← Κύπρος

CHERNATIRYNA VICTORIVNA κ.α. ν. KITTEP LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 5535/15, 13/11/2015

CHERNATIRYNA VICTORIVNA κ.α. ν. KITTEP LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 5535/15, 13/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A471 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5535/15 Μεταξύ:

  1. CHERNATIRYNA VICTORIVNA, εξ Ουκρανίας
  2. VICTOR "D" LLC, εξ Ουκρανίας Εναγόντων - και -
  3. KITTEP LTD, εκ Λευκωσίας
  4. PARROX CORPORATION LTD, εξ Αγγλίας Εναγομένων Μονομερής Αίτηση ημερ. 11.11.2015 για Έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων Ημερομηνία: 13 Νοεμβρίου,
  5. Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Ενάγοντες: κ. Πανίκος Ονουφρίου για Π.Ν. Ονουφρίου Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex Tempore) Οι Ενάγοντες με αγωγή που κατέθεσαν στις 11.11.15 αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 τις ακόλουθες θεραπείες: «
  6. Διηνεκές αναγνωριστικό διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου ν' αναγνωρίζεται το συμφέρον και κυριότητα των Εναγόντων 1 2 στο μετοχικό κεφάλαιο αποτελούμενο από συνολικά 144250 μετοχές ήτοι 49500 και 94750 μετοχές αντίστοιχα που κατέχει η Εναγόμενη 1 στην ουκρανική εταιρεία "PROMTOVARNIY RINOK LLC".
  7. Διηνεκές αναγνωριστικό διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου ν' αναγνωρίζεται ότι η Εναγόμενη 1 κατέχει ως καταπιστευματοδόχος Trustee των Εναγόντων 1-2, 49500 και 94750 μετοχές αντίστοιχα ήτοι συνολικά 144250 μετοχές στο αποτελούμενο από 307,340 μετοχές της στο μετοχικό κεφάλαιο της εξ Ουκρανίας εταιρείας "PROMTOVARNIY RINOK LLC".
  8. Διάταγμα και/ή απόφαση εναντίον της Εναγομένης 1 δια την επιστροφή στους Ενάγοντες των εισπραχθέντων μερισμάτων των ετών 2014-2015 ήτοι δια το ποσό των Ευρώ 1 εκατομμύριο κατ' αναλογία των μετοχών των ως παρανόμως εισπραχθέντα και/ή δυνάμει αδικαιολόγητου και παράνομου πλουτισμού εις βάρος των Εναγόντων.
  9. Διάταγμα και/ή απόφαση εναντίον της Εναγομένης 2 δια την επιστροφή στους Ενάγοντες των εισπραχθέντων μερισμάτων των ετών 2011-2014 ήτοι δια ποσό των Ευρώ 3 εκατομμύρια κατ' αναλογία των μετοχών ως παρανόμως εισπραχθέντα και/ή δυνάμει αδικαιολόγητου και παράνομου πλουτισμού εις βάρος των Εναγόντων.
  10. Νόμιμο τόκο.
  11. Έξοδα πλέον έξοδα ιδιωτικής επίδοσης.
  12. Φ.Π.Α. Αρ. Μητρώου 10278673F.» Την ίδια ημέρα καταχώρισαν και μονομερή Αίτηση (την υπό εκδίκαση), με την οποία αξιώνουν τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα: «Α. Παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα (QUIA TIMET) του Σεβαστού Δικαστηρίου δυνάμει του οποίου να εμποδίζεται η Εναγόμενη 1 μέσω της διευθύντριας της Χριστίνα Παλάλα, εκ Λευκωσίας και/ή μέσω έτερων αντιπροσώπων και/ή καταπιστευματοδόχων και/ή υπαλλήλων αυτής, να μεταβιβάσει εις οποιοδήποτε έτερο πρόσωπο φυσικό και/ή νομικό και/ή πωλήσει και/ή διαθέσει άλλως πως, και/ή επιβαρύνει, και/ή ενεχυριάσει τον αριθμό μετοχών 148,000 και/ή προβαίνει σε οποιαδήποτε δικαιοπραξία εν σχέση με τις μετοχές αυτές που είναι εγγεγραμμένες επ' ονόματι της και/ή που κατέχονται υπ' αυτής στην εξ Ουκρανίας θυγατρική Εταιρεία "PROMTOVARNIY RINOK LLC", μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσης αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα (QUIA TIMET) του Σεβαστού Δικαστηρίου δυνάμει του οποίου να εμποδίζεται η Εναγόμενη 1 μέσω της διευθύντριας της Χριστίνα Παλάλα, εκ Λευκωσίας και/ή μέσω έτερων αντιπροσώπων και/ή καταπιστευματοδόχων και/ή υπαλλήλων αυτής, να μεταβιβάσει εις οποιοδήποτε έτερο πρόσωπο φυσικό και/ή νομικό και/ή πωλήσει και/ή διαθέσει άλλως πως, και/ή επιβαρύνει, και ή ενεχυρίαση και ή προβαίνει σε οποιαδήποτε δικαιοπραξία εν σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία κινητά ή και ακίνητα τα οποία είναι εγγεγραμμένα και ή κατέχονται επ' ονόματι της εξ Ουκρανίας θυγατρικής εταιρείας "PROMTOVARNIY RΙNOK LLC", μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσης αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Παρεμπίπτον διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δυνάμει του οποίου να αναστέλλονται οι εξουσίες της μοναδικής Διευθύνοντος Συμβούλου Χριστίνας Παλάλα εκ Λ/σίας και ή οιονδήποτε έτερων μελών του Δ.Σ. ήθελον διορισθεί συμπεριλαμβανομένου και του αντιπροσώπου ή αντιπροσώπων της εναγομένης 1 που διορίσθησαν από το διοικητικό της Συμβούλιο για να αντιπροσωπεύεται στην Ουκρανική θυγατρική εταιρεία "PROMTOVARNIY RΙNOK LLC" και όπως στη θέση των διορισθεί ενδιάμεσος παραλήπτης (Interim Receiver) ο ανεξάρτητος ελεγκτής/λογιστής Γιαννάκης Ιακώβου ως αξιωματούχος του Δικαστηρίου προς το σκοπό της ανάληψης και εξασκήσεως των εξουσιών αυτών, συμπεριλαμβανομένης και της εισπράξεως και διαφύλαξη εις ειδικό λογαριασμό των τυχόν μερισμάτων ήθελε διανεμηθούν υπό της θυγατρικής Ουκρανικής Εταιρείας "PROMTOVARNIY RINOK LLC" προς την εναγομένη 1 με την υποχρέωση των ανωτέρω αντιπροσώπων / καταπιστευματοδόχων να παρουσιάσουν όλα τις εις χείρας των εταιρικά έγγραφα συμπεριλαμβανομένων και λογιστικών / ελεγκτικών στον ενδιάμεσο παραλήπτη, ο οποίος να υποχρεούται να προβαίνει σε έλεγχο με σκοπό τη διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων κινητών ή και ακίνητων και να προβαίνει σε πλήρη ενημέρωση του Δικαστηρίου όταν κληθεί να το πράξει για όλα τα θέματα που αφορούν την εκτέλεση των καθηκόντων του μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσης αγωγής μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία που το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει εύλογο ή πρέπων. Ε. Έξοδα και Φ.Π.Α. (Αρ. Φ.Π.Α. 10278673F).» Η αίτηση βασίζεται κυρίως στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, και στα άρθρα 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  13. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Χριστόδουλου Ονουφρίου ο οποίος φέρεται να εργάζεται στον δικηγορικό οίκο Π.Ν. Ονουφρίου Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων των Εναγόντων. Έχω θέσει ενώπιον μου το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που υποστηρίζει την Αίτηση και θα σταθώ σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχω επίσης θέσει ενώπιον μου και τα όσα ανέφερε ο κ. Ονουφρίου με την αγόρευσή του, η οποία εστιάστηκε στο επείγον. Είναι καλά γνωστό ότι η έκδοση διαταγμάτων με μονομερή αίτηση συνιστά εξαιρετικό μέτρο, αφού η θεραπεία αυτή παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί. (Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης

(1992)1 ΑΑΔ 1453, 1462). Στην υπόθεση Βούρος, Αίτηση για καταχώριση Αίτησης Certiorari
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1176 αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 1183: «Δεν αποφαίνομαι αν αυτή ήταν η πρέπουσα περίπτωση εκδόσεως διατάγματος ex parte για αναστολή εκτελέσεως, όμως δεν μπορώ παρά να επαναλάβω τη νομολογιακή αρχή ότι μόνο σε πραγματικά πολύ κατεπείγουσες υποθέσεις που δεν παρέχεται χρόνος πρέπει τα δικαστήρια να εκδίδουν διατάγματα ex parte. Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν είναι η συνήθης διαδικασία αλλά η κατά παρέκκλιση διαδικασία από πάγιους θεμελιακούς κανόνες και δικονομικούς θεσμούς. Και οδηγεί, εφόσον δεν ασκείται ορθά, στις καθυστερήσεις και όλων των ειδών τις αχρείαστες περιπλοκές των υποθέσεων.» Τα ίδια και στην υπόθεση Quantum Telecommunications Ltd
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 901, 913: «Με αφορμή όμως το θέμα αυτό, θα ήθελα, κλείνοντας, να επαναλάβω ορισμένες παρατηρήσεις που είχα την ευκαιρία να εκφράσω αλλού (ίδε In Re Αραβή
(1999)1 ΑΑΔ 1, Ιn Re Bούρου, 70/2003, 16.9.2003). Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν πρέπει να είναι ο κανόνας ούτε καν το σύνηθες, αλλά ούτε και η εξαίρεση παρά μόνο η σπάνια εξαίρεση. Και τούτο διότι όχι μόνο, στο επίπεδο αρχών, συνιστά παρέκκλιση (αναγκαία όντως σε πολύ ειδικές περιπτώσεις) από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, αλλά και διότι, στο επίπεδο της εύρυθμης απονομής της δικαιοσύνης, δημιουργεί περιπλοκές και καθυστερήσεις στη διαδικασία, ιδιαίτερα αν το εκδιδόμενο διάταγμα δεν ορίζεται πολύ σύντομα για ακρόαση». Στην υπόθεση Rezola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου,
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598, 604: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση». Στην υπόθεση Κυριάκου
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1332, λέχθηκαν τα ακόλουθα ενδιαφέροντα στις σελίδες 1339 και 1340: «Ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Αιτήτρια με έχει παραπέμψει σε πρόσφατη δική μου απόφαση, στη Βαλεντίνα Θεοφάνους
(2010)1 A.A.Δ. 234, όπου εξέφρασα τις έντονες ανησυχίες μου για την παρατηρούμενη ευκολία με την οποία διατάγματα ex parte εκδίδονται από τα δικαστήρια, και παρατηρώ ότι και εκείνη η υπόθεση αφορούσε το Οικογενειακό Δικαστήριο. Η εντύπωσή μου είναι ότι οι διάδικοι χρησιμοποιούν τις διαδικασίες κατά το συμφέρον και ότι το Δικαστήριο δυστυχώς γίνεται συνεργός στην κατάχρηση αυτή. Διερωτώμαι με ποιο τρόπο θα μπορούσε να τονιστεί περαιτέρω η θεμελιακή διάσταση του Συντάγματος και των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης ότι διατάγματα ex parte είναι η άκρα εξαίρεση και όχι ο συνήθης κανόνας. Πρέπει τα πράγματα να είναι τόσο επείγοντα και τόσο πιεστικά που το Δικαστήριο να μην έχει άλλη επιλογή, εξυπηρετώντας το σκοπό της δικαιοσύνης, παρά να εκδώσει το διάταγμα. Σε μια περίπτωση στην οποία το θέμα κρίνεται έστω επείγον, τα δικαστήρια έχουν την ευχέρεια, και χωρίς την έκδοση ex parte διατάγματος, να ορίσουν την οποιαδήποτε ενώπιόν πλευρές πριν αποφασίσουν να εκδώσουν οποιοδήποτε διάταγμα. Αυτό δεν είναι μόνο θέμα δικαιοσύνης και στοιχειώδους συμμόρφωσης με τα δικαστηριακά πλαίσια, είναι και θέμα διευκόλυνσης της διαδικασίας. Η εμπειρία δείχνει ότι διαδικασίες που αρχίζουν με ex parte διατάγματα έχουν επιπλοκές και δεν οδηγούν πουθενά.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Στις Πολιτικές Εφέσεις 3/11 και 4/11, Έλενα Αμβροσιάδου κ.ά, απόφαση ημερ. 15.1.13, λέχθηκε για άλλη μια φορά πως «σε περίπτωση ex parte αίτησης για έκδοση διατάγματος είναι απείρως ορθότερο, εκτός βεβαίως αν όντως καταδεικνύεται το κατεπείγον, να δίδεται η ελάχιστη προνοούμενη ειδοποίηση στην άλλη πλευρά και η αίτηση να ακούεται εντός των ελαχίστων ημερών που είναι δυνατό αφού καταχωρηθεί η ένσταση.» Στην Πολιτική Αίτηση 104/13, Αναφορικά με την Αίτηση του «The Junior School», απόφαση ημερ. 15.7.13, η οποία αφορούσε σε έκδοση προνομιακών ενταλμάτων, για άλλη μια φορά επαναλήφθηκε πως «Η έκδοση μονομερών διαταγμάτων πρέπει να αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα σε κάθε δικαστική διαδικασία». Στην παρούσα υπόθεση οι Ενάγοντες ισχυρίζονται μέσω του δικηγόρου κ. Χριστόδουλου Ονουφρίου ότι «κατά ή περί την 6η Ιουλίου 2010 οι Ενάγοντες εβρισκόμενοι κάτω από συνθήκες ψυχικής πίεσης, εκφοβισμού και/ή εξαναγκασμού από επιτήδειους ανθρώπους . εξαναγκάστηκαν και εκβιάστηκαν να δωρίσουν.» τις μετοχές για τις οποίες γίνεται αναφορά στην Αγωγή τους. Ισχυρίζονται ακόμη πως υπέγραψαν τη σύμβαση παροχής δωρεάς κάτω από τις πιο πάνω περιστάσεις και χωρίς την ελεύθερη βούλησή τους. Από την προσαχθείσα μαρτυρία προκύπτει πως για πάνω από πέντε χρόνια οι Ενάγοντες ουδέν έπραξαν για να διεκδικήσουν τις εν λόγω μετοχές για τις οποίες κάνουν αναφορά στην παρούσα αγωγή. Ισχυρίζονται βεβαίως πως δεν το έπραξαν από φόβο για τη ζωή τους και των συγγενών τους. Ισχυρίζονται ακόμη πως δεν προσέφυγαν στα Δικαστήρια της χώρας τους λόγω της ύπαρξης διαφθοράς «που λειτουργούσε προς όφελος όχι του δικαίου αλλά του ισχυρού και του δυνατού, που με την εφαρμογή της μεθόδου πειθώ δια της βίας αποθάρρυνε τους Ενάγοντες στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των.». Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Quality Furniture G.S. Siakola Ltd v. Αντωνιάδη κ.ά.
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 327, 330-331: «Η έκδοση ή μη συντηρητικού διατάγματος μονομερώς βρίσκεται εντός της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικαστηρίου, το οποίο και κρίνει αν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που του επιτρέπουν την έκδοση τέτοιου διατάγματος. Κρίνουμε πως εν όψει των στοιχείων που είχε ενώπιόν του, ο πρωτόδικος Δικαστής, εκδίδοντας την απόφαση του, ενήργησε εντός των πλαισίων της διακριτικής του ευχέρειας και κατά συνέπεια δεν χωρεί επέμβαση μας. Η καθυστέρηση των εφεσειόντων ήταν όντως στοιχείο που εύλογα μπορούσε να θεωρηθεί πως αναιρούσε τον παράγοντα του επείγοντος.» Να σημειωθεί πως στην εν λόγω υπόθεση η καθυστέρηση δεν αφορούσε σε ιδιαίτερα μεγάλο χρονικό διάστημα πλην όμως κρίθηκε πως αναιρούσε το στοιχείο του επείγοντος. Στην παρούσα υπόθεση βρίσκω πως η πιο πάνω ιδιαίτερα μεγάλη καθυστέρηση στην προώθηση Δικαστικής διαδικασίας και οι λόγοι που προβάλλονται γι΄ αυτήν, για διεκδίκηση των δικαιωμάτων των Εναγόντων σε σχέση με τις επίδικες μετοχές, είναι στοιχείο που αναιρεί τον παράγοντα του επείγοντος και/ή τις ιδιάζουσες περιστάσεις για να εκδοθούν τα αιτούμενα δραστικά διατάγματα χωρίς να ακουστούν και οι Εναγομένοι. Να σημειωθεί επίσης πως ο κ. Χριστόδουλος Ονουφρίου με την ένορκη του δήλωση δεν διευκρινίζει ποιες είναι αυτές οι «συνθήκες ψυχικής πίεσης, εκφοβισμού και/ή εξαναγκασμού». Το ουσιώδες εδώ είναι ότι οι Ενάγοντες για σειρά ετών ουδέν ενδιαφέρον επέδειξαν για την τύχη των μετοχών που ισχυρίζονται ότι δώρισαν υπό συνθήκες ψυχικής πίεσης, εκφοβισμού και/ή εξαναγκασμού. Θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση, υπό τος φως της προσαχθείσας μαρτυρίας, δεν συνιστά τη σπάνια εξαίρεση για να παρακάμψω την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως. Δεν θεωρώ ακόμη ότι, με το να δοθούν λίγες ημέρες ούτως ώστε η αίτηση να περιέλθει σε γνώση των Καθ΄ ων η Αίτηση, θα ματαιωθεί ο σκοπός των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή θεραπειών της υπό εκδίκαση Αίτησης ή της Αγωγής. Στην υπόθεση Cyprus Sulphur κ.α. ν. Παραρλάμα Λτδ
(1990), 1 ΑΑΔ 1051, το Πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, παρόλο που βρήκε πως με την απόφασή του ο σκοπός του αιτούμενου διατάγματος θα ματαιωνόταν, με το ακόλουθο σκεπτικό (σελίδα 1055): «Έχω με προσοχή εξετάσει την αίτηση, την επισυνημμένη ένορκο δήλωση, και το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται ως και την οπισθογράφηση της αγωγής. Το προβαλλόμενο αγώγιμο δικαίωμα δεν είναι από τα συνήθη εμφανιζόμενα στα δικαστήρια και η νομολογία μας στο σημείο αυτό είναι ελάχιστη. Δεν κρίνω ορθό να εκδώσω προσωρινό διάταγμα ως το ζητούμενο σε αγωγή όπου είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να ακουσθούν οι απόψεις των διαδίκων ως προς το αγώγιμο δικαίωμα. Δεν παραβλέπω ότι με την απόφαση μου αυτή τώρα ο σκοπός σκοποί της δικαιοσύνης». (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Το Εφετείο επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση ανέφερε τα ακόλουθα στις σελ. 1065 και 1066: «Μέσα σ΄ όλο αυτό το φάσμα η πρωτόδικος Δικαστής, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ανεξάρτητα αν το λεκτικό δεν είναι το ιδεώδες ή το μάλλον επιθυμητό, δεν εξέδωσε σε μονομερή αίτηση το παρεμπίπτον ζητούμενο διάταγμα, αλλά, ασκώντας τις εξουσίες της με βάση τη Δ.48, θ. 8
(3), έδωσε οδηγίες να γίνει η αίτηση διά κλήσεως, για να δοθεί η ευκαιρία στην άλλη πλευρά - τους εναγομένους - εφεσίβλητους - να εμφανιστούν ενώπιον Δικαστηρίου και να εκφέρουν τις δικές τους απόψεις. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η βασική αρχή «audi alteram partem». Κατά παρέκκλιση όμως ο νομοθέτης, για κατεπείγουσες περιπτώσεις ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις, για να είναι αποτελεσματική η θεραπεία, επιτρέπει την έκδοση διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος. Αυτό έχει νομοθετηθεί με το εδάφιο
(1)του Άρθρου 9 του Κεφ.6.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Υπό το φως των πιο πάνω, η Αίτηση ορίζεται για επίδοση στους Καθ΄ ων η Αίτηση στις 18.11.15 και ώρα 9:00 π.μ. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.