχή : Λύμπια, Μερίδιο: όλο
  9. Αρ. Εγγραφής Ε 449, Αρ. Τεμ 471, Φ/Σχ XX/25/WII, Εμβαδό : 2.300τμ, Περιοχή : Μόρφου, Μερίδιο: ½ Δ) Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα δικαιούται το ¼ μερίδιο των χρημάτων που ήτο κατατιθέμενα εις τους ακόλουθους λογαριασμούς κατά την 11/9/2008 και/ή κατά την ημερομηνία που απεβίωσε ο πατέρας της, Παντελής Θεοχαρίδης.
  10. Αρ. Λογαριασμού 4000034-1 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων
  11. Αρ. Λογαριασμού 3004268-2 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Ε) Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα δικαιούται το ¼ μερίδιο από το ½ μερίδιο των χρημάτων που ήτο κατατιθέμενα εις τους ακόλουθους λογαριασμούς κατά την 11/9/2008 και/ή κατά την ημερομηνία που απεβίωσε ο πατέρας της, Παντελής Θεοχαρίδης.
  12. Αρ. Λογαριασμού 017-2-015817 στη Λαϊκή Τράπεζα, γνωστή και ως Martin Popular Bank Public Limited
  13. Αρ. Λογαριασμού 017-31-007515 στην Λαϊκή Τράπεζα, γνωστή και ως Martin Popular Bank Public Limited
  14. Αρ. Λογαριασμού 4011019-3 στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου
  15. Αρ. Λογαριασμού 2057136-7 στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου Ζ) Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης κατο το ¼ μερίδιο και/ή να λάβει ¼ μερίδιο από το καθαρό προϊόν πώλησης για τα οχήματα υπό στοιχεία:
  16. Αρ. Εγγραφής ΒΑΗ 018, μάρκας Mercedes Saloon
  17. Αρ. Εγγραφής ΕΡΖ 607, μάρκας Mistubishi Pajero Η) Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως κηρυχθεί άκυρη η μεταβίβαση των ώς άνω προαναφερόεμενων ακινήτων ώς τα στοιχεία Γ1, Γ2, Γ3, Γ4, Γ5, Γ6, από τον αποβιώσαντα Παντελή Θεοχαρίδη με βάση την Αίτηση Διαχείρισης 790/
  18. Θ) Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως κηρυχθεί άκυρη η αποξένωση περιουσιακών στοιχείων του αποβιώσαντος ώς τα στοιχεία Δ.1, Δ.2, Ε1, Ε2, Ε3, Ε4, Ζ1 και Ζ2, με βάση την Αίτηση Διαχείρισης 790/
  19. Ι) Απόφαση και//ή Διάταγμα ακύρωσης της μεταβίβασης και αποξένωσης της κινητής και ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντος Παντελή Θεοχαρίδη, μέσω της Αίτησης Διαχείρισης με αρ. 790/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, επ' ονόματι των εναγομένων 1, 2 και 3, η οποία έγινε δόλια κα με πρόθεση να στερήσει και/ή εμποδίσει την ενάγουσα από το συμφέρον της ώς νόμιμος κληροδόχος. Κ) Διάταγμα επανεγγραφής της, ώς πιο πάνω αναφέρεται υπό τα στοιχεία Γ1, Γ2, Γ3, Γ4, Γ5, Γ6, Δ.1, Δ.2, Ε1, Ε2, Ε3, Ε4, Ζ1 και Ζ2, κινητής και ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντος Παντελή Θεοχαρίδη, μέσω της Αίτησης Διαχείρισης με αρ. 790/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στον αρχικό ιδιοκτήτη ήτοι τον αποβιώσαντα και/ή την ενάγουσα ως κληροδόχου του αποβιώσαντα λόγω του ότι αυτή μεταβιβάστηκε συνεπεία δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων. Λ) Γενικές και/ή Ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων εκ μέρους των εναγομένων οι οποίοι προχώρησαν δόλια σε διαμοιρασμό της κινητής και ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντος Παντελή Θεοχαρίδη, με τρόπο που επηρέαζε δυσμενώς την ενάγουσα ως κληροδόχο. Μ) Τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις συνεπεία δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων των εναγομένων που είχε ως αποτέλεσμα τον λανθασμένο και/ή παράνομο και/ή άδικο και/ή άνισο διαμοιρασμό της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα της Παντελή Θεοχαρίδη, ώς το δικαίωμα της της ενάγουσας ως νόμιμος κληρονόμος. Ν) Νόμιμο τόκο επί του ποσού που θα επιδικαστεί από το Σεβαστό Δικαστήριο. Ξ) Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία θεωρεί ορθή και δίκαια υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο. Ο) Άπασαν την δικαστική δαπάνη, πλέον Φ.Π.Α». Την ίδια μέρα, δηλαδή στις 03/11/15, καταχωρήθηκε η υπό κρίση Μονομερής Αίτηση, η οποία ορίστηκε στις 09/11/15, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, με την οποία επισυνάπτονται διάφορα Τεκμήρια. Η Ενάγουσα στις 09/11/15 εξασφάλισε το υπό εξέταση Προσωρινό Παρεμπίπτον Απαγορευτικό Διάταγμα από το Δικαστήριο, το οποίο ορίστηκε επιστρεπτέο στις 16/11/
  20. Κατά αυτήν την ημέρα εμφανίστηκε για τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 δικηγόρος και ζήτησε χρόνο για καταχώρηση ένστασης. Έτσι, η Αίτηση και το Διάταγμα ορίστηκαν σήμερα για ακρόαση με οδηγίες όπως καταχωρηθεί ένσταση μέχρι τις 20/11/2015, ημέρα κατά την οποία και καταχωρήθηκε η ένσταση. Με την Αίτηση ζητείται: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγόμενους 1, 2 και 3 και/ή σε οποιοδήποτε εξ αυτών και/ή στους αντιπροσώπους αυτών, να αποξενωθούν και/ή επιβαρύνουν τα ακίνητα υπό στοιχεία:
  21. Αρ. Εγγραφής 7220, Αρ. Τεμαχίου 218, Φ/Σχ XL 1/10, Εμβαδό: 1.342 τμ., Περιοχή Πύλα, Μερίδιο: όλο
  22. Αρ. Εγγραφής Ε119, Αρ. Τεμ 119, Φ/Σχ XXI/22W2, Εμβαδό : 15.497 τμ, Περιοχή : Τράχωνας, Μερίδιο: 6/16,
  23. Αρ. Εγγραφής 7578, Αρ. Τεμ 209, Φ/Σχ XL/27, Εμβαδό : 8.696 τμ, Περιοχή : Λύμπια, Μερίδιο: όλο
  24. Αρ. Εγγραφής 7225, Αρ. Τεμ 223, Φ/Σχ XL 1/10, Εμβαδό : 1.462τμ, Περιοχή : Πύλα, Μερίδιο: όλο
  25. Αρ. Εγγραφής 7579, Αρ. Τεμ 211, Φ/Σχ XL/27, Εμβαδό : 2.007 τμ, Περιοχή : Λύμπια, Μερίδιο: όλο
  26. Αρ. Εγγραφής Ε 449, Αρ. Τεμ 471, Φ/Σχ XX/25/WII, Εμβαδό : 2.300τμ, Περιοχή : Μόρφου, Μερίδιο: ½ μέχρι τελικής εκδικάσεως της παρούσης αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β) Οποιαδήποτε περαιτέρω και/ή καλύτερη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει ορθή και δίκαιη. Γ) Τα έξοδα της παρούσης αιτήσεως πλέον Φ.Π.Α.». Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4, 5, 6, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, στη Δ.48 θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η κάτωθι υπογεγραμμένη, Ανδρούλλα Θεοχαρίδη Δημητρίου, από την Λευκωσία, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  27. Είμαι η Ενάγουσα στην παρούσα αγωγή και έχω προσωπική γνώση των γεγονότων που αναφέρω. Όσον αφορά την νομική πτυχή του θέματος, εμπιστεύομαι την κρίση του Δικηγόρου μου που χειρίζεται την υπόθεση μου, την οποία θεωρώ ορθή και προβαίνω στην παρούσα ένορκη δήλωση.
  28. Είμαι εκ των νόμιμων κληρονόμων του αποβιώσαντος Παντελή Θεοχαρίδη, με αρ. ταυτότητας 088409, ο οποίος είναι ο πατέρας μου, και που απεβίωσε περί την 12/09/2008 και δεν άφησε διαθήκη.
  29. Η Εναγόμενη 1 είναι η μητέρα μου και διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος και οι εναγόμενοι 2 και 3, είναι τα αδέλφια μου, και επίσης κληρονόμοι του, οι οποίοι μεταξύ άλλων ορκίστηκαν ως εγγυητές της Διαχειριστή, που είναι η μητέρα μου, και που ενώ γνώριζαν ότι δεν υπήρχε διαθήκη από τον πατέρα μου, μαζί με την Διαχειριστή, προχώρησαν δόλια σε διαμοιρασμό της περιουσίας του αποβιώσαντος με τρόπο που επηρέαζε την ενάγουσα ως κληροδόχο και ο οποίος τρόπος δεν συνάδει με τον νόμο και/ή ως αυτή θα έπρεπε να διαμοιραστεί σε ίσα μερίδια κατά ¼ μερίδιο μεταξύ όλων των κληρονόμων του αποβιώσαντα.
  30. Η αξίωση της ενάγουσας εναντίον των εναγομένων είναι ως ακολούθως: Α) Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να ακυρώνεται ο διορισμός της Διαχειρίστριας Εναγόμενης 1 και να διορίζεται η Ενάγουσα ως μοναδικός διαχειριστής και/ή συνδιαχειριστής στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντος Παντελή Θεοχαρίδη στην Αίτηση Διαχείρισης με αρ. 790/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Β) Παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης, σε σχέση με την Αίτηση Διαχείρισης με αρ. 790/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Ενάγουσα. Γ) Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα δικαιούται στην επ' ονόματι της εγγραφή ¼ μεριδίου των ακινήτων υπο στοιχεία:
  31. Αρ. Εγγραφής 7220, Αρ. Τεμαχίου 218, Φ/Σχ XL 1/10, Εμβαδά: 1.342 τμ., Περιοχή Πύλα, Μερίδιο: όλο
  32. Αρ. Εγγραφής Ε119, Αρ. Τεμ 119, Φ/Σχ XXI/22W2, Εμβαδό: 15.497 τμ, Περιοχή: Τράχωνας, Μερίδιο: 6/16,
  33. Αρ. Εγγραφής 7578, Αρ. Τεμ 209, Φ/Σχ XL/27, Εμβαδό: 8.696 τμ, Περιοχή: Λύμπια, Μερίδιο: όλο
  34. Αρ. Εγγραφής 7225, Αρ. Τεμ 223, Φ/Σχ XL 1/10, Εμβαδό: 1.462τμ, Περιοχή: Πύλα, Μερίδιο: όλο
  35. Αρ. Εγγραφής 7579, Αρ. Τεμ 211, Φ/Σχ XL/27, Εμβαδό: 2.007 τμ, Περιοχή: Λύμπια, Μερίδιο: όλο
  36. Αρ. Εγγραφής Ε 449, Αρ. Τεμ 471, Φ/Σχ XX/25/WII, Εμβαδό: 2.300τμ, Περιοχή: Μόρφου, Μερίδιο: ½ Δ) Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα δικαιούται το ¼ μερίδιο των χρημάτων που ήτο κατατιθέμενα εις τους ακόλουθους λογαριασμούς κατά την 11/9/2008 και/ή κατά την ημερομηνία που απεβίωσε ο πατέρας της, Παντελής Θεοχαρίδης.
  37. Αρ. Λογαριασμού 4000034-1 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων
  38. Αρ. Λογαριασμού 3004268-2 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Ε) Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα δικαιούται το ¼ μερίδιο από το ½ μερίδιο των χρημάτων που ήτο κατατιθέμενα εις τους ακόλουθους λογαριασμούς κατά την 11/9/2008 και/ή κατά την ημερομηνία που απεβίωσε ο πατέρας της, Παντελής Θεοχαρίδης.
  39. Αρ. Λογαριασμού 017-2-015817 στη Λαϊκή Τράπεζα, γνωστή και ώς Martin Popular Bank Public Limited
  40. Αρ. Λογαριασμού 017-31-007515 στην Λαϊκή Τράπεζα, γνωστή και ώς Martin Popular Bank Public Limited
  41. Αρ. Λογαριασμού 4011019-3 στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου
  42. Αρ. Λογαριασμού 2057136-7 στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου Ζ) Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα δικαιούται να εγγραφεί ώς ιδιοκτήτης κατά το ¼ μερίδιο και/ή να λάβει το ¼ μερίδιο από το καθαρό προϊόν πώλησης για τα οχήματα υπό στοιχεία:
  43. Αρ. Εγγραφής ΒΑΗ 018, μάρκας Mercedes Saloon
  44. Αρ. Εγγραφής ΕΡΖ 607, μάρκας Mistubishi Pajero Η) Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως κηρυχθεί άκυρη η μεταβίβαση των ώς άνω προαναφερόεμενων ακινήτων ώς τα στοιχεία Γ1, Γ2, Γ3, Γ4, Γ5, Γ6, από τον αποβιώσαντα Παντελή Θεοχαρίδη με βάση την Αίτηση Διαχείρισης 790/
  45. Θ) Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως κηρυχθεί άκυρη η αποξένωση περιουσιακών στοιχείων του αποβιώσαντος ώς τα στοιχεία Δ.1, Δ.2, Ε1, Ε2, Ε3, Ε4, Ζ1 και Ζ2, με βάση την Αίτηση Διαχείρισης 790/
  46. Ι) Απόφαση και//ή Διάταγμα ακύρωσης της μεταβίβασης και αποξένωσης της κινητής και ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντος Παντελή Θεοχαρίδη, μέσω της Αίτησης Διαχείρισης με αρ. 790/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, επ' ονόματι των εναγομένων 1, 2 και 3, η οποία έγινε δόλια κα με πρόθεση να στερήσει και/ή εμποδίσει την ενάγουσα από το συμφέρον της ώς νόμιμος κληροδόχος. Κ) Διάταγμα επανεγγραφής της, ώς πιο πάνω αναφέρεται υπό τα στοιχεία Γ1, Γ2, Γ3, Γ4, Ψ Γ5, Γ6, Δ.1, Δ.2, Ε1, Ε2, Ε3, Ε4, Ζ1 και Ζ2, κινητής και ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντος Παντελή Θεοχαρίδη, μέσω της Αίτησης Διαχείρισης με αρ. 790/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στον αρχικό ιδιοκτήτη ήτοι τον αποβιώσαντα και/ή την ενάγουσα ως κληροδόχου του αποβιώσαντα λόγω του ότι αυτή μεταβιβάστηκε συνεπεία δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων. Λ) Γενικές και/ή Ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων εκ μέρους των εναγομένων οι οποίοι προχώρησαν δόλια σε διαμοιρασμό της κινητής και ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντος Παντελή Θεοχαρίδη, με τρόπο που επηρέαζε δυσμενώς την ενάγουσα ως κληροδόχο. Μ) Τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις συνεπεία δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων των εναγομένων που είχε ως αποτέλεσμα τον λανθασμένο και/ή παράνομο και/ή άδικο και/ή άνισο διαμοιρασμό της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα της Παντελή Θεοχαρίδη, ώς το δικαίωμα της της ενάγουσας ως νόμιμος κληρονόμος. Ν) Νόμιμο τόκο επί του ποσού που θα επιδικαστεί από το Σεβαστό Δικαστήριο. Ξ) Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία θεωρεί ορθή και δίκαια υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο. Ο) Άπασαν την δικαστική δαπάνη, πλέον Φ.Π.Α Επισυνάπτω ως τεκμήριο Α, πιστό αντίγραφο της σχετικής αγωγής που έχει καταχωρηθεί.
  47. Ο αποβιώσαντος απεβίωσε και στις 12/09/2008 στην Λευκωσία και δεν άφησε διαθήκη, κάτι που από ότι γνωρίζω ήταν εις γνώση των εναγόμενων 1, 2 και
  48. Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, αλλά και την ρητή διαβεβαίωση της Διαχειριστή, ότι θα προέβαινε σε ορθή διανομή της περιουσίας του αποβιώσαντος, ως ο νόμος ορίζει, θα έπρεπε να διαμοιραστεί η περιουσία του αποβιώσαντος πατέρα μου, σε ίσα μερίδια μεταξύ των νόμιμων κληρονόμων, δηλαδή μεταξύ εμένα και των Εναγομένων 1, 2 και
  49. Περί την 17/12/2008, οι εναγόμενοι καταχώρησαν την αίτηση διαχείρισης με αριθμό 790/2008 εις το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, με διαχειριστή την εναγόμενη 1, και τους Εναγόμενους 2 και 3 ως εγγυητές της, βάση της οποίας ορκίστηκαν ότι ο αποβιώσας δεν άφησε διαθήκη και ότι οι μοναδικοί κληρονόμοι του ήταν οι εναγόμενοι και η Ενάγουσα, υποσχόμενοι ότι θα τηρήσουν το γράμμα του νόμου και ότι θα προβούν σε ορθή διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντος πατέρα μου.
  50. Η περιουσία του αποβιώσαντος στην Κύπρο αποτελείται από ακίνητη και κινητή περιουσία ώς πιο κάτω αναφέρω: Α) Αρ. Εγγραφής 7220, Αρ. Τεμαχίου 218, Φ/Σχ XL 1/10, Εμβαδό: 1.342 τμ., Περιοχή Πύλα, Μερίδιο: όλο Β) Αρ. Εγγραφής Ε119, Αρ. Τεμ 119, Φ/Σχ XXI/22W2, Εμβαδό: 15.497 τμ, Περιοχή: Τράχωνας, Μερίδιο: 6/16, Γ) Αρ. Εγγραφής 7578, Αρ. Τεμ 209, Φ/Σχ XL/27, Εμβαδό: 8.696 τμ, Περιοχή: Λύμπια, Μερίδιο: όλο Δ) Αρ. Εγγραφής 7225, Αρ. Τεμ 223, Φ/Σχ XL 1/10, Εμβαδό: 1.462τμ, Περιοχή: Πύλα, Μερίδιο: όλο Ε) Αρ. Εγγραφής 7579, Αρ. Τεμ 211, Φ/Σχ XL/27, Εμβαδό: 2.007 τμ, Περιοχή: Λύμπια, Μερίδιο: όλο Ζ) Αρ. Εγγραφής Ε 449, Αρ. Τεμ 471, Φ/Σχ XX/25/WII, Εμβαδό: 2.300τμ, Περιοχή: Μόρφου, Μερίδιο: ½ Η) €16 818,29 κατατιθέμενα στον αρ. Λογαριασμού 4000034-1 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Θ) €3246,31 κατατιθέμενα στον αρ. Λογαριασμού 3004268-2 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων I) €6 147,26 κατατιθέμενα στον αρ. Λογαριασμού 017-2- 015817 στη Λαϊκή Τράπεζα, γνωστή και ώς Marfin Popular Bank Public Limited, ως ήταν τότε και που ήταν κοινός λογαριασμός με την μητέρα μου. Κ) €61 600,77 κατατιθέμενα στον αρ. Λογαριασμού 017-31- 007515 στην Λαϊκή Τράπεζα, γνωστή και ώς Marfin Popular Bank Public Limited, ως ήταν τότε και που ήταν κοινός λογαριασμός με την μητέρα μου. Λ) €7 404,12 κατατιθέμενα στον αρ. Λογαριασμού 4011019-3 στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου, που ήταν κοινός λογαριασμός με την μητέρα μου. Μ) €1 036,12 κατατιθέμενα στον αρ. Λογαριασού 2057136-7 στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου, που ήταν κοινός λογαριασμός με την μητέρα μου. Ν) €16 818,29 κατατιθέμενα στον αρ. Λογαριασμού 4000034-1 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων, που ήταν κοινός λογαριασμός μαζί με την μητέρα μου. Ξ) €3 246,31 κατατιθέμενα στον αρ. Λογαριασμού 3004268-2 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων που ήταν κοινός λογαριασμός με την μητέρα μου Ο) Όχημα με Αρ. Εγγραφής ΒΑΗ 018, μάρκας Mercedes Saloon Π) Όχημα με Αρ. Εγγραφής ΕΡΖ 607, μάρκας Mistubishi Pajero
  51. Βάση της εν λόγω αίτησης οι εναγόμενοι προχώρησαν και μεταβίβασαν τα πιο πάνω ακίνητα και κινητά επ' ονόματι των εναγομένων 1, 2 και 3, επηρεάζοντας το δικαίωμα μου ως νόμιμου κληρονόμου / κληροδόχου εις το όνομα τους, ενώ σε εμένα μεταβίβασαν μόνο 2 ακίνητα, των οποίων η αξία του ενός είναι €4 500, ενώ του άλλου είναι μηδαμινή γιατί βρίσκεται εις τα κατεχόμενα, ενώ η υπόλοιπη περιουσία που έλαβαν ο κάθε ένας από τους Εναγόμενους υπολογίζεται να είναι κατά 20 φορές περίπου μεγαλύτερη από εκείνη που έλαβα εγώ. Αυτό το γνωρίζω κατόπιν πληροφόρησης που έλαβα ψάχνοντας να ανακαλύψω τι πραγματικά έγινε και πως διαμοιράστηκε η περιουσία που αποβιώσαντος πατέρα μου.
  52. Το πιο πάνω κινητά και ακίνητα αποτελούν το ουσιαστικότερο αντικείμενο της αγωγής.
  53. Εξ όσων έχω πληροφορηθεί και από τους δικηγόρους τους δικηγόρους μου, η αγωγή θα πρέπει να επιδοθεί στους εναγόμενους 1, 2 και 3 και αυτή θα είναι η πρώτη φορά που θα λάβουν γνώση οι Εναγόμενοι για την έγερση της.
  54. Λόγω του ότι θα λάβουν γνώση της ύπαρξης της αγωγής, είναι πολύ πιθανόν να προβούν σε ενέργειες για να αποξενώσουν την επίδικη ακίνητη και κινητή περιουσία, η οποία αποτελεί αντικείμενο της αγωγής, κάτι το οποίο θα καταστήσει την αγωγή άνευ αντικειμένου αφού το βασικό αντικείμενο της θα έχει αποξενωθεί. Αυτό το αναφέρω κατόπιν προσωπικής εκτίμησης και κατόπιν πληροφόρησης που έλαβα από τους δικηγόρους μου. Επίσης αναφέρω ότι ο Εναγόμενος 2, έχει ήδη αποξενώσει 1 από τα ακίνητα που έλαβε, δηλαδή το έχει πωλήσει σε τρίτους και έχει ήδη καρπωθεί το αντάλλαγμα, ενώ ήδη έχει σπαταλήσει τα χρήματα του και θα είναι σχεδόν αδύνατο να επαναφερθεί η πρότερα κατάσταση πραγμάτων.
  55. Επιπλέον εξ όσων έχω πληροφορηθεί, οι εναγόμενοι προτίθενται να αποξενωθούν την εν λόγω ακίνητη και κινητή περιουσία για να μην έχει οποιοδήποτε αποτέλεσμα η αγωγή ακόμη και σε περίπτωση επιτυχίας.
  56. Εξ' όσων γνωρίζω και πληροφορούμαι από τους δικηγόρους μου, έχω πολύ καλή βάση αγωγής και καλή νομική υπόθεση εναντίον των εναγομένων διότι οι εναγόμενοι προέβησαν στην καταχώρηση της αίτησης δόλια και παραπλανητικά και αποκρύβοντας μέσω ψευδών παραστάσεων ότι δεν είχαν πρόθεση να κάνουν ορθή διαχείριση και ορθή κατανομή μεταξύ των κληρονόμων, του αποβιώσαντα, και προχώρησαν με τον τρόπο αυτό στην μεταβίβαση των εν λόγω κινητών και ακίνητων προς όφελος τους και εις βάρος μου.
  57. Η προαναφερόμενη αίτηση διαχείρισης με αρ. 790/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, δεν έχει κλείσει μέχρι σήμερα. Μάλιστα οι Εναγόμενοι έχουν προβεί σε λανθασμένη καταχώρηση τελικών λογαριασμών και μου ζητούσαν επίμονα να υπογράψω ότι είμαι ικανοποιημένη από την όλη διαχείριση ώστε να προχωρήσει το κλείσιμο της.
  58. Ένεκα όμως του ότι αρνούμαι πεισματικά να αποδεχτώ αυτή την αδικία, και ένεκα του χρόνου που έχει περάσει από την καταχώρηση της αίτησης διαχείρισης μέχρι σήμερα, η εν λόγω αίτηση προωθήθηκε ενώπιον του Έντιμου Δικαστή κ. Παναγιώτου, όπου κατά τις 26/5/2015, και ενώ δόθηκαν εξηγήσεις από τον δικηγόρο μου για τον λόγο που δεν αποδέχομαι να υπογράψω ότι αποδέχομαι ώς ορθή την διαχείριση, και αφού ο δικηγόρος των Εναγομένων προσπάθησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα ότι δήθεν υπήρχε προφορική συμφωνία μεταξύ εμένα και των Εναγομένων, όρισε την υπόθεση στις 16/11/2015 για τελευταία φορά και έδωσε οδηγίες όπως αν δεν γίνουν διευθετήσεις τότε να προχωρήσω σε μέτρα.
  59. Από τότε, ο δικηγόρος μου, προσπάθησε να καλέσει τους Εναγομένους και τον δικηγόρο του σε συναντήσεις, και να τους εξηγήσει ότι ο διαμοιρασμός δεν είναι ορθός και ότι δεν ήταν η πρόθεση μου να αντιδικώ με την οικογένεια μου, αλλά να μην αδικηθώ από αυτούς και ότι απλά ζητούσα να διαμοιραστεί η όλη περιουσία σε ίσα μερίδια, ως φυσικά ήταν και το δικαίωμα μου, εν τούτοις μέχρι σήμερα δεν υπήρξε καμιά ανταπόκριση από αυτούς.
  60. Παρουσιάζω ώς τεκμήρια 1, 2 και 3, αντίγραφα των επιστολών που ο ίδιος είχε αποστείλει μέσω φαξ εις τον δικηγόρο των Εναγομένων, μαζί με την απόδειξη αποστολής / λήψης τους, καθώς επίσης και ώς τεκμήριο 4, σχετικό πίνακα με την περιουσία του αποβιώσαντα και τον υφιστάμενο διαμοιρασμοί που έγινε από την Διαχειριστή, και που ωφελεί τους Εναγομένους 2 και 3, που είναι οι εγγυητές της.
  61. Προσπάθησα να εξαντλήσω όλα τα περιθώρια, ελπίζοντα ότι οι ίδιοι θα ανταποκρίνονταν εις τις προσπάθειες του δικηγόρου μου, αλλά δυστυχώς κατάλαβα ότι δεν είναι η πρόθεση των Εναγομένων να ανταποκριθούν, και αυτός είναι και ο λόγος που αποφάσισα να προχωρήσω στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής και λήψης αυτών των μέτρων.
  62. Εξ όσων γνωρίζω και πιστεύω υπάρχει ορατός κίνδυνος δεδομένου ότι εκκρεμεί η δικαστική διαδικασία εναντίον τους να μεταβιβάσουν, αποξενώσουν και επιβαρύνουν την περιουσία που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας αγωγής για σκοπούς αποφυγής των συνεπειών της τυχόν υπέρ μου εκδοθείσας απόφασης. Τυχόν δε αποξένωση της περιουσίας εκ μέρους τους θα επιφέρει απεριόριστη και ανεπανόρθωτη ζημιά σε εμένα ως έχω επεξηγήσει ανωτέρω.
  63. Το εν λόγω Διάταγμα είναι επείγον να εκδοθεί λόγω του ότι όπως ανάφερα πιο πάνω υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να αποξενωθεί το αντικείμενο της αγωγής.
  64. Ευλόγως πιστεύω και εξ όσων έχω πληροφορηθεί και από τους δικηγόρους μου, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, και δικαιούμαι στις αιτούμενες θεραπείες και εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο καθότι καμία εξασφάλιση δεν θα έχω και θα χαθεί το αντικείμενο της αγωγής.
  65. Τυχόν αποξένωση της περιουσίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα των εναγομένων 1, 2 και 3 θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά σε εμένα γιατί θα καταστήσει την παρούσα αγωγή άνευ αντικειμένου και διότι θα είναι αδύνατη η πλήρης ικανοποίηση τυχόν εκδοθησομένης απόφασης ενώ ουδεμία ζημιά ή εν πάση περιπτώσει ανεπανόρθωτη ζημιά θα προκληθεί στους εναγόμενους αφού θα διατηρηθεί η κατάσταση πραγμάτων ως έχει.
  66. Για όλους του πιο πάνω λόγους, ευσεβάστως υποβάλλω ότι το αιτούμενο Διάταγμα είναι δίκαιο και επείγον να εκδοθεί.». Με την ένσταση, η οποία εδράζεται στους ίδιους Νόμους και Θεσμούς, προβάλλονται πέντε λόγοι ένστασης ως ακολούθως: «(α) Το προσωρινό Διάταγμα ημερ. 9/11/2015 πρέπει να ακυρωθεί αφού η έκδοση του ήταν το αποτέλεσμα της μη αποκάλυψης ή/και απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από το Δικαστήριο. (β) Το προσωρινό Διάταγμα ημερ. 9/11/2015 δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί με την αίτηση άνευ κλήσεως διότι δεν υπήρχε το στοιχείο του επείγοντος. (γ) Από την Ένορκη Δήλωση της Ενάγουσας-Αιτήτριας που επισυνάπτεται στην Αίτηση για έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος καθώς και από τα έγγραφα που επισυνάπτονται σε αυτήν, δεν φαίνεται και δεν πληρούνται σε καμία περίπτωση η νόμιμες προϋποθέσεις όπως έχουν αυτές καθοριστεί από την σχετική Νομολογία και Νομοθεσία για την έκδοση και διατήρηση σε ισχύ του Προσωρινού Απαγορευτικού Διατάγματος ημερ. 9/11/
  67. (δ) Η Ενάγουσα-Αιτήτρια απέτυχε να δικαιολογήσει ή/και τεκμηριώσει ενόρκως ή/και νομότυπα την καθυστέρηση που προέκυψε μέχρι την υποβολή της παρούσας Αίτησης. (ε) Η παρούσα Αίτηση και το Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 9/11/2015 έγιναν κακόπιστα και καταχρηστικά και όλοι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας που αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση της ημερ. 3/11/2015 είναι παντελώς ψευδείς και ανυπόστατοι και έγιναν με τρόπο ώστε να ξεγελάσουν το Δικαστήριο στην έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος ημερ. 9/11/2015.» Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 1, η οποία καταγράφεται αυτούσια: «Η κάτωθι υπογεγραμμένη Μαρούλλα Θεοχαρίδη από την Λευκωσία ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  68. Είμαι η Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 στην παρούσα Αίτηση, Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος συζύγου μου Παντελή Θεοχαρίδη στην Αίτηση Διαχείρισης με αρ. 790/2008, και γνωρίζω καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης λόγω της ιδιότητας μου, από έγγραφα που έχω στην κατοχή μου και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση και εκ μέρους των Εναγομένων Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και
  69. Έχω διαβάσει την Αίτηση ημερ. 3/11/2015 της Ενάγουσας-Αιτήτριας, καθώς και την Ένορκη Δήλωση της, της ίδιας ημερομηνίας που την συνοδεύει και εκτός όπου ρητά πιο κάτω προβαίνω σε παραδοχή αρνούμαι όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας-Αιτητρίας που περιέχονται σ' αυτή και ακολούθως στις επόμενες παραγράφους θα εκθέσω τους λόγους τους οποίους βασίζεται η παρούσα ένσταση μου.
  70. Πιστεύω ειλικρινά και τυγχάνω νομικής συμβουλής ότι η Ένορκη Δήλωση ημερ. 3/11/2015 της Ενάγουσας-Αιτητρίας δεν αποκαλύπτει ούτε και αναφέρει οποιουσδήποτε νομικού και πραγματικού έγκυρους λόγους για την Άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου για την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος ημερ. 9/11/
  71. Εν πάση περιπτώσει σε καμία περίπτωση δεν τηρούνται οι νομικές προϋποθέσεις όπως αυτές έχουν καθιερωθεί από την νομολογία καθώς και την ισχύουσα νομοθεσία για την έκδοση ή/και διατήρηση σε ισχύ του Προσωρινού Διατάγματος ημερ. 9/11/2015 για τους λόγους που θα αναφέρω αναλυτικά στην συνέχεια.
  72. Έντιμα και ειλικρινά πιστεύω ότι η έκδοση του προσωρινού Διατάγματος επιδιώχτηκε από την Ενάγουσα - Αιτήτρια χωρίς την αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων ή/και με απόκρυψη τέτοιων ουσιωδών γεγονότων τα οποία εάν είχε υπ' όψη του το Δικαστήριο δεν θα προέβαινε στην έκδοση του Διατάγματος ημερ. 9/11/2015 ή/και η έκδοση του Διατάγματος ήταν αποτέλεσμα παραπλάνησης του Δικαστηρίου από την Ενάγουσα-Αιτήτρια. Ευσεβάστως υποβάλλω ότι λόγω της μη αποκάλυψης ή/και απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από την πλευρά της Ενάγουσας-Αιτήτριας το εν λόγω Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 9/11/2015 θα πρέπει να ακυρωθεί χωρίς καν το Δικαστήριο εξετάσει την ουσία της Αίτησης όπως επιτάσσει και η σχετική Νομολογία επί του θέματος.
  73. Το Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 9/11/2015 πρέπει να Ακυρωθεί αφού υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης και λαμβανομένου υπ' όψη τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα διαδικασία δεν ικανοποιείται το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) ώστε να διατηρηθεί σε ισχύ το Διάταγμα και το συμφέρον της δικαιοσύνης εξυπηρετείται με την ακύρωση του.
  74. Περαιτέρω ή/και ειδικότερα αναφέρω ότι η Ενάγουσα-Αιτήτρια δεν αποκάλυψε ή/και απέκρυψε από το Σεβαστό Δικαστήριο κατά την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος ημερ. 9/11/2015 τα πιο κάτω γεγονότα και/ή δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή καλή πίστη και/ή παραπλάνησε το Δικαστήριο προκειμένου να εξασφαλίσει την έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος. (α) Μετά παρέλαση 40 ημερών από τον θάνατο του αποβιώσαντος συζύγου μου ο οποίος απεβίωσε στις 12/9/2008 απεφάσισα τόσον εγώ όσο και τα παιδιά μου Εναγόμενοι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3 και η Ενάγουσα -Αιτήτρια να συναντηθούμε στην ισόγειο κατοικία μου η δε θυγατέρα μου Ενάγουσα-Αιτήτρια διαμένει στο πάνω διαμέρισμα της ισόγειου κατοικίας για να διευθετήσουμε το θέμα κληρονομιάς του αποβιώσαντος συζύγου μου και πατέρα των πράγμα το οποίο έγινε. (β) Στην συνάντηση μας τόσο εγώ όσο και τα παιδιά μου Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3 και η Ενάγουσα -Αιτήτρια συμφωνήσαμε προφορικά μεταξύ μας ότι θα μεταβιβάσω σε χρόνο τον οποίο εγώ θεωρούσα κατάλληλο, την ισόγειο κατοικία μου στην θυγατέρα μου Ενάγουσα -Αιτήτρια, και τα παιδιά μου Εναγόμενοι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3 θα ελάμβαναν μεγαλύτερο μέρος από την ακίνητη περιουσία του αποβιώσαντα πατέρα τους. Η Ενάγουσα -Αιτήτρια θα έπαιρνε ένα κτήμα στα Λύμπια και ένα κτήμα με 1/2 μερίδιο στην κατεχόμενη Μόρφου, του αποβιώσαντα πατέρα της, το δε ποσό της κινητής περιουσίας το οποίο αναλογεί στον αποβιώσαντα σύζυγο μου συνεφωνήθει όπως μου καταβληθεί ολόκληρο διότι τους περισσότερους λογαριασμούς τους είχαμε από κοινού, και δεν θα ελάμβανα οποιονδήποτε ακίνητο από την περιουσία του αποβιώσαντα συζύγου μου. Οι τίτλοι ιδιοκτησίας των κτημάτων ως και οι δηλώσεις διανομής περιουσίας που αφορούν την Ενάγουσα - Αιτήτρια επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Α. (γ) Τα ως άνω συμφωνήθηκαν αφού ελήφθη υπόψη η αξία της ισόγειου κατοικίας μου με τις τιμές του 1980 εκτιμήθηκε στο ποσό των ΕΥΡΩ59.800,00σεντ και με τις τιμές του 2013 εκτιμήθηκε στο ποσό των ΕΥΡΩ402.000,00σεντ. (δ) Μετά την κατάληξη μας στην ως άνω συμφωνία δώσαμε οδηγίες στον Δικηγόρο μας να καταχωρήσει Αίτηση Διαχείρισης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η οποία καταχωρήθηκε στις 17/12/2008 και έχει τον Αριθμό 790/2008 , και η ίδια η Αιτήτρια - Ενάγουσα συγκατατεθεί να διοριστώ Διαχειρίστρια του αποβιώσαντος συζύγου μου. Η συγκατάθεση της επισυνάπτεται στην παρούσα και σημειούται ως Τεκμήριο Β. (ε) Με την έκδοση του Διατάγματος Διαχείρισης με την βοήθεια του υιού μου Εναγόμενου Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3 και του δικηγόρου μας μαζέψαμε όλη την κινητή και ακίνητο περιουσία του αποβιώσαντος συζύγου μου και την υποβάλαμε στον Έφορο Φορολογίας, όπου πήραμε τις φορολογικές απαλλαγές για το κάθε κτήμα και λογαριασμούς του αποβιώσαντος. (στ) Με την έκδοση των εντύπων για τις φορολογικές απαλλαγές τόσο για τους λογαριασμούς όσο και για τα κτήματα, προχώρησα στην διανομή της περιουσίας κινητής και ακίνητης ως η ανωτέρω αναφερθείσα συμφωνία μας. (ζ) Η Ενάγουσα - Αιτήτρια παρ' όλο ότι διέμενε στο πάνω διαμέρισμα της ισογείου κατοικίας μου ουδέποτε μου εξέφρασε οιονδήποτε παράπονο για την συμφωνία διανομής που έγινε μεταξύ μας και των αδελφών της. (η) Με την έκδοση των τίτλων ιδιοκτησίας από τα Επαρχιακά Κτηματολόγια της Λευκωσίας και Λάρνακας, και με την κοινοποίηση αυτών των τίτλων σε έκαστο κληρονόμο η Ενάγουσα - Αιτήτρια άρχισε να αντιδρά με απρεπή τρόπους και να ζητά από εμένα να της μεταβιβάσω την ισόγειο κατοικία μου. Πράγμα το οποίο της το αρνήθηκα λόγω της απρεπής συμπεριφοράς της, με αποτέλεσμα να συζητήσουμε άσχημα και μέχρι σήμερα να βρισκόμαστε σε ρήξη, και να μη μιλούμε μεταξύ μας. Παρ' όλο ότι τα παιδιά μου Εναγόμενοι -Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3 προσπάθησαν να εξεύρουν μία συναινετική λύση μέχρι σήμερα παραμένει η ίδια κατάσταση.
  75. Όλα τα πιο πάνω ουσιώδη γεγονότα αποκρύφθηκαν σκόπιμα και επιμελώς ή/και δεν αποκαλύφθηκαν στο Δικαστήριο κατά την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος ημερ. 9/11/2015 με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να παραπλανηθεί και να εκδώσει το προαναφερόμενο Διάταγμα. Τυγχάνω Νομικής συμβουλής ότι η απόκρυψη ή/και μη αποκάλυψη όλων των πιο πάνω ουσιωδών γεγονότων από την Ενάγουσα-Αιτήτρια θα πρέπει να οδηγήσει το Δικαστήριο στην ακύρωση του Διατάγματος με την υπάρχουσα Νομολογία επί του θέματος.
  76. Επιπρόσθετα και διαζευκτικά με τα πιο πάνω αρνούμαι κατηγορηματικά το περιεχόμενο της παραγράφου αρ. 3 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας και ειδικότερα ότι προχωρήσαμε στο διαμοιρασμό της περιουσίας του αποβιώσαντος συζύγου μου, δόλια και χωρίς να λάβω υπ' όψιν το μερίδιο της. Πιθανόν η Ενάγουσα -Αιτήτρια να ξέχασε την προφορική συμφωνία που έγινε για τον τρόπο διαμερισμού της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα της, και καταφεύγει σ' αυτούς τους αναληθείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς.
  77. Αρνούμαι και απορρίπτω την παράγραφο 4 (υποπαραγράφους Α έως Ο) της Ένορκης Δήλωσης της Ενάγουσας - Αιτήτριας και δηλώνω ότι η διανομή έγινε σύμφωνα με την προφορική συμφωνία μεταξύ των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση και της Ενάγουσας- Αιτήτριας, και δεν δικαιούνται εναντίον μας τις αιτούμενες θεραπείες οι οποίες εκτίθενται στην Γενική Οπισθογράφηση του Κλητηρίου Εντάλματος.
  78. Εκ του περιεχομένου των παραγράφων 5 και 6 παραδέχομαι το γεγονός ότι ο σύζυγος μου απεβίωσε στις 12/9/2008 στην Λευκωσία και ότι στις 17/12/2008 καταχωρηθεί η υπό Αριθμόν διαχείριση 790/2008 με εγγυητές τους Εναγόμενους Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3 απορρίπτω το υπόλοιπο περιεχόμενο των παραγράφων και επαναλαμβάνω τους ισχυρισμούς μου που περιέχονται στις πιο πάνω παραγράφους.
  79. Παραδέχομαι το περιεχόμενο της παραγράφου 7 της Ένορκης Δήλωσης της Ενάγουσας Αιτήτριας.
  80. Αρνούμαι και απορρίπτω το περιεχόμενο της παραγράφου 8 της Ένορκης Δήλωσης της Ενάγουσας - Αιτήτριας, εκτός του γεγονότος ότι έχουν μεταβιβαστεί 2 κτήματα σύμφωνα με την προφορική συμφωνία, στην Ενάγουσα - Αιτήτρια, οι υπόλοιποι ισχυρισμοί είναι ανυπόστατοι και αστήρικτοι, και η ίδια η Ενάγουσα - Αιτήτρια γνωρίζει τι περιουσία είχε ο αποβιώσαντος πατέρας της και σύζυγος μου, και τι αξία είχε το κάθε κτήμα του αποβιώσαντα πατέρα της. Περαιτέρω ο αποβιώσαντος σύζυγος μου εν όσω βρισκόταν εν ζωή μεταβίβασε και μέρος της περιουσίας που είχε στη κατεχόμενη Μόρφου στα τρία του παιδιά. Δηλαδή στην Ενάγουσα -Αιτήτρια και στους Εναγόμενους Καθ'ων η Αίτηση αρ. 2 και
  81. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας - Αιτήτριας που περιέχονται στις παραγράφους 9, 10, 11, και 12 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, παραδέχομαι μόνον ότι ο Εναγόμενος Καθ' ου η Αίτηση αρ. 2 έχει αποξενώσει ένα από το ακίνητα, αρνούμαι και απορρίπτω τους υπόλοιπους ισχυρισμούς ως παντελώς ανυπόστατους και αστήρικτους.
  82. Αρνούμαι και απορρίπτω το περιεχόμενο της παραγράφου 13 της Ένορκης Δήλωσης της Ενάγουσας Αιτήτριας, διότι κανένα σοβαρό ενδεχόμενο υπήρχε ή υπάρχει να αποξενωθεί οιαδήποτε κινητή ή και κινητή περιουσία ώστε να είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ουδεμία πρόθεση είχαμε ή έχουμε να πράξουμε αυτό που η Ενάγουσα - Αιτήτρια ισχυρίζεται. Επίσης επαναλαμβάνω ότι η διανομή έγινε εν γνώσει της Ενάγουσας - Αιτήτριας και συναινούντος αυτής και δεν υπήρξε οποιαδήποτε πρόθεση εκ μέρους μου, ή των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3 για την εξαπάτησης της.
  83. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της παραγράφου 14 της Ένορκης Δήλωσης παραδέχομαι ότι έχουν καταχωρηθεί τελικοί λογαριασμοί, σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα, αρνούμαι και απορρίπτω κατηγορηματικά τους υπόλοιπους ισχυρισμούς ως αστήρικτους ψευδείς και εντελώς αβάσιμους.
  84. Αρνούμαι και απορρίπτω κατηγορηματικά το περιεχόμενο της παραγράφου 15 της Ένορκης Δήλωσης της Ενάγουσας - Αιτήτριας εκτός του γεγονότος ότι η Διαχείριση τέθηκε ενώπιον του Δικαστού κ. Παναγιώτου στις 26/5/2015 και ορίστηκε στις 16/11/2015, και επαναλαμβάνω ότι η προφορική συμφωνία η οποία έγινε είναι γεγονός και δεσμευτική για την Ενάγουσα Αιτήτρια και η Δήλωση του Δικηγόρου μου δεν έγινε για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα όπως ειρωνικά αναφέρει στην Ένορκη Δήλωση της η Ενάγουσα-Αιτήτρια.
  85. Αρνούμαι και απορρίπτω κατηγορηματικά το περιεχόμενο των παραγράφων 16, 17 και 18 της Ένορκης Δήλωσης της Ενάγουσας - Αιτήτριας πλην του γεγονότος ότι έγιναν δύο συναντήσεις με τον Δικηγόρο της Ενάγουσας - Αιτήτριας μια με τους Εναγόμενους Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3και μία με όλους τους Εναγόμενους ο σκοπός της συνάντησης ήτο να με πείσει να μεταβιβάσω την ισόγειο κατοικία μου στο όνομα της Ενάγουσας - Αιτήτριας γεγονός το οποίο αρνούμαι να το πράξω, λόγω της απαράδεκτης και αρνητικής συμπεριφοράς της απέναντι μου, και περαιτέρω αυτές οι δύο συναντήσεις με τον δικηγόρο της Ενάγουσας -Αιτήτριας αποδεικνύουν την ύπαρξη της προφορικής συμφωνίας και καταβάλλετο προσπάθεια εκ μέρους της Ενάγουσας - Αιτήτριας να την υλοποιήσει μέσω του Δικηγόρου της.
  86. Αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας -Αιτήτριας που περιέχονται στις παραγράφους 19, 20, 21, 22 και 23 της Ένορκης Δήλωσης της και λέγω τα εξής: (α) Το Προσωρινό Διάταγμα δεν θα έπρεπε να εκδοθεί και η έκδοση του δεν δικαιολογείτο διότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε απόδειξη ή στοιχείο στην σχετική Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση της Αιτήτριας που να δικαιολογεί το επείγον της έκδοσης του. Το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση της Αιτήτριας δεν δικαιολογεί γενικά την έκδοση ή και εν πάση περιπτώσει την διατήρηση του εκδοθέντος Διατάγματος αφού δεν στοιχειωθείτε ουσιαστικά ή καθ οιονδήποτε τρόπο ο οποιοσδήποτε κίνδυνος αποξένωσης των Ακινήτων. (β) Οι εν λόγω ισχυρισμοί στις παραγράφους 19, 20, 21, 22 και 23 είναι γενικοί και αόριστοι ή/και ασαφείς ή/και είναι τέτοιοι που δεν μπορούν να στηρίξουν την Αίτηση της Ενάγουσας-Αιτήτριας και λέγω ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι παντελώς αβάσιμοι και αναληθείς και προβάλλονται από την Ενάγουσα -Αιτήτρια με μοναδικό σκοπό την προσπάθεια της να εξασφαλίσει το Αιτούμενο Διάταγμα. (γ) Οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας- Αιτήτριας που αναγράφονται στην παράγραφο 21 της Ένορκης Δήλωσης είναι παντελώς αβάσιμοι και αστήρικτοι ή/και είναι γενική, αόριστη ή/και ασαφείς ή/και τέτοιοι που να μην μπορούν να στηρίζουν ή/και υποστηρίζουν την έκδοση ή την διατήρηση σε ισχύ του εκδοθέντος προσωρινού Διατάγματος.
  87. Για όλους τους πιο πάνω λόγους ευσεβάστως εξαιτούμαι την απόρριψη της παρούσας Αίτησης της Αιτήτριας με έξοδα σε βάρος της.» Η κύρια και ουσιαστική διαφορά των δύο πλευρών εντοπίζεται στο γεγονός ότι μετά που απεβίωσε ο σύζυγος της Εναγομένης 1 και πατέρας της Ενάγουσας και των Εναγομένων 2 και 3, προβληματιζόμενοι για το πώς θα διαμοιράσουν την περιουσία, ως είναι ο ισχυρισμός της Εναγόμενης 1, που αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση, αποφασίστηκε όπως την ακίνητη ιδιοκτησία, που ήδη ενέγραψε στους Εναγόμενους 2 και 3 ως Διαχειρίστρια, λάβουν οι Εναγόμενοι 2 και 3, ενώ η Ενάγουσα να λάβει την ισόγειο κατοικία που είναι ιδιοκτησία της Εναγόμενης 1 και βρίσκεται κάτω από την ανώγειο κατοικία της Ενάγουσας και προφανώς και τα δύο ακίνητα που μεταβιβάστηκαν στην Ενάγουσα. Η Ενάγουσα, ως φαίνεται από την ένορκη δήλωση, που δεν αναφέρεται σε αυτόν τον ισχυρισμό της Εναγόμενης 1, προβάλλει ότι πρόσφατα πληροφορήθηκε τις ενέργειες της Εναγόμενης 1, με βάση τις οποίες έγινε η εγγραφή των αναφερθέντων, ήδη, ακινήτων στους Εναγόμενους 2 και 3 και επίσης η λήψη των κινητών, και δη των χρημάτων που είχε σε διάφορους λογαριασμούς ως αποβιώσας, από τους υπόλοιπους, ενώ αυτή δεν έλαβε οτιδήποτε και αφού έγιναν διάφορες προσπάθειες εξεύρεσης λύσης και δεν απέδωσαν και αφού αποστάλησαν και τρεις επιστολές εκ μέρους του δικηγόρου της, με τελευταία επιστολή να φέρει ημερομηνία 15/10/15 στην οποία δεν ανταποκρίθηκαν οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3, προχώρησε στην καταχώρηση της Αγωγής και της υπό κρίση Αίτησης και Διατάγματος που εξασφαλίστηκε με αυτήν. Ως ήδη αναφέρθηκε, η Εναγόμενη 1 απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας και προβάλλει τον ισχυρισμό ότι ο διαμοιρασμός αυτός, της περιουσίας του αποβιώσαντος, έγινε κατόπιν προφορικής συμφωνίας. Προβάλλει δε τον ισχυρισμό ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την Αίτηση και να ακυρώσει το Διάταγμα το οποίο εκδόθηκε ενόψει μη ύπαρξης του κατεπείγοντος, μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32, ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης, ότι στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων η πλάστιγγα πρέπει να γείρει στην πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση όπως και το ισοζύγιο της ευχέρειας. Η ευπαίδευτη δικηγόρος της Ενάγουσας στην εμπεριστατωμένη αγόρευση της, αφού αναφέρεται στις προϋποθέσεις υπό τις οποίες εκδίδεται ένα τέτοιο Διάταγμα μονομερώς και αφού εξηγεί το κατεπείγον, τη μη καθυστέρηση, την ανεπανόρθωτη ζημιά, το ισοζύγιο της ευχέρειας με αναφορά σε νομολογία και επιχειρηματολογία που εδράζεται επί των ισχυρισμών της Ενάγουσας και σχολιασμό των λόγων ένστασης των Εναγομένων 1, 2 και 3, εισηγήθηκε προς το Δικαστήριο ότι θα πρέπει να καταστεί απόλυτο το Διάταγμα. Από την άλλη, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγομένων 1, 2 και 3 αφού αναφέρεται στο τι περιλαμβάνεται στο Διάταγμα καθώς και στη νομική βάση της αίτησης, ακολούθως προβαίνει, με αναφορά σε νομολογία, που περιστρέφεται γύρω από το θέμα της έκδοσης Προσωρινού Διατάγματος, με έμφαση ότι η Ενάγουσα δεν προέβη σε αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων, ότι δεν κατέδειξε το κατεπείγον κατά την έκδοση του Διατάγματος, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του Διατάγματος και εξήγησε εν συντομία το κάθε ένα από αυτά, χωρίς να προβαίνει σε λεπτομερή αναφορά όπως φαίνεται από τα καταληκτικά σχόλια, αφού πουθενά αλλού δεν υπάρχει οποιοσδήποτε σχολιασμός, καθώς και στο ισοζύγιο της ευχέρειας, ζήτησε όπως το Διάταγμα παύσει να ισχύει και ακυρωθεί και η Αίτηση απορριφθεί. Να σημειωθεί εξ αρχής όπως είναι καλά γνωστό από τη νομολογία (βλ. El Fath Co. For International Trade S.A.E. v. E.D.T. Shipping Ltd και άλλος

(1992)1 ΑΑΔ 1255, Ν.Α. Theophanous (Matic) Laundries Ltd v. Δημοκρατίας
(2000)3 ΑΑΔ 793 και Hamisi Mwinyi Selmani κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 235/13 και 236/13, ημερ. 5.6.2015), η αγόρευση δικηγόρου δεν αποτελεί παραδεκτή μέθοδο για εισαγωγή μαρτυρίας και δεν μπορεί να συμπληρώσει τα όποια κενά υπάρχουν στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Είναι βασική αρχή του δικαίου ότι το Δικαστήριο αποφασίζει τις διαφορές των μερών, αφού ακούσει όλους τους διαδίκους. Δεν εκδίδει διαταγή πριν ακούσει και το άλλο μέρος. Αυτό εκφράζεται με το λατινικό αξίωμα «audi alteram partem». Κατά παρέκκλιση, όμως, ο νομοθέτης για επείγουσες περιπτώσεις ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις, για να είναι αποτελεσματική η θεραπεία, επιτρέπει την έκδοση Διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος. Αυτό προβλέπεται στο άρθρο 9 εδάφιο
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Σημειώνω εδώ ότι το άρθρο 4 του Κεφ. 6 έχει σχέση με έκδοση Διαταγμάτων που σχετίζονται με το αντικείμενο της αγωγής. Το άρθρο 5 του Κεφ. 6 εξουσιοδοτεί την έκδοση Διατάγματος αναφορικά με ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του Εναγομένου ή σε σχέση με την οποία ο Εναγόμενος δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης και βέβαια δεν αναφέρεται σε ακίνητη περιουσία που είναι το αντικείμενο της Αγωγής. Το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στο Δικαστήριο πιο πλατιά εξουσία που δεν υποβάλλεται σε περιορισμούς αναφορικά με το ποιο μπορεί να είναι το αντικείμενο ή το περιεχόμενο του Διατάγματος. Εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις, στις οποίες θα αναφερθώ κατωτέρω, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει, σε κάθε πολιτική διαδικασία οιονδήποτε Παρεμπίπτον Διάταγμα, απαγορευτικό ή προστακτικό, αν αυτό κρίνεται δίκαιο και πρόσφορο. Αυτή η γενική διατύπωση του άρθρου 32 έχει ερμηνευθεί με τρόπο που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν εξαιρούνται από τα Διατάγματα που μπορούν να εκδοθούν δυνάμει του άρθρου 32, τα Διατάγματα που προσδιορίζονται ρητά από τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6 (βλ. Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231 και Lakatamitis v. Theodorou
(1983)1 CLR 520). Συνεπώς, θα εξεταστεί η Αίτηση στα πλαίσια του άρθρου 4 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν.14/60. Για την επιτυχή κατάληξη της Αίτησης, δυνάμει του αναφερθέντος άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, το οποίο αναφέρεται σε οιονδήποτε Παρεμπίπτον Διάταγμα, πρέπει να πληρούνται οι εξής τρεις προϋποθέσεις: (A) H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (Β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. (Γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (Βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 CLR 557). Τέλος, εάν πληρούνται οι τρεις αυτές προϋποθέσεις κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 132). Το άρθρο 32 του Ν.14/60 ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι αρχές που τέθηκαν απ' αυτές τις αποφάσεις είναι τόσο σαφείς που δεν χρειάζεται εκτενής αναφορά στις εν λόγω υποθέσεις. Αρκούμαι να αναφέρω μερικές απ' αυτές όπως, για παράδειγμα, τις εξής: Karydas Taxi Co Ltd v. Komodikis
(1975)1 CLR 321, Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, Stavrinou v. Asproghenis
(1985)1 CLR 341, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χ''Βασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152, Κ.Ο.Τ. v. Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 255, Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska A.D.
(1999)1(Α) ΑΑΔ 225, PAREKO ALUMINIUM DESIGNS LTD v. MUSKITA ALUMINIUM CO. LIMITED κ.α.
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 2015, Αριστοτέλους κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.
(2006)1 ΑΑΔ 280, Ανδρέου v. Colossos Sings Ltd
(2009)1 AAΔ 1040, Κίτσιος κ.ά. v. A. C. Kitsios Motors Ltd κ.ά.
(2010)1 ΑΑΔ 1262, Κυριακίδης v. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ,
(2011)1(Β) 1 ΑΑΔ 816, Μελάνθιου v Μελάνθιου,
(2011)1(Γ) 1 ΑΑΔ 2342 και Αποστόλου v. Ιωάννου,
(2012)1(Α) 1 ΑΑΔ 604. Από την υπόθεση Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή παραθέτω το εξής απόσπασμα: «Προσωρινά διατάγματα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το άρθρο αυτό το Νόμου έχει εξεταστεί επανειλημμένα από το Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Odysseos v. Pieris Estates Ltd & other
(1982)1 C.L.R. 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» Το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται τέτοιου αιτήματος πρέπει να αποφεύγει να κρίνει την ουσία της αγωγής. Η προσέγγιση της μαρτυρίας έχει ως σκοπό μόνο τη διακρίβωση της ύπαρξης ή μη των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263). (Α) ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ Σχετικά με την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. (Β) ΟΡΑΤΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής (βλ. Odysseos v. Pierís Estates Ltd & other
(1982)1 CLR 557 και Πουργουρίδη κ.ά. v. Μέζου κ.α.
(1994)1 ΑΑΔ 201, σελ. 207). Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας (βλ. Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 ΑΑΔ 253, 257-8). (Γ) ΔΥΣΚΟΛΟ Ή ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΑΠΟΝΕΜΗΘΕΙ ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΚΔΟΘΕΙ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ Η προϋπόθεση, όπως φαίνεται και από την επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60 και όπως εξηγήθηκε στις πιο πάνω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι το κατά πόσο «θα είναι δύσκολο ή αδύνατο ν' απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο» αν δεν δοθεί το αιτούμενο Διάταγμα και ο Αιτητής επιτύχει τελικά στην αγωγή του. Μια τέτοια περίπτωση είναι όταν ο Ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι δεν είναι δυνατός ο υπολογισμός. Μια άλλη περίπτωση είναι εκείνη όταν η οικονομική κατάσταση του Εναγομένου είναι τέτοια που αν δεν εμποδιστεί η αποξένωση ακίνητης ή κινητής του περιουσίας θα είναι δύσκολο για τον ενάγοντα η εκτέλεση της απόφασης που πιθανόν να εκδοθεί υπέρ του. Επίσης το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να εκδώσει ή όχι ένα Προσωρινό Διάταγμα, την αρχή ότι είναι ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτήν της Αγωγής έτσι ώστε ν' αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα δύο φορές (βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 CLR 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 CLR 14 και την υπόθεση Re Χ''Κωνσταντή
(1988)1 ΑΑΔ 2187). Το βάρος είναι στον Αιτητή για να δικαιολογήσει τη συνέχιση ενός Διατάγματος που εκδόθηκε σε μονομερή αίτηση (βλ. Αίτηση για ένταλμα Certiorari Αναφορικά με τον Αιτητή Χάρη Φεσά
(1990)1 ΑΑΔ 704 και Louis Vuitton v. Δέρμοσακ & άλλος
(1992)1 ΑΑΔ 1453). Εκεί που φαίνεται ότι κατά την αρχική έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος δεν υπήρξε πλήρης αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων το Δικαστήριο μπορεί με βάση αυτό και μόνο το λόγο ν' αρνηθεί τη συνέχιση του Προσωρινού Διατάγματος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας (No.2) v. Σαββίδης
(1979)1 AAΔ 349, σελ. 367-371, Brink´s Mat Ltd v. Elcombe and others
(1988)1 WLR 1350, σελ. 1356-1357, που υιοθετήθηκαν και στις υποθέσεις Χριστιάνα Στυλιανού v. Ανδρέα Στυλιανού
(1992)1 ΑΑΔ 583 και Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248 σελ. 285-266). Στην τελευταία υπόθεση, σελ. 264-265 το Δικαστήριο για το θέμα αυτό ανέφερε τα εξής: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο, ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση». Αυτό το οποίο διαπιστώνεται από τα πιο πάνω είναι ότι η αποκάλυψη των πραγματικών και ουσιωδών γεγονότων πρέπει να είναι πλήρης και δίκαιη (full and fair). Δηλαδή δεν είναι μόνο η περίπτωση που ένας Αιτητής παραλείπει εντελώς να αποκαλύψει τα γεγονότα που τυγχάνει εφαρμογής αυτή η αρχή, αλλά επεκτείνεται και στις περιπτώσεις εκείνες που τα γεγονότα εκτίθενται με τέτοιο τρόπο που μπορεί να είναι ελλιπής και/ή παραπλανητικός, ανεξάρτητα αν τούτο γίνεται εσκεμμένα ή όχι. Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, είναι νομολογημένο ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ούτε πρέπει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που αυτό είναι απόλυτα αναγκαίο διότι διαφορετικά θα επηρεάζετο δυσμενώς η υπόθεση στην ουσία της για τον διάδικο εκείνο τον οποίο το Δικαστήριο έκρινε από αυτό το στάδιο ως αναξιόπιστο (βλ. μεταξύ άλλων Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, σελ. 267-8, Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248, σελ. 269-270, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 799 και Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788). Τα ίδια ειπώθηκαν και σε μεταγενέστερες αποφάσεις (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka A.D.
(1999)1 ΑΑΔ 225, απόφαση πλειοψηφίας T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation,
(2002)1 ΑΑΔ 1802 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Limited κ.α.,
(2002)1 ΑΑΔ 2015. Στην υπόθεση (T.A. Micrologic consultants Ltd) ο πρώην Εφέτης, κ. Νικολάου, διατύπωσε το θέμα ως εξής: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό Διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεών μας: βλ. ενδεικτικά τις Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v. Pieris Estates & Others
(1982)1 C.L.R. 557 και Κυτάλα v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από Δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά» Στην υπόθεση (Parico Aluminium Design Ltd), ο έντιμος Δικαστής κ. Καλλής υιοθέτησε το πιο πάνω απόσπασμα από την υπόθεση T.A. Micrologic και παράπεμψε επίσης στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης v. Nacantony Trading Co. Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 1653, όπου λέχθηκε ότι: «. το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδώσει το Διάταγμα αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης.». Σε Αιτήσεις ενδιάμεσης φύσης υπό κανονικές συνθήκες πρέπει κι αυτές να υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις προσώπων που έχουν προσωπική γνώση των γεγονότων όμως επιτρέπεται όπως μια ένορκη δήλωση περιέχει δηλώσεις κατόπιν πληροφοριών νοουμένου ότι εκτίθενται οι πηγές τους (βλ. Δ.39 κ.2 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και την υπόθεση Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 1453 σελ. 1463-1464 και Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 ΑΑΔ 1858). Στην υπόθεση Recknex Trading Limited κ.ά. ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λίμιτεδ Πολιτική Έφεση 71/11 ημερομηνίας 16/04/14 αναφέρεται ότι: «Αποδίδεται ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει οποιοδήποτε παρεμπίπτον απαγορευτικό, προστακτικό διάταγμα όταν κρίνει ότι αυτό είναι δίκαιο ή πρόσφορο υπό τις περιστάσεις χωρίς οποιοδήποτε περιορισμό.» Στην υπόθεση Χατζήγαβριηλ κ.ά. ν. Επενδυτικού Συγκροτήματος Συνεργατικών Εταιρειών Λευκόνοικο Λτδ
(2003)1 ΑΑΔ 606, εξετάζοντας το θέμα του κατεπείγοντος λέχθηκε ότι: «η καθυστέρηση των σχεδόν επτά μηνών έδειχνε ότι δεν υπήρχε οτιδήποτε το επείγον, παρατηρούμε ότι, σύμφωνα με τη μαρτυρία που συνόδευε την αίτηση, το χρέος ως λίγο πριν από την αγωγή δεν αμφισβητείτο και μάλιστα έγινε από τον 1ον εφεσείοντα προς την εφεσίβλητη πρόταση σταδιακής πληρωμής αλλά στο τέλος υπήρξε εκ μέρους του υπαναχώρηση με την αποποίηση ή άρνηση ευθύνης, οπότε κινήθηκε η αγωγή. Το ότι λοιπόν δεν κινήθηκε η αγωγή νωρίτερα δικαιολογείτο από το ότι οι σχέσεις και οι αντίστοιχες τοποθετήσεις των μερών δημιουργούσαν κατά τα φαινόμενα εύλογα την προσδοκία εξώδικης διευθέτησης, η οποία πρέπει βέβαια να ενθαρρύνεται. Όταν, κατόπιν μεταβολής στη στάση του 1ου εφεσείοντος εμφανίστηκε αδιέξοδο και κατέστη αναπόφευκτη η καταχώριση της αγωγής, πρόβαλλε τότε φυσιολογικά υπαρκτός και άμεσος ο κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων προς τα οποία στρεφόταν η μονομερής αίτηση για εξασφάλιση πληρωμής σε περίπτωση επιτυχίας στην αγωγή. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μας, να επικριθεί ο χειρισμός στον οποίο προέβη το Επαρχιακό Δικαστήριο.». Ίδια ήταν η προσέγγιση και στην απόφαση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.
(2006)1 ΑΑΔ 280, στην οποία αναφέρθησαν τα πιο κάτω: «.οι εφεσείοντες κατά τον υπολογισμό του διαρρεύσαντος χρόνου παραλείπουν να αναφερθούν στην ανταλλαγείσα αλληλογραφία που έγινε σε μια προσπάθεια επίλυσης των διαφορών τους, η οποία πήρε κάποιο χρόνο. Παραβλέπουν ακόμα ένα σημαντικότατο παράγοντα ότι η επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση (laches) προϋποθέτει, πρώτον, μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερο, οι συνέπειες που προκάλεσε η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας άδικη (βλέπε I.C.F. Spry, The Principles of Equitable Remedies, 4η έκδοση, σελ.223). Στην παρούσα υπόθεση καταλήγουμε ότι δεν υπήρξε μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας, ενώ δεν υποστηρίκτηκε καν από τους εφεσείοντες ότι υπέστηκαν οποιαδήποτε αρνητική συνέπεια από την καθυστέρηση.» Στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) ν. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2001)1 ΑΑΔ 785, αναφέρθηκε ότι: «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μή ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινής Κολλάτου
(1999)1 Α.Α.Δ.
  1. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοΐζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα "ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μή μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων".». Στη συγκεκριμένη περίπτωση το κατεπείγον διαφάνηκε ότι δικαιολογείται από το γεγονός ότι, αφού πληροφορήθηκε την εγγραφή των αναφερθέντων ακινήτων στους Εναγομένους 2 και 3 από την Εναγόμενη 1 σε πρόσφατο χρόνο, αν και φαίνεται οι εγγραφές να είχαν γίνει από το 2009, αντιδρώντας η Ενάγουσα προκάλεσε την επικοινωνία όλων για να εξευρεθεί λύση. Δεν κατέστη όμως τούτο δυνατό και αφού την υπόθεση την ανάθεσε σε δικηγόρο, ο δικηγόρος της, με σχετικές επιστολές που επισυνάπτονται ως Τεκμήρια στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, ζήτησε, όπως και με την τελευταία επιστολή ημερομηνίας 15/10/15, που αναφέρεται σε συνέχεια προηγούμενης επιστολής, καθώς και τις συζητήσεις που είχαν, όπως έχει την απάντησή τους σε σχέση με την υπάρχουσα κατάσταση των πραγμάτων, διαφορετικά θα λάμβανε άμεσα δικαστικά μέτρα. Επομένως, από τη μια, ο λόγος της καθυστέρησης ήταν οι μεταξύ των διαδίκων συζητήσεις και ανταλλαγείσα αλληλογραφία η οποία δικαιολογεί πλήρως την καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αγωγής και της Αίτησης αφού γινόταν προσπάθεια διευθέτησης των μεταξύ τους διαφορών και από την άλλη υπάρχουν ειδικές περιστάσεις έκδοσης του Διατάγματος, αφού, ως φαίνεται, αν και κληρονόμος του αποβιώσαντος δεν έλαβε το αναλογούν σε αυτήν μερίδιο, και ένας εκ των άλλων κληρονόμων που έλαβε ακίνητη ιδιοκτησία, περισσότερη από το κληρονομικό του μερίδιο, με βάση το Νόμο, ήδη αποξένωσε ένα από αυτά τα τεμάχια. Ως εκ τούτου, για προστασία της περιουσίας, πλέον, που ευρίσκετο στους Εναγομένους 1, 2 και 3, έπρεπε να εκδοθεί Διάταγμα προς αποφυγή αποξένωσης, ενόψει και του γεγονότος ότι θα επιδίδετο πλέον σε αυτούς η Αγωγή, με σκοπό τη διαφύλαξή της. Έπεται ότι αυτός ο λόγος απορρίπτεται. Όσον αφορά τη θέση των Εναγομένων 1, 2 και 3 για μη αποκάλυψη όλων των γεγονότων εκ μέρους της Ενάγουσας, ενόψει του ότι το μόνο γεγονός επί του οποίου ουσιαστικά εδράζεται τούτη η θέση, είναι ο ισχυρισμός της Εναγομένης 1 ότι έγινε μεταξύ των κληρονόμων προφορική συμφωνία, η οποία προνοούσε, όπως η Εναγόμενη 1, σε χρόνο που θα αποφάσιζε αυτή θα μεταβίβαζε την ιδιόκτητη ισόγεια κατοικία της στην Ενάγουσα, ενώ η άλλη περιουσία θα διαμοιράζετο με τον τρόπο που έχει αναφερθεί προηγουμένως, δεν φαίνεται να βρίσκει έρεισμα, αφού η μη αναφορά αυτού του ισχυρισμού εκ μέρους της Ενάγουσας, βρίσκεται ακριβώς στη θέση, που προφανώς προβάλλεται από την Ενάγουσα, που ζητεί το κληρονομικό της μερίδιο, ότι δεν υπήρξε τέτοια προφορική συμφωνία. Ως εκ τούτου έπεται ότι ούτε αυτός ο λόγος ευσταθεί και απορρίπτεται. Εξετάζοντας τώρα τις προϋποθέσεις έκδοσης του Διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται το Δικαστήριο σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών, βρίσκει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ως προς τις αξιώσεις της Ενάγουσας, αφού η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ως κληρονόμος δεν της δόθηκε το κληρονομικό μερίδιο που δικαιούται από την ακίνητη και κινητή περιουσία του αποβιώσαντος πατέρα της, ενώ αν έτσι έχουν τα πράγματα, ως τα ισχυρίζεται η Ενάγουσα, προφανώς η Εναγόμενη 1 παρέβη το καθήκον της, το οποίο επιτάσσει όπως, ως Διαχειρίστρια, μεταβιβάσει το αναλογούν μερίδιο της Ενάγουσας σε αυτήν. Επομένως, η πρώτη προϋπόθεση τηρείται. Επίσης υπάρχει ορατή η πιθανότητα επιτυχίας της Αγωγής αφού με βάση τα στοιχεία που παρέθεσε η ομνύουσα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση και τα επισυναπτόμενα σε αυτήν Τεκμήρια διαφαίνεται ότι πράγματι δεν έλαβε το αναλογούν σε αυτήν μερίδιο, κάτι άλλωστε που δεν αμφισβητεί η Εναγόμενη 1 στην ένορκη δήλωσή της που συνοδεύει την ένσταση αλλά προβάλλει τον ισχυρισμό ότι έπραξε τούτο κατόπιν προφορικής συμφωνίας. Επομένως η Ενάγουσα έχει καταδείξει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας της αγωγής της. Έπεται ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση. Επίσης πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση, γιατί σε αυτήν την περίπτωση θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί και καταστεί απόλυτο το συγκεκριμένο υπό κρίση Διάταγμα, αφού θα στερηθεί η Ενάγουσα του δικαιώματος της ιδιοκτησίας της σε περίπτωση που οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 αποξενώσουν την περιουσία που βρίσκεται επ' ονόματί τους. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν υποδείχθηκε είτε η ικανότητα των προσώπων αυτών να αποζημιώσουν με οιονδήποτε τρόπο την Ενάγουσα, είτε ότι έχουν την οικονομική ευμάρεια και ευχέρεια να πράξουν τούτο, που ας σημειωθεί βέβαια, η ικανότητα για αποζημίωση, δεν είναι το μοναδικό που λαμβάνεται υπόψη. Εδώ, το κύριο και ουσιαστικό είναι ότι η Εναγόμενη 1, με βάση τα όσα τώρα το Δικαστήριο έχει υπόψη του, δεν έδωσε στην Ενάγουσα το κληρονομικό της μερίδιο στην κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία, κάτι το οποίο η Εναγόμενη 1, ως ήδη αναφέρθηκε, το δικαιολόγησε προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι υπήρξε προφορική συμφωνία που άλλαζε αυτό το καθεστώς. Το Δικαστήριο, αφού βρήκε ότι πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, θα εξετάσει το θέμα κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο η έκδοση και συνέχιση του Διατάγματος έχοντας κατά νου τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη. Ένας σχετικός παράγοντας είναι η καθυστέρηση. Αυτό το θέμα το Δικαστήριο ήδη το έχει επιληφθεί και έχει βρει ότι η καθυστέρηση που υπήρξε ήταν δικαιολογημένη. Με βάση αυτά που αναφέρθηκαν ανωτέρω βρίσκω ότι δεν υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση είτε σε σχέση με την Αγωγή είτε σε σχέση με την Αίτηση. Άλλος σχετικός παράγοντας είναι οι αποζημιώσεις. Σε αυτήν την περίπτωση, αφού πρόκειται για κληρονομικό μερίδιο, που πέραν των άλλων, σίγουρα σε κάποιο βαθμό έχει και συναισθηματική μορφή, αν και ο τρόπος υπολογισμού της αξίας του κληρονομικού της μεριδίου θα μπορούσε να εξευρεθεί, που σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι ο δεσπόζον λόγος, ότι δηλαδή θα μπορούσε να αποζημιωθεί η Ενάγουσα, αν και να σημειωθεί ότι δεν τέθηκε εκ μέρους των Εναγομένων 1, 2 και 3 ότι αυτοί θα μπορούσαν να την αποζημιώσουν, βρίσκω ότι αυτός ο παράγοντας δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει υπέρ των Εναγομένων 1, 2 και 3, με βάση όσα ήδη αναφέρθηκαν, και άρα δεν επενεργεί προς όφελός τους. Όπου οι άλλοι παράγοντες φαίνεται να είναι ισοζυγισμένοι, που σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι, αλλά είναι υπέρ της Ενάγουσας, το Δικαστήριο θα λάβει τέτοια μέτρα ούτως ώστε να διατηρήσει την κατάσταση του status quo. Εξετάζοντας και αυτόν τον παράγοντα, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης και ότι πρόκειται για κληρονομικό μερίδιο, που δεν έλαβε η Ενάγουσα, δεν βρίσκω ότι η κατάσταση, όπως τη διαμόρφωσε η Εναγόμενη 1, παραβαίνοντας ουσιαστικά τις διατάξεις του Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου Κεφ. 189, ότι θα πρέπει να λειτουργήσει υπέρ των Εναγομένων 1, 2 και
  2. Επιπλέον οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 δεν υπέδειξαν ότι με το να καταστεί απόλυτο το Διάταγμα θα επηρεαστούν με οποιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματά τους. Ως εκ τούτου δεν βλέπω ότι η κατάσταση, όπως δημιουργήθηκε από την Εναγόμενη 1, θα έπαιζε ρόλο προς όφελος των Εναγομένων 1, 2 και 3 για μη οριστικοποίηση του Διατάγματος. Σταθμίζοντας και ισοζυγίζοντας τη ζημιά που θα προκληθεί από τη συνέχιση ισχύς του Διατάγματος ή μη, σίγουρα δεν θα προκληθεί οιαδήποτε ζημιά στους Εναγόμενους 1, 2 και 3, από τη συνέχιση ισχύς του Διατάγματος, αφού δεν κατέδειξαν κάτι τέτοιο, ενώ αντίθετα, από τη μη συνέχιση ισχύς του Διατάγματος, υπάρχει η πιθανότητα και δυνατότητα αποξένωσης της περιουσίας από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3, με αποτέλεσμα να προκληθεί ζημιά στην Ενάγουσα, αφού σε τέτοια περίπτωση δεν θα λάβει το κληρονομικό της μερίδιο. Με βάση όλα τα πιο πάνω που έχουν αναφερθεί βρίσκω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει υπέρ της Ενάγουσας. Πρέπει να λεχθεί ότι στη βάση της πιο πάνω ανάλυσης πλήρωσης των προϋποθέσεων έκδοσης του Προσωρινού Παρεμπίπτοντος Απαγορευτικού Διατάγματος, με βάσει το άρθρο 32 του Ν.14/60, κρίνεται ότι πληρούνται και οι προϋποθέσεις έκδοσης του Προσωρινού Διατάγματος που τίθενται από το άρθρο 4 του Κεφ.
  3. Κατά συνέπεια, το Διάταγμα ημερομηνίας 09/11/15 καθίσταται απόλυτο, πλέον €800 έξοδα συν ΦΠΑ υπέρ της Ενάγουσας-Αιτήτριας και εναντίον των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και
  4. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.